Πηγή: EreticaMente
Ο ορισμός του καπιταλισμού από τον Joseph Schumpeter είναι διάσημος: δημιουργική καταστροφή. Η επιθυμία να γίνει μια καθαρή σάρωση , να αναδημιουργηθεί ο κόσμος χωρίς όρια κατ' εικόνα και ομοίωση του πυρετώδους ανθρώπινου τύπου καπιταλιστή-επιχειρηματία που κινείται από την επιθυμία για καινοτομία για κέρδος και κυριαρχία, έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της με την ανάπτυξη της πληροφορικής και της ηλεκτρονικής τεχνολογίας. Η τελευταία τάση είναι να καθίσταται οτιδήποτε άυλο, μια τεχνική φούσκα που ελέγχεται από εκείνους που έχουν ανακαλύψει τα μυστικά της φυσικής τάξης και να τα προσαρμόζει στα δικά τους συμφέροντα. Κυριαρχία πολύ περισσότερο από εμπλουτισμό. Μπορεί να ειπωθεί ότι η νέα γεωπολιτική αφορά πρώτα τον έλεγχο και στη συνέχεια την υπέρβαση του ανθρώπινου πλάσματος. Το πιο εκλεπτυσμένο εργαλείο, η πιο ανατρεπτική καινοτομία (αυτή που διακόπτει μια συνέχεια, διακόπτει μια διαδικασία ή παράγει μια ξαφνική και ριζική αλλαγή) είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη.
Έχουμε φτάσει στο σημείο όπου η Τεχνητή Νοημοσύνη —δηλαδή, οι αφέντες της, οι Άλτμαν, οι Καρπ, οι Θιλ και μερικοί άλλοι— καταστρέφουν ραγδαία τη μεγαλύτερη κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας: τα βιβλία που διατηρούν και μεταδίδουν την ανθρώπινη γνώση. Η Anthropic, η Open AI, η Palantir και άλλες εταιρείες που αγωνίζονται για τεχνολογική παντοδυναμία, συμπεριλαμβανομένης της Amazon, αγοράζουν ολόκληρες βιβλιοθήκες, ειδικά σπάνια και αρχαία κείμενα, οικειοποιούνται τα πιο πρόσφατα αντίγραφα τεχνικών, επιστημονικών, ιστορικών, φιλοσοφικών εγχειριδίων και οποιουδήποτε άλλου κειμένου χρήσιμου για τους σκοπούς τους. Σαρώνουν το περιεχόμενο και στη συνέχεια το καταστρέφουν. Η φυσική αποθήκευση έντυπων βιβλίων είναι πολύ ακριβή. Είναι καλύτερο να σβηστούν τα ίχνη χιλιετιών ανθρώπινης γνώσης αφού τα θέσουν στη διάθεσή τους στα μοντέλα πρόβλεψης και πρόβλεψης —τα LLM, ή μεγάλα γλωσσικά μοντέλα— της Τεχνητής Νοημοσύνης. Η γνώση δεν είναι πλέον για όλους, αλλά το ολιγοπώλιο μιας χούφτας ιδιωτικών γιγάντων. Ίσως η εμμονή του Πίτερ Θιλ με τη βιβλική φιγούρα του Αντίχριστου να είναι ένα ακόμη κεφάλαιο στον κόσμο που αναποδογυρίζει. Για τον τεχνοκράτη φιλόσοφο, ο σύγχρονος Αντίχριστος είναι η αντίσταση στην τεχνολογική επιτάχυνση και τις δυνατότητές της. Η διαυγής, ανεστραμμένη τρέλα των ιδιοφυιών που έχουν εμμονή με την κυριαρχία και την προσωπική τους παροδικότητα.
Αυτή σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που βιβλία, η κληρονομιά κάθε πολιτιστικού τομέα στις επόμενες γενιές, έχουν καταστραφεί. Όλοι γνωρίζουμε την καύση ιστορικών και φιλοσοφικών κειμένων που διέταξε ο πρώτος Κινέζος αυτοκράτορας το 213 π.Χ., την καταστροφή της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας - της επιτομής της αρχαίας σοφίας - από τον Μωαμεθανό εισβολέα τον 7ο αιώνα, τη Φωτιά των Ματαιοδοξία (τέχνη, βιβλία, ρούχα, κοσμήματα) από τον παραληρηματικό Σαβοναρόλα στη Φλωρεντία στα τέλη του 15ου αιώνα, την πυρκαγιά των Ναζί του 1933, την καταστροφή βιβλίων που διέταξε ο Μάο Τσε Τουνγκ κατά τα τραγικά χρόνια της λεγόμενης Πολιτιστικής Επανάστασης. Στο "Φαρενάιτ 451", τη λογοτεχνική δυστοπία του Ρέι Μπράντμπερι που διαδραματίζεται στην Αμερική του 21ου αιώνα, τα βιβλία απαγορεύονται και μια εξειδικευμένη μονάδα έχει αναλάβει την αναζήτηση των τελευταίων εναπομεινάντων αντιγράφων και την καταστροφή τους.
Αλλά αυτό που επιτυγχάνεται από την τεχνοκρατική και τεχνολατρική ελίτ που κατέχει την Τεχνητή Νοημοσύνη είναι εντελώς πρωτοφανές, και όχι μόνο στις μεθόδους της. Ο πολιτισμός αφαιρείται από την ελεύθερη πρόσβαση, αποκτάται για να τροφοδοτήσει την Τεχνητή Νοημοσύνη και στη συνέχεια καταστρέφεται για οικονομικούς λόγους και για να επιδείξει το απόλυτο μονοπώλιό τους στη γνώση: κυρίαρχοι του παρελθόντος για να κυριαρχήσουν στο παρόν και να υποθηκεύσουν το μέλλον. Όλα γίνονται ένα απλό ηλεκτρονικό ίχνος -θεωρητικά ανεξίτηλο- που μεταφέρεται σε εικονικές αποθήκες, τα σύννεφα , τα ηλεκτρονικά σύννεφα που συνδυάζουν την υπολογιστική ισχύ των μεγάλων κέντρων δεδομένων με αλγόριθμους μηχανικής μάθησης. Όλα αφαιρούνται από την ανθρωπότητα, η οποία έχει παράγει γνώση για χιλιετίες μέσω της συσσώρευσης εμπειρίας. Όλα γίνονται «δικά τους». Δεν χάνονται εντελώς, όπως στις αρχαίες φωτιές, αλλά ιδιωτικοποιούνται. Θα είναι διαθέσιμα κατά την κρίση εκείνων που επιλέγουν προσεκτικά ποιος θα έχει πρόσβαση, γιατί, για ποιο σκοπό και σε ποια τιμή. Ονομάζεται «Σχέδιο του Παναμά», το οποίο μέχρι πολύ πρόσφατα αρνούνταν και ήταν απόρρητο. Όλη η ανθρώπινη γνώση μετατρέπεται σε αναλώσιμο υλικό ( Heidegger's Bestand ), αλλά μόνο για την κυρίαρχη τεχνο-ολιγαρχία του παρόντος. Δεν υπάρχει διαφυγή από την τεχνοκρατική φυλακή. Γινόμαστε πλαστελίνη στα χέρια εκείνων που είναι ικανοί να αποκρύψουν ή να κάνουν τη γνώση προσβάσιμη ανάλογα με το ενδιαφέρον ή την ιδιοτροπία. Μας απομένει ένας ξεχασιάρης, ανέμελος μηδενισμός, που γεμίζει κατ' απαίτηση και έναντι αμοιβής μέσω της οθόνης του smartphone και του μαγικού κουτιού της Τεχνητής Νοημοσύνης, της μεταμοντέρνας αφθονίας της Αμάλθειας της θεάς Αταλάντης.
Ίσως ο συγγραφέας να μιλάει υπέρ του domo sua , ως συγγραφέας πάνω από δέκα βιβλίων, αλλά θα ήθελε η λήθη όσων έχει γράψει και σκεφτεί να συμβεί κατ' επιλογή και με τον νόμο του χρόνου, όχι με σκόπιμη αφαίρεση από λίγους ισχυρούς ανθρώπους που οικειοποιούνται τα πάντα, υλικά και άυλα, τα αποθηκεύουν στην εικονική διάσταση και τα καθιστούν αντικείμενο εντατικής εκπαίδευσης για τον τεχνητό εγκέφαλο που ξεπερνά όλες τις νοημοσύνης που κάποτε ονομάζαμε ανθρώπινη. Η τεχνοκρατική ελίτ όχι μόνο αρπάζει τους πόρους του πλανήτη - νερό, πηγές ενέργειας, ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα γης - για να τους αφιερώσει σε γιγάντιες συσκευές που πρέπει να τροφοδοτούνται, να ψύχονται και να διευρύνονται συνεχώς, εις βάρος του απαρχαιωμένου ανθρώπινου πολιτισμού και της επιμονής των ζωντανών οργανισμών, αλλά τον μετατρέπει επίσης σε ένα ιδιωτικό καταπίστευμα γνώσης και νοημοσύνης, προορισμένο να αποσυντεθεί στον υπολειμματικό Homo (όχι πια) sapiens . Απόλυτη δουλεία μέσω της απανθρωποποίησης.
Η μελέτη του Howard Gardner για την ανθρώπινη νοημοσύνη είναι επίσης ξεπερασμένη. Θα παραμείνουν τα συμπεράσματά του κλειδωμένα στο cloud , διαθέσιμα αποκλειστικά στην τεχνοκρατία και τους πιο επιφανείς υπηρέτες της; Ο Gardner εντόπισε εννέα διακριτούς τύπους ανθρώπινης νοημοσύνης, συν έναν δέκατο, θεωρητικό, ο καθένας από τους οποίους αποδίδεται σε διαφορετικούς τομείς της δραστηριότητάς μας. Λογικομαθηματική νοημοσύνη, γλωσσική, χωρική, μουσική, κιναισθητική ή διαδικαστική, διαπροσωπική, ενδοπροσωπική, φυσιοκρατική και φιλοσοφική-υπαρξιακή. Μετά από αυτόν, οι Antonio Battro και Percival J. Dunham εντόπισαν μια νέα τυπολογία, την ψηφιακή νοημοσύνη. Ο Gardner στη συνέχεια συνόψισε τις δεξιότητες που απαιτούνται στη σύγχρονη εποχή, προτείνοντας μια εναλλακτική ταξινόμηση: πειθαρχική, συνθετική, δημιουργική, σεβαστική και ηθική νοημοσύνη, αφού εξέτασε διάφορες ικανότητες, από την τεχνολογική έως την ψηφιακή, εμπορική, συναισθηματική, ακόμη και πνευματική νοημοσύνη.
Δούλευε ο Αμερικανός ψυχολόγος για τον βασιλιά Πρωσία; Πιθανώς ναι, αν η Τεχνητή Νοημοσύνη πρόκειται να μας αντικαταστήσει στη λήψη αποφάσεων, στην πρωτοβουλία, ακόμη και σε ορισμένους τομείς δημιουργικότητας. Επομένως, ο Homo sapiens είναι ένα ανταλλάξιμο πλάσμα, ενοχλητικό επειδή εξακολουθεί να είναι προικισμένος με κρίση και συλλογισμό. Επομένως, αφού τον έχουν υποβιβάσει σε καθαρή παρόρμηση και άμεσο εκτελεστή των δικών του ενστίκτων με το σύνθημα «δικαιώματα», οι παγκόσμιοι άρχοντες έχουν κάθε συμφέρον να μειώσουν τον αριθμό του. Η άχρηστη ανθρωπότητα είναι μια έκφραση που χρησιμοποιείται ανοιχτά από τον Γιουβάλ Χαράρι και τον Μπιλ Γκέιτς. Μόλις ολόκληρη η πνευματική και επιστημονική παραγωγή του ανθρώπου ενσωματωθεί στην παγκόσμια αποθήκη της Τεχνητής Νοημοσύνης, η ηθική, ηθική και πνευματική της σκέψη απορριφθεί ως πρακτικά άχρηστη, κάθε ίχνος της καεί ή επαναρυθμιστεί, ο κόσμος του Φαρενάιτ 451 θα υλοποιηθεί τέλεια. Η εναπομένουσα μελλοντική άυλη ανθρωπότητα θα υποχωρήσει σε ένα ζώο με ένα φτωχό ενστικτώδες χάρισμα, την αρχέγονη κατάστασή μας. Οι πιο επιδέξιοι θα γίνουν κυβερνοάνθρωποι στην υπηρεσία της μεγαμηχανής. Και δεν θα υπάρχει κανένας επαναστάτης Γκάι Μόνταγκ για να σώσει τα βιβλία, τα οποία έχουν κατασχεθεί από τους άρχοντες της Τεχνητής Νοημοσύνης. Ο Μάρτιν Χάιντεγκερ είχε δίκιο: μόνο ένας Θεός μπορεί να μας σώσει. Αλλά θα το θελήσει;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου