Μερικές φορές μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις, ακόμα κι αν χίλιες λέξεις είναι απαραίτητες για να αποδώσουν το πραγματικό νόημα μιας φωτογραφίας ή ενός βίντεο. Αλλά ας αφήσουμε προς το παρόν στην άκρη τη θεωρία της πληροφορίας και ας παρακολουθήσουμε αυτό το πολύ σύντομο βίντεο που δείχνει ιρανικούς πυραύλους να πέφτουν σε αμερικανικές βάσεις στην Ιορδανία χωρίς να φαίνεται να έχουν ενεργοποιηθεί αντιαεροπορικά συστήματα Yankee. Όπως λέει ένας γνωστός στρατιωτικός αναλυτής, το Χόλιγουντ θα τακτοποιήσει τα πράγματα και θα λατρέψει κάποια άλλη μυθολογία. Αλλά έτσι έχουν τα πράγματα, και όλοι στη Μέση Ανατολή το συνειδητοποιούν:
Γνωρίζουμε ότι οι ιρανικοί πύραυλοι έπληξαν αμερικανικές βάσεις με δύναμη και ακρίβεια, όχι μόνο καταστρέφοντας τυχαίες κατασκευές, αλλά χτυπώντας ζωτικές περιοχές, θέσεις διοίκησης και διαδρόμους προσγείωσης με μαχητικά αεροσκάφη και δεξαμενόπλοια. Όλα αυτά μπορούν να εξηγηθούν από την παρέμβαση ενός δορυφορικού συστήματος που το Ιράν δεν διαθέτει ακόμη. Τι συνέβη λοιπόν; Κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου του Ιουνίου 2025, οι ιρανικοί πύραυλοι και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη αγωνίστηκαν να αντιμετωπίσουν τον εξελιγμένο ισραηλινό και αμερικανικό ηλεκτρονικό πόλεμο. Η παρεμβολή και η παραποίηση σήματος GPS παρενέβησαν επανειλημμένα στα συστήματα καθοδήγησής τους, περιορίζοντας την αποτελεσματικότητά τους κατά τη διάρκεια ανταλλαγών πυρών. Ωστόσο, στις αρχές του 2026, όταν το Ιράν δέχτηκε επίθεση από το Ισραήλ, ήταν αμέσως σαφές ότι τα πράγματα είχαν αλλάξει ριζικά: Οι ιρανικές επιθέσεις ακριβείας άρχισαν να διαπερνούν τις αεράμυνες, χτυπώντας στρατηγικούς στόχους στον Κόλπο με εκπληκτική ακρίβεια. Οι αναλυτές πληροφοριών έχουν επισημάνει έναν βασικό παράγοντα σε αυτήν την επανάσταση: το Ιράν είχε εγκαταλείψει το GPS υπέρ του κινεζικού συστήματος δορυφορικής πλοήγησης Beidou η βασική δομή του οποίου απεικονίζεται στην αρχική εικόνα.
Και εδώ, η γέννηση του κινεζικού δορυφορικού συστήματος οφειλόταν στην αμερικανική αλαζονεία: το 1993, ένα κινεζικό πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων με προορισμό το Ιράν αναγκάστηκε να μείνει μακριά από τα λιμάνια της Μέσης Ανατολής κατηγορούμενο για μεταφορά πολεμικού υλικού. Η κατηγορία αργότερα αποσύρθηκε, αλλά εν τω μεταξύ, το Πεκίνο συνειδητοποίησε ότι όλα αυτά ήταν δυνατά χάρη στην απενεργοποίηση του συστήματος GPS του πλοίου. Έτσι, η Κίνα αποφάσισε ότι δεν μπορούσε πλέον να εμπιστεύεται ένα σύστημα που ελέγχεται από μια ξένη χώρα και άρχισε να αναπτύσσει το δικό της σύστημα δορυφορικής πλοήγησης, το οποίο σήμερα αποτελεί ένα παγκόσμιο δίκτυο και είναι, παρεμπιπτόντως, πολύ πιο ακριβές από το GPS (με σφάλμα μικρότερο από πέντε μέτρα) και, επιπλέον, ανθεκτικό στις παρεμβολές. Το BeiDou, το οποίο τελικά θα έχει 80 δορυφόρους σε μη γεωστατική τροχιά, αποτελεί το κομβικό σημείο της σύγκρουσης, και για άλλη μια φορά οι ΗΠΑ αιφνιδιάστηκαν.
Γνωρίζουμε ότι οι ιρανικοί πύραυλοι έπληξαν αμερικανικές βάσεις με δύναμη και ακρίβεια, όχι μόνο καταστρέφοντας τυχαίες κατασκευές, αλλά χτυπώντας ζωτικές περιοχές, θέσεις διοίκησης και διαδρόμους προσγείωσης με μαχητικά αεροσκάφη και δεξαμενόπλοια. Όλα αυτά μπορούν να εξηγηθούν από την παρέμβαση ενός δορυφορικού συστήματος που το Ιράν δεν διαθέτει ακόμη. Τι συνέβη λοιπόν; Κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου του Ιουνίου 2025, οι ιρανικοί πύραυλοι και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη αγωνίστηκαν να αντιμετωπίσουν τον εξελιγμένο ισραηλινό και αμερικανικό ηλεκτρονικό πόλεμο. Η παρεμβολή και η παραποίηση σήματος GPS παρενέβησαν επανειλημμένα στα συστήματα καθοδήγησής τους, περιορίζοντας την αποτελεσματικότητά τους κατά τη διάρκεια ανταλλαγών πυρών. Ωστόσο, στις αρχές του 2026, όταν το Ιράν δέχτηκε επίθεση από το Ισραήλ, ήταν αμέσως σαφές ότι τα πράγματα είχαν αλλάξει ριζικά: Οι ιρανικές επιθέσεις ακριβείας άρχισαν να διαπερνούν τις αεράμυνες, χτυπώντας στρατηγικούς στόχους στον Κόλπο με εκπληκτική ακρίβεια. Οι αναλυτές πληροφοριών έχουν επισημάνει έναν βασικό παράγοντα σε αυτήν την επανάσταση: το Ιράν είχε εγκαταλείψει το GPS υπέρ του κινεζικού συστήματος δορυφορικής πλοήγησης Beidou η βασική δομή του οποίου απεικονίζεται στην αρχική εικόνα.
Και εδώ, η γέννηση του κινεζικού δορυφορικού συστήματος οφειλόταν στην αμερικανική αλαζονεία: το 1993, ένα κινεζικό πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων με προορισμό το Ιράν αναγκάστηκε να μείνει μακριά από τα λιμάνια της Μέσης Ανατολής κατηγορούμενο για μεταφορά πολεμικού υλικού. Η κατηγορία αργότερα αποσύρθηκε, αλλά εν τω μεταξύ, το Πεκίνο συνειδητοποίησε ότι όλα αυτά ήταν δυνατά χάρη στην απενεργοποίηση του συστήματος GPS του πλοίου. Έτσι, η Κίνα αποφάσισε ότι δεν μπορούσε πλέον να εμπιστεύεται ένα σύστημα που ελέγχεται από μια ξένη χώρα και άρχισε να αναπτύσσει το δικό της σύστημα δορυφορικής πλοήγησης, το οποίο σήμερα αποτελεί ένα παγκόσμιο δίκτυο και είναι, παρεμπιπτόντως, πολύ πιο ακριβές από το GPS (με σφάλμα μικρότερο από πέντε μέτρα) και, επιπλέον, ανθεκτικό στις παρεμβολές. Το BeiDou, το οποίο τελικά θα έχει 80 δορυφόρους σε μη γεωστατική τροχιά, αποτελεί το κομβικό σημείο της σύγκρουσης, και για άλλη μια φορά οι ΗΠΑ αιφνιδιάστηκαν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου