Τους πρώτους μήνες του πολέμου στην Ουκρανία, και ιδιαίτερα μετά τόν εκτροχιασμό της συμφωνίας που είχε ήδη επιτευχθεί μεταξύ Κιέβου και Μόσχας, ακούγαμε το ρεφρέν των εφημερίδων και των τηλεοπτικών ειδήσεων, που ισχυρίζονταν ότι η σύγκρουση θα αποσταθεροποιούσε τη Ρωσία και ότι η απλή αύξηση της δόσης όπλων και χρημάτων θα επιτύγχανε αυτόν τον στόχο. Αντίθετα, συνέβη ακριβώς το αντίθετο, όπως συνέβη με τις κυρώσεις: η ρωσική κοινωνία ανασυντάχθηκε και μάλιστα απέβαλε το δηλητήριο που διέδιδαν οι Δυτικοί κατά την εποχή του Γέλτσιν, ενώ η δυτική κοινωνία περιήλθε σε κρίση, αποσταθεροποιημένη από την επιδείνωση ενός κοινωνικού συμφώνου που ουσιαστικά είχε διαλυθεί από τις κυβερνώσες ολιγαρχίες από τη δεκαετία του 1990. Οι εξεγέρσεις που ξεσπούν παντού προφανώς δεν είναι η λύση, αλλά μάλλον αντιπροσωπεύουν τις πυρετώδεις εκρήξεις μιας κοινωνικής δυσφορίας που τώρα αναδύεται στην επιφάνεια και έχει άφθονο καύσιμο για να πυροδοτήσει. Η κρίση που προκλήθηκε πρώτα από τον πόλεμο του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία και στη συνέχεια από την επιθετικότητα κατά του Ιράν απλώς κατέστρεψε τη στρατηγική του «βραστού βατράχου»: αντί για σταδιακές αλλαγές στις οποίες προσαρμόζεται κανείς χωρίς να κατανοεί τους στόχους τους, υπήρξε μια ξαφνική επιτάχυνση της γενικής φτώχειας και κάποιο μέρος του ιστού της εξουσίας και των προθέσεών της ήρθε στο φως, αν και με συγκεχυμένο τρόπο.
Έτσι, οι ίδιοι άνθρωποι που είχαν αποφασίσει για τον πόλεμο τώρα κάνουν πίσω, διατάσσοντας ότι τουλάχιστον στην Ουκρανία, η ειρήνη πρέπει να επιτευχθεί με κάθε κόστος, και ακυρώνουν τη σύμβαση με τον ηθοποιό που προσλήφθηκε για να παίξει τον ήρωα. Αρνούμενοι πληροφορίες για το Starlink, ή Starshield, όπως θα μπορούσατε να το πείτε, η Ουάσινγκτον έχει εκδώσει προειδοποίηση στον Ζελένσκι και, έμμεσα, στους Ευρωπαίους ηγέτες που προσκολλώνται απεγνωσμένα στον πόλεμο επειδή, αφού κατέστρεψαν την οικονομία της ηπείρου με αυτοκτονικές κυρώσεις, βλέπουν την ειρήνη ως θανατική τους καταδίκη. Στρατιωτικά, αυτό δεν έχει μεγάλη σημασία επειδή οι ουκρανικές δυνάμεις βρίσκονται τώρα στο χαμηλότερο σημείο τους, αλλά θέλουν να αποτρέψουν τη Ρωσία από το να κατακτήσει και -ο Θεός να φυλάξει- να κλέψει από την BlackRock και την εταιρεία τα περιουσιακά στοιχεία που έχουν έκτοτε αποκτήσει στην Ουκρανία.
Ούτε μπορεί να αποκλειστεί ότι η σφοδρότητα των διαδηλώσεων που εξαπλώνονται σε όλη την ήπειρο επηρεάζεται από ορισμένες δυνάμεις που θέλουν να πείσουν τους Ευρωπαίους ηγέτες να μην τα στοιχηματίζουν όλα στον πόλεμο, προκαλώντας έτσι εσωτερικές αναταραχές, και ίσως να βοηθήσουν τη διαδοχή κάποιου απερχόμενου προέδρου με υποψηφίους που είναι βέβαιο ότι θα είναι υποταγμένοι στις οικονομικές δυνάμεις και στις δομές εξουσίας που αυτές διαμορφώνουν. Αυτό αναφέρεται στη Γαλλία, όπου υπάρχουν φόβοι ότι ο διάδοχος του Μακρόν θα μπορούσε να είναι η Λεπέν ή ο Μελανσόν, και οι δύο προφανώς αναξιόπιστοι για τις ολιγαρχίες, οι οποίες αντ' αυτού βασίζονται στον Εντουάρ Φιλίπ, τον άνθρωπο που επέβλεψε τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος κατά της οποίας εξεγέρθηκε το κίνημα των κίτρινων γιλέκων. Έτσι, μέσα στις ειρηνικές διαδηλώσεις, εμφανίζονται βίαιες ομάδες με μεταναστευτικό υπόβαθρο, τις οποίες η αστυνομία, ωστόσο, δεν καταφέρνει να περιορίσει, ενώ αφιερώνονται στον άγριο ξυλοδαρμό γηγενών φοιτητών. Το σημαντικό είναι να μην συγχέουμε αυτές τις πιθανές ύπουλες παρεμβάσεις με το πραγματικό εύρος του αναδυόμενου κοινωνικού ζητήματος, κάτι που δυστυχώς συμβαίνει συχνά στη σύγχυση που ζούμε: δεν φέρνεις μισό εκατομμύριο ανθρώπους στους δρόμους, αλλά φέρνεις εκατό βίαιους ανθρώπους, και υπάρχουν βίντεο που δείχνουν ακόμη και μεμονωμένους προβοκάτορες με στενούς δεσμούς με την αστυνομία.
Σε κάθε περίπτωση, είναι σαφές ότι η ήττα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, την οποία καθυστερημένα επιδιώκουν να διορθώσουν, και το αδιέξοδο στο Ιράν έχουν δραματικές συνέπειες για τον ίδιο τον δυτικό πληθυσμό, εκθέτοντας τον αυτοκράτορα: ο αμερικανικός στρατός, το σύστημα του δολαρίου, η πιστωτική παγίδα, οι δομές του Bretton Woods, οι θεραπείες σοκ και οι νομισματικοί πόλεμοι δεν μπορούν πλέον να στηρίξουν την κοσμοθεωρία των αμερικανικών και αγγλοσαξονικών ελίτ γενικότερα, στην οποία η παγκόσμια ηγεμονία -δηλαδή: ο παγκοσμιοποίηση- ήταν συνδεδεμένη με την ικανότητα εκμετάλλευσης. Το «μεγάλο σχέδιο» που επινοήθηκε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου έχει φτάσει στο δομικό όριο των δυνατοτήτων του. Αλλά η ευρωπαϊκή ελίτ δεν το έχει προσέξει, οι πολίτες της το έχουν προσέξει. Και όσο για τον Ζελένσκι, δεν πιστεύω ότι μπορεί να μηνύσει για παραβίαση σύμβασης.
Έτσι, οι ίδιοι άνθρωποι που είχαν αποφασίσει για τον πόλεμο τώρα κάνουν πίσω, διατάσσοντας ότι τουλάχιστον στην Ουκρανία, η ειρήνη πρέπει να επιτευχθεί με κάθε κόστος, και ακυρώνουν τη σύμβαση με τον ηθοποιό που προσλήφθηκε για να παίξει τον ήρωα. Αρνούμενοι πληροφορίες για το Starlink, ή Starshield, όπως θα μπορούσατε να το πείτε, η Ουάσινγκτον έχει εκδώσει προειδοποίηση στον Ζελένσκι και, έμμεσα, στους Ευρωπαίους ηγέτες που προσκολλώνται απεγνωσμένα στον πόλεμο επειδή, αφού κατέστρεψαν την οικονομία της ηπείρου με αυτοκτονικές κυρώσεις, βλέπουν την ειρήνη ως θανατική τους καταδίκη. Στρατιωτικά, αυτό δεν έχει μεγάλη σημασία επειδή οι ουκρανικές δυνάμεις βρίσκονται τώρα στο χαμηλότερο σημείο τους, αλλά θέλουν να αποτρέψουν τη Ρωσία από το να κατακτήσει και -ο Θεός να φυλάξει- να κλέψει από την BlackRock και την εταιρεία τα περιουσιακά στοιχεία που έχουν έκτοτε αποκτήσει στην Ουκρανία.
Ούτε μπορεί να αποκλειστεί ότι η σφοδρότητα των διαδηλώσεων που εξαπλώνονται σε όλη την ήπειρο επηρεάζεται από ορισμένες δυνάμεις που θέλουν να πείσουν τους Ευρωπαίους ηγέτες να μην τα στοιχηματίζουν όλα στον πόλεμο, προκαλώντας έτσι εσωτερικές αναταραχές, και ίσως να βοηθήσουν τη διαδοχή κάποιου απερχόμενου προέδρου με υποψηφίους που είναι βέβαιο ότι θα είναι υποταγμένοι στις οικονομικές δυνάμεις και στις δομές εξουσίας που αυτές διαμορφώνουν. Αυτό αναφέρεται στη Γαλλία, όπου υπάρχουν φόβοι ότι ο διάδοχος του Μακρόν θα μπορούσε να είναι η Λεπέν ή ο Μελανσόν, και οι δύο προφανώς αναξιόπιστοι για τις ολιγαρχίες, οι οποίες αντ' αυτού βασίζονται στον Εντουάρ Φιλίπ, τον άνθρωπο που επέβλεψε τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος κατά της οποίας εξεγέρθηκε το κίνημα των κίτρινων γιλέκων. Έτσι, μέσα στις ειρηνικές διαδηλώσεις, εμφανίζονται βίαιες ομάδες με μεταναστευτικό υπόβαθρο, τις οποίες η αστυνομία, ωστόσο, δεν καταφέρνει να περιορίσει, ενώ αφιερώνονται στον άγριο ξυλοδαρμό γηγενών φοιτητών. Το σημαντικό είναι να μην συγχέουμε αυτές τις πιθανές ύπουλες παρεμβάσεις με το πραγματικό εύρος του αναδυόμενου κοινωνικού ζητήματος, κάτι που δυστυχώς συμβαίνει συχνά στη σύγχυση που ζούμε: δεν φέρνεις μισό εκατομμύριο ανθρώπους στους δρόμους, αλλά φέρνεις εκατό βίαιους ανθρώπους, και υπάρχουν βίντεο που δείχνουν ακόμη και μεμονωμένους προβοκάτορες με στενούς δεσμούς με την αστυνομία.
Σε κάθε περίπτωση, είναι σαφές ότι η ήττα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, την οποία καθυστερημένα επιδιώκουν να διορθώσουν, και το αδιέξοδο στο Ιράν έχουν δραματικές συνέπειες για τον ίδιο τον δυτικό πληθυσμό, εκθέτοντας τον αυτοκράτορα: ο αμερικανικός στρατός, το σύστημα του δολαρίου, η πιστωτική παγίδα, οι δομές του Bretton Woods, οι θεραπείες σοκ και οι νομισματικοί πόλεμοι δεν μπορούν πλέον να στηρίξουν την κοσμοθεωρία των αμερικανικών και αγγλοσαξονικών ελίτ γενικότερα, στην οποία η παγκόσμια ηγεμονία -δηλαδή: ο παγκοσμιοποίηση- ήταν συνδεδεμένη με την ικανότητα εκμετάλλευσης. Το «μεγάλο σχέδιο» που επινοήθηκε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου έχει φτάσει στο δομικό όριο των δυνατοτήτων του. Αλλά η ευρωπαϊκή ελίτ δεν το έχει προσέξει, οι πολίτες της το έχουν προσέξει. Και όσο για τον Ζελένσκι, δεν πιστεύω ότι μπορεί να μηνύσει για παραβίαση σύμβασης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου