Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Το Εκκλησιολογικό ήθος του Γέροντος Παϊσίου, στο ομολογιακό του φρόνημα


ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ, ΣΤΟ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟ ΤΟΥ ΦΡΟΝΗΜΑ
«Ει τις σχίσματι ακολουθεί, βασιλείαν Θεού ου κληρονομεί» Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος
 «Ει τις σχίσματι ακολουθεί, βασιλείαν Θεού ου κληρονομεί»   (Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος - Εις την Προς Φιλαδελφείς 3,3 επιστολή του).   Αυτά τα λόγια του Αγίου Ιγνατίου  του Θεοφόρου, καθόριζαν το Εκκλησιολογικό ήθος του Γέροντος Παϊσίου, στον ομολογιακό του αγώνα.  Χαρακτηριστική είναι και η επιστολή του που απέστειλε προς τον Αρχιμανδρίτη Χαράλαμπο Βασιλόπουλο.  Στην επιστολή του αυτή από τη μια, Ορθοδόξως ομολογεί την Πίστη του, εκφράζοντας αγωνία και πόνο για τις οικουμενιστικές φιλενωτικές ενέργειες του Πατριάρχη Αθηναγόρα και από την άλλη δεν παραλείπει να υποδείξει με το Ορθόδοξο Εκκλησιολογικό του ήθος, το απαράδεκτο των αποσχιστικών ενεργειών από αδόκιμο ζήλο.

Ελέγχει με παρρησία τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα,  εκφράζοντας την αγωνία του για τα τεκταινόμενα, γράφοντας «Αλλά επειδή έφθασαν μέχρι το ερημητήριό μου θλιβερές ειδήσεις δια την Αγίαν Ορθοδοξίαν μας, επόνεσα πολύ και εθεώρησα καλό να τα γράψω αυτά που ένιωθα» αναφέρει στην επιστολή του προς τον Αρχιμανδρίτη Χαράλαμπο Βασιλόπουλο ο Γέροντας Παΐσιος.
Η υπόδειξη του Γέροντος Παϊσίου είναι σαφέστατη, «Εάν δια τη α ή β λοξοδρόμηση των κατά καιρούς Πατριαρχών χωριζόμεθα και κάνομε δικές μας Εκκλησίες – Θεός φυλάξει!  θα ξεπεράσομε και τους Προτεστάντες ακόμη». Ακολούθως με σοβαρότητα προσθέτει «Εύκολα χωρίζει κανείς και δύσκολα επιστρέφει…». Συνεπώς είναι μέγα ατόπημα να χωριστεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο από την Εκκλησία.
Αγωνία εκφράζει τόσο για τις φιλενωτικές ενέργειες, όσο και για τις αποσχιστικές τάσεις «Εάν οι φιλενωτικοί δίνουν το πρώτο πλήγμα στην Εκκλησία, αυτοί οι ανωτέρω δίνουν το δεύτερο», αναφέρει χαρακτηριστικά. 
Γνωρίζοντας το του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου «Ουδέν ούτω παροξύνει τον Θεόν, ως το Εκκλησίαν διαιρεθήναι», αναφέρει με  πόνο «Εις τους καιρούς μας βλέπομεν ότι πολλά πιστά τέκνα της Εκκλησίας μας μοναχοί και λαϊκοί, έχουν δυστυχώς αποσχιστεί από αυτήν, εξ αιτίας των φιλενωτικών.  Έχω την γνώμην ότι δεν είναι καθόλου καλόν να αποχωριζόμεθα  από την Εκκλησίαν κάθε φοράν που θα πταίει ο Πατριάρχης».
Επιστρατεύει την οδυνηρή εμπειρία τέτοιων ενεργειών στο Άγιο  Όρος, που η παραεκκλησιαστική αδιακρισία κάποιων, δημιούργησε δυσάρεστες καταστάσεις «Δυστυχώς, έχουμε πολλές ‘’εκκλησίες’’ στην εποχή μας», γράφει «Δημιουργήθηκαν είτε από μεγάλες ομάδες ή από κάποιο άτομο ακόμη.  Επειδή συνέβη στο καλύβι των (ομιλώ για τα εν Αγίω Όρει συμβαίνοντα) να υπάρχει και ναός, ενόμισαν ότι μπορούν να κάνουν και δική τους ανεξάρτητη Εκκλησία».
Το επιλογικό κληροδότημα της επιστολής του, είναι ενδεικτικό του εκκλησιολογικού του ήθους «Αλλά από μέσα, κοντά στην Μητέρα Εκκλησία έχει καθήκον και υποχρέωση ο καθένας ν’ αγωνίζεται με τον τρόπον του.  Το να διακόψει το μνημόσυνον του Πατριάρχου, να αποσχισθεί και να δημιουργήσει ιδικήν του Εκκλησίαν και να εξακολουθεί να ομιλεί υβρίζοντας τον Πατριάρχην, αυτό νομίζω είναι παράλογον».
Η διάπυρος ευχή του «Ας  ευχηθούμε όλοι να δώσει ο Θεός την Χάριν του και ο καθένας μας ας βοηθήσει με τον τρόπον του δια την δόξαν της Εκκλησίας μας», ας γίνει ευχή όλων μας.

9 σχόλια:

αντι-νεο-ταξιτης είπε...


Eπιστολή Διαμαρτυρίας προς την Ιερά κοινότητα Αγίου Όρους και την Ι.Μονή μεγίστ
> Παρ 10 Οκτ 2014, 20:08
> ΜΑΣ ΕΣΤΑΛΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΜΕΙΛ
>
> Eπιστολή Διαμαρτυρίας προς την Ιερά κοινότητα Αγίου Όρους και την Ι.Μονή Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους
>
> Ἀνάβυσσος 2/10/2014
> Πρὸς τὴν Ἱερὰ Κοινότητα Ἁγίου Ὄρους Ἄθω
>
> Σεβαστοὶ Πατέρες,
> Στὴν ἀγωνιστικὴ ἐφημερίδα « Ὀρθόδοξος Τύπος» (ἀρ. φύλ. 2038/26-9-2014), διάβασα τὸ ἄρθρο μὲ τίτλο «Ἐπιστολὴ-Ὁμολογία Πίστεως ὑπὸ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ πρὸς τὴν Ἱερὰ Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους» καὶ μοῦ δημιουργήθηκαν συναισθήματα ἱερῆς ἀγανάκτησης γιὰ τὴν στάση ποὺ κρατήσατε, τόσο στὴν Ἱερά Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὅσο καὶ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Μεγίστης Λαύρας.
> Αὐτὸ ποὺ θὰ ἔπρεπε αὐτονόητα νὰ ἔχει γίνει ἀπὸ ἐσᾶς ἐδῶ καὶ πάρα πολὺ καιρὸ, δηλαδὴ νὰ ἐλέγξετε τὴν στάση τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ποὺ μὲ τὶς πράξεις του μᾶς ὁδηγεῖ ταχύτατα στὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ κατ’ ἐπέκταση στὴν κυριαρχία τοῦ Ἀντιχρίστου, ὄχι μόνο δὲν τὸ πράξατε, ἀλλὰ ἀντίθετα προσπαθήσατε νὰ φιμώσετε τὴν γενναία πράξη ὁμολογίας πίστεως, τοῦ Μοναχοῦ Γέροντα Σάββα Λαυριώτη.
> Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ μπῶ στὴ διαδικασία νὰ ἀποδείξω τὸ αὐτονόητο, δηλαδὴ ὅτι ἔπρεπε νὰ κρατήσετε τὴ στάση ποὺ κράτησαν στὸ παρελθὸν οἱ Ἅγιοι καὶ Θεοφόροι Πατέρες σὲ ἀνάλογες περιπτώσεις, ὅταν ἡ Ὀρθοδοξία κινδύνευε ἀπὸ τὶς αἱρέσεις. Αὐτά τὰ γνωρίζετε ἤδη. Πιστεύω ὅτι εἶναι κοροϊδία νὰ προσπαθοῦμε ἐμεῖς, οἱ ἁπλοὶ κληρικοὶ καὶ λαϊκοὶ, νὰ ἐνημερώσουμε ἐσᾶς τοὺς Ἁγιορεῖτες Πατέρες, γιὰ τὴν Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία καὶ νὰ σᾶς πείσουμε γιὰ τὸ πῶς πρέπει νὰ ἐνεργήσετε. Ἐσεῖς, οἱ Ἁγιορεῖτες Μοναχοὶ, εἶστε ὁ φάρος τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ὀφείλετε νὰ καθοδηγεῖτε ἐσεῖς ἐμᾶς καὶ ὄχι τὸ ἀντίθετο.
> Θεωρῶ ὅτι ἄλλος εἶναι ὁ λόγος ποὺ δὲν ἀντιδρᾶτε: ἤ εἶστε κι ἐσεῖς συνειδητὰ ταγμένοι στὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ στὸν Ἀντίχριστο, ἤ σᾶς ἔχουν δεμένους καὶ δὲν μπορεῖτε νὰ μιλήσετε γιὰ τοὺς λόγους ποὺ ἐσεῖς γνωρίζετε.
> Ἔχετε ὑπόψιν σας ὅτι, ἡ σπίθα ποὺ ἔβαλε ὁ πατέρας Σάββας ἄναψε τὴ φωτιά σὲ κληρικούς καὶ λαϊκούς καὶ συνεπῶς δὲν πρόκειται νὰ μείνουμε μὲ σταυρωμένα χέρια. Σκοπεύουμε νὰ ἀντιδράσουμε μὲ ὁποιονδήποτε τρόπο μποροῦμε, ὅποιο κι ἂν εἶναι τὸ τίμημα.
> Κλείνοντας θέλω νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, γιατὶ μᾶλλον τὸ ἔχετε ξεχάσει, ὅτι ὑπάρχει Θεὸς καὶ θὰ δώσετε λόγο σ’ Αὐτὸν. Ἀφενὸς μὲν γιὰ τὴν στάση ποὺ κρατᾶτε ἀπέναντι στὴν ἀπειλὴ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀφετέρου δὲ γιὰ τὴν προσπάθειά σας νὰ φιμώσετε ὁποιονδήποτε τολμᾶ νὰ κάνει ὁμολογία πίστεως.
> Σᾶς εὔχομαι καλὴ μετάνοια.
> Μετά τιμῆς,
>
> Πατὴρ Κωνσταντῖνος Σκόδρας
>
> Κοινοποίηση: Ἱερὰ Μονὴ Μεγίστης Λαύρας
>
> ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
> Σημείωση:
> Το παραπάνω κείμενο, έχει δοθεί επίσης στην εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» και δημοσιευθει στο σημερινό φύλλο http://www.orthodoxostypos.gr/Photos/Pages/2040%201.pdf (ΣΕΛΙΔΑ 6).
> Ο λόγος που αναρτήθηκε και στο διαδίκτυο, είναι για να προτρέψει κι άλλους να αντιδράσουν, στέλνοντας ανάλογες διαμαρτυρίες. Οποιοσδήποτε συμφωνεί με το περιεχόμενο αυτής της επιστολής , μπορεί να την χρησιμοποιήσει αυτούσια, αλλάζοντας μόνο την υπογραφή, ή να συντάξει την δική του.
> Είναι απαραίτητο να τονιστεί εδώ, ότι όσο περισσότερες φωνές διαμαρτυρίας ακουστούν, τόσο πιο ξεκάθαρο γίνεται στην Ιερά Κοινότητα και στους Ηγουμένους του Αγίου Όρους, ότι οι απλοί κληρικοί και λαϊκοί είναι αφυπνισμένοι και ενήμεροι για την παναίρεση του Οικουμενισμού και απαιτούν από αυτούς να κρατήσουν την στάση που αρμόζει.
>
> Σας παραθέτω τις διευθύνσεις που μπορείτε να στείλετε τις επιστολές σας:
> Προς την Ιερά Κοινότητα Αγ. Όρους
> ΤΚ 63086
> Καρυαί Αγ. Όρους
>
> Προς την Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας
> Δια την Ιερά Σύναξη
> ΤΚ 63086
> Καρυαί Αγ. Όρους

amethystos είπε...

Αγαπητέ φίλε, αυτό είναι ένα μέτριο συνδικαλιστικό κείμενο. Πού είναι η ομολογία πίστεως;; Μνημονεύεται μόνον ο αντίχριστος!! Αφορά ανθρώπους αποτυχημένους στήν περιπέτεια τής πίστεως, κυριευμένους από τήν ανία καί τήν αργία, πού θέλουν λίγη δράση γιά αλλαγή. Γιατί δέν κάνετε ένα ταξειδάκι;; Σέ ποιά αίρεση αντιδράς ακριβώς;; Ξέρεις τί σημαίνει αρνητικό πνεύμα;; Αντίδραση γιά τήν αντίδραση. Γιά νά γεμίσει τό κενό τής ζωής. Μέ τήν φοβερή υποψία ότι οι άρχοντες είναι ψεύτικοι δέν μπορούμε νά κάνουμε πάνω τους τήν προβολή τού πάθους τής αναγνωρίσεως πού μάς τρώει τήν ψυχή από τήν εποχή τού Αδάμ. Τού "σάν θεοί", τής κενοδοξίας μας. Τού κρυμμένου μας μεγαλείου, τό οποίο ικανοποιείται μόνον διά τής προβολής, όπως καί στήν πολιτική, όπου ο εκάστοτε αρχηγός θεωρείται θεός πού μπορεί νά λύσει όλα μας τά προβλήματα. Ο Βαρθολομαίος είναι ο θεός σας, ο πατέρας σας, αυτός πού δίνει νόημα στό κενό τής ζωής σας. Καί ακριβώς τό είδος τής αντιδράσεως δείχνει πώς είστε αποφασισμένοι νά μήν εγκαταλείψετε τό κοσμικό φρόνημα. Τό οποίο είναι η προβολή στήν ύπαρξη, σέ κάποιο ιστορικό πρόσωπο, τού υπέρτατου αγαθού πού έχουμε μέσα μας. Τού summum bonnum. Οπως οι πολιτικοί τής Ελλάδος τό προβάλλουν σέ κάποια υπερδύναμη, οι σημερινοί ηγέτες τής ''πίστεως'' στόν πάπα. Πολλοί σύγχρονοι θεολογούντες στόν Ρωμανίδη. Οι θεούσες στόν Ιησού ή σέ κάποιον πνευματικό, ή γέροντα. Οι παληοί πιστοί ήξεραν νά σπάνε αυτή ακριβώς τήν προβολή. Οπως μάς φανερώνει τό Γεροντικό. Σήμερα, σέ μιά εποχή στήν οποία κανείς δέν θέλει νά γνωρίσει τόν εαυτό του, τήν αλήθεια τής δημιουργίας καί τόν Δημιουργό, όλοι οι γόητες προσφέρονται γιά προβολή, όπως τά αστέρια τού Χόλλυγουντ. Σήμερα είμαστε γεμάτοι, χορτάτοι από στάρ καί αντιστάρ, από ύλη καί αντιύλη. Εσύ πάσχεις από μιά αντιστροφή τής προβολής αυτής. Από μιά εσωτερίκευση τού μηχανισμού τής προβολής πού σέ οδηγεί στήν αυτοθέωση. Αφού πέρασες χαρούμενα τήν εποχή τής αποθέωσης. Είσαι ένας συνηθισμένος σκλάβος τού κοσμικού φρονήματος. Γι' αυτό καί δέν γνωρίζεις ποά αίρεση ακριβώς πολιορκεί τήν εκκλησία τού Κυρίου. Οχι τήν εικονική στήν οποία είσαι αφιερωμένος. Γιά νά αρνηθείς τήν προβολή πρέπει να φορτωθείς τον σταυρο σου, τον Σταυρο του Κυριου, κι αυτο ποναει φιλε.

Ανώνυμος είπε...

Γίνεται όντως προβολή του "χαμένου μεγαλείου" σε διάφορα "είδωλα"...
Πως μπορείς όμως κάπου εκεί...ανάμεσα στα υπόλοιπα...να συμπεριλάβεις και τον Κύριο?
Ακόμα κι αν η σχέση μαζί Του δεν είναι η τέλεια, και εχει προβλήματα και ελλείψεις πάσης φύσης...δηλ.υπάρχουν διάφορα θέματα με τον εαυτό μας ή τους άλλους που εξωτερικεύονται μέσω κάποιου "ρολου" που θα "πάρουμε", απεναντί Του, είτε του "θύματος" είτε του "οπαδού" κτλ...
όμως η προβολή σε Αυτόν, δεν είναι τελικά η μόνη που επιβάλλεται, και θα είναι πλήρως επιτυχημένη?
Δηλ. αυτά τα κενά της ψυχής και τα συμπλέγματα που έχει στη μεταπτωτική της πορεία, πως αλλιώς μπορούν να πληρωθούν παρά μονο με το αληθινό μεγαλείο του Κυρίου στο οποίο όλοι επιβλέπουμε και καλύπτει το χαμένο δικό μας?

Στον πρ. Ησαϊα λέει:
"Εις ΕΜΕ, ΒΛΕΨΑΤΕ, και ΣΩΘΗΤΕ, πάντα τα πέρατα της γης"
Μ.Π.

amethystos είπε...

Δέν υφίσταται σχέση μέ τόν Κύριο. Είναι προβολή καί ονομάζεται Μίμησις Χριστού. Αδύνατη. Είναι αυτοθέωση. Ο Κύριος μάς καλεί καί μάς προσλαμβάνει μεταμορφώνοντάς μας. Στόν Καιρό μας.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΝΣΤΑΣΗ είπε...

Αμεθυστε εισαι στα καλα σου η οχι ?
Θαβεις συνεχεια παρακολουθω την πρακτικη της Εκκλησιας του Χριστου που πρεπει να βγαλει απο το σωμα της, τα ζιζανια και τα σαπια μελη, εξαφανιζεις τις θειες εντολες για καθαρση του σωματος απο τον καρκινο των οικουμενιστων, και διαστρεφεις φανατικα ολη την Αγιο-Πατερικη Παροδοση των Ιερων Συνοδων ολων των αιωνων που σκοπο ειχαν παντοτε οταν συγκροτουνταν να διωξουν απο το σωμα της Εκκλησιας του Χριστου ολους τους ανθρωπους του σατανα - αιρετικους- πλανεμενους -βλασφημους -σχισματικους -κακοδοξους- μολυσμενους και ακαθαρτους απο καθε λογης βρωμα. Πιο καλο δικηγορο απο εσενα που υπερασπιζεσε ολη την μασονικη σαβουρα των σατανιστων οικουμενιστων αρχιερεων με τις αμπελοφιλοσοφιες σου δεν εχω δει.
Και ο αρειος εκανε μαγκιες σατανικες και ειδες τι επαθε. Και οι αγιορειτες που μνημονευανε βεκκο ειδες τι παθανε. Γιαυτο αμεθυστε ασε τις οικουμενιστικες ψευτομαγκιες και τις φανφαρες τις κακοδοξες και ακολουθησε τον Χριστο τον Θεο μας και τους Αγιους του, και αποτειχισου απο τον αννα και τον καιφα, κοψε εκκλησιαστικη κοινωνια απο τους σημερινους εχθρους και σταυρωτες του Χριστου και Θεου μας, τους οικουμενιστες μασονους αρχιερεις του διαβολου.

amethystos είπε...

Κολλάει η βλακεία φίλε. Μπήκες σέ λάθος σπίτι. Δέν ακούμε κασσέτες.

Ανώνυμος είπε...

Τελικά αμέθυστε όταν κάποιος σου λέει την αλήθεια ξεχνάς τις αμπελοφιλοσοφίες και βγάζεις τον πραγματικό εαυτό σου, μιλώντας την γλώσσα του λιμανιού.
Ορθόδοξη Ένσταση συγχαρητήρια για την αμιγώς ορθόδοξη οπτική.

Ανώνυμος είπε...

Την διδασκαλία του π. Παïσίου για τον ΙΕ’ Κανόνα της ΑΒ’ Συνόδου, την ευρίσκομε στην 8η παραπομπή της επιστολής του προς τον πατέρα Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, εξηγώντας την φράση «Το να διακόψη το μνημόσυνον του Πατριάρχου , να αποσχισθή και να δημιουργήση ιδικήν του Εκκλησίαν και να εξακολουθή να ομιλή υβρίζοντας τον Πατριάρχην, αυτό, νομίζω, είναι παράλογον».8

«8. Και πάλιν αποδεικνύεται το ορθότατο Εκκλησιαστικό φρόνημα του Γέροντα και η υψηλή διάκρισή του στον χειρισμό δυσχερέστατων εκκλησιολογικών προβλημάτων. Ατυχώς όμως η φράση αυτή του Γέροντα από μερικούς παρερμηνεύτηκε. Υποστήριξαν, δηλαδή, ότι ο Γέροντας θεωρούσε παράλογο – και συνεπώς απέκλειε και απαγόρευε τελείως – ακόμη και την απλή διακοπή του μνημοσύνου του οικείου επισκόπου (εν προκειμένω του Πατριάρχου). Και η παρερμηνεία τους αυτή συνετέλεσε ώστε οι μεν οικουμενίζοντες από αυτούς να την διακηρύσσουν – εκμεταλλευόμενοι το κύρος του Γέροντα -, οι δε ρέποντες προς τον ζηλωτισμό να σκανδαλίζωνται και να επικρίνουν άδικα τον Γέροντα. Αλλ’ όμως δεν ήταν δυνατόν ο μακαριστός Γέροντας να αποκαλούσε «παράλογον» κάτι το οποίον επιτρέπουν και μάλιστα το επαινούν (χωρίς όμως να το επιβάλλουν) οι Ιεροί Κανόνες (ΛΑ’ Αποστολικός και ΙΕ’ Πρωτοδευτέρας· εννοείται, φυσικά, όταν υφίσταται το ανάλογο αίτιο, αλλά και οι απαραίτητες προϋποθέσεις σ’ αυτόν ο οποίος προβαίνει στη διακοπή). Όπως είναι καταφανές και από την προσεκτική ανάγνωση της εν λόγω φράσης του Γέροντα – αλλά και των αμέσως προηγουμένων και επομένων αυτής – ο Γέροντας εδώ δεν αναφέρεται απλώς και μόνον στην ψιλήν διακοπήν του μνημοσύνου (η οποία είναι η υπερτάτη επιτρεπτή διαμαρτυρία), αλλά σε σύνολον ενεργειών, οι οποίες συνιστούν απόσχιση από την Εκκλησία και δημιουργία ιδίας ανεξάρτητης «Εκκλησίας», η οποία μάλιστα πολεμεί την Μητέρα Εκκλησία. Αυτό αποκαλεί «παράλογον» και αυτό χαρακτηρίζει ως «δεύτερον πλήγμα» προς την Εκκλησία (μετά το «πρώτο» των φιλενωτικών). Το ότι αυτό ήτο το πνεύμα – αλλά και το γράμμα – του Γέροντα επιβεβαιώνεται κατά τρόπον αναντίρρητο από την ίδια την στάση του – ολίγον μάλιστα χρονικόν διάστημα μετά την αποστολήν της επιστολής του – καθόσον, όχι μόνον συμφώνησε με την διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχου Αθηναγόρου – στην οποίαν είχαν προβή οι περισσότερες Αγιορειτικές Μονές – αλλά και απαίτησε – όπως γράφτηκε πρόσφατα – την εφαρμογή της διακοπής από Ι. Αγοιρειτική Μονή, την οποίαν κατεύθυνε πνευματικά...

Συνεχίζεται

Ανώνυμος είπε...

Συνέχεια

…Για να παρουσιασθή όμως πληρέστερα η σχετική στάση του Γέροντα θα πρέπη να λεχθή και το ότι, όταν, μετά εικοσαετία περίπου, γινόταν κίνηση διακοπής του μνημοσύνου του Πατριάρχου Δημητρίου υπό αρκετών Αγιορειτών Κελλιωτών Πατέρων – λόγω της μετάβασής του κατά το 1987 στη Ρώμη και της εκεί Λειτουργικής συμπροσευχής του – ο μακαριστός Γέροντας εκδήλωσε την σαφή αντίθεσή του (για τη διακοπή). Με αποτέλεσμα η προσπάθεια να σταματήση αμέσως και οι πλείστοι των υπογραψάντων να ανακαλέσουν στήν πράξη την απόφασή τους.
Συμπερασματικά, για να μην δημιουργούνται απορίες και συγχύσεις στους απλούς αναγνώστες, πού τυχόν θα θεωρήσουν ως αντιφατική την διαφορετική συμπεριφορά του Γέροντα στις δύο αυτές – σαφώς διαφέρουσες μεταξύ τους – περιπτώσεις, διασαφηνίζουμε ότι κατά την διδασκαλία του Γέροντα Παïσίου – η οποία συμφωνεί με τους Ι. Κανόνες και με την Εκκλησιαστική πράξη διαχρονικά (και πρόσφατα) – ΜΠΟΡΟΥΜΕ να διακόψουμε το μνημόσυνο του οικείου επισκόπου και πρό της συνοδικής του καταδίκης – χωρίς να αποκοπτώμαστε της Εκκλησίας, αλλ’ ως ένδειξη της εντονότατης επιτρεπτής διαμαρτυρίας μας -, όταν υπάρχουν οι εξής προϋποθέσεις:
Α. Να δοθή η υπό του επισκόπου κανονική (= η θεωρουμένη υπό των Ι. Κανόνων) αιτία, δηλαδή, η «γυμνή τη κεφαλή» διακήρυξη κάποιας αίρεσης· και
Β. Να οδηγούμαστε στην ενέργειά μας αυτή όχι από κάποια εμπάθεια, αλλ’ από πόνο και καθαρή αγάπη προς την Ορθοδοξία, ακόμη δε και από άνωθεν φωτισμένη διάκριση (τουλάχιστον οι πρωτοστατούντες), για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε, εάν θα είναι προς το συμφέρον της Εκκλησίας η άμεση διακοπή μνημοσύνου. Ή εάν θα ήτο προτιμότερον «άχρι καιρού» να περιοριστούμε σε λοιπές διαμαρτυρίες (εκτός, δηλαδή, της διακοπής), αναμένοντας μετάνοια και διόρθωση ή, τέλος, την συνοδική καταδίκη του αιρετικού επισκόπου.» (Από το βιβλίο «ΚΕΙΜΕΝΑ – ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Γέροντος Παïσίου του Αγιορείτου 1924-1994», Νικολάου Α. Ζουρνατζόγλου, σελ. 22-24).

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...