Πηγή: Ματέο Μαρτίνι
Οι διαμαρτυρίες για την απόλυση του Υπουργού Άμυνας Φεοντόροφ μπορεί να αποτελούν απόδειξη της κόπωσης και της φθοράς, τόσο ανθρώπινης όσο και λόγω του μεγάλου αριθμού θυμάτων, στην ουκρανική κοινωνία. Ο Φεοντόροφ θεωρήθηκε ως ο Ουκρανός Μόσχος, ο τεχνο-καινοτόμος που φαινόταν να υπόσχεται την ψευδαίσθηση ενός «μη επανδρωμένου» πολέμου, χωρίς άνδρες, που διεξάγεται αποκλειστικά με drones και με σημαντικά μειωμένο ανθρώπινο κόστος.
Μια ψευδαίσθηση, επειδή οι πόλεμοι, μέχρι αποδείξεως του εναντίου, δεν μπορούν να διεξαχθούν χωρίς πεζικό, και οι ανθρώπινες πρώτες ύλες εξακολουθούν να είναι αναντικατάστατες, σε αυτόν τον τομέα, όπως και σε πολλούς άλλους. Αλλά η ιδεολογική προσδοκία ενός πλήρως αυτοματοποιημένου κόσμου, ή πολέμου, είχε ισχυρό αντίκτυπο στην ουκρανική κοινωνία. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι η ευκολία παραγωγής drones και η διασπορά της αλυσίδας παραγωγής επέτρεψαν στην αδυναμία της Ουκρανίας να αντισταθμίσει τις δομικές αδυναμίες στους τομείς των πυραύλων και του πυροβολικού, επιτρέποντάς της επίσης να μεταφέρει την παραγωγή για να την προστατεύσει από τις ρωσικές στρατηγικές επιθέσεις. Από την άλλη πλευρά, η ίδια η Δύση χρησιμοποίησε τον ουκρανικό πόλεμο ως πεδίο δοκιμών για τον τομέα και το δόγμα των drones, έναν τομέα στον οποίο οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ ήταν σημαντικά πίσω.
Αλλά στην ουκρανική κοινωνία, η οποία έχει εξαντληθεί από ένα αμείλικτο σύστημα διαχείρισης της άμυνας, που χαρακτηρίζεται από ολοκληρωτική αντίσταση στον τελευταίο επιζώντα και από μια ολοένα και πιο απελπισμένη εκστρατεία αναγκαστικής στρατολόγησης, ο Φεοντόροφ ενσάρκωσε την ψευδαίσθηση της νίκης στον πόλεμο χωρίς ανθρώπινες απώλειες. Εντάξει, απλοποιώ, αλλά ο ψυχολογικός συμβολισμός της φιγούρας του ενσάρκωσε ακριβώς αυτή την ασυνείδητη ιδέα της συνέχισης του πολέμου εναντίον της Ρωσίας χωρίς να χρειάζεται να αντιμετωπίσει τον σοκαριστικά υψηλό αριθμό νεκρών που έχει σημειωθεί μέχρι στιγμής, ειδικά από την ουκρανική πλευρά. Αυτό αποτελεί σοκ για ένα τμήμα του πληθυσμού που πίστευε στον τεχνολογικά προηγμένο πόλεμο, ο οποίος, ωστόσο, τελικά απέτυχε να οδηγήσει στη νίκη και, αντίθετα, συσσώρευσε στρατηγικές ανισορροπίες στις ένοπλες δυνάμεις.
Αυτή η ψευδαίσθηση της δυνατότητας νίκης διεξάγοντας πόλεμο «φθηνά», χωρίς να πληρώνει το ανθρώπινο κόστος, αντανακλά μια σκληρή πραγματικότητα μέσα στην ουκρανική κοινωνία, η οποία έχει υποστεί περισσότερα από ένα εκατομμύριο νέα θύματα: την φθορά, όχι μόνο ανθρώπινη, αλλά και δημογραφική, που οδηγεί στην καταστροφή του έθνους. Η ρωσική κοινωνία, από την άλλη πλευρά, έχει αντιληφθεί τον πόλεμο μόνο έμμεσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου