«Από την πρωτολογία στην εσχατολογία: Η συμβολή του Ιωάννη Ζηζιούλα στην επανερμηνεία του δόγματος του προπατορικού αμαρτήματος».[ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΔΟΓΜΑ.ΕΝΝΟΙΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Ο ΤΟΛΜΗΡΟΣ ΖΗΖΙΟΥΛΑΣ ΤΗΝ ΑΛΛΑΞΕ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΕ ΚΑΙ Ο ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ. ΜΑΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΙΣ ΕΝΝΟΙΕΣ. ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ. ΞΕΚΟΛΛΗΣΑΜΕ]
Ο Petr Soukal, παρουσιάζει μια ερμηνεία της πτώσης με επίκεντρο την κοινωνία με τον Θεό και τη μελλοντική ολοκλήρωση της δημιουργίας. zizioulas.org
Τα κεντρικά σημεία της εισήγησής του είναι τα εξής. Οι χρόνοι αφορούν ολόκληρο το βίντεο.
Η πτώση κατανοείται από το τέλος προς την αρχή — 14:42–16:34.[ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ Η ΑΙΤΙΑ ΦΥΣΙΚΑ.ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΙΤΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ; ΠΩΣ ΘΑ ΛΕΓΟΤΑΝ; ΠΡΟΘΕΣΗ; ΗΤΑΝ ΠΡΟΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΗ;]
Η εσχατολογία αποτελεί την οπτική μέσα από την οποία ερμηνεύονται η δημιουργία και η πτώση. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε για την ολοκλήρωσή του στην κοινωνία με τον Θεό. Γι’ αυτό ο Soukal επαναλαμβάνει τη χαρακτηριστική διατύπωση: «Ο Αδάμ έχασε όχι το παρελθόν του, αλλά το μέλλον του». Η πτώση είναι απομάκρυνση από την εσχατολογική εκπλήρωση του ανθρώπου.[ΣΑΝ ΝΑ ΛΕΜΕ ΑΛΗΤΕΨΕ. ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΛΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΩΣΑΝ]
Η ουσία της πτώσης εκφράζεται με τρεις όρους — 16:49–18:34.
Η φιλαυτία στρέφει τον άνθρωπο στον εαυτό του και τον απομακρύνει από την αγάπη προς τον άλλον. Η αυτοθέωση είναι η επιδίωξη να γίνει θεός χωρίς κοινωνία με τον Θεό, καθιστώντας τον εαυτό του τελικό σημείο αναφοράς της δημιουργίας. Η απόσταση δηλώνει τη διαστροφή της προσωπικής υπάρξεως: η έξοδος προς τον άλλον μετατρέπεται σε απομάκρυνση και απομόνωση.
Η επιθυμία για θέωση δεν παρουσιάζεται καθαυτή ως αμάρτημα. Το πρόβλημα βρίσκεται στην επιδίωξή της με αυτονομία από τον Θεό.[ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ; ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ. ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΟΥΘΕΣΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΙ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ]
Η διαφορά μετατρέπεται σε διαίρεση — 18:36–20:04.
Η ετερότητα είναι προϋπόθεση της κοινωνίας. Με την πτώση, όμως, ο άλλος γίνεται αντικείμενο φόβου και η διαφορά βιώνεται ως χωρισμός. Έτσι αλλοιώνεται ο προσωπικός τρόπος υπάρξεως και επικρατεί μια ατομοκεντρική ζωή.[ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΘΡΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙ]
Ο θάνατος συνδέεται με τα όρια της κτιστής υπάρξεως — 20:46–22:01.
Η δημιουργία από το μηδέν δεν διαθέτει μέσα της ανεξάντλητη πηγή ζωής. Η κοινωνία με τον Θεό θα επέτρεπε την υπέρβαση της θνητότητας· η ρήξη αυτής της κοινωνίας εγκλωβίζει την κτίση στα φυσικά της όρια.
Στην παρουσίαση του Soukal, η αθανασία ανήκει στην εσχατολογική ολοκλήρωση. Ο Ζηζιούλας απορρίπτει την εξήγηση του θανάτου ως τιμωρίας για κληρονομημένη προσωπική ενοχή.[ΤΟ ΚΑΤ' ΕΙΚΟΝΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΟΜΩΣ. Ο ΖΗΖΙΟΥΛΑΣ ΜΑΛΛΟΝ ΕΝΝΟΕΙ ΜΙΑ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΕΩΣ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΙ. Η ΓΝΩΣΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΧΩ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΣΑΝ ΤΟ ΕΝΥΠΟΣΤΑΤΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ , ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ ΜΟΥ. ΚΑΘΟΤΙ Η ΓΝΩΣΗ ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΑΡΝΗΣΗ ΜΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ,ΚΤΗΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΞΕΛΙΣΣΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΤΡΟΠ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΟΥΣ. ΣΤΟΝ ΠΩΣ ΕΧΕΙΝ]
Αλλοιώνονται το κατ’ εικόνα και η ελευθερία — 22:06–22:26.
Η ελευθερία περιορίζεται στην επιλογή μεταξύ δεδομένων δυνατοτήτων. Χάνει τον βαθύτερο προορισμό της: να πραγματοποιείται ως ελεύθερη κοινωνία με τον Θεό. Το πρόβλημα αφορά επομένως τον ίδιο τον τρόπο υπάρξεως του ανθρώπου.
Ο άνθρωπος προδίδει την ιερατική του κλήση απέναντι στη δημιουργία — 22:46–23:40.
Κλήθηκε να φέρει την κτίση σε κοινωνία με τον Θεό. Μετά την πτώση συμπεριφέρεται ως κυρίαρχος που την εκμεταλλεύεται. Εδώ ο Soukal συνδέει την πτώση με την οικολογική κρίση: η σωτηρία του ανθρώπου περιλαμβάνει και τον υλικό κόσμο.[ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΑΤΕΡΑ. ΣΑΝ ΚΤΙΣΗ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ]
Ο Χριστός πραγματοποιεί τον προορισμό που ο Αδάμ δεν εκπλήρωσε — 31:49–33:30.
Στον Χριστό πραγματοποιείται η κοινωνία κτιστού και ακτίστου, Θεού και ανθρώπου. Η σωτηρία οδηγεί τη δημιουργία στον αρχικό της προορισμό. Στο 26:21–29:03 προσθέτει ότι το Άγιο Πνεύμα φέρνει αυτή την εσχατολογική πραγματικότητα μέσα στην ιστορία: το μέλλον της Βασιλείας ενεργεί ήδη στο παρόν.[ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΟΡΘΩΣΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΩΡΙΜΗ Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ. Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ. Η ΕΥΔΟΚΙΑ ΤΟΥ. ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΝΑΜΕΙ ΣΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ]
Ο Soukal διατυπώνει και μια ουσιαστική επιφύλαξη: η σύνδεση πτώσης, θνητότητας και διακοπής της κοινωνίας δεν εξηγεί από μόνη της πώς οι συνέπειες της πτώσης γίνονται κατάσταση κάθε ανθρώπου. Αναγνωρίζει επίσης διαφοροποιήσεις στη διατύπωση του προβλήματος του θανάτου στα έργα του Ζηζιούλα. Παρουσιάζει, επομένως, τη συμβολή του ως γόνιμη ερμηνευτική πρόταση που αφήνει ερωτήματα ανοιχτά.
Γραπτή περίληψη της εισήγησης του Petr Soukal.
Από την πρωτολογία στην εσχατολογία: Η συμβολή του Ιωάννη Ζηζιούλα σε μια επανερμηνεία της διδασκαλίας περί προπατορικού αμαρτήματος
Η παρούσα εισήγηση θα επικεντρωθεί στην ερμηνεία της πτώσης του ανθρώπου στη θεολογία του Ιωάννη Ζηζιούλα και θα διερευνήσει σε ποιον βαθμό η σκέψη του μπορεί να συμβάλει στον σύγχρονο στοχασμό για τη διδασκαλία περί προπατορικού αμαρτήματος. Αφετηρία της θα αποτελέσει η πεποίθηση του Ζηζιούλα ότι η εσχατολογία δεν είναι απλώς μία από τις επιμέρους ενότητες της δογματικής ούτε απλώς το «τελευταίο κεφάλαιο» της δογματικής θεολογίας, αλλά η θεμελιώδης προοπτική του θεολογικού στοχασμού ως τέτοιου. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η πτώση του ανθρώπου δεν μπορεί να κατανοηθεί απλώς με πρωτολογικούς όρους, ως απώλεια μιας αρχικής τελειότητας, αλλά μάλλον ως απώλεια μιας μελλοντικής εσχατολογικής ολοκλήρωσης. Από αυτή την οπτική, ο άνθρωπος δεν έχασε τον «παράδεισο» — με μία λέξη, το παρελθόν —, αλλά την κοινωνία με τον Θεό — με μία λέξη, το μέλλον.
Η εισήγηση θα δείξει πώς ο Ζηζιούλας ερμηνεύει την πτώση όχι πρωτίστως ως πτώση σε μια κατάσταση δυστυχίας, οδύνης και υποταγής στη θνητότητα, αλλά ως έκπτωση από έναν αυθεντικό τρόπο ύπαρξης εν κοινωνία, ως πραγμάτωση των φυσικών ορίων που ενυπάρχουν στη δημιουργία εκ του μηδενός και ως εγκατάλειψη της ιερατικής κλήσης του ανθρώπου.[ΣΑΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ Ο ΦΙΟΣ ΣΑΝ ΜΕΣΣΙΑΣ ΝΑ ΥΠΕΡΒΕΙ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ]
Σκοπός της εισήγησης δεν είναι απλώς να προσφέρει μια συστηματική παρουσίαση του στοχασμού του Ζηζιούλα για την πτώση του ανθρώπου, αλλά κυρίως να εντοπίσει εκείνες τις θεολογικές κατηγορίες και τις ερμηνευτικές αρχές που μπορούν να αποδειχθούν διαφωτιστικές για μια σύγχρονη ερμηνεία της διδασκαλίας περί προπατορικού αμαρτήματος. Με αυτόν τον τρόπο, η εσχατολογική ερμηνεία της πτώσης από τον Ζηζιούλα μπορεί να αναδειχθεί ως σημαντική συμβολή στις σύγχρονες συζητήσεις για τη θεολογική ανθρωπολογία, τη σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον και το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Petr Soukal
Η φιλαυτία στρέφει τον άνθρωπο στον εαυτό του και τον απομακρύνει από την αγάπη προς τον άλλον. Η αυτοθέωση είναι η επιδίωξη να γίνει θεός χωρίς κοινωνία με τον Θεό, καθιστώντας τον εαυτό του τελικό σημείο αναφοράς της δημιουργίας. Η απόσταση δηλώνει τη διαστροφή της προσωπικής υπάρξεως: η έξοδος προς τον άλλον μετατρέπεται σε απομάκρυνση και απομόνωση.
Η επιθυμία για θέωση δεν παρουσιάζεται καθαυτή ως αμάρτημα. Το πρόβλημα βρίσκεται στην επιδίωξή της με αυτονομία από τον Θεό.[ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ; ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ. ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΟΥΘΕΣΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΙ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ]
Η διαφορά μετατρέπεται σε διαίρεση — 18:36–20:04.
Η ετερότητα είναι προϋπόθεση της κοινωνίας. Με την πτώση, όμως, ο άλλος γίνεται αντικείμενο φόβου και η διαφορά βιώνεται ως χωρισμός. Έτσι αλλοιώνεται ο προσωπικός τρόπος υπάρξεως και επικρατεί μια ατομοκεντρική ζωή.[ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΘΡΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙ]
Ο θάνατος συνδέεται με τα όρια της κτιστής υπάρξεως — 20:46–22:01.
Η δημιουργία από το μηδέν δεν διαθέτει μέσα της ανεξάντλητη πηγή ζωής. Η κοινωνία με τον Θεό θα επέτρεπε την υπέρβαση της θνητότητας· η ρήξη αυτής της κοινωνίας εγκλωβίζει την κτίση στα φυσικά της όρια.
Στην παρουσίαση του Soukal, η αθανασία ανήκει στην εσχατολογική ολοκλήρωση. Ο Ζηζιούλας απορρίπτει την εξήγηση του θανάτου ως τιμωρίας για κληρονομημένη προσωπική ενοχή.[ΤΟ ΚΑΤ' ΕΙΚΟΝΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΟΜΩΣ. Ο ΖΗΖΙΟΥΛΑΣ ΜΑΛΛΟΝ ΕΝΝΟΕΙ ΜΙΑ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΕΩΣ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΙ. Η ΓΝΩΣΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΧΩ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΣΑΝ ΤΟ ΕΝΥΠΟΣΤΑΤΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ , ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ ΜΟΥ. ΚΑΘΟΤΙ Η ΓΝΩΣΗ ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΑΡΝΗΣΗ ΜΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ,ΚΤΗΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΞΕΛΙΣΣΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΤΡΟΠ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΟΥΣ. ΣΤΟΝ ΠΩΣ ΕΧΕΙΝ]
Αλλοιώνονται το κατ’ εικόνα και η ελευθερία — 22:06–22:26.
Η ελευθερία περιορίζεται στην επιλογή μεταξύ δεδομένων δυνατοτήτων. Χάνει τον βαθύτερο προορισμό της: να πραγματοποιείται ως ελεύθερη κοινωνία με τον Θεό. Το πρόβλημα αφορά επομένως τον ίδιο τον τρόπο υπάρξεως του ανθρώπου.
Ο άνθρωπος προδίδει την ιερατική του κλήση απέναντι στη δημιουργία — 22:46–23:40.
Κλήθηκε να φέρει την κτίση σε κοινωνία με τον Θεό. Μετά την πτώση συμπεριφέρεται ως κυρίαρχος που την εκμεταλλεύεται. Εδώ ο Soukal συνδέει την πτώση με την οικολογική κρίση: η σωτηρία του ανθρώπου περιλαμβάνει και τον υλικό κόσμο.[ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΑΤΕΡΑ. ΣΑΝ ΚΤΙΣΗ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ]
Ο Χριστός πραγματοποιεί τον προορισμό που ο Αδάμ δεν εκπλήρωσε — 31:49–33:30.
Στον Χριστό πραγματοποιείται η κοινωνία κτιστού και ακτίστου, Θεού και ανθρώπου. Η σωτηρία οδηγεί τη δημιουργία στον αρχικό της προορισμό. Στο 26:21–29:03 προσθέτει ότι το Άγιο Πνεύμα φέρνει αυτή την εσχατολογική πραγματικότητα μέσα στην ιστορία: το μέλλον της Βασιλείας ενεργεί ήδη στο παρόν.[ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΟΡΘΩΣΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΩΡΙΜΗ Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ. Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ. Η ΕΥΔΟΚΙΑ ΤΟΥ. ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΝΑΜΕΙ ΣΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ]
Ο Soukal διατυπώνει και μια ουσιαστική επιφύλαξη: η σύνδεση πτώσης, θνητότητας και διακοπής της κοινωνίας δεν εξηγεί από μόνη της πώς οι συνέπειες της πτώσης γίνονται κατάσταση κάθε ανθρώπου. Αναγνωρίζει επίσης διαφοροποιήσεις στη διατύπωση του προβλήματος του θανάτου στα έργα του Ζηζιούλα. Παρουσιάζει, επομένως, τη συμβολή του ως γόνιμη ερμηνευτική πρόταση που αφήνει ερωτήματα ανοιχτά.
Γραπτή περίληψη της εισήγησης του Petr Soukal.
Από την πρωτολογία στην εσχατολογία: Η συμβολή του Ιωάννη Ζηζιούλα σε μια επανερμηνεία της διδασκαλίας περί προπατορικού αμαρτήματος
Η παρούσα εισήγηση θα επικεντρωθεί στην ερμηνεία της πτώσης του ανθρώπου στη θεολογία του Ιωάννη Ζηζιούλα και θα διερευνήσει σε ποιον βαθμό η σκέψη του μπορεί να συμβάλει στον σύγχρονο στοχασμό για τη διδασκαλία περί προπατορικού αμαρτήματος. Αφετηρία της θα αποτελέσει η πεποίθηση του Ζηζιούλα ότι η εσχατολογία δεν είναι απλώς μία από τις επιμέρους ενότητες της δογματικής ούτε απλώς το «τελευταίο κεφάλαιο» της δογματικής θεολογίας, αλλά η θεμελιώδης προοπτική του θεολογικού στοχασμού ως τέτοιου. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η πτώση του ανθρώπου δεν μπορεί να κατανοηθεί απλώς με πρωτολογικούς όρους, ως απώλεια μιας αρχικής τελειότητας, αλλά μάλλον ως απώλεια μιας μελλοντικής εσχατολογικής ολοκλήρωσης. Από αυτή την οπτική, ο άνθρωπος δεν έχασε τον «παράδεισο» — με μία λέξη, το παρελθόν —, αλλά την κοινωνία με τον Θεό — με μία λέξη, το μέλλον.
Η εισήγηση θα δείξει πώς ο Ζηζιούλας ερμηνεύει την πτώση όχι πρωτίστως ως πτώση σε μια κατάσταση δυστυχίας, οδύνης και υποταγής στη θνητότητα, αλλά ως έκπτωση από έναν αυθεντικό τρόπο ύπαρξης εν κοινωνία, ως πραγμάτωση των φυσικών ορίων που ενυπάρχουν στη δημιουργία εκ του μηδενός και ως εγκατάλειψη της ιερατικής κλήσης του ανθρώπου.[ΣΑΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ Ο ΦΙΟΣ ΣΑΝ ΜΕΣΣΙΑΣ ΝΑ ΥΠΕΡΒΕΙ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ]
Σκοπός της εισήγησης δεν είναι απλώς να προσφέρει μια συστηματική παρουσίαση του στοχασμού του Ζηζιούλα για την πτώση του ανθρώπου, αλλά κυρίως να εντοπίσει εκείνες τις θεολογικές κατηγορίες και τις ερμηνευτικές αρχές που μπορούν να αποδειχθούν διαφωτιστικές για μια σύγχρονη ερμηνεία της διδασκαλίας περί προπατορικού αμαρτήματος. Με αυτόν τον τρόπο, η εσχατολογική ερμηνεία της πτώσης από τον Ζηζιούλα μπορεί να αναδειχθεί ως σημαντική συμβολή στις σύγχρονες συζητήσεις για τη θεολογική ανθρωπολογία, τη σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον και το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Petr Soukal
ΑΠΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΗΖΙΟΥΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ .ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΑ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου