Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026

«Η ΡΩΣΙΑ, Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΠΛΗΘΟΣ» ΑπόΈντουαρντ Κέρτιν

Όταν ο εχθρός γίνεται δαίμονας, τα γεγονότα παύουν να έχουν σημασία

«Η ΡΩΣΙΑ, Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΠΛΗΘΟΣ»

Ο Έντουαρντ Κέρτιν ερμηνεύει το αντιρωσικό μίσος ως προϊόν μακράς, επαναλαμβανόμενης και σχεδόν θεολογικής προπαγάνδας

από τον Έντουαρντ Κέρτιν

Ο Έντουαρντ Κέρτιν ξεκινά με μια προσωπική εμπειρία για να δείξει πώς η εικόνα της Ρωσίας και του Πούτιν έχει μεταμορφωθεί, στην αμερικανική πολιτική κουλτούρα, σε κάτι περισσότερο από έναν αντίπαλο: σε έναν ηθικό, σχεδόν σατανικό εχθρό. Από εδώ, το άρθρο ανακατασκευάζει μια μακρά συνέχεια στρατηγικής, στρατιωτικής και προπαγανδιστικής εχθρότητας που, σύμφωνα με τον συγγραφέα, εκτείνεται σε Δημοκρατικές και Ρεπουμπλικανικές κυβερνήσεις χωρίς ουσιαστική διακοπή. Η καρδιά του άρθρου, ωστόσο, έγκειται στον στοχασμό για την προπαγάνδα: θυμούμενος τον Ζακ Ελούλ, ο Κέρτιν περιγράφει μια αργή, επαναλαμβανόμενη και ολοκληρωμένη διαδικασία, ικανή να παράγει μύθους, αντανακλαστικά και πεποιθήσεις αδιαπέραστες από τα γεγονότα. Έτσι γεννιέται το «μερικώς ενημερωμένο πλήθος»: μια μάζα που γνωρίζει λίγα, αλλά πιστεύει ότι γνωρίζει αρκετά. Και όταν ο κόσμος είναι διχασμένος μεταξύ απόλυτου καλού και απόλυτου κακού, ακόμη και ο πόλεμος μπορεί να εμφανιστεί ως ηθική αποστολή . (NR)

Πριν από δέκα χρόνια, γευμάτισα με έναν άντρα που επέμενε σθεναρά ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν ήταν ο σατανικός ηγέτης μιας κακής χώρας και ότι η Χίλαρι Κλίντον ήταν μια σπουδαία Αμερικανίδα που θα έπρεπε να ήταν Πρόεδρος.

Αυτό συνέβη δύο χρόνια αφότου η κυβέρνηση των ΗΠΑ, υπό την ηγεσία των Μπαράκ Ομπάμα, Τζόζεφ Μπάιντεν, Βικτόρια Νούλαντ και της CIA, ενορχήστρωσε πραξικόπημα στην Ουκρανία στο πλαίσιο του πολέμου δι' αντιπροσώπων εναντίον της Ρωσίας , φέρνοντας τους Ουκρανούς νεοναζί σε μεγαλύτερη εξουσία.

Όταν η Ρωσία διαμαρτυρήθηκε για αυτό το πραξικόπημα στα δυτικά σύνορά της, η Ουάσινγκτον χλεύασε τέτοιες ανησυχίες. Για δεκαετίες, κάθε φορά που η Ρωσία παραπονιόταν για τέτοιες προκλητικές κινήσεις, οι Ηνωμένες Πολιτείες τις απέρριπταν ως άσχετες.

Για χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστήριζαν την εξόντωση των ρωσόφωνων πληθυσμών της ανατολικής Ουκρανίας από την Ουκρανία και, τελικά, όταν η Ουκρανία συγκέντρωσε δυνάμεις για να εισβάλει στην περιοχή του Ντονμπάς, η ρωσική κυβέρνηση δεν άντεξε άλλο και έστειλε στρατεύματα στην περιοχή τον Φεβρουάριο του 2022 για να την υπερασπιστεί. Έτσι, η υποκριτική Δύση εκμεταλλεύτηκε την οργή ότι αυτό που είχε δημιουργήσει τελικά γύρισε μπούμερανγκ.

Η Ρωσία έχει κατηγορηθεί για την εισβολή στην Ουκρανία. Ένας ολοκληρωμένος πόλεμος δι' αντιπροσώπων που διεξάγουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας μέσω της Ουκρανίας συνεχίζεται εδώ και χρόνια και θα γίνεται μόνο πιο επικίνδυνος καθώς συνεχίζεται . Η πυρηνική εξόντωση γίνεται μια πραγματική πιθανότητα καθώς η κυβέρνηση Τραμπ συνεχίζει να διευρύνει τα όρια, χρησιμοποιώντας τώρα γλωσσικό έλεγχο του νου για να καλύψει το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η κύρια κινητήρια δύναμη πίσω από αυτόν τον πόλεμο.

Η Χίλαρι Κλίντον είχε υπηρετήσει ως Υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Ομπάμα τα προηγούμενα πέντε χρόνια και είχε ηγηθεί της καταστροφής της Λιβύης το 2011, μεταξύ άλλων φρικαλεοτήτων. Όταν ο Λίβυος ηγέτης Μουαμάρ Καντάφι συνελήφθη, βασανίστηκε βάναυσα και εκτελέστηκε με συνοπτικές διαδικασίες,  αυτή μέ μιά φράση πού έγινε διάσημη  αγαλλίασε, γέλασε και είπε: «Ήρθαμε, είδαμε, πέθανε».

Αν αυτό δεν είναι σημάδι κακού, τότε τίποτα δεν είναι. Αλλά αυτός ο άντρας και η αδερφή του, που ήταν επίσης στο γεύμα, ήταν υποστηρικτές της και σκόπευαν να την ψηφίσουν.


Όταν υπερασπίστηκα τον Πούτιν και τη Ρωσία ενάντια στις προσπάθειες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ να περικυκλώσουν τη Ρωσία με στρατεύματα, βάσεις και πυρηνικά όπλα, δέχτηκα επίθεση από αυτόν τον άντρα και την αδερφή του, οι οποίοι με αποκάλεσαν κακόβουλο θεωρητικό συνωμοσίας. Επέμειναν ότι ο Πούτιν ήταν σατανικός και, χωρίς να το πουν ρητά, με κατηγόρησαν ότι ήμουν συμπαθών στον «κομμουνισμό» - αυτή η παλιά συκοφαντία που ακούω από αυτούς τους μεγάλους πατριώτες από τη δεκαετία του 1960, όταν αντιτάχθηκα στον πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Βιετνάμ.
Επέκταση του ΝΑΤΟ 1990–2022. Το ουκρανικό Casus Belli

Για πολλά χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ έχουν αναπτύξει στρατιωτικές δυνάμεις και βάσεις σε χώρες γύρω από τη Ρωσία. Αυτό περιλαμβάνει όπλα που μπορούν να μετατραπούν γρήγορα για πυρηνική χρήση. Είναι σαν η Ρωσία να έκανε το ίδιο πράγμα στο Μεξικό και τον Καναδά, και ας προσθέσουμε και την Κούβα. Ξέρουμε ποια θα ήταν η αντίδραση των ΗΠΑ, αλλά όταν ο Πούτιν και η κυβέρνησή του διαμαρτυρήθηκαν, ισχυριζόμενοι ότι επρόκειτο για προδοσία προηγούμενων συμφωνιών και απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες, θεωρήθηκαν παιδιά που τα επινοούν όλα.

Ο χρόνος και η προπαγάνδα επηρεάζουν πολλούς ανθρώπους καθώς μεγαλώνουν, όπως συνέβη με τους συνομιλητές μου, οι οποίοι στα νιάτα τους μπορεί να είχαν τρομοκρατηθεί από την Κλίντον και δεν θα την είχαν ψηφίσει. Η αντιρωσική ιδεολογία, που τους είχε ενσταλαχθεί από νεαρή ηλικία, ωστόσο, επικράτησε, αναδυόμενη με οργή από έναν κουρδιστό δαίμονα που φωλιάζει βαθιά μέσα στην ψυχή τους.

Με κατηγόρησαν επίσης ότι υποστήριξα τον Ντόναλντ Τραμπ στις επερχόμενες εκλογές του 2016, κάτι που ήταν γελοίο, δεδομένου ότι δεν ψηφίζω Αμερικανούς προέδρους και ο Τραμπ μου φαινόταν πάντα αποκρουστικός και επικίνδυνος. Ωστόσο, επειδή θεωρούσαν τον Τραμπ δεξί χέρι του Πούτιν, όπως ισχυρίστηκαν παράλογα η Κλίντον και οι Δημοκρατικοί, έκανα διπλό λάθος,ήμουν κάπως αντιπατριώτης και συμπαθούσα «κομμουνιστή». Ο πρώην αναλυτής της CIA, Ρέιμοντ ΜακΓκόβερν, διέψευσε πειστικά το Russiagate. Δείτε εδώ , εδώ και εδώ .

Για αυτούς, ο Πούτιν ήταν τρομερά κακός, τελεία και παύλα, και εγώ υπερασπιζόμουν τον διάβολο.

Δεν τους πέρασε από το μυαλό τότε, και πιθανώς δεν τους περνάει από το μυαλό τώρα, ότι ο Τραμπ είναι ένας άσπονδος εχθρός της Ρωσίας και ότι εκπληρώνει τον ρόλο του ως πρόεδρος των ΗΠΑ συνεχίζοντας την προσπάθεια της Δύσης να καταστρέψει τη Ρωσία μέσω του πολέμου στην Ουκρανία, που τώρα μεταμφιέζεται σε ΝΑΤΟικοποίηση/Ουκρανοποίηση, όπως ακριβώς έκανε ο Ρίτσαρντ Νίξον με τη Βιετναμοποίηση. Αυτός ο πόλεμος μαινόταν για πέντε ή έξι χρόνια αφότου εισήχθη το όνομα για να παραπλανηθεί η κοινή γνώμη. Ο τρέχων πόλεμος κατά της Ρωσίας θα κάνει το ίδιο, εκτός αν η Ρωσία πετύχει μια σαρωτική νίκη και αναμφισβήτητη νίκη ή ξεσπάσει ένας πυρηνικός πόλεμος και δεν θα μείνει τίποτα να πει.

Αναφέρω αυτό το επεισόδιο πριν από δέκα χρόνια επειδή στα χρόνια που ακολούθησαν, έχει γίνει ακόμη πιο εμφανές ότι το βαθιά ριζωμένο μίσος των Αμερικανών για τη Ρωσία είναι τόσο ισχυρό όσο ποτέ και ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ, ανεξάρτητα από το ποιος είναι πρόεδρος, θα συνεχίσει να εργάζεται για να καταστρέψει τη Ρωσία. Δεν έχει σημασία ποιες αλλαγές έχουν συμβεί στη Ρωσία από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης ή το τέλος της προεδρίας του Μπόρις Γέλτσιν, η οποία υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ, τη δεκαετία του 1990, η οποία έπληξε τόσο σοβαρά τη χώρα.

Η άρχουσα τάξη των ΗΠΑ δεν θέλει τίποτα λιγότερο από τον απόλυτο έλεγχο της Ρωσίας. Όπως ακριβώς τη δεκαετία του 1960, όταν ο Δημοκρατικός πρόεδρος Λίντον Τζόνσον επιτέθηκε ανοιχτά στο Βιετνάμ και στη συνέχεια ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον συνέχισε την γλωσσική προπαγάνδα της «βιετναμοποίησης» [και οι δύο εξελέγησαν ως υποψήφιοι για την «ειρήνη»], έτσι και η μεταμόρφωση από Μπάιντεν σε Τραμπ έχει ως στόχο να μάς εξαπατήσει.

Όταν αυτός ο άνθρωπος με κατηγόρησε ότι υποστήριζα τον Τραμπ, ήταν το τέλειο παράδειγμα εκείνων των παραβολικών Αμερικανών, δηλητηριασμένων από μακρά χρόνια αντιρωσικής προπαγάνδας, όπως περιγράφει ο Ζακ Ελούλ στο κλασικό του έργο, Προπαγάνδα :
Δεν πρέπει να επιτρέπεται στο άτομο να ανακάμψει, να αναδιοργανωθεί ή να παραμείνει άτρωτο στην προπαγάνδα για σχετικά μεγάλα χρονικά διαστήματα, επειδή η προπαγάνδα δεν είναι μαγικό ραβδί. Βασίζεται σε αργή και συνεχή διείσδυση . Δημιουργεί πεποιθήσεις και συμμόρφωση μέσω ανεπαίσθητων επιρροών που είναι αποτελεσματικές μόνο μέσω της συνεχούς επανάληψης. Πρέπει να δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον για το άτομο, από το οποίο δεν μπορεί ποτέ να ξεφύγει. Και για να το εμποδίσει να βρει εξωτερικά σημεία αναφοράς, το προστατεύει λογοκρίνοντας οτιδήποτε μπορεί να προέρχεται από έξω. Ο αργός σχηματισμός αντανακλαστικών και μύθων, ενός ψυχολογικού περιβάλλοντος και προκαταλήψεων, απαιτεί εξαιρετικά μακροπρόθεσμη προπαγάνδα.

Αυτό ακριβώς έχει αντιπροσωπεύσει η αντιρωσική προπαγάνδα για πολλούς Αμερικανούς.

Αναφέρω αυτό το περιστατικό επίσης επειδή πρόσφατα είχα μια πολύ σύντομη συνομιλία με την αδερφή του άνδρα, η οποία επέμεινε ότι η Ουκρανία υπό τον Ζελένσκι ήταν δικαιολογημένη στον αγώνα της εναντίον της Ρωσίας. Όταν της επεσήμανα ότι δεν γνώριζε τη μακρά ιστορία των προσπαθειών των ΗΠΑ να καταστρέψουν τη Ρωσία, εκνευρίστηκε και η συνομιλία έληξε απότομα, όπως ακριβώς είχε συμβεί και πριν από δέκα χρόνια.

Δεν αρέσει στους ανθρώπους να τους λένε ότι δεν έχουν κάνει την έρευνά τους και ότι είναι θύματα προπαγάνδας. Θα έπρεπε να κάνουν την έρευνά τους για να καταλήξουν σε ένα πλήρες συμπέρασμα. Αλλά ο μέσος άνθρωπος δεν θέλει να κάνει την έρευνά του. Προτιμά να βγάζει συμπεράσματα με βάση τα εταιρικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, τον προπαγανδιστικό βραχίονα της άρχουσας τάξης. Και αυτά τα μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν ένα τεράστιο καλειδοσκόπιο ιστορικά αποκομμένων από τα συμφραζόμενα πληροφοριών που επιπλέουν στο μυαλό τους ενώ εξαφανίζονται στις οθόνες των ψηφιακών ηλιθίων τους - «σαν ένας διάστικτος καμβάς », για να χρησιμοποιήσουμε τα λόγια του Ελούλ. Και έγραφε το 1965.

Από αμνημονεύτων χρόνων, η αμερικανική νοοτροπία έχει δηλητηριαστεί από την αποστροφή προς τη Ρωσία. Πρόκειται για μια προκατάληψη σχεδόν θεολογικής σημασίας, που χρονολογείται ακόμη και πριν από τον πρώτο Ψυχρό Πόλεμο. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι βρισκόμαστε στον δεύτερο Ψυχρό Πόλεμο, αλλά ίσως θα ήταν ακόμη πιο ακριβές να πούμε ότι ο πρώτος δεν τελείωσε ποτέ. Οι μύθοι επιμένουν και οι σατανικοί φόβοι για τους κακούς Ρώσους και Κινέζους είναι βαθιά ριζωμένοι στην αμερικανική ψυχή. Αυτός ο άντρας και η αδερφή του, και οι δύο εβδομήντα ετών, αποτελούν ένα σαφές παράδειγμα.

Στη ρίζα αυτής της ρητορικής βρίσκεται η αντίθεσή της: η ψευδαίσθηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, ως μια ευλογημένη και ενάρετη χώρα, έχουν μια θεϊκή αποστολή να διαδώσουν τη «δημοκρατία» και την «ελευθερία» σε όλο τον κόσμο, όπως δήλωσε η Χίλαρι Κλίντον κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2016, όταν είπε ότι «είμαστε σπουδαίοι επειδή είμαστε καλοί », και όπως το 2004, όταν ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος είπε: «Όπως και οι γενιές πριν από εμάς, έχουμε ένα κάλεσμα από τα άστρα να υπερασπιστούμε την ελευθερία».

Τέτοιες δηλώσεις θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν μόνο με σαρκαστικό χλευασμό από τα αμέτρητα θύματα που έγιναν «ελεύθερα» και «δημοκρατικά» από τους βίαιους ηγέτες της Αμερικής. Αλλά αυτή η δυϊστική πολιτική κοσμολογία - το θεϊκό έναντι του δαιμονικού - είναι τόσο βαθιά ριζωμένη στον αμερικανικό μύθο που, όταν παρουσιαστεί ξανά η ευκαιρία - και θα παρουσιαστεί - μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα την επικαλεστούμε για να δικαιολογήσουμε την επιθετικότητα των ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας και του «κακού» Πούτιν.

Δεν χρειάζεται κανείς να εξυμνήσει τη Ρωσία ή την πρώην Σοβιετική Ένωση και τους ηγέτες της, ούτε να διστάσει να επικρίνει τις πράξεις τους, για να συνειδητοποιήσει πόσο κατάφωρα η αμερικανική μανιχαϊστική μυθολογία διαστρεβλώνει την αλήθεια.

Ο καθηγητής Michel Chossudovsky, διευθυντής του Global Research στο Μόντρεαλ του Καναδά, έχει κάνει πολλά για να ενημερώσει το κοινό σχετικά με τη μακροχρόνια και εχθρική εχθρότητα μεταξύ ΗΠΑ και Δύσης απέναντι στη Ρωσία. Ακολουθεί μια σύντομη περίληψη της ιστορίας των πολέμων υπό την ηγεσία των ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας και της Σοβιετικής Ένωσης. Παρέχει επίσης μια περίληψη του αμερικανικού σχεδίου για την εξαφάνιση της Σοβιετικής Ένωσης από τον χάρτη: 204 ατομικές βόμβες, 66 πόλεις. (15 Σεπτεμβρίου 1945)

Αυτό το τελευταίο σχέδιο, που διατυπώθηκε όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση συμμάχησαν εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας, καταδεικνύει το βάθος του μηδενιστικού μίσους προς τη χώρα αυτή. Αυτός ο φόβος και το μίσος βρίσκονται έκτοτε στο επίκεντρο της αμερικανικής προπαγάνδας και έχουν σιγά σιγά δηλητηριάσει τα μυαλά των Αμερικανών σχετικά με τη Ρωσία και τους ηγέτες της. Ως εκ τούτου, ο Πούτιν θεωρείται από πολλούς ως ο ίδιος ο διάβολος, παρόλο που ο πραγματικός επιτιθέμενος είναι εδώ και καιρό οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Αλλά όταν οι μύθοι κυριαρχούν στο μυαλό, τα γεγονότα δεν έχουν σημασία. Το πλήθος των παρθένων, δηλητηριασμένο από την παρατεταμένη προπαγάνδα, μισεί τη Ρωσία περισσότερο από ό,τι μισεί τον πόλεμο, και αν δεν καταφέρει να σπάσει τα μάγια που την κρατούν αιχμάλωτη, θα είναι πρόθυμο να ρισκάρει πυρηνικό πόλεμο για τους ηγέτες της, προκειμένου να νικήσει τον «σατανικό» Πούτιν.
Όταν η άγνοια είναι δύναμη, η επίκληση ξένων δαιμόνων προσφέρει «σωτηρία».
Όταν ο εχθρός γίνεται Σατανάς, δεν χρειάζεται να καταλάβεις τι κάνει. Απλώς μίσησέ τον.

Έντουαρντ Κέρτιν  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Έντουαρντ Κέρτιν: κοινωνιολόγος, ερευνητής, ποιητής, δοκιμιογράφος, δημοσιογράφος, μυθιστοριογράφος… συγγραφέας—πέρα από κάθε κατηγοριοποίηση. Το νέο του βιβλίο είναι AT THE LOST AND FOUND: Personal & Political Dispatches of Resistance and Hope (Clarity Press), και η ιστοσελίδα του είναι edwardcurtin.com . Μπορείτε να διαβάσετε τα υπόλοιπα άρθρα του για το OffG ΕΔΩ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: