...δεν είναι μόνο μια τραγωδία: Είναι ένα ψέμμα...
13 Ιουλίου 2015
The problem of Greece is not only a tragedy. It is a lie.
Μια ιστορική προδοσία διαδραματίζεται στήν Ελλάδα. Έθεσε σέ αναίρεση την εντολή του ελληνικού εκλογικού σώματος, ή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει σαρωτικά καί έσκεμμένα νά αγνοηθεί ή περασμένη εβδομάδα, τό «Όχι» της περασμένης εβδομάδας, και κρυφά συμφώνησαν μια σειρά κατασταλτικών μέτρων εξαθλίωσης, μέτρα με αντάλλαγμα ένα «σχέδιο διάσωσης», που σημαίνει σκοτεινό ξένο έλεγχο και μια προειδοποίηση προς όλο τόν κόσμο...
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει προωθήσει μέσω του κοινοβουλίου πρόταση για την περικοπή τουλάχιστον 13 δισεκατομμύρια € από το δημόσιο ταμείο - € 4.000 εκατομμύρια περισσότερα από ό,τι τό σχέδιο «λιτότητας» πού απορρίφθηκε συντριπτικά από την πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού σε ένα δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου.
Αναφορές γι αυτά περιλαμβάνουν, αύξηση στο 50% τού κόστους της υγειονομικής περίθαλψης για τους συνταξιούχους, σχεδόν το 40% από τους οποίους ζουν σε συνθήκες φτώχειας... βαθιές περικοπές στους μισθούς του δημόσιου τομέα... η πλήρης ιδιωτικοποίηση των δημόσιων εγκαταστάσεων, όπως τα αεροδρόμια και τα λιμάνια... η αύξηση της προστιθέμενης αξίας του φόρου στό 23%, πού τώρα εφαρμόζεται στα ελληνικά νησιά, όπου οί άνθρωποι αγωνίζονται να συγκεντρώσουν τα προς το ζην. Καί ύπάρχουν κι άλλα πού έρχονται...
Τό κόμμα τής «Αντι-λιτότητας σαρώνει μέ έκπληκτική νίκη", έγραψε ό Guardian ώς τίτλο στις 25 Ιανουαρίου, "τών ριζοσπαστών αριστερών", το χαρτί που ονομάζεται Τσίπρας και ή εντυπωσιακή μόρφωση έμφάνιση των συντρόφων του. Φορούσαν πουκάμισα με ανοικτό λαιμό, και ο υπουργός Οικονομικών οδηγούσε μιά μηχανή και είχε χαρακτηριστεί ως «ροκ σταρ της οικονομίας». Αύτό ήταν ή βιτρίνα. Δεν ήταν ριζοσπαστική με οποιαδήποτε έννοια η εν λόγω στερεότυπη είκόνα, ούτε κάν ήταν αυτοί, τής «αντι λιτότητας".
Για 6 μήνες ό Τσίπρας κι ο πρόσφατα απορριφθείς ύπουργός Οικονομικών, Γιάννης Βαρουφάκης, πηγαινοέρχονταν ανάμεσα στην Αθήνα και τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και τα άλλα κέντρα της ευρωπαϊκής δύναμης του χρήματος. Αντί της κοινωνικής δικαιοσύνης για την Ελλάδα, πέτυχαν μια νέα υπερχρέωση, μια βαθύτερη φτώχεια που απλώς θα αντικαταστήσει μια συστημική σαπίλα με βάση την κλοπή των φορολογικών εσόδων από Έλληνες υπερ-πλούσιους (σύμφωνα με τίς ευρωπαϊκές «νεοφιλελεύθερες» αξίες) μέ φθηνά, ιδιαίτερα προσοδοφόρα δάνεια από αύτούς που επιδιώκουν τώρα τά μαλιά της κεφαλής τής Ελλάδας...
ΕΚΘΕΣΕΙΣ έλεγχου τού χρέους τής Ελλάδας, από το ελληνικό κοινοβούλιο, αναφέρουν ότι είναι παράνομο, αθέμιτο και απεχθές. Αναλογικά, είναι λιγότερο από το 30% άπό ότι είναι το χρέος της Γερμανίας, πού είναι ό κύριος πιστωτής. Είναι μικρότερο από το χρέος των ευρωπαϊκών τραπεζών, των οποίων ή "διάσωση" το 2007-8 ήταν σχεδόν αμφισβητούμενη και ατιμώρητη.
Για μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, το εύρώ είναι ένα αποικιακό νόμισμα: ένα λουρί σε μια καπιταλιστική ιδεολογία τόσο ακραία ώστε ακόμη και ο Πάπας τίς όνομάζει "απαράδεκτες" και "η κοπριά του διαβόλου". Το ευρώ είναι για την Ελλάδα ό, τι το δολάριο είναι σε απομακρυσμένες περιοχές του Ειρηνικού, του οποίου η φτώχεια και η δουλοπρέπεια εγγυάται την εξάρτησή τους...
Στα ταξίδια τους προς το δικαστήριο τών ίσχυρών στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, ο Τσίπρας και Βαρουφάκης εμφανίστηκαν ούτε ως ρίζοσπάστες, ούτε ώς «αριστεροί» ούτε ώς ειλικρινείς σοσιαλδημοκράτες, αλλά ως δύο ελαφρώς τυχάρπαστοι ίκέτες στούς ισχυρισμούς και τα αιτήματά τους. Χωρίς να υποτιμάται η εχθρότητα που αντιμετωπίζουν, είναι δίκαιο να πούμε ότι δέν εμφανίζεται κανένα πολιτικό θάρρος.
Περισσότερο από μία φορά, οι Έλληνες έμαθαν για "μυστικά σχέδια λιτότητας» τους με διαρροές στα μέσα ενημέρωσης, όπως ένα γράμμα τήν 30η Ιουνίου πού δημοσιεύεται στην εφημερίδα Financial Times, στο οποίο ο Τσίπρας υποσχέθηκε στους επικεφαλής της ΕΕ, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τό ΔΝΤ να αποδεχθεί βασικά, τά πιό φαύλα αιτήματά τους, που τώρα έχουν γίνει δεκτά.
Όταν τό ελληνικό εκλογικό σώμα ψήφισε «όχι» στις 5 Ιουλίου σε μιά παντός είδους σαθρή συμφωνία, όΤσίπρας είπε, «Έρχεται ή Δευτέρα κι η ελληνική κυβέρνηση θα είναι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μετά το δημοψήφισμα με καλύτερους όρους για τον ελληνικό λαό". Οι Έλληνες όμως, δεν είχαν ψηφίσει για «καλύτερους όρους». Είχαν ψηφίσει για δικαιοσύνη και για την κυριαρχία τους, όπως έκαναν στις 25 Ιανουαρίου τού 2015...
Η έπόμενη μέρα μετά τίς εκλογές του Γενάρη γιά μιά πραγματικά δημοκρατική και, ναι, ριζοσπαστική κυβέρνηση θα σταματούσε κάθε ευρώ που έφευγε από τη χώρα, αποκήρυξε το «παράνομο και απεχθές" χρέος - όπως η Αργεντινή πού το έκανε με επιτυχία - και επιτάχυνε ένα σχέδιο για να αποχωρήσει ακρωτηριάζοντας τήν Ευρωζώνη. Αλλά δεν υπήρχε σχέδιο. Υπήρχε μόνο μια διάθεση να είναι "στο τραπέζι" αναζητώντας "καλύτερους όρους».
Η αληθινή φύση του ΣΥΡΙΖΑ σπάνια έξετάστηκε και διευκρινίστηκε. Για τα ξένα μέσα ενημέρωσης δεν είναι τίποτα περισσότερο από «αριστερά» ή «άκροαριστερά», ή «σκληροπυρηνική άριστερά» - το συνηθισμένο παραπλανητικό ψέκασμα. Ορισμένοι από τούς διεθνείς υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν φθάσει, κατά καιρούς, τα επίπεδα της φαιδρότητας που οδηγεί στό να θυμίζει την άνοδο του Μπαράκ Ομπάμα. Λίγοι ρώτησαν: Ποιοι είναι αυτές οί «ρίζες»; Σέ τί πιστεύουν;
Το 2013, Γιάνης Βαρουφάκης έγραψε: "Πρέπει νά χαιρετίσουμε αυτή την κρίση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού ως μια ευκαιρία για να τον αντικαταστήσουμε με ένα καλύτερο σύστημα; Ή μήπως πρέπει να να ανησυχούμε τόσο πολύ σχετικά με αυτό ώστε να αναλάβουμε μια εκστρατεία για τη σταθεροποίηση του καπιταλισμού; Για μένα, η απάντηση είναι σαφής. Η κρίση της Ευρώπης είναι πολύ λιγότερο πιθανό να γεννήσει μια καλύτερη εναλλακτική λύση στον καπιταλισμό...
Υποκλίνομαι στην κριτική ότι έχω αγωνιστεί σχετικά με την ατζέντα πού θεμελιώνεται στην παραδοχή ότι η αριστερά ήταν, και παραμένει, καθαρά νικημένη ... Ναι, θα ήθελα πολύ να υποβάλει [α] τή ριζοσπαστική ατζέντα. Όμως, όχι, δεν είμαι διατεθειμένος να διαπράξω το [σφάλμα του Βρετανικού Εργατικού Κόμματος μετά τη νίκη της Θάτσερ] ...
Τι καλό πετύχαμε στη Βρετανία στις αρχές του 1980 με την προώθηση της ατζέντας της σοσιαλιστικής αλλαγής που έπέφερε στή βρετανική κοινωνία τήν περιφρόνηση πέφτοντας ολοταχώς στο νεοφιλελεύθερο ταξίδι Θάτσερ; Ακριβώς κανένα. Τι καλό θα κάνει σήμερα να απευθύνω έκκληση για διάλυση της Ευρωζώνης, της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ...; "
Ό Βαρουφάκης παραλείπει κάθε αναφορά του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος όπου διαίρεσαν τούς ψηφοφόρους τών έργατικών και οδήγησαν στό Μπλαιρισμό. Στό μεταξύ οί άνθρωποι στη Βρετανία "περιφρόνησαν τή σοσιαλιστική αλλαγή" - όταν τους δόθηκε μία πραγματική ευκαιρία για την επίτευξη αυτής της αλλαγής - η ηχώ του Blair.
Οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ είναι επαναστάτες ένός είδους - αλλά η επανάστασή τους είναι η διεστραμμένη, γνωστή ιδιοποίηση του κοινωνικού του δημοκρατικού και κοινοβουλευτικού συστήματος μέ κινήσεις ώς φιλελεύθεροι καλλωπισμένοι για να συμμορφωθούν με τις νεοφιλελεύθερες ανοησίες, μιάς κοινωνικής μηχανικής τής οποίας αύθεντικό πρόσωπο είναι εκείνο του Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε, ύπουργού Οικονομικών της Γερμανίας, ένας αυτοκρατορικός κακοποιός.
Όπως και το Εργατικό Κόμμα στη Βρετανία και ισοδύναμα του, μεταξύ πρώην σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, όπως το Εργατικό Κόμμα στην Αυστραλία, εξακολουθούν να περιγράφουν τους εαυτούς τους ως «φιλελεύθερο» ή ακόμα και «αριστερά», ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το προϊόν μια εύπορης, εξαιρετικά προνομιακής, μορφωμένης μεσαίας τάξης, «πού έχουν εκπαιδευτεί στό μεταμοντερνισμό», όπως ο Alex Lantier έγραψε.
Γι 'αυτούς, κλάση είναι η ακατονόμαστη, πόσο μάλλον ένας διαρκής αγώνας, ανεξάρτητα από την πραγματικότητα της ζωής των περισσότερων ανθρώπων. Οί φωστήρες του ΣΥΡΙΖΑ, είναι "περιποιημένοι" δεν οδηγούν στην αντίσταση που οι συνηθισμένοι άνθρωποι ποθούν, καθώς το ελληνικό εκλογικό σώμα έχει τόσο γενναία καταδείξει, αλλά "καλύτερους όρους" ένός άργυρώνητου κατεστημένου, έγκλεισμού και τιμωρίας των φτωχών.
Όταν αύτό συγχωνευθεί με την «πολιτική ταυτότητα» και ύπουλους περισπασμούς (άποσπάσεις προσοχής), η συνέπεια δεν είναι η αντίσταση, αλλά η δουλοπρέπεια. Η "Mainstream" πολιτική ζωή στη Βρετανία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα γι αυτό.
Αυτό δεν είναι αναπόφευκτα, μια τελειωμένη υπόθεση, αν έμείς ξυπνήσουμε από τον μακρύ, μεταμοντέρνο κώμα και απορρίψουμε τους μύθους και τίς πλάνες εκείνων που ισχυρίζονται ότι μας εκπροσωπούν, και αγωνιστούμε...
John Pilger www.johnpilger.com
Τό μετέφρασα μόνος μου μέ όσα ξέρω βοηθήστε νά μάθουν οί Έλληνες τήν άλήθεια τώρα, αύριο θά είναι άργά... Έχουμε κόκκινο φασισμό τεχνοκρατών άριστερών τύπου Βαρουφάκη καί όλων τών συμμοριών συριζα, πού συνεργάζονται μέ τόν Σόϊμπλε ναί έχουν τό ίδιο σχέδιο γιά τήν Έλλάδα μέ αύτό τού Σόϊμπλε, Σώστε τή χώρα άπό όλόκληρο τό σάπιο πολιτικό σύστημα... Σταματήστε τή μεγαλύτερη συνωμοσία κατά τού έλληνικού έθνους...
Τό άρθρο στά αγγλικά:
http://johnpilger.com/articles/the-problem-of-greece-is-not-only-a-tragedy-it-is-a-lie
pointsoftimes
13 Ιουλίου 2015
The problem of Greece is not only a tragedy. It is a lie.
Μια ιστορική προδοσία διαδραματίζεται στήν Ελλάδα. Έθεσε σέ αναίρεση την εντολή του ελληνικού εκλογικού σώματος, ή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει σαρωτικά καί έσκεμμένα νά αγνοηθεί ή περασμένη εβδομάδα, τό «Όχι» της περασμένης εβδομάδας, και κρυφά συμφώνησαν μια σειρά κατασταλτικών μέτρων εξαθλίωσης, μέτρα με αντάλλαγμα ένα «σχέδιο διάσωσης», που σημαίνει σκοτεινό ξένο έλεγχο και μια προειδοποίηση προς όλο τόν κόσμο...
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει προωθήσει μέσω του κοινοβουλίου πρόταση για την περικοπή τουλάχιστον 13 δισεκατομμύρια € από το δημόσιο ταμείο - € 4.000 εκατομμύρια περισσότερα από ό,τι τό σχέδιο «λιτότητας» πού απορρίφθηκε συντριπτικά από την πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού σε ένα δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου.
Αναφορές γι αυτά περιλαμβάνουν, αύξηση στο 50% τού κόστους της υγειονομικής περίθαλψης για τους συνταξιούχους, σχεδόν το 40% από τους οποίους ζουν σε συνθήκες φτώχειας... βαθιές περικοπές στους μισθούς του δημόσιου τομέα... η πλήρης ιδιωτικοποίηση των δημόσιων εγκαταστάσεων, όπως τα αεροδρόμια και τα λιμάνια... η αύξηση της προστιθέμενης αξίας του φόρου στό 23%, πού τώρα εφαρμόζεται στα ελληνικά νησιά, όπου οί άνθρωποι αγωνίζονται να συγκεντρώσουν τα προς το ζην. Καί ύπάρχουν κι άλλα πού έρχονται...
Τό κόμμα τής «Αντι-λιτότητας σαρώνει μέ έκπληκτική νίκη", έγραψε ό Guardian ώς τίτλο στις 25 Ιανουαρίου, "τών ριζοσπαστών αριστερών", το χαρτί που ονομάζεται Τσίπρας και ή εντυπωσιακή μόρφωση έμφάνιση των συντρόφων του. Φορούσαν πουκάμισα με ανοικτό λαιμό, και ο υπουργός Οικονομικών οδηγούσε μιά μηχανή και είχε χαρακτηριστεί ως «ροκ σταρ της οικονομίας». Αύτό ήταν ή βιτρίνα. Δεν ήταν ριζοσπαστική με οποιαδήποτε έννοια η εν λόγω στερεότυπη είκόνα, ούτε κάν ήταν αυτοί, τής «αντι λιτότητας".
Για 6 μήνες ό Τσίπρας κι ο πρόσφατα απορριφθείς ύπουργός Οικονομικών, Γιάννης Βαρουφάκης, πηγαινοέρχονταν ανάμεσα στην Αθήνα και τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και τα άλλα κέντρα της ευρωπαϊκής δύναμης του χρήματος. Αντί της κοινωνικής δικαιοσύνης για την Ελλάδα, πέτυχαν μια νέα υπερχρέωση, μια βαθύτερη φτώχεια που απλώς θα αντικαταστήσει μια συστημική σαπίλα με βάση την κλοπή των φορολογικών εσόδων από Έλληνες υπερ-πλούσιους (σύμφωνα με τίς ευρωπαϊκές «νεοφιλελεύθερες» αξίες) μέ φθηνά, ιδιαίτερα προσοδοφόρα δάνεια από αύτούς που επιδιώκουν τώρα τά μαλιά της κεφαλής τής Ελλάδας...
ΕΚΘΕΣΕΙΣ έλεγχου τού χρέους τής Ελλάδας, από το ελληνικό κοινοβούλιο, αναφέρουν ότι είναι παράνομο, αθέμιτο και απεχθές. Αναλογικά, είναι λιγότερο από το 30% άπό ότι είναι το χρέος της Γερμανίας, πού είναι ό κύριος πιστωτής. Είναι μικρότερο από το χρέος των ευρωπαϊκών τραπεζών, των οποίων ή "διάσωση" το 2007-8 ήταν σχεδόν αμφισβητούμενη και ατιμώρητη.
Για μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, το εύρώ είναι ένα αποικιακό νόμισμα: ένα λουρί σε μια καπιταλιστική ιδεολογία τόσο ακραία ώστε ακόμη και ο Πάπας τίς όνομάζει "απαράδεκτες" και "η κοπριά του διαβόλου". Το ευρώ είναι για την Ελλάδα ό, τι το δολάριο είναι σε απομακρυσμένες περιοχές του Ειρηνικού, του οποίου η φτώχεια και η δουλοπρέπεια εγγυάται την εξάρτησή τους...
Στα ταξίδια τους προς το δικαστήριο τών ίσχυρών στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, ο Τσίπρας και Βαρουφάκης εμφανίστηκαν ούτε ως ρίζοσπάστες, ούτε ώς «αριστεροί» ούτε ώς ειλικρινείς σοσιαλδημοκράτες, αλλά ως δύο ελαφρώς τυχάρπαστοι ίκέτες στούς ισχυρισμούς και τα αιτήματά τους. Χωρίς να υποτιμάται η εχθρότητα που αντιμετωπίζουν, είναι δίκαιο να πούμε ότι δέν εμφανίζεται κανένα πολιτικό θάρρος.
Περισσότερο από μία φορά, οι Έλληνες έμαθαν για "μυστικά σχέδια λιτότητας» τους με διαρροές στα μέσα ενημέρωσης, όπως ένα γράμμα τήν 30η Ιουνίου πού δημοσιεύεται στην εφημερίδα Financial Times, στο οποίο ο Τσίπρας υποσχέθηκε στους επικεφαλής της ΕΕ, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τό ΔΝΤ να αποδεχθεί βασικά, τά πιό φαύλα αιτήματά τους, που τώρα έχουν γίνει δεκτά.
Όταν τό ελληνικό εκλογικό σώμα ψήφισε «όχι» στις 5 Ιουλίου σε μιά παντός είδους σαθρή συμφωνία, όΤσίπρας είπε, «Έρχεται ή Δευτέρα κι η ελληνική κυβέρνηση θα είναι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μετά το δημοψήφισμα με καλύτερους όρους για τον ελληνικό λαό". Οι Έλληνες όμως, δεν είχαν ψηφίσει για «καλύτερους όρους». Είχαν ψηφίσει για δικαιοσύνη και για την κυριαρχία τους, όπως έκαναν στις 25 Ιανουαρίου τού 2015...
Η έπόμενη μέρα μετά τίς εκλογές του Γενάρη γιά μιά πραγματικά δημοκρατική και, ναι, ριζοσπαστική κυβέρνηση θα σταματούσε κάθε ευρώ που έφευγε από τη χώρα, αποκήρυξε το «παράνομο και απεχθές" χρέος - όπως η Αργεντινή πού το έκανε με επιτυχία - και επιτάχυνε ένα σχέδιο για να αποχωρήσει ακρωτηριάζοντας τήν Ευρωζώνη. Αλλά δεν υπήρχε σχέδιο. Υπήρχε μόνο μια διάθεση να είναι "στο τραπέζι" αναζητώντας "καλύτερους όρους».
Η αληθινή φύση του ΣΥΡΙΖΑ σπάνια έξετάστηκε και διευκρινίστηκε. Για τα ξένα μέσα ενημέρωσης δεν είναι τίποτα περισσότερο από «αριστερά» ή «άκροαριστερά», ή «σκληροπυρηνική άριστερά» - το συνηθισμένο παραπλανητικό ψέκασμα. Ορισμένοι από τούς διεθνείς υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν φθάσει, κατά καιρούς, τα επίπεδα της φαιδρότητας που οδηγεί στό να θυμίζει την άνοδο του Μπαράκ Ομπάμα. Λίγοι ρώτησαν: Ποιοι είναι αυτές οί «ρίζες»; Σέ τί πιστεύουν;
Το 2013, Γιάνης Βαρουφάκης έγραψε: "Πρέπει νά χαιρετίσουμε αυτή την κρίση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού ως μια ευκαιρία για να τον αντικαταστήσουμε με ένα καλύτερο σύστημα; Ή μήπως πρέπει να να ανησυχούμε τόσο πολύ σχετικά με αυτό ώστε να αναλάβουμε μια εκστρατεία για τη σταθεροποίηση του καπιταλισμού; Για μένα, η απάντηση είναι σαφής. Η κρίση της Ευρώπης είναι πολύ λιγότερο πιθανό να γεννήσει μια καλύτερη εναλλακτική λύση στον καπιταλισμό...
Υποκλίνομαι στην κριτική ότι έχω αγωνιστεί σχετικά με την ατζέντα πού θεμελιώνεται στην παραδοχή ότι η αριστερά ήταν, και παραμένει, καθαρά νικημένη ... Ναι, θα ήθελα πολύ να υποβάλει [α] τή ριζοσπαστική ατζέντα. Όμως, όχι, δεν είμαι διατεθειμένος να διαπράξω το [σφάλμα του Βρετανικού Εργατικού Κόμματος μετά τη νίκη της Θάτσερ] ...
Τι καλό πετύχαμε στη Βρετανία στις αρχές του 1980 με την προώθηση της ατζέντας της σοσιαλιστικής αλλαγής που έπέφερε στή βρετανική κοινωνία τήν περιφρόνηση πέφτοντας ολοταχώς στο νεοφιλελεύθερο ταξίδι Θάτσερ; Ακριβώς κανένα. Τι καλό θα κάνει σήμερα να απευθύνω έκκληση για διάλυση της Ευρωζώνης, της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ...; "
Ό Βαρουφάκης παραλείπει κάθε αναφορά του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος όπου διαίρεσαν τούς ψηφοφόρους τών έργατικών και οδήγησαν στό Μπλαιρισμό. Στό μεταξύ οί άνθρωποι στη Βρετανία "περιφρόνησαν τή σοσιαλιστική αλλαγή" - όταν τους δόθηκε μία πραγματική ευκαιρία για την επίτευξη αυτής της αλλαγής - η ηχώ του Blair.
Οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ είναι επαναστάτες ένός είδους - αλλά η επανάστασή τους είναι η διεστραμμένη, γνωστή ιδιοποίηση του κοινωνικού του δημοκρατικού και κοινοβουλευτικού συστήματος μέ κινήσεις ώς φιλελεύθεροι καλλωπισμένοι για να συμμορφωθούν με τις νεοφιλελεύθερες ανοησίες, μιάς κοινωνικής μηχανικής τής οποίας αύθεντικό πρόσωπο είναι εκείνο του Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε, ύπουργού Οικονομικών της Γερμανίας, ένας αυτοκρατορικός κακοποιός.
Όπως και το Εργατικό Κόμμα στη Βρετανία και ισοδύναμα του, μεταξύ πρώην σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, όπως το Εργατικό Κόμμα στην Αυστραλία, εξακολουθούν να περιγράφουν τους εαυτούς τους ως «φιλελεύθερο» ή ακόμα και «αριστερά», ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το προϊόν μια εύπορης, εξαιρετικά προνομιακής, μορφωμένης μεσαίας τάξης, «πού έχουν εκπαιδευτεί στό μεταμοντερνισμό», όπως ο Alex Lantier έγραψε.
Γι 'αυτούς, κλάση είναι η ακατονόμαστη, πόσο μάλλον ένας διαρκής αγώνας, ανεξάρτητα από την πραγματικότητα της ζωής των περισσότερων ανθρώπων. Οί φωστήρες του ΣΥΡΙΖΑ, είναι "περιποιημένοι" δεν οδηγούν στην αντίσταση που οι συνηθισμένοι άνθρωποι ποθούν, καθώς το ελληνικό εκλογικό σώμα έχει τόσο γενναία καταδείξει, αλλά "καλύτερους όρους" ένός άργυρώνητου κατεστημένου, έγκλεισμού και τιμωρίας των φτωχών.
Όταν αύτό συγχωνευθεί με την «πολιτική ταυτότητα» και ύπουλους περισπασμούς (άποσπάσεις προσοχής), η συνέπεια δεν είναι η αντίσταση, αλλά η δουλοπρέπεια. Η "Mainstream" πολιτική ζωή στη Βρετανία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα γι αυτό.
Αυτό δεν είναι αναπόφευκτα, μια τελειωμένη υπόθεση, αν έμείς ξυπνήσουμε από τον μακρύ, μεταμοντέρνο κώμα και απορρίψουμε τους μύθους και τίς πλάνες εκείνων που ισχυρίζονται ότι μας εκπροσωπούν, και αγωνιστούμε...
John Pilger www.johnpilger.com
Τό μετέφρασα μόνος μου μέ όσα ξέρω βοηθήστε νά μάθουν οί Έλληνες τήν άλήθεια τώρα, αύριο θά είναι άργά... Έχουμε κόκκινο φασισμό τεχνοκρατών άριστερών τύπου Βαρουφάκη καί όλων τών συμμοριών συριζα, πού συνεργάζονται μέ τόν Σόϊμπλε ναί έχουν τό ίδιο σχέδιο γιά τήν Έλλάδα μέ αύτό τού Σόϊμπλε, Σώστε τή χώρα άπό όλόκληρο τό σάπιο πολιτικό σύστημα... Σταματήστε τή μεγαλύτερη συνωμοσία κατά τού έλληνικού έθνους...
Τό άρθρο στά αγγλικά:
http://johnpilger.com/articles/the-problem-of-greece-is-not-only-a-tragedy-it-is-a-lie
pointsoftimes
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου