Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου 2018

Παραφροσύνη

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Μεγάλη ανησυχία λέγεται ότι επικρατεί στην Αθήνα σχετικά με τις προθέσεις Ερντογάν στο Αιγαίο και στην Κύπρο.
Αμφιβάλλουν μάλιστα ιδιαίτερα, από ότι ακούμε, οι κυβερνώντες, για το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ θα βοηθήσουν την Ελλάδα σε περίπτωση κρίσης με την Τουρκία.
Ανακύπτει όμως τότε το εξής ερώτημα. Για ποιο λόγο έχουν ξεσκιστεί να εξυπηρετήσουν τον αμερικανικό στρατηγικό σχεδιασμό για την περικύκλωση, αν όχι τον πόλεμο κατά της Ρωσίας, λύνοντας το θέμα του ονόματος της πΓΔΜ  πιθανότατα εις βάρος των ελληνικών εθνικών συμφερόντων; (Αλλά και καταβάλλοντας τεράστιο πολιτικό κόστος, αμφιβάλλουμε όμως αν αυτό το γνωρίζουν και το καταλαβαίνουν).
Για ποιο λόγο τρέχει ο κ. Κοτζιάς στην άλλη άκρη του κόσμου, στο Βανκούβερ του Καναδά, να συνδράμει τις ΗΠΑ στην προσπάθειά τους να στριμώξουν, αν όχι να καταστρέψουν τη Βόρειο Κορέα – προκαλώντας και τα ειρωνικά σχόλια του Ρώσου Υπουργού Εξωτερικών;
Για ποιο λόγο προσφέρουμε τα πάντα, διευκολύνσεις για πυρηνικά, αν τις χρειαστούν, ιδιαίτερα επιθετικές αποστολές drones, στην Αλεξανδρούπολη, τον ‘Αραξο, την Κάρπαθο, την Κρήτη και μύρια όσα άλλα στις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους; Κινδυνεύοντας να εμπλέξουν άμεσα τη χώρα στην όλο και πιο εκρηκτική κατάσταση της Μέσης Ανατολής; (τα αυτά ισχύουν και για την Κύπρο)
Για ποιο λόγο καταστρέφουμε μόνοι μας συστηματικά τις σχέσεις μας με τη Ρωσία, το Ιράν και μέρος των Αράβων;
Για ποιο λόγο παραδίδουμε μόνοι μας τα μεγάλα «γεωπολιτικά χαρτιά» που ακόμα διαθέτει η χώρα και θα μπορούσαν να τη βοηθήσουν να διαπραγματευθεί τη σωτηρία της από την οικονομική λαίλαπα που την πλήττει σχεδόν μια δεκαετία;
Η παράδοση της εθνικής κυριαρχίας σε θέματα οικονομικής πολιτικής το 2010 και εν συνεχεία στους Πιστωτές οδήγησε σε μια από τις μεγαλύτερες, αν όχι τη μεγαλύτερη οικονομική-κοινωνική καταστροφή στην ιστορία του καπιταλισμού σε καιρό ειρήνης.
Η παράδοση της εξωτερικής, αμυντικής και διεθνούς πολιτικής της χώρας στις Ηνωμένες Πολιτείες κινδυνεύει να οδηγήσει σε πόλεμο.

ΥΓ. Αισθανόμαστε την ανάγκη να ενημερώσουμε την κυβέρνηση ότι δεν βρισκόμαστε ούτε στο 1952 ούτε στο 1989. Μήπως πρέπει κάτι να διδαχθούμε από τις συγκλονιστικές περιπέτειες των συμπαθών Κούρδων στο Ιράκ και τη Συρία που έβαλαν όλα τα αυγά τους στο καλάθι των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ; 

infognomonpolitics

maria.p. είπε...

Ο κ.Κωνσταντακόπουλος μας λέει ότι παρά την πολύ επικίνδυνη κατάσταση ιδιαίτερα των τελευταίων 24ώρων στο Αιγαίο, οι κυβερνώντες "..αμφιβάλλουν ιδιαίτερα για το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ θα βοηθήσουν την Ελλάδα.."..
Δεν χρειάζεται να παραμένουν στο επίπεδο της αμφιβολίας αλλά να περάσουν στην βεβαιότητα.
ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ.Το είπαν ξεκάθαρα.

Δείτε τι γράφει η "Εφημερίδα":

"Στο χειρότερο και πιο επικίνδυνο σημείο τους από την κρίση στα Ίμια του Ιανουαρίου 1996 βρίσκονται οι σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας. Και η εκρηκτική κατάσταση επιδεινώνεται έτι περαιτέρω, με απρόβλεπτες συνέπειες, εξαιτίας της γενικευμένης αστάθειας στην διακεκαυμένη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου. Όπου στο συριακό και κουρδικό μέτωπο, οι πολεμικές μηχανές ΗΠΑ, Ρωσίας, Ισραήλ, Ιράν και Τουρκίας βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωπες, και ουδείς μπορεί να αποκλείσει ευρύτερη σύρραξη...

Η αγωνία κορυφώνεται και εκ του γεγονότος ότι οι ΗΠΑ, αν και ενημερώθηκαν για το σκηνικό έντασης (όπως και ΝΑΤΟ και ΕΕ) από την επικίνδυνη πρόκληση των Τούρκων στα Ίμια, επέλεξαν να τηρήσουν ίσες αποστάσεις, σε αντίθεση με τον ρόλο που είχαν αναλάβει στα Ίμια 22 χρόνια πριν, και απλώς κάλεσαν Ελλάδα και Τουρκία “να τα βρουν μεταξύ τους”, προσθέτοντας ότι οι δύο χώρες “έχουν καθιερωμένα διπλωματικά κανάλια για την αντιμετώπιση θεμάτων του Αιγαίου...”

Υπενθυμίζεται ότι η Ουάσινγκτον, εκείνη την δραματική νύχτα του Ιανουαρίου 1996, επενέβη αποφασιστικά για να αποκλιμακώσει την κρίση που είχε φθάσει στο όριο του ανοικτού πολέμου και με δική της πίεση επήλθε συμφωνία απομάκρυνσης στρατιωτών, πλοίων και σημαιών από τα Ίμια και από τις δύο πλευρές. Και μάλιστα οι ΗΠΑ ανέλαβαν, με επιστολή του τότε Αμερικανού ΥΠΕΞ Γουώρεν Κρίστοφερ προς τον Έλληνα υπουργό κ. Πάγκαλο και τον Τούρκο ομόλογό του κ. Μπαϊκάλ, τον ρόλο της εγγυήτριας δύναμης ώστε να αποτραπεί τυχόν νέο επεισόδιο σε περίπτωση που κάποια από τις δυο πλευρές αθετούσαν τις δεσμεύσεις τους. "

Γιατί λοιπόν εμείς επιμένουμε σε αυτή την προσκόλληση-υποταγή που απομακρύνει και το ενδεχόμενο της βοήθειας της Ρωσίας;;

Υπάρχει ακόμα μια πολύ ανησυχητική είδηση. Για πρώτη φορά η Εταιρεία που κάνει τις γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ δήλωσε ότι θα αναγκαστεί να σταματήσει λόγω της περικύκλωσης από τουρκικά πλοία.

Από την "Εφημερίδα":
"Ο Ερντογάν προειδοποίησε ευθέως την Κύπρο να μην προβεί σε «καιροσκοπικές» ενέργειες στην αναζήτηση υδρογονανθράκων..."
"Το γεωτρύπανο SAIPEM 12000 της ENI εμποδίζεται στις έρευνές του από τουρκικά πλοία από το Σάββατο και έχει αγκυροβολήσει στην περιοχή αναμένοντας εντολές.
«Είμαστε έκπληκτοι, δεν περιμέναμε να συμβεί κάτι τέτοιο» δήλωσε ο CEO της ENI Κλαούντιο Ντεσκάλτζι γιατί «είμαστε πολύ μέσα στην ΑΟΖ της Κύπρου και σε αντίστοιχη εξόρυξη μέσα στην Κυπριακή ΑΟΖ δεν είχαμε καμία αντίδραση. Πιθανόν η ένταση που προκλήθηκε έχει άλλα κίνητρα"..

1 σχόλιο:

Μαρία Π. είπε...

Ο κ.Κωνσταντακόπουλος μας λέει ότι παρά την πολύ επικίνδυνη κατάσταση ιδιαίτερα των τελευταίων 24ώρων στο Αιγαίο, οι κυβερνώντες "..αμφιβάλλουν ιδιαίτερα για το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ θα βοηθήσουν την Ελλάδα.."..
Δεν χρειάζεται να παραμένουν στο επίπεδο της αμφιβολίας αλλά να περάσουν στην βεβαιότητα.
ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ.Το είπαν ξεκάθαρα.

Δείτε τι γράφει η "Εφημερίδα":

"Στο χειρότερο και πιο επικίνδυνο σημείο τους από την κρίση στα Ίμια του Ιανουαρίου 1996 βρίσκονται οι σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας. Και η εκρηκτική κατάσταση επιδεινώνεται έτι περαιτέρω, με απρόβλεπτες συνέπειες, εξαιτίας της γενικευμένης αστάθειας στην διακεκαυμένη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου. Όπου στο συριακό και κουρδικό μέτωπο, οι πολεμικές μηχανές ΗΠΑ, Ρωσίας, Ισραήλ, Ιράν και Τουρκίας βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωπες, και ουδείς μπορεί να αποκλείσει ευρύτερη σύρραξη...

Η αγωνία κορυφώνεται και εκ του γεγονότος ότι οι ΗΠΑ, αν και ενημερώθηκαν για το σκηνικό έντασης (όπως και ΝΑΤΟ και ΕΕ) από την επικίνδυνη πρόκληση των Τούρκων στα Ίμια, επέλεξαν να τηρήσουν ίσες αποστάσεις, σε αντίθεση με τον ρόλο που είχαν αναλάβει στα Ίμια 22 χρόνια πριν, και απλώς κάλεσαν Ελλάδα και Τουρκία “να τα βρουν μεταξύ τους”, προσθέτοντας ότι οι δύο χώρες “έχουν καθιερωμένα διπλωματικά κανάλια για την αντιμετώπιση θεμάτων του Αιγαίου...”

Υπενθυμίζεται ότι η Ουάσινγκτον, εκείνη την δραματική νύχτα του Ιανουαρίου 1996, επενέβη αποφασιστικά για να αποκλιμακώσει την κρίση που είχε φθάσει στο όριο του ανοικτού πολέμου και με δική της πίεση επήλθε συμφωνία απομάκρυνσης στρατιωτών, πλοίων και σημαιών από τα Ίμια και από τις δύο πλευρές. Και μάλιστα οι ΗΠΑ ανέλαβαν, με επιστολή του τότε Αμερικανού ΥΠΕΞ Γουώρεν Κρίστοφερ προς τον Έλληνα υπουργό κ. Πάγκαλο και τον Τούρκο ομόλογό του κ. Μπαϊκάλ, τον ρόλο της εγγυήτριας δύναμης ώστε να αποτραπεί τυχόν νέο επεισόδιο σε περίπτωση που κάποια από τις δυο πλευρές αθετούσαν τις δεσμεύσεις τους. "


Γιατί λοιπόν εμείς επιμένουμε σε αυτή την προσκόλληση-υποταγή που απομακρύνει και το ενδεχόμενο της βοήθειας της Ρωσίας;;

Υπάρχει ακόμα μια πολύ ανησυχητική είδηση. Για πρώτη φορά η Εταιρεία που κάνει τις γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ δήλωσε ότι θα αναγκαστεί να σταματήσει λόγω της περικύκλωσης από τουρκικά πλοία.

Από την "Εφημερίδα":
"Ο Ερντογάν προειδοποίησε ευθέως την Κύπρο να μην προβεί σε «καιροσκοπικές» ενέργειες στην αναζήτηση υδρογονανθράκων..."
"Το γεωτρύπανο SAIPEM 12000 της ENI εμποδίζεται στις έρευνές του από τουρκικά πλοία από το Σάββατο και έχει αγκυροβολήσει στην περιοχή αναμένοντας εντολές.
«Είμαστε έκπληκτοι, δεν περιμέναμε να συμβεί κάτι τέτοιο» δήλωσε ο CEO της ENI Κλαούντιο Ντεσκάλτζι γιατί «είμαστε πολύ μέσα στην ΑΟΖ της Κύπρου και σε αντίστοιχη εξόρυξη μέσα στην Κυπριακή ΑΟΖ δεν είχαμε καμία αντίδραση. Πιθανόν η ένταση που προκλήθηκε έχει άλλα κίνητρα"..