Πηγή: Μαρτίνο Μόρα
Παρακολουθώ σοκαρισμένος τις εικόνες των Maranza, σχεδόν ανενόχλητων, να λεηλατούν και να καταστρέφουν το κέντρο του Μιλάνου. Την πόλη μου. Ένα αίσθημα αηδίας με κυριεύει.
Υπάρχει κάτι από την επίθεση στο αρτοποιείο του Manzoni. Αλλά οι Maranza δεν θέλουν ψωμί. Το έχουν ήδη. Θέλουν κρουασάν. Δηλαδή, θέλουν επώνυμα ρούχα και παπούτσια. Και τα θέλουν δωρεάν, λεηλατώντας τα.
Είναι κακομαθημένοι υλιστές μέχρι το κόκκαλο. Όπως οι Ιταλοί. Αλλά δεν πληρώνουν. Καταστρέφουν και ληστεύουν, σχεδόν με απόλυτη ατιμωρησία.
Το φιλελεύθερο κράτος, το δικό μας όπως το αγγλικό ή το γαλλικό, είναι εντελώς ανίκανο να αντιμετωπίσει αυτό το φαινόμενο με την απαραίτητη αποφασιστικότητα. Το φιλελεύθερο κράτος αποτυγχάνει, έχει αποτύχει, όχι λιγότερο από τον ολοκληρωτισμό. Και για αντίθετους, αλλά εξίσου σοβαρούς, λόγους.
Είναι σαφές ότι οι Maranza είναι τυφλωμένοι από δυσαρέσκεια, μνησικακία και μίσος. Ενάντια στο Μιλάνο, ενάντια στην Ιταλία, ενάντια στην Ευρώπη. Κι όμως, οι γονείς τους ήταν ευπρόσδεκτοι σε αυτή τη χώρα, συχνά χωρίς καν το δικαίωμα εισόδου.
Οι πολιτικοί μας λένε από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, θυμάμαι καλά, ότι ήταν «ένα πλεονέκτημα». Ουάου, τι πλεονέκτημα. Το βλέπουμε καθαρά.
Οι Maranza θέλουν ευημερία, το αληθινό μεγάλο είδωλο μιας αμερικανιστικής Δύσης που κυβερνάται από το χρήμα. Αλλά το θέλουν δωρεάν. Βγαίνουν από τα γκέτο τους για να λεηλατήσουν τα σύμβολα αυτής της ευημερίας.
Οι αναφορές τους δεν είναι οι ιμάμηδες, όπως ισχυρίζονται κάποιοι ηλίθιοι, αλλά οι ράπερ και οι παγιδευτές του οργιαστικού-εμπορικού αμερικανιστικού συστήματος. Το οποίο διαδίδει όλο το δηλητήριό του κάθε μέρα από τα iPhones, όχι από τους μιναρέδες.
Το ίδιο καπιταλιστικό σύστημα που, άλλωστε, άφησε τους πατέρες τους να μπουν, επίσης για να έχουν χαμηλού κόστους εφεδρική εργασία εις βάρος των εργατών μας. Με την ενθουσιώδη έγκριση των συνδικάτων και της Confindustria.
Οι Maranza δεν είναι Μωαμεθανοί, παρά μόνο κοινωνιολογικά, αλλά μηδενιστές και καταναλωτές. Όπως εμείς. Αλλά απολαμβάνουν την επαίσχυντη ατιμωρησία που εμείς οι ίδιοι τους έχουμε χορηγήσει, στο όνομα της ίδιας αφηρημένης ιδεολογίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην οποία επιτρέψαμε στους πατέρες τους να μπουν μαζικά.
Με την συνεχή και επίμονη ευλογία του μοντερνιστικού καθολικού κλήρου, που κατέχει την κορυφή της Εκκλησίας εδώ και εξήντα χρόνια.
Υλική ευημερία και ανθρώπινα δικαιώματα. Δηλαδή, η «ανοιχτή κοινωνία», μια αποσύνδεση χωρίς δεσμούς, χωρίς εξουσία, χωρίς τάξη, όπου τίποτα δεν προηγείται του ατόμου και η μόνη υπέρτατη δύναμη είναι η απρόσωπη δύναμη του χρήματος, την οποία εξυμνούν φιλελεύθεροι όπως ο Πόπερ και ο Ντάρεντορφ, και σήμερα ο Τζορτζ Σόρος.
Ή ο σοσιαλδημοκράτης Χάμπερμας, αυτός που υποστήριζε τον γελοίο «πατριωτισμό του Συντάγματος». Οι Maranza θα έπρεπε να αναγνωρίσουν τους εαυτούς τους ως «πατριώτες» του Συντάγματος, κατά προτίμηση αυτόν που ο γελωτοποιός της αυλής Μπενίνι αποκαλεί «τον πιο όμορφο στον κόσμο». Αυτή είναι μια κωμωδία.
Είναι διανοούμενοι όπως ο Χάμπερμας, όπως είπε ο Κοστάνσο Πρέβε, που είναι, για πρώτη φορά στην ιστορία, πολύ πιο ηλίθιοι από τον άνθρωπο με κακή μόρφωση.
Το κέντρο του Μιλάνου, η οικονομική και ηθική πρωτεύουσα αυτής της χώρας, παραδόθηκε, για τρία συνεχόμενα απογεύματα, στις συμμορίες Maranza. Βανδάλισαν και λεηλάτησαν ατιμώρητα.
Αν δεν ήμασταν σε έναν δυστοπικό κόσμο, ο υπουργός Εσωτερικών Πιαντέδοσι θα έπρεπε να παραιτηθεί για πρόδηλη ανικανότητα. Όπως ο Σάλα, ο απαίσιος ριζοσπαστικός σικ δήμαρχος.
Δυστυχώς, όμως, ζούμε σε μια προηγμένη φιλελεύθερη πλουτοδημοκρατία. Δηλαδή, μια δυστοπία. Παραμένουν στις θέσεις τους.
Η πλειοψηφία των συλληφθέντων ανηλίκων έχει ήδη αφεθεί ελεύθερος. πολύ λίγοι από τους ενήλικες θα παραμείνουν στη φυλακή, και ακόμη λιγότεροι θα καταδικαστούν από την άθλια δικαστική μας εξουσία. Δεν είμαστε η Ευρώπη των δικαιωμάτων; Ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα, όπως διδάσκουν οι Τέκτονες και οι Συνοδικοί Πάπες.
Εκθρονίσαμε τον Θεό, για να ενθρονίσουμε στη θέση του την οικονομική ευημερία και τα δικαιώματα αφηρημένων ατόμων.
Πεθαίνουμε εξαιτίας τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου