Δέν υπάρχει αμφιβολία ότι στην Πολωνία βρίσκεται σε εξέλιξη πραξικόπημα: σύμφωνα με το Σύνταγμα και ακόμη και τους κοινούς νόμους, η κυβέρνηση δεν μπορεί να απορρίψει το Συνταγματικό Δικαστήριο, όπως έχει επιχειρήσει να κάνει. Στην πραγματικότητα, η διαμάχη για τους πολιτικά διορισμένους δικαστές του Δικαστηρίου συνεχίζεται εδώ και αρκετό καιρό, αλλά μέχρι τώρα, ο Πρωθυπουργός Τουσκ δεν είχε ποτέ προωθήσει το ζήτημα των δικαστών. Μάλιστα, φαινόταν να μην ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να το επιλύσει. Επομένως, το ερώτημα είναι γιατί, πέρα από την επίσημη επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στη Σενεγάλη, δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς, χάρη και στα λόγια του Τουσκ, ο οποίος τελικά κατάφερε να θέσει το ζήτημα του Πούτιν και των φερόμενων ως bots του. Αλλά αυτό σίγουρα δεν είναι κάτι καινούργιο. Η Ευρώπη μπορεί να είναι κυνική και παιδαριώδης, και σε αυτή την περίπτωση σαφώς είχε το χεράκι της στο θέμα, αποδεσμεύοντας κεφάλαια που είχαν προηγουμένως παγώσει λόγω του ζητήματος της δικαιοσύνης. Εν τω μεταξύ, η αιώνια φον ντερ Λάιεν μίλησε για ένα νέο κεφάλαιο για την Πολωνία, αναφερόμενη στην απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου ότι το πολωνικό Σύνταγμα υπερισχύει της νομοθεσίας της ΕΕ. Απόλυτο δηλητήριο για τις Βρυξέλλες.
Κι όμως, η Ρωσία εμπλέκεται πλήρως σε αυτή την τρομακτική υπόθεση. Αν όλη αυτή η ευρω-πολωνική λάσπη έρχεται τώρα στο φως, είναι επειδή υπάρχει μεγάλη δυσαρέσκεια στην Πολωνία για τον πόλεμο στην Ουκρανία και τον ρόλο της Βαρσοβίας στην πρώτη γραμμή εναντίον της Μόσχας. Πολλά πράγματα έχουν αλλάξει τελευταία, συμπεριλαμβανομένων των ανοιγμάτων για διάλογο στη Νορβηγία και τη Φινλανδία, των εξεγέρσεων που προκαλούνται έμμεσα από την ανάγκη εφοδιασμού του Κιέβου με δισεκατομμύρια και όπλα, και του γεγονότος ότι ακόμη και η πολωνική στρατιωτική ηγεσία δεν φαίνεται να συμφωνεί απόλυτα με αυτή την επιθετικότητα με κάθε κόστος. Είναι σαφές ότι αν χαθεί ο ρόλος της Πολωνίας, ολόκληρη η δομή κινδυνεύει να καταρρεύσει. Σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι η ΕΕ έχει καταβάλει σημαντικές αντιδημοκρατικές προσπάθειες σε όλες τις γειτονικές χώρες της Ρωσίας, τις ίδιες χώρες μέσω των οποίων διέρχονται όπλα προς το Κίεβο, τη Ρουμανία και τώρα την Πολωνία, για να μην αναφέρουμε την Ουγγαρία. Η ανάγκη το ευρωπαϊκό πολιτικό περιβάλλον να συνεχίσει τον πόλεμο χρησιμοποιώντας την Ουκρανία είναι επιτακτική: μια ρωσική νίκη, ειδικά μια που θα επικυρωθεί απουσία των Ευρωπαίων, θα ήταν το οριστικό τέλος της. Και έτσι επιδιώκει πάση θυσία να διατηρήσει το μέλλον της, τα πιθανά μέλλοντά της, και να αποτρέψει τις αντιπολεμικές δυνάμεις από το να αποκτήσουν τον έλεγχο της πολιτικής σκηνής. Αυτό χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ότι οι Βρυξέλλες θέλουν πάση θυσία την είσοδο της Πολωνίας στην ευρωζώνη για να διαχειριστούν τα αποθέματά της σε χρυσό, τα οποία ανέρχονται σε 90 δισεκατομμύρια ευρώ - το ίδιο ποσό που η ΕΕ αποφάσισε να διαθέσει στο Κίεβο. Μπορεί σίγουρα να είναι σύμπτωση, αλλά για την πολωνική οικονομία, η οποία ευδοκιμεί ακριβώς από τη διαφορά μεταξύ του ζλότι και του ευρώ, θα ήταν καταστροφή, όπως έχει ήδη συμβεί για πολλές χώρες στην ήπειρο.
Ναι, είναι πράγματι ένα ανοιχτά αντιδραστικό σχέδιο, που επιδιώκεται με τον χειρισμό της δημοκρατίας και όλων των άλλων καθαρά ονομαστικών αξιών που διαφημίζονται ρητορικά. Αλλά πίσω από το θέατρο των ωραίων λόγων, αναδύεται ξεκάθαρα το περίγραμμα των κυρίαρχων ολιγαρχιών και των συμφερόντων τους. Αυτή η ΕΕ είναι πλέον μια χαμένη υπόθεση, ένας διφορούμενος μηχανισμός ανήθικης κυριαρχίας. Αυτό είναι τόσο σαφές που ακόμη και στην αριστερά, η ιδέα της ύπαρξης μέσα σε μια οπισθοδρομική κατασκευή κερδίζει σιγά σιγά έδαφος, ακόμη και καθώς φαντασιώνονται μια διαφορετική Ευρώπη, αν και δεν είναι σαφές πώς θα μπορούσε να υλοποιηθεί. Και εδώ πρέπει να επισημάνουμε τον εντελώς αρνητικό ρόλο που έχει αναλάβει η ουτοπία: αντί να είναι ένα όραμα πέρα από τον ορίζοντα που διεγείρει συγκεκριμένες βελτιώσεις, χρησιμεύει τώρα ως μια έκκληση τύπου Λεοπάρδαλης για να μην αλλάξει τίποτα. Σε κάθε περίπτωση, η πολωνική έξαψη θα μπορούσε εύκολα να εκραγεί επειδή η πλειοψηφία των Πολωνών δεν θέλει ούτε επιθετικότητα εναντίον της Ρωσίας ούτε να κυβερνάται από αυταρχικούς ηγέτες των Βρυξελλών. Και σε αυτή την περίπτωση, έχουν και τις Ηνωμένες Πολιτείες στο πλευρό τους. Προς το παρόν, η έγκαιρη παρέμβαση του Προέδρου Ναβρόκι έχει αποτρέψει το πραξικόπημα που είχε ήδη κινητοποιήσει δυνάμεις κατά του Τουσκ. Για την ΕΕ και τη διακυβέρνησή της, αυτό θα μπορούσε να είναι το λάθος βήμα που θα πυροδοτήσει την πτώση της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου