Υβριδικός πόλεμος;

από τον Maurizio Murelli - 22 Οκτωβρίου 2026

Πηγή: Μαουρίτσιο Μουρέλι

Θα σας δώσω υβριδικό πόλεμο!
Και σήμερα το πρωί, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου του RAI news24, παρακολουθήσαμε μια μικρή διάλεξη για τον «υβριδικό πόλεμο», την οποία διασκέδασε ο άφατος Ρομπέρτο ​​Βικαρέτι, ο οποίος συνομίλησε με την χαρούμενη χήνα της στιγμής, τον εκδότη ενός από τα πολλά άχρηστα «περιοδικά» που μπορείτε να βρείτε στο τραπεζάκι του καφέ στην αίθουσα αναμονής του οδοντιάτρου ή του κομμωτηρίου. Η κράχτης μπόρεσε έτσι να εξαργυρώσει τη συνδρομή της για να ξεστομίσει τις συνήθεις δουλικές κοινοτοπίες: «Ναι, ο υβριδικός πόλεμος διεξάγεται από τον Πούτιν, όπως λένε οι Μολινάρι, Κροσέτο και Ταγιάνι, όπως ακριβώς διεξάγεται από τις ΗΠΑ του Τραμπ και το Ισραήλ του Νετανιάχου». Πόσο ύπουλο! Οι ΗΠΑ του Τραμπ και του Νετανιάχου, ενώ οι προκάτοχοί τους, Δημοκρατικοί και αριστεροί, πέρασαν την καριέρα τους απασχολημένοι στο μπαρ παίζοντας χαρτιά.
Αλλά ας φτάσουμε στο θέμα. Αυτό που τώρα αποκαλούν «υβριδικό πόλεμο» κάποτε ονομαζόταν «ανορθόδοξος πόλεμος» και σήμερα, προς όφελος όσων δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτόν, θα σας πω ένα εξαιρετικό παράδειγμα αυτού του είδους «πολέμου», έναν τεκμηριωμένο «πόλεμο», όχι έναν «πιθανό», όπως ισχυρίζονται με επιφύλαξη οι Ρώσοι κατασκευαστές τεράτων.
Έχετε ακούσει ποτέ για την «Επιχείρηση Μπλε Φεγγάρι»; Θα ανανεώσω τη μνήμη για όσους την γνωρίζουν και θα ενημερώσω όσους δεν την γνωρίζουν.
Ήταν η δεκαετία του 1970, μια εποχή διαμαρτυριών νέων και της ανόδου αντιατλαντικών και κομμουνιστικών κομμάτων. Για να τις αντιμετωπίσει, η CIA σκέφτηκε μια λαμπρή ιδέα: την ελεγχόμενη διανομή ναρκωτικών όπως το LSD και η ηρωίνη. Έτσι, δημιουργήθηκε ένα ειδικό δίκτυο πρακτόρων, μεταξύ των οποίων ήταν ο Ρόναλντ Σταρκ, ο οποίος διείσδυσε σε ειρηνιστικούς κύκλους και φοιτητικά κινήματα που ήταν παθιασμένα με τις νέες μουσικές τάσεις, τις ψυχεδελικές. Οι μαφιόζικες φατρίες που οι Αμερικανοί μας είχαν τόσο ευγενικά παραχωρήσει κατά τη στιγμή της στρατιωτικής απόβασης στη Σικελία, «Επιχείρηση Χάσκι» τον Ιούλιο του 1943, συμμετείχαν στην κατασκευή του δικτύου διανομής ναρκωτικών. Αυτή ήταν μια νεομαφία που βασίστηκε στις ΗΠΑ και ήταν εντελώς διαφορετική από την ιθαγενή σικελική μαφία, η οποία χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να υποστηρίξει την στρατιωτική κατάκτηση εδαφών κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης και στη συνέχεια, μετά τον πόλεμο, για να επηρεάσει όλες τις πτυχές της ιταλικής πολιτικής. Αλλά ας μην παρεκκλίνουμε και ας απαντήσουμε απλώς σε ένα ερώτημα: μπορούμε να το ονομάσουμε υβριδικό πόλεμο;
Σε κάθε περίπτωση, με την εμπλοκή των μαφιόζικων φατριών στην Επιχείρηση «Μπλε Φεγγάρι», τα ναρκωτικά έχουν γίνει η κύρια επιχείρηση της μαφίας, από τότε μέχρι σήμερα.
Αυτή τήν ιστορία έφερε στο φως ο Roberto Cavallaro, εξωτερικός συνεργάτης της SID και μέλος των Nuclei per la Difesa dello Stato: το θέμα χειρίστηκε από δικαστική άποψη ο δικαστής Guido Salvini και από δημοσιογραφική άποψη ο Giovanni Minoli (δείτε το βίντεο της έρευνας στον πρώτο σύνδεσμο).
Αν λοιπόν πρέπει να μιλήσουμε για «υβριδικό πόλεμο», πώς μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι πρόκειται για ένα πρόσφατα αναπτυγμένο, μη συμβατικό όπλο αποκλειστικά για αυταρχικά καθεστώτα; Ανέφερα την εντυπωσιακή «Επιχείρηση Μπλε Φεγγάρι», η οποία έχει τις ρίζες της στο 1943: αλλά θα μπορούσα εδώ να παρουσιάσω μια ολόκληρη σειρά «δημοκρατικών» και «ατλαντικών» επιχειρήσεων, αρκετά για να σας κουράσω. Ένα μόνο παράδειγμα για να απαντήσω στις χαρούμενες χήνες (όπως ο Maurizio Molinari και η Simona Maggiorelli) και τους στρατιωτικούς (όπως ο Tajani και ο Crosetto) του Ατλαντικού στόλου.
Σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να εκφράσω τη γνώμη μου για το τι συνέβη το περασμένο Σάββατο και την Κυριακή στο Μιλάνο, για τις ταραχές που, σύμφωνα με την Crosetto & Co., χρηματοδοτήθηκαν και εμπνεύστηκαν από τον Πούτιν ως μέρος του υβριδικού πολέμου. Αλλά θα το αφήσω αυτό για την επόμενη ανάρτηση, για να μην μακρηγορώ. Προς το παρόν, παρακαλώ μείνετε ικανοποιημένοι με τη γνώμη μου για το τι συνιστά έναν πραγματικό «υβριδικό πόλεμο» και για το ποιος είναι πραγματικός μάστερ σε αυτόν τον τομέα.

Guerra ibrida?