Mία προσωπική λειτουργική εμπειρία στην Πόλη (1973).
"... Είχα μια σωματική αίσθηση της χώρας των ζώντων στην κυριακάτικη λειτουργία στο ναό της Αγίας Τριάδας του Σταυροδρομίου, στο
κέντρο της Ισταμπούλ. Ένιωθα να ξαναβρίσκω τη χαμένη καθολικότητα της
νοητής χώρας, την ολόκληρη Εκκλησία, τη ζωντανή παρουσία του καθολικού
σώματος, ολόκληρη τη ζωή να λειτουργεί και να λειτουργείται στα
απεριόριστα όρια της Ευχαριστίας. Ήταν ό λ ο ι εκεί, γέροι και νέοι, η
παλιά πολίτικη αρχοντιά και τα νέα παιδιά με τα μακρυά τους μαλλιά και
τα γένια τους, και τα κορίτσια με την ανέμελη ομορφιά τους. Και όλοι
αυτοί, μικροί και μεγάλοι, να συμμετέχουν στα δρώμενα με μιαν έκδηλη
εγρήγορση μετοχής, να σταυροκοπιούνται σωστά και στις στιγμές που
πρέπει, άλλοτε να συνοδεύουν ψιθυριστά την ψαλμωδία, να ζουν το πού
βρίσκονται και σε τί μετέχουν.
Στη γεωγραφική Ελλάδα με την κρατική Εκκλησία, αυτή
η αίσθηση της ζωντανής παρουσίας ολόκληρου του σώματος του λαού του
Θεού, αν δεν είναι τελεσίδικα χαμένη, σπανίζει τρομερά. Οι ναοί μυρίζουν
οργάνωση, σέκτα, λογοκρισία και ευνουχισμό. Τα όρια της Ορθοδοξίας δεν
είναι πια όρια ζωής, αλλά κρατικά σύνορα, αντικειμενοποιημένο ιδεολογικό
περίγραμμα, οργανωσιακή αντίληψη. Εδώ στην Πόλη δεν υπάρχει τίποτε άλλο
να ορίσει την Εκκλησία εκτός από την ίδια τη ζωή.
Γι' αυτό και ολόκληρη η ζωή συγκεφαλαιώνεται στην Εκκλησία. Νιώθεις την Ιστορία να είναι παρόν και το παρόν να αγκαλιάζει αιώνες Παράδοσης.
Η Ιστορία συνοψίζεται στην κάθε κίνηση, στην κάθε εκφώνηση και
χειρονομία του Αρχιερέα που λειτουργεί, στην εκπληκτική απόδοση του
μέλους από το χορό, στην παραμικρή λεπτομέρεια του τυπικού. Αυτά όλα δεν
είναι στοιχεία διακοσμητικά της λατρείας, αλλά η σάρκωση της εμπειρίας
και της ευσέβειας αιώνων, και οι φορείς τους συνειδητά συσσωματωμένοι σε
αυτή τη σάρκωση που διαιωνίζει τη ζωή.
Το Φανάρι μοιάζει πεισματικά γαντζωμένο στο μυστικό της ζωής, που είναι η συσσωμάτωση στην Παράδοση.
Δεν άφησε στοιχεία συναισθηματικά και ηθικολογικά να εκθηλύνουν τη
λατρευτική απαγγελία, να ατομικοποιήσουν την ευσέβεια, να μεταβάλουν τη
λατρεία σε πάρεργο και την ηθικοδιδασκαλία σε πρωτεύον".
ΣΧΟΛΙΟ : Ναί κ.Γιανναρά, είναι όλοι εκεί, καί ο πάπας καί ο Ζηζιούλας καί ο Καλαϊτζίδης καί ο Βασιλειάδης καί είναι όλοι γαντζωμένοι στή Ζωή : στό χρήμα, στή δόξα, στά συμπόσια, στά ταξείδια. Διορατική ματιά ενός ψευδοπροφήτη.
Αμέθυστος
8 σχόλια:
Εάν ο άριστος μεταξύ Ελλήνων ανθρώπων λέγεται ''Χρ.Γιανναράς'',τότε οι λοιποί και επίλοιποί των (και οι επίγονοί του-των άλλως τε ας κρατηθή εδώ..) τι ('μπορεί να) είναι;
Εάν ο αιρετικότερος και ο παραπλανητικότερος μεταξύ Ορθοδόξων Χριστιανών Ελλήνων έχει το όνομα ''Χρ.Γιανναράς'',τότε οι συμπαραστάτες και συμμαθητές του,κατά πόσον περισσότερο 'μπορούν να παραβγούν,να παρέκβουν 'στη μωροσοφία και δοκησισοφία του,την ημιμάθεια,την κενοδοξία;
ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΨΕΥΔΗ ΦΑΡΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΩΛΕΙΤΕ ΓΙΑ ΔΙΑΥΓΕΣ,ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΟ ΦΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΔΙΑΚΑΩΣ,ΚΕ ΓΙΑΝΝΑΡΑ;ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΑΣΜΑ ΑΥΤΟ,ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ;ΝΑ ΕΝΔΩΣΟΥΜΕ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΝΕΟΦΑΝΑΡΙΩΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΗ ΖΩιΗ,ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΤΕ ΜΕ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΣΑΣ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΣΑΣ ΑΡΝΗΘΗι ΚΑΙ ΑΠΑΡΝΗΘΗι;
Ενταξει ο Γιανναρας λεει εδω για το 1973 . Μην το κανουμε σαν την παροιμια ολα τα στραβα ψωμια της νυφης ειναι . Δεν υπηρχε ακο,η αυτος ο νεοπλουτισμος με οφικια σε ολους οσους ρουφαν το αιμα του λαου - πραγμα που δεν φταιν οι εναπομειναντες ηρωικοι Πολιτες - ουτε ολος αυτος ο διαχυτος οικουμενισμος . Επειτα για να λεμε την αληθεια το 2006 που ειχα παει στην Πολη και ειχα παρακολουθησει θεια λειτουργια στον Αγιο Γεωργιο Φαναριου στο θεμσ καθαρα της λατρειας ειναι πολυ καλυτεροι απο εμας τους Ελλαδιτες . Ουτε δηθεν βυζαντινισμοι ουτε ατελειωτα αααα και ιιιι και εεεεε και αλλοι λαρυγγισμοι απο τους ψαλτες που τρων τα συμφωνα και κανουν τις λεξεις ακατανοητες δηθεν βυζαντινιζοντας .Εκει ψελνουν και καταλαβαινεις τι λενε και τα αμφια ειναι πιο σεμνα . Σε αυτο το θεμα της λατρειας δηλαδη ειναι καλυτεροι στο Φαναρι . Α.Μ
Και για να το συνεχισω επειδη ειναι σημαντικο το θεμα οταν δεν σου αρεσι το σπιτι σου φερνεις μαστορους και το φτιαχνεις . Δεν γκρεμιζεις το σπιτι σου με την βαρια . Το Οικ . Πατριαρχειο ειναι 1700 χρονια το σπιτι σου . Δεδομενου οτι ως το 1900 περιπου οι ελληνες παντρευονταν συνηθως στα 20 80 γενιες ελληνων ως το 1900 και αλλες 3 απο τοτε ειχαμε πνευματικη κεφαλη τον εκαστοτε Πατριαρχη καλο η κακο . Μην ξεχναμε οτι επι Οθωμανων 11 Πατριαρχες θυσιασαν τη ζωη την ζωη τους υπερ του γενους των Ρωμαιων η του εθνους των Ελληνων . Το παιχνιδι με τις λεξεις θα μας φαει , μια ζωη αυτο μας τρωει . Ακομη και καποιοι σιμωνιακοι την κρισιμη στιγμη δωσαν την ζωη τους , αυτην την προσκαιρη που ομως οταν αντικρυζεις τον Χαρο στη θεα του δημιου τα χρειαζεσαι , την δωσαν λοιπον υπερ των ελληνων ορθοδοξων . Δεν ειναι απλο θεμα του Φαναριου οπως αυτο με τον διορισμενο απο τον υπουργο παιδειας αρχιεπισκοπο που οταν δεν μας αρεσει πχ Βαμβανατσος τον διωχνουμε η Σεραφειμ του σερνουμε οσα σερνει η σκουπα . Λυση για μενα που θα βαλει στους νεοφαναριωτες τα 2 ποδια σε 1 παπουτσι και θα μετριασει τον οικουμενισμο ειναι η πληρης καταργηση του αυτοκεφαλου . Γιατι τοτε θα παυσει το μεγα οπλο της απειλης διαιρεσης της Ελλαδας σε πανω και κατω απο τα τεμπη που υπονοουν οι νεοφαναριωτες . Και τοτε η αυλη του Φαναριου θα καταλαβει οταν θα εχει ενα συμπαγες ποιμνιο διπλα στη πορτα της οτι ο Οικουμενικος θρονος δεν ειναι ιδιοκτησια τους αλλα ειναι απλως διαχειριστες . Πληρεξουσιοι ημων των ανατολικων Ρωμαιων ειτε ζουμε στην Ελλαδα ειτε στην διασπορα . Α.Μ
Γόνιμες,ακριβείς,εύστοχες επισημάνσεις αυτοσυγκράτησης και εξισορρόπησης των πραγμάτων.Προφανώς και δεν ψέγεται εδώ το Φανάρι αυτό καθαυτό ο Φαναριωτισμός του,πυλώνας,στυλοβάτης,προθάλαμος Οικουμενισμού,Ψευδοενωτικότητας και Ψευδοένωσης.Άλλοτε κάποτε λεξιθηρούσα(αποκλείεται να κρυφθή αυτό)αλλά η ουσία μετρά,το μέτρο,η αρμονία του λόγου χωρίς την πολυτέλεια όσο και ατυχία,κατ'εμέ,των ιστορικών αναδρομών,περιηγήσεων,αναφορών.Το παραδοσιακό Φανάρι,αυθεντικότατα βυζαντινό και 'στις αρχέγονες πηγές και ρίζες του,μηδεμία σχέσι 'μπορεί να έχη προς το γιανναρικό κακέκτυπο της ακατάσχετης αυτής,αφόρητης,αδέσμευτης λογοπλασίας,λεξιλαγνείας,φλυαρίας και των συμφερόντων που εξυπηρετούνται,ικανοποιούνται,υλοποιούνται με τον ένα ή και με τον άλλο τρόπο από τις θέσεις και τα αξιώματα,τους θώκους και τις εξουσίες που διαμοιράζονται και διανέμονται,αδελφέ μου,αγωνιστή,αδελφέ μου.
''Προφανώς και δεν ψέγεται εδώ το Φανάρι αυτό καθαυτό α λ λ ά ο Φαναριωτισμός του,πυλώνας,στυλοβάτης,προθάλαμος Οικουμενισμού,Ψευδοενωτικότητας και Ψευδοένωσης.''.
Οι ασπιρίνες των δικαιολογιών(παντοειδών)δε 'μπορούν να μας κάνουν να αποσιωπήσουμε και αποσιωπούμε ενώπιον τέτοιων εγκλημάτων,τέτοιων πολλαπλών αφανών εγκλημάτων περί την πίστι μας,που και παρέχουν ισχυρές λαβές 'στους εχθρούς (μας-Του) για εντατικοποίηση του μισοχρίστου και αντιχρίστου έργου των.Διακυβεύονται μεγάλα συμφέροντα που απαιτούν και τη μεγίστη δυνατή προσοχή και εγρήγορσι,πίστι και ελπίδα,καρτερία και τόλμη και θάρρος και γενναιότητα.Παρά το διεξαγόμενο (κατά τα φαινόμενα) άνισο αγώνα (μας).Μολονότι ο δαιμονισμός της εποχής είναι το κατ'εξοχήν και το μοναδικό προσδιοριστικό και καθοριστικό,αποφασιστικό χαρακτηριστικό στοιχείο της.ΦΙΛΟΠΑΙΓΜΟΝΕΣ ΕΝ Ο Υ ΠΑΙΚΤΟΙΣ,Α.Μ.,ΑΛΛΑ (ΚΑΙ) ΘΕΟΣ Ο Υ ΜΥΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ.Θα κριθούμε αυστηρότατα και θα κατακριθούμε συνεπέστατα,δικαιότατα για τη φαυλότητα και για τον εκφαυλισμό (μας).Τότε,όμως,δε θα υφίσταται επιστροφή.
Όπως το συμφέρον κάνει ευχερώς και οβιδιακότατα,μεταπλαστικότατα και μεταλλάττοντας άρδην,τον άνθρωπο μαλάκα,κατά τον αυτόν τρόπον έχει δεσμευθή και αποκλεισθή,απογυμνωθή και κατεξευτελισθή η ζωή από την προσωπικότητα και,είτε από την πλευρά του λα'ι'κισμού,είτ'εκείνην του κληρικαλισμού,μένει μετέωρη,κενή,έξω φρενών και εκτός εαυτού,από και με τις ιεραρχίες να κυριαρχούν και κατακρατούν το πρώτο και τον κύριο λόγο(των ηνίων και άλλοι Ηνίοχοι των ψυχών)της συντήρησης και οπισθοδρόμησης,συνοδά στοιχεία του σκοταδισμού της (κατ'ανάγκην άθεης και μισόθεης) ανθρωπότητας,ανθρωπότητας του διχασμού,της διαίρεσης,της διχοτόμησης και πολυτόμησης και της καρατόμησης,της διχοστασίας και διχογνωμίας.Ανθρωπότητας χωρίς θέληση αλλά με θέλημα,με βούληση και επιβουλή,παθητική και άπραγη αλλά (και) με (έντονα τα) ροπή και τάση και έφεση και πόθο προς (τη) δράση και (την) πράξη(θεμελιώδης γερμανική-///και αντιχριστιανική αρχή).
''...το ν πρώτο και τον κύριο λόγο...''.
Δημοσίευση σχολίου