Fabio Filomeni
Πηγή: Φάμπιο Φιλομένι
Σε έναν πολυπολικό κόσμο με πολλαπλές υπερδυνάμεις, τα μεμονωμένα ευρωπαϊκά έθνη-κράτη του δέκατου ένατου αιώνα δεν θα έχουν ποτέ τη δύναμη να είναι πραγματικά ανεξάρτητα. Αυτό συμβαίνει επειδή στη γεωπολιτική, το μέγεθος μετράει. Οι νέοι πρωταγωνιστές στη διεθνή σκηνή θα είναι δυνάμεις ηπειρωτικής ή υποηπειρωτικής έκτασης. Αυτές οι σύγχρονες αυτοκρατορίες, που παρουσιάζονται ως ομοσπονδίες κρατών ή εθνών, κατέχοντας πόρους για τους οποίους τα μικρά έθνη-κράτη δεν μπορούν να καυχηθούν, θα είναι οι πόλοι έλξης, τα κέντρα βαρύτητας του νέου πολυπολικού κόσμου. Η νεοαποικιοκρατία δεν είναι πλέον αυτή των αρπακτικών εθνών που εισέβαλαν και υπέταξαν τους τοπικούς πληθυσμούς με τους ισχυρούς στρατούς τους. Σήμερα, οι Υπερδυνάμεις, αληθινές ηγεμονικές δομές παγκόσμιας ισχύος, αντικαθιστούν την απειλή ή τη χρήση βίας με την αποπλάνηση και την πειθώ. Αυτή είναι η ιδεολογική-πολιτισμική υποταγή ως στρατηγική, αυτό που οι Αμερικανοί αποκαλούν «ήπια δύναμη». Εμείς οι Δυτικοευρωπαίοι έχουμε υποταχθεί στην Ουάσιγκτον από την περίφημη διχοτόμηση που αποφασίστηκε στη Γιάλτα από τους νικητές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Έπρεπε να διασφαλίσουμε στις ΗΠΑ ότι η πολιτική, στρατιωτική και οικονομική μας ανάπτυξη δεν θα επηρέαζε τα τοπικά, περιφερειακά και παγκόσμια συμφέροντά τους. Η εμπορική και ενεργειακή συνέργεια με τη Ρωσία τους τρόμαξε επειδή κινδύνευε να μετατραπεί σε πολιτική, ακόμη και στρατιωτική, συμμαχία, όπως είχε οραματιστεί ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι στη διάσημη σύνοδο κορυφής ΝΑΤΟ-Ρωσίας στην Πράτικα ντι Μάρε το 2002. Μια υπερδύναμη Ευρώπη θα αποτελούσε την κύρια απειλή για την αμερικανοκεντρική παγκόσμια τάξη, και η Πράτικα ντι Μάρε ήταν το κάλεσμα αφύπνισης των ΗΠΑ που σηματοδότησε την αρχή του πολιτικού τέλους του ιππότη που ήταν πολύ κοντά στον Πούτιν. Επομένως, αυτή η συνεργασία με τη Ρωσία -όχι μόνο ιταλική, αλλά και ευρωπαϊκή- έπρεπε να τερματιστεί πάση θυσία. Γνωρίζουμε καλά την επιλεγμένη πορεία: έναν πόλεμο στην καρδιά της Ευρώπης με όλες τις ρωσοφοβικές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να συντονίζονται αριστοτεχνικά από μια απογοητευμένη πρώην υπουργό Πολέμου ονόματι Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου