Από την εποχή της πανδημικής δικτατορίας, τα κράτη έχουν διαθέσει κεφάλαια που αποσκοπούν αποκλειστικά στη συνέχιση της υποστήριξης του πολυεθνικού χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού και, επιπλέον, των καταναλωτικών μας προτύπων, τα οποία τον ωφελούν: ηλεκτρικά αυτοκίνητα, ηλεκτρικά ποδήλατα και σκούτερ, θερμομόνωση από πολυστυρένιο, πολυουρεθάνη ή υαλοβάμβακα, τσιμέντο, λέβητες pellet που εξακολουθούν να καταναλώνουν ηλεκτρική ενέργεια και έχουν εξαλείψει τα ελατοδάση και τα παραποτάμια δάση, ή τουλάχιστον νέοι λέβητες που είναι όσο το δυνατόν πιο «ψηφιακοί»· νέοι και μεγαλύτεροι ελκυστήρες, παρά την εξοικονόμηση ενέργειας· βιομηχανική αλιεία παρόλο που δεν υπάρχουν άλλα ψάρια στη θάλασσα, οπότε γιατί να μην επιδοτηθούν και ιχθυοτροφεία που μετατρέπουν τη θάλασσα σε αποχετευτικό δίκτυο και τα εκτρεφόμενα ψάρια σε χωματερή; Όλα όσα καταστρέφουν τη ζωή στη γη, που μολύνουν και σπαταλούν τους φυσικούς πόρους τροφοδοτούνται από τα χρήματα κρατών και υπερκρατών όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αλλά αυτά είναι κατασκευασμένα χρήματα.
Έτσι με δίδαξαν στο δημοτικό σχολείο... Είμαι μεγάλης ηλικίας και γεννήθηκα στο Μιλάνο τη δεκαετία του 1950, όταν και όπου τα σχολεία δίδασκαν ακόμα... οπότε συνήθιζα να λέω ότι με δίδαξαν ότι το νόμισμα σε κυκλοφορία αντιστοιχούσε στην ποσότητα χρυσού στα ταμεία της Τράπεζας της Ιταλίας, τότε της κρατικής τράπεζας. Το νόμισμα μπορούσε να αυξηθεί, αλλά η συνολική αξία όλων των νομισμάτων σε κυκλοφορία δεν αυξανόταν. Συμπεραινόταν ότι αν το νόμισμα σε κυκλοφορία αυξανόταν, μειώνονταν και η αξία του χρήματος. Εκτός αν, φυσικά, αυξανόταν και ο χρυσός στα κρατικά ταμεία.
Μπορεί να μην ήταν απλώς χρυσός αυτός καθαυτός, αλλά έπρεπε να είναι κρατικά περιουσιακά στοιχεία: εργοστάσια, υποδομές, γη, και εκείνη την εποχή το ιταλικό κράτος είχε άφθονα από αυτά. Στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, δημιουργήθηκαν ή κρατικοποιήθηκαν δεκάδες μεγάλα κρατικά εργοστάσια, η ηλεκτρική ενέργεια κρατικοποιήθηκε και προηγουμένως κρατικοποιήθηκαν ιδιωτικές τράπεζες. Το ιταλικό κράτος κατείχε ένα μεγάλο μέρος της στρατηγικής βιομηχανίας, απασχολώντας εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους. Οι αυτοκινητόδρομοι διαχειρίζονταν από το κράτος ή τις τοπικές αρχές. Οι αυτόχθονες ράτσες αγελάδων, αλόγων, χοίρων, προβάτων και αιγών εκτρέφονταν σε κρατικές εκτάσεις, τις οποίες διαχειριζόταν το Κρατικό Δασικό Σώμα. Το ιταλικό κράτος ήταν πλούσιο και μπορούσε να παρέχει απασχόληση σε εκατομμύρια ενεργούς και παραγωγικούς ανθρώπους. Από τη δεκαετία του 1990, όλα τα κρατικά περιουσιακά στοιχεία έχουν πωληθεί σε ιδιώτες επενδυτές, σύμφωνα με τις οδηγίες του παγκόσμιου καπιταλισμού και των πλοκαμιών του (η Παγκόσμια Τράπεζα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κ.λπ.).
Ας επιστρέψουμε τώρα στο «επινοημένο» χρήμα και σε αυτά που μας δίδαξαν στο σχολείο και τα οποία κανείς δεν μας λέει πια, γιατί όσο πιο ηλίθιοι και αδαείς είμαστε, τόσο λιγότερο θα αντιταχθούμε στο σύστημα με συνεκτικό και συνειδητό τρόπο, το οποίο σύστημα μπορεί στη συνέχεια να συνεχίσει την κούρσα του προς την άβυσσο μαζί μας.
Το κράτος, εξήγησαν, μπορεί να τυπώσει όσο χρήμα θέλει, αλλά η συνολική αξία του νομίσματος σε κυκλοφορία θα είναι πάντα η ίδια: θα αντιστοιχεί πάντα στα περιουσιακά στοιχεία των κρατών. Επομένως, η δημιουργία περισσότερου χρήματος (σήμερα οι εικονικοί, αλλά οι οικονομικοί νόμοι, όπως και οι φυσικοί νόμοι, δεν αλλάζουν) θα προκαλέσει πληθωρισμό. « Πληθωρισμός: μια προοδευτική αύξηση του γενικού επιπέδου τιμών ή ακόμα και μια προοδευτική μείωση της αγοραστικής δύναμης, δηλαδή της αξίας, του χρήματος».
Τι κάνουν, λοιπόν, στην πραγματικότητα τα κράτη και το υπερκράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαθέτοντας δισεκατομμύρια εδώ κι εκεί με διάφορα προσχήματα; Επιδίδονται σε μια αδήλωτη αναδιανομή εισοδήματος, ωφελώντας κυρίως τις πετρελαϊκές εταιρείες και τους ιδιοκτήτες ενέργειας γενικότερα, η οποία, όχι τυχαία, έχει πρόσφατα ιδιωτικοποιηθεί (το πετρέλαιο είναι απαραίτητο για την παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων και όλων των άλλων αγαθών της ψεύτικης «πράσινης» μετάβασης). ωφελώντας τις πλέον αμέτρητες πολυεθνικές εταιρείες κυβερνητικής με τη συνοδευτική «τεχνητή νοημοσύνη» τους. ωφελώντας τις μαφίες, οι οποίες είναι οι κύριοι εργολάβοι για μεγάλα έργα και υποδομές. ωφελώντας τη βιομηχανία όπλων και εξοπλισμών - και μετά θα πρέπει να καταναλώσουμε όλα αυτά τα όπλα! Επιδοτούν κέντρα δεδομένων, επιδοτούν τις διαδικτυακές πωλήσεις και την ψηφιοποίηση και ενθαρρύνουν μικρές επιχειρήσεις κάθε είδους να πωλούν διαδικτυακά και να χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη με επιδοτήσεις. Ο πόλεμος επιδοτείται, με δισεκατομμύρια για όπλα και εξοπλισμούς, για βόμβες και drones: μια κατανάλωση που απαιτεί τον βίαιο θάνατο χιλιάδων ανθρώπων.
Όλη αυτή η λεγόμενη «πράσινη» μετάβαση, ενώ αποτελεί απλώς αύξηση του ενεργειακού εφοδιασμού, απαιτεί ωκεανούς πετρελαίου για να υλοποιηθεί, ξεκινώντας με την εκσκαφή ορυχείων ανοιχτής γεώτρησης που εκτείνονται σε εκατοντάδες εκτάρια για την εξόρυξη νικελίου, χαλκού, καδμίου, τιτανίου, λιθίου, γραφίτη, κολτανίου και ούτω καθεξής από τα έγκατα της γης, με επιδοτούμενους εκσκαφείς μεγέθους σπιτιού που ταξιδεύουν πάνω κάτω οκτώ ώρες την ημέρα, ξεκοιλιάζοντας τη γη. Ας μην μιλήσουμε καν για τους πόρους κάθε είδους που απαιτούνται για την εφαρμογή του διαδικτύου που ονομάζεται «τεχνητή νοημοσύνη». Λαμβάνοντας υπόψη ότι η χρήση του διαδικτύου από μόνη της παράγει ήδη το δέκα τοις εκατό των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.
Ας επιστρέψουμε όμως στο χρήμα. Λοιπόν, το χρήμα αυξάνεται. Από την πανδημία, οι κυβερνήσεις, υπακούοντας στις εντολές του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (δηλαδή, των «προγραμματιστών» που εξυπηρετούν τις εκατό πλουσιότερες και πιο ισχυρές πολυεθνικές χρηματοπιστωτικές εταιρείες) και του Ντράγκι, του εκπροσώπου τους στην ευρωπαϊκή ήπειρο, εκδίδουν φορτία από αυτό για τους σκοπούς που έχουν ήδη αναφερθεί, αλλά... η αξία όλων αυτών των χρημάτων είναι η ίδια όπως και πριν από την πανδημία. Ειδικά επειδή τα κρατικά περιουσιακά στοιχεία έχουν μεταβιβαστεί προ πολλού στους σαράντα κλέφτες και τον Αλή Μπαμπά, δηλαδή στις πολυεθνικές και στη Μαφία, και ως εκ τούτου η εγγενής αξία αυτών των χρημάτων έχει ήδη μειωθεί, στον ίδιο βαθμό με τα δημόσια περιουσιακά στοιχεία.
Αυξάνοντας την ποσότητα του χρήματος σε κυκλοφορία, η αξία των χρημάτων σας μειώνεται: τα αγαθά, ωστόσο, δεν μειώνονται σε αξία· δεν είναι σύμβολα, όπως τα κέρματα. Επομένως, ενώ οι νόμιμοι και παράνομοι καπιταλιστές πλουτίζουν με χρήματα που εκδίδονται από τις κυβερνήσεις (τα οποία εξακολουθούν να είναι δικά μας χρήματα και, ως εκ τούτου, μια διπλή κλοπή), οι αποταμιεύσεις μας, οι μισθοί μας, οι συντάξεις μας έχουν μειωθεί χωρίς μάχη. Αν δεν ανήκουμε στην «επιδοτούμενη» ομάδα, έχουμε γίνει φτωχότεροι.
Με αυτόν τον τρόπο, οι κρατικές επιδοτήσεις έχουν μεταφέρει πραγματικό πλούτο από τις τσέπες μας σε εκείνες των επιχειρηματιών, των κερδοσκόπων και των μαφιών.
Θυμάστε την «κυλιόμενη σκάλα», την εποχή που οι μισθοί και οι συντάξεις προσαρμόζονταν αυτόματα ανάλογα με τον πληθωρισμό και επομένως αυξάνονταν περίπου κατά το ίδιο ποσοστό με το κόστος ζωής; Ήταν μια σημαντική νίκη, που επιτεύχθηκε μέσω του αγώνα των ταξικών συνδικάτων και των αριστερών κομμάτων, όταν η λέξη «αριστερά» είχε ακόμα κάποιο νόημα.
Όταν μας τήν πήραν, ήμασταν ήδη αναισθητοποιημένοι από τον καταναλωτισμό-τόν πλούτο-τήν παγκοσμιοποίηση.
Αλίμονο! Αυτός ο Αυλητής του οικονομικού και κοινωνικού ανταγωνισμού, του οποίου η μουσική έχει εισβάλει σε ολόκληρη την κοινωνία μας, μας ακολουθεί με χαρά, αδιάφορος για την εκμετάλλευση και την καταστροφή των λαών και των χωρών του Τρίτου Κόσμου που επέτρεψε η παγκοσμιοποίηση, ενώ ταυτόχρονα μας επιτρέπει να αποκτούμε πολλά από τα αγαθά που παράγονται από αυτήν την εκμετάλλευση και καταστροφή σε απίστευτα χαμηλές τιμές. Μας επέτρεψε να αλλάζουμε την γκαρνταρόμπα μας κάθε εποχή, επειδή τα υφάσματα και τα ρούχα που παράγονται στην Ινδία, το Μπαγκλαντές, την Κίνα, το Βιετνάμ... κοστίζουν όσο ένα μπουκάλι κρασί, αλλά αυτό που παίρνεις από μια ταβέρνα, όχι αυτό που παίρνεις από ένα οινοπωλείο. Μας επέτρεψε να ταξιδέψουμε μακριά και παντού, πέρα από τα βουνά και πέρα από τη θάλασσα για μια ψίχα, και να ανταγωνιζόμαστε για το ποιος θα μπορούσε να ταξιδέψει τα πιο μακρινά και στα πιο διαφορετικά μέρη, πιο μακριά, πιο μακριά, όλο και πιο μακριά... Αλλά, στο τέλος του ταξιδιού, ο Αυλητής με τη μουσική του μας οδήγησε στη σπηλιά, και η σπηλιά κλείνει πίσω μας.
Η σπηλιά των παιδιών και των εφήβων που έχει υποβιβαστεί σε άνοια από τον ηλίθιο, σε χρόνια ασθένεια από τον στρατό των εμβολίων που κηρύσσουν πόλεμο στο ανοσοποιητικό τους σύστημα και δηλητηριάζουν τον εγκέφαλο με αλουμίνιο (δεν το λέω εγώ, το λέει το PubMed, και το συνέδριο Ιταλών παιδιάτρων μας λέει ότι το δέκα τοις εκατό των Ιταλών παιδιών έχουν κάποια χρόνια ασθένεια!!! ) 1) 2), τι μέλλον!
Το σπήλαιο της υπερθέρμανσης του πλανήτη σε σπασμωδικές θερμοκρασίες, με τη γεωργία, ακόμη και τη βιομηχανική γεωργία, να μην είναι πλέον σε θέση να παράγει σε πολλά μέρη του κόσμου λόγω ξηρασίας και απαράδεκτων θερμοκρασιών· με τα αρχέγονα δάση να πεθαίνουν από την έλλειψη βροχής.
Η σπηλιά των διεφθαρμένων πολιτικών-μαριονετών που εκτελούν τις οδηγίες πολυεθνικών χρηματοπιστωτικών εταιρειών και μαφιών, παρασύροντάς μας, ζαλισμένους, μπερδεμένους και διχασμένους, προς την περιβαλλοντική και κοινωνική καταστροφή.
Το σπήλαιο του άμεσου και έμμεσου πολέμου, με εκατομμύρια βάσανα, με εκατομμύρια ορφανά, ακρωτηριασμένα, κατεστραμμένα σώμα και ψυχή· με αυξανόμενο μίσος και φόβο, αλλά και με αυξανόμενα εκατομμύρια δολάρια ή ευρώ στις τσέπες των παραγωγών και εμπόρων όπλων, μεταξύ των οποίων οι Ισραηλινοί βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.
Το σπήλαιο του PNRR και των άτυχων ομοίων του, με δισεκατομμύρια να εκδίδονται και να διανέμονται στους «φίλους του ιαγουάρου», προκαλώντας την κατάρρευση της αξίας του νομίσματος - δηλαδή των μισθών, των συντάξεων και των αποταμιεύσεών μας - ενώ όσοι «επιδοτούνται» με αυτά τα χρήματα αγοράζουν τα λίγα εναπομείναντα κρατικά περιουσιακά στοιχεία, τις γαίες και τα κτίρια, τους σιδηροδρόμους και τα υδραγωγεία, τα μηχανήματα για την εκσκαφή της γης και την υλοτόμηση των δασών.
Και ούτω καθεξής! Αν δεν κάνετε εικασίες, δεν καταστρέφετε, δεν λεηλατείτε ή δεν ιδρύετε μια περισσότερο ή λιγότερο τεχνητά νοήμονα κυβερνητική-ψηφιακή εταιρεία (τις ονομάζουμε νεοσύστατες επιχειρήσεις σήμερα ) ή μια εταιρεία βιοσύνθεσης για να δημιουργήσετε τερατώδη βακτήρια και να τα χρησιμοποιήσετε για να παράγετε τερατώδη φάρμακα, τώρα είστε φτωχότεροι, επιτρέποντας σε αυτούς τους κυρίους να γίνουν πλουσιότεροι.
Ενώ εκατομμύρια οικογένειες με εξαρτώμενα άτομα όλων των ηλικιών αγωνίζονται να επιβιώσουν και να φροντίσουν τους ανάπηρους συγγενείς τους, το κράτος τις αγνοεί, δεν επιδοτεί και δεν βοηθάει. Όπως ακριβώς τα μέσα ενημέρωσης, τα πολιτικά κόμματα και το «σύστημα υγειονομικής περίθαλψης» με όλους τους «αγγέλους» του δεν νοιάζονται. Και αυτές οι οικογένειες, επίσης, γίνονται φτωχότερες, χάρη στα δισεκατομμύρια που εκδίδονται και διανέμονται και στον πληθωρισμό που τροφοδοτούν αυτά τα δισεκατομμύρια.
Και μετά υπάρχει η σπηλιά της έλλειψης επικοινωνίας, ακόμη και μέσα στην οικογένεια, που έχει αντικατασταθεί από «κοινωνικά δίκτυα», από chat rooms, από τον πανταχού παρόντα ηλίθιο που μας κάνει να γινόμαστε μάρτυρες του πρωτοφανούς θεάματος ενός πατέρα, μιας μητέρας και δύο μικρών παιδιών, να κάθονται σε ένα τραπέζι εστιατορίου ή μπαρ, ο καθένας κοιτάζοντας την μαγευτική οθόνη του κινητού του τηλεφώνου. Για να δώσουμε ένα μόνο παράδειγμα. Αυτή η έλλειψη επικοινωνίας δημιουργεί αμνησία για τους ενήλικες, άγνοια για τα παιδιά. Δεν ξέρουν πια τίποτα. Η τηλεόραση και το διαδίκτυο τους έχουν καταπιεί, ενώ παράλληλα μας έχουν αποβλακώσει. Δεν τους έχουμε πει τις εμπειρίες μας, την ιστορία μας, τη ζωή μας: στην πραγματικότητα, τις έχουμε ξεχάσει και εμείς οι ίδιοι. Ξέρουν τι ήταν η κυλιόμενη σκάλα και πώς την κατακτήσαμε; Ξέρουν ποιος ιδιωτικοποίησε κρατικά περιουσιακά στοιχεία, ληστεύοντάς μας, και γιατί; Και ποιος ολοκληρώνει το έργο, και γιατί; Ξέρουν ότι το νερό ήταν δημόσιο και δωρεάν, ότι δεν υπήρχε χλώριο στα υδραγωγεία και δεν υπήρχαν μεταλλικά νερά σε πλαστικά μπουκάλια, αλλά μόνο θεραπευτικά μεταλλικά νερά για τους αρρώστους; Ξέρουν ότι τα μπουκάλια ήταν όλα γυάλινα και επέστρεφαν άδεια στον καταστηματάρχη; Γνωρίζουν ότι οι μπανάνες και οι ανανάδες ήταν τρόφιμα πολυτελείας πριν από τον νεοαποικιισμό; Γνωρίζουν ότι ο τόνος βρίσκεται στα πρόθυρα της εξαφάνισης; Γνωρίζουν ότι η θάλασσα, εκατό ή δέκα ή διακόσια χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι, ήταν εξίσου όμορφη με αυτή των ελληνικών νησιών ή της Καραϊβικής, όταν εμείς, οι παππούδες, οι θείοι, οι θείες και οι γονείς τους, πηγαίναμε τις διακοπές μας εκεί, και ότι εμείς ήμασταν αυτοί που την καταστρέψαμε με το δεύτερο και το τρίτο σπίτι μας, με τις διακοπές μας σε τουριστικά χωριά, με τα σκάφη μας και τις κρουαζιέρες μας;
Κοιτάξτε: η σπηλιά δεν έχει κλείσει ακόμα· υπάρχει μια αχτίδα ελπίδας. Αλλά δεν αρκεί να βγούμε στους δρόμους, ίσως απλώς για να δείξουμε τη δυσαρέσκειά μας· πρέπει να αποσυνθέσουμε το σύστημα, ξεκινώντας από το να μην το τροφοδοτούμε πλέον με την κατανάλωσή μας, τον κοινωνικό μας ανταγωνισμό, την επίδειξή μας, τα παιδιά και τα εγγόνια μας.
Ίσως θα έπρεπε να αρχίσουμε να λέμε ξανά στα παιδιά και τους νέους για τη ζωή, τη ζωή που ζήσαμε εμείς και οι γονείς μας. Θα έπρεπε να αρχίσουμε να μεταδίδουμε εμπειρίες και γνώσεις. Θα έπρεπε να αποφεύγουμε να μεγαλώνουμε γενιές χωρίς ιστορία ή μνήμη, χωρίς γνώσεις ή δεξιότητες, ανίκανες να τηγανίσουν μερικά αυγά, να ράψουν ένα κουμπί, να πλύνουν πιάτα ή να υπολογίσουν πόσα μπορούν να ξοδέψουν. Ίσως θα έπρεπε να απενεργοποιήσουμε αυτόν τον ηλίθιο και να αρχίσουμε ξανά να θυμόμαστε, να διδάσκουμε, να ανταλλάσσουμε απόψεις και γνώσεις.
Το Διαδίκτυο είναι ασύμβατο με τη ζωή, την ανθρώπινη επικοινωνία και τη νοημοσύνη· είναι ασύμβατο με τους πόρους της γης: καταναλώνει πάρα πολύ νερό, πάρα πολλή ενέργεια, πάρα πολλά σπάνια ορυκτά. Θα καταρρεύσει και μαζί του θα καταρρεύσει μια κοινωνία που έχει δομήσει την ύπαρξή της γύρω από αυτό. Αυτή είναι η μόνη εναπομένουσα αχτίδα ελπίδας στη σπηλιά.
2) https://tg24.sky.it/salute-e-benessere/2019/03/29/pediatri-bambini-malattie-croniche
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου