Πηγή: Μαουρίτσιο Μουρέλι
Πριν από μια εβδομάδα, υποστήριξα τον αληθινό και πρωταρχικό λόγο για την αποστροφή προς τη Ρωσική Ομοσπονδία, και ως εκ τούτου την ρητορική μνησικακία εκ μέρους των παγκοσμιοποιητικών ελίτ της ΕΕ. Ουσιαστικά, υποστήριξα ότι η σύγκριση μεταξύ του πραγματικού κοινωνικοπολιτικού μοντέλου της λεγόμενης ρωσικής απολυταρχίας και της φιλελεύθερης δημοκρατίας είναι ανελέητη: αφενός, ένα λειτουργικό μοντέλο κράτους πρόνοιας, και αφετέρου, ένα κρατικό μοντέλο σε πλήρη οργανική αποσύνθεση. Υποστήριξα ότι οι ηγέτες του κοινωνικοπολιτικού μοντέλου των κρατών της ΕΕ, στην πράξη, δεν έχουν δεσμευτεί να υπερασπίζονται τα συμφέροντα των ανθρώπων που υποτίθεται ότι κυβερνούν, αλλά μάλλον τα δικά τους προσωπικά συμφέροντα, ως εκπρόσωποι της ολιγαρχικής και πλουτοκρατικής εξουσίας που τους δημιούργησε και τους εμπιστεύτηκε τον ρόλο των επιστάτων στο τιμόνι των διαφόρων κρατών της ΕΕ.
Μια παράξενη θεωρία μου; Να τι δήλωσε σε μια συνέντευξη ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς:
«Αυτή τη στιγμή, αυτό που με ανησυχεί περισσότερο δεν είναι η οικονομία μας, ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε η Αμερική, ούτε η Κίνα. Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι η επιρροή της Ρωσίας στην κοινωνία μας και η ικανότητά της να αποσταθεροποιεί με επιτυχία τις χώρες μας. Η συνθηκολόγηση της Ουκρανίας, ειδικά αν είναι άνευ όρων, είναι μια απαράδεκτη επιλογή, επειδή θα σήμαινε τη συνθηκολόγηση όλων μας. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που υποστηρίζω τόσο σθεναρά την Ουκρανία: είναι προς το συμφέρον μας, ανταποκρίνεται πλήρως στα συμφέροντά μας».
(Το βίντεο της συνέντευξης βρίσκεται στη σελίδα στο Facebook «Η Ιταλία με τη Ρωσία του Πούτιν», την οποία προτείνω να επισκεφθείτε.)
Κατανοητό; «Ανταποκρίνεται πλήρως στα συμφέροντά μας». «Δικά μας», ποιανού, δεδομένου ότι δεν αφορά την οικονομία της χώρας του και επομένως δεν αφορά την ευημερία των πολιτών της; Προφανώς, ο υποστηρικτής της BlackRock μιλάει για «αποσταθεροποίηση» αναφερόμενος στον διαβόητο «υβριδικό πόλεμο», τη ρωσική προπαγάνδα κ.λπ., αλλά αυτός ο υπαινιγμός δεν αξίζει πλέον να τον αναλύουμε και να τον αντικρούουμε: είναι μια δήλωση που αυτοαποκαλείται με βάση τα δικά της πλεονεκτήματα, δεδομένων των όσων προκύπτουν μέρα με τη μέρα.
Συνοψίζοντας: Η Ουκρανία δεν πρέπει να συνθηκολογήσει γιατί αυτό «θα σήμαινε τη συνθηκολόγηση όλων μας» - «εμάς» των capataz, προφανώς, όχι εμάς των ευρωπαϊκών λαών.
*«Η πραγματική δημοκρατία δεν είναι η κυβέρνηση του λαού, αλλά η κυβέρνηση πολιτικών, οικονομικών και χρηματοπιστωτικών ολιγαρχιών που χρησιμοποιούν τον λαό για να νομιμοποιηθούν». «
Τα κόμματα δεν είναι πλέον υπόλογα στους ψηφοφόρους που τα ψηφίζουν, αλλά στα ισχυρά συμφέροντα που τα χρηματοδοτούν, τα στηρίζουν και τα προωθούν μέσω των μέσων ενημέρωσης».
«Τα πολιτικά κόμματα έχουν μετατραπεί σε καθαρές μηχανές για την κατάληψη της εξουσίας και του δημόσιου χρήματος, κενές από κάθε ιδανικό, πολιτιστικό, ακόμη και ιδεολογικό φορτίο».
«Το σύγχρονο κόμμα δεν στοχεύει πλέον στον μετασχηματισμό της κοινωνίας σύμφωνα με μια κοσμοθεωρία, αλλά μάλλον στην επιδίωξη της αυτοσυντήρησής του και της διαχείρισης της συναίνεσης».
«Ο ψηφοφόρος πιστεύει ότι επιλέγει, αλλά στην πραγματικότητα απλώς επικυρώνει αποφάσεις και διορισμούς που γίνονται αλλού, στην κορυφή του μηχανισμού ή στα σαλόνια της οικονομικής εξουσίας».
«Η δημοκρατική πολιτική έχει γίνει μια μυθοπλασία που εκτελείται προς όφελος των υπηκόων, ενώ τα πραγματικά παιχνίδια παίζονται πάνω ή έξω από τους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς».
Massimo Fini, Υποκείμενα - Μανιφέστο κατά της Δημοκρατίας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου