Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Προπαγάνδα για την διαθρησκειακή συνεργασία με την βούλα του ΟΗΕ: Τι είναι το σχέδιο Φαζ και πως σχετίζεται με το νέο μάθημα των Θρησκευτικών

Του Μανώλη Κείου
Η φωνή και η εξουσία της θρησκείας είναι καθοριστικής σημασίας για την καταπολέμηση του εξτρεμισμού, ανέφερε μεταξύ άλλων ο επικεφαλής του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτιέρες σε συνέδριο με θέμα: “The responsibility of Religious Leaders in Peacebuilding in the Middle East” / «Η ευθύνη των θρησκευτικών αρχηγών εις την οικοδομήν της ειρήνης εις την Μέσην Ανατολήν», που διοργανώθηκε στη Νέα Υόρκη στα Κεντρικά Γραφεία των Ηνωμένων Εθνών παρουσία και του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλου ως εκπροσώπου της Ορθοδοξίας.
Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών António Guterres μιλώντας κατά την έναρξη του συνεδρίου έκανε εκτενή αναφορά περί του σχεδίου δράσης για τους θρησκευτικούς ηγέτες σχετικά με την πρόληψη της υποκίνησης σε βία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε εγκλήματα μίσους.
Η αλήθεια είναι πως οι υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών απέφευγαν εδώ και πολύ καιρό να μνημονεύσουν τον κόσμο της θρησκείας παρά μόνο όταν συνεργάζονταν σε θέματα όπως η βοήθεια για τους πρόσφυγες, αλλά ο Guterres, ένας πιστός Ρωμαιοκαθολικός , απευθύνθηκε στην κοινότητα των θρησκειών στο συνέδριο στη Νέα Υόρκη μιλώντας για το πώς μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση του βίαιου εξτρεμισμού εκ μέρους ομάδων που υποστηρίζουν ότι η θρησκεία είναι το κίνητρο τους.
«Πιστεύω ακράδαντα στη δύναμη των ηγετών της πίστης να διαμορφώσουν τον κόσμο μας για πάντα», είπε παρουσιάζοντας την πρωτοβουλία γνωστή ως σχέδιο Φέζ.
«Το Σχέδιο Δράσης Φέζ είναι προϊόν διετούς διαβουλεύσεων με επικεφαλής τον Ειδικό Σύμβουλο για την Πρόληψη της Γενοκτονίας. Συμμετείχαν θρησκευτικοί ηγέτες που εκπροσωπούν διαφορετικές θρησκείες σε όλο τον κόσμο, καθώς και οργανώσεις πίστης και πολλοί άλλοι», δήλωσε ο Guterres .
Ιδιαίτερη αναφορά και ευχαριστίες εκ μέρους του και για το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών.
«Σε ολόκληρο τον κόσμο, βλέπουμε πως η θρησκεία είναι στριμωγμένη και χειραγωγείται κυνικά», τόνισε, ξεκινώντας το σχέδιο δράσης για την πρόληψη εγκλημάτων μίσουςς, τα οποία περιλαμβάνουν γενοκτονία, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου.
«Ο λόγος του μίσους σπέρνει τους σπόρους της υποψίας, της δυσπιστίας και της μισαλλοδοξίας και με την πάροδο του χρόνου, μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια να πείσει τους ανθρώπους ότι η βία είναι λογική, δικαιολογημένη, ακόμη και αναγκαία»τόνισε.
ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ
Το Σχέδιο Δράσης, στο οποίο αναφέρθηκε ο Γ.Γ. Του ΟΗΕ αναπτύχθηκε σε δύο χρόνια εντατικών διαβουλεύσεων σε παγκόσμιο και περιφερειακό επίπεδο.
Συνολικά 232 θρησκευτικοί ηγέτες και εκπρόσωποι από 77 χώρες συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις. Οι εργασίες περιελάμβαναν βουδιστές, χριστιανούς, Ινδουιστές, Εβραίους, Μουσουλμάνους και Σιχ από διαφορετικές ομάδες και με διαφορετικές ονομασίες, καθώς και εκπροσώπους διαφόρων θρησκευτικών μειονοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των Μπαχάι, Candom, Kakai, Yazidi και άλλους.
Πρόκειται για το πρώτο σχέδιο δράσης που έχει σχεδιαστεί ειδικά για να επιτρέπει στους θρησκευτικούς ηγέτες να αποτρέπουν την υποκίνηση της βίας και τουλάχιστον το 30% των συμμετεχόντων σε όλες τις συναντήσεις ήταν γυναίκες.
Ο επικεφαλής του ΟΗΕ δήλωσε ότι το Σχέδιο καθορίζει τρόπους με τους οποίους οι θρησκευτικοί ηγέτες μπορούν να αποτρέψουν την υποκίνηση στη βία και να συμβάλουν στην ειρήνη και τη σταθερότητα.
«Αυτές οι αρχές μας καλούν να δείξουμε σεβασμό για όλους τους ανθρώπους, ακόμη και εκείνους με τους οποίους θα μπορούσαμε να διαφωνήσουμε βαθιά ή οι πολιτισμοί τους να μας φαίνονται ξένοι», δήλωσε, ζητώντας την ευρύτερη δυνατή διάδοση και εφαρμογή του Σχεδίου Δράσης.
«Ας συνεργαστούμε για την πρόληψη και τον τερματισμό των εγκλημάτων μίσους και όλων των προσβολών στα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια», δήλωσε.
Το σχέδιο είναι γνωστό ως το Σχέδιο Δράσης της Φέζ από την ομώνυμη πόλη του Μαρόκου, όπου συντάχθηκε το 2015, και ζητάει την παρακολούθηση της υποκίνησης και την ανάπτυξη εναλλακτικών μηνυμάτων καθώς και τη συμμετοχή στον διάλογο.
Περιλαμβάνει προσπάθειες για την ανάπτυξη και την αναθεώρηση της εκπαίδευσης ώστε να συμπεριληφθεί η καλύτερη ενσωμάτωση της εκτίμησης όλων των πολιτισμών, (κάτι σαν κι αυτό που επιβάλλεται στη χώρα μας με το μάθημα των Θρησκευτικών), η συμμετοχή και η ενίσχυση του διαθρησκευτικού διαλόγου και άλλων παρόμοιων δραστηριοτήτων.
pentapostagma
Στην 1η Σύνοδο της Λυών, με την πρωτοβουλία του πάπα Innocenzo IV (Ιννοκέντιος Δ), στα 1245, ο ίδιος ο πάπας κατονόμασε πέντε αιτίες της βαθιάς του ανησυχίας για τον κόσμο και τον χριστιανισμό. Στην τέταρτη θέση υπήρχε η Saevitia Tartarorum.

Αποφασίζεται να σταλεί ο φραγκισκανός μοναχός 
Giovanni di Pian del Carpine, στην αυλή του Μογγόλου Βασιλιά, για πληροφορίες. Στην επιστροφή του εκδίδεται το βιβλίο του ιδίου με τίτλο, “Historia Mongolorum quos non Tartaros appellamus”. Εκτός των άλλων η Δύση μαθαίνει πως στην Μογγολική αυλή ζούσαν δίπλα-δίπλα, μουσουλμάνοι, βουδιστές και νεστοριανοί χριστιανοί. Στα 1298 κυκλοφορεί το βιβλίο του Μάρκο Πόλο με πολλές πληροφορίες για τον Βουδισμό και τον ίδιο τον Βούδα.

Με τον 
Mandeville (1372) κλείνει ο πρώτος κύκλος επαφών των Καθολικών μοναχών με Βουδιστές μοναχούς και εκείνο που μένει στους Ευρωπαίους είναι η εντύπωση όλων των ταξιδευτών μιας κάποιας συγγένειας μ' αυτούς τους μοναχούς που ζουν μια ζωή αγία, χωρίς πίστη!

Ο δρόμος προς τις Ινδίες ανοίγει από τον 
Vasko de Gama (1498). Από τα 1492 όμως ο γνωστός κόσμος είχε αρχίσει να διπλασιάζεται και να πολλαπλασιάζεται καθώς ανακαλύπτεται άλλη μία απέραντη ήπειρος! Σε όλα τα λιμάνια της Άπω Ανατολής φτάνουν Ευρωπαίοι!

Η πρώτη πραγματική Επαφή με τον Βουδισμό, που δημιουργεί ταυτοχρόνως και πολλές ασάφειες, γίνεται με τον 
Guglielmo Postel και με το βιβλίο του “Τα θαύματα του κόσμου” του 1552!

Ο 
Postel είχε αφιερωθεί στο Ιεραποστολικό έπος της διάσημης “Compagnia di Gesu-Αδελφότητα του Ιησού”. Πίστεψε πως θα επετύγχανε τοιουτοτρόπως το όνειρο της ζωής του, την “ειρήνη και την συμφωνία του κόσμου”. Να ξαναενώσει όλες τις διαφορές κάτω από την σημαία μια Νοήσεως ίδιας με τον Νόμο του Ιησού, ένα όνειρο που ενέπνευσε κάθε φορά τους ιδρυτές των θρησκειών, τους προφήτες, τους μάγους, τους φιλοσόφους, σ' όλη την διάρκεια της Ιστορίας, όλες τις φυλές του κόσμου. Ένα αρχαίο όνειρο που ξεκινούσε από τον Μεσαίωνα.

«Όλα όσα έχουμε στη Δύση... δεν είναι παρά η σκιά όλων των θαυμασίων της Ανατολής». Είναι θαυμαστά όλα όσα κατορθώνει να γνωρίσει γύρω από την θρησκεία των «
Giapangi» όπου εμφανίζεται και υπάρχει ακόμη, αυτό που φανερώθηκε στην αρχή του Χριστιανισμού, τόσο δυνατά μάλιστα, που αν έκαναν όλα όσα κάνουν στο όνομα του Χριστού, θα ήταν τέλειοι. [Από τότε ετοιμαζόταν η Δύση για μια τελειότητα χωρίς πίστη].

«Πιστεύουν όχι μόνον σ΄ έναν θεό Δημιουργό, αλλά ακόμη και στην Αγία Τριάδα. Κάνουν το σημείο του Σταυρού. Στις κηδείες ακολουθούν τις χριστιανικές συνήθειες. Οι λεχώνες μένουν σαράντα μέρες χωρίς να εισέρχονται στην Εκκλησία. Όποιος δεν βλέπει πως αυτός είναι ο Νόμος του Κυρίου, δεν διαθέτει μάτια». Και όλα αυτά έχουν ξεκινήσει βεβαίως από τον Απόστολο Θωμά και το έργο του.

«Αυτή η Ιαπωνική θρησκεία, η πιο θαυμαστή του κόσμου, ακολουθεί χωρίς να το γνωρίζει, τον Ιδρυτή μας, τον Ιησού Χριστό, του οποίου όμως αγνοείται το όνομα. Από άγνοια ο λαός και ο κλήρος άλλαξαν σιγά-σιγά την αλήθεια του Ιησού με τον μύθο του 
Schiaca. Αλλά η αλήθεια διακρίνεται ακόμη. Ο δρόμος του Schiaca είναι ο δρόμος του Ιησού. Γεννήθηκε στη Δύση, σε μια περιοχή που λέγεται “Gengico” η οποία δεν μπορεί να είναι παρά η Ιουδαία. Οι γονείς του ονομαζόντουσαν Jambondaino και Magabonino: ποιος δεν μπορεί να αναγνωρίσει στα αρχικά τους τα ονόματα του Ιωσήφ και της Μαρίας; Η Ιστορία της έλευσής του στον κόσμο είναι η “θεία” ενσάρκωση, γνωστή μέσω της αστρονομίας των Μάγων. Λέει ο ίδιος: Εγώ είμαι ο μοναδικός αυτοκράτωρ του Ουρανού και της γης! Μου δόθηκε όλη η εξουσία του Ουρανού και της γης! Και καταλήγει o Postel: Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία πως ο μύθος του Schiaca είναι ένα απόσπασμα της Ιστορίας των Ευαγγελίων»! [Ίσως είναι το απόσπασμα της Ιστορίας των Ευαγγελίων όπου ο Κύριος πειράζεται από τον διάβολο και ο καλός Schiaca δεν είναι κανείς άλλος παρά ο ίδιος ο εωσφόρος].

Πάνω σ' αυτές τις βάσεις στηρίχθηκε η κατάκτηση της Δύσης από τον Βουδισμό. Στη συνέχεια ξεκίνησε το μεγάλο έπος των μεταφράσεων και διορθώθηκαν οι περισσότερες αρχικές πλάνες, όμως επηρεάστηκαν βαθιά οι Διανοούμενοι τώρα πια από τα κείμενα και συνεχίζουν να επηρεάζονται. Ίσως δούμε ορισμένα πράγματα από το έπος των μεταφράσεων αργότερα!

Ας σχολιάσουμε όμως λίγα πικρά πράγματα γύρω από το ανθρώπινο μεγαλείο. Ο πάπας αμέσως μετά την καταστροφή του Βυζαντίου άρχισε να πονά για το μέλλον του Χριστιανισμού, εφόσον είχε τελειώσει με το παρελθόν!
Και οι Μοναχοί του; Κατέστρεψαν και έκαψαν με μένος τους αιρετικούς και καταραμένους Ορθοδόξους, τους αδελφούς τους, αλλά βρήκαν αμέσως τους καθαρούς αντικαταστάτες τους, τους τέλειους Χριστιανούς, στα βάθη της Ανατολής, στην Ιαπωνία. Τί θεία πρόνοια! Τί θεία άνοια! Όπως λέμε: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ!


Οι περιπέτειες της γλώσσας
«Για να κατορθώσουν οι Δυτικοί να γνωρίσουν τον Βουδισμό από το ξεκίνημά του, να γνωρίσουν τις αρχές του, την Ιστορία του και όχι μόνο την τελευταία του φάση την οποία βρίσκουν μπροστά τους, έπρεπε να γίνουν γνωστές οι γλώσσες στις οποίες είναι γραμμένα τα Ιερά τους κείμενα: Τα σανσκριτικά και η Pali.

Τα σανσκριτικά είναι η τέλεια γλώσσα! Είναι κατασκευασμένη, συνθετική, από έναν μεγάλο γραμματικό του 4ου ή 3ου αιώνος π.Χ., τον Πανίνι. Δεν είναι μια γλώσσα που μιλήθηκε, που γεννήθηκε “αυθόρμητα”, δεν είναι ζωντανή. Είναι ο παράδεισος των διανοουμένων. Τα μεγάλα κείμενα δεν γράφτηκαν στη γλώσσα αυτή, σήμερα πάντως είναι όλα γραμμένα στις δύο προαναφερθείσες γλώσσες!

Στα 1664 ο Ιησουίτης 
Enrico Roth δημοσιεύει την πρώτη σανσκριτική γραμματική. Ενώ στα 1826 ο Eugenio Burnouf προσφέρει το πρώτο του δοκίμιο πάνω στη γλώσσα Pali. Στο τέλος της ζωής του κατορθώνει να ολοκληρώσει μια σχεδόν τέλεια γραμματική αυτής της γλώσσας!

Σ’ αυτά τα χρόνια ξεκινά και η “παράξενη” περιπέτεια της Ινδοευρωπαικής γλώσσας! Ένας Ολλανδός ταξιδιώτης, ανακαλύπτει περίεργες ομοιότητες ανάμεσα στα σανσκριτικά και στα Ελληνικά. Όπως ακριβώς οι Ιησουίτες είχαν πρώτοι-πρώτοι ανακαλύψει ομοιότητες στην πρακτική και λειτουργική ζωή Βουδισμού και Χριστιανισμού! [Όπως ανακαλύπτουν στα χρόνια μας, από άγνοια της παραδόσεώς μας, οι νεοέλληνες θεολόγοι, τόσες και τόσες συγκλονιστικές ομοιότητες ανάμεσα στην Δυτική και στην Ορθόδοξη θεολογία]. Σ’ αυτόν τον Ινδουιστικό ενθουσιασμό παρασύρεται και ο Βολταίρος, ο οποίος χρησιμοποιεί τους Βραχμάνους εναντίον της Π.Διαθήκης και του Μωυσέως.

Στα 1767 ο 
Coeurdoux, Ιησουίτης κι αυτός με τη σειρά του, αποδεικνύει πως τα σανσκριτικά ανήκουν στην ίδια οικογένεια των ευρωπαικών γλωσσών. Και στο Παρίσι τώρα μεταφέρεται, από το 1802, η διαμάχη της σανσκριτικής με την Ελληνική και την Λατινική. Ο Alessandro Hamilton πρωταγωνιστεί στην επιβολή αυτού του νέου κόσμου σοφίας στον παλαιό.

Στα 1808 κυκλοφορεί στη Γερμανία “Η σοφία και η γλώσσα των Ινδών” από τον 
F.Schlegel, τον οποίο ακολουθεί γρήγορα ο Gulielmo di Humboldt, περιγράφοντας μάλιστα και τον διάσημο ναό του Βοrobudur. Πολύ γρήγορα εμφανίζεται στη νέα σκηνή και ο Renan με μια εργασία που έχει σαν τίτλο “Πρώτες εργασίες πάνω στον Βουδισμό”!

Όπως φαίνεται λοιπόν ξεκάθαρα, ο Χριστιανισμός βάλλεται στη Δύση με τα όπλα της Ανατολικής σοφίας. Στη Γερμανία με τον Η
erder, ξεσπά με ενθουσιασμό η “ανατολική αναγέννηση”.

Οι Ινδίες γίνονται της μόδας και οι Ευρωπαίοι ανακαλύπτουν τα μνημεία της. Όλοι πιστεύουν πως βρίσκουν το άρωμα της ανοίξεως τη
s ράτσαs μας και μιαν ηχώ της πρωτόγονης σοφίας. Ο Σοπενάουερ περιγράφει ως εξής αυτό το μεγάλο πνευματικό γεγονός: “Η επιρροή της σανσκριτικής λογοτεχνίας θα είναι το ίδιο βαθειά με την επιρροή που εξάσκησε η αναγέννηση της Ελληνικής παιδείας στον ΧV αιώνα”.

Γίνεται τώρα κατανοητή και η μεγάλη φροντίδα του Η
egel στη “Φιλοσοφία της θρησκείας”, με την οποία προσπαθεί να διαπραγματευτεί τον Βουδισμό. Παρότι κάτω από το όνομα του Βουδισμού, μιλά στην πραγματικότητα για τον Λαμαϊσμό. Στην “Φιλοσοφία της Ιστορίας” ανασυνθέτει τη θρησκεία του Foe στη λατρεία του τίποτα. Γράφει συγκεκριμένα πως οι Κινέζοι θεωρούν το τίποτα σαν τον κορυφαίο και απόλυτο θεό και απορρίπτουν επομένως το άτομο σαν την πιο υψηλή τελειότητα!

Με την “Φιλοσοφική Ιστορία του ανθρώπινου γένους” του 1822, του 
Fd’ Olivet, μπαίνει και η Μασσονερία στη μάχη εναντίον του Χριστιανισμού με τα όπλα της Ανατολής, αντικαθιστώντας όμως αυτή τη φορά τη φιλοσοφία με τη μαγεία. Με τη βοήθεια της θεοσοφίας αυτές οι φαντασιώσεις φτάνουν μέχρι τις ημέρες μας. Κατά τον Οlivet οι Κινέζοι πιστεύουν ακόμη και στον τριαδικό θεό, τον ΚiTsingCheu, δηλαδή την υλική αρχή, την αρχή του ανιμισμού και του πνευματικού. Με την ένωσή τους δημιουργούν το ΕΝΑ, το οποίο γίνεται αθάνατο και πάνσοφο».

Μέχρι το 1830 επανελήφθη λοιπόν στο επίπεδο της γλώσσας, αυτό που είχε συμβεί ήδη στο επίπεδο της λατρείας. Το γνωστό νικά ξανά το άγνωστο.
H oμοιότης, o συγκρητισμός κυριαρχούν σαν πνευματικότης, εις βάρος της διακρίσεως, που είναι η αρχή του Ελληνικού πνεύματος!

Το κατ’ εικόνα και το καθ’ ομοίωσιν του ανθρώπου πέφτει στην άβυσσο της Ομοιότητος και δεν μπορεί να βγεί απο εκεί μέχρι σήμερα! Η άγνοια εγκαθίσταται στο κέντρο του ανθρώπου. Από την ομοίωση θεού και ανθρώπου, ο Δυτικός πολιτισμός φαντάζεται πως απορρέει πολύ εύκολα η ομοιότης όλων των θρησκειών, όλων των πνευμάτων, όλων των τυπικών της λατρείας. Η διάκριση έφτασε στις μέρες μας να θεωρείται ρατσισμός. Σ’ αυτή την αυτοκρατορία της ομοιότητος, του ομοίου, μόνον ένα σύστημα ευνοείται. 
Ο ολοκληρωτισμός τής μιμήσεως.

Το Μοντέρνο Πνεύμα της Ασίας - Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΩΝ ΜΟΝΤΕΡΝΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ(ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΟ) ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΔΥΣΕΩΣ.

Αμέθυστος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...