Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

Διαθρησκειακός διάλογος με προεκτάσεις

Του Γεωργίου - Στυλιανού Πρεβελάκη
Ο κ. Γεώργιος-Στυλιανός Πρεβελάκης είναι καθηγητής Γεωπολιτικής στη Σορβόννη

Η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ Ιουδαϊσμού και Ορθοδοξίας, όγδοη κατά σειράν, διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη (4-6 Ιουνίου). Διοργανωτής-εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου ήταν ο μητροπολίτης Γαλλίας Εμμανουήλ· τη Διεθνή Ιουδαϊκή Επιτροπή επί διαθρησκειακών διασκέψεων εκπροσώπησαν ο πρόεδρος, καθηγητής Lawrence Schiffman, και η διάδοχος πρόεδρος Betty Ehrenberg.

«Το πνευματικό και φυσικό περιβάλλον: σεβασμός προς τον κόσμο, σεβασμός προς αλλήλους» απασχόλησε τους συμμετέχοντες ως διπλός διάλογος ανάμεσα σε Εβραίους και ορθοδόξους χριστιανούς αφ’ ενός, ανάμεσα σε κληρικούς και πανεπιστημιακούς αφ’ ετέρου. Κεντρική ιδέα, διατυπωμένη εναργώς στο μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχου, είναι ότι η σχέση μεταξύ ανθρώπων και η σχέση της ανθρωπότητας με τη φύση δεν μπορούν να αποσυνδεθούν. Η καταστροφή του περιβάλλοντος και η κοινωνική αδικία, σε τοπική και παγκόσμια κλίμακα, είναι όψεις της ίδιας αμαρτίας, συνιστούν την ίδια βλασφημία.

Η συνάντηση συνεδύασε υψηλό επίπεδο προβληματισμού με συγκινητικές εκδηλώσεις μνήμης: στο μνημείο του Ολοκαυτώματος ένας δημόσιος ψαλμός-μνημόσυνο στα θύματα· στο εβραϊκό μουσείο μια ζώσα ατμόσφαιρα κοινοτικού βίου· στην ισραηλιτική κοινότητα ένα κλίμα αλληλέγγυας απαντοχής. Υπενθύμισαν τη φρίκη του ναζισμού, σε μιαν ιστορική στιγμή όπου το φοβερό παρελθόν μοιάζει να επανα-στοιχειώνει την Ευρώπη.

Η θεματική αυτή αναπόφευκτα διέτρεξε τις συζητήσεις. Οι πανεπιστημιακοί ανέλυσαν τη σχέση ανάμεσα στην πολιτική και τη θρησκεία. Βαδίζουμε προς «σύγκρουση των πολιτισμών», όπως προειδοποίησε ο Samuel Huntington πριν από είκοσι χρόνια, όπου οι πολιτισμοί εξισώνονται με τις θρησκείες; Τι είδους θρησκείες, όμως, ωθούν τους ανθρώπους προς την αντιπαράθεση και την καταστροφή της φύσης; Πώς μπορούν οι θρησκευτικοί ηγέτες να αποτρέψουν τον παραγκωνισμό τους από τους φανατικούς, να παρεμποδίσουν τη χρήση της θρησκευτικής θεματικής και των συμβόλων της για πολιτικούς και γεωπολιτικούς σκοπούς;

Οι θεολόγοι και οι κληρικοί αναρωτήθηκαν αν θα έπρεπε να αμβλυνθούν ή και να απαλειφθούν από τα ιερά κείμενα τα χωρία τα οποία τροφοδοτούν αντισημιτικές ή αντιχριστιανικές αναπαραστάσεις. Η εκδοχή απορρίφθηκε· η αλλοίωση των ιερών κειμένων, ακόμη και αν ήταν δυνατή, θα ωφελούσε τους εκατέρωθεν εξτρεμιστές. Χρειάζεται αναβάθμιση της θρησκευτικής παιδείας και όχι υποβάθμιση της θρησκευτικής ιδιαιτερότητας. Οι καταρτισμένοι ιεράρχες μπορούν να επιλέγουν τα ιερά κείμενα κατ’ οικονομίαν, ανάλογα με το εκάστοτε κοινό. Ο πεπαιδευμένος χριστιανός ή Εβραίος γνωρίζει να εντάσσει τα επίμαχα χωρία στο ιστορικό τους πλαίσιο, καθώς, μετά τόσους αιώνες, η κατά λέξιν αντίληψη δεν έχει νόημα. Από τέτοιους ραββίνους και ιεράρχες αξίζει να εμπνευσθούν και οι εγχώριοι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι ως προς τα εθνικιστικά στερεότυπα.

Η συνάντηση αυτή σηματοδοτεί την ευρύτερη ελληνοεβραϊκή σύγκλιση, κρατική και διασπορική. Οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο δημιούργησαν τις προϋποθέσεις. Όμως, η επιτυχία της προσέγγισης απαιτεί, παράλληλα προς την υλική, πνευματική σύγκλιση. Υπάρχουν πνευματικές γέφυρες μεταξύ Εβραίων και ορθοδόξων χριστιανών, ιδιαίτερα των Ελλήνων. Από τη διήθηση Ελληνισμού και Ιουδαϊσμού κατά τους ελληνιστικούς χρόνους ώς τις πολιτικές και πολιτισμικές εμπειρίες από την επαφή με τη νεωτερικότητα και την παγκοσμιοποίηση, Εβραίοι και Έλληνες κινούνται σε παράλληλες τροχιές, με συγκρίσιμες τραγωδίες και ανατάσεις.

Η προβολή της σχέσης αυτής έχει και τη θετική συνέπεια να αμβλύνει την εικόνα μιας μονολιθικής Ορθοδοξίας στην οποία κυριαρχεί ποσοτικά ο ρωσικός παράγων. Το στερεότυπο αυτό, σε συνδυασμό με την επίδραση του Huntington στην αμερικανική γεωπολιτική σκέψη, έχει βλάψει σοβαρά τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις – και όχι μόνον.

kathimerini
πηγή Πατερικός 

 ΟΛΑ  ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΠΙΣΤΗ

ΙΝΑ ΩΣΙΝ ΕΝ.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

χαχαχαχααχαααα!

Ανώνυμος είπε...

Στα ιερα βιβλια των χριστιανων δεν υπαρχει ουτε μιση αντισημιτικη αναφορα . Βεβαιως υπαρχουν πολλες αναφορες αρνητικες στα πατερικα κειμενα για τον ιουδαισμο οπως εξελιχτηκε στα μετα Χριστο χρονια . Αλλα μονο επι θρησκευτικου επιπεδου . Αντιθετως στο Ταλμουδ των ιουδαιστων υπαρχουν πολλες αρνητικες και υβριστικες αναφορες στον Χριστο και στην Παναγια . Στνεργασια βεβαιως χριστιανων και ιουδαιστων σε πρακτικα θεματα μπορει να γινει οπως και εγινε πχ επι κατοχης οταν ο τοτε δεσποτης Ζακυνθου εσωσε πολλους εβραιους απο τους ναζι . Και κρατικες σχεσεις Ισραηλ με Ελλαδα μπορουν να υπαρξουν . Αλλα θεολογικος διαλογος Χριστιανισμου και ακομη ειδικοτερα Ορθοδοξιας με τον Ιουδαισμο αποκλειετε . Οσοι Ιουδαιστες μετα αοο μελετη της Τορα πιστεψουν με θετικο τροπο στον Χριστο βεβαιως μπορουν να βατιστουν και ηδη πολλοι το εχουν κανει . Αλλα διαλογος ειδικα με την θρησκευτικη ηγεσια των Ιουδαιστων ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ συν τοις αλλοις και για εναν πρακτικο λογο . Διαλογο δεν κανεις με ηδη πεπεισμενους . Αν διαβασουν οι οικουμενιστες προσεκτικα την Κ.Διαθηκη θα δουν οτι οι θρησκευτικοι ηγετες του Ιουδαισμου πιστεψαν μετα την Ανασταση του Χριστου οτι οντως αναστηθηκε αλλα με τον τροπο των δαιμονων . Φριτοντας . Ετσι ο μετα Χριστον Ιουδαισμος δεν εχει καμια μα καμια σχεση με την μονοθειστικη θρησκεια της Π.Διαθηκης . Κατι μου λεει οτι την αρνητικη πιστη μα παντως πιστη του Αννα και του Καιαφα οτι ο Χριστος οντως αναστηθηκε αρα και την θεομαχια τους - που την διεγνωσε ο Γαμαλιηλ - την συμμεριζονται και σημερα οι μεγαλοι μεγαλοι ραβινοι . Τι διαλογο μπορει να κανει η Ορθοδοξια με ενσυνειδητους θεομαχους . Ενα μονο καλο μπορει να βγει απο τετοιο διαλογο . Οτι μπορει αθελα τους οι αρχιραβινοι να μεταδωσουν καποια πιστη στην θεοτητα του Χριστου σε καποιους απιστους δικους μας αρχιερεις . Α.Μ

Ανώνυμος είπε...

Α.Μ.
Πολύ με άρεσε το σχολιό σου.

Ανώνυμος είπε...

http://anastasiosk.blogspot.gr/2013/06/blog-post_6131.html
Άθλια πρόκληση φιλοοικουμενιστή ιστολόγου! Διαβάστε τα σχόλια!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...