από τον Martino Mora - 09/08/2026
Πηγή:
Μαρτίνο Μόρα
Μπορούμε
πλέον ρεαλιστικά να δηλώσουμε ότι ο
Τραμπ και ο Νετανιάχου έχουν χάσει
θεαματικά τον στόχο τους.
Το
ιρανικό καθεστώς δεν έχει πέσει παρά
τη γκανγκστερική σφαγή μέρους της
άρχουσας τάξης του, ξεκινώντας από τον
Ανώτατο Ηγέτη.
Δεν έχει υπάρξει αλλαγή
καθεστώτος παρά τον σφοδρό βομβαρδισμό
ιρανικών πόλεων, ούτε καν σημαντική
καταστροφή των αμυντικών του
δυνατοτήτων.
Μια απλή κίνηση, το
κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ, ήταν
αρκετή για να καταδείξει η στρατηγική
του Τραμπ την ερασιτεχνική της
ασυνέπεια.
Τώρα ο Τραμπ δεν ξέρει πώς
να ξεφύγει από ένα αδιέξοδο, παγιδευμένος
ανάμεσα στη σιωνιστική πλουτοκρατία
που τον σπρώχνει προς τα εμπρός και την
ανάγκη να αποσυρθεί από έναν πόλεμο που
δεν μπορεί να κερδίσει.
Σε αντίθεση
με τη Βενεζουέλα, το Ιράν έχει αποδειχθεί
ένα πραγματικά σκληρό καρύδι. Μπορούμε
μόνο να είμαστε ευχαριστημένοι.
Το
γεγονός ότι αυτό που γεωπολιτικά είναι
η Θάλασσα (καπιταλισμός, πλουτοκρατία,
αχαλίνωτη τεχνολογία, δεξιοτισμός,
ανατροπή, κοσμικότητα, η Αγγλόσφαιρα,
παγκοσμιοποίηση, σιωνισμός) αναγκάζεται
να υποχωρήσει σε σύγκριση με αυτό που
είναι η Γη (μεγάλοι ανεξάρτητοι χώροι
τουλάχιστον εν μέρει παραδοσιακών
πολιτισμών) είναι θετικά νέα.
Σημαίνει
ότι η ιστορία είναι ακόμα ανοιχτή και
ο πλανητικός πολιτισμός του παγκόσμιου
ξεριζωμού δεν έχει ακόμη θριαμβεύσει
οριστικά. Καλύτερα ένας πολυπολικός
κόσμος, έστω και πολύ ατελής, παρά ο
μονοπολικός και πλουτοκρατικός κόσμος
του αγγλόφωνου ιμπεριαλισμού, δηλαδή
ένας αντιχριστιανικός, κλιματιζόμενος
εφιάλτης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου