Πηγή: Ρικάρντο Πακόζι
Όσον αφορά την ιστορία που κυριάρχησε στα χθεσινά πρωτοσέλιδα σχετικά με την επίσκεψη του επικεφαλής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, στη Μόσχα, αρχίζουν να διαδίδονται διάφορες, ανεπιβεβαίωτες ακόμη, φήμες.
α) πρώτον, φαίνεται ότι οι Αμερικανοί ζήτησαν ρωσική μεσολάβηση σχετικά με την απαγόρευση εισαγωγής σπάνιων γαιών που τους έχει επιβάλει η Κίνα·
β) δεύτερον, φαίνεται ότι ζητήθηκε από τους Ρώσους να σταματήσουν να βοηθούν το Ιράν τουλάχιστον μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές·
γ) τρίτον -και εδώ το θέμα θα αφορούσε έμμεσα και εμάς τους Ιταλούς- φαίνεται ότι ο επικεφαλής της CIA απείλησε τη Ρωσία να μην τολμήσει να επιτεθεί άμεσα στο ΝΑΤΟ: κάτι που, δεδομένων των πολύ πρόσφατων εξελίξεων, ισοδυναμεί με το να πει να μην τολμήσει να επιτεθεί στη Μεγάλη Βρετανία·
δ) για να συμπληρωθεί αυτή η λίστα με τα "φαίνεται ότι", υπάρχει τελικά η φήμη ότι οι Ρώσοι ηγέτες της FSB τον απέρριψαν, με αποτέλεσμα ο Ράτκλιφ να επιστρέψει στην Ουάσιγκτον με άδεια χέρια
.
Σήμερα το πρωί, μάθαμε ότι ο νέος Βρετανός πρωθυπουργός, Άντι Μπέρναμ, ετοιμάζει μια ενημερωτική εκστρατεία για να προειδοποιήσει και να πειθαρχήσει τον πληθυσμό ενόψει του επικείμενου πολέμου.
Η Μεγάλη Βρετανία είναι μια χώρα σε οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική κατάρρευση: ένα έθνος ζόμπι, σύμφωνα με τον ορισμό του Εμάνουελ Τοντ.
Θα καταλάβει, λοιπόν, ο βρετανικός λαός ότι οι ίδιοι ηγέτες που υποστήριξαν την κοινωνική καταστροφή πιέζουν τώρα για έναν πόλεμο που προκλήθηκε εντελώς μονομερώς, εναντίον μιας χώρας που δεν αποτελούσε απειλή για το Ηνωμένο Βασίλειο πριν από δώδεκα χρόνια;
Είναι δύσκολο να το πούμε, ειδικά επειδή αυτό το ερώτημα εγείρει αμέσως ένα άλλο: σε μια κοινωνία που κατακλύζεται από απεριόριστη μετανάστευση και αποτελείται από τμήματα της κοινωνίας που είναι ακόμη και γλωσσικά ξένα μεταξύ τους, μπορούμε να πούμε ότι ένας λαός εξακολουθεί να υπάρχει;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου