Καθώς οι Αμερικανοί κατευθύνονται στις κάλπες, πλησιάζει η ώρα για την απειλούμενη δεύτερη επίθεση στο Ιράν, τουλάχιστον σύμφωνα με τις δηλώσεις του Τραμπ. Όσον αφορά την ειρήνη, είναι ελάχιστα αξιόπιστος, αλλά όταν πρόκειται για πόλεμο, είναι σίγουρος. Εν τω μεταξύ, ενδιαφέροντα νέα έρχονται από την Τεχεράνη: το περασμένο Σάββατο, ο Μουτζτάμπα Χαμενεΐ ανακοίνωσε μια αλλαγή στο αμυντικό δόγμα του Ιράν και διέταξε τους ανώτερους διοικητές του στρατού να διασφαλίσουν ότι κάθε επίπεδο ή τύπος εχθρικής απειλής θα λάβει μια «άμεση, αποφασιστική και γεωγραφικά απεριόριστη απάντηση». Όχι μόνο αυτό, αλλά σε μια άλλη ομιλία του είπε ότι είχε διατάξει μια πλήρη ενημέρωση της βάσης δεδομένων στρατιωτικών στόχων για να διασφαλίσει ότι «όλοι οι φυσικοί και άυλοι πόροι του σιωνιστικού-αμερικανικού εχθρού θα τεθούν στη διάθεση των Ενόπλων Δυνάμεων». Έτσι, τώρα τίθεται το ερώτημα σχετικά με την έννοια των γεωγραφικά απεριόριστων και άυλων πόρων. Την Κυριακή, ένας από τους στενότερους συμβούλους του Χαμενεΐ, ο Μοχάμεντ Μόχμπερ, δήλωσε ότι το Ιράν τροποποιεί γρήγορα τις στρατηγικές στρατιωτικής αποτροπής του για να είναι σε θέση να χτυπήσει στόχους πολύ πέρα από την περιοχή της Δυτικής Ασίας, σε απάντηση σε μια πιθανή νέα πράξη επιθετικότητας. Η γεωγραφία της απειλής δεν καθορίζει πλέον τη γεωγραφία της αντίδρασης: ο επαναπροσδιορισμός του πεδίου εφαρμογής της αποτροπής έχει ξεπεράσει το περιφερειακό πλαίσιο και η προέλευση, το πεδίο εφαρμογής και η τοποθεσία μιας απειλής δεν επιβάλλουν πλέον κανένα όριο στους υπολογισμούς αποτροπής του Ιράν.
Πού θα μπορούσε λοιπόν να χτυπήσει το Ιράν; Από όσο γνωρίζουμε, οι πύραυλοι της Τεχεράνης θα μπορούσαν ενδεχομένως να χτυπήσουν τη βάση Ντιέγκο Γκαρσία, τις αγγλοαμερικανικές βάσεις στην Κύπρο, οι οποίες είναι απαραίτητες για την άμυνα του Ισραήλ, και σίγουρα θα μπορούσαν να φτάσουν στο Αζερμπαϊτζάν, το οποίο έχει γίνει κόμβος πετρελαίου και φυσικού αερίου που καταλήγει στην Ουκρανία και το Ισραήλ. Δεν είναι γνωστό αν έχουν αναπτύξει όπλα που μπορούν να χτυπήσουν περαιτέρω, απειλώντας, για παράδειγμα, ορισμένες αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην Ευρώπη, όπως το Cay Kaserne στο Βισμπάντεν, ή το Bondsteel, τη μεγαλύτερη αμερικανική βάση στα Βαλκάνια, ή το Sigonella, ή ακόμα και το αρχηγείο του ΝΑΤΟ στη λεωφόρο Léopold III στις Βρυξέλλες. Και η λίστα θα μπορούσε επίσης να περιλαμβάνει τα δύο κέντρα Aegis στην Πολωνία και τη Ρουμανία. Χωρίς να γνωρίζουμε την αυτονομία των ιρανικών εκτοξευτών, κινδυνεύουμε να ψάξουμε με δεκάδες υποθέσεις.
Τι σημαίνει όμως ο όρος «άυλα περιουσιακά στοιχεία»; Πιθανότατα αναφέρονται στα κέντρα δεδομένων των αμερικανικών πολυεθνικών στη Μέση Ανατολή και στα υποθαλάσσια καλώδια στο Στενό του Ορμούζ, μέσω των οποίων διαπερνά το διαδίκτυο. Αυτό θα ήταν ένα καταστροφικό πλήγμα για τις εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίες είναι ήδη βαθιά χρεωμένες και για τις οποίες η καταστροφή των κέντρων δεδομένων τους θα αποτελούσε ένα δυνητικά μοιραίο οικονομικό πλήγμα. Και ο Λευκός Οίκος δεν μπορεί να το αγνοήσει, δεδομένου ότι ουσιαστικά θα έπρεπε να προχωρήσει σε ένα πακέτο διάσωσης αξίας τρισεκατομμυρίων. Κάποιοι εικάζουν για κάποιο είδος επιχείρησης hacking που θα μπορούσε να διαταράξει τις χρηματιστηριακές αγορές ή για μια κυβερνοεπίθεση σε μηχανήματα POS, απαραίτητα για το λιανικό εμπόριο ή ακόμα και για τα κρυπτονομίσματα, αν και σε αυτήν την περίπτωση το Ιράν θα έπρεπε να στραφεί στις δυνατότητες κβαντικής πληροφορικής της Κίνας. Με λίγα λόγια, ένα πλήγμα στο ίδιο το σύστημα ή/και στον «τρόπο ζωής», όπως αρέσκονται να λένε όσοι δεν ξέρουν τι να πουν.
Κάποιος μπορεί μόνο να κάνει εικασίες, αλλά σε κάθε περίπτωση, οι ιρανικές δηλώσεις καταδεικνύουν ξεκάθαρα την επίγνωση ότι η Τεχεράνη δέχεται επίθεση όχι μόνο από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά και από μια ευρύτερη Δύση που αρνείται να εγκαταλείψει την ικανότητά της να επιβάλλεται στους άλλους και τον έμφυτο ιμπεριαλισμό της. Εν ολίγοις, η επίθεση στο Ιράν είναι μέρος ενός παγκόσμιου πολέμου που διεξάγεται σε πολλά μέτωπα και η υποκείμενη λογική της πρέπει να σπάσει: ουσιαστικά, να πειστούν οι δυτικοί πληθυσμοί ότι είναι ασφαλείς.
Πού θα μπορούσε λοιπόν να χτυπήσει το Ιράν; Από όσο γνωρίζουμε, οι πύραυλοι της Τεχεράνης θα μπορούσαν ενδεχομένως να χτυπήσουν τη βάση Ντιέγκο Γκαρσία, τις αγγλοαμερικανικές βάσεις στην Κύπρο, οι οποίες είναι απαραίτητες για την άμυνα του Ισραήλ, και σίγουρα θα μπορούσαν να φτάσουν στο Αζερμπαϊτζάν, το οποίο έχει γίνει κόμβος πετρελαίου και φυσικού αερίου που καταλήγει στην Ουκρανία και το Ισραήλ. Δεν είναι γνωστό αν έχουν αναπτύξει όπλα που μπορούν να χτυπήσουν περαιτέρω, απειλώντας, για παράδειγμα, ορισμένες αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην Ευρώπη, όπως το Cay Kaserne στο Βισμπάντεν, ή το Bondsteel, τη μεγαλύτερη αμερικανική βάση στα Βαλκάνια, ή το Sigonella, ή ακόμα και το αρχηγείο του ΝΑΤΟ στη λεωφόρο Léopold III στις Βρυξέλλες. Και η λίστα θα μπορούσε επίσης να περιλαμβάνει τα δύο κέντρα Aegis στην Πολωνία και τη Ρουμανία. Χωρίς να γνωρίζουμε την αυτονομία των ιρανικών εκτοξευτών, κινδυνεύουμε να ψάξουμε με δεκάδες υποθέσεις.
Τι σημαίνει όμως ο όρος «άυλα περιουσιακά στοιχεία»; Πιθανότατα αναφέρονται στα κέντρα δεδομένων των αμερικανικών πολυεθνικών στη Μέση Ανατολή και στα υποθαλάσσια καλώδια στο Στενό του Ορμούζ, μέσω των οποίων διαπερνά το διαδίκτυο. Αυτό θα ήταν ένα καταστροφικό πλήγμα για τις εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίες είναι ήδη βαθιά χρεωμένες και για τις οποίες η καταστροφή των κέντρων δεδομένων τους θα αποτελούσε ένα δυνητικά μοιραίο οικονομικό πλήγμα. Και ο Λευκός Οίκος δεν μπορεί να το αγνοήσει, δεδομένου ότι ουσιαστικά θα έπρεπε να προχωρήσει σε ένα πακέτο διάσωσης αξίας τρισεκατομμυρίων. Κάποιοι εικάζουν για κάποιο είδος επιχείρησης hacking που θα μπορούσε να διαταράξει τις χρηματιστηριακές αγορές ή για μια κυβερνοεπίθεση σε μηχανήματα POS, απαραίτητα για το λιανικό εμπόριο ή ακόμα και για τα κρυπτονομίσματα, αν και σε αυτήν την περίπτωση το Ιράν θα έπρεπε να στραφεί στις δυνατότητες κβαντικής πληροφορικής της Κίνας. Με λίγα λόγια, ένα πλήγμα στο ίδιο το σύστημα ή/και στον «τρόπο ζωής», όπως αρέσκονται να λένε όσοι δεν ξέρουν τι να πουν.
Κάποιος μπορεί μόνο να κάνει εικασίες, αλλά σε κάθε περίπτωση, οι ιρανικές δηλώσεις καταδεικνύουν ξεκάθαρα την επίγνωση ότι η Τεχεράνη δέχεται επίθεση όχι μόνο από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά και από μια ευρύτερη Δύση που αρνείται να εγκαταλείψει την ικανότητά της να επιβάλλεται στους άλλους και τον έμφυτο ιμπεριαλισμό της. Εν ολίγοις, η επίθεση στο Ιράν είναι μέρος ενός παγκόσμιου πολέμου που διεξάγεται σε πολλά μέτωπα και η υποκείμενη λογική της πρέπει να σπάσει: ουσιαστικά, να πειστούν οι δυτικοί πληθυσμοί ότι είναι ασφαλείς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου