Περί τῆς ὀντολογίας τοῦ προσώπου
Ἐπειδή θεωρῶ ὅτι τά κείµενα τά ὁποῖα θά προέλθουν ἀπό τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρέπει νά εἶναι σαφῆ, καθαρά καί νά µή ὑποκρύπτουν ἀντορθόδοξες θέσεις, γι’ αὐτό πρότεινα, µεταξύ τῶν ἄλλων, νά ἀντικατασταθῆ ὁ ὅρος πρόσωπο πού προέρχεται ἀπό σύγχρονες φιλοσοφικές καί κοινωνιολογικές ἀντιλήψεις, µέ τόν βιβλικό ὅρο ἄνθρωπος. Ἀνέπτυξα δέ τήν µεγάλη σηµασία αὐτῆς τῆς ἀλλαγῆς. Οἱ σύγχρονοι περσοναλιστές πού κάνουν λόγο γιά τό «ἀνθρώπινο πρόσωπο» καί τήν «ὀντολογία τοῦ προσώπου», συνδέουν τήν φύση µέ τήν ἀναγκαιότητα, τό δέ πρόσωπο µέ τήν ἐλευθερία καί τήν βούληση. Μιά τέτοια θεώρηση τῶν πραγµάτων συναντᾶται στούς ἀρχαίους αἱρετικούς, ὅπως τούς ἀρειανούς, τούς ἀπολλιναριστές καί τούς µονοθελῆτες, καθώς ἐπίσης στήν σύγχρονη δυτική φιλοσοφία, ὅπως φαίνεται σέ ἐκπροσώπους τοῦ ὑπαρξισµοῦ καί τοῦ γερµανικοῦ ἰδεαλισµοῦ. Οἱ ἅγιοι Πατέρες ἀντέκρουσαν τήν ἄποψη ὅτι ἡ φύση συνδέεται µέ τήν ἀναγκαιότητα, καί τήν ἄποψη γιά ὑποστατική θέληση καί βούληση, γιατί καταλήγουν σέ ἀλλοιώσεις τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας. Αὐτό φαίνεται ἰδιαίτερα στά κείµενα τοῦ ἁγίου Μαξίµου τοῦ Ὁµολογητοῦ. Μερικοί θεωροῦν ὅτι ἡ πρόταση αὐτή γιά ἀντικατάσταση ἀπό τό κείµενο πρός ψήφιση στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο τοῦ ὅρου πρόσωπο ἀπό τόν ὅρο ἄνθρωπος πρόκειται γιά ἕνα σχολαστικό θέµα καί ἕνα µικρᾶς σηµασίας ζήτηµα, στό ὁποῖο δέν πρέπει νά δοθῆ ἰδιαίτερη προσοχή. Ἐπειδή ὑπάρχει αὐτή ἡ ἀντίληψη γι’ αὐτό στήν συνέχεια θά δηµοσιεύσω µιά εἰσήγηση πού ἔκανε ὁ Γεώργιος Σίσκος, διδάκτωρ Θεολογίας καί ἐξειδικευµένος στήν διδασκαλία τοῦ ἁγίου Μαξίµου τοῦ Ὁµολογητοῦ, στήν ὁποία ἐξεπόνησε καί τήν διδακτορική του διατριβή πού ἐνεκρίθη ὁµοφώνως καί µέ ἄριστα. Ἡ εἰσήγηση αὐτή εἶναι περίληψη ἑνός µεγάλου κειµένου, πού εἶναι ἀπόλυτα τεκµηριωµένο βιβλιογραφικῶς, διάβασα δέ ὅλες τίς ὑποσηµειώσεις καί τά σχόλια στά ὁποῖα παραπέµπει καί καταγράφει αὐτούσιες τίς φράσεις τῶν συγχρόνων Ἑλλήνων θεολόγων περσοναλιστῶν. Πάντως, ἔστω καί σέ αὐτή τήν περίληψη ὁ ἀναγνώστης θά µπορέση νά καταλάβη τήν ὅλη προβληµατική τῆς ὀντολογίας τοῦ προσώπου, ὅπως τήν χρησιµοποιοῦν οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες περσοναλιστές καί θά διαπιστώση τίς φοβερές συνέπειες στήν θεολογία καί στήν ἐκκλησιαστική πρακτική. Πρέπει νά διαβαστῆ προσεκτικά. Ὅταν δέ θά δηµοσιευθῆ τό πλῆρες κείµενο, τότε θά φανῆ ἐντονώτερα τό πρόβληµα τοῦ σύγχρονου περσοναλισµοῦ.
† Ὁ Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱερόθεος
† Ὁ Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱερόθεος
Η συνέχεια εδώ
4 σχόλια:
https://oikohouse.wordpress.com/2016/05/09/%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85/
Δές καί τούς φύλακες τής πίστεως φίλε.
"Ἐπειδή θεωρῶ ὅτι τά κείµενα τά ὁποῖα θά προέλθουν ἀπό τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρέπει νά εἶναι σαφῆ, καθαρά καί νά µή ὑποκρύπτουν ἀντορθόδοξες θέσεις"
Αυτή η σύνοδος είναι Αγία καί μεγάλη καί εάν διορθωθεί μία λέξη τότε θά είναι καί καθαρή.Απίθανος. Ενας από τούς πρωταθλητές τής αυτοαναφοράς. Ο "Ησυχαστής" μέ τρείς βραδυές στό Αγιον Ορος. Θλιβερότατος.
πολλοι δε, περιμενουν απο τον Ναυπακτου να σηκωσει αναστημα. Απο οτι φανηκε αλλουνου αναστημα δεν μπορεσε να σηκωσει, του αλλου το αναστημα δεν τον σηκωσε, ε ουτε το δικο του αναστημα μαλλον θα σηκωσει. Τετοιοι ειμαστε τετοιους ποιμενες εχουμε. Μας πηρε και μας σηκωσε, δηλαδη.
Αυτοι ολοι λενε: Πρεπει να βοηθησουμε την Εκκλησια, κινδυνευει η Εκκλησια, στα χερια μας η προστασια της πιστεως. Παλαιοτειχισμενοι με περιτυλιγμα παρδαλο.
Ενας δε γεροντας ελεγε οτι το δαιμονιο της αρσενοκοιτιας ειναι παρδαλο και αισχροτατο, θρασυτατο και απληστο.
Δυστυχώς φίλε μάς κυβερνά η ημιμάθεια καί τό πάθος τής αναγνώρισης. Ετσι σήμερα επαναλάβαμε μιά ανάρτηση η οποία μάς φανερώνει ότι στήν Δύση έχει ήδη εγκαταλειφθεί η σχολαστική οντολογία τού προσώπου χάριν τής εννοίας τού προσώπου, διά χειρός Καρτέσιου.Εχει εγκαταλειφθεί πλέον η ουσία χάριν τής συνειδήσεως. Καί όλοι τους ακολουθούν τήν τακτική τού Γιανναρά μέ τόν Αυγουστίνο.Οπου κατηγορείται γιά τήν ατομικότητα αλλά προσλαμβάνεται τό υποκείμενό του. Ετσι καί οι ντόπιοι "σοφοί" κατηγορούν τήν οντολογία τής ουσίας αλλά δέχονται τήν προτεσταντική συνείδηση. Καί στήν μέση άρχοντας πρωτοψάλτης ο Ζηζιούλας, εραστής τής σχολαστικής ιεραρχίας τής ουσίας, αλλά καί μέ παράνομο δεσμό μέ τήν συνείδηση τήν οποία όμως εμφανίζει σάν αληθινό ΕΓΩ, ΣΆΝ ΙΔΈΑ ΤΟΎ ΧΡΙΣΤΟΎ. Κανένας δέν φαίνεται διατεθειμένος νά σηκώσει τό καπάκι από τό καζάνι τής ορθοδόξου θεολογίας πού βράζει, η οποία κατασκευάζεται εδώ καί χρόνια, από τήν εποχή τού Τρεμπέλα. στήν Δύση καί καταναλώνεται στήν Ελλάδα.
Δημοσίευση σχολίου