Δεν μου αρέσει να υποβιβάζω την ιστορία σε ένα απλό παιχνίδι παρασκηνιακών ηγεμόνων, επειδή είναι μια φτωχή, απλοϊκή και παραπλανητική εικόνα εξαιρετικά σύνθετων γεγονότων. Ωστόσο, ακριβώς για αυτόν τον λόγο, είναι ελκυστική σε όσους συμβιβάζονται με απλά οράματα. Και φαίνεται πολύ της μόδας να παρουσιάζεται ως η αλήθεια που κρύβεται πίσω από τα παρασκήνια: είναι σχεδόν τέλειο για όλους αυτούς τους διαδικτυακούς πλανόδιους που παρουσιάζονται ως φορείς της αλήθειας. Ωστόσο, θα ήταν λάθος να αγνοήσουμε εντελώς αυτό το νήμα: οι ηγεμόνες υπάρχουν και ενεργούν σύμφωνα με τα συμφέροντά τους και μερικές φορές είναι ακόμη και αποφασιστικοί, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Για παράδειγμα, θα ήταν ενδιαφέρον να σκιαγραφήσουμε τον ρόλο της οικογένειας Ρότσιλντ στον ουκρανικό πόλεμο και, πάνω απ 'όλα, τον ρόλο τους στην παρεμπόδιση της επίτευξης μιας συμφωνίας που θα έθετε τέλος στη σφαγή. Οι Ρότσιλντ, προφανώς, δεν είναι από τους πλουσιότερους στον πλανήτη, αλλά στην πραγματικότητα διαχειρίζονται περιουσιακά στοιχεία και επιχειρηματικά περιουσιακά στοιχεία που εκτιμώνται σε περίπου 100 τρισεκατομμύρια δολάρια, περίπου χίλιες φορές περισσότερα από τους υπερδισεκατομμυριούχους που γίνονται πρωτοσέλιδα στις σύγχρονες θλιβερές ειδήσεις και δεκάδες φορές περισσότερα από τα ΑΕΠ των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών: η κατανόηση της κλίμακάς τους είναι απαραίτητη για να αποκτήσουμε μια ιδέα για την ικανότητά τους για δράση.
Δεν προκαλεί έκπληξη, επομένως, το γεγονός ότι το χέρι τους είναι παντού στην Ουκρανία, και θα μπορούσε κανείς να το ονομάσει ακόμη και ζαμπόνε, αν η λέξη δεν αναφερόταν σε μια σπεσιαλιτέ τροφίμων που χρησιμοποιείται επίσης ως σύμβολο ευημερίας. Μια ήττα του καθεστώτος, η οποία τώρα διαφαίνεται σαφώς στον ορίζοντα, θα μπορούσε να δημιουργήσει πολλά προβλήματα για την οικογένεια. Ας προσπαθήσουμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι: από το 2015, η εταιρεία χρηματοοικονομικών συμβούλων Rothschild & Co. έχει αναλάβει την ευθύνη για την «καθοδήγηση» της κυβέρνησης του Κιέβου σε οικονομικά θέματα, ιδίως όσον αφορά την αναδιάρθρωση και την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Στο παρελθόν, η εταιρεία αυτή συμμετείχε επίσης στην διάλυση της Naftogaz, της κύριας κρατικής ενεργειακής εταιρείας της Ουκρανίας. Οι διάφορες δραστηριότητες της εταιρείας χωρίστηκαν σε διάφορες θυγατρικές για να διευκολυνθεί η πώληση ή η μίσθωση περιουσιακών στοιχείων που θεωρούνταν «μη απαραίτητα». Κατά την ίδια περίοδο, το Rothschild Trust απέκτησε τις μετοχές του Πέτρο Ποροσένκο, τότε προέδρου της Ουκρανίας, στην Roshen, την κορυφαία εταιρεία ζαχαρωδών προϊόντων της χώρας. Αλλά δεν τις αγόρασε. Απλώς τις έλαβε χωρίς να ξοδέψει ούτε ένα σεντ, γεγονός που υποδηλώνει κάποια σκιώδη σχέση μεταξύ του Ποροσένκο και του Rothschild Trust. Λίγο μετά το Μαϊντάν, ο Ναθάνιελ Ρότσιλντ και η επενδυτική του τράπεζα Jnr εισήλθαν στην Ουκρανία σε συνεργασία με την αμερικανική εταιρεία Vanco Energy (που συνδέεται με τον Τζορτζ Μπους και τον Ντικ Τσένι) για να πάρουν τον έλεγχο των αποθεμάτων πετρελαίου της Ουκρανίας στη Μαύρη Θάλασσα. Και ο καλός παλιός Ναθάνιελ, μετά την καταστροφή της συμφωνίας μεταξύ Κιέβου και Μόσχας τον Μάρτιο του 1922, υποστήριξε ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν ήταν ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος από την εποχή του Χίτλερ και ότι « η Ουκρανία είναι ένα ουσιαστικό κομμάτι που δεν μπορούμε να χάσουμε στη γεωπολιτική σκακιέρα ». Πρόσθεσε ότι «πρέπει να γονατίσουμε τη Ρωσία με κάθε δυνατό μέσο» και ζήτησε τη χρήση βίας κατά της Ρωσίας, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «χωρίς την Ουκρανία, η παγκόσμια τάξη μπορεί να μην επιβιώσει». (Βλέπε Σημείωση)
Τίποτα καινούργιο κάτω από τον ήλιο, δεδομένου ότι οι Ρότσιλντ χρηματοδότησαν επίσης την περιπέτεια του Ναπολέοντα στη Ρωσία και ότι για αυτούς, η Μόσχα είναι το μαύρο τους τέρας. Αλλά το γεγονός ότι θεωρούν την Ουκρανία ένα κρίσιμο πιόνι στη διατήρηση της δυτικής τάξης και, επομένως, των ίδιων των υδάτων στα οποία βουτούν, καθιστά εύκολο να καταλάβουμε γιατί δεν είναι άγνωστοι με την παράλογη θέση της Ευρώπης για ατελείωτο πόλεμο. Επιπλέον, έχουν δημοσιοποιηθεί ηλεκτρονικά μηνύματα μεταξύ του Τζέφρι Έπσταϊν και της Αριάν ντε Ρότσιλντ, προέδρου της τράπεζας Έντμοντ ντε Ρότσιλντ. Σε αυτές τις ανταλλαγές, και οι δύο αναφέρουν εν συντομία πώς το χάος στην Ουκρανία θα προσέφερε αμέτρητες ευκαιρίες.
Ας περάσουμε όμως στο σήμερα: το Υπουργείο Οικονομικών της Ουκρανίας, με επικεφαλής τον Σεργκέι Μαρτσένκο, υπέγραψε συμφωνία με τον χρηματοοικονομικό όμιλο Rothschild & Co. για προπαρασκευαστική παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών για την ιδιωτικοποίηση των ουκρανικών κρατικών τραπεζών Ukrgasbank και Sense Bank, δύο από τα μεγαλύτερα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας. Η Rothschild & Co. θα είναι υπεύθυνη για την αξιολόγηση της οικονομικής ευρωστίας αυτών των τραπεζών και τον εντοπισμό πιθανών αγοραστών. Ή μάλλον, για τον προσδιορισμό του ποιοι θα είναι αυτοί οι αγοραστές. Όλα αυτά συμβαίνουν με φόντο αχαλίνωτες ιδιωτικοποιήσεις, όπως συνιστά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ένα άλλο θεσμικό όργανο συναίνεσης της Ουάσιγκτον. Με λίγα λόγια, θα ηγηθούν σε μεγάλο βαθμό της λεηλασίας ό,τι έχει απομείνει από μια χώρα που οι ίδιοι έχουν αφήσει να στερέψει. Αυτή είναι η διεθνής τάξη που τόσο αγαπούν αυτοί οι καρχαρίες. Ευτυχώς, η παρακμή αυτού του πλέον απαράδεκτου status quo έχει ξεκινήσει ακριβώς στην Ουκρανία.
Σημείωση: Όπως είναι γνωστό, η εμμονή του αγγλοσαξονικού κόσμου με την κατάκτηση της Ρωσίας, εκείνης της Καρδιάς που θα επέτρεπε την παγκόσμια κυριαρχία, συνδέεται κατά κάποιο τρόπο και με την οικογένεια Ρότσιλντ: ο Χάλφορντ Μακκίντερ, ο οποίος διέδωσε αυτή την υπερβολική γεωπολιτική θεωρία, ήταν κοντά στη Στρογγυλή Τράπεζα, μια βρετανική μυστική εταιρεία που ιδρύθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα από τον Σέσιλ Ρόουντς και τον Άλφρεντ Μίλνερ, χρηματοδοτούμενη από τον Λόρδο Ρότσιλντ, της οποίας στόχος ήταν η εδραίωση της βρετανικής επιρροής παγκοσμίως. Για την ιστορία, ο Μακκίντερ αργότερα υπηρέτησε ως σύμβουλος του Λευκού Στρατού στη νότια Ρωσία, επομένως στις περιοχές που αργότερα θα ονομάζονταν Ουκρανία, με στόχο τον συντονισμό των προσπαθειών της Αντάντ εναντίον των Μπολσεβίκων. Απέτυχε, και τώρα καί οι οπαδοί του αποτυγχάνουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου