Δώστε σε ένα παιδί ένα κουτί σοκολάτες και θα έχει πόνο στο στομάχι. Δώστε σε έναν δισεκατομμυριούχο την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών και όλοι θα έχουν πόνο στο στομάχι. Είναι δύσκολο να βρει κανείς παραδείγματα τόσο γρήγορης σπατάλης όχι μόνο μιας εκλογικής επιτυχίας, αλλά και των προσδοκιών που είχαν τεθεί στον Τραμπ, σχετικά με μια χρεοκοπία του βαθέος κράτους και της χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας, ακόμα κι αν ήταν μέρος τους. Αλλά ήταν σαφές από τις πρώτες του κινήσεις ότι η λευκή επιταγή που του δόθηκε από το αμερικανικό εκλογικό σώμα δεν θα τηρούνταν: άρχισε αμέσως να παραληρεί για τη Γροιλανδία, τον Καναδά και το Μεξικό, επιβάλλοντας δασμούς και εκβιάζοντας με αυτά όποιον αρνούνταν να υποκύψει στις αμφιταλαντευόμενες επιταγές του, χωρίς, ωστόσο, να τηρήσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις σχετικά με την ειρήνη στην Ουκρανία. Περιτριγυρισμένος από μια μεγάλη ομάδα πλούσιων ηλιθίων που μοιράζονται τον πλούτο και την περιορισμένη γνώση τού κόσμου έξω από τους κύκλους τους, τελικά καταστράφηκε από κακές παρέες, οι οποίες εκμεταλλεύτηκαν πλήρως τόσο τον ναρκισσισμό όσο και την αστάθειά του. Ο Νετανιάχου τον έπεισε να επιτεθεί στο Ιράν, οδηγώντας έτσι σε αύξηση των τιμών των καυσίμων και σε ένα νέο κύμα πληθωρισμού που αποξένωσε το πολύ δημοφιλές εκλογικό σώμα που του είχε δώσει τη νίκη. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι κάποιος σκότωσε δύο πουλιά με μια πέτρα.
Ο Τραμπ βρίσκεται τώρα σε μια σαφή μειοψηφία στη Βουλή, ενώ οι Δημοκρατικοί είναι πιθανό να εξασφαλίσουν μια μικρή πλειοψηφία και στη Γερουσία, αν και λόγω των διαφορετικών εκλογικών νόμων σε κάθε πολιτεία, το τελικό αποτέλεσμα, συμπεριλαμβανομένης της Αλάσκας, θα γίνει γνωστό σε 15 ημέρες. Αυτή τη στιγμή, ο αριθμός των γερουσιαστών που έχασαν είναι άγνωστος, αλλά το γεγονός ότι οι Ρεπουμπλικάνοι υπέστησαν μια ιστορική ήττα στο Τέξας υποδηλώνει ότι τα πράγματα είναι χειρότερα από τα αναμενόμενα. Αλλά ο Ντόναλντ Τραμπ, για άλλη μια φορά, φαίνεται να έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα, γράφοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: « Νομίζω ότι τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών θα είναι καλύτερα από ό,τι νομίζετε». Αλλά όχι, είναι το ίδιο με τον πόλεμο που κερδήθηκε στο Ιράν, ο οποίος, σύμφωνα με τον ίδιο, έχει καταστραφεί ολοσχερώς τουλάχιστον έξι φορές.
Τώρα δεν είναι σαφές πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, αν θα υπάρξει προσπάθεια καθαίρεσης από τους Δημοκρατικούς ή αν ο Τραμπ θα ρίξει τη βόμβα στο Ιράν, κυριευμένος από το σύνδρομο του «Σαμψών με όλους τους Φιλισταίους». Όλα είναι πιθανά, επειδή ο άνθρωπος δεν θέλει να είναι πρόεδρος μειοψηφίας, αλλά πρέπει να παραδεχτεί ένα πράγμα: η εμπιστοσύνη ότι τα σιωνιστικά λόμπι, ευχαριστημένα με την «καλή δουλειά» που έγινε εναντίον της Τεχεράνης, θα του εξασφάλιζαν, αν όχι μια νίκη, τότε μια ισοπαλία, ήταν λάθος. Ο πρόεδρος χρησιμοποιήθηκε και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε ακριβώς επειδή σε αυτή την περίπτωση είναι τόσο εύκολο να τον ωθήσουν σε ακόμη πιο απερίσκεπτες κινήσεις. Σίγουρα, η παρέα του, η οποία προφανώς διατηρεί πολιτικές φιλοδοξίες, ξεκινώντας από τον Βανς, θα μπορούσε να τον επαναφέρει σε μια πιο ισορροπημένη θέση, αλλά αυτές είναι απλώς εικασίες, οι οποίες μπορεί να επιβεβαιωθούν ή να διαψευσθούν τις επόμενες εβδομάδες. Ωστόσο, ακόμη και οι φανατικοί θαυμαστές θα πρέπει τελικά να συνειδητοποιήσουν ότι ο χαρακτήρας εξακολουθεί να αποτελεί μέρος μιας φράξιας της ολιγαρχίας, αλλά δεν αποτελεί καθόλου εναλλακτική λύση σε αυτήν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου