Πηγή: Τζιάκομο Γκαμπελίνι
Δεδομένου ότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ποτέ παρά μόνο ως φάρσα, οι περισσότεροι Αμερικανοί ειδικοί επιδεικνύουν μια έντονη τάση να απορρίπτουν περιφρονητικά τις ομοιότητες μεταξύ της τρέχουσας φθίνουσας φάσης του ηγεμονικού κύκλου με επίκεντρο τις ΗΠΑ και των προηγούμενων.
Η λεγόμενη «εξαιρετικότητα» δεν είναι μια αποκλειστικά αμερικανική ιδιαιτερότητα, αλλά ένα χαρακτηριστικό που συναντάται σε κάθε μεγάλη παγκόσμια δύναμη του παρελθόντος.
Ένας Ισπανός του 17ου αιώνα εξύμνησε τις δόξες της χώρας του, δηλώνοντας: «Ας παράγουν οι Άγγλοι εκλεκτά υφάσματα [...], η Ολλανδία τα λεπτά βαμβακερά υφάσματά της (chambray), η Φλωρεντία τα πανιά τη, οι Ινδίες τις γούνες από κάστορα και βικούνια, το Μιλάνο τους πυργίσκους του, η Ινδία και η Φλάνδρα το λινό τους [...] αρκεί η πρωτεύουσά μας να μπορεί να τα απολαμβάνει. Όλα αυτά αποδεικνύουν μόνο ότι κάθε έθνος εκπαιδεύει ειδικευμένους εργάτες για τη Μαδρίτη και ότι η Μαδρίτη είναι η βασίλισσα των κοινοβουλίων, επειδή όλος ο κόσμος την υπηρετεί και εκείνη δεν υπηρετεί κανέναν».
Μια παρόμοια επίδειξη μεγαλοπρέπειας μπορεί να φανεί σε ένα ανάγλυφο σκαλισμένο στην πρόσοψη του δημαρχείου του Άμστερνταμ στο απόγειο της ανοδικής τροχιάς που χάραξαν οι Ηνωμένες Επαρχίες (δεύτερο μισό του 17ου αιώνα). Απεικονίζει έναν ολλανδικό Άτλαντα που κουβαλάει τη Γη στους ώμους του, ενώ οι ήπειροι της Ευρώπης, της Αμερικής, της Ασίας και της Αφρικής αποτίουν φόρο τιμής στην ολλανδική πρωτεύουσα.
Το 1865, στο απόγειο της βικτωριανής εποχής, ο Άγγλος οικονομολόγος William S. Jevons γιόρτασε το μεγαλείο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, δηλώνοντας ότι «Πέντε μέρη του κόσμου είναι οι εθελοντικοί παραπόταμοί μας. Πέντε μέρη του κόσμου είναι εκούσια υποτελή σε εμάς. Οι πεδιάδες της Βόρειας Αμερικής και της Ρωσίας είναι τα χωράφια μας με καλαμπόκι. Το Σικάγο και η Οδησσός, ο σιτοβολώνας μας. Ο Καναδάς και οι χώρες της Βαλτικής, τα δάση μας γεμάτα ξυλεία για κατασκευές. Η Αυστραλία φυλάει τις φάρμες με τα πρόβατά μας. Η Αμερική, τα κοπάδια των βοοειδών μας. Το Περού μας στέλνει το ασήμι του, η Καλιφόρνια και η Νότια Αφρική, τον χρυσό τους. Οι Κινέζοι καλλιεργούν τσάι για εμάς, και ο καφές, η ζάχαρη και τα μπαχαρικά ρέουν στις ακτές μας από τις Ανατολικές Ινδίες. Η Γαλλία και η Ισπανία είναι οι αμπελώνες μας, η Μεσόγειος οι οπωρώνες μας. Το βαμβάκι μας προέρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως και από πολλά άλλα μέρη του κόσμου».
Σήμερα, πολύ λίγοι άνθρωποι στον κόσμο κοιτάζουν προς τη Μαδρίτη, ο ολλανδικός Άτλας έχει αφήσει πίσω του το βαρύ φορτίο του και ο ήλιος έχει δύσει οριστικά πάνω στη Βρετανική Αυτοκρατορία.
Οι κομπορρημοσύνες εκείνης της εποχής αντηχούν, ωστόσο, στις σημερινές μεγαλοστομίες της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας, η οποία για πάνω από μισό αιώνα έχει απορροφήσει πραγματικά περιουσιακά στοιχεία και οικονομικό πλούτο από όλο τον κόσμο, αυταπατώμενη ότι μια διαρθρωτική ανισορροπία στους ξένους λογαριασμούς του θα είναι βιώσιμη επ' αόριστον.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου