Πηγή: Ντιέγκο Φουσάρο
Μια πραγματική φωλιά σφηκών έχει δημιουργηθεί πάνω στο θέμα που επιλέχθηκε για τις φετινές τελικές εξετάσεις, βασισμένο σε ένα απόσπασμα από το όμορφο βιβλίο του Φρανκ Φουρέντι, "Borders Matter", που εκδόθηκε στην Ιταλία από τις εκδόσεις Meltemi. Η κριτική, όπως συμβαίνει συχνά, δεν ασχολείται καν με το θέμα που εξετάζουμε και αντίθετα στοχεύει τον συγγραφέα, στην προκειμένη περίπτωση τον Φρανκ Φουρέντι, έναν ακαδημαϊκό με μαρξιστικό υπόβαθρο και κοντά στην ουγγρική κυβέρνηση του Όρμπαν. Πολλοί ανόητοι τον κατηγορούν ότι είναι κοντά στον Όρμπαν χωρίς, φυσικά, να έχουν διαβάσει ούτε μια γραμμή από το στιβαρό και βαρύ επιστημονικό του έργο. Γνώρισα προσωπικά τον Φουρέντι, ο οποίος με κάλεσε πριν από μερικά χρόνια σε ένα σημαντικό συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες με θέμα τη γεωπολιτική. Το βιβλίο από το οποίο βασίστηκε η τελική εξέταση, "Borders Matter", είναι ένα υπέροχο έργο αφιερωμένο στη σημασία των συνόρων σε μια εποχή εξάτμισής τους. Η θέση του Φουρέντι είναι ότι τα σύνορα, αντί να αναιρούν τις σχέσεις, τις ενισχύουν με εύτακτες και ρυθμιζόμενες μορφές. Η ίδια η ουσία του συνόρου, στην πραγματικότητα, έγκειται στο γεγονός ότι επιτρέπει στις σχέσεις να αναπτύσσονται με τέτοιο τρόπο ώστε κάθε ταυτότητα να έρχεται σε επαφή με την άλλη χωρίς να την κατακλύζει και, ταυτόχρονα, χωρίς να απαρνείται τον εαυτό της. Αυτό είναι ακριβώς το αντίθετο της καπιταλιστικής καταπάτησης του κόσμου χωρίς σύνορα, όπου η αυτοκρατορία του κεφαλαίου εκτείνεται, επιβάλλοντας τον εαυτό της σε ολόκληρο τον κόσμο και εξουδετερώνοντας πολιτισμούς και ταυτότητες. Το σύνορο δεν είναι μόνο η άρνηση της καταπάτησης, αλλά και του τείχους, το οποίο, μακριά από το να είναι ένα κάθετο και υλοποιημένο σύνορο, διαστρεβλώνει τη σχεσιακή λογική του συνόρου και επιβάλλει μια αντίθετη, διαζευκτική λογική. Οι επικριτές του Φουρέντι θα έπρεπε να είχαν εξετάσει τις θέσεις του, αλλά, όπως πάντα, όταν κάποιος δεν μπορεί να επιτεθεί στο ποίημα, επιτίθεται στον ποιητή. Δεν αξίζει καν να κατονομάσουμε τους ανόητους που επιτέθηκαν στον Φουρέντι τις τελευταίες ημέρες: οι μοχθηρές προσβολές τους και οι ανόητες επιθέσεις τους μας λένε λίγα για αυτόν και πολλά για τους ίδιους.
"όταν κάποιος δεν μπορεί να επιτεθεί στο ποίημα, επιτίθεται στον ποιητή."
Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΥ.
1 σχόλιο:
ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας τὸν κόσμον καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ, οὗτος οὐρανοῦ καὶ γῆς Κύριος ὑπάρχων οὐκ ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ,
Πραξ. 17,24 Ο Θεός, ο οποίος έκαμε τον κόσμον και όλα όσα υπάρχουν εις αυτόν, αυτός υπάρχει απόλυτος κύριος του ουρανού και της γης και δεν κατοικεί εις ναούς, που τους κατασκευάζουν τα χέρια των ανθρώπων.
Πραξ. 17,25 οὐδὲ ὑπὸ χειρῶν ἀνθρώπων θεραπεύεται προσδεόμενός τινος, αὐτὸς διδοὺς πᾶσι ζωὴν καὶ πνοὴν καὶ τὰ πάντα·
Πραξ. 17,25 Ούτε και υπηρετείται από τα χέρια ανθρώπων, σαν να έχη ανάγκην από κάτι. Δεν έχει ανάγκην από τίποτε, εξ αντιθέτου δε δίδει εις όλα ζωήν και αναπνοήν και όλα όσα τους χρειάζονται δια την συντήρησίν των.
Πραξ. 17,26 ἐποίησέ τε ἐξ ἑνὸς αἵματος πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων κατοικεῖν ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, ὁρίσας προστεταγμένους καιροὺς καὶ τὰς ὁροθεσίας τῆς κατοικίας αὐτῶν,
Πραξ. 17,26 Αυτός έκαμε από ένα αίμα όλα τα έθνη των ανθρώπων, να κατοικούν στο πρόσωπον της γης και ώρισε δια τον καθένα από αυτά προσδιωρισμένους καιρούς εμφανίσεως και ζωής, όπως επίσης και τα σύνορα της κατοικίας των.
Πραξ. 17,27 ζητεῖν τὸν Κύριον, εἰ ἄρα γε ψηλαφήσειαν αὐτὸν καὶ εὕροιεν, καί γε οὐ μακρὰν ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντα.
Πραξ. 17,27 Τους ενεφύτευσε δε τον πόθον να αναζητούν πάντοτε τον Κυριον, μήπως και θα κατώρθωναν να τον ψηλαφήσουν και να τον εύρουν, αν και αυτός υπάρχη πολύ κοντά στον καθένα από ημάς.
Πραξ. 17,28 ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν, ὡς καί τινες τῶν καθ᾿ ὑμᾶς ποιητῶν εἰρήκασι· τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν.
Πραξ. 17,28 Διότι μέσα εις την θείαν αυτού παρουσίαν και αγαθότητα ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν, όπως και μερικοί από τους ποιητάς σας έχουν πει. Διότι είμεθα ιδικόν του γένος, πλασθέντες από αυτόν κατ' εικόνα αυτού και καθ' ομοίωσιν.
ΤΙ ΠΙΟ ΞΕΚΘΑΡΟ; ΑΥΤΗΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Η ΕΝΤΟΠΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ. ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΦΥΕΤΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΕΞΑΚΤΙΝΙΖΕΤΑΙ.
Από αυτή την «προσωπική γνώση του Ζωντανού Θεού», η οποία, όπως γράφει ο ίδιος, είναι «ένα ασύγκριτο δώρο», ο Ηγούμενος Σωφρόνιος ζωγράφισε την εικόνα της αληθινής χριστιανικής ζωής και ενστάλαξε την αγάπη του Θεού, η οποία περιβάλλει ολόκληρη την κτίση, σε εκατοντάδες και χιλιάδες ψυχές που τον γνώρισαν και γεννήθηκαν στη ζωή από αυτόν και που τον ομολογούν ως «άνθρωπο πλήρη Αγίου Πνεύματος» (πρβλ. FA 6, 5), έναν αυθεντικό μάρτυρα των καρπών της εμπειρίας τής εν Χριστώ ζωής.
Δημοσίευση σχολίου