Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Ἡ δασκάλα μου ἡ μάμμη μου

Γράφει ὁ Γέροντας Γρηγόριος, Καθηγούμενος Ἱερᾶς Μονῆς Δοχειαρίου Ἁγίου Ὅρους
Καταγότανε ἀπὸ τὶς σκλαβωμένες πατρίδες, τὴν Αἶνο καὶ τ᾽ Ἀϊβαλί. Ὅταν ἐγκατασταθήκανε στὴν Πάρο, στὶς μεγάλες μέρες τραγουδούσανε: «Παναγιά μου ἀπὸ τὴν Αἶνο, μήνυσέ μου ἵντα θὰ γένω. Παναγιά μου ἀπὸ τὴν Πάρο, μήνυσέ μου ποιάν θὰ πάρω». Αὐτὴ ἡ γιαγιὰ μὲ ἐδίδαξε μὲ τὴν ζωή της καὶ τὸν λόγο της τὸ πατρῶον σέβας. «Ἡ νηστεία εἶναι, παιδί μου, ἡ βάσις κάθε σωματικῆς ἀσκήσεως.» Ὅλες τὶς Σαρακοστὲς ἄλαδο ἡ γιαγιὰ καὶ ὁλόκληρο τὸ σπίτι. Μ᾽ ἔμαθε ν᾽ ἀνάβω τὸ καντήλι, νὰ θυμιάζω, νὰ ἀνάπτω κερὶ μπροστὰ στὰ εἰκονίσματα καὶ νὰ προσεύχωμαι στὸν ὄρθρο καὶ στὸ δείλι. Μοῦ ὑπέδειξε τὶς μετάνοιες σὰν προσευχὴ ποὺ τὴν δέχεται ὁ Θεός. Μὲ δίδαξε ὅτι ἂν τρεῖς Κυριακὲς δὲν ἀκούσουμε τὸν ἑξάψαλμο, σταματᾶμε νὰ εἴμαστε χριστιανοί. «Σήκω, παιδί μου, ὁ παπᾶς πέρασε, ἀνέβηκε στὴν Παναγία· μὴ ξεχνᾶς ὅτι καὶ τὴν προηγούμενη Κυριακὴ τὸν χάσαμε τὸν ἑξάψαλμο.» Μ᾽ ἔμαθε νὰ τὸν ἀκούω ὄρθιος καὶ σεβίζων, ὑποκλινόμενος. Τὴν ὥρα ποὺ διαβαζότανε τὸ Εὐαγγέλιο ἔβαζε κερὶ στὸ μανάλι, γιατὶ πίστευε ὅτι τὸ Εὐαγγέλιο εἶναι ἡ διαθήκη ποὺ ἄφησε ὁ Χριστὸς στὸν κόσμο, καὶ στὴν σύνταξη καὶ ἀνάγνωση τῶν διαθηκῶν, ποὺ γινότανε πάντοτε τὸ ἑσπέρας, ὅλοι βαστοῦσαν κερί, γιὰ νὰ βλέπη ὁ συντάκτης. Μ᾽ ἔμαθε πὼς τὸ «Δόξα Πατρὶ» εἶναι ἡ μεγαλύτερη δοξολογία καὶ ἱστάμενος ὄρθιος νὰ σταυροσημειοῦμαι. Μ᾽ ἔμαθε τὴν Μεγάλη Σαρακοστή, εἰσερχόμενος στὸν ναό, νὰ κάνω τρεῖς μετάνοιες, γιὰ τὸν....
προηγιασμένο Ἄρτο ποὺ βρίσκεται στὴν ἁγία Τράπεζα. Μοῦ ὑπέδειξε, περνώντας μπροστὰ ἀπὸ κάθε ἐκκλησία, νὰ σταυροσημειοῦμαι καὶ νὰ ἐπικαλοῦμαι τὸν Ἅγιο τῆς ἐκκλησιᾶς. Ὅπου καὶ νὰ βρίσκωμαι, τὴν ἡμέρα τῶν Θεοφανείων νὰ τὴν τιμῶ ὅπως τὴν Κυριακὴ τοῦ Πάσχα. Μοῦ διηγήθηκε ὅτι πολλοὶ εὐλαβεῖς ἄνθρωποι εἶδαν τὰ ξημερώματα τῆς ἑορτῆς τῆς Μεταμορφώσεως τὸ ἄκτιστον φῶς. Μοῦ ὑπέδειξε τὴν Κυριακὴ νὰ μὴ γονατίζω, γιατὶ οἱ ἅγιοι Κολλυβάδες τοὺς δίδαξαν ὅτι ἡ Κυριακὴ εἶναι Πάσχα. Μ᾽ ἔμαθε τὸ πρόσφορο τὸ καλοζυμωμένο νὰ τὸ προσφέρω στὴν ἐκκλησία ὄχι μὲ γυμνὰ τὰ χέρια, ἀλλὰ σὲ ἄσπρη καθαρὴ πετσέτα. Μ᾽ ἔμαθε ὅταν φτιάχνω τὰ κόλλυβα, νά ᾽χω κερὶ καὶ λιβάνι. Μοῦ ὑπέδειξε στὸ Ἱερὸ ποὺ διακονῶ, ποτὲ τὰ ἐνδύματά μου νὰ μὴν ἀγγίξουνε τὴν ἁγία Τράπεζα, γιατὶ -ὅπως ἔλεγε- εἶναι ὁ θρόνος τοῦ Θεοῦ.
Μὲ κράτησε νὰ μὴν ἀφήσω τὴν ἐκκλησιαστικὴ σχολή, ἀλλὰ νὰ συνεχίσω, γιατὶ τοὺς λογισμούς μου νὰ σπουδάσω γιατρός, τοὺς ἔκρινε σὰν ἀφορμὴ νὰ ἀπομακρυνθῶ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Μ᾽ ἔμαθε νὰ μὴν εἶμαι φιλόδικος. Ἂν καὶ χήρα πενήντα πέντε χρόνια, δέχθηκε κάθε ἀδικία, χωρὶς νὰ καταφεύγη στὸ δικαστήριο τῶν ἀνθρώπων· ὅλα τὰ ἄφηνε στὸ δικαστήριο τοῦ Θεοῦ. Μοῦ πιπίλισε κυριολεκτικὰ τὸ μυαλό μου νὰ προσέχω τὸ σκάνδαλο, γιατὶ ἔχει δύο ὄψεις: σκανδαλίζεσαι καὶ σκανδαλίζεις.

Ἡ πτωχὴ αὐτὴ γιαγιά, μὲ τὶς τρύπιες συρτὲς παντόφλες καὶ τὴν κάλτσα τὴν ξώφτερνη, εἶχε πάντοτε τὴν ποδιά της ἀνασηκωμένη, γεμάτη δοσίματα. Στὴν μεγάλη πείνα βοήθησε πολλοὺς ἀνθρώπους καὶ πολλὰ παιδιὰ μεγάλωσαν ἀπὸ τὰ χέρια της. Ἡ ἁγνή της ζωή, παρὰ τὰ πολλὰ χρόνια τῆς χηρείας, ἦταν στὴν κοινωνία τοῦ χωριοῦ παροιμιώδης. Φίλεργη, λέγοντας πάντοτε τὸν στίχο: «Ἡ νύχτα κι ἡ αὐγὴ μ᾽ ἔβγαλε καματερή». Αὐτάρκης, οἰκονόμα καὶ ταπεινή. Μ᾽ ἔμαθε νὰ ζῶ ἀπὸ τὸν κόπο τῶν χεριῶν μου καὶ ὄχι νὰ ἁπλώνω χέρι. Τό ᾽ξερε κι αὐτό: «Καλύτερα, παιδί μου, νὰ δίνης παρὰ νὰ παίρνης».
Μέσα σ᾽ αὐτὸ τὸ κλίμα τράνεψα. Ἔπειτα ὅμως, σὰν ἀφελὴς νησιώτης πίστεψα ὅτι στὶς θεολογικὲς σχολὲς διδάσκεται ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ. Καὶ τότε ἄρχισε ἡ παραζάλη. Καθηγητὴς ἀπὸ ἕδρας σὲ ἐρώτηση ἀπήντησε: «Ἐγὼ δὲν κάνω θρησκεία, κάνω ἐπιστήμη»! Καὶ οἱ ἑρμηνευτὲς τῆς Γραφῆς ἀράδιαζαν γνῶμες τῶν ἀπίστων τῆς Εὐρώπης. Αὐτοὶ ἐρεύνησαν τὴν Γραφὴ πιὸ σωστὰ ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρες! Ὅ,τι ἔμαθαν στὰ αἱρετικὰ πανεπιστήμια, σὰν ψιττακοὶ μᾶς τὰ μετέφεραν στὶς αἴθουσες τῶν θεολογικῶν σχολῶν. Ὅλη ἡ Πατρολογία τελείωνε στὸν ὄγδοο αἰῶνα. Μετὰ δὲν εἶχε ἡ Ἐκκλησία ἡ ὀρθόδοξη νὰ παρουσιάση Πατέρες καὶ διδασκάλους(!). Ποῦ νὰ ἀκούσουν γιὰ ἅγιο Νικόδημο; Λαϊκότροπος καὶ καλογερόπληκτος. Τὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ εὐτυχῶς ὁ Παναγιώτης ὁ Χρήστου τὸν ἔβαλε στὴν σειρὰ τῶν μαθημάτων του.
Μέσα σ᾽ ὅλον αὐτὸν τὸν τάραχο, ἄρχισαν τὰ νεώτερα χρόνια οἱ θολωμένες θεολογίες. Οἱ μεγάλοι αὐτοὶ θεολόγοι μᾶς παρέδωσαν μαθήματα γιὰ τὶς σχέσεις τῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος, ποὺ δὲν μᾶς ἀποκαλύφθηκαν. Καὶ ὕψωσαν τὸν ἐπίσκοπο ἐκεῖ ποὺ δὲν τὸν φτάνει οὔτε ὁ ἄνθρωπος οὔτε ὁ Θεός. Ἀναπτύχθηκε ἡ θεωρία ὅτι ὁ πρεσβύτερος λειτουργεῖ στὸ ὄνομα τοῦ ἐπισκόπου καὶ ὄχι τοῦ Χριστοῦ! Τὸ «Δεῦτε προσκυνήσωμεν» στὴν εἴσοδο τοῦ Εὐαγγελίου ἀναφέρεται στὸν ἐπίσκοπο (γι᾽ αὐτὸ πολὺ σωστὰ ἡ Ἐκκλησία ψάλλει μετὰ «Σῶσον ἡμᾶς, Υἱὲ Θεοῦ... ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπο»). Καὶ ξεχάστηκε ὅτι ὁ ἐπίσκοπος μέχρι τὸν δέκατο ἕκτο αἰῶνα ἀφαιροῦσε ἀπὸ πάνω του κάθε στολίδι καὶ λειτουργοῦσε ὡς ἁπλὸς πρωτόπαπας. Σήμερα καὶ τὴν ὥρα τῆς χειροτονίας ὁ ἐπίσκοπος φέρει μίτρα, στέμα βασιλικό! Ἔτσι ὁλοκληρώνεται ἡ ἐπισκοπική του παρουσία! Ἐξ ἁμαρτιῶν μας ἕνας ἐπίσκοπος βρῆκε στὴν Μικρὰ Ἀσία τὴν τουρκάλα νὰ ἔχη μίτρα πολύτιμη γιὰ φωλιὰ στὴν κλῶσσα. Ὡραῖα τὸ ἐτίμησε αὐτὸ τὸ διάδημα ἡ ἀγράμματη μουσουλμάνα!
Ἕτερος μεγάλος θεολόγος μᾶς ἔδωσε τὸ ζῶον τὸ θεούμενον. Βρέθηκα στὴν συντροφιά τους καὶ διερωτήθηκα: «Τόσο ὑψηλὰ ἔχουν ἀνέβη αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι; Ἐγὼ τί θέλω ἐδῶ μέσα ὁ ἀμαθὴς καὶ ἀγράμματος;» Τοῦ συγγραφέα τοῦ βιβλίου «Ζῶον θεούμενον» τοῦ ἀνέκοψε ὁ Θεὸς τὴν ζωὴ ἐξερχομένου τῆς ταβέρνας...
Ἄλλος μᾶς ἔδωσε βιβλίο «Μιὰ βραδιὰ στὴν ἔρημο τοῦ Ἁγίου Ὄρους». Χίλιες βραδιὲς ἔχω ζήσει στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ δὲν αἰσθάνθηκα αὐτὰ ποὺ ἔζησε αὐτὸς μὲ μιὰ βραδιὰ στὴν ἔρημο τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Καὶ διερωτῶμαι: «Τοξευμένοι πύραυλοι εἶναι αὐτοί; Καὶ ἐπιτέλους ποιός τοὺς τοξεύει, τὸ μυαλό τους ἢ ὁ Θεός;».
Ἐρχόμαστε καὶ σὲ ἕνα ἄλλο βιβλίο, στὴν «Ἐμπειρικὴ θεολογία». Ἄλλος παράδεισος κι αὐτός. Ἀπὸ ποῦ εἶχε τὴν ἐμπειρικὴ θεολογία ὁ παπα-Γιάννης; Ἀπὸ τὴν ἐφοπλίστρια γυναίκα του; Δὲν ξέρω ἂν ποτὲ λειτουργοῦσε κι ἂν ποτὲ θεάθηκε μὲ ράσο. Πάντως διπλοπόδι σὲ δικηγορικὸ γραφεῖο τῆς πλατείας Κάνιγγος ἐδίδασκε τὴν ἐμπειρικὴ θεολογία. Πόθεν τὴν ἐδιδάχθη καὶ πότε τὴν ἔζησε; Ἂν ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωσε λίγο παραπάνω μυαλό, ἂς εἴμαστε συγκρατημένοι.
Καὶ ἄλλος σπουδαῖος ὑψιπέτης παρουσιάστηκε στὸ πνευματικὸ στερέωμα τῶν τελευταίων ἐτῶν. Μᾶς ἔδωσε τὸ σύγγραμα «Ὀψόμεθα τὸν Θεὸν καθώς ἐστιν». Ὅταν τὸ ἀναγινώσκη κανείς, ἡ πρώτη του σκέψη εἶναι: «Γράφει ἀπὸ ἐμπειρία ἢ ἀπὸ γνώση;». Ἂν εἶναι ἀπὸ ἐμπειρία, ποιός μπορεῖ νὰ ξεχάση ὅτι στὸ Ἅγιον Ὄρος εἶχε ὑποτακτικὸ τὸν παπα-Δημήτρη τὸν..., ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ὁ μεγαλύτερος κατάσκοπος τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου; Ὁ λαὸς λέγει ὅτι τὸ παγώνι, ὅταν κοιτάζη τὰ ὄμορφα φτερά του, τραγουδάει, ἀλλ᾽ ὅταν κοιτάξη τὰ πόδια του, ντρέπεται καὶ σταματάει...
Πρεσβύτερος ἔδωσε σὲ κυκλοφορία ἐμπειρίες του ἀπὸ τὴν θεία Λειτουργία καὶ μᾶς ὡδήγησε στὸν λογισμὸ ὅτι αὐτὸς ἀγγέλους ἔσχε συλλειτουργοῦντας. Αὐτὰ δὲν γράφονται. Βιώνονται καὶ συνεσκιασμένα σὲ ὀλίγους τὰ ἀποθέτουμε.
Περὶ δὲ τῆς νοερᾶς προσευχῆς... αὐτὸ τὸ οὐράνιο πρᾶγμα τὸ κατεβάσαμε στὰ πεζοδρόμια καὶ γράψαμε καὶ ξαναγράψαμε αὐτὰ ποὺ ποτὲ δὲν ἀγγίξαμε...
Στὴν Δυτικὴ Ἑλλάδα ἦταν ἄγνωστος ὁ μοναχισμός. Πάρε τὸν δρόμο τῆς ἔρευνας ἀπὸ τὴν Ναύπακτο μέχρι τὸ Πωγώνι τῆς Βορείου Ἠπείρου, ἂν θὰ βρῆς μοναχὸ ἢ μοναχή. Ὅταν βρεθήκαμε σὲ κάποιο χωριό, οἱ ἄνθρωποι νόμισαν ὅτι εἴμαστε Ἰεχωβάδες. Κλείστηκαν στὰ σπίτια τους καὶ δὲν μᾶς ἄνοιγε κανεὶς τὴν πόρτα καὶ κάλεσαν τὴν ἀστυνομία νὰ μᾶς συλλάβη, γιατὶ δὲν εἶχαν δῆ ποτὲ τὸν μοναχικὸ σκοῦφο. Ὁ παπα-Σπυρίδων, μὲ ὅλα του τὰ βάσανα, ἐπιστράτευσε τόσα παιδιὰ σ᾽ ἕνα νεόδμητο μοναστήρι καὶ ὁ οὐρανοβάμων ἐπίσκοπος ἀγωνίστηκε νὰ τὸ κλείση. Βρὲ ἄσ᾽ τους, ἔστω καὶ σὰν σημάδι στὴν ἄμμο τῆς ἐρημιᾶς καὶ μὴ τοὺς κυνηγᾶς. Ἡ «Ἁμαρτωλῶν Σωτηρία» ἔστειλε πολλοὺς ἀνθρώπους στὰ μοναστήρια, σταμάτησε τὴν κραιπάλη καὶ τὴν μέθη σὲ πολλούς. Τὰ δικά σας τὰ βιβλία ποιόν ἔστειλαν στὴν ζωὴ τῆς ὡλοκληρωμένης ἀφιερώσεως στὸν Χριστό;
Κι ἔτσι δώνω συχώριο σὲ ὅλους τοὺς παπποῦδες καὶ τὶς γιαγιάδες ποὺ μοῦ εἶπαν: «Πρόσεχε τοὺς μορφωμένους. Ἀπὸ αὐτοὺς θὰ χαλάση ὁ Θεὸς τὸν κόσμο». «Τὰ ὑπέρμετρα τῶν δαιμόνων εἰσιν» ἔλεγε ὁ ὅσιος Ἀμφιλόχιος ὁ Πάτμιος. Ὁδήγησέ τον τὸν ἄλλον στὴν στράτα τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ Θεὸς θὰ τὸν κατευθύνη καὶ θὰ τὸν διδάξη. Ὄχι μεγαλοστομίες. Ἐμεῖς μένουμε σ᾽ αὐτὰ ποὺ διδαχθήκαμε ἀπὸ τοὺς προγόνους μας, ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι οἱ ἀκολουθίες, τὸ κερὶ καὶ τὸ λιβάνι καὶ τὸ καντήλι ποὺ ἀνάβει μπροστὰ στὰ ἅγια εἰκονίσματα. Καὶ πιὸ πέρα δὲν πηγαίνω. Ἂν θέλη, ἂς μὲ πάη ὁ Θεός.
Κύριε, βοήθα. Θόλωσαν τὰ νερὰ καὶ δὲν βλέπουμε τὴν ὀμορφιὰ τοῦ βυθοῦ τῆς θάλασσας. Κύριε, συγκράτησε τοὺς μεγαλοδιανοούμενους. Φρενάρισε τὸ κακὸ ποὺ μᾶς βρίσκει τὰ τελευταῖα χρόνια. Καὶ ἐμεῖς, λάτρεις σου ἀμετάθετοι καὶ ἀμετακίνητοι.

orthodoxia-ellhnismos


Ανώνυμος είπε...
"Ο Γέροντας ελέγχει μέ τόν τρόπο του τήν σύγχρονη υπερβολή, τήν σύγχρονη προβολή τών πνευματικών θεμάτων τά οποία αναμειγνύονται αδιάκριτα μέ τό σημερινό θέαμα. Σήμερα ο έλεγχος τών πάντων θεωρείται ορθόδοξη αρετή. Δέν είναι.Ο έλεγχος αυτός είναι μικροπρεπής καί εωσφορικής εμπνεύσεως καθότι χωρίς κανένα περιεχόμενο. Φορέας μόνον τού παθητικού μέρους τής ψυχής Αυτού πού ονομάζουμε πνεύμα αργίας, αργολογίας καί φιλαρχίας."

Αδελφέ Αμέθυστε, υπάρχει υπερβολή και λασπολογία, υπάρχει φανατισμός και πανικός, υπάρχει σύγχυση και μπέρδεμα, υπάρχει ακόμα και η "ψυχολογία του όχλου"... όπως τα πρόβατα που τρέχουν όλα μαζί όταν ακουστεί ένας θόρυβος προς μια κατεύθυνση, και με την ίδια ευκολία στρέφονται ακόμα και προς την αντίθετη κατεύθυνση λόγω πανικού (δηλ. έναν άνθρωπο εκεί που τον επαινούν, την άλλη στιγμή τον "θάβουν").
Τα έχουμε δει όλα σήμερα λόγω των πρωτόγνωρων πραγμάτων που ζούμε, και του γενικού λήθαργου που έχει καταλάβει την ελληνική κοινωνία, και το χώρο της εκκλησίας, και προκαλεί δικαιολογημένη αγανάκτηση.
Χρειάζεται λοιπόν ψυχραιμία και διάκριση αν θέλουμε να ωφελήσουμε, γιατί ο πόλεμος είναι πολυμέτωπος. Ο εχθρός κάνει αντιπερισπασμό, μας βάζει να επικεντρωνόμαστε υπερβολικά κάπου ώστε να μας χτυπήσει τελικά από αλλού.Πρέπει να κοιτάζουμε ταυτόχρονα γύρω μας, ώστε να εξισορροπούμε το λόγο μας. Συμφωνώ σε αυτά.
Επίσης θεωρώ ότι η απομάκρυνση και απομόνωση κάποιων είναι ότι χειρότερο αυτή τη στιγμή. Αν δεν είχαν γίνει τα σχίσματα δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα όσοι μας επιβουλεύονται ή όσοι είναι υπέρμαχοι της θρησκευτικής και πολιτικής ενοποίησης του κόσμου.
Αν αυτές οι δυνάμεις είχαν παραμείνει στις τάξεις του κλήρου και των πιστών, δεν θα έφτανε η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας σε τέτοια χάλια εκκοσμίκευσης. Θα συγκρατούσαν τους υπόλοιπους κληρικούς και λαϊκούς, θα υπήρχε αντίσταση απέναντι στον οικουμενισμό και στο άθεο κράτος, και οι ίδιοι δεν θα γινόταν ο "πρεσβύτερος υιός" της παραβολής, με κατάκριση και οίηση του αληθινού χριστιανού.
Όμως ο ηγούμενος παραμένει και αυτός στο επίπεδο της κριτικής και της κατάκρισης, και μάλιστα περιορισμένης στο λεγόμενο "αντιοικουμενιστικό χώρο".
Δεν ακούσαμε τίποτα για τα υπόλοιπα. Έστω και αν συμβαίνουν αυτά [δηλ. "Ο έλεγχος αυτός που είναι μικροπρεπής καί εωσφορικής εμπνεύσεως καθότι χωρίς κανένα περιεχόμενο. Φορέας μόνον τού παθητικού μέρους τής ψυχής Αυτού πού ονομάζουμε πνεύμα αργίας, αργολογίας καί φιλαρχίας.Γι' αυτό καί περιστρέφεται γύρω από τούς επισκόπους."]
δεν καταλαβαίνει ότι ο κόσμος είναι μέσα στη σύγχυση και περιμένει κυρίως από τους Αγιορείτες να ακούσει την αλήθεια για όσα συμβαίνουν;
Γιατί δεν μιλάνε να καθοδηγήσουν τους ανθρώπους; Ποιος είναι ο ρόλος τελικά του Αγίου Όρους; Μόνο η προσευχή;
Εκτός απ΄ αυτό αγαπητοί αδελφοί, δείτε παρακαλώ τι γράφει κάποιος, ότι κατηγορεί τον Άγιο Παϊσιο. Στο κείμενο εδώ, κατηγορεί τον π.Ρωμανίδη και τον Γ.Σωφρόνιο. Μιλάει γι αυτούς όχι μόνο απαξιωτικά αλλά απορριπτικά.
Πιστεύω ότι συμφωνείτε κι εσείς ότι είναι τελείως λάθος σε κάποια πράγματα ο ηγούμενος.
Ανώνυμος είπε...


Nα ρωτησω κατι ? Η γιαγια του συγκεκριμενου ηγουμενου ειχε μαστερ λαογραφιας ? Γιατι βεβαια εμεις οι θεσσαλονικιοι που ειμαστε γυρω στα 50 και μικροι γνωρισαμε πολλες ηλικιωμενες που ειχαν γεννηθει σε Ποντο και Μικρασια σε καμια δεν ειδαμε να εχει τετοιες αποψεις και φυσικα και τοσες γνωσεις γυρω απο το ορθοδοξο τυπικο . Ισα ισα ολες μα ολες οι αυθεντικες γυναικες του λαου των παλιων εποχων τοσο οι μικρασιατισες οσο και οι ντοπιες πολλες φορες λεγαν οτι ο ταδε νηστευει το λαδι αλλα τρωει ανθρωπο . Εγω αμφισβητω λοιπον την πληροτητα των αναμνησεων του γεροντα γιατι αν ειναι αληθινες περα για περα δεν μιλαμε για ανατολιτισα γιαγια αλλα για μετενσαρκωση του Νικολαου Πολιτη του λαογραφου . Τι στην ευχη εμεις ειχαμε γιαγιαδες με κοινη λογικη και ολως περιεργως παντα καποιοι βολεμενοι ( και οι ηγουμενοι των κυριαρχων αγιορειτικων μονων παραειναι βολεμενοι ) εχουν ολοι γιαγιαδες ιδιες με τον τηλεοπτικο Περιανδρο Ποπωτα δημαρχο Κολοκοτρωνιτσιου ? Παντως αυτες οι αποψεις οι τοσο λιβανισμενες και ειδικα η τελευταια αποστροφη οτι Ορθοδοξια ειναι μονο κερια , ακολουθιες και μετανιες σε εικονισματα ( εντελως αντιπατερικες ) ερχοντε γαντι στην Νεα Ταξη Πραγματων που προωθει μετα μανιας σε καθε κοινοτητα ανθρωπων την λεγομενη πολιτικη ταυτοτητων . Εμμονη στι εξωτερικο περιβλημα μεχρι αηδιας και πληρη συμορφωση με τις αληθινες προθεσεις της παγκοσμοιοποιησης ( αποδοχη κοινωνικων φυλων , πλαστικου χρηματος , πανθρησκειας οπου ο καθενας θα διατηρει σε στυλ μουσειου το τυπικο του και πανω απο ολα θεληματικη αντικατασταση πλυθησμων απο αλλοθρησκους ) και αφου γινουν ολα αυτα Γεροντα εσυ λιβανιζε οσο θες και κανε και 3 φορες την εβδομαδα δεκαωρες αγρυπνιες , καθολου δεν ενοχλεις . Και παντως αυτες οι ιδεατες γιαγιαδες των βολεμενων ( πραγματικα καρικατουρες του Ποπωτα ) μου θυμιζουν τις γιαγιαδες ( επισης εν πολλοις πλαστες )των αφροαμερικανιδων σταρ της RnB οπου ολες στειλαν τις εγγονες τους σε χορωδιες γκοσπελ και τους διαβαζαν και την Βιβλο αλλα λιγο μετα ολες γιναν ξεκωλες (οι εγγονες ) και παραλληλα με την αγαπη τους για τα γκοσπελ ( τα δικα μας τεριρεμ ) διακυρητουν την αγαπη τους στους LGBTQ και καθε αλλη διαστροφη της Νεας Ταξης που θα κανει τις πραγματικες γιαγιαδες τους να τριζουν τα κοκκαλα τους . Η διηγηση Γεροντα για την γιαγια ειναι ιδιας αξιας με την διηγηση της Beyonce για την δικια της . ΑΜ

Είναι αδιάκριτος.Επιλοχίας. Δέν ακούει τήν εντολή τού Κυρίου. Τήν χάρη πού σάς δίνω να τήν τοποθετείται ψηλά γιά νά φωτίζει τούς ανθρώπους.

Αμέθυστος

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

https://katanixis.blogspot.gr/2016/09/blog-post_26.html

ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΡΗΓΟΡΙΕ ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Σχόλια:

Αλεξανδρος 6 Σεπτεμβρίου 2016 - 4:45 μ.μ.
Εμένα προσωπικα, όταν του γέροντα Γρήγοριου περυσι στο τηλέφωνο του είπα ότι εδώ στην Ευρωπη που ζω, έχει πρόβλημα ή Εκκλησία γιατί είναι γεμάτη από οικουμενιστες κληρικούς, που αλλοιώνουν την πίστη με τις Παναιρετικες ενέργειες, και υποφέρουμε, γιατί έχουν κάνει και το ποιμνιο οικουμενιστικο,

μου ειπε επί λέξη: πολύ αυστηρός είσαι εσύ!

Ο Θεός να σε ελεησει γέροντα!

Αλεξανδρος



Ανανιας 6 Σεπτεμβρίου 2016 - 5:14 μ.μ.


Ο γεροντας Γρήγοριος, όπως και όλοι οι άλλοι οι ηγούμενοι του Α. Ορους, δεν έχει απαντήσει ούτε σε αυτή την επιστολή! Ντροπή σου γέροντα Γρήγοριε, ντροπή σας και οι υπόλοιποι! ΕΙΣΑΣΤΕ εσείς Ορθόδοξοι, ή οι δούλοι του ποντιφηκα;

http://aktines.blogspot.de/2016/07/blog-post_62.html

11 Ιουλ 2016
Ανοικτή επιστολή Αγιορειτών Πατέρων πρός την Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους γιά Διακοπή μνημοσύνου του Πατριάρχη Βαρθολομαίου


Ανώνυμος 6 Σεπτεμβρίου 2016 - 5:38 μ.μ.
Ο γεροντας Γρηγοριος εχει εκφραστει με τα χειροτερα για τον οσιο Παΐσιο σε καποιο βιβλιο του,οποτε μην τον εχουμε και τοσο λεβεντη στα πνευματικα.πολυ καλος ειναι στα οικοδομικα εργα οπως εχουμε δει στο α.ορος και στα μετοχια της μονης



Σε αυτό το κείμενο ("Η δασκάλα μου η μάμμη μου") κατηγορεί τον π.Ρωμανίδη και τον Γέροντα Σωφρόνιο, και τους βάζει στην ίδια κατηγορία με τους μεταπατερικούς (προτεσταντικής κοπής) ψευτο-"θεολόγους" (επειδή ήταν μορφωμένοι;;). Μεγάλο λάθος του ηγούμενου.
Το γεγονός ότι κάποιος έχει "κληρονομήσει" ευλάβεια και βίωμα Ορθοδοξίας, δεν τον κάνει αλάθητο.

amethystos είπε...

Δέν υπάρχει ακόμη η επίγνωση τής αιρέσεως πού υποβόσκει στόν οικουμενισμό. Οσοι αντιδρούν χωρίς κανένα περιεχόμενο κατατάσσονται δικαίως στήν κατηγορία τού φονταμενταλισμού ακολουθώντας τούς παλαιοημερολογίτες οι οποίοι ζούν τήν πίστη καί όχι μόνο χωρίς περιεχόμενο.
Μπορούμε νά δούμε τά πράγματα μέ τήν βοήθεια τού διαζυγίου, όπως έχουν διαμορφωθεί σήμερα. Στήν εποχή τών παππούδων μας ούτε η πορνεία ήταν αιτία διαζυγίου. Η οικογένεια καί ο κοινωνικός ιστός στηρίζονταν σέ άλλες αξίες. Σήμερα αυτές χάθηκαν αλλά δέν αντικαταστάθηκαν. Οταν λέμε μετά τήν συνοδική καταδίκη εννοούμε ότι έχει καταδικαστεί η αίρεση , αφού έχει αναλυθεί από τό πατερικό πνεύμα.Ο Γέροντας ελέγχει μέ τόν τρόπο του τήν σύγχρονη υπερβολή, τήν σύγχρονη προβολή τών πνευματικών θεμάτων τά οποία αναμειγνύονται αδιάκριτα μέ τό σημερινό θέαμα. Σήμερα ο έλεγχος τών πάντων θεωρείται ορθόδοξη αρετή. Δέν είναι.Ο έλεγχος αυτός είναι μικροπρεπής καί εωσφορικής εμπνεύσεως καθότι χωρίς κανένα περιεχόμενο. Φορέας μόνον τού παθητικού μέρους τής ψυχής Αυτού πού ονομάζουμε πνεύμα αργίας, αργολογίας καί φιλαρχίας.Γι' αυτό καί περιστρέφεται γύρω από τούς επισκόπους.

Ανώνυμος είπε...

"Ο Γέροντας ελέγχει μέ τόν τρόπο του τήν σύγχρονη υπερβολή, τήν σύγχρονη προβολή τών πνευματικών θεμάτων τά οποία αναμειγνύονται αδιάκριτα μέ τό σημερινό θέαμα. Σήμερα ο έλεγχος τών πάντων θεωρείται ορθόδοξη αρετή. Δέν είναι.Ο έλεγχος αυτός είναι μικροπρεπής καί εωσφορικής εμπνεύσεως καθότι χωρίς κανένα περιεχόμενο. Φορέας μόνον τού παθητικού μέρους τής ψυχής Αυτού πού ονομάζουμε πνεύμα αργίας, αργολογίας καί φιλαρχίας."


Αδελφέ Αμέθυστε, υπάρχει υπερβολή και λασπολογία, υπάρχει φανατισμός και πανικός, υπάρχει σύγχυση και μπέρδεμα, υπάρχει ακόμα και η "ψυχολογία του όχλου"... όπως τα πρόβατα που τρέχουν όλα μαζί όταν ακουστεί ένας θόρυβος προς μια κατεύθυνση, και με την ίδια ευκολία στρέφονται ακόμα και προς την αντίθετη κατεύθυνση λόγω πανικού (δηλ. έναν άνθρωπο εκεί που τον επαινούν, την άλλη στιγμή τον "θάβουν").
Τα έχουμε δει όλα σήμερα λόγω των πρωτόγνωρων πραγμάτων που ζούμε, και του γενικού λήθαργου που έχει καταλάβει την ελληνική κοινωνία, και το χώρο της εκκλησίας, και προκαλεί δικαιολογημένη αγανάκτηση.
Χρειάζεται λοιπόν ψυχραιμία και διάκριση αν θέλουμε να ωφελήσουμε, γιατί ο πόλεμος είναι πολυμέτωπος. Ο εχθρός κάνει αντιπερισπασμό, μας βάζει να επικεντρωνόμαστε υπερβολικά κάπου ώστε να μας χτυπήσει τελικά από αλλού.Πρέπει να κοιτάζουμε ταυτόχρονα γύρω μας, ώστε να εξισορροπούμε το λόγο μας. Συμφωνώ σε αυτά.
Επίσης θεωρώ ότι η απομάκρυνση και απομόνωση κάποιων είναι ότι χειρότερο αυτή τη στιγμή. Αν δεν είχαν γίνει τα σχίσματα δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα όσοι μας επιβουλεύονται ή όσοι είναι υπέρμαχοι της θρησκευτικής και πολιτικής ενοποίησης του κόσμου.
Αν αυτές οι δυνάμεις είχαν παραμείνει στις τάξεις του κλήρου και των πιστών, δεν θα έφτανε η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας σε τέτοια χάλια εκκοσμίκευσης. Θα συγκρατούσαν τους υπόλοιπους κληρικούς και λαϊκούς, θα υπήρχε αντίσταση απέναντι στον οικουμενισμό και στο άθεο κράτος, και οι ίδιοι δεν θα γινόταν ο "πρεσβύτερος υιός" της παραβολής, με κατάκριση και οίηση του αληθινού χριστιανού.
Όμως ο ηγούμενος παραμένει και αυτός στο επίπεδο της κριτικής και της κατάκρισης, και μάλιστα περιορισμένης στο λεγόμενο "αντιοικουμενιστικό χώρο".
Δεν ακούσαμε τίποτα για τα υπόλοιπα. Έστω και αν συμβαίνουν αυτά [δηλ. "Ο έλεγχος αυτός που είναι μικροπρεπής καί εωσφορικής εμπνεύσεως καθότι χωρίς κανένα περιεχόμενο. Φορέας μόνον τού παθητικού μέρους τής ψυχής Αυτού πού ονομάζουμε πνεύμα αργίας, αργολογίας καί φιλαρχίας.Γι' αυτό καί περιστρέφεται γύρω από τούς επισκόπους."]
δεν καταλαβαίνει ότι ο κόσμος είναι μέσα στη σύγχυση και περιμένει κυρίως από τους Αγιορείτες να ακούσει την αλήθεια για όσα συμβαίνουν;
Γιατί δεν μιλάνε να καθοδηγήσουν τους ανθρώπους; Ποιος είναι ο ρόλος τελικά του Αγίου Όρους; Μόνο η προσευχή;
Εκτός απ΄ αυτό αγαπητοί αδελφοί, δείτε παρακαλώ τι γράφει κάποιος, ότι κατηγορεί τον Άγιο Παϊσιο. Στο κείμενο εδώ, κατηγορεί τον π.Ρωμανίδη και τον Γ.Σωφρόνιο. Μιλάει γι αυτούς όχι μόνο απαξιωτικά αλλά απορριπτικά.
Πιστεύω ότι συμφωνείτε κι εσείς ότι είναι τελείως λάθος σε κάποια πράγματα ο ηγούμενος.

Ανώνυμος είπε...

Nα ρωτησω κατι ? Η γιαγια του συγκεκριμενου ηγουμενου ειχε μαστερ λαογραφιας ? Γιατι βεβαια εμεις οι θεσσαλονικιοι που ειμαστε γυρω στα 50 και μικροι γνωρισαμε πολλες ηλικιωμενες που ειχαν γεννηθει σε Ποντο και Μικρασια σε καμια δεν ειδαμε να εχει τετοιες αποψεις και φυσικα και τοσες γνωσεις γυρω απο το ορθοδοξο τυπικο . Ισα ισα ολες μα ολες οι αυθεντικες γυναικες του λαου των παλιων εποχων τοσο οι μικρασιατισες οσο και οι ντοπιες πολλες φορες λεγαν οτι ο ταδε νηστευει το λαδι αλλα τρωει ανθρωπο . Εγω αμφισβητω λοιπον την πληροτητα των αναμνησεων του γεροντα γιατι αν ειναι αληθινες περα για περα δεν μιλαμε για ανατολιτισα γιαγια αλλα για μετενσαρκωση του Νικολαου Πολιτη του λαογραφου . Τι στην ευχη εμεις ειχαμε γιαγιαδες με κοινη λογικη και ολως περιεργως παντα καποιοι βολεμενοι ( και οι ηγουμενοι των κυριαρχων αγιορειτικων μονων παραειναι βολεμενοι ) εχουν ολοι γιαγιαδες ιδιες με τον τηλεοπτικο Περιανδρο Ποπωτα δημαρχο Κολοκοτρωνιτσιου ? Παντως αυτες οι αποψεις οι τοσο λιβανισμενες και ειδικα η τελευταια αποστροφη οτι Ορθοδοξια ειναι μονο κερια , ακολουθιες και μετανιες σε εικονισματα ( εντελως αντιπατερικες ) ερχοντε γαντι στην Νεα Ταξη Πραγματων που προωθει μετα μανιας σε καθε κοινοτητα ανθρωπων την λεγομενη πολιτικη ταυτοτητων . Εμμονη στι εξωτερικο περιβλημα μεχρι αηδιας και πληρη συμορφωση με τις αληθινες προθεσεις της παγκοσμοιοποιησης ( αποδοχη κοινωνικων φυλων , πλαστικου χρηματος , πανθρησκειας οπου ο καθενας θα διατηρει σε στυλ μουσειου το τυπικο του και πανω απο ολα θεληματικη αντικατασταση πλυθησμων απο αλλοθρησκους ) και αφου γινουν ολα αυτα Γεροντα εσυ λιβανιζε οσο θες και κανε και 3 φορες την εβδομαδα δεκαωρες αγρυπνιες , καθολου δεν ενοχλεις . Και παντως αυτες οι ιδεατες γιαγιαδες των βολεμενων ( πραγματικα καρικατουρες του Ποπωτα ) μου θυμιζουν τις γιαγιαδες ( επισης εν πολλοις πλαστες )των αφροαμερικανιδων σταρ της RnB οπου ολες στειλαν τις εγγονες τους σε χορωδιες γκοσπελ και τους διαβαζαν και την Βιβλο αλλα λιγο μετα ολες γιναν ξεκωλες (οι εγγονες ) και παραλληλα με την αγαπη τους για τα γκοσπελ ( τα δικα μας τεριρεμ ) διακυρητουν την αγαπη τους στους LGBTQ και καθε αλλη διαστροφη της Νεας Ταξης που θα κανει τις πραγματικες γιαγιαδες τους να τριζουν τα κοκκαλα τους . Η διηγηση Γεροντα για την γιαγια ειναι ιδιας αξιας με την διηγηση της Beyonce για την δικια της . ΑΜ

Ανώνυμος είπε...

1.Η μαμμη του γεροντα δεν του διδαξε οτι τα γατια και τα σκυλια ειναι "μαλακο πραγμα" κι οτι οι καλογεροι απαγορευεται να ασχολουνται μαζι τους;;;
2.Σε μοναστηρι ψηλα στο βουνο γνωρισα γερο σε ηλικια ιερομοναχο, απλοϊκο και ευγενεστατο, που σου εδινε την αισθηση οτι ζωντας μονος του με το θεο πολλα χρονια εκει στην ερημια τα χε βρει μαζι του και ειχε μαθει τα χουγια του θεου. Ζουσε εκει πανω μονος του γιατι τον εδιωξε απο το μοναστηρι που υπηρετουσε προηγουμενως, οταν ανελαβε ηγουμενος, ερχομενος απο αλλου που και παλι εφυγε μετα ο... κατ'οικον διδαχθεις... ο με τα κοκκινα σκυλια ντε....

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...