ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΜΝΟΥΣ ΘΕΙΩΝ ΕΡΩΤΩΝ ΤΟΥ ΑΓ. ΣΥΜΕΩΝ Ν. ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΣΤΗΝ ΕΞΥΜΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕ …ΤΡΟΥΦΑ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΕΩΣ…

Ἡ ψυχανάλυση στὴν ὑπηρεσία τοῦ συστήματος

(ἢ -ἐναλλακτικὸς τίτλος «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»-:
Ἀπὸ τοὺς Ὕμνους Θείων Ἐρώτων τοῦ Ἁγ. Συμεὼν Ν. Θεολόγου
στὴν Ἐξύμνηση τοῦ Συστήματος μὲ …τρούφα ψυχαναλύσεως…!»)

Τοῦ Μελέτη Η. Μελετόπουλου
Διδ. Οἰκονομικῶν καὶ Κοινωνικῶν Ἐπιστημῶν Πανεπιστημίου Γενεύης

.           Ὁ συγγραφέας κ. Στέλιος Ράμφος ὑπῆρξε στὴν νεότητά του κομμουνιστής, στὴν συνέχεια καστοριαδικός, μετὰ νεορθόδοξος καὶἐν τέλει ἐκσυγχρονιστής. Γιὰ τὶς διαδοχικὲς μεταλλάξεις του, ὁἀναγνώστης ἂς ἀνατρέξει στὸἐξαιρετικὰ εὔστοχο ἄρθρο τοῦ Σπύρου Κουτρούλη «Οἱ μεταμορφώσεις τoυ Στέλιου Ράμφου: ἀπὸ τὸν καημὸ τῆς Ρωμηοσύνης στὸν καημὸ τοῦἑνός», στὴν ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ τεῦχος 34 (βλ. σὲ pdf ὁλόκληρο τὸ τεῦχος στὸ διαδίκτυο, στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνση newsociology.gr [ἕτοιμο ἀπὸ τὴν «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»:ΟΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΡΑΜΦΟΥ).
.             Ὁ κ. Ράμφος ἔδωσε μακρὰ συνέντευξη στὴν ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ τῆς προηγούμενης Κυριακῆς, ὅπου ἀνέλυσε τὴν πολιτικὴ κατάσταση μὲ τόσο δυσνόητο τρόπο, ποὺὁ δυστυχὴς δημοσιογράφος ἀναγκάστηκε τελικὰ νὰ τοῦ πεῖ «Μιλῆστε μου ἁπλούστερα». Ἀλλὰ τὸ πιὸἐνδιαφέρον (καὶἀποκαλυπτικὸ ταυτόχρονα) στὴν συνέντευξη, ἦταν τὸ σημεῖο στὸὁποῖο ὁ συνεντευξιαζόμενος ἐρωτᾶται γιὰ τὴν ἄνοδο τῆς ἀκροδεξιᾶς. Ὁ κ. Ράμφος ὑποστηρίζει ὅτι ἡ ψῆφος στὴν Χρυσὴ Αὐγὴ προκύπτει ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι «οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ-μικροὶ καὶ μεγάλοι- μεταβιβάζουν στὸ ‘ἐκμαυλισμένο σύστημα’ [τὰ εἰσαγωγικὰ τοῦ κ. Ράμφου] αἰσθήματα μίσους καὶἐκδικήσεως, τὰ ὁποῖα κατὰ βάθος παραπέμπουν σὲἄτομα μὲ ἀρνητικὸ ρόλο στὴν παιδική τους ἡλικία (πατέρας, μητέρα κλπ.). Ἡ ταραγμένη συναισθηματική τους ζωὴ προκαλεῖ μία ἄγρια ἐκδικητικότητα μέσα τους ἀπὸ φόβο γιὰ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό τους, ἐκδικητικότητα τὴν ὁποία κατευθύνουν εἴτε σὲ ἄλλους ἀνθρώπους (π.χ. ἐρωτικὲς γνωριμίες) εἴτε πολιτικοτέρα στὸ ‘σύστημα’ [τὰ εἰσαγωγικὰ καὶἐδῶ τοῦ κ. Ράμφου]. Ἐδῶ ἔγκειται ἐν τάχει ὁ ‘ἀντισυστημισμός’ τους [τὰ εἰσαγωγικὰ πάντα τοῦ κ. Ράμφου. Τὸ τραῦμα τῆς γονεϊκῆς συνήθως ἀπογοητεύσεως ἐκδηλώνεται ὡς δυσκολία στὴν ὕπαρξη καὶ καλλιεργεῖ μία ἐσωτερικὴ ἑτοιμότητα γιὰ μίσος». Κατὰ τὸν κ. Ράμφο, λοιπόν, ἡ ἄνοδος τῆς ἀκροδεξιᾶς δὲν ὀφείλεται οὐσιαστικὰ σὲ πολιτικοὺς λόγους ἀλλὰ ψυχαναλυτικούς. Φταίει ἡ παιδικὴ ἡλικία ὅσων ψηφίζουν ΧΑ, φταῖνε τὰ παιδικά τους τραύματα, φταῖνε οἱ γονεῖς τους (ἡ ἑλληνικὴ οἰκογένεια εἶναι ἄλλωστε μόνιμος στόχος τοῦ κ. Ράμφου). Ἑπομένως, κατὰ τὸν κ. Ράμφο, δὲν ὑπάρχει ἡ βαρειὰ ὕφεση, δὲν ὑπάρχει ἡ καταστροφὴ χιλιάδων ἐπιχειρήσεων, δὲν ὑπάρχει ἡ βίαιη κατάρρευση τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, δὲν ὑπάρχει ἡ ἀνεργία τοῦ 30%, δὲν ὑπάρχουν οἱ ἔξι χιλιάδες αὐτοκτονίες. Ὑπάρχουν μόνον τὰ παιδικὰ τραύματα. Ἡ ὕφεση στὴν καλύτερη περίπτωση εἶναι ἕνας καταλύτης γιὰ νὰ ἐξωτερικευθοῦν βίαια τὰ παιδικὰ τραύματα. Ἀπὸ μόνη της, ὡς αἴτιο ἀλλαγῆς πολιτικῶν συμπεριφορῶν, ἡ ὕφεση δὲν ὑπάρχει. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι ὁ κ. Ράμφος βάζει σὲ εἰσαγωγικὰ τὶς φράσεις «ἐκμαυλισμένο σύστημα», «σύστημα» καὶ «ἀντισυστημισμός». Δηλαδὴ τὸ σύστημα (προφανῶς ἐννοεῖ τὸ πλέγμα ἐξουσίας τῆς Μεταπολίτευσης) δὲν εἶναι ἐκμαυλισμένο, καὶ δὲν εἶναι κὰν σύστημα. Δὲν ὑπάρχει. Εἶναι ἕνας ἀνεμόμυλος ποὺ κατασκευάζουν οἱ ἀντισυστημικοὶ Δονκιχῶτες. Ἐδῶ ἔχουμε μία ὑποδειγματικὴ ἀντιπροσωπευτικὴ δημοκρατία εὐρωπαϊκοῦ τύπου, χωρὶς διαφθορά, χωρὶς διαπλοκή, χωρὶς οἰκογενειοκρατία, χωρὶς ὀλιγαρχικὰ φαινόμενα, χωρὶς φεουδαλικὰ προνόμια, χωρὶς σκάνδαλα Ζῆμενς, χωρὶς λίστες Λαγκάρντ. Οἱ πολίτες φταῖνε ποὺ τὴν βλέπουν σὰν «σύστημα». Ὅσοι ἔχουν μικρότερα παιδικὰ τραύματα, ψηφίζουν πιὸ λάϊτ ἀντισυστημικὰ κόμματα, πχ. τὸν ΣΥΡΙΖΑ ἢ τοὺς ΑΝΕΛ. Ὅσοι εἶναι βαρύτερες περιπτώσεις, ψηφίζουν ΧΑ. Ἔλεος κ. Ράμφο!

ΠΗΓΗ: antibaro.gr

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 

ΣΧΟΛΙΟ. Ας προσθέσουμε καί τόν Ράμφο στήν συμμορία πού διέλυσε τήν Ελλάδα.