Πέμπτη 29 Ιουνίου 2023
Γιώργος Φίλης, Δύσκολες αλήθειες για την Ελληνική εξωτερική πολιτική διαχρονικά
ΜΕΓΆΛΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΆ: ΠΟΙΟΣ ΕΊΝΑΙ ΠΊΣΩ ΑΠΌ ΑΥΤΌ;
Ποιος εκτελεί το έργο Great Reset και χρησιμοποιεί την "πανδημία"; Αν οι αληθινοί Παγκόσμιοι Δάσκαλοι (Άρχοντες) δεν είναι ούτε οι αρχηγοί κρατών, ούτε οι ολιγάρχες της οικονομίας, ούτε οι Illuminati του υπερ-Ελευθεροτεκτονισμού: ποιοι είναι τότε;



Έτσι, προχωρώντας ακόμα πιο ψηλά, πρόκειται να εισέλθουμε σε μια μυστηριώδη και ολοένα και πιο ανησυχητική χώρα. Εάν οι αληθινοί Παγκόσμιοι Δάσκαλοι δεν είναι ούτε οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, ούτε οι ολιγάρχες των μεγάλων οικονομικών, ούτε οι Ιλλουμινάτι του παγκόσμιου υπερτεκτονισμού, ποιοι είναι τότε; Για να προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, που αναφέρεται μόνο εδώ και το οποίο θα προσπαθήσουμε να αναπτύξουμε σε άλλα άρθρα, πρέπει πρώτα απ' όλα να θέσουμε το ερώτημα με τους αληθινούς του όρους: που δεν είναι ουσιαστικά υλικοί στη φύση, αλλά πνευματικοί. Αντεστραμμένης πνευματικότητας, αναμφίβολα, αλλά πνευματικότητας παρόλα αυτά. Οι σατανιστές της σούπερ ελίτ του κόσμου έχουν μια πνευματική αντίληψη της πραγματικότητας: εδώ και τρεις αιώνες, ενθαρρύνουν τον υλισμό των μαζών, αλλά ακριβώς επειδή βλέπουν τις μάζες ως ένα κοπάδι ζώων προς εκμετάλλευση, από το οποίο πρέπει να αποκρύψουν την αληθινή φύση της πραγματικότητας. Ο απλός άνθρωπος θα ήταν έκπληκτος αν γνώριζε σε ποιο βαθμό οι Συμπαντικοί Δάσκαλοι έχουν μια πνευματική νοοτροπία, που τρέφεται από την αλχημεία, τη μαγεία, την αστρολογία, τον αποκρυφισμό, την παραψυχολογία, καθώς και τον αληθινό και σωστό Εωσφορικό Σατανισμό. Θα ήταν έκπληκτος αν ήξερε ότι υπάρχουν ισχυροί κύκλοι, συνδεδεμένοι με επιστημονικά ιδρύματα και μυστικές υπηρεσίες, που δεσμεύονται να παραπέμπουν στους θεούς του διαστήματος (που δεν πρέπει να συγχέονται με εξωγήινους) που εκδιώκονται από τον Χριστιανισμό, τον οποίο μισούν πάνω από όλα. Όποιος έχει διαβάσει, για παράδειγμα, το βιβλίο των Lynn Picknett και Clive Prince, The Stargate conspiracy (L.C.) (το οποίο πρέπει να ληφθεί με επιφύλαξη ούτως ή άλλως), ξέρει ότι από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 υπήρξαν εκείνοι που παραπέμπουν στούς Εννέα Θεούς της αρχαίας Αιγύπτου, με κάθε σοβαρότητα, μέσω μιας σειράς πνευματικών και τηλεπαθητικών συνδέσεων. Και όλα μας οδηγούν να πιστεύουμε ότι οι πραγματικοί Δάσκαλοι είναι στην πραγματικότητα μη ανθρώπινες οντότητες, ακόμα κι αν θα μπορούσαν να είναι πολύ διαφορετικοί από αυτό που πιστεύουν οι λάτρεις τους. Ίσως τελικά τα πράγματα να είναι πιο σύνθετα, αλλά και πιο απλά από ό,τι φαίνονται. Ίσως αυτοί που πιστεύουν ότι είναι οι κύριοι του κόσμου να έχουν ανοίξει μια πύλη μέσω της οποίας εισέρχονται οι αληθινοί Δάσκαλοι, οι οποίοι δεν είναι πλάσματα από αίμα και σάρκα, αλλά, όπως λέει ο Άγιος Παύλος (Εφ 6:12), είναι τα πνεύματα του κακού που κατοικεί στις ουράνιες περιοχές…
Ανάρτηση κ. Βίβιαν Ευθυμιοπούλου Vivian Efthimiopoulou:
«Την σιχαίνομαι αυτή τη χώρα. Όχι τώρα. Πάντα. Από το 1993 και μετά ζώ σε κατάσταση ναυτίας από την υποκρισία, τη θρησκοληψία και τον συντηρητισμό. Θέλω να καταστραφούν τα πάντα. Να πέσουν οι τρούλοι από τις 10.000 εκκλησίες της επικράτειας να μας πλακώσουν. Να γλυτώσει ο πλανήτης από έναν άχρηστο λαό. Τέλος»
ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΑ ΕΩΣΦΟΡΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ.
Πέτρος και Παύλος! Οι κορυφαίοι του ουρανού και της γης! οι στύλοι της Εκκλησίας, οι ολοφώτεινοι οφθαλμοί του Χριστού, οι άσπιλοι χειραγωγοί και νυμφοστόλοι της νέας Σιών, οι πάγκαλοι και θεηγόροι!
![]()
Τῇ ΚΘʹ(29η) τοῦ αὐτοῦ μηνός Ἰουνίου, μνήμη τῶν Ἁγίων ἐνδόξων καὶ πανευφήμων Ἀποστόλων καὶ πρωοτοκορυφαίων, Πέτρου καὶ Παύλου.
Ύμνος
στους αγίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Ο ένας εγγράμματος και ο άλλος αγράμματος,
αλλά ήταν ισοδύναμοι στο πνεύμα
και στην αγάπη του Θεού κραταιοί, ως οι άγγελοι.
Ο Πέτρος απλούς, και ο Παύλος μορφωμένος
και οι δύο φωτισμένοι, από τη Χάρη του Πνεύματος,
Δύο φλεγόμενες λαμπάδες, ακοίμητες,
φωστήρες τρισμέγιστοι και οι δύο, αστέρες λαμπροι.
Διέσχισαν όλο τον κόσμο και σκόρπισαν το φως.
Τίποτα δεν κράτησαν, όλα τα έδωσαν στους ανθρώπους,
Πάμφτωχοι, αλλά τον κόσμο κατεπλούτισαν,
Φυλακισμένοι και δούλοι, αλλά όλο τον κόσμο κατέκτησαν,
Με τη διδασκαλία του Χριστού, πλούτισαν τον κόσμο,
με νέα όπλα, κατέκτησαν την οικουμένη:
με ταπεινωση και ειρήνη και πραότητα ευλογημένη,
με προσευχή και νηστεία και έλεος πανίσχυρο.
Όταν η θυελλώδης μέρα, έγινε θυελλώδης νύχτα,
ο αιμοδιψής Νέρων, έκοψε απότομα το νήμα της ζωής τους.
Αλλά όταν ο τύραννος του κόσμου, εξέδωσε εντολή
να παραδοθούν ο Πέτρος και ο Παύλος σε βασανισμούς,
ο κόσμος πια ήταν δικός τους και όχι του Νέρωνα,
με τον θάνατο, οι απόστολοι κέρδισαν τη Βασιλεία της Αιώνιας Ζωής.
Ο πρόλογος της Αχριδος, Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
iconandlight
ΗΤΑΝ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΙΦΗ ΤΟΥ ΖΗΖΙΟΥΛΑ. ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΞΩΣΤΡΑΚΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΤΡΟ, ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΜΑΣ ΠΑΡΕΔΩΣΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΜΑΣ.
Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΖΗΖΙΟΥΛΑ ΚΗΡΥΞΕ ΣΑΝ ΘΑΝΑΣΙΜΟ ΕΧΘΡΟ ΤΗΣ ΤΟΝ ΗΣΥΧΑΣΜΟ, ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΓΕΙ ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ, ΤΟΝ ΑΠ. ΠΑΥΛΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΕΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ.
Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΑΛΛΑ ΟΙ ΜΩΡΕΣ ΠΑΡΘΕΝΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΑΦΗΣΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΕΦΑΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΡΩΝ ΚΑΙ ΠΙΝΟΥΝ ΑΝΤΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΣ ΤΟ ΕΝΔΥΜΑ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΕΩΣΦΟΡΙΚΟ ΕΝΔΥΜΑ ΦΩΤΟΣ, ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΕΙΑ ΘΡΑΣΟΥΣ ΝΕΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ.
Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΩΣ Η ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ(ΝΕΑΣ) ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Παντελής Καλαϊτζίδης
Προσφώνηση του Διευθυντή της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου προς την ΑΘΠ τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο
Παναγιώτατε πάτερ και δέσποτα,
Με αισθήματα βαθυτάτου σεβασμού, τιμής και ανυπόκριτης χαράς, Σας υποδεχόμαστε στην Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών Βόλου.
Η Ακαδημία έχει καταστεί ευρύτατα γνωστή λόγω κυρίως της σύγχρονης θεματολογίας της, και της προσπάθειας που εδώ και χρόνια καταβάλλει για την κριτική συζήτηση της σχέσης Ορθοδοξίας και νεωτερικότητας, Ορθοδοξίας και μοντέρνου/μεταμοντέρνου κόσμου, Ορθοδοξίας και εθνικισμού, Ορθοδοξίας και πολιτικής, Ορθοδοξίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και για την εν γένει συζήτηση για τη σχέση Ορθοδοξίας και δημοκρατίας, κράτους και Εκκλησίας, Ορθοδοξίας και επιστήμης, θεολογίας και μοντέρνας λογοτεχνίας, ή ακόμη για τη συζήτηση για θέματα φύλου και τη θέση της γυναίκας στην Εκκλησία, για την ανανέωση του Μαθήματος των Θρησκευτικών, για τη συμμετοχή των Ορθοδόξων στην οικουμενική κίνηση και τους διαθρησκειακούς διαλόγους, με άλλα λόγια για την ειλικρινή αναμέτρηση με όψεις της Ορθόδοξης παράδοσης, μακριά από κάθε ανιστορική ή μυθοποιητική προσέγγιση.
Ωστόσο, όλα αυτά τα χρόνια, πλάι στην ανάδειξη μιας μοντέρνας θεματολογίας, η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών δεν παραμέλησε την κλασική ατζέντα και μάλιστα τα θέματα που συνδέονται με τις βιβλικές και πατερικές σπουδές, διοργανώνοντας συνέδρια για την κριτική του κειμένου και την ερμηνευτική της Καινής Διαθήκης ή ακόμη, όπως την πενταετία 2013-2017, διοργανώνοντας τις ετήσιες διαλέξεις πατερικής θεολογίας και τα πατρολογικά σεμινάρια χάρη στην υποστήριξη του Ιδρύματος Virginia Farah, ή πιο πρόσφατα με τη διοργάνωση του διεθνούς συνεδρίου με θέμα «Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος. Διεπιστημονικές προσεγγίσεις στη θεολογία του φωτός και της χάριτος», που πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της συμπληρώσεως χιλίων χρόνων από την εκδημία του Αγίου (1022-2022), για να τιμηθεί η προσωπικότητα, η θεολογική σκέψη και η συμβολή του στην Ορθόδοξη πνευματικότητα.
Έτσι με τις μικρές της δυνάμεις, η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών συνέβαλε κατά το δυνατόν στην ανανέωση του θεολογικού λόγου και της θεολογικής σκέψης τόσο στην Ελλάδα όσο και στον ευρύτερο ορθόδοξο χώρο. Επανέφερε στο επίκεντρο της θεολογικής συζήτησης την εσχατολογική ταυτότητα της Εκκλησίας· επιχείρησε, για πρώτη μάλλον φορά στον ορθόδοξο κόσμο, το συστηματικό διάλογο Ορθοδοξίας και νεωτερικότητας, κρίνοντας μάλιστα την τελευταία όχι με τα κριτήρια της πρωτολογίας, αλλά υπό το φως μιας εσχατολογικά προσανατολισμένης θεολογίας· η ίδια θεολογική προοπτική ενέπνευσε και την απόπειρά της να συζητήσει ζητήματα ανανέωσης και μεταρρύθμισης στην Ορθοδοξία· καταπιάστηκε επίσης με θέματα φύλου και πολιτικής θεολογίας, ξαναθυμίζοντας τον βαθύτατα χριστολογικό, και όχι εκκοσμικευμένο ή απλώς κοινωνικό, χαρακτήρα αυτών των στρατεύσεων· επισήμανε τις παγίδες της ανιστορικής προσέγγισης της Παράδοσης και των Πατέρων και έθεσε το ερώτημα της συναφειακής ανάγνωσής τους· επιχείρησε μια συστηματική κριτική τόσο του εκκλησιαστικού εθνικισμού όσο και του θρησκευτικού φονταμενταλισμού…
Η πανεπιστημιακή θεολογία δεν είναι ούτε κήρυγμα ούτε θρησκευτική προπαγάνδα. Είναι τελείως παράλογο, η θεολογία από τη μια να θέλει να είναι επιστημονική και από την άλλη να κλείνεται στον εαυτό της, να αναπαράγει την ίδια της την παράδοση. Είναι “κριτικός συνομιλητής” της Εκκλησίας. Η θεολογία είναι κριτική θεωρία του Χριστιανισμού τόσο στην ορθόδοξη, όσο και στη ρωμαιοκαθολική και στην προτεσταντική εκδοχή του». Σε αυτή τη γραμμή στοιχούμενη, η Ακαδημία μας προσπάθησε να καλλιεργήσει τον κριτικό θεολογικό λόγο και την προφητική μαρτυρία. Η κριτική, όμως, και προφητική της λειτουργία δεν έγινε πάντα κατανοητή, πολλές φορές δυστυχώς παρερμηνεύθηκε και συκοφαντήθηκε. Είναι πιθανόν στην πορεία μας να έγιναν λάθη ή και παραλείψεις. Η Ακαδημία, όμως, ανοίχτηκε στην κοινωνία των πολιτών και των προβληματιζόμενων πιστών, επιζήτησε το διάλογο και την επικοινωνία μαζί τους, ελπίζοντας αφενός να ξεπεράσει η θεολογία την αποξένωσή της από το εκκλησιαστικό σώμα, και αφετέρου να βγει η θεολογία από την ιδιότυπη περιχαράκωση που συχνά τη χαρακτηρίζει, από την αδυναμία διαλόγου με τη διανόηση και το σύγχρονο κόσμο.
Εμπνεόμενη από το δικό Σας υπόδειγμα, Παναγιώτατε, η Ακαδημία επιδίωξε και πέτυχε τη συνεργασία με δεκάδες φορείς εντός και εκτός Ελλάδος, ενώ από το ακαδημαϊκό έτος 2009-10, ξεκίνησε τη διοργάνωση συνεδρίων και εκδηλώσεων και έξω από τον ελλαδικό χώρο (Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία, Φινλανδία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Σερβία, κλπ), δίνοντας έτσι μαρτυρία για το σφρίγος και τον ανανεωμένο δυναμισμό της ελληνόφωνης θεολογίας. Χαιρόμαστε και νιώθουμε ιδιαίτερη τιμή και ευλογία, Παναγιώτατε, καθώς η σημερινή παρουσία Σας στην έδρα της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών στον Βόλο δείχνει πως εκτιμάτε το έργο και την προσφορά της, πως έχετε την ευαισθησία να αντιλαμβάνεστε την αναγκαιότητα ενός λόγου θεολογικού ριζωμένου στην παράδοση, αλλά και ανανεωμένου και ανοιχτού στις προκλήσεις των καιρών.
Το κοινό νήμα που συνδέει όλα τα παραπάνω είναι η προτεραιότητα και κεντρικότητα της θεολογίας ως της προφητικής και κριτικής φωνής της Εκκλησίας. Η θεολογία, όσο και αν φαντάζει στις μέρες μας περιθωριοποιημένη, με τη διακριτική παρουσία και μαρτυρία της, είναι το μόνο όπλο που έχει να αντιτάξει η Εκκλησία απέναντι στην επίδειξη δύναμης και στην κατανόηση του εκκλησιαστικού γεγονότος με όρους μεγαλείου και εξουσίας, απέναντι στην αυθάδεια και τον κομπασμό της κατά κόσμον μεγαλύτερης, πολυπληθέστερης και ισχυρότερης Ορθόδοξης Εκκλησίας, αυτής που διαχρονικά ταυτίστηκε με τον Καίσαρα και που εσχάτως βάλθηκε να δικαιολογήσει θεολογικά τις θεωρίες του «ιερού πολέμου» ή να κατατάξει μεταξύ των αγίων και των μαρτύρων της πίστης όσους στρατιώτες πέφτουν στην μάχη εναντίον του αμυνόμενου ουκρανικού έθνους.
Όπως σημείωνε ο κορυφαίος ορθόδοξος θεολόγος των ημερών μας, Μητροπολίτης Γέρων Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας «Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ζεῖ μὲ τὸ διάλογο, γιατί αὐτὴ εἶναι ἡ φύση του. Καὶ ἑπομένως τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ ἡ Ἀκαδημία μοιράζονται τὸ κοινὸ αὐτὸ ἔδαφος τῆς οἰκουμενικότητας, τῆς καθολικότητας καὶ τῆς διαλεγόμενης Ὀρθοδοξίας … Γι’ αὐτό, Παναγιώτατε, θὰ παρακαλοῦσα καὶ ἐγὼ νὰ εὐλογήσετε καὶ νὰ στηρίξετε τὴν προσπάθεια ποὺ γίνεται στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Δημητριάδος καὶ κυρίως στὴν Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν. Νὰ εὐλογήσετε κάθε προσπάθεια ποὺ γίνεται γιὰ νὰ ζωντανέψει ὁ ὀρθόδοξος λόγος καὶ νὰ πάψει νὰ γίνεται ἕνας λόγος τοῦ παρελθόντος. Καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ νὰ παρακαλέσω τὴν Ἀκαδημία τοῦ Βόλου κι αὐτὴ νὰ θεωρεῖ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ὡς τὴ μητέρα της, τὴν τροφό της, τὴν στοργικὴ αὐτὴ ἀγκαλιὰ στὴν ὁποία μπορεῖ νὰ παραδίδεται χωρὶς καμία ἐπιφύλαξη. Καὶ ἑνώνοντας τὶς δυνάμεις μας θὰ μπορέσουμε νὰ κάνουμε πραγματικότητα αὐτὸ ποὺ προφήτευσε ὁ Ράνσιμαν γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ὡς τὴν θρησκεία, τὴν θεολογία τοῦ 21ου αἰῶνος».
ΕΔΩ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΕΥΤΕΡΕΎΟΥΣΕΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΚΕΦΑΛΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΝΕΚΡΟΚΕΦΑΛΗ. ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ, ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ, ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΠΟΥ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΙΟΥΣ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΛΩΝΕΙ, ΥΠΟΤΑΣΣΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΕΊΣΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΚΟΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΜΥΚΟΝΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΩΑΜΕΘΑΝΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ. ΤΟ ΙΕΡΟ ΠΛΟΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΚΩΝΕΙΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΕΧΕΙ ΑΡΑΞΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΣΤΗ ΜΥΚΟΝΟ. ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΗΣΥΧΙΑ.
Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης: Η μεγάλη προσευχή για την ψυχή του καλογεριού μου και η εμφάνιση του Χριστού
«Η δουλειά του παπά είναι να διαβάζει ονόματα, χιλιάδες ονόματα, ειδικά των κεκοιμημένων.
Οι ζωντανοί όλο και κάποιον θα βρουν να του πουν τον πόνο τους, όλο και κάποιος θα τους στηρίξει έστω λίγο.
Στην άλλη ζωή όλοι είναι εν μετανοία, αλλά δεν μπορούν οι ίδιοι να κάνουν τίποτα.
Δουλειά του παπά, είναι να μνημονεύει ονόματα κεκοιμημένων στην Προσκομιδή».
«Μια φορά», έλεγε ο παπά-Εφραίμ, κοιμήθηκε ένα καλογέρι μου. Είδα κατόπιν ότι το καλογέρι δεν είχε πάει σε καλό μέρος…
Έκανα λοιπόν μεγάλη προσευχή για την ψυχή του καλογεριού μου.
Το βράδυ εμφανίζεται ο Χριστός και μου λέει:
«Σταμάτα να προσεύχεσαι για το καλογέρι σου, γιατί αυτός έχει τελειώσει».
Ο παπα-Εφραίμ, τίποτα. Συνέχιζε ακάθεκτος τις προσευχές και τα κομποσχοίνια και τη μνημόνευση του καλογεριού του στην Προσκομιδή.
Του εμφανίζεται ξανά ο Χριστός μας και του λέει:
«Σε παρακαλώ, σταμάτα να τον μνημονεύεις. Αυτός δεν θα αλλάξει μέρος».
Ο παπα-Εφραίμ συνέχιζε την προσευχή για το καλογέρι, του οποίου η ψυχή δεν είχε πάει στον Παράδεισο. Έρχεται ο Χριστός μας για τρίτη φορά στον παπα-Εφραίμ και του λέει:
«Σ΄ αγαπώ, γιατί μου μοιάζεις! Το καλογέρι σου δεν αξίζει ό,τι ζητάς, αλλά θα γίνει, επειδή μου μοιάζεις!».
Ανέβασε στα social media ένα βίντεο… όλο Ελλάδα ο Μπαράκ Ομπάμα: Μπουζούκι, χορός και πλάνα της Ακρόπολης (Βίντεο)
Με ένα βίντεο στον προσωπικό λογαριασμό του στο twitter ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα έδωσε το παρασκήνιο της επίσκεψης του στην Αθήνα.
Ο Μπαράκ Ομπάμα παρουσίασε τα μέλη του Ιδρύματος Ομπάμα από την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική που ήρθαν στην Αθήνα και το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Στο βίντεο φαίνεται ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ να συνομιλεί με τα μέλη του ιδρύματος που μοιράζονται το όραμα του για αλλαγή.
Σε κάποια στιγμή ακούγεται ο Μπαράκ Ομπάμα να τους εξηγεί πόσο σημαντικό είναι να φροντίζουν τους εαυτούς τους και κυρίως τις κοντινές σχέσεις τους.
Στο βίντεο ακούγεται μουσική, φαίνεται η Ακρόπολη αλλά και το ηλιοβασίλεμα από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος καθώς φαίνεται ότι τα μέλη του Ιδρύματος Ομπάμα γιόρτασαν την πρώτη συνάντηση τους.
Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΤΑ ΓΚΑΡΣΟΝΙΑ ΤΗΣ. ΑΝΤΑΛΛΑΞΑΜΕ ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕ ΤΑ ΦΙΛΟΔΩΡΗΜΑΤΑ.
Ο Μαρξ πήγε να ζήσει στη Νέα Υόρκη
του Marcello Veneziani

Ο Μαρξ είναι ο φιλόσοφος που επηρέασε περισσότερο την ιστορία του 20ού αιώνα μέσα από την παγκόσμια τραγωδία του κομμουνισμού . Έπειτα αδυνάτισε στην αποτυχία του κομμουνισμού, συνετρίβη με τη σοβιετική αυτοκρατορία, επιβίωσε υβριδικά στη μαοκαπιταλιστική Κίνα. Όμως, αρχειοθετήθηκε πραγματικά; Εδώ και χρόνια υποστηρίζω την αντίθετη θέση, την οποία εξέθεσα στο βιβλίο μου Ασυγχώρητοι.
Ο μαρξισμός διαχωρισμένος από τον κομμουνισμό είναι το κυρίαρχο πνεύμα της Δύσης. Ο Μαρξ γράφει στο Μανιφέστο: «Όλες οι σταθερές και άκαμπτες σχέσεις διαλύονται, μαζί με τη συνέχιση των αρχαίων και αξιοσέβαστων ιδεών και εννοιών τους, και όλες οι νέες ιδέες και έννοιες παλιώνουν πριν μπορέσουν να στερεωθούν. Ό,τι ήταν συλλογικό και σταθερό εξατμίζεται, καθετί ιερό βεβηλώνεται και οι άνθρωποι αναγκάζονται επιτέλους να παρατηρούν τη δική τους θέση και τις αμοιβαίες τους σχέσεις με απογοητευμένο καί ξεμαγεμένο μάτι». Είναι η προεικόνιση της ασταθούς και παγκοσμιοποιημένης εποχής μας. Ο μαρξισμός ήταν το πιο ισχυρό ανάθεμα που εκτοξεύτηκε ενάντια στον Θεό και τα ιερά, την πατρίδα και τις ρίζες, την οικογένεια και τους δεσμούς με την παράδοση, τη φύση και τα όριά της. Η εφαρμογή του σε προνεωτερικές χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα, η Καμπότζη ή η Κούβα ήταν μια απόκλιση. Ο μαρξισμός δεν έχει πραγματοποιηθεί στις χώρες που υπέφεραν από τον κομμουνισμό, όπου απέτυχε και αντιστάθηκε μέσω της αστυνομίας και της ολοκληρωτικής επιβολής. Αντίθετα, εκπληρώθηκε στο πνεύμα του εκεί που γεννήθηκε και στο οποίο απευθύνθηκε, στη Δύση του προηγμένου καπιταλισμού. Δεν υπονόμευσε το καπιταλιστικό σύστημα, αλλά ήταν ο κοινωνικός και πολιτιστικός βοηθός στη μετάβαση από την παλιά χριστιανική-αστική κοινωνία στον μηδενιστικό και παγκόσμιο νεοκαπιταλισμό, από τον παλιό φιλελευθερισμό στο νέο ριζοσπαστικό πνεύμα. Ο Μαρξ ορίζει τον κομμουνισμό: «είναι το πραγματικό κίνημα που καταργεί την παρούσα κατάσταση των πραγμάτων». Είναι το ριζοσπαστικό πνεύμα της εποχής μας, ακυρώστε και διορθώστε.
Στη Γερμανική Ιδεολογία, ο Μαρξ δηλώνει ότι ο υπέρτατος στόχος του κομμουνισμού «είναι η απελευθέρωση κάθε ατόμου» από τοπικά και εθνικά, οικογενειακά, θρησκευτικά, οικονομικά όρια και δεσμούς. Όχι από τις κοινότητες αλλά από τα άτομα. Ο νεαρός Μαρξ τιμά μόνο έναν άγιο και μάρτυρα στο ημερολόγιό του - τον Προμηθέα, ελευθερωτή της ανθρωπότητας. Πατέρας της Φαουστιανής και άθρησκου Δύσης, που κλίνει προς τη θέληση για εξουσία.
Ο νεαρός Μαρξ ήλπιζε στην έλευση του πρακτικού αθεϊσμού στα Οικονομικά-Φιλοσοφικά Χειρόγραφα . Και στην Κριτική της Φιλοσοφίας του Δικαίου του Χέγκελ γράφει: «Η θρησκεία είναι ο αναστεναγμός του καταπιεσμένου πλάσματος…είναι το όπιο του λαού. Η εξάλειψη της θρησκείας ως απατηλής ευτυχίας των ανθρώπων σημαίνει ότι μπορεί να απαιτήσει κανείς την πραγματική τους ευτυχία». Απελευθερώνοντας τον εαυτό μας από τον Θεό και από τη θρησκεία για τον Μαρξ θα ελευθερωθούμε από την αποξένωση/αλλοτρίωση και θα κατακτήσουμε την επίγεια ευτυχία. Η σημερινή κοινωνία, άθεη αλλά καταθλιπτική, άθρησκη αλλά αποξενωμένη/αλλοτριωμένη, διαψεύδει τη μαρξική υπόσχεση της απελευθέρωσης. Η ουτοπία μιας «ελεύθερης» κοινωνίας, όπου ο καθένας ασκεί τη δραστηριότητά του όταν «το θέλει», που καταργεί κάθε πίστη και εισάγει «μια επίσημη και ειλικρινή κοινότητα γυναικών», κάνει τον Μαρξ πρόδρομο της ανεκτικής κοινωνίας. Η αρχή της ισότητας χάνει την προφητική της φόρτιση και πραγματοποιείται αρνητικά ως ομοιομορφία και άρνηση των αξιών, των ικανοτήτων και των διαφορών.
Η παγκόσμια καπιταλιστική κοινωνία έχει εκπληρώσει τις κύριες υποσχέσεις του μαρξισμού, αν και τις διαστρεβλώνει: Στην παγκοσμιοποίηση πέτυχε τον διεθνισμό ενάντια στις πατρίδες. Στήν τυπική ομοιομορφία και τυποποίηση δημιουργεί ισότητα και καθολική ισοπέδωση. Στην παγκόσμια κυριαρχία της αγοράς αναγνώρισε την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία της οικονομίας που υποστήριζε ο Μαρξ. Στον πρακτικό αθεϊσμό και την αθρησκεία υλοποίησε τον μαρξιστικό πρακτικό αθεϊσμό και την κριτική του στη θρησκεία. Στην υπεροχή των υλικών, πρακτικών και χρηστικών σχέσεων σε σχέση με τις πνευματικές, ηθικές και παραδοσιακές αξίες, έχει καθιερώσει τον μαρξικό υλισμό. Στην απελευθέρωση από κάθε φυσικό δεσμό και από κάθε παραδοσιακή τάξη πραγμάτων, πραγμάτωσε τον ελευθεριακό ατομικισμό του Μαρξ, απαλλαγμένο από οικογενειακούς δεσμούς και γάμους. Και όπως ήθελε ο Μαρξ, συνειδητοποίησε την υπεροχή της δράσης έναντι της σκέψης.
Το τελευταίο σύνορο του μαρξισμού βρίσκεται στις πόρτες που είναι ανοιχτές στους μετανάστες, όπου ένα νέο προλεταριάτο, ξεριζωμένο από τις χώρες καταγωγής του, αντικαθιστά τους πληθυσμούς της Δύσης, ξεριζωμένους με τη σειρά τους. Η ταξική πάλη δίνει τη θέση της στον αντισεξιστικό, αντιεθνικιστικό και αντιρατσιστικό αγώνα. Η ισότιμη υπεράσπιση των προλετάριων υποχωρεί στην κατά προτεραιότητα προστασία των μειονοτήτων του «διαφορετικού».
Ο μαρξισμός ζει με ψεύτικο όνομα, αλλά κινείται άνετα στην παγκόσμια κοινωνία που φτιάχνεται στις ΗΠΑ. Ενας μεταλλαγμένος μαρξισμός αλα κέτσαπ. Ο Μαρξ με αμερικάνικο διαβατήριο φαίνεται να κλείνει το μάτι στο κοινό του Μπάιντεν. Περιμέναμε χρόνια να γιορτάσουμε την κηδεία του. Αλλά πρόκειται για φαινομενικό θάνατο.
Η φίλη της Μαρέβας, συζύγου του Πρωθυπουργού, Βίβιαν Ευθυμιοπούλου: Θέλω να καταστραφούν τα πάντα. Να πέσουν οι τρούλοι από τις 10.000 εκκλησίες
Η φίλη της Μαρέβας, συζύγου του Πρωθυπουργού, Βίβιαν Ευθυμιοπούλου και σύμβολος ἐπικοινωνίας της Ν.Δ. δηλώνει πως “μισεί τα έθνη και τις πατρίδες” (βλέπετε αναρτήσεις της)
Η ΦΙΛΗ ΤΗΣ ΜΑΡΕΒΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΗΣ Ν.Δ, ΔΗΛΩΝΕΙ ΠΩΣ “ΜΙΣΕΙ ΤΑ ΕΘΝΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ”
Αυτά είναι λοιπόν τα “φωτεινά μυαλά” που εμπιστεύεται ο κ. Μητσοτάκης επικοινωνιακά και με αυτά τα μυαλά κυβερνά τη Χώρα ..Να τους χαίρεται.
Η κυρία Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, φίλη της συζύγου του Πρωθυπουργού, φέρεται να είναι όπως και η ίδια δηλώνει σύμβουλος επικοινωνίας στην Ν.Δ.
Η κυρία Ευθυμιοπούλου αρθρογραφεί παράλληλα στο Liberal.gr ενώ πολλά από τα άρθρα της δημοσιεύονται και στο Athens Voice, γνωστά φερέφωνα του κυβερνώντος κόμματος..
Βλέποντας τις αναρτήσεις της κυρίας Ευθυμιοπούλου, που πριν λίγες μέρες έκανε και σεμινάρια επικοινωνίας σε μέλη της ΟΝΝΕΔ στην Πάτρα, θα φρίξει κανείς με όσα αντεθνικά και αντιχριστιανικά βλέπει, όπως “Μισώ τα Έθνη και τις Πατρίδες” αλλά και κάτι από τον 18ο αιώνα που λέει πως “οι άνθρωποι δεν πρόκειται να ελευθερωθούν προτού στραγγαλιστεί και ο τελευταίος Βασιλιάς με τα έντερα του τελευταίου παπά”, ακόμη και να καταστραφούν όλες οι εκκλησίες της χώρας, χαρακτηρίζοντας παράλληλα τους Έλληνες “άχρηστο λαό”.
Ανάρτηση κ. Βίβιαν Ευθυμιοπούλου Vivian Efthimiopoulou:
«Την σιχαίνομαι αυτή τη χώρα. Όχι τώρα. Πάντα. Από το 1993 και μετά ζώ σε κατάσταση ναυτίας από την υποκρισία, τη θρησκοληψία και τον συντηρητισμό. Θέλω να καταστραφούν τα πάντα. Να πέσουν οι τρούλοι από τις 10.000 εκκλησίες της επικράτειας να μας πλακώσουν. Να γλυτώσει ο πλανήτης από έναν άχρηστο λαό. Τέλος»
ΔΕΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕ ΤΙΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΕΔΡΕΣ ΤΟ ΠΑΛΛΗΚΑΡΑΚΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.
ΕΑΝ ΠΟΥΛΗΘΕΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ.ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΨΗΦΙΖΟΥΝ.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΧΕΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ, ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΓΚΑΡΣΟΝΙΑ.
Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΘΡΙΛΕΡ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ.
Τετάρτη 28 Ιουνίου 2023
Γιάννης Μπαλτζώης, Η κίνηση Πριγκόζιν κατά της Μόσχας, το χρονολόγιο και τα τέσσερα σενάρια
«Η ΑΛΉΘΕΙΑ ΕΊΝΑΙ ΨΈΜΑ»
VERITA ΕΊΝΑΙ ΈΝΑΨΈΜΑ

Ο Mark Twain είπε ότι είναι ευκολότερο να εξαπατήσεις τους ανθρώπους παρά να τους πείσεις ότι έχουν εξαπατηθεί. Ο συγγραφέας του (λογοκριμένου!) Περιπέτειες του Huckleberry Finn, τον δέκατο ένατο αιώνα δεν μπορούσε να γνωρίζει τη δύναμη πυρός της συσκευής των μέσων ενημέρωσης της πληροφορίας και της διαστρέβλωσης της αλήθειας. Το πρόβλημα της αλήθειας και του ψεύδους έχει γίνει κεντρικό στην «κοινωνία του θεάματος», των ειδήσεων που κυνηγούν η μία την άλλη και της μετα-αλήθειας, η οποία έχει γίνει το σκηνικό όνομα του ψεύδους. Εξάλλου, όλες οι λεκτικές στρεβλώσεις της εποχής μας είναι επιθέσεις στην αλήθεια, τη σαφήνεια και, τελικά, την άρνηση της πραγματικότητας. Multi, poles, trans, bi είναι μάσκες, φουγάρα που στοχεύουν στην απομάκρυνση του ανθρώπου από την αλήθεια και την έρευνά του.
Ένας από τους λίγους φιλοσόφους που αγωνίζεται άνισα για την αλήθεια είναι ο Francesco Lamendola. Σε κανονικούς καιρούς, θα ήταν ένας «σεβαστός δάσκαλος» γεμάτος τιμές και αναγνώριση. Στο σκοτάδι του παρόντος δεν μπορεί παρά να υψώσει τη φωνή του, σχεδόν ανήκουστη, "vox clamantis in deserto". Ο συγγραφέας δεν έχει ούτε την κουλτούρα ούτε τη νοοτροπία του φιλοσόφου. Προσπαθεί να στοχαστεί πάνω στο δραματικό πρόβλημα της αλήθειας και του ψεύδους με τα όπλα και τη γλώσσα του κοινού ανθρώπου, απογοητευμένος από αυτά που βλέπει και ακούει. Ένας τεράστιος μηχανισμός πολιτισμού, μέσων ενημέρωσης και ψυχαγωγίας, ένα εργαστήριο συνεχούς κύκλου δεσμεύεται με σκοπό να μην μας κάνει πλέον να πιστεύουμε στα μάτια μας. Ο Τζορτζ Όργουελ το κατάλαβε αυτό, με την εκθαμβωτική επινόηση, στο μυθιστόρημα 1984, των τριών μεγάλων γραπτών για την τεράστια οικοδόμηση του ενιαίου κόμματος στην εξουσία: ο πόλεμος είναι ειρήνη, η ελευθερία είναι σκλαβιά, η άγνοια είναι δύναμη.
Η ανατροπή νοημάτων είναι η ανατροπή της πραγματικότητας. Το αποτέλεσμα είναι προφανές: η αλήθεια είναι ένα ψέμα. Και αφού, όπως δίδασκε ο Αριστοτέλης, αν το Α είναι ίσο με το Β, το Β πρέπει να είναι ίσο με το Α, το ψέμα γίνεται αλήθεια. Η αλήθεια, γράφει το Ευαγγέλιο του Ιωάννη, μας ελευθερώνει, έτσι τα ψέματα μας μετατρέπουν σε δούλους. Ο κύκλος κλείνει, η σχέση αλήθειας και ελευθερίας γίνεται μάταιη φιλοσοφική άσκηση για τους μεταφυσικούς αργοπορημένους. Η δυτική σκέψη έχει ενοχληθεί με τη μεταφυσική, δηλαδή με οτιδήποτε υπερβαίνει τη γυμνή ύλη, και επιβάλλει μια προσωρινή και απατηλή θρησκεία, την επιστήμη, που ορίζεται ως «ακριβής». Ωστόσο, η ακρίβεια είναι μια πολύ διαφορετική έννοια από την αλήθεια. Η επιστήμη δεν θέτει στον εαυτό της ως στόχο της τήν αλήθεια. Περιορίζεται, μέσω της παρατήρησης και του πειραματισμού, στην αποσαφήνιση των κανόνων και των αμετάβλητων του φυσικού κόσμου. Στην πραγματικότητα, μια σωστή επιστήμη δεν θεωρείται ποτέ οριστική, δέχεται την αντίθετη απόδειξη, τόσο πολύ που ο Karl Popper θεωρούσε την διάψευση έναν από τους πυλώνες της επιστημονικής γνώσης. Ο Paul Feyerabend, φιλόσοφος της επιστήμης, υποστήριξε ότι η μόνη σωστή επιστημονική μέθοδος είναι η απουσία μεθόδου.
Τις τελευταίες δεκαετίες ο ριζοσπαστικός σχετικισμός του δυτικού πολιτισμού έχει μετατραπεί στο αντίθετό του: από τη μία πλευρά, η υπόθεση της επιστήμης ως νέας θρησκείας, από την άλλη η ιδέα ότι υπάρχει μόνο μία αλήθεια ή η απουσία αλήθειας που ανυψώνεται σε ένα ανυπέρβλητο τοτέμ. Κανείς δεν ξεφεύγει από τη μηδενιστική παρέκκλιση και την απελπιστική ανθρώπινη κατάσταση που ακολουθεί. Ως εκ τούτου, η αναγωγή της ζωής σε ένα απλό βιολογικό γεγονός, που πρέπει να διατηρηθεί με κάθε κόστος (η δεισιδαιμονική λατρεία του εμβολιασμού) ή να ακυρωθεί κατόπιν αιτήματος (ευθανασία) και, παραδόξως, η ανάγκη να διαδοθεί, προς χρήση των φοβισμένων μαζών, ορφανών αρχών, στερημένων από κάθε κοινό έρεισμα, νέων «αληθειών», δηλαδή, για να το θέσουμε ξεκάθαρα, ψεύδη χρήσιμα στην εξουσία.
Φτάνουμε στο σημείο όπου, κοιτάζοντας ένα δέντρο, μας πείθουν αδιάφορα ότι είναι φανοστάτης ή μονόκερος, αποκαλώντας τρελούς και οραματιστές εκείνους που συνεχίζουν να το αποκαλούν δέντρο, να το βλέπουν και να το θεωρούν αυτό που είναι. Μας συνέβη, σε μια συζήτηση με έναν αυτοαποκαλούμενο προοδευτικό διανοούμενο σχετικά με την έννοια του γάμου, να τον ρωτήσουμε τι πιστεύει για το γεγονός ότι κανένας πολιτισμός, σε καμία στιγμή, δεν του πέρασε από το μυαλό να θεωρήσει το γάμο την ένωση μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Η απάντηση ήταν ανατριχιαστική και αφοπλιστική: το παρελθόν ήταν γεμάτο λάθη, σκοτάδι και προκαταλήψεις, τελικά πετύχαμε την απελευθέρωση και την αλήθεια. Επομένως, δεν είναι αλήθεια ότι «αρσενικό και θηλυκό τα δημιούργησε»[τά λάθη]. Το δέντρο έχει αλλάξει οριστικά το όνομά του και δεν είναι πλέον δέντρο. Το Υπουργείο Αλήθειας κέρδισε τη μάχη του και επέβαλε την αντιστροφή που διαισθάνθηκε ο Όργουελ: το ψέμα έχει γίνει αλήθεια. Και αντίστροφα.
Δεδομένου ότι ορισμένοι contrarians διαφωνούν, το ψέμα που έχει γίνει νεο-αλήθεια πρέπει να επιβληθεί, αρχικά μέσω της ανάπτυξης ολόκληρου του μηχανισμού στη διάθεση της εξουσίας, στη συνέχεια με τη νομική απαγόρευση της διαφωνίας. Ο Μοντεσκιέ έγραψε ήδη από τα μέσα του δέκατου όγδοου αιώνα ότι δεν υπάρχει χειρότερη τυραννία από εκείνη που ασκείται στη σκιά του νόμου και με τα χρώματα της δικαιοσύνης. Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε, από εκείνη που απευθύνεται στην ηθική, σε μια ανεστραμμένη ηθική στην οποία η εξουσία προσποιείται ότι πιστεύει. Ένα παράδειγμα είναι οι ειδήσεις που θα ήταν ξεκαρδιστικές αν δεν ήταν η επίδειξη της οργουελιανής διπλής σκέψης, δηλαδή της σκόπιμης αντιστροφής για σκοπούς κυριαρχίας. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA), μια υψηλή συνέλευση «ειδικών» και επιστημόνων στους οποίους, εν καιρώ ιού, έχουμε παραδώσει την υγεία και ό,τι έχει απομείνει από τις πνευματικές μας ικανότητες, εξετάζει το ενδεχόμενο να συστήσει την απαγόρευση του ρωσικού εμβολίου κατά της Covid Σπούτνικ – που χρησιμοποιείται ήδη σε 59 χώρες – για «ηθικούς» λόγους.
Δεδομένου ότι πρέπει να γελάμε στην κορυφή των πνευμόνων μας με την ηθική αυτών των ανθρώπων ως έπαινο αγνότητας που προφέρεται από τήν Cicciolina, ξέρετε ποιο είναι το ενάρετο κίνητρο των υψηλών γραφειοκρατών της Europoid υγείας; Όσοι συμμετείχαν στην έρευνα μπορεί να αναγκάστηκαν να το πράξουν από τη ρωσική κυβέρνηση. Το Σπούτνικ, επομένως, δεν θα ήταν ένα «ηθικό» εμβόλιο. Ο EMA, ανίκανος να λύσει το δράμα του ιού, ξοδεύει το χρόνο του διερευνώντας εάν «ο ρωσικός στρατός και οι επιστήμονες που συμμετείχαν στην έρευνα, το έκαναν χωρίς καταναγκασμό». Μπορούν να σωθούν ζωές (φαίνεται ότι το Σπούτνικ πετυχαίνει) ρωτά ο EMA με το χέρι στην καρδιά και ένα δάκρυ στο πρόσωπο, με ένα εμβόλιο που θα μπορούσε να έχει παρασκευαστεί και παραχθεί παραβιάζοντας «δικαιώματα»; Ας αποφύγουμε να θυμηθούμε τα δραματικά αποτελέσματα των δοκιμών σε πληθυσμούς του Τρίτου Κόσμου για διπλώματα ευρεσιτεχνίας από μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες ή τον μεγάλο φιλάνθρωπο Bill Gates:είναι πολύ εύκολο.
Ας αποφύγουμε επίσης να αναφέρουμε τα ινδικά χοιρίδια –ζώα και ανθρώπους– που χρησιμοποιούνται ευρέως από την επιστήμη. Το πρόβλημα δεν είναι η αξία των δηλώσεων του EMA, αλλά το γεγονός ότι λαμβάνονται σοβαρά υπόψη, ότι διακυβεύονται ξεδιάντροπα οι ζωές εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων, διαστρεβλώνοντας την αλήθεια στο όνομα της "ηθικής" και των "δικαιωμάτων". Τα συμφέροντα δεν έχουν καμία σχέση με αυτό, έτσι δεν είναι; Το ψέμα έχει διώξει την αλήθεια, αλλά είναι πολύ επικίνδυνο να το πούμε: ο βασιλιάς είναι γυμνός, αλλά δέν μπορεί νά τό πεί ούτε και το παιδί στο παραμύθι του Άντερσεν.
Εν τω μεταξύ, είναι ανθυγιεινό να εγείρονται αμφιβολίες – όπως κάνουν ορισμένοι επιστήμονες – σχετικά με το δραστικό συστατικό των εμβολίων Covid που επέλεξε η ολιγαρχία. Η θεραπευτική πρόκληση συνδέεται με το λεγόμενο αγγελιοφόρο RNA, δηλαδή χημικά συνθετικά μόρια ριβονουκλεϊκού οξέος που μεταφέρουν ένα μήνυμα στο DNA των κυττάρων μας. Δηλαδή, παρέχουν οδηγίες – συγχωρήστε την απλοϊκή γλώσσα – σχετικά με το ποιες πρωτεΐνες πρέπει να παράγουν. Μια εξαιρετική προσπάθεια, που πρέπει να γίνει δεκτή με ενθουσιασμό, αλλά δεν υπάρχει καμία βεβαιότητα ότι τα εμβόλια mRNA δεν επηρεάζουν – δηλαδή τροποποιούν – το DNA. Οι περισσότεροι το αρνούνται: ποιος ξέρει αν η Big Pharma έχει πιέσει ή «παραβιάσει δικαιώματα» για να διαδώσει αυτό το καθησυχαστικό αφήγημα; Το γεγονός είναι ότι δεν υπάρχουν στοιχεία και εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες. Είναι «ηθικό» να τροποποιήσουμε το ανθρώπινο DNA ή να διακινδυνεύσουμε να συμβεί; Αλήθεια, ψέμα ή ψέμα που γίνεται αλήθεια με τον καταναγκασμό να επαναληφθεί;

Ίσως ο αληθινός προφήτης ήταν ο Lewis Carroll, ο συγγραφέας της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων, ο οποίος εφηύρε το Humpty Dumpty, το ανθρωπάκι σε σχήμα αυγού με ακατανόητη γλώσσα. Τότε στήν έκπληκτη Αλίκη λέει: όταν χρησιμοποιώ μια λέξη, σημαίνει ακριβώς αυτό που θέλω να σημαίνει. Στην παρατήρηση της Αλίκης, ενός απλού αλλά όχι ανόητου παιδιού, ότι οι λέξεις μπορούν να έχουν πολλές σημασίες, απαντά: «όταν κάνω μια λέξη να κάνει μια τέτοια δουλειά, πληρώνω όλο και περισσότερο». Οι λέξεις γίνονται όργανα ψεμάτων για τους πιο σκοτεινούς και ανείπωτους σκοπούς. Είναι η ήττα της αρχής της πραγματικότητας και η αντικατάστασή της με την «αφήγηση», που επιβάλλεται από μια αδυσώπητη συσκευή πλύσης εγκεφάλου της οποίας η λειτουργία είναι αντίθετη από εκείνη των εφαρμογών πληροφορικής που «καθαρίζουν» τα σκουπίδια στη μνήμη του υπολογιστή. Η αλήθεια αντικαθίσταται από το αντίθετό της: τη μεγάλη επαναφορά, που σημαίνει ακύρωση. Νομίζω, βλέπω, αντιλαμβάνομαι τον Α, αλλά η νοητική συσκευή μεταφράζει τις πληροφορίες ανάποδα: ο Α γίνεται Ζέτα.
Ποιος ξέρει αν δεν είναι η περίπτωση να επιστρέψουμε στο παλιό έγκλημα που αναφέρεται στο άρθρο 661 του ποινικού κώδικα, την κατάχρηση της λαϊκής ευπιστίας, που αποχαρακτηρίζεται ως διοικητική παράβαση όταν το ψέμα γίνεται πιο εκτεταμένο, διάχυτο και αποδεδειγμένο. Αλλά η άγνοια είναι δύναμη (εκείνων που τη διαδίδουν), εξήγησε ο Όργουελ.
Η ηθική έκκληση γίνεται τότε το αντίθετό της, αφού προέρχεται από εκείνους που ψεύδονται γνωρίζοντας ότι ψεύδονται, το χειρότερο της ανηθικότητας. Ας δώσουμε ένα άλλο παράδειγμα. Στην πολιτεία της Τζόρτζια των ΗΠΑ, αντικείμενο βίαιης διαμάχης για πιθανή νοθεία στις προεδρικές εκλογές, ο εκλογικός νόμος έχει τροποποιηθεί. Ο νέος προβλέπει την επαλήθευση με επίσημο έγγραφο της ταυτότητας του ψηφοφόρου. Παράξενο ή φυσιολογικό; Η απόφαση της Τζόρτζια έχει προκαλέσει τεράστια κατακραυγή από τους Αμερικανούς προοδευτικούς, οι οποίοι τώρα ονομάζονται wokes. Εδώ είναι ένα άλλο ψέμα που έχει γίνει αλήθεια: η αφύπνιση συνίσταται στην ακύρωση του πολιτισμού και της κουλτούρας προέλευσης! Οι μεγάλες βιομηχανικές και τεχνολογικές εταιρείες είναι οι δημοπράτες. Περίπου 1.119 από αυτές, συμπεριλαμβανομένων των Amazon, McDonalds, Microsoft, PayPal, Uber, Airbnb, Best Buy, Capitol One, Dow, Hewlett Packard, Macy's, Starbucks, United Airlines, Pepsi, έχουν δημιουργήσει μια απίστευτη «Συμμαχία Πολιτών» ενωμένη στην απόρριψη του νέου γεωργιανού εκλογικού νόμου.
Το ανακοινωθέν τους είναι μια τέλεια άσκηση σε οργουελιανό ύφος, η κραυγαλέα αντιστροφή της πραγματικότητας. «Υποστηρίζουμε ασφαλείς και προσβάσιμες εκλογές και ενθαρρύνουμε τους υπαλλήλους και τους συνεργάτες μας να συμμετέχουν στην πολιτική ζωή. Ως επιχειρήσεις, στεκόμαστε αλληλέγγυοι με τους ψηφοφόρους στην ακομμάτιστη δέσμευσή μας για ισότητα και δημοκρατία. Θεωρούμε ότι τα νομοσχέδια απειλούν να δυσκολέψουν την ψηφοφορία». Δεν γνωρίζουν την ντροπή: είναι ανήθικο να ζητάμε από όσους εμφανίζονται σε ένα εκλογικό τμήμα ταυτότητα και απόδειξη ότι είναι μέρος των εκλογικών καταλόγων, όχι απάτη. Το σύστημα είναι τόσο ισχυρό που όχι μόνο ψεύδεται ξεδιάντροπα, αλλά αποκαλεί ανοιχτά το καλό κακό.


Είναι εύκολο να ξεγελάσετε αν έχετε τις κάρτες, υπαγορεύσετε τους κανόνες του παιχνιδιού και επιλέξτε τους παίκτες. Είναι δύσκολο να κατανοήσουμε το τεράστιο μέγεθος της επιχείρησης και τον θανάσιμο κίνδυνο. Αισθάνονται αρκετά δυνατοί για να αποκαλύψουν με σαφήνεια τις προθέσεις τους. Δεν θα καταλάβουμε ούτε θα επικροτήσουμε την εξαπάτηση. Η Ατζέντα 2030 του ΟΗΕ, η Μεγάλη Επαναφορά(Π.Ι.) του Φόρουμ του Νταβός έχουν ανοίξει τα χαρτιά τους, αλλά η αλήθεια δεν έχει ληφθεί σοβαρά υπόψη. Οι δοκιμασίες είναι αμέτρητες, ακόμα κι αν για να τις εκθέσουμε νιώθουμε σαν τον Σίσυφο στο τέλος του έργου του. Ο Σίσυφος ήταν ο πιο πονηρός και πανούργος απατεώνας, αλλά στον ελληνικό διανοητικό ορίζοντα, κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει μέσα από την ύβρη, την υπερβολή, την οργή των θεών. Η τιμωρία ήταν τρομερή: σπρώχνοντας αιώνια έναν ογκόλιθο από τη βάση στην κορυφή ενός βουνού. Κάθε φορά που έφτανε στην κορυφή, η πέτρα κυλούσε και ο Σίσυφος έπρεπε να ξεκινήσει ξανά την άχρηστη ανάβαση.
Ο Alex Pentland, διευθυντής του Εργαστηρίου Ανθρώπινης Δυναμικής του διάσημου MIT (Massachusetts Institute of Technology), σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, μεγάλων πολυεθνικών, αποδέκτης τεράστιας χρηματοδότησης από τις μεγαλύτερες ΜΚΟ στον κόσμο, δήλωσε ότι είχε τη λύση στα προβλήματα της ανθρωπότητας. Δεν είναι τρελός ή τσαρλατάνος, αλλά επιστήμονας που εργάζεται για την ασυνείδητη τροποποίηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Διατύπωσε μια νέα υπολογιστική κοινωνική επιστήμη βασισμένη στα μαθηματικά, τη συνάθροιση δεδομένων και μεταδεδομένων, την οποία ονόμασε Κοινωνική Φυσική, μετά από ένα κείμενο του θετικιστή φιλοσόφου του δέκατου ένατου αιώνα Auguste Comte.
Μέσω πληροφοριών που αντλούνται από τις πολυάριθμες πηγές συλλογής προσωπικών δεδομένων που υπάρχουν – τηλέφωνα, κοινωνικά δίκτυα, πιστωτικές κάρτες, Διαδίκτυο, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο – επιτρέπει την ακριβέστερη πρόβλεψη της ανθρώπινης και κοινωνικής συμπεριφοράς, ξεπερνώντας την κοινωνιολογία της γνώσης του Max Scheler, κατανοώντας την ως ορυχείο πραγματικότητας ικανό να προβλέψει κάθε συμπεριφορά μας. Η «αρχή της κοινωνικής επιρροής» θα καταστήσει δυνατό να γνωρίζουμε γιατί λαμβάνονται οι αποφάσεις και να τις προβλέψουμε, όχι τόσο με εξαναγκασμό, ορθολογικό ενδιαφέρον ή πειθώ, αλλά με μίμηση. Έτσι, σύμφωνα με μια αόριστη συμπεριφοριστική επιστημολογία, θα κάνουμε αυθόρμητα αυτό που θα κάνουν οι καθολικοί δάσκαλοι. Σε πιο ειλικρινή χρόνια, ονομαζόταν πλύση εγκεφάλου. Σήμερα είναι επιστήμη, πρόβλεψη, πρόοδος.
Οι νέοι κυβερνητικοί δημιουργοί αποκαλύπτουν κυνικά ότι είναι σε θέση να μας κάνουν να κάνουμε ό, τι θέλουν. Το αποκαλούν, με την τριχωτή και ανεστραμμένη ηθικολογία του οποίου είναι δάσκαλοι, «προσανατολίζοντας τις μάζες προς κατάλληλους στόχους». Ο αυλητής του Hamelin από τους αδελφούς Γκριμ τα πήγε επίσης πολύ καλά. Παρουσιάζονται ως «φιλάνθρωποι», μια από τις πιο ύποπτες και αντεστραμμένες λέξεις της εποχής μας. Απόστολοι του ανάποδου Καλού, ξέρουν ότι μπορούν να υπολογίζουν σε μια ανθρωπότητα τσακισμένη από κάθε ψέμα για την επιτυχία των σχεδίων τους. Ο λύκος της Κοκκινοσκουφίτσας έρχεται στο μυαλό: τι μεγάλα αυτιά έχετε. Είναι να νιώθεις καλύτερα. Τι μεγάλα μάτια! Για να σας δούμε καλύτερα. Η αλήθεια ήταν στην τελευταία ερώτηση: γιαγιά, τι μεγάλο στόμα έχεις. Είναι για να σας καταβροχθίσει καλύτερα! Η Κοκκινοσκουφίτσα ξέφυγε, αλλά ήταν ένα παραμύθι.

Αν αυτό που μας προτείνεται – δηλαδή επιβάλλεται – έχει τη σφραγίδα της επιστήμης και την πνοή της προόδου, το υποδεχόμαστε με παιδικό ενθουσιασμό. Η επιστήμη είναι «αλήθεια» και υπομονή αν το υψηλότερο και πιο θεωρητικό μέρος της επιστήμης έχει αναγνωρίσει εδώ και καιρό τα όριά του. Σκεφτείτε την αρχή της αβεβαιότητας του Heisenberg, το θεώρημα μη-πληρότητας του Goedel, την κβαντική φυσική που εισήγαγε την έννοια της πιθανότητας και διατύπωσε τον λογικό παραλογισμό της γάτας του Schroedinger, νεκρής και ζωντανής στο κουτί, «υπό ορισμένες συνθήκες». Σοφιστεία, υπερβολική πολυπλοκότητα για τον μεταμοντέρνο άνθρωπο τού δυαδικού συλλογισμού, ακολουθίες μηδενικών και μονάδων όπως στην επιστήμη των υπολογιστών. Είναι εύκολο να επιβάλλεις το ψέμα και να το μεταμφιέσεις ως αλήθεια σε μια ηθικοπλαστική σάλτσα. Οι λύκοι δεν μπαίνουν πλέον στον κόπο να μεταμφιεστούν σε γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας.
Υπό το φως των όσων έχουν ειπωθεί, είναι προφανές ότι το θέμα της αλήθειας και του ψεύδους δεν είναι ένα αδρανές λογοπαίγνιο για φιλοσόφους ή μια στείρα σχολαστική διατριβή για το φύλο των αγγέλων, αλλά ένα πολύ συγκεκριμένο εργαλείο εξαπάτησης και κυριαρχίας. Για να συνεχιστεί η μάχη της αλήθειας απαιτείται η υπομονή του Ιώβ, η ευγλωττία του Κικέρωνα και το θάρρος του Δον Κιχώτη, γιατί οι εχθρικοί γίγαντες έχουν μεταμφιεστεί σε ανεμόμυλους. Ας ελπίσουμε ότι ο Αβραάμ Λίνκολν είχε δίκιο: μπορείτε να ξεγελάσετε κάποιον για πάντα και όλους για λίγο, αλλά δεν μπορείτε να ξεγελάσετε όλους για πάντα.
Ρομπέρτο Πετσιόλι

