Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Ο γερ. Μωΰσής για την νεωτερικότητα και την παράδοση και την ψευδώνυμη αγάπη


Ο μοντερνισμός, η νεωτερικότητα θέλησε να απελευθερώσει τον νεοέλληνα από τα δεσμά του με ό,τι το ιερό. Προς τούτο συνεργάσθηκαν πολλοί, πολύ επίμονα και επιμελημένα για να ξεχαρβαλώσουν ό,τι όρθιο. Με εκδικητική μανία και υπερηφάνεια βάλθηκαν να κουτσουρέψουν το έθνος και να κάνουν τους πολίτες του μοναχικούς, απομονωμένους, απογοητευμένους και ανέραστους. Είναι λίαν επίκαιρη η θεολογία της ελευθερίας, της ιερότητας και της μοναδικότητας του ανθρώπινου προσώπου. Ο κόσμος μας είναι σχέσεις προσώπων, κοινωνία, επικοινωνία, και όχι σχέσεις πραγμάτων. Η αναγωγή από το «εγώ» στο «εσύ», το αληθινό πλησίασμα του πλησίον, ως αδελφού, δίχως προϋποθέσεις κι επιφυλάξεις, καχυποψίες και υποκρισίες, θα δώσει χάρη και χαρά, αληθινή άνεση. Θεμέλιο της ύπαρξης στον τόπο μας ήταν πάντοτε το ήθος. Αληθινά ελεύθερος είναι όποιος αγαπά αληθινά, με ανιδιοτέλεια και θυσιαστικότητα.
Για να συντελεσθεί μια ουσιαστική αλλαγή και αποσόβηση της κρίσης, η Εκκλησία θα πρέπει ν’ απορρίψει τα περιττά, ν’ ασχοληθεί με τα καίρια και ουσιαστικά, η οικογένεια ν’ ανασυνταχθεί, η πατρίδα ν’ αγαπηθεί, η κοινωνία να επανατοποθετηθεί σε πιο στέρεες βάσεις. Το νοθευμένο τρίπτυχο πατρίδα, θρησκεία και οικογένεια, που δυστυχώς καπηλεύθηκε από πολλούς κατά καιρούς, έως πρόσφατα, θα πρέπει να επανεύρει τη θέση του, την αξία και την τιμή του, δίχως ιδεοληψίες και ακρότητες. Καλούμαστε σε αγώνα, αγρυπνία, εγρήγορση, ορθοστασία. Δεν μπορούμε εύκολα ν’ αρνηθούμε τη ζωηφόρο παράδοση μας, που μιλά για κοινοτισμό, αλληλεγγύη, αλληλοβοήθεια, συνύπαρξη και αλληλοκατανόηση. Η συντροφικότητα, η αδελφοσύνη, η συμπαράσταση, ομορφαίνουν τη ζωή. Δίνουν κουράγιο κι ελπίδα, δεν αφήνουν να κυριαρχήσει η παγερή μοναξιά. Η μοναξιά που δημιουργεί αιθάλη λογισμών, θλίψη, κατάθλιψη, μελαγχολία, αυτοκαταδίκη και σκληρή απομόνωση. Ν’ αφήνεις χώρο για τον άλλον, να ποιείς ευχάριστα το του ετέρου, ν’ αναπαύεις τον αδελφό, να παραιτείσαι από το αρεστό θέλημα σου, είναι μια ωραία περιπέτεια, που θα δώσει μεγάλη χαρά στην ψυχή. Μικρές, καθημερινές κινήσεις μπορούν να ομορφύνουν καταπληκτικά τη ζωή μας αγαπητοί μου αδελφοί.
Η παγκοσμοιοποίηση οδηγεί στην χυλοποίηση, κιμαδοποίηση και πολτοποίηση. Η περιφρόνηση του ιμπεριαλισμού στις ιδιαιτερότητες των εθνών και η επίμονη άρνηση του στο αναφαίρετο δικαίωμα της όποιας διαφοράς, είναι νομίζουμε η βάση πολλών συγκρούσεων. Ειρήνη θα έχουμε μόνο με πολιτικές συνυπάρξεως και συνεργασίας. Κάποιοι ηχηροί λόγοι περί αγάπης γενικά της ανθρωπότητας και όχι του συγκεκριμένου συνανθρώπου είναι ψευδείς και μάταιοι. Στους περίφημους αδελφούς Καραμαζώφ, ο σπουδαίος Ντοστογιέφσκι γράφει πως μια αρχόντισσα πήγε στον στάρετς Ζωσιμά, που ήταν ο άγιος Αμβρόσιος της Όπτινα, και του είπε: «Όλους τους ανθρώπους αγαπώ, αλλά την υπηρέτρια μου δεν την αγαπώ». Και ο στάρετς της απάντησε: «Κανένα δεν αγαπάς!». Η χριστιανική αγάπη δεν είναι ποτέ αόριστη. Οι σύγχρονοι κοσμοπολίτες έχουν μια ανώδυνη αγάπη για όλους, αλλά όχι για τον πλησίον. Είναι ατομιστές και όχι φιλάνθρωποι, κυνικοί και αμοραλιστές. Αγαπώντας την πατρίδα μας, αγαπάμε κι όλο τον κόσμο. Οι πρόγονοι μας, οι γονείς μας, η οικογένεια μας, η πατρίδα μας, η πίστη μας, η παράδοση μας και ο πολιτισμός μας είναι στοιχεία της ταυτότητας μας. Σήμερα δυστυχώς, δεν υπάρχει κοινό όραμα και η εθνική μας ταυτότητα παραποιείται.
~Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης
αναρτήθηκε στο Fb από ΙΧΘΥΣ

Read more: http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.com/2017/06/blog-post_16.html#ixzz4k9PWPpjY


ΣΧΟΛΙΟ: Τό ιερό ανήκει στήν λατρεία τής γής. Δέν είμαστε στό ύψος τών πραγμάτων. 
Η Ορθοδοξία, η λατρεία της καί η άσκηση τού νού, δηλ. η κάθαρση καί ο φωτισμός τού νού, πού είναι τό συμπληρωματικό της, είναι ριζωμένη καί κατοικεί στόν ουρανό. Ο μοντέρνος κόσμος τής Δύσης κατοικεί στήν γή, τήν λατρεύει καί τήν εκμεταλλεύεται μέ τήν επιστήμη. 
Η Ορθοδοξία, όσο διάστημα υπήρξε εκμεταλλεύθηκε τόν ουρανό. Τά ουράνια κοιτάσματά του τά οποία άπλωνε μέ τά κλωνάρια της στήν γή. 
Ο πολιτισμός τού Βυζαντίου στηρίχθηκε στήν ουράνια βιομηχανική επανάσταση, αλλά νικήθηκε από τόν πολιτισμό τής γής, τής σάρκας,  τόν οποίο καί υιοθέτησε λόγω ευκολίας, από αδράνεια. 
Σήμερα ούτε η Ορθοδοξία κοιτάζει πλέον ουρανό. Τέλειωσε.

Αμέθυστος

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Με την ευκαιρία του σχολίου σου αμέθυστε ήθελα να σε ρωτήσω αν υπάρχει καμμιά καλή μελέτη σχετικά με τα αίτια της πτώσης της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

amethystos είπε...

Τά αίτια είναι η ανθρωπιστική αναγέννηση. Τήν οποία πολέμησε ο Αγιος Γρηγόριος Παλαμάς αλλά δέν είχς αίσιο τέλος. Είναι η εποχή τών μεταφράσεων τού Ακινάτη. Λίγα πράγματα αναφέρει ο Γιανναράς στό Ενάντια στήν θρησκεία. Λίγα αναφέρονται καί στόν βίο τού Αγίου Γρηγορίου καί στά αντίστοιχα κείμενα. Ασχολήθηκε καί ο Μπενάκης "Λ. Γ. Μπενάκη, Μεσαιωνική Φιλοσοφία. Σύγχρονη Έρευνα και Προβληματισμοί, έκδ. Παρουσία, Αθήναι 2000". Καί ο Τατάκης. Τό θέμα δυστυχώς συνεχίζει νά είναι ταμπού λόγω μιάς μυστηριώδους αποστροφής τής νεοελληνικής εκκλησίας πρός τήν φιλοσοφία. Είναι τό αγαπημένο θέμα τού Ράμφου.

amethystos είπε...

Συγγνώμην τό ξέχασα. Ο κυριώτερος παράγων υπήρξε η λεηλασία τής 4ης σταυροφορίας εν μέσω τών σταυροφοριών πού αποδυνάμωσαν τούς λαούς τού Βυζαντίου προκειμένου νά τραφούν καί δυνάμωσαν τό ναυτικό τών Αράβων προκειμένου νά μετακινηθούν, γεννώντας τό μίσος τών μουσουλμάνων από τίς σφαγές καί τήν έννοια τού ιερού πολέμου

Ανώνυμος είπε...

Δεν ξερω γιατι θες απο αγνοια,θες απο αισθηση,μου βγαζει κατι ξενο το κειμενο..λεξεις οπως ταυτοτητα,αλληλεγγυη,ανεραστοι,κοινοτισμος,κοινα οραματα,σχεσεις,σχεσεις,σχεσεις...ειναι σημαντικο να μπορουμε να διακρινουμε αναμεσα στη συγκεκριμενη κατασταση που αντιμετωπιζουμε(η οποια απαιτει μια λυση)και στο λεκτικο συμβολισμο αυτης της καταστασης..ναι ok δεν παμε καλα,απο θεωριες περι ζωης μπουχτισαμε,απο ψυχολογικες αναλυσεις απο μοναχους,ιερεις,πιστους,συγγραφεις και αλλους επισης,λες η Ορθοδοξια τελειωσε,τι εννοεις με αυτο;τελειωσε ο ορθοδοξος λογος-βιος;

amethystos είπε...

Δέν μπορεί πλέον νά κινήσει γή καί ουρανό. Ενας επίσκοπος διατάσσει τούς ιερείς νά τελούν μικτούς γάμους. Νομίζει ότι η θέση του είναι νά εξουσιάζει τά μυστήρια. Ποιός μπορεί νά τόν ελέγξει;Εμεινε μιά υποκειμενική ατομική υπόθεση.

Ανώνυμος είπε...

Εχει χαθει δηλαδη η συλλογικοτητα;συμφωνεις και συ με το 'κοινο πνευμα'..;εγω παντως θελω να πιστευω πως υπαρχουν αγιοι,που κοιταζουν τον ουρανο,τους ανθρωπους και βλεπουν Εκεινον και οσο υπαρχουν αυτοι τιποτα δεν τελειωνει...διεφθαρμενοι επισκοποι υπηρχαν παντοτε,καποιες φορες υπηρξε κοινη αντιμετωπιση απο τους πιστους,αλλες παρενεβη ο ιδιος ο Θεος..ας μην μεγαλοποιουμε και κλιμακωνουμε τη κατασταση γιατι θα φτασουμε στο 'ψυχοπλακωμα'..ειναι και καλοκαιρι..;)

amethystos είπε...

Οι χριστιανοί άλλαξαν τόν κόσμο. Σήμερα δέν μπορούμε νά αλλάξουμε ούτε κουβέντα μεταξύ μας.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...