Δευτέρα 30 Μαΐου 2011

ΕΥΩΔΙΑΖΕ ΕΝ ΖΩΗ


πηγή : ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ

Ο Θεός υφαρπάζει τους Αγίους Του, από την βρωμερά γή.

Αποχαιρετιστήριος λόγος εκδημήσαντος ιερέως

Αξιότιμε κ. Διευθυντά,

Χριστός ανέστη.

Συχνά παραπονούμεθα, διότι πολλοί κληρικοί είνε ανάξιοι, σκανδαλίζουν με κοσμικές αντιλήψεις και συμπεριφορές, και κάνουν τους πιστούς να τείνουν προς την απογοήτευσι. Άλλα, δόξα τώ Θεώ, δεν εξέλιπαν από την Εκκλησία και άξιοι και άγιοι κληρικοί.
Ούτε θα εκλείψουν, αφού η Εκκλησία, την οποίαν ο Κύριος και Θεός περιποιήσατο δια του ιδίου αίματος» (Πράξ. κ΄ 28), είνε εργαστήριον αγιότητος και ακατάλυτη.

Την 4η Μαΐου πλήρης ήμερων, σε ηλικία 90 ετών, εξεδήμησε προς τον Κύριον ευσεβέστατος Ιερεύς της Ι. Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, ο πατήρ Γεώργιος Θεολογίτης.
Ο μακαριστός λειτουργός του Υψίστου διακρινόταν για την πίστι του, και τον ζήλο του υπέρ της πίστεως, η οποία στις χαλεπές ημέρες μας καταπροδίδεται.
Επίσης διακρινόταν για την αγάπη του προς το Θεό και προς τους ανθρώπους.
«Πίστις δι΄ αγάπης ενεργούμενη», λέγει ο Απόστολος (Γαλ. ε΄ 6).
Ακόμη διακρινόταν τόσο για την απλότητα του, όσο και για την αξιοπρέπεια και την παρρησία του.

Δεν υπέφερε εγωιστάς και καταφρονητάς μεγαλόσχημους ρασοφόρους, ασέβειες και αδικίες τους.
Και ήλεγχε τέτοιες συμπεριφορές με αυστηρότητα.
Κάτω δε από το πετραχήλι του αναρίθμητες ταπεινές ψυχές βρήκαν ανάπαυσι.
Ο δε Κύριος στον εκλεκτό δούλο του και λειτουργό του Γεώργιο είχε δώσει πολύ θαυμαστό χάρισμα, σημείο αγιότητος.
«Ευωδία Χριστού εσμέν», λέγει ο Απόστολος (Β΄ Κορ. β' 15).
Ο δε πατήρ Γεώργιος ήταν ευωδία Χριστού κατά τρόπον αισθητό.
Ευωδία αναδιδόταν από τη μορφή του, την οποίαν οι χριστιανοί αισθάνονταν, και ο υποφαινόμενος επανειλημμένως αισθάνθηκα και συγκινήθηκα βαθύτατα.

Η δε κηδεία του πατρός Γεωργίου στον μεγάλο ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου του Αγρινίου ήταν πάνδημος.
Πλήθη χριστιανών, παρά την καταρρακτώδη βροχή, συνέρρευσαν στο ναό, προσκύνησαν τό σκήνωμά του και παρακολούθησαν την εξόδιο ακολουθία, την οποίαν έτέλεσε ο άξιος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς μαζί με μέγα πλήθος ιερέων.
Οι πιστοί αισθάνθηκαν, ότι και ό θάνατος των άγίων είνε δόξα!

Ο μακαριστός πατήρ Γεώργιος προαισθανθείς τό θάνατό του, συνέταξε αποχαιρετιστήριο λόγο, γιά νά διαβασθη κατά την εξόδιο ακολουθία.
Και μετά τον επικήδειο λόγο του Σεβασμιωτάτου κ. Κοσμά διαβάστηκε και προξένησε στον κλήρο και στο λαό ιδιαίτερη συγκίνησι.
Παραθέτουμε κατωτέρω τον αποχαιρετιστήριο τούτο λόγο του αειμνήστου πατρός Γεωργίου Θεολογίτη, για να αισθανθούν και άλλοι ιερή συγκίνησι, αλλά και ενθάρρυνση διότι και στον καιρό τούτο της προφητευμένης μεγάλης αποστασίας από την πίστι και το Θεό ο Εσταυρωμένος και Αναστάς Κύριος και Θεός μας δημιουργεί στην Εκκλησία του αγίους και χαρισματούχους.

«Σεβασμιώτατε και άγιε πατέρα μου Κοσμά, και όλοι Σεβαστοί πατέρες, αδελφοί και συλλειτουργοί μου, χαίρετε απ’ εδώ την χαράν του παραδείσου!

Τούτο το άγγελμά μου είναι το τελευταίο και το απευθύνω προς όλους τους ευσεβείς ορθοδόξους αδελφούς μου, συγγενείς, γνωστούς και αγνώστους, καίτοι προ αιώνων γνωρισμένοι.
Όλοι σας χαίρετε την χαράν της Αναστάσεως!
Χριστός ανέστη!
Σήμερον, τη προσταγή του Κυρίου και Θεού ημών Ιησού Χριστού και θεία χάριτι αναχωρώ διά τήν ουράνιον πατρίδα μας, τήν βασιλείαν του Θεού, καθότι, "oυκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν" (Εβρ. Ιγ΄ 74).
Δια τούτο θερμώς παρακαλώ όλους σας, προσευχηθήτε και παρακαλείτε τον Κύριον, την Παναγίαν μας, και όλους τους Αγίους και Αγγέλους, να με συνοδεύουν, διότι δεν φοβούμαι τόσο τον Θάνατον, όσο τήν φοβεράν όψιν των πονηρών δαιμόνων δια το πλήθος των αμαρτιών μου.
Αυτές μου προκαλούν τον μέγαν φόβον.
Παρακαλείτε, παρακαλείτε, αδελφοί μου, να με ελεήση ο Θεός, δια να φθάσω εκεί νά προσκυνήσω την Μεγαλειότητά του.
Και τώρα ζητώ συγγνώμην και συγχώρηση πρώτον από τον άξιον και ταπεινόν ιεράρχην π. Κοσμάν, τον οποίον εχαρακτήρισα ως δεύτερον πατρο-Κοσμάν.
Έτσι είχα την πληροφορίαν εντός μου, όπου συλλειτουργούσαμε πολλές φορές.
Έπειτα ζητώ από όλους τους ιερείς αδελφούς, όσους με προπέμπουν, και όσους είναι απόντες της εξοδίου μου, όλοι σας να με μνημονεύατε.

Και εν αγάπη, χωρίς να θέλω για σας να κάνω τον δάσκαλο, όχι, συνιστώ τούτο στην αγάπη σας:
Νά σέβεσθε τον Ιεράρχη μας, να έχετε μεταξύ σας άδολο αγάπην συνεργασίαν στο άγιον έργον, που σας άνέθεσεν ο Κύριος, προπάντων δε να έχετε το λαμπρόν παράδειγμα της πίστεως και της ευσεβείας προς δόξαν Θεού και ιδικήν σας τιμήν.
Προς δε τους ορθοδόξους αδελφούς, πού υπηρέτησα ελέω Θεού, των οκτώ ενοριών της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, δεν προσέφερα τίποτε, αυτοί όμως πολλά προσέφεραν σε μένα...
Και εύχομαι, εις όσους επιζούν εις την παρούσαν ζωήν, να τους ανταποδίδη ο Κύριος όλα τα αγαθά του.
Και εκείνους, oι οποίοι έφυγαν διά την αιωνιότητα, να τους αναπαύη ο Θεός εις τον παράδεισον του ουρανού.

Ζήτω από όλους συγγνωμην, και εάν ως άνθρωπος επίκρανα κάποιον αδελφόν, ιδιαιτέρως του ζητώ συγχώρησιν.
Σας αποχαιρετώ όλους, αδιακρίτως, κληρικούς και λαϊκούς, μέ την αγάπην του Αγαπήσαντος ημάς Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, και σας παρακαλώ, μείνατε εδραιωμένοι και εξαρτημένοι από τον Σταυρόν και τον Εσταυρωμένον και Αναστάντα εκ του τάφου Κύριον, τον Θριαμβευτήν και Νικητήν του θανάτου.


Θα ιδήτε πολλά.
Kαι όσοι μείνετε πιστοί, θα υποστήτε πολλά.
Όμως ο Κύριος και η Παναγία μας και όλοι οι Άγιοι θα είναι στο πλάι σας φρουροί και βοηθοί, αρκεί να μη δειλιάσετε.
Kαι μαζί με τον μεγάλον Αρχηγόν μας και Νικητήν Ιησούν Χριστόν θα θριαμβεύσετε και θα αναδειχθήτε τροπαιοφόροι νικηταί κατά των σκοτεινών δυνάμεων.
Εμπρός, λοιπόν, εφοδιασθήτε και θωρακισθήτε με τα όπλα τού φωτός, τα οποία παρέχει η άγια ορθόδοξος Εκκλησία μας δωρεάν στους γενναίους του Χριστού στρατιώτες, για να είσθε πάνοπλοι για τη μάχη στην πρώτη γραμμή.
Όλοι ξέρετε ποιά είναι τά όπλα:
1. η πίστις. 2. ο Σταυρός. 3. η καθαρή εξομολόγησις. 4. η συχνή Θεία Κοινωνία, οπότε ό κάθε πιστός βιώνει το ρηθέν υπό του προφήτου:
«Kαι εάν πορευθώ εν μέσω σκιάς θανάτου, ου φοβηθήσομαι κακά, ότι Σύ μετ΄ εμού ει» (Ψαλμ. Κβ΄ 4).

Τέλος ζητώ τις ευχές όλων και τις προσευχές, για να με συνοδεύουν εις τα πέραν του τάφου, όπου η χορά των Αγίων.
Αμήν.
Σας ευχαριστώ εγκάρδιως, και σας ασπάζομαι όλους με άγάπην Xριστού.
Ο ελάχιστος εν ιερεύσιν ελέω Θεού π. Γεώργιος Θεολογίτης».


Ευχαριστώ για τη φιλοξενία

Ν. Ι. Σωτηρόπουλος

100.000 Χιλιάδες ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ στο Σύνταγμα...ΔΕΙΤΕ ΖΩΝΤΑΝΑ!!!

πηγή : tacoalatipota

Αυτό που γίνεται σήμερα δεν έχει προηγούμενο...

Από το Σύνταγμα μέχρι τη Συγγρού και από παντού έρχεται ακόμα κόσμος, ΟΛΟΙ η Ευρώπη παραμιλάει με αυτό που γίνεται στην Ελλάδα...

ΟΛΟΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΣΥΝΤΑΓΜΑ-Λ.ΠΥΡΓΟΣ-ΠΑΤΡΑ...ΠΑΝΤΟΥ

Και σε πολλές Ευρωπαϊκές πόλης είναι στους δρόμους και στης πλατείες...Γαλλία - Ισπανία - Ιταλία - Δανία...



Οι Έλληνες είναι Μπροστά, Είναι ΕΔΩ

ΞΥΠΝΗΣΑΜΕ

ΟΥΣΤ!!!

Σύνταγμα -LiVE- Πατήστε ΕΔΩ (24ώρες/πολλές κάμερες)




tnsite.gr

Κυριακή 29 Μαΐου 2011

ΕΝΑ ΦΡΕΣΚΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ

Στην εκπομπή της ΝΕΤ για την Κων/πόλη εκτός απο τα ανόητα εκσυγχρονιστικά που ακούστηκαν, για τα οποία έχουμε αποκτήσει πλέον ανοσία. Ακούστηκε και το εξής για τον Πατριάρχη:

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ, Ο ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΗ ΓΗ.

Και κανένας απο το Πατριαρχείο δέν διαμαρτυρήθηκε. Τί συμβαίνει ; Έγινε κάτι τόσο σημαντικό και δέν το μάθαμε ; Επικύρωσε ο Κύριος τον κληρικαλισμό;

Πώς είναι δυνατόν να ανεχόμαστε με τόση ελαφρότητα την εξαφάνιση του Χριστιανισμού;

Αμέθυστος    

Ιδρύθηκε η "Εστία Πατερικών Μελετών"

πηγή: ΘΡΗΣKEYTIKA / Ορθόδοξο Παρατηρητήριο

Ο πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Σαράντης Σαράντος , οι πρωτοπρεσβύτεροι π. Ιωάνννης Φωτόπουλος, π. Αντώνιος Μπουσδέκης, π. Βασίλειος Κοκολάκης και ο δικηγόρος κ. Χρήστος Παπασωτηρίου, ίδρυσαν την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με τον τίτλο "Εστία Πατερικών Μελετών", δίνοντας έτσι και νομική υπόσταση στον μακρόχρονο αγώνα που ήδη κάνουν μαζί με πλήθος συνεργατών σε πολλούς τομείς, με πιό γνωστό ίσως εκείνον της ενημέρωσης σε ότι αφορά την "ηλεκτρονική διακυβέρνηση" και την "Κάρτα του Πολίτη" ,την συλλογή υπογραφών...

Θα λέγαμε ότι οι δηλούμενοι σκοποί της νεοϊδρυθείσης "Εστίας Πατερικών Μελετών" δεν παρουσιάζουν κάτι που πρόκειται να γίνει αλλά κάτι που ήδη συμβαίνει και επι της ουσίας δεν είναι τίποτε άλλο απο το σύνολο των δραστηριοτήτων τόσο του π. Σαράντη Σαράντου όσο και των συν αυτώ Ιερέων και λαϊκών στον εκκλησιαστικό χώρο.

Συνοπτικά οι σκοποί της "Ε.Π.Μ" (Εστία Πατερικών Μελετών) είναι οι εξής:

1) Η μελέτη Ορθοδόξου Πατερικής και Εκκλησιαστικής γραμματείας

2) Η έκθεση Ορθοδόξου διδασκαλίας και προάσπσισης της Ορθοδόξου πίστεως έναντι πάσης κακοδοξίας

3) Διαλεκτική αντιπαράθεση με προθέσεις, ιδέες και πρακτικές, που εναντιώνονται στην Ορθόδοξη παράδοση

4) Σπουδή και διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσης, στην διαχρονική αυτής έκφραση (αρχαίας, λογίας και νέας)

5) Διατύπωσις γνώμης και προτάσεων προς επισήμους κρατικούς φορείς :δια την διατήρηση της διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών ως υποχρεωτικού, με σκοπόν την πραγμάτωσιν των επιδιώξεων του άρθρου 16 του Συντάγματος , μέριμνα δια την προβολήν και αξιοποίησιν του συνόλου της εθνικής ιστορίας μας εις όλους τους βαθμούς της εκπαιδεύσεως.6)Με ποικίλους τρόπους αρωγή προς τους αναξιοπαθούντας συνανθρώπους μας ( φιλανθρωπικός σκοπός)

7) Προάσπισις δι όλων των νομίμων μέσων όλων των ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών.

8) Υλική και ηθική συμπαράστασις προς τους ένεκεν της Ορθοδόξου πίστεως παντοειδώς διωκομένους .

9) Συνεχής επαγρύπνησις δια την προάσπισιν των ανθρώπων απο πάσης φύσεως ηλεκτρονικήν συλλογήν πληροφοριών και δια την προάσπισιν των ατομικών δικαιωμάτων ώσπερ ταύτα ορίζονται και προβλέπονται σήμερα στο ελληνικό Σύνταγμα και στην Ευρωπαϊκήν σύμβαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

10 )Επιδίωξις ασκήσεως κοινοβουλευτικού ελέγχου αρμοδίως δια μέσου προτεινομένων ερωτήσεων, επερωτήσεων, αναφορών, επί θεμάτων προς τα οποία σχετίζονται οι σκοποί της Ε.Π.Μ

Την Τετάρτη λοιπόν 15 Ιουνίου και ώρα 19.00 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου Αμαρουσίου ο π. Σαράντης Σαράντος ως ιδρυτικό μέλος θα αναγγείλει την ίδρυση της "Εστίας Πατερικών Μελετών" και θα παρουσιάσει τους σκοπούς και τους στόχους της.

Στα πλαίσια αυτής της "ιδρυτικής" εκδήλωσης θα παρουσιασθεί απο τον π. Σαράντη και το βιβλίο "Αββάς Ισαάκ ο Σύρος, ο αδικημένος Άγιος" του π. Ιωάννη Φωτόπουλου, ο οποίος είναι επίσης εκ των ιδρυτικών μελών της Ε.Π.Μ.

Στην παρουσίαση αυτή θα μιλήσουν επίσης και οι :

Μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης (Δρας Θεολογίας)

Φώτης Σχοινάς (Δρας Φιλοσοφίας)

π. Αθανάσιος Λαγουρός ( πτυχιούχος Νομικής και Θεολογίας και εκδότης του βιβλίου - εκδόσεις "ΤΗΝΟΣ")

Σχόλιο : Ο ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ. Δέν μάς έφτανε πού η εκκλησία έγινε ιδρυματική καί μετά τήν ταύτισή της μέ τήν ιεραρχία, ταυτίστηκε μέ τή διοίκηση, τά πιό φωτισμένα της μέλη συστήνουν δικά τους ιδρύματα. Η ταύτιση μέ τήν ρωμαιοκαθολική εκκλησία βαθαίνει καί γίνεται απόλυτη.
Καί αντί νά γίνουν προσπάθειες αναγεννήσεως τής ενορίας, υπηρετώντας τό κοσμικό πνεύμα, χωρίς Χριστό, δεχόμαστε τήν ταύτιση τής εκκλησίας μέ έναν κοινωφελή οργανισμό καί τήν επαυξάνουμε.
Ο νόμος τής αυτονομήσεως, τής διασπάσεως, μέ τήν αμοιβή τής κοσμικής δόξας, κυριαρχεί απολύτως.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΝΤΡΟΠΗ ΟΜΩΣ, είναι πώς όλες αυτές οι άνομες προθέσεις κρύβονται μέ πατερικό ένδυμα, τό σύγχρονο ένδυμα τού λύκου.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΕΧΟΥΝ ΙΔΡΥΣΕΙ ΠΛΕΟΝ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΤΟΥΣ, ΕΝΑΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΞ'ΑΥΤΩΝ ΙΔΡΥΣΕ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑ. Καί ο χριστιανικός κόσμος συνεχίζει νά ζεί χωρίς διάκριση, χωρίς Χριστό, φυλακισμένος στά φαινόμενα καί στά ονόματα.

Αμέθυστος

Επιστολή Πάπα Πίου του Β' προς τον Μωάμεθ δέκα χρόνια μετά την Άλωση

Πηγή: Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον



Eίχαν περάσει δέκα περίπου χρόνια από την Άλωση, οι σχέσεις της Kαθολικής Eκκλησίας με την (ανθενωτική) Eκκλησία της Aνατολής είχαν στην πραγματικότητα διακοπεί, όταν ο τότε πάπας της Pώμης Πίος ο B΄, ο κατά κόσμο Aeneas Sylvius Piccolomini, αποφασίζει να συντάξει μια επιστολή στα λατινικά, αποδέκτης της οποίας ήταν ο Mεχμέτ, ο Πορθητής της Kωνσταντινουπόλεως

Nα σημειωθεί αμέσως πως δεν είναι βέβαιο αν στάλθηκε τελικά το επιστολικό αυτό κείμενο στην Kωνσταντινούπολη, καθώς μάλιστα στα 1464 πέθανε ο επιστολογράφος, αλλά κανείς στην έρευνα δεν αμφισβητεί πως η επιστολή γράφτηκε (πιθανότατα στα τέλη του 1461) και πως αποτελεί ένα κείμενο που απηχεί τις απόψεις τού τότε πάπα· και ακόμα είναι εξακριβωμένο πως το κείμενο της επιστολής τυπώθηκε λίγα χρόνια αργότερα, πριν πάντως πεθάνει ο Πορθητής, στην Kολωνία, στο Tρεβίζο και στη Pώμη. Kατά συνέπεια τα περιεχόμενά της, ακόμα και αν η επιστολή δεν επιδόθηκε στον υπαρκτό παραλήπτη της, έγιναν -μπορούσαν να γίνουν- γνωστά στην Kωνσταντινούπολη με μια από τις πολλές εκδόσεις που γνώρισε το κείμενο της επιστολής. Διότι είναι δύσκολο να φανταστούμε πως ένα έντυπο με τον βαρύγδουπο τίτλο Pii Secundi Pontificis Maximi: Ad Illustrem Mahumetem, Turcorum Imperatorem, Epistula (Πίος ο B΄, Mέγας Ποντίφικας, προς τον Eκλαμπρότατον Mωάμεθ, αυτοκράτορα των Tούρκων, Eπιστολή), όπως τιτλοφορείται η επιστολή στην έκδοση για παράδειγμα του Tρεβίζο του 1475, δεν προκάλεσε το ενδιαφέρον κάποιου· και αυτός ο κάποιος, είτε ήταν πρεσβευτής είτε μέλος της κοινότητας των καθολικών που ζούσαν στην Kωνσταντινούπολη είτε υπέρμαχος των συμφερόντων της Πύλης, δεν θέλησε να προσφέρει αυτό το έντυπο -ή απλώς να το καταστήσει γνωστό- στον δηλούμενο αποδέκτη της περιεχόμενης επιστολής. Mε άλλα λόγια, μοιάζει απίθανο ο Πορθητής να μην έμαθε την πρόταση της Kαθολικής Eκκλησίας, έστω και αν ο πάπας που την συνέταξε είχε στο μεταξύ πεθάνει.

H πρόταση της Kαθολικής Eκκλησίας

H Oρθόδοξη Eκκλησία μέσω της εμπλοκής του Πορθητή στα της επαναλειτουργίας του Πατριαρχείου Kωνσταντινουπόλεως του είχε προσφέρει, όπως είδαμε στο προηγούμενο άρθρο μας, μια έμμεση νομιμοποίηση στις συνειδήσεις τουλάχιστον των χριστιανών υπηκόων της αυτοκρατορίας. H Kαθολική Eκκλησία ήταν περισσότερο ριζοσπαστική στις υποσχέσεις της αλλά και λίγο, ίσως, ουτοπική στον οραματισμό της.

Mολονότι το κείμενο της επιστολής είναι μακρότατο (στην έκδοση του Tρεβίζο κατελάμβανε 56 τυπωμένα φύλλα, 112 σελίδες), αξίζει να παρακολουθήσουμε εδώ τα κύρια σημεία, εκείνα τουλάχιστον που έχουν σχέση με τη νομιμοποίηση του Πορθητή και τις αναφορές στην Oρθόδοξη Eκκλησία, για να δικαιολογήσουμε και τους παραπάνω χαρακτηρισμούς.

Aποκάλεσα την πρόταση της Kαθολικής Eκκλησίας «λίγο, ίσως, ουτοπική», διότι ζητούσε από τον χαλίφη Πορθητή να βαπτιστεί και να γίνει χριστιανός, να αλλάξει το θρήσκευμά του χάνοντας έτσι τη νομιμοποιητική βάση της εξουσίας του για τους μουσουλμάνους υπηκόους του - οραματιζόμενη μάλιστα την πράξη του αυτή να την ακολουθούσαν και οι άλλοι μη χριστιανικοί λαοί της Aνατολής. Kαι ήταν «ριζοσπαστική», διότι η νομιμοποίησή του από την Kαθολική Eκκλησία θα ήταν άμεση και ανεπιφύλακτη: θα σε εγκαταστήσουμε νόμιμο ηγεμόνα όλων αυτών των λαών, «θα σε ονομάζουμε αυτοκράτορα των Eλλήνων και της Aνατολής» («Nos te Graecorum et Orientis imperatorem appellabimus»), του υπόσχεται ο πάπας Πίος B΄, και δεν θα προσφέρουμε πλέον τη βοήθειά μας σε όλους εκείνους τους χριστιανούς που φεύγουν από το κράτος σου και έρχονται σε μας.

Στο εύλογο ερώτημα: βάσει ποιας νομιμότητας η Kαθολική Eκκλησία θα έχριζε και θα εγκαθιστούσε τον, χριστιανό πλέον, Πορθητή της Kωνσταντινούπολης σαν νόμιμο ηγεμόνα των Eλλήνων και της Aνατολής; Η απάντηση ούτε απλή είναι, ούτε στην πραγματικότητα αφορούσε τον Πορθητή· έχει να κάνει με τα πολιτικά ιδεολογήματα του δυτικού κόσμου για τους νόμιμους διαδόχους του ρωμαϊκού κράτους.

H Kαθολική Eκκλησία, που τον 8ο αιώνα είχε εμφανιστεί σαν κληροδόχος μετά την πτώση του δυτικού ρωμαϊκού κράτους του imperium romani, κληροδόχος ενός δικαιώματος που το παραχώρησε, τα Xριστούγεννα του 800 μ.X., στον Kαρλομάγνο, θέλησε τον 15ο αιώνα, μετά την πτώση του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους, του βυζαντινού κράτους, να εμφανιστεί και πάλι σαν νόμιμη διάδοχος του αντίστοιχου imperium και διαπραγματευόταν να το παραχωρήσει, υπό όρους, στον νέο κυρίαρχο της Kωνσταντινούπολης.

Το δέλεαρ της νομιμοποίησης

O πρώτος όρος που έθετε ο επικεφαλής της Kαθολικής Eκκλησίας ήταν ο Πορθητής να γίνει χριστιανός, το δεύτερο που έπρεπε να υποσχεθεί ήταν ότι θα προσέφερε τον ισχυρό βραχίονά του, προκειμένου να τιμωρηθούν όλοι εκείνοι που πλήττουν τα δικαιώματα της Kαθολικής Eκκλησίας και επαναστατούν εναντίον της μητέρας Eκκλησίας τους. Σαφής νομίζω αναφορά στους ανθενωτικούς που δεν ήθελαν να εφαρμόσουν όσα αποφασίστηκαν στη Σύνοδο της Φλωρεντίας και τώρα συνεργάζονταν μαζί του. Θα ζητήσουμε τη βοήθειά σου, γράφει ο Πίος ο B΄ στην επιστολή του συνοψίζοντας στο σημείο αυτό όλα όσα αναφέραμε πιο πάνω, όπως έκαναν οι προκάτοχοί μου, οι πάπες Στέφανος, Aδριανός και Λέων που ζήτησαν βοήθεια από τον Πεπίνο και τον Kαρλομάγνο εναντίον των Λομβαρδών· και όταν τους ελευθέρωσαν τους μεταβίβασαν το imperium που κρατούσαν από τους Έλληνες. H αναφορά που υποθέσαμε πιο πάνω πως γίνεται στους ανθενωτικούς, σε άλλο σημείο της επιστολής είναι ρητή: «Oι Έλληνες είχαν εγκαταλείψει την Ένωση με την Eκκλησία της Pώμης, όταν εσύ κατέκτησες την Kωνσταντινούπολη», γράφει επί λέξει ο πάπας στον Πορθητή, «δεν αποδέχονταν πλέον τις αποφάσεις της Συνόδου της Φλωρεντίας και έμεναν μέσα στην πλάνη. Oι απόψεις τους για το Άγιο Πνεύμα και το Kαθαρτήριο δεν είναι σύμφωνες με την αληθινή πίστη».

H ιστορική σημασία της επιστολής
H επιστολή όπως είπαμε δεν επιδόθηκε ίσως ποτέ στον υπαρκτό αποδέκτη της· η συγγραφή της όμως και το δημοσιευμένο κείμενό της έμειναν ως ένα τεκμήριο των απόψεων, των αντιδράσεων καλύτερα, της Kαθολικής Eκκλησίας στο modus vivendi που λίγους μήνες μετά την Άλωση βρέθηκε στην Aνατολή ανάμεσα στον Πορθητή και εκείνους (τους ανθενωτικούς) που επάνδρωσαν την Oρθόδοξη Eκκλησία. Έμεινε ως μια αντιπρόταση της Kαθολικής Eκκλησίας στην πολιτική λύση της έμμεσης νομιμοποίησης που η Oρθόδοξη Eκκλησία προσέφερε στον νέο, μη χριστιανό, κυρίαρχο της Aνατολής. Aν όμως η επιστολή, μολονότι δεν επιδόθηκε, έγινε γνωστή, όπως υποθέσαμε, στον Πορθητή, ιστορική σημασία έχει και η σιωπή του. Δεν έγινε χριστιανός και φαίνεται πως δεν τον συγκλόνισε το γεγονός που του επισήμανε ο πάπας, ότι οι χριστιανοί υπήκοοί του είχαν λανθασμένες απόψεις για το «Άγιο Πνεύμα και το Kαθαρτήριο». Aρκέστηκε προφανώς στην πολιτική λύση που είχε σχεδιαστεί μετά την Άλωση, η οποία του επέτρεπε να διατηρεί το θρήσκευμά του -νομιμοποιητική βάση της εξουσίας του για τους μουσουλμάνους υπηκόους του- και του έδινε μιαν έμμεση νομιμοποίηση, με την εμπλοκή του στα εκκλησιαστικά της Oρθόδοξης Eκκλησίας, για τους χριστιανούς υπηκόους του. Έχασε έτσι την ευκαιρία να γίνει ένας νέος Kαρλομάγνος, «αυτοκράτορας των Eλλήνων και της Aνατολής» με τις ευλογίες της Kαθολικής Eκκλησίας, και αρκέστηκε στον διττό ρόλο του χαλίφη αυτοκράτορα, με την Oρθόδοξη Eκκλησία -και ό,τι αυτή εξέφραζε, δηλαδή την κοινωνία των ορθόδοξων Pωμιών- να επιβιώνει, με πολλές είναι αλήθεια θυσίες, στην Aνατολή μέσα στον κλοιό της νέας αυτοκρατορίας.

Κωνσταντίνος Παλαιολόγος o τελευταίος των "Βυζαντινών" ο πρώτος των Ελλήνων

Ο ιστορικός κ. Σαράντος Καργάκος μίλησε με θέμα :

"Κωνσταντίνος Παλαιολόγος o τελευταίος των "Βυζαντινών" ο πρώτος των Ελλήνων ". Δείτε την ομιλία παρακάτω:




Πηγή: Αντίφωνο

Η Ελλάδα τετέλεσται: Τρομοκρατούν για να ξεπουλήσουν την Ελλάδα



exomatiakaivlepo
Δείτε τι γράφει σε άρθρο του το Reuters
Το Ελληνικό πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων μπορεί να ανέλθει σε ποσό έξι φορές μεγαλύτερο από το σχεδιασθέν ποσό των 50 δις €.
Το μέλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Juergen Stark, είπε ότι:“Η ελληνική κυβέρνηση έχει μετοχές εισηγμένων εταιρειών, κατέχει ακίνητη περιουσία.Οι ειδικοί εκτιμούν ότι το ενδεχόμενο πωλήσεων (από τις ιδιωτικοποιήσεις), μπορεί να αποφέρει μέχρι και 300 δις €” .
Καλά δεν ξέρουν ότι ο Γιώργος, θα φέρει στην Βουλή νόμο για την μη πώληση δημόσιας γης ;; (To άλλο με τον Τοτό το ξέρεις)
Δείτε το βίντεο που ακολουθεί και θυμηθείτε τι γράφαμε, εδώ και ένα χρόνο, για το θέμα.



Έχετε τώρα καμιά αμφιβολία για το ξεπούλημα ;;
Καταλάβατε γιατί μας βομβαρδίζουν με τις φήμες για την μη λήψη της 5ης δόσης;
Καταλάβατε γιατί μας παρουσιάζουν το νέο απίστευτο πρόγραμμα λιτότητας…και τα σενάρια χρεοκοπίας;;
Για να μας αναγκάσουν να πούμε πουλήστε όλα….

Πηγή : www.olympia.gr

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ NIELSEN KNUDSEN ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

Πηγή: Ολυμπία

Επίκαιρος παρά ποτέ ο κος Knudsen.

Γράφει ο Dr Nielsen Knudsen

Η κατάσταση είναι τόσο σοβαρή ώστε η οικονομική σας κατάρρευση συνδέεται άμεσα με τον εθνικό κίνδυνο που θα καταλήξει σε ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟ της Ελλάδος. Οι ΗΠΑ, με τους πράκτορες της 5ης Φάλαγγος κηρύσσουν την «Νέα Τάξη», η Τουρκία (ευνοουμένη του Ομπάμα) κηρύσσει την…… θεωρία του ζωτικού χώρου.
Kαι oι δύο αυτές νέες λέξεις είναι η παλιά ευρεσιτεχνία του Χίτλερ. Οι ΗΠΑ, με φερέφωνο τον πράκτορα και συμπατριώτη τους, ονειρεύονται «Παγκόσμια Κυβέρνηση», την παλιά ευρεσιτεχνία της 3ης Διεθνούς του Στάλιν. Η 5η Φάλαγγα του Χίτλερ έχει δώσει την θέση της στην 5η Φάλαγγα της «Νέα Τάξης», της 4ης Διεθνούς που λέγεται τώρα «Παγκόσμια Κυβέρνηση» που ο Πρωθυπουργός σας «με αμερικάνικη καρδιά» την θέλει …«γρήγορα»! Ο ρους της Ιστορίας σήμερα είναι μολυσμένος με τον ιό (virus) της βλακείας των μηδαμινών «ηγετών» που στον πυρετό της αρρώστιας τους βλέπουν νοσηρές, φασιστικές, οπτασίες υποδουλώσεως των λαών. Η Κεντρική Ευρώπη το ξέρει, ΕΣΕΙΣ ΤΟ ΒΛΕΠΕΤΕ;
Για σας η πρώτη ένεση έγινε με το ΜΝΗΜΟΝΙΟ για να σας κοιμήσει πριν από την μεγάλη εγχείρηση.
Ερωτήσατε στην Βουλή σας ΓΙΑΤΙ το ακριβές αντίγραφο του Μνημονίου που σας επεβλήθη δεν εφαρμόζεται σε καμία άλλη χώρα που μπορεί να έχει και μεγαλύτερο χρέος από την χώρα σας;
ΓΙΑΤΙ ΕΣΕΙΣ ΜΟΝΟΝ ΕΙΣΑΣΤΕ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ;
Είναι σήμερα οι δειλοί που θέλουν να ρίξουν το βάρος για την καταστροφή σας «στην προηγούμενη κυβέρνηση που λιποτάκτησε». Νομίζουν τον ελληνικό λαό ηλίθιο να πιστεύει ότι τόση ολοκληρωτική κατάρρευση και εξουθένωση ενός Έθνους μπορεί να επιτελεσθεί μέσα σε δύο ή τρία χρόνια.
ΟΜΩΣ Η ΑΡΧΗ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΠΡΙΝ.
Πρέπει να ανατρέξουμε στην πολιτική που εφήρμοσε ο Ανδρέας Παπανδρέου και ΕΜΙΜΗΘΗ ο λεγόμενος «ΕΘΝΑΡΧΗΣ» σας. Γιατί; Διότι οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους.
ΔΗΛΑΔΗ:
Η Ελλάς, από το 1953 έβαινε σίγουρα στο να καταστεί μεγάλη οικονομική δύναμις.
Επί μία 20ετία (1953-1973) υπήρχε ετήσια αύξηση του ΑΕΠ 8%
Επί μία 20ετία υπήρχε ετήσια αύξηση ιδιωτικών επενδύσεων 10%
Αυτή η πρόοδος όπου όλοι στην Ευρώπη μιλούσαμε για το «ελληνικό οικονομικό θαύμα» ανησύχησε την Αμερικανική κυβέρνηση. Γιατί; Διότι αν η Ελλάς είχε γίνει οικονομική δύναμη στην ξηρά, όπως ήταν στην θάλασσα, θα ήταν αδύνατη η νοσηρή επιρροή των διαφόρων Πιουριφόϊ. (Ή μήπως δεν ξέρετε ότι το βαθύ κράτος σήμερα βρίσκεται μέσα στους τοίχους της Αμερικανικής πρεσβείας;). Οι λόγοι του παμπάλαιου «Ανατολικού Ζητήματος» ακόμη σας βαρύνουν. Η οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδος έπρεπε να σταματήσει.
Η πρώτη κίνηση άρχισε με τον «ΕΘΝΑΡΧΗ» που θέλησε να μιμηθεί τα διατεταγμένα από το βαθύ Αμερικανικό κράτος συνθήματα του εξ Αμερικής ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Η δίωξη των Ανδρεάδη και Νιάρχου, ο εκφοβισμός του κεφαλαίου των επενδυτών, η §3 του άρθρου 106 του Καραμανλικού Συντάγματος, ήταν η πρώτη εκδήλωση για τα σχέδια και τους σκοπούς της «Νέας Τάξης».
Αποτέλεσμα άμεσο: πτώση του ΑΕΠ στο 3,5% και ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤ. ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ στο 0,6% (προσέχτε Έλληνες, από το 10% στο 0,6% !).
Στην Ευρώπη ακούσαμε το πρώτο σύνθημα «ούτε δραχμή πλέον για επένδυση στην Ελλάδα». Παράλληλα οι κραυγές του Ανδρέα Παπανδρέου ενάντια στο «Διευθυντήριο των Βρυξελλών» και στο «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο» και το «ενάντια στο μεγάλο και ντόπιο ξένο κεφάλαιο». Αυτό σημαίνει το 0,6%!
Ποιος είχε το βαθύ συμφέρον από την διατεταγμένη αυτή πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου; Όχι βέβαια ο Έλληνας εργάτης. Αλλά βέβαια η Αμερικάνικη πολιτική – ή μήπως, Έλληνες, δεν το βλέπετε αυτό που ΞΕΡΟΥΜΕ στην Ευρώπη; Όταν το ΠΑΣΟΚ πήρε την εξουσία το 1981, υπήρξε πτώση του ΑΕΠ στο 1,5% (!!), με τις Ιδιωτ. επενδύσεις στάσιμες στο 0,6%. Και αρχίζει το ξήλωμα ΚΑΘΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΟΣ.
Η Ελλάς που εξήγαγε ψυγεία στην Γερμανία απέμεινε να παράγει μόνο γιαούρτια (και αυτά με …εισαγόμενο γάλα).
Και ακολούθησε η μεγάλη ευρεσιτεχνία του μεγάλου οικονομολόγου Ανδρέα Παπανδρέου, αμέσως. Από το 1981. Ποια ήτανε; Η θριαμβευτική επιτυχία του «Τσοβόλα δώστα όλα». Ποιά «όλα»; Τα δανεικά. Το δημόσιο χρέος, από 700 εκατ. δολάρια που το άφησε η Χούντα, έφτασε σήμερα με γεωμετρική πρόοδο τα 400 (περίπου) δισεκατομμύρια Ευρώ!
Θρίαμβος του πολιτικαντισμού. Δανείσου και Μοίραζε χάντρες και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς. Αυτή η μοιρασιά ήταν η μεγαλοφυής έμπνευση του οικονομολόγου που εξασφάλισε θέση Σουλτάνου στον πολιτικό βίο της χώρας σας. Συστηματική αποβιομηχάνιση με παράλληλη δαιμονοποίηση του επενδυτικού κεφαλαίου και παράλληλη αυθαιρεσία των εργατοπατέρων σας που νομίζουν ότι «βοηθούν» τον εργάτη ενώ είναι αυτοί που τον κατέστρεψαν. Αυτοί που διώχνοντας το επενδυτικό κεφάλαιο δημιούργησαν την ανεργία. Πόλεμος κατά της Πεσινέ, εκδίωξη της Πιρέλλι (προς την Τουρκία), Σόγιας (προς την Μάλτα), αμόκ ενδυναμούμενο από το ΠΑΣΟΚ «ενάντια στο μεγάλο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο», παροχές για άγρα ψήφων με διαρκώς αυξανόμενο δανεισμό.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ.
•Είναι τυχαία όλα αυτά ή είναι καθοδηγούμενα;
•ΠΟΙΟΣ ΑΡΧΙΣΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ;
•Ποιος δολοφονεί το εθνικό φρόνημα του λαού;
•Και τώρα, ποιος ωφελείται;
Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ΒΟΛΗ.
Το προσκείμενο στην Αμερικανική κυβέρνηση περιοδικό Stratfor σας το λέει κατάμουτρα: «η Ελλάς δεν έχει καμμία γεωστρατηγική θέση για την Δύση και συνεπώς ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΥΤΕ ΦΙΛΟΥΣ ΟΥΤΕ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ».
Συνεπώς, είστε η μόνη χώρα που καταδικάστηκε στο ΜΝΗΜΟΝΙΟ. Ο Αμερικάνος πρωθυπουργός σας, έκανε …«σκληρή διαπραγμάτευση» ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ ΑΝΩΘΕΝ με σαφείς σκοπούς. Κατάφερε με τον μαθητευόμενο μάγο, άπειρο και ανώριμο, Υπουργό της Οικονομίας να σας επιβάλει το καπέλο του ΔΝΤ.
Τώρα, λέγει ο Πρωθυπουργός σας, «πρέπει να βιαστούμε για την Παγκόσμια κυβέρνηση». Και, αφού διώξατε τους μεγάλους Έλληνες επενδυτές τρέχει να βρει επενδυτές στην… Τουρκία!
Όνειρο καμουφλαρισμένου φασισμού και υποτέλειας ενός ηλιθίου.
Αυτή είναι η ανατομία του εγκλήματος που διέπραξε ο πολιτικός κόσμος εναντίον του ελληνικού λαού.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ: Αν όπως σας το λένε δεν έχετε «ούτε φίλους ούτε συμμάχους στην Δύση», τι πρέπει να κάνετε; Ή γινόσαστε Ήρωες ή ραγιάδες.
ΕΛΛΗΝΕΣ: η Ευρώπη σας θέλει πάντα Ήρωες. Αν δεν έχετε φίλους και συμμάχους στην Δύση ψάξτε τους εκεί που υπάρχουν και σας έχουν ανάγκη. Ψάξτε τους στον ιστορικό (για σας) Βορρά και στην μεγάλη ανερχόμενη δύναμη της Ασίας. Αλλά αυτό θέλει τόλμη που η πολιτική σας ηγεσία δεν την έχει, διότι δεν τολμά κανείς να απαλλαγεί από τα ταμπού της υποτέλειας. Άρα;

ΔΙΩΞΤΕ ΤΟΥΣ ΤΩΡΑ!!!

«Στις 29 Μαΐου 1453 ένας πολιτισμός σαρώθηκε αμετάκλητα»

πηγή : ΑΚΤΙΝΕΣ
Με τη φράση αυτή ο Άγγλος βυζαντινολόγος Στίβεν Ράνσιμαν περιγράφει την κατάληψη της Πόλης από τους Οθωμανούς, τις εκτεταμένες λεηλασίες και την πανηγυρική είσοδο του Μωάμεθ του Πορθητή στην Αγία Σοφία το βράδυ της άλωσης, όπου, «αναβάς επί της Αγίας Τραπέζης», ευχαρίστησε τον Αλλάχ.
Οι αιτίες της πτώσης
Η κατάληψη της Πόλης από τους Μωαμεθανούς ήταν το τραγικό τέλος μιας θλιβερής ιστορίας με ποικίλες διαπλοκές, εντός και εκτός των τειχών. Το ειδεχθές έγκλημα των σταυροφόρων του 1204, η πνευματική παρακμή, τα θρησκευτικά πάθη, οι προσπάθειες επιβολής της Ένωσης των Ορθοδόξων με τους Ρωμαιοκαθολικούς, οι εμφύλιοι σπαραγμοί και η περικύκλωση της Κωνσταντινούπολης από διάφορους εχθρούς ήσαν από τις κυριότερες αιτίες της πτώσης της Βασιλεύουσας. Ιδιαιτέρως δε η αίσθηση της αυτάρκειας και η λήθη των ευεργεσιών του Θεού, δεν επέτρεπαν την αλλαγή της νοοτροπίας, παρόλο που, όπως αναφέρεται σε ιστορικές πηγές, ο Θεός προειδοποιούσε, τόσο με φωτισμένους ανθρώπους, όσο και με διάφορα φυσικά φαινόμενα, για την επερχόμενη καταστροφή.
Οι διοικούντες την Πόλη, ενώ η οθωμανική λαίλαπα βρισκόταν προ των πυλών, αναζητούσαν την ανθρώπινη βοήθεια προς τα μέρη της Ευρώπης. Ωστόσο, για να βοηθήσει ο Πάπας έθεσε ξανά την ’Ενωση ως όρο. Με τη σύμφωνη γνώμη του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου απέστειλε στην Κωνσταντινούπολη αντιπροσώπους, για το σκοπό αυτό. Όμως, η συμπεριφορά τους προκάλεσε την αντίδραση αντί να φέρει την ομόνοια. Τα τραύματα από τις σταυροφορίες ήταν ακόμη νωπά, αλλά και η κακομεταχείριση των Ορθοδόξων από τους Ρωμαιοκαθολικούς συνεχιζόταν, σε κάποιες περιοχές. Ταυτόχρονα δε, οι οικονομικοί παράγοντες έβλεπαν με καχυποψία τη συμμετοχή της Βενετίας, όπως και της Γένουας, στην διαπλοκή των γεγονότων. Οι σχετικές επαφές, όμως, κατέληξαν χωρίς θετικό αποτέλεσμα.
Η προετοιμασία του Μωάμεθ
Ήδη, το 1453, ο Μωάμεθ ο Πορθητής ήταν σχεδόν έτοιμος για την μεγάλη και τελική επίθεση, αφού από το 1452 οικοδόμησε το φρούριο «Ρούμελη Χισάρ», στο στενότερο σημείο του Βοσπόρου, ώστε να ελέγχει απόλυτα την περιοχή. Έχοντας, λοιπόν, στη διάθεσή του γύρω στις 150.000-300.000 χιλιάδες ανθρώπινο δυναμικό, καράβια και άρματα πυροβολικού, φάνταζε τρομακτικός.
Μάλιστα, έδωσε εντολή σε ένα "τεχνίτη δοκιμώτατο" να κατασκευάσει ένα τεράστιο κανόνι με "χωνείαν μεγάλην, πέτραν φέρουσαν υπερμεγέθη", ειδικό για την περίπτωση των ισχυρότατων τειχών της Πόλης. Το μεγάλο αυτό κανόνι μετέφεραν τριάντα βοϊδάμαξες και πεντακόσιοι τουλάχιστον άνδρες από την Αδριανούπολη, όπου ήταν η έδρα του Μωάμεθ, έξω από τα διπλά τείχη της Πόλης.
Αυτή η έντονη επιθετική δραστηριότητα του Μωάμεθ προκάλεσε την αντίδραση του Αυτοκράτορα, ο οποίος ενίσχυσε την Πύλη του Ρωμανού, όπου είχε τοποθετηθεί το μεγάλο κανόνι, ενώ κατάφερε να συγκεντρώσει μόνο 7.000 μάχιμους άνδρες.
Αρχές Απριλίου του 1453 κηρύχτηκε επίσημα, πλέον, η πολιορκία της Βασιλεύουσας. Οι Τούρκοι κανονιοβολούσαν αδιάκοπα τα τείχη προκειμένου να επιτύχουν άνοιγμα. Ωστόσο, τα τείχη και οι υπερσασπιστές της Βασιλεύουσας κρατούσαν γερά. Ο Μωάμεθ αντιλήφθηκε νωρίς ότι έπρεπε να χτυπήσει και από την πλευρά του Κεράτιου, όπου δεν υπήρχαν τείχη. Έδωσε εντολή, λοιπόν, με την καθοδήγηση ενός ειδικού Ιταλού να φτιαχτεί δίολκος δώδεκα χιλιομέτρων, ανάμεσα στο Βόσπορο και στον Κεράτιο. "Την γην εθαλάσσωσε και την ξηράν ως υγράν», αναφέρουν οι χρονογράφοι της εποχής, για το γεγονός αυτό. Μέσω αυτού μετέφερε σε μία νύχτα εβδομήντα περίπου ελαφρά πλοιάρια και αρκετό στρατό.
Βράδυ Δευτέρας 28ης Μαΐου 1453
Το τρομακτικό βράδυ της Δευτέρας 28ης Μαΐου 1453, όπως διηγείται στο «ΧΡΟΝΙΚΟ» του ο Γεώργιος Φραντζής, ο Αυτοκράτορας σύναξε όλους τους βαθμοφόρους, στους οποίους απηύθυνε τα εξής λόγια:
«Ευγενέστατοι άρχοντες, εκλαμπρότατοι δήμαρχοι και στρατηγοί, γενναιότατοι στρατιώτες, τιμημένοι και πιστοί πολίτες, ξέρετε όλοι πολύ καλά ότι έφτασε η ώρα που ο εχθρός της πίστης μας αποφάσισε να μας πιέσει ακόμα περισσότερο με όλα τα πολεμικά μέσα και τεχνάσματα που διαθέτει...
...Αν ο Θεός, εξαιτίας των αμαρτιών μας, δώσει τη νίκη στους απίστους, διατρέχουμε τον κίνδυνο να χάσουμε την αγία πίστη που μας έδωσε ο Χριστός με το αίμα του και είναι το σημαντικότερο πράγμα απ' όλα. Τι όφελος μπορεί να έχει κανείς αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο αλλά χάσει την ψυχή του; Δεύτερον, θα χάσουμε την ένδοξη πατρίδα και την ελευθερία μας. Τρίτον, το άλλοτε ένδοξο κράτος μας, που τώρα πια είναι εξασθενημένο και ταπεινωμένο, θα πέσει στα χέρια του άπιστου τυράννου. Τέλος, θα χάσουμε τα αγαπημένα μας παιδιά, τις γυναίκες και τους υπόλοιπους συγγενείς μας.
Ο βάρβαρος σουλτάνος μάς έχει αποκλείσει 57 μέρες τώρα με όλες τις δυνάμεις του και μας πολιορκεί μέρα νύχτα με κάθε μέσο που διαθέτει, αλλά καταφέραμε να τον αποκρούσουμε με τη βοήθεια του Κυρίου μας Χριστού που βλέπει τα πάντα. Μη δειλιάσετε λοιπόν τώρα, αδέρφια μου. Είδατε ότι, ακόμα και στα μέρη όπου έπεσε το τείχος από τα τηλεβόλα και τις πολιορκητικές μηχανές, καταφέραμε να το επισκευάσουμε με τον καλύτερο τρόπο. Έχουμε στηρίξει όλες τις ελπίδες μας στην ακαταμάχητη δόξα του Θεού...
Οι εχθροί μας διαθέτουν όπλα, ιππικό, δύναμη και πλήθος, αλλά εμείς έχουμε εμπιστοσύνη στο όνομα του Κυρίου και Σωτήρα μας, στα χέρια μας και στη γενναιότητα που μας χάρισε ο Θεός. Ξέρω ότι η τεράστια αγέλη των απίστων θα επιτεθεί εναντίον μας, όπως συνηθίζει, με βάναυση ορμή, αλαζονεία και θράσος επειδή είμαστε λίγοι, ώστε να μας τρομάξουν, να μας κουράσουν και να μας κάνουν να χάσουμε το ηθικό μας με τις φωνές και τους αλαλαγμούς τους. Εσείς όμως γνωρίζετε καλά πόσο ανόητα είναι αυτά και δε χρειάζεται να σας τα θυμίσω. Σε λίγο θα επιτεθούν και θα ρίξουν εναντίον μας πέτρες και βέλη αμέτρητα σαν την άμμο της θάλασσας, αλλά ελπίζω ότι δεν θα πετύχουν τίποτα...».
Στη συνέχεια, όπως αναφέρει ο Μιχαήλ Κριτόβουλος στη «ΞΥΓΓΡΑΦΗ ΙΣΤΟΡΙΩΝ», ο Μωάμεθ, «με δυνατή φωνή, κάλεσε κοντά του τους υπασπιστές του και τους οπλίτες του και όλο το υπόλοιπο υπ' αυτόν στρατιωτικό σώμα και είπε: «Ορμάτε, φίλοι μου και παιδιά μου, τώρα είναι που πρέπει να φανείτε παλικάρια». Κι αυτοί, με κραυγές και αλαλαγμούς που προκαλούσαν φρίκη, πέρασαν την τάφρο και έφτασαν στο εξωτερικό τείχος. Αυτό το τείχος είχε σχεδόν εξ ολοκλήρου γκρεμιστεί και, αντί γι' αυτό, υπήρχε μόνο ένας ξύλινος φράκτης από μεγάλα δοκάρια και δεμάτια από κληματσίδες, μαζί με κάτι ξύλα και πιθάρια από χώμα. Στο σημείο αυτό έγινε μάχη δυνατή .... Άλλοτε οι επιτιθέμενοι κατάφερναν, πολεμώντας με πάθος και ορμή αλόγιστη, ν' ανεβαίνουν στο τείχος και να περνούν το φράκτη, άλλοτε πάλι αποκρούονταν και απομακρύνονταν...
...Έτσι λοιπόν, και ενώ και οι δύο πλευρές πολεμούσαν παλικαρίσια και με πάθος, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της νύχτας. Τελικά υπερίσχυσαν οι Έλληνες και ενίσχυσαν σημαντικά τη θέση τους, όπως βέβαια και ο Ιουστινιάνης και οι δικοί του, ώστε διατήρησαν και εξασφάλισαν την κατοχή του φράκτη, αποκρούοντας με γενναιότητα τους επιτιθέμενους...
...Τίποτε δεν στάθηκε ικανό να τους αποσπάσει από το καθήκον τους, ούτε η πείνα ούτε η αγρύπνια ούτε ο ασταμάτητος πόλεμος ούτε οι τραυματισμοί ή οι σφαγές και οι θάνατοι των δικών τους, που έβλεπαν μπροστά τους, κανένα απ' όλα αυτά τα φοβερά κακά, ώστε να υποχωρήσουν κάπως και να μεταβάλουν την αρχική τους αποφασιστικότητα και ορμητικότητα. Αντίθετα διατήρησαν μέσα τους, σ' όλες τις περιστάσεις, την αρχική τους ορμητικότητα έως ότου τους πρόδωσε η πανούργα, η άδικη τύχη».
Ξημερώματα Τρίτης 29ης Μαΐου 1453
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μιχαήλ Δούκα στη «ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», «...οι Τούρκοι, λίγο-λίγο και καλυπτόμενοι από ασπίδες, πλησίασαν τα τείχη και τοποθέτησαν σκάλες... Οι Έλληνες πάλι, μαζί με τον αυτοκράτορα, είχαν αντιπαραταχθεί και πολεμούσαν τους εχθρούς. Όλη τους η προσπάθεια και ο μοναδικός στόχος τους ήταν να μην επιτρέψουν στους Τούρκους να μπουν στην Πόλη απ' τα γκρεμισμένα τείχη.
Έκαναν όμως λάθος, καθώς το θέλημα του Θεού ήταν να μπουν οι Τούρκοι στην Κωνσταντινούπολη, αλλά από άλλη ατραπό. Όταν δηλαδή οι Τούρκοι είδαν το παραπόρτι για το οποίο ήδη μιλήσαμε (η Κερκόπορτα), ανοιχτό και αφύλαχτο, περίπου πενήντα άνδρες, οι πιο φημισμένοι και οι πιο πιστοί δούλοι του Μωάμεθ, πήδησαν μέσα, ανέβηκαν στα τείχη ξεφυσώντας φωτιά, σκοτώνοντας όποιους συναντούσαν μπροστά τους και χτυπώντας τους ακροβολιστές.
Αλήθεια, τι φρικτό θέαμα ήταν εκείνο! Από τους Έλληνες και τους Λατίνους που είχαν αναλάβει την αποστολή να απωθούν όσους έστηναν τις σκάλες, άλλοι σφαγιάστηκαν, ενώ άλλοι, κλείνοντας τα μάτια έπεφταν στο κενό, συντρίβοντας τα σώματά τους και δίνοντας έτσι οικτρό τέλος στη ζωή τους. Τώρα πια οι επιτιθέμενοι έστηναν τις σκάλες, χωρίς κανένα εμπόδιο και σαν αετοί σκαρφάλωναν στο τείχος.
Οι Ρωμαίοι που πολεμούσαν μαζί με τον αυτοκράτορα δεν γνώριζαν τι είχε συμβεί, καθώς ήταν μακριά απ' αυτούς το σημείο από το οποίο οι Τούρκοι μπήκαν στην Πόλη. Άλλωστε όλη την προσοχή τους την είχαν αποσπάσει οι απέναντι εχθροί, οι οποίοι ήσαν δυνατοί και τόσοι πολλοί, ώστε αντιστοιχούσε ένας Έλληνας προς είκοσι Τούρκους, ενώ κι αυτός ο ένας Έλληνας δεν γνώριζε την πολεμική τέχνη τόσο καλά όσο ένας τυχαίος Τούρκος. Σ' εκείνους λοιπόν είχαν συγκεντρώσει όλη τη μέριμνα και τη φροντίδα τους.
Τότε ξαφνικά, βλέπουν βέλη να τους έρχονται απ' το πάνω μέρος των τειχών και να τους σκοτώνουν. Στρέφουν το βλέμμα προς τα εκεί και διαπιστώνουν ότι είναι Τούρκοι. Βλέποντάς τους, σπεύδουν να γλιτώσουν στο εσωτερικό του τείχους. Και καθώς το πλήθος που προσπαθούσε να εισέλθει από την πύλη, την επονομαζόμενη Χαρισού, ήταν μεγάλο, προκλήθηκε φοβερός συνωστισμός. Πάνω σ' αυτόν, οι σωματικά δυνατότεροι κατάφερναν να μπουν πατώντας κυριολεκτικά τους σωματικά αδύναμους.
Όταν η παράταξη του τυράννου είδε την οπισθοχώρηση των Ρωμαίων, με μια φωνή όρμησαν καταπατώντας και κατασφάζοντας τους αξιολύπητους αμύντορες της Πόλης. Φτάνοντας στην πύλη δεν μπόρεσαν να την περάσουν, καθώς αυτή είχε κλείσει απ' τα σώματα των σκοτωμένων, αλλά και των ετοιμοθάνατων. Έτσι οι περισσότεροι Τούρκοι έμπαιναν στην Κωνσταντινούπολη απ' το γκρεμισμένο τείχος και κατέσφαζαν όσους έβρισκαν μπροστά τους.
Ο αυτοκράτορας δεν έκανε πίσω, στάθηκε για λίγο κρατώντας το σπαθί και την ασπίδα και είπε: «Δεν υπάρχει κάποιος χριστιανός να μου πάρει το κεφάλι»; Κι αυτό γιατί είχε μείνει ολομόναχος. Τότε ακριβώς ένας Τούρκος τον χτύπησε στο πρόσωπο, αλλά ο αυτοκράτορας ανταπόδωσε το χτύπημα. Ωστόσο, ένας άλλος Τούρκος, ερχόμενος από πίσω, του κατάφερε καίριο χτύπημα και ο Κωνσταντίνος σωριάστηκε στο έδαφος, Καθώς λοιπόν οι Τούρκοι αυτοί δεν γνώριζαν ότι ήταν ο αυτοκράτορας, αφού τον σκότωσαν σαν να ήταν ένας κοινός στρατιώτης, τον άφησαν να κείτεται στο χώμα».
«Εκεί έπεσε ο ευσεβής καίσαρ Κωνσταντίνος υπέρ των ιερών ναών και της ορθοδοξίας, μήνας Μάιος, την 29η μέρα, αφού εσκότωσε με το χέρι του, όπως έλεγαν όσοι έμειναν ζωντανοί, πάνω από 600 Τούρκους. Κι έτσι αλήθεψε ο χρησμός: ''Με Κωνσταντίνο έγινε και πάλι με Κωνσταντίνο θ' αποθάνει...'', αναφέρει στο «ΧΡΟΝΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ» ο Νέστορας Ισκεντέρης.
Στη συνέχεια ο χρονογράφος προσθέτει για την Βασιλεύουσα: «...η υπεραγία Θεοτόκος, μητέρα του Χριστού και Θεού μας, με άπειρες ευεργεσίες κι αναρίθμητες δωρεές σ' ελέησε και σε υπεράσπισε σ' όλους τους καιρούς. Όμως η αφροσύνη σου αποστράφηκε τα ελέη και τα δώρα του Θεού κι ενέδωσες στις πονηρίες και ανομίες και τώρα να, σ' έπληξε η οργή του Θεού και σε παραδίνει στα χέρια των εχθρών σου και ποιος να μην κλάψει γι' αυτά, ποιος να μην θρηνήσει».
Οπωσδήποτε δεν υπάρχει ανθρώπινη γραφίδα, η οποία να αποδίδει τον αβάστακτο ανθρώπινο πόνο των τραγικών εκείνων ημερών. Ποιος μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά του όταν στ' αυτιά του ηχούν οι κραυγές απόγνωσης και ο τρόμος των παιδιών και των μανάδων τους, υπό την απειλή του ξίφους; Ποιοι μπορούν να παραμείνουν ασυγκίνητοι από την στάση των μάχιμων χριστιανών, οι οποίοι έπεφταν ηρωϊκά ο ένας μετά τον άλλο; Πραγματικά, ιλιγγιά ο νους του ανθρώπου, όταν συλλογίζεται πως «στις 29 Μαΐου 1453 ένας πολιτισμός σαρώθηκε αμετάκλητα».
Επιμέλεια: Παναγιώτης Θεοδώρου, Θεολόγος – Εκκλησία Κύπρου

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ (28) – Marie-Louise von Franz

Συνέχεια από Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

Κεφάλαιο 6 (4ο μέρος)
Το Πέρασμα από τη φωτιά και το νερό

Και οι δύο αυτές όψεις του ασυνείδητου εμφανίζονται στις εμπειρίες θανάτου που αναφέρουν οι Moody και Hampe. Περιγράφοντας τις εμπειρίες τους, οι ασθενείς συχνά κυριεύονταν από έντονα συναισθήματα ευδαιμονίας ή πόνου. Τόνιζαν συνεχώς ότι δεν μπορούσαν να βρουν τις κατάλληλες λέξεις για να περιγράψουν ικανοποιητικά αυτά που ένοιωσαν. Είχαν δοκιμάσει ένα απερίγραπτο συναίσθημα (φωτιά).

Σε άλλες περιπτώσεις οι εμπειρίες αυτές συχνά εικονίζουν ένα είδος ροής φωτός, χρωμάτων, ή ψυχών, που δεν διακρίνονται καθαρά στις λεπτομέρειές τους. Έχουν μεγαλύτερη ομοιότητα με την υδάτινη πλευρά του ασυνείδητου.

Μία γυναίκα περνάει πρώτα μέσα από ένα τούννελ: «Έπρεπε να ψάξω για τον συνοδό μου κάπου μέσα εκεί. Το σκούρο μπλε χρώμα απλωνόταν προς το μέρος μου από το άνοιγμα αυτού του τούννελ. Το σφύριγμα που ακουγόταν έγινε βαθμιαία πιο δυνατό και πιο όμορφο. Τα χρώματα έγιναν επίσης πιο καθαρά, και φαίνονταν άλλοτε να συγχωνεύονται σε ένα παιχνίδι από χιλιάδες σκιές και άλλοτε να ξεχωρίζουν πάλι σε ένα μπουκέτο από χρώματα. Κάθε χρώμα είχε έναν ήχο. Και όλα εκείνα τα χρώματα και οι ήχοι έβγαζαν μαζί μία θαυμάσια μουσική, που με γέμιζε και με τραβούσε προς τα εμπρός»(42).

Ή: «Τυλιγόμουνα όλο και περισσότερο μέσα σε ένα υπέροχο γαλάζιο ουρανό με ροζ σύννεφα και απαλούς βιολετί ήχους. Πετούσα μέσα σε αυτή την ιδανική ατμόσφαιρα, απαλά και χωρίς καθόλου λύπη»(43).

Ή: «Ενώ είχα χάσει τις αισθήσεις μου είδα μπροστά μου εικόνες του εαυτού μου, στις οποίες όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου εισχωρούσαν το ένα μέσα στο άλλο»(44).

Αυτό το στοιχείο της ροής απαντάται εμφανώς και πολύ συχνά στις εμπειρίες ανθρώπων που βρίσκονται κοντά στον θάνατο. Αντιστοιχεί στην υδάτινη πλευρά του ασυνείδητου. Η ταφή των Ινδουιστών, κατά την οποία οι στάχτες του νεκρού σκορπίζονται στον Γάγγη, ή το έθιμο των κατοίκων των νησιών Bali που μεταφέρουν τις στάχτες στ' ανοικτά της θάλασσας μέσα σε μία βάρκα και τις σκορπίζουν, εκφράζουν συμβολικά την ιδέα μίας λυτρωτικής διάλυσης (διάσπασης), μιας επιστροφής στον αρχέγονο ωκεανό. Ο συμβολισμός τους εκφράζει την υδάτινη πλευρά του ασυνείδητου, κάτι μέσα στο οποίο επιπλέουν οι "εικόνες της δημιουργίας" πιο όμορφες και περισσότερο έντονες απ' ότι στο όνειρο, αλλά λιγότερο κατανοητές.

Ας επιστρέψουμε εδώ στο όνειρο του ετοιμοθάνατου, ο οποίος βρισκόταν "επάνω ή μέσα σε ένα γαλάζιο αεριώδες υγρό" που είχε το σχήμα αυγού. Αισθανόταν ότι "έπεφτε μέσα στο γαλάζιο, μέσα στο σύμπαν" και φοβόταν ότι θα διαλυόταν μέσα σ' αυτό. Άλλα μικρά γαλάζια πανιά που πετούσαν κοντά του τον τύλιξα και τον συγκράτησαν (και μετά από αυτό πρόσεξε το χριστουγεννιάτικο δέντρο). Παρόμοιο είναι και το ακόλουθο όνειρο που ένας ηλικιωμένος άνδρας το έστειλε στον Jung.
Γράφει ότι συνάντησε δύο οδηγούς που τον κατεύθυναν σε ένα κτίριο με πολλούς ανθρώπους, ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν ο πατέρας του, ο θετός πατέρας του και η μητέρα του, που τον φίλησε καλωσορίζοντάς τον. Έπρεπε να κάνει μία μεγάλη αναρρίχηση, που τελειώνει στο χείλος ενός ψηλού γκρεμού. Μια φωνή τον διέταξε να πηδήξει· έπειτα από μερικές απελπισμένες αρνήσεις υπάκουσε και βρέθηκε «να κολυμπάει γλυκά μέσα στο γαλάζιο της αιωνιότητας»(45).

Ο Jung ερμηνεύει αυτό το όνειρο σαν μία προετοιμασία για τον θάνατο και αναφέρει την αντίληψη των Ινδουιστών σύμφωνα με την οποία οι νεκροί ανεβαίνουν προς το κοσμικό Atman. «Δεν υπάρχει μοναξιά, αλλά ολότητα ή απεριόριστα αυξανόμενη ολοκλήρωση»(46).

To γαλάζιο "αεριώδες υγρό" είναι μία παράξενη εικόνα, που εμφανίζεται επίσης στο έργο ενός μαθητή του Παράκελσου, του αλχημιστή Gerhard Dorn. Για τον Dorn ολόκληρο το αλχημιστικό έργο κορυφώνεται με την παραγωγή του ονομαζόμενου caelum, "εσωτερικού ουρανού", που αποτελεί την αποσπασμένη πεμπτουσία της ζωής του σώματος, την εσωτερική αλήθεια. Σαν "ακριβής εικόνα του θεού" βρίσκεται κρυμμένη στις πιο εσωτερικές πτυχές της ψυχής του ανθρώπου. Αν κάποιος αποστάξει και έπειτα θέσει σε περιστροφική κίνηση αυτό το υγρό θα το δει να εκτινάσσεται προς τα πάνω, διαφανές και λαμπρό με το πιο φωτεινό «χρώμα του αέρα»(47). Με αυτό τον τρόπο ο μυστηριώδης εσωτερικός ουρανός γίνεται ορατός. Η παρασκευή αυτής της γαλάζιας βαφής αντιπροσώπευε για τον Dorn το ανώτερο στάδιο της Coniunctio (ένωσης των αντιθέτων), μιας ένωσης με το θεϊκό παγκόσμιο πνεύμα. Ο Jung ερμηνεύει το ίδιο πράγμα με τον ακόλουθο τρόπο: «Ολόκληρος ο συνειδητός άνθρωπος έχει παραδοθεί στο Ταυτό, το καινούριο κέντρο της προσωπικότητας που αντικαθιστά το προηγούμενο εγώ»(48).

Τα αλχημιστικά κείμενα, εντούτοις, αναφέρουν ότι αυτό είναι ένα εισαγωγικό στάδιο, που θα έπρεπε να το διαδεχθούν πρόσθετες σπουδαίες μεταβολές. Πρόκειται για μία αρχική απελευθέρωση από τα δεσμά του σώματος, από τους πόθους και τις επιθυμίες, από τον στενό κόσμο στον οποίο το συνειδητό -περιορισμένο από τα δεσμά της διανόησης- μας περιχαρακώνει κατά τη διάρκεια της ζωής μας.

Κάποιος που επανήλθε στην ζωή έπειτα από κλινικό θάνατο, περιγράφει την εμπειρία του ως εξής:
«Η κατάσταση στην οποία βρέθηκα χαρακτηριζόταν από ένα συναίσθημα ασυνήθιστης γαλήνης, αλλά και από κάτι πολύ διαφορετικό. Μία προαίσθηση μεγάλων γεγονότων, μιας ακόμη μεγαλύτερης μεταμόρφωσης. Δεν είμαι όμως σε θέση να περιγράψω συγκεκριμένα τίποτε άλλο εκτός από την ξαφνική επιστροφή μου στο χειρουργικό τραπέζι»(49).

Αρκετές παρόμοιες αναφορές υπαινίσσονται την ύπαρξη ενός ακόμη σταδίου πέρα από το οποίο προφανώς δεν υπάρχει επιστροφή(50).

Η αιγυπτιακή νεκρώσιμη τελετή και τα παραδοσιακά αλχημιστικά σύμβολα περιγράφουν και άλλα στάδια, όπως την επιστροφή της ψυχής στο σώμα, όχι στο παλιό της σώμα, αλλά σε μια "μορφή" του, η οποία, εν τω μεταξύ έχει εξευγενιστεί και μεταμορφωθεί. Πρέπει επομένως να αναρωτηθούμε, τί ακριβώς συμβαίνει στο παλιό σώμα όταν η ψυχή το έχει προσωρινά εγκαταλείψει στη διάρκεια μιας κατάστασης έκστασης;

Τέλος 6ου κεφαλαίου
Σημειώσεις
  42. Σημείωση στο έργο του Hampe, ο.π., σ.83.
  43. Αυτόθι, σ.85.
  44. Αυτόθι, σ.91.
  45. Jung: Επιστολές, τόμος 2, σ.146, τμήμα 1.
  46. Αυτόθι, σ.146.
  47. Jung: “Mysterium Coniunctionis” (Το μυστήριο της συνένωσης), παρ.691.
  48. Αυτόθι, π.704.
  49. Hampe, ο.π., σ.93.
  50. Michael Sabom: “Αναμνήσεις του θανάτου”, σελ.45-51.

(Συνεχίζεται)

Αμέθυστος

Τά πρακτικά από τήν πρώτη συνέλευση στήν πλατεία Συντάγματο​ς

Ο φίλος μας Κ.Τ. έστειλε τό παρακάτω κέιμενο:

 Τα λεγόμενα «πρακτικά» από το μεγάλο πηγαδάκι γύρω από το συντριβάνι στην πλατεία Συντάγματος.  Έχουν μαζευτεί και σήμερα. Υπάρχει ζωντανή κάλυψη εδώ:

http://www.protothema.gr/article/?aid=124519

 Διαβάστε τα πρακτικά από την πρώτη συνέλευση στην πλατεία Συντάγματος

Για δεύτερη μέρα η πλατεία γέμισε και πάλι. Αψηφώντας τη βροχή χιλιάδες διαδηλωτές κατέβηκαν και πάλι την Πέμπτη στο Σύνταγμα και πολλές άλλες πόλεις αντιδρώντας ειρηνικά στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα.
Το νέο «ραντεβού» στο Σύνταγμα δόθηκε για το απόγευμα της Παρασκευής. Οι «Αγανακτισμένοι», μάλιστα, όπως αναφέρει το blog real-democracy.gr κράτησαν και τα πρακτικά της πρώτης τους συνέλευσης.
Συνολικά τοποθετήθηκαν 83 ομιλητές, ανάμεσά τους, άνεργοι, φοιτητές, εργαζόμενοι στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, ελεύθεροι επαγγελματίες, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, μαθητές, δάσκαλοι και καθηγητές, άστεγοι, νοικοκυρές και δεκάδες άλλοι πολίτες.
Τα πρακτικά της 1ης Συνέλευσης
- Να υπάρξουν κατασκηνώσεις σε όλους τους ανοιχτούς χώρους της Ελλάδας, να δημιουργηθούν ομάδες εργασίας με σαφή κατανομή καθηκόντων και υποχρεώσεων.
- Έχουμε την ομορφιά μαζί μας, απέναντι στον μοχθηρό τραπεζίτη και τον κακό πολιτικό.
- Όποιος πολιτικός αδικεί, όποιος πολιτικός δεν σέβεται την λαϊκή εντολή, να πηγαίνει σπίτι του ή στην φυλακή.
- Είναι μια διαδήλωση ανοιχτή, μια συγκέντρωση όπου μιλώ και ανατριχιάζω με την εμπειρία
- Η Δημοκρατία τους, δεν εγγυάται ούτε την Ισότητα ούτε την Δικαιοσύνη.
- Να μείνουμε στο Σύνταγμα, έως ότου αποφασίσουμε πώς θα λύσουμε τα προβλήματά μας.
- Όταν ο κόσμος, όταν όλοι εμείς συζητάμε χωρίς φόβο, ο φόβος φωλιάζει σε αυτούς εκεί πάνω στο κτίριο της Βουλής.
- Αυτή την στιγμή, οι λέξεις στην Ελλάδα, έχουν χάσει το νόημά τους. Λέμε Ελλάς και εννοούν ΕΛ. ΑΣ, λέμε λαός και εννοούν ΛΑΟΣ, το κόμμα του Καρατζαφέρη. Να δώσουμε ώθηση, να βρούμε την δύναμη, οι λέξεις να ξαναβρούν το νόημά τους.
- Να μείνει το Σύνταγμα και οι δρόμοι, κλειστοί αυτό το βράδυ, και κάθε βράδυ από εδώ και πέρα έως ότου βρεθεί λύση.
- Δεν πρέπει να μας ευχαριστεί να είμαστε καταναλωτές ή πελάτες, πρέπει να μας ευχαριστεί όταν είμαστε σωστοί, υπεύθυνοι πολίτες.
- Οι Ποδηλάτες, στις κινητοποιήσεις και τις ποδηλατοπορείες της Παρασκευής, κέρδισαν το δικαίωμά τους, στην μετακίνηση, κέρδισαν τον χώρο τους. Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους.
- Να συνειδητοποιήσουμε την δύναμή μας και να κατανοήσουμε τα κοινά προβλήματά μας.
- Να καταρρεύσει το πλουτοκρατικό σύστημα της πολιτικής, να το ανατρέψουμε με επαναστατικές κινήσεις.
- Να δούμε παγκόσμια το θέμα, το πρόβλημα της καταληστευμένης ζωής μας. Να ενωθούμε με ό, τι στον υπόλοιπο κόσμο γίνεται ως ανάλογη κίνηση.
- Να καλέσουμε καθηγητές, νομικούς να μας διαφωτίσουν με ποιόν τρόπο θα απαλλαγούμε από το Μνημόνιο.
- Να οργανώσουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις, κινηματογραφικές προβολές και συναυλίες στο Σύνταγμα και τις κατασκηνώσεις που θα κάνουμε.
- Δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί, φταίμε οι Ελληνες με την ατομικιστική μας νοοτροπία.
- Να ξεκινήσουμε με την προσωπική μας αλλαγή, με την ενδιάθετη αλλαγή του εαυτού μας. Να απευθυνθούμε στον φίλο φοιτητή, στον φίλο εργαζόμενο να του ζητήσουμε να αλλάξει λογική και νοοτροπία. Και όλοι πρέπει να προσφέρουμε.
- Να συνεχίσουμε με συνέπεια τις εξεγέρσεις του αραβικού κόσμου. Να αρθούμε πάνω από πατρίδες και έθνη.
- Το βασικό πρόβλημα στα θεμέλια της Δημοκρατίας, είναι η αδιαφορία. Δημοκράτης είναι εκείνος που σέβεται τον εαυτό του και τον συνάνθρωπό του.
- Να κοιτάξουμε στα μάτια τους διπλανούς μας. Η αδιαφορία ξεκίνησε από τον καταναλωτισμό. Να πάψουμε να είμαστε αδιάφοροι.
- Το σύστημα ευνοεί λίγους και καταπιέζει τους πολλούς. Να γίνουν κύκλοι και συνελεύσεις συζητήσεων σε κάθε γειτονιά.
- Στο Σύνταγμα, σήμερα το βράδυ, νιώθω ευτυχισμένη. Ας κάνουμε μια καλή αρχή, κλείνοντας τις τηλεοράσεις μας. Και ας ξεκινήσουμε να συντονιζόμαστε.
- Έχουμε συνειδητοποιήσει και ζητούμε πλέον καθαρά να γυρίσει η Δημοκρατία στην βάση, δηλαδή σε όλους εμάς. Να μην υπάρχει κανένα σύμβολο, ή σημαία. Και να εκθρονιστούμε όλοι μας από το όποιο βόλεμα μας και να οργανωθούμε.
- Να γίνει ένα μπλογκ ενημέρωσης και συντονισμού.
- Συμμετέχουμε όσο μπορούμε για να αλλάξουμε την ζωή μας. Να φέρουμε την Δημοκρατία στα σωστά μέτρα, τα μέτρα της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας.
- Στην Πνύκα, τα αρχαία χρόνια, γίνονταν συνελεύσεις και θεμελιωνόταν η Δημοκρατία. Να αλλάξουμε τις ζωές μας ,να αλλάξουμε την Ιστορία μας. Στην εταιρία μας άλλαξαν, προσέλαβαν ανέργους, τους έδωσαν δουλειά.
- Να πέσουν όσοι υποθηκεύουν το μέλλον μας. Να κρατήσουμε δυνατή και ζωντανή την οργάνωση από τα κάτω.
- Σήμερα το βράδυ, τα πρόσωπά μας, φωτίστηκαν από ένα χαμόγελο. Έχουμε όλοι, μια ψυχική ανάταση. Ας το κρατήσουμε αυτό, και ας προχωρήσουμε.
- Πρέπει να τιμωρηθούν οι πολιτικοί και να αγωνιστούμε για αυτήν την τιμωρία.
- Να γίνεται κάθε απόγευμα στις 6.00μμ συγκέντρωση, και να ακολουθεί στις 9.00μμ, συνέλευση.
- Υπάρχει φόβος αυτή την στιγμή στα ΜΜΕ του κατεστημένου και τους πολιτικούς. Η διαδήλωση είναι πάρα πολύ μεγάλη, η συνέλευση είναι πάρα πολύ μεγάλη. Να μην τους επιτρέψουμε να μας ενσωματώσουν.
- Να ξεκινήσουμε να διαμορφώνουμε αιτήματα. Να αλλάξει η πολιτική, να πέσει η κυβέρνηση, να διαμορφώσουμε τις δικές μας προτάσεις.
- Να πάει στο διάολο το χρέος που μας φόρτωσαν. Να γίνει κεντρική πολιτική διαμόρφωση λόγου και έργου, οι συνελεύσεις βάσεις. Να αντισταθούμε λυσσαλέα.
- Η Υγεία καταρρέει, δεν υπάρχουν υλικά, ο κόσμος κινδυνεύει στα νοσοκομεία, μας ληστεύουν και μας εγκαταλείπουν στην τύχη μας.
- Πήρα το μικρόφωνο για να ζητήσω συγγνώμη από τα νέα παιδιά, τους πολλούς νέους ανθρώπους που βλέπω εδώ, να ζητήσω συγγνώμη για την Ελλάδα και την πολιτική σκηνή που τους παραδίδουμε.
- Να ξεκινήσουν διαδικασίες αυτοδιάθεσης και αυτοθέσμισης, αποκαθιστώντας την σχέση μας με την πολιτική, να εργαστούμε με πείσμα για αυτό, να χτίσουμε έναν καλύτερο κόσμο.
- Να δώσουμε την δύναμη σε όλους εμάς, τους πολίτες, τους καλλιτέχνες, τους απλούς ανθρώπους που σήμερα πήραν μια βαθιά ανάσα.
- Ας ασκήσουμε το δικαίωμα στην ανυπακοή, ας το διακηρύξουμε με πάθος και δύναμη. Να φτιάξουμε Ιστορία από την αρχή.
- Η Δημοκρατία ξεκίνησε από εδώ, από την Αθήνα. Η πολιτική δεν είναι κάτι κακό. Για την καλυτέρευσή μας, ας την ξαναπάρουμε στα χέρια μας.
- Η ενημέρωση και η μετάδοση όσων γίνονται εδώ είναι ένα σημαντικό βήμα πληροφόρησης και συντονισμού, να επιδιωχθεί με κάθε τρόπο.
- Να φέρουμε και ένα ταπεράκι φαγητό, να αντέξουμε τις ώρες της συνέλευσης, να είναι και η μικρή, σημαντική προσφορά όσων δεν προλαβαίνουμε να είμαστε πολλές ώρες εδώ.
- Τα προβλήματα είναι κοινά και είναι αυτά που μας ενώνουν. Να μην αφήσουμε τις ταμπέλες, τις στρατεύσεις ή τις όποιες επιμέρους επιλογές μας, να μας χωρίσουν.
- Παιδιά, να μην φοβάστε. Να παραμείνετε ήρεμοι, αυτό θα μεταφέρω και στους φοιτητές μου. Να ξέρετε ότι τα οικονομικά, είναι απλά, σύνθετα τα κατάντησαν οι επιτήδειοι και τα αρπακτικά.
- Νίκη θα’ ναι να έρθουν στο Σύνταγμα όλοι οι νέοι άνθρωποι.
- Η αυτοοργάνωση είναι η μόνη λύση. Όσο πιο νωρίς το αντιληφθούμε, τόσο το καλύτερο για όλους μας.
- Μας έχουν γονατίσει με τις συμβάσεις τους. Δεν έχουν οι πλουτοκράτες, ο Λάτσης, ο Βαρδινογιάννης, οι εφοπλιστές, τα ίδια συμφέροντα και τα ίδια δικαιώματα με εμάς. Εμείς παράγουμε τον πλούτο τους, τον δικό μας πλούτο, ας τον ξαναπάρουμε στα χέρια μας.
- Το χρέος μας γονάτισε τις ζωές.
- Οι Ισπανοί μας έδωσαν την ιδέα και το έναυσμα. Να συντονιστούμε με τον υπόλοιπο, υπερχρεωμένο Νότο, ας κινητοποιηθούμε. Οι Ισπανοί μας έδειξαν τον δρόμο.
- Αυτό που ζούμε μας αφορά όλους, εμάς, τους Ισπανούς, τους Ιρλανδούς, όλους τους λαούς. Το ένα ταπεράκι ας γίνει 10 ταπεράκια, να συντονιστούμε νομικοί, οικονομολόγοι, φοιτητές, όλοι να συνεισφέρουμε όσα μπορούμε με τις γνώσεις μας, κυρίως όμως να μεταδώσουμε το μήνυμα, να μεταλαμπαδεύσουμε όσα έγιναν εδώ στην οικογένεια, τους φίλους, τους συναδέλφους μας.
- Η ζωή είναι πολύτιμη για όλους μας.
- Νέοι άνθρωποι, πάρτε τις τύχες σας, στα χέρια σας. Μας πάνε σε συνθήκες Μεσαίωνα και δουλείας. Ο σημερινός αγώνας είναι αγώνας ενάντια στην βαρβαρότητα.
- Η πολιτική είναι ταυτόχρονα, πολλά εργαλεία. Ένα από αυτά είναι και ο συντονισμός με τους άλλους εξεγερμένους. Αυτή την στιγμή, στην Ισπανία, σε γιγαντοοθόνες αναμεταδίδουν όσα συμβαίνουν εδώ.
- Για την ώρα, είμαστε πολλοί, ας αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ως ένας, να το πω διαφορετικά, όλοι για έναν, ένας για όλους.
- Θα ‘ταν πολύ όμορφο, όσο μιλώ να με μεταφράζουν σε άλλες γλώσσες ή να υπάρχει κάποιος διερμηνέας της νοηματικής, για τους κωφάλαλους.
- Θα ‘ναι μεγάλη στιγμή, να ξεφύγουμε από τον στενό κορσέ τον οποίο μας έχουν φορέσει. Από σήμερα αναδιαπραγματευόμαστε το ισοζύγιο δύναμης στην ελληνική κοινωνία και την ελληνική πολιτική σκηνή, ισοζύγιο δύναμης που τώρα ρέπει προς την πλευρά της κυβέρνησης.
- Μας κόβουν κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις αιώνων. Μας κόβουν τις ελπίδες που πρέπει να τις αναγεννήσουμε.
- Να ανατραπούν οι συσχετισμοί πολιτικής και κοινωνικής δύναμης.
- Ένα καλό βήμα κοινωνικοποίησης και συζήτησης θα ήταν αν φέρναμε εδώ στον δημόσιο χώρο, όσες δραστηριότητες θα κάναμε στον ιδιωτικό μας χώρο.
- Συκοφαντούν τους δημόσιους υπαλλήλους, τους δασκάλους, τους καθηγητές, τους ιατρούς. Δικαιοσύνη δεν είναι η ισοπέδωση των 500 ευρώ. Μας στερούν την αξιοπρέπεια.
- Η πολιτική είναι υπόθεση όλων μας. Η κοινωνία χρεοκόπησε. Ας το αλλάξουμε αυτό.
- Η γενιά μου είναι γενιά εκεί στα 50, είναι μέσα στην Βουλή και ζητώ συγγνώμη για όσα σας έχει οδηγήσει να υπομένετε.
- Είμαι 24 χρονών, βαρέθηκα, κουράστηκα να μιλούν γύρω μου με –ισμούς και γλώσσα ξύλινη. Θέλω κάτι να αλλάξει, να αλλάξει υπολογίζοντας και αναγνωρίζοντας και τις δικές μας ευθύνες.
- Εδώ βρισκόμαστε για να βρούμε την πραγματική Δημοκρατία.
- Ας ξεκινήσουμε με το να απευθυνόμαστε ο ένας στον άλλο σαν να ήμασταν αδέλφια.
- Ζητούμενο είναι να ζήσουμε με αξιοπρέπεια και έχοντας το κεφάλι ψηλά. Να εξεγερθούμε εναντίον της κοροϊδίας. Δεν νομιμοποιούμε κανένα Μνημόνιο.
- Η Ελλάδα είναι στον γκρεμό και τα χρήματα της χώρας έξω από την χώρα. Μας έκλεψαν και συνεχίζουν να μας κλέβουν.
- Μας τάζουν ισότητα στην κοινωνική εξαθλίωση. Εμείς πρέπει να διεκδικήσουμε ισότητα στην κοινωνική ανάταση.
- Το πρώτο ζητούμενο είναι να ξέρουμε γιατί το κάνουμε αυτό το οποίο κάνουμε εδώ, έχω AIDS και καρκίνο, είμαι άστεγος δεν ντρέπομαι να τα πω αυτά. Όλοι χρειαζόμαστε δύναμη και να ξέρουμε γιατί το κάνουμε αυτό.
- Δεν υπάρχει πιο καίρια πράξη, με βαθύ, πολιτικό νόημα από το να πάρουμε την ζωή μας, στα χέρια μας.
- Ας γίνουμε όλοι υπάλληλοι και υπόλογοι του λαού.
- Να κινηθούμε να υπερασπιστούμε το Σύνταγμα και την Ελλάδα, όπως λέει και το άρθρο 120 του Συντάγματος της χώρας.
- Εδώ συγκροτούμε την νέα, πολιτική δύναμη και σπάμε τον φόβο και την μιζέρια.
- Να πάει παντού το μήνυμα της εξέγερσης. Να δουλέψουμε για το εμείς. Να κινητοποιηθούν και να οργανωθούν όλοι οι άνεργοι.
- Δεν δουλεύει τίποτα χωρίς εμάς, χωρίς τα δικά μας χέρια. Γενικές απεργίες παντού να γίνουμε μια γροθιά.
- Να γίνουμε ιός και να διασπαρούμε παντού.
- Υπάρχουν εκδότες όπως ο Κουρής που χρωστάνε παντού, και τρομοκρατούν και εκβιάζουν τους εργαζόμενους.
- Το σύστημα φορολόγησης δεν είναι το ίδιο για τους πλοιοκτήτες και τους έχοντες και κατέχοντες. Ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις για όλους.
- Λάθος να πιστεύουμε ότι φταίμε και εμείς, λάθος να στρέφουμε το μαχαίρι ό ένας εναντίον του άλλου, ομόνοια, αλληλεγγύη, συστράτευση όλων μας σε κοινό αγώνα.
- Ξεπουλούν την ενέργεια, και αποκτούν μεγάλες περιουσίες με τις μίζες τους.
- Ας ξεκινήσουμε με δομές αυτοοργάνωσης, μια συλλογική κουζίνα, κάποιες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, να βρούμε παραγωγούς να μας δώσουν τα προϊόντα τους. Η πλατεία Συντάγματος να γίνει κεντρικό παράδειγμα αγώνα για όλη την Ελλάδα.
- Να περιφρουρήσουμε αυτό που συντελείται. Είναι υπόθεση δική μας και έτσι πρέπει να παραμείνει.
- Η νεολαία βγαίνει με ψυχή, με πίστη, ειρηνικά, όχι όπως τον Δεκέμβρη του 2008, έχουμε ωριμάσει όλοι μας.
- Προχθές οι ακροδεξιοί χτυπούσαν και μαχαίρωναν τους μετανάστες, τους μετανάστες από τις χώρες που πρωτοστάτησαν και δίδαξαν ό, τι εξεργεσιακό συμβαίνει τους τελευταίους μήνες, στον κόσμο.
- Μετά το «Βέλος», και το Πολυτεχνείο, είναι η πρώτη ενέργεια άμεσης Δημοκρατίας και ηθικής ανάτασης στην Ελλάδα.

============================

Γυρίζουν τον κόσμο οι φωτογραφίες από το Σύνταγμα
Μέσω του διεθνούς ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters, το γύρο του κόσμου κάνουν οι φωτογραφίες των Ελλήνων που έχουν γεμίσει αυτή την ώρα το Σύνταγμα στην Αθήνα.
Μάλιστα, στην κορυφή βρίσκεται η φωτογραφία με το πανό, «Ξυπνήσαμε».







ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: «Κάντε ησυχία να μην ξυπνήσουν οι Έλληνες»

Σάββατο 28 Μαΐου 2011

ΕΚΡΗΞΗ… ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ ΣΤΟ ΕΥΡΩ !

olympia/Περίοπας


Πανικόβλητοι οι τραπεζίτες !!
-Σύρονται οι κυβερνήσεις σε διάσωση της Ελλάδας, υπό την απειλή κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος -
-Τι κρύβει το άγνωστο δράμα της γαλλο-βελγικής τράπεζας DEXIA και πώς οδηγεί σε νέο διπλό δάνειο δεκάδων δισ. στην Αθήνα -
-Γιατί ήταν «κούφιες» οι απειλές περί μη καταβολής της 5ης δόσης, χρεοκοπίας και επιστροφής στη δραχμή –
«Όπλο» για την κυβέρνηση η… μη συναίνεση…!
Έντρομοι παρακολουθούν οι τραπεζίτες και οι πολιτικοί το δράμα του τραπεζικού συστήματος της ευρωζώνης, που βρίσκεται πλέον σε ελάχιστη απόσταση από μια έκρηξη πολλών μεγατόνων με άγνωστη έκβαση. Υπό το βάρος αυτής αφόρητης πίεσης, ακόμη και οι «σκληρές» κυβερνήσεις του Βορρά είναι πλέον υποχρεωμένες με κάθε τρόπο να διασώσουν με ένα ακόμη δάνειο πολλών δεκάδων δισ. την Ελλάδα, καθώς τα δραματικά γεγονότα των τελευταίων 24ωρων απέδειξαν ότι ήταν «κούφιες» και στερούμενες οποιουδήποτε νοήματος οι προειδοποιήσεις για δήθεν εμπλοκή στην εκταμίευση της πέμπτης δόσης, χρεοκοπία της χώρας και επιστροφή στη δραχμή!
Η αλήθεια που αποκαλύπτεται σε όσους παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα είναι εξαιρετικά οδυνηρή για την ΕΚΤ και τις κυβερνήσεις-θεματοφύλακες της ευρωζώνης, που χειρίσθηκαν εντελώς εσφαλμένα τις τύχες της ευρωζώνης από τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας. Μια νέα Lehman «αναδύεται» στην…γαλλογερμανική καρδιά του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, απειλώντας να τινάξει στον αέρα το οικονομικό σύστημα της ευρωζώνης, την ώρα μάλιστα που οι μπουρδολογίες Ελλήνων και Ευρωπαίων πολιτικών περί απειλούμενης κατάρρευσης της Ελλάδας και επιστροφής στη δραχμή κλονίζουν την εμπιστοσύνη των Ελλήνων καταθετών και απειλούν ευθέως με μια πρωτοφανή κρίση ρευστότητας στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, αν δεν διαψευσθούν μέσα στα επόμενα 24ωρα οι ανοησίες που οι ίδιοι οι πολιτικοί άφησαν να δημιουργήσουν πανικό στους καταθέτες.
Από τα μέσα αυτής της εβδομάδας το τραπεζικό σύστημα της ευρωζώνης «μύριζε μπαρούτι», τουλάχιστον σε όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις με μεγάλη προσοχή:
Η γαλλο-βελγική τράπεζα Dexia, ήδη προβληματική και υπό διάσωση από τις κυβερνήσεις Γαλλίας και Βελγίου μετά την κρίση του φθινοπώρου 2008, που παρόλα αυτά εξακολουθεί να έχει ενεργητικό σχεδόν τριπλάσιο του βελγικού ΑΕΠ, έγινε ορατό ότι βρίσκεται στο «κόκκινο», χωρίς να είναι εντελώς σαφής η προέλευση των προβλημάτων της. Το μόνο που ήταν γνωστό και κίνησε πολλές υποψίες στις αγορές ήταν ότι η Dexia είναι εκτεθειμένη σε μεγάλο βαθμό και στα ελληνικά ομόλογα, με τοποθετήσεις ονομαστικής αξίας 3,7 δισ. ευρώ, υπερδιπλάσιες αυτών που διατηρεί, για παράδειγμα, η Deutsche Bank.
Την Τετάρτη έγινε γνωστό ότι ο κορυφαίος επενδυτικός οίκος BlackRock και η βρετανική Barclay's έσπευσαν να εξαργυρώσουν πρόωρα ομόλογα της DEXIA αξίας σχεδόν 3 δισ. ευρώ, ανοίγοντας μια τεράστια «τρύπα» στη ρευστότητα της τράπεζας, που σύμφωνα με πληροφορίες καλύφθηκε από την ΕΚΤ.
Όλοι στη διατραπεζική αγορά της Ευρώπης προσπαθούσαν έκτοτε να κατανοήσουν τι ήταν αυτό που γνώριζαν παραπάνω από τους υπόλοιπους οι δύο οίκοι, που έσπευσαν να αποσυρθούν από τη χρηματοδότηση της DEXIA. Οι φόβοι για την Ελλάδα και την DEXIA, πάντως, προκαλούσαν ήδη μια προληπτική, μαζική έξοδο κεφαλαίων από το ευρώ προς την Ελβετία, με το ελβετικό φράγκο να καταρρίπτει ιστορικό ρεκόρ στην ισοτιμία του με το ευρώ.
Χθες, η εικόνα με το δράμα της DEXIA, που από πολλούς αποκαλείται ήδη «εκκολαπτόμενη Lehman» της ευρωζώνης, άρχισε να ξεκαθαρίζει. Η διαπραγμάτευση της μετοχής της τράπεζας ανεστάλη προσωρινά κατόπιν δικού της αιτήματος και ανακοινώθηκε ότι η τράπεζα υπέστη ζημιά ύψους 3,6 δισ. ευρώ από το «τοξικές» τοποθετήσεις σε προϊόντα που συνδέονται με την αμερικανική αγορά ακινήτων και ρευστοποιήσεις ομολόγων πριν τη λήξη τους.
Οι ζημιές αυτές μειώνουν το δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας της τράπεζας από το 13,4% στο 11% μέσα σε μια νύχτα! Επιπλέον, όμως, η DEXIA «κάθεται πάνω» σε μια εν δυνάμει «τοξική» βόμβα τοποθετήσεων στην Ελλάδα, που σε οποιοδήποτε «πιστωτικό γεγονός» θα εξανεμίσει τα κεφάλαιά της σε τέτοιο βαθμό, που θα απαιτηθεί να ξεφύγει το πρόβλημα από το πεδίο της ΕΚΤ και να περάσει στις κυβερνήσεις της Γαλλίας και του Βελγίου.
Αυτές θα κληθούν να «πληρώσουν το μάρμαρο» της νέας διάσωσης της DEXIA, κάτι που θα προκαλέσει πολιτικές θύελλες, καθώς η κοινή γνώμη αντιδρά έντονα σε κάθε νέα επιβάρυνση για διάσωση τραπεζών που ανέλαβαν αλόγιστα κινδύνους.
Το παράλληλο ελληνικό δράμα
Παράλληλα με αυτές τις δραματικές εξελίξεις στην «καρδιά» του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη το ελληνικό δράμα, που φωτίζεται πλέον από μια νέα οπτική γωνία, μετά την αποκάλυψη του κινδύνου κατάρρευσης του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. «Η Ελλάδα στέκεται σήμερα ανάμεσα στη διάσωση και την κατάρρευση των ευρωπαϊκών τραπεζών: αν κάτι δεν πάει καλά τις επόμενες ημέρες και αφεθεί να χρεοκοπήσει η χώρα, οι ζημιές που θα προκαλέσει αυτό το γεγονός στην DEXIA θα είναι αρκετές για να δημιουργήσουν ένα ανεξέλεγκτο ντόμινο», εκτιμούν καλά ενημερωμένοι παράγοντες της αγοράς.
Οι πολιτικοί ηγέτες της χώρας, που συνεδρίαζαν για ώρες υπό την προεδρία του Κάρολου Παπούλια, κατέληξαν στο αναμενόμενο αποτέλεσμα: η κυβέρνηση δεν έχει τη συναίνεση του πολιτικού συστήματος και θα πρέπει να εφαρμόσει μόνη, με τη στήριξη μόνο των δικών της βουλευτών, το νέο μνημόνιο. Το πρόγραμμα νέας σκληρής φορολογικής επιδρομής, συρρίκνωσης του Δημοσίου και μαζικών αποκρατικοποιήσεων δεν είναι δυνατό, όπως άλλωστε αναμενόταν, να εγκριθεί από την αξιωματική αντιπολίτευση, που παραμένει προσηλωμένη στο αίτημά της για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, ενώ ούτε συζήτηση θα μπορούσε να γίνει για ανοχή από τα κόμματα της Αριστεράς. Έτσι, μόνο τα μικρά κόμματα του Γ. Καρατζαφέρη και της Ντ. Μπακογιάννη εμφανίζονται έτοιμα να προσφέρουν υπό όρους πολιτική στήριξη.
Όλα αυτά θα είχαν σημασία, αν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ήταν σε θέση να κρατήσουν μέχρι τέλους τη σκληρή στάση τους προς την Ελλάδα και, ενδεχομένως, να πραγματοποιήσουν την απειλή για αναστολή εκταμίευσης της πέμπτης δόσης του δανείου, κάτι που θα οδηγούσε τη χώρα σε χρεοκοπία μέσα στον Ιούλιο, όπως έχει τονίσει ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου.
Όμως, υπό το πρίσμα των δραματικών εξελίξεων στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, τέτοιες απειλές και προειδοποιήσεις δεν έχουν θέση στην πολιτική ακόμη και των πιο σκληρών κυβερνήσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι μέσα στην εβδομάδα, προφανώς αφού είχε πάρει τα… μαντάτα για τη δραματική θέση της DEXIA, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να υποχρεωθεί η Ελλάδα σε αναδιάρθρωση χρέους οποιασδήποτε μορφής.
Ακόμη πιο διάπλατα άνοιξε το δρόμο για τη συνέχιση χρηματοδότησης της Ελλάδας χθες ο «σκληρός» Ολλανδός κεντρικός τραπεζίτης, Νουτ Βέλινγκ, τονίζοντας ότι η χώρα μας θα πάρει την πέμπτη δόση. Επιπλέον, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προωθούν στο παρασκήνιο με όλες τις δυνάμεις τους την υποψηφιότητα της Κριστίν Λαγκάρντ για τη θέση που άφησε κενή ο Ντομινίκ Στρος Καν στο ΔΝΤ. Η Γαλλίδα υπουργός Οικονομικών είναι σχεδόν εξίσου απόλυτη στη θέση της, ότι δεν πρέπει να επιτραπεί οποιαδήποτε μορφή αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, με τον Γάλλο επικεφαλής της ΕΚΤ, Ζαν Κλωντ Τρισέ (προφανώς και οι δύο γνωρίζουν καλά τι επιπτώσεις θα είχε στο «σάπιο» τραπεζικό σύστημα της ευρωζώνης μια κατάρρευση της Ελλάδας πριν το 2013…).
Σε αυτό το πολιτικό κλίμα, η κυβέρνηση εκτιμάται ότι δεν θα έχει δυσκολία να κλείσει μια συμφωνία για τη συνέχιση της χρηματοδότησης της χώρας, ακόμη και αν οι προτάσεις της για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα («νέο μνημόνιο») και τις ιδιωτικοποιήσεις δεν έχουν πείσει 100% τους «σκληρούς» της τρόικας. Η Ευρώπη δεν έχει πλέον το παραμικρό περιθώριο να πάει κάτι στραβά με την Ελλάδα, καθώς μάλιστα η ανασφάλεια που καλλιεργήθηκε τις τελευταίες ημέρες στους Έλληνες καταθέτες από τις ανεύθυνες, «τρομολαγνικές» δηλώσεις πολιτικών, έχει εκκινήσει και πάλι μια άλλη αντίστροφη μέτρηση, που παρακολουθεί με αγωνία το τραπεζικό «ιερατείο» της Φραγκφούρτης: ο ρυθμός εξόδου καταθετών από το ελληνικό σύστημα έχει επιταχυνθεί επικίνδυνα τις τελευταίες ημέρες και αν δεν διαψευσθούν το συντομότερο τα σενάρια χρεοκοπίας και επιστροφής στη δραχμή η ΕΚΤ θα έχει να διαχειρισθεί, εκτός από το δράμα της DEXIA, μια κρίση ρευστότητας ιρλανδικού τύπου στις ελληνικές τράπεζες.
Έτσι, το αν θα υπάρξει συναίνεση στην Ελλάδα, ή αν η χώρα θα δεσμευθεί για ένα σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό πρόγραμμα σταθεροποίησης, αποτελούν πλέον ερωτήματα δευτερεύουσας σημασίας για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις του Βορρά, που θα σπεύσουν τις επόμενες ημέρες να κλείσουν το ελληνικό «μέτωπο», με νέες δεσμεύσεις για χρηματοδότηση της χώρας, ώστε να αποφύγει μια καταστροφική για τις ευρωπαϊκές τράπεζες χρεοκοπία. Ένα δάνειο προς τους «τεμπέληδες» Έλληνες αναμφίβολα θα έχει πολιτικό κόστος για την Άνγκελα Μέρκελ, για παράδειγμα, αλλά πολύ μεγαλύτερο θα ήταν το πολιτικό κόστος, αν οι ισχυρές κυβερνήσεις του Βορρά καλούνταν σήμερα να στηρίξουν με νέα κεφάλαια από τους φορολογούμενους τους κερδοσκόπους του τραπεζικού συστήματος, που είναι πολύ λιγότερο δημοφιλής στη βόρεια Ευρώπη από και από τους «τεμπέληδες» του Νότου.
Όσο για το αν είναι επιζήμια για τη χώρα η μη εξασφάλιση της συναίνεσης, αποδεικνύεται πλέον ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που υποστήριζαν οι θιασώτες των συναινετικών λύσεων: για τον πρωθυπουργό θα αποτελέσει σοβαρό διπλωματικό πλεονέκτημα η αποδοκιμασία της αντιπολίτευσης στην πολιτική του νέου μνημονίου, καθώς με αυτό το «χαρτί» θα μπορεί να ισχυρισθεί έναντι των Ευρωπαίων ηγετών ότι έχει ελάχιστα περιθώρια να προσφέρει περισσότερες δεσμεύσεις για το νέο δάνειο. Έτσι, θα είναι και πιο εύκολο να αποκρουσθούν οι πιέσεις για εθνικά ταπεινωτικές λύσεις, όπως η προτεινόμενη από πολλές κυβερνήσεις του Βορρά εκχώρηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων σε ανεξάρτητο οργανισμό, που θα βρίσκεται υπό τον έλεγχο της τρόικας.
Θέμα ημερών το διπλό δάνειο
Έτσι, θέμα ημερών είναι πλέον το «κλείδωμα» μιας συμφωνίας για διπλό νέο δάνειο στην Ελλάδα, που θα αποτρέψει τη χρεοκοπία τουλάχιστον μέχρι τα μέσα του 2013. Αυτό που προσπαθούν εναγωνίως να πετύχουν οι κυβερνήσεις του Βορρά, ώστε να έχουν ένα ελάχιστο πολιτικό επιχείρημα για να δικαιολογήσουν στο εσωτερικό των χωρών τους τα νέα δάνεια στην Ελλάδα, είναι να υπάρξει κάποιας μορφής εμπλοκή και πιστωτών από τον ιδιωτικό τομέα, ώστε το νέο δάνειο να είναι διπλό και μοιρασμένο ισορροπημένα μεταξύ κυβερνήσεων και ιδιωτικών πιστωτικών ιδρυμάτων και επενδυτικών οίκων.
Ήδη έχει ανατεθεί σε στελέχη της Ευρωπαϊκής Τράπεζας για την Ανασυγκρότηση και Ανάπτυξη, που «έστησαν» και τη λεγόμενη «Πρωτοβουλία της Βιέννης», με την οποία δεσμεύθηκαν οι ευρωπαϊκές τράπεζες να συνεχίσουν να στηρίζουν τις θυγατρικές τους στην Ανατολική Ευρώπη, να εξασφαλίσουν δεσμεύσεις από ελληνικές και ευρωπαϊκές τράπεζες ότι θα δεχθούν τουλάχιστον για την κρίσιμη διετία 2012-2013 να αγοράσουν νέα ομόλογα από την Ελλάδα σε αντικατάσταση ομολόγων που θα λήγουν.
Ουσιαστικά, στόχος είναι από το συνολικό «πακέτο» των 60 δισ. ευρώ τουλάχιστον, που θα χρειασθεί η Ελλάδα για να αποφύγει τη χρεοκοπία μέχρι να λειτουργήσει ο μόνιμος Μηχανισμός Σταθερότητας, να προσφέρουν τα μισά οι ιδιώτες πιστωτές. Οι ελληνικές τράπεζες είναι έτοιμες να πουν το «ναι» για το σκέλος που τους αναλογεί, βάζοντας στο τραπέζι περί τα 15 δισ. ευρώ, ενώ το ίδιο θα κάνουν και αρκετές μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, που θέλουν να προστατέψουν τα χαρτοφυλάκια ομολόγων άλλων χωρών της περιφέρειας της ευρωζώνης από τον κίνδυνο μετάδοσης του «ελληνικού ιού» σε άλλες αγορές.
Πηγή: WWW.SOFOKLEOUS10.GR

«Αγανακτισμένοι διαμαρτυρόμενοι»: Ας πάψουμε να κάνουμε τις επιθυμίες μας πραγματικότητα

Πηγή : Ρεσάλτο

Τα επιτελεία του διεθνούς ιμπεριαλισμού και οι μηχανισμοί της εξουσίας έχουν διδαχτεί πολλά από τις Επαναστάσεις και τις αυθεντικές λαϊκές εξεγέρσεις και βρίσκονται πολύ πιο μπροστά από τους υπερεπαναστάτες φετιχιστές της δράσης και της φράσης.
Ακριβέστερα: Οι φετιχιστές της φράσης και της τυφλής τρεχάλας στριφογυρίζουν πάντα γύρω από τον εαυτό τους και δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους.
Οι υστερικοί αυτοί φετιχοποιούν κάθε εκδήλωση λαϊκής δυσαρέσκειας την οποία ονομάζουν «κίνημα» και «εξέγερση».
Κάθε συνάθροιση «αγανακτισμένων» που ο κάθε ένας παίρνει μια ντουντούκα και λέει την άποψή του την ονομάζουν «ουσιαστική δημοκρατία», «άμεση δημοκρατία».
Δηλαδή η ουσιαστική και «άμεση δημοκρατία» είναι το υποκατάστατο του καφενέ…

Το μωσαϊκό των «αγανακτισμένων» στο Σύνταγμα είναι, γι αυτούς, «λαϊκή συνέλευση» και «άμεση δημοκρατία»…

Τέτοιες παρλαπίπες καταναλώνονται από τα «επαναστατικά» ΜΜΕ των «νταβάδων», από τους ποικίλους δημοσιογραφικούς ψευδομάρτυρες, τύπου Τριανταφυλλόπουλου, Λαζόπουλου, Σταύρου Θεοδωράκη, Τέρενς Κουίκ, και CIA…

Το θλιβερό είναι ότι ακριβώς τα ίδια παπαγαλίζει και ψάλλει και η ομάδα Καραμπελιά…

«Άμεση Δημοκρατία», λοιπόν, είναι η Βαβυλωνία της ασυδοσίας του πλουραλισμού της ατομικής άποψης.

«Γενική Συνέλευση», λοιπόν, είναι η Πλατεία Συντάγματος, ένα αθροιστικό σύνολο ετερογενών ατόμων και σκόρπιων, ακόμα και εχθρικών κομματιών, με κάθε κομμάτι ή άτομο να τραγουδά το δικό του τραγούδι στην ντουντούκα…




Μόνο οι πλέον ξεδιάντροποι και εξαχρειωμένοι λακέδες του συστήματος θα παρομοίαζαν και θα ταύτιζαν την «άμεση δημοκρατία» και τη «Γενική Συνέλευση» με την ολοκληρωτική κατάλυση κάθε έννοιας δημοκρατίας, Συνέλευσης και ουσιαστικού διαλόγου…

Η Δημοκρατία και μάλιστα η ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ δημοκρατία, όπως και οι Γενικές Συνελεύσεις, είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τη ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ και τη ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ: Με τις διαδικασίες και τις λειτουργίες της ΠΡΑΞΗΣ του συλλογικού Είναι («Εγώ»). Δεν είναι ψυχοθεραπεία ατομικής εκτόνωσης της αγανάκτησης.

Συζητάς όχι για να συζητάς και να εκτονώνεσαι ατομικά, ούτε για να καταγράφεις απλώς τις ατομικές απόψεις στα «πρακτικά», αλλά για να καταλήγεις σε συγκεκριμένες ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ και ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, για να δράσεις και να προχωρήσεις παραπέρα τη δράση σου, να προωθήσεις σε ένα ανώτερο στάδιο τον αγώνα σου.

Η συζήτηση έχει νόημα μόνο όταν μπαίνει στην υπηρεσία της ΠΡΑΞΗΣ, όταν πυροδοτεί αυτήν την πράξη, την συγκεκριμενοποιεί σε ΑΙΤΗΜΑΤΑ και σε ΟΡΓΑΝΑ δράσης.

Κινήματα χωρίς ΑΙΤΗΜΑΤΑ και ΟΡΓΑΝΑ του αγώνα, χωρίς πολιτικούς και οργανωτικούς κριούς, χωρίς ΣΤΟΧΟΥΣ και χωρίς ΗΓΕΤΕΣ (ναι μη μας ξενίζει η λέξη, τα κινήματα εκφράζονται μέσα από τους δικούς τους ηγέτες), ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.

ΟΛΗ η Ελλάδα να στρατοπεδεύσει στις πλατείες και να συζητάει για να συζητάει, απλώς λέγοντας ότι διακατέχεται από αγανάκτηση και αηδία εναντίον του καθεστώτος, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΙΝΗΜΑ. Λέσχη διαμαρτυρομένων είναι όπου ο κάθε ένας λέει το μακρύ και το κοντό του, αλλά ΚΙΝΗΜΑ με αιτήματα, στόχους, αποφάσεις και όργανα αγώνα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ…

Τα λαϊκά κινήματα, οι δημοκρατικές και οργανωτικές τους λειτουργίες είναι και αυτά μορφή ΕΞΟΥΣΙΑΣ, μια λαϊκή μορφή εξουσίας ενάντια στις εξουσίες του καθεστώτος.

ΟΤΑΝ δεν εκπληρώνουν αυτόν τον ιστορικό, πολιτικό τους ρόλο, όταν δηλαδή αρνούνται το ζήτημα της ΕΞΟΥΣΙΑΣ, τότε παραχωρούν την ΕΞΟΥΣΙΑ στο καθεστώς.

Η διαμαρτυρία για τη διαμαρτυρία, η κραυγή για την κραυγή, το σύνθημα για το σύνθημα, η πλατεία γεμάτη για να είναι η πλατεία γεμάτη, όλα αυτά δεν συνιστούν ΚΙΝΗΜΑ, ούτε οικοδομούν μια άλλη δομή οργανωμένης δύναμης εναντίον των δυνάμεων του καθεστώτος.

Απλώς αποδέχονται, μοιρολατρικά, με ξόρκια και κατάρες, το καθεστώς, απευθύνονται στο καθεστώς, εκλιπαρούν ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ το καθεστώς, αναζητώντας λύσεις από τα χέρια του.

Γι αυτό, τέτοια «κινήματα» διαφημίζονται» τόσο πολύ από τους καθεστωτικούς μηχανισμούς και τα ΜΜΕ: Η κατοχική ΕΡΤ καθημερινά διαφημίζει το «αντικατοχικό» κίνημα…

Γι αυτό έχουν εξαφανιστεί και οι κουκουλοφόροι (και τότε για «κίνημα» μας μίλαγαν), αυτοί οι «υπερεπαναστάτες» της φωτιάς και των καταστροφών.

ΣΗΜΕΡΑ που η ΟΡΓΗ βράζει στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας και ξεχειλίζει παντού, δεν υπάρχει ούτε ένα κρούσμα βιαιότητας των «τιμωρών» του καθεστώτος…

Δεν είμαστε ενάντια στο να κατεβαίνει ο κόσμος στο δρόμο, έστω έτσι, σαν αγελαία κίνηση.

Αυτή η κατάσταση εκδηλώνει τις αντικειμενικές διεργασίες αγανάκτησης και οργής που συντελούνται μέσα στην ίδια την ελληνική κοινωνία.

Είτε μας αρέσει λοιπόν είτε όχι η λαϊκή ενέργεια, στην κατάσταση που βρισκόμαστε, δεν μπορεί να μένει κλεισμένη επ’ αόριστον στα κομματικά μπουκάλια.

Τον ατμό αυτής της ενέργειας θα τον αξιοποιήσει μοιραία το καθεστώς και θα τον κατευθύνει στους δικούς του κυλίνδρους.

Και εδώ είναι που το καθεστώς βλέπει έτη φωτός μακρύτερα από τους φετιχιστές της δράσης και της φράσης.

Οι μηχανισμοί του καθεστώτος πατώντας πάνω σε αυτήν την εκρηκτική αγανάκτηση του κόσμου «στήνουν» τις παγίδες τους (ξόβεργες τις είπαν εύστοχα κάποιοι): Τον ειρηνικό εγκλωβισμό της «διαμαρτυρίας για τη διαμαρτυρία», σε αθροιστικά σύνολα χωρίς ΣΥΝΟΧΗ, χωρίς ΑΙΤΗΜΑΤΑ, χωρίς ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ, χωρίς πολιτικές και οργανωτικές λειτουργίες, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ…

ΣΥΝΕΠΩΣ το μόνο που μένει είναι η ΕΞΟΥΣΙΑ που υπάρχει και παρεμβαίνει ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ (το καθεστώς με τα όργανά του) και οι μεταμφιέσεις αυτής της εξουσίας: Τα είδωλα που κατασκευάζει το καθεστώς και ξύνουν τα ένστικτα των «αγανακτισμένων» (Μίκης, Κασιμάτης, Μπέης και Σία)…

Καθώς και οι πολυεδρικές δομές της «αριστερής» και «επιδοτούμενης» εξουσίας.

Σε τέτοια σκορποχώρια «αγανακτισμένων», πάντα κερδίζουν οι οργανωμένες δυνάμεις του καθεστώτος και τα επιδοτούμενα οργανωμένα «αριστερά» κλιμάκιά τους…

Φυσικά κανείς δεν δικαιούται να παρακολουθεί παθητικά και μοιρολατρικά αυτήν την κατάσταση.

Δυστυχώς
οι δυνάμεις που δεν μεθάνε από τις φράσεις και δεν είναι «χαλασμένες» από το σεχταριστικό φετιχισμό της τυφλής δράσης είναι ελάχιστες…

Οι περισσότεροι θεωρούν «επέμβαση» τη φυσική μόνο παρουσία στις πλατείες!!!

Η πραγματική, όμως, επέμβαση είναι ΠΟΛΙΤΙΚΟ μέγεθος και όχι ΦΥΣΙΚΟ.

Αυτό σημαίνει, πρώτα απ’ όλα,
πολιτικός ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ της λαϊκής οργής, αποκαλύψεις γύρω από τις καθεστωτικές ξόβεργες, σταθερός και αδιάκοπος αγώνας εναντίον των ψευδαισθήσεων, αγώνας ιδεολογικός και πολιτικός για την ανάπτυξη της πολιτικής γνώσης και συνείδησης…

Τα θαυμαστικά επιφωνήματα ή οι αφορισμοί, απλώς, παίζουν το παιχνίδι του καθεστώτος: Από τους συνειδητούς προβοκάτορες και από τους υστερικούς φετιχιστές της φυσικής τρεχάλας, τους «χρήσιμους ηλίθιους»…

Αναμφίβολα όλο αυτό το «κίνημα» των «αγανακτισμένων» θα αφήσει και κάποια θετικά αποτελέσματα: Μια γνώση και εμπειρία για κάποιο κόσμο, δηλαδή μια κατάκτηση πολιτικής συνείδησης. Αύριο που θα φανεί η αρνητική κατάληξη πολλοί θα προβληματιστούν και θα εξοπλιστούν με πολιτική γνώση. Είναι και αυτό πολύ σημαντικό…

Προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση πρέπει να επικεντρωθεί και η πολιτική μας παρέμβαση: Από τις καθεστωτικές ξόβεργες να αποκτάμε μεγαλύτερη γνώση των πραγμάτων και να στρεφόμαστε στις πραγματικά αυθεντικές μορφές ανάπτυξης των λαϊκών κινημάτων..