Πηγή: Μαρτίνο Μόρα
Ο φεμινισμός έχει πραγματικά ξεπεράσει κάθε όριο.
Ο Αντόνιο Τατζάνι είναι ένας απαίσιος υπουργός Εξωτερικών. Δεν περνάει σχεδόν καμία μέρα χωρίς να εξαπολύσει προκλήσεις εναντίον της Ρωσίας, η οποία, ας θυμηθούμε (έχουμε χάσει κάθε αίσθηση της πραγματικότητας πια), είναι μια πυρηνική δύναμη που θα μπορούσε να μας αποτεφρώσει σε πέντε λεπτά. Αλλά όλα είναι καλά, και σχεδόν κανείς δεν είναι εξοργισμένος. Ο
ίδιος ο Τατζάνι δικαιολόγησε με ντροπή την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας σε γκανγκστερικό στιλ και υποστήριξε τον βομβαρδισμό του περήφανου ιρανικού λαού από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ (δεν υπάρχει πλέον «ένας επιτιθέμενος και ένας επιτιθέμενος» εδώ;). Αλλά όλα είναι καλά. Κανείς δεν είναι εξοργισμένος.
Αλλά όταν ο Τατζάνι αφήνει να του ξεφύγει ένα αστείο για τις γυναίκες με μίνι φούστες, τότε ξεσπάει η κόλαση. Οι περιπλανώμενες, πικραμένες φεμινίστριες - πάντα υποστηριζόμενες από το πολιτικά ορθό τσίρκο των μέσων ενημέρωσης - εγείρουν κόλαση. Και ο ίδιος ο Τατζάνι, που ξέρει ότι αυτός ο καυχησιολόγος στοχεύει μόνο Ρωσίδες και Ιρανές, ζητά συγγνώμη «από τις γυναίκες», εννοώντας τις φεμινίστριες. Και το να μπερδεύεις τις περιπλανώμενες, πικραμένες φεμινίστριες με πραγματικές γυναίκες είναι ένα τεράστιο λάθος.
Τι μπορούμε λοιπόν να πούμε; Η δημόσια συζήτηση είναι πλήρως κορεσμένη από την υστερία του φεμινισμού (ακόμα και του δεξιού), του ιδεολογικού αντιρατσισμού, της ομοφυλοφιλίας, του δεξιοτισμού, του φύλου και όλων των ανατρεπτικών ανοησιών που γεννήθηκαν από την αγγλόφωνη πλουτοκρατία.
Είμαστε τώρα ένας γελοίος, ηλίθιος, γκροτέσκος πολιτισμός, σκλάβος όλων των πιο ολέθριων ιδεολογικών τάσεων. Ακόμα και οι ποσοστώσεις των φύλων έχουν παίξει σημαντικό ρόλο.
Αν οι ηγέτες μας μας οδηγήσουν σε παγκόσμιο πόλεμο, κανένα πρόβλημα. Αλλά αν αγγίξετε μια μίνι φούστα, ξεσπάει όλη η κόλαση. Έχουμε τρελαθεί.
Θα υπήρχαν πολλά για να γελάσουμε, αν δεν υπήρχαν αρκετά για να κλάψουμε.
Ίσως πραγματικά αξίζουμε την εξαφάνιση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου