Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

Αμερική: Μεσοπρόθεσμα ή τελικός στόχος;


Mετά τις εκλογές στη Βραζιλία, οι οποίες έληξαν με τη φυγή του Μπολσονάρο στις ΗΠΑ, και τις εκλογές στο Ισραήλ, οι οποίες προμήνυσαν την ακυβερνησιμότητα της χώρας, οι ενδιάμεσες εκλογές πλησιάζουν γρήγορα, όπου αναμένεται μια ήττα των Ρεπουμπλικανών. Είναι καλύτερο να μην θεωρούμε δεδομένες τις δημοσκοπήσεις, οι οποίες χρησιμεύουν για να επηρεάσουν την κοινή γνώμη αντί να την εκφράζουν, αλλά υπάρχει μια πραγματική πιθανότητα οι Ρεπουμπλικάνοι να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση τόσο στο Κογκρέσο όσο και στη Γερουσία. Αυτό είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσει ο Τραμπ επειδή αθέτησε σχεδόν όλες τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Απέτυχε να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, εξαπέλυσε έναν εντελώς περιττό πόλεμο κατά του Ιράν, ο οποίος οδήγησε σε σημαντική αύξηση του πληθωρισμού, πλουτίζει μέσω παράνομων συναλλαγών εμπιστευτικών πληροφοριών και τυχερών παιχνιδιών με κρυπτονομίσματα και περιβάλλεται από ανοιχτά διεφθαρμένους ανθρώπους. Τι θα μπορούσε να συμβεί αν ο Τραμπ γίνει ένας άτυχος πρόεδρος;

Η πιθανότητα καθαίρεσης είναι πιθανώς απομακρυσμένη, κυρίως επειδή θα αποτελούσε ένα είδος πολιτικής αντίδρασης, αλλά και επειδή, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν πολλοί, μια άρχουσα τάξη σε κρίση έχει συνειδητά επιλέξει τον Τραμπ για να κάνει τη βρώμικη δουλειά της στη Μέση Ανατολή. Θα του επιτραπεί να συνεχίσει, έστω και μόνο για να δώσει στην κοινή γνώμη έναν αποδιοπομπαίο τράγο μόλις η ιρανική σύγκρουση περάσει το κρίσιμο στάδιο της και η σύγκρουση στην Ουκρανία ολοκληρωθεί με την ορατή ήττα του ΝΑΤΟ. Σε αυτό το σημείο, ο Τραμπ θα ήταν βολικός για όλους. Αλλά ο ναρκισσισμός του προέδρου σίγουρα θα τον αναγκάσει να κάνει κάτι για να εξιλεωθεί με κάποιο τρόπο. Για να ανακτήσει την αξιοπιστία του, θα μπορούσε να προσπαθήσει να τερματίσει τους δύο πολέμους -στο Ιράν και την Ουκρανία- στους οποίους εμπλέκεται άμεσα, και σε αυτή την περίπτωση, το πρώτο πιόνι που θα πέσει θα είναι ο Υπουργός Άμυνας, υποθέτοντας ότι η Γερουσία δεν θα κινήσει διαδικασίες καθαίρεσης απευθείας εναντίον του Χέγκεθ. Κανείς δεν θα χύσει ούτε ένα δάκρυ γι' αυτόν. Τα δύο άτομα πίσω από τον πόλεμο του Ιράν είναι η Σούζι Γουάιλς, επικεφαλής του προσωπικού του Τραμπ (και έμπιστη βοηθός του Νετανιάχου), και ο Τζάρεντ Κούσνερ, αξιωματούχος της Μοσάντ και γαμπρός του. Υπάρχουν πολλοί λόγοι, συμπεριλαμβανομένης της διαφθοράς, για να απολυθούν και οι δύο, αλλά το γεγονός ότι ο Νετανιάχου δεν υπέστη σαφή ήττα στις ισραηλινές εκλογές θα αποτελέσει σημαντικό πρόβλημα για τον Λευκό Οίκο. Ο τερματισμός του πολέμου στην Ουκρανία θα απαιτήσει την απομάκρυνση του διευθυντή της CIA, Ράτκλιφ. Είναι η CIA, όχι το Πεντάγωνο, που διαχειρίζεται την κατάσταση στο Κίεβο, αλλά θα είναι δύσκολο να απαλλαγούμε από τον Ράτκλιφ, ο οποίος υποστηρίζεται σθεναρά από το «βαθύ κράτος», είναι διαχειριστής της βιομηχανίας όπλων και τελικά υποστηρίζεται από τους Δημοκρατικούς που θέλουν να συνεχίσουν τον πόλεμο και να του παράσχουν κάποιο είδος κάλυψης.

Ωστόσο, η πραγματική καταστροφή για τον Τραμπ θα ξεκινήσει μόνο αφού σκάσει η φούσκα της τεχνητής νοημοσύνης, παρασύροντας τις αγορές προς τα κάτω: η ζημιά στην ευημερία των ανθρώπων θα είναι τεράστια και θα είναι σε θέση να κάνει λίγα για να την αποτρέψει. Αλλά αυτή η στιγμή απέχει ακόμα λίγους μήνες. Μετά από αυτό, ο Υπουργός Οικονομικών Μπέσεντ θα απολυθεί. Υπάρχει επίσης το ζήτημα της Κίνας, το οποίο ο Τραμπ αντιμετώπισε με ανόητο τρόπο, θέτοντας τον εαυτό του σε άμεση αντιπαράθεση με μια χώρα που έχει έξι φορές τον αριθμό μηχανικών από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την ξεπερνά σε επιδόσεις σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η ρομποτική, η ναυπηγική βιομηχανία, η ηλιακή ενέργεια, η καταπολέμηση της ερημοποίησης και η κατασκευή σιδηροδρόμων και γεφυρών. Η οποία, επιπλέον -τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό- διεξάγει έναν πόλεμο κατά της φτώχειας που είναι εντελώς άγνωστος στη Δύση, και ιδιαίτερα στην Αμερική. Αλλά αυτό θα είναι το καθήκον του επόμενου προέδρου: εάν μια ήττα των Ρεπουμπλικανών επρόκειτο πραγματικά να συμβεί στις ενδιάμεσες εκλογές, ο Τραμπ θα ήταν ήδη παρελθόν, ήδη κατά κάποιο τρόπο πρώην πρόεδρος και η μπάλα θα περνούσε στους Βανς και Ρούμπιο, οι οποίοι πιθανότατα θα συγκρουστούν το 2028

Δεν υπάρχουν σχόλια: