Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ (21) – Marie-Louise von Franz

Συνέχεια από Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

Κεφάλαιο 4 (3o μέρος)
Tο σκοτεινό πέρασμα της γέννησης και το πνεύμα της αποθάρρυνσης

Το «σκοτεινό γεγονός της γέννησης» σαν ψυχική εμπειρία περιγράφεται στο κείμενο του Κομάριου, στο οποίο επιστρέφουμε:

«Παρατήρησε το μυστήριο των φιλοσόφων• για λογαριασμό αυτού του μυστηρίου οι προγονοί μας έχουν ορκισθεί να μην το αποκαλύψουν ούτε να το διαδώσουν, επειδή έχει θεϊκή μορφή και θεϊκή επίδραση. Είναι θεϊκό επειδή, έχοντας γίνει ένα με την θεότητα, τελειοποιεί την ουσία με την οποία ενσαρκώνονται τα πνεύματα και ο νεκρός ξαναζωντανεύει και αποκτάει πάλι την πνοή (πνεύμα) που έφυγε από αυτόν και καταλαμβάνεται από αυτήν, και αυτά (το πνεύμα και το σώμα) καταλαμβάνουν το ένα το άλλο. Επειδή το σκοτεινό πνεύμα είναι τόσο γεμάτο από ματαιότητα και αποθάρρυνση (αθυμία), ώστε τα σώματα δεν μπορούν να γίνουν λευκά και δεν μπορούν να πάρουν την ομορφιά και το χρώμα που έχουν αποκτήσει από τον δημιουργό τους, επειδή το σώμα, η ψυχή και το πνεύμα εξασθενούν από την εξάπλωση του σκοταδιού»(23).

Το αρχέγονο σκοτάδι του Υπερπέραν (του “Άδη”) ονομάζεται εδώ “πνεύμα της ματαιότητας” και “πνεύμα της αποθάρρυνσης (αθυμίας)”. Αυτή είναι μία κατάσταση πολύ βαθειάς κατάθλιψης και αίσθησης τέλειας έλλειψης νοήματος (24). Ο θάνατος συχνά αναφέρεται στην αρχαία Ελλάδα σαν “θυμοραίστης”, «αυτός που καταθλίβει την ψυχή». Ο θυμός είναι το θάρρος να αντιμετωπίζουμε την ζωή ή το ένστικτο της ζωής. Η Kübler-Ross έχει περιγράψει αυτή την κατάθλιψη σε πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που βρίσκονται κοντά στον θάνατο, στους οποίους, φυσικά, εμφανίζεται πριν από το πραγματικό τέλος (25). Κατά την γνώμη μου, αυτή η διάθεση βοηθάει τον ετοιμοθάνατο να αποσπάσει αυτή την συνείδησή του από τον εξωτερικό κόσμο• ο κόσμος αυτός αντιμετωπίζεται στις στιγμές κατάθλιψης σαν λίγο ή πολύ χωρίς νόημα, μάταιος, ψεύτικος. Στο παραπάνω όνειρο, είναι τα μάτια που προσβάλλονται από την σκοτεινή ομίχλη, και πρέπει να τα κατανοήσουμε σαν σύμβολα της θέας του εξωτερικού κόσμου, η οποία τώρα πρέπει να σταματήσει για χάρη μιας πλήρους στροφής προς την πλευρά των εσωτερικών εικόνων. Το πνεύμα της αποθάρρυνσης έχει σχέση με το ότι το εγώ έχει ακόμη στραμμένη την προσοχή του προς τον εξωτερικό, υλικό κόσμο και δεν βλέπει ακόμη αρκετά καλά τον «πραγματικό χαρακτήρα της ψυχής». Η Christa Meves αναφέρει το όνειρο μιας εντελώς άθρησκης γυναίκας, που είχε ακολουθήσει μία ορθολογιστική-υλιστική στάση απέναντι στον κόσμο. Το όνειρό της αφήνει να φανεί πολύ καθαρά αυτό το πνεύμα της αποθάρρυνσης.

«Στέκομαι, σε κατάσταση μεγάλης σύγχυσης, μέσα σε μία περιφραγμένη αυλή. Δεν υπάρχει έξοδος. Στην μία πλευρά της αυλής υπάρχουν μεταφορείς σκουπιδιών, που λένε πως δεν μπορώ να βγω έξω από την αυλή, επειδή αυτή είναι μία μηχανή για την καταστροφή των αυτοκινήτων. Ένας άλλος άνδρας έχει την γνώμη πως υπάρχει μία περιστρεφόμενη πόρτα, από την οποία θα μπορούσε να με βγάλει έξω. Αλλά εγώ φοβάμαι ότι αυτό μπορεί να είναι παγίδα, έτσι μένω μέσα στην αυλή και προχωράω κάνοντας κύκλους κατά μήκος των τοίχων. Συμπεριφέρομαι σαν τους άλλους, σαν ένας πεζός, αλλά μέσα μου με βασανίζει ο φόβος ότι δεν θα μπορέσω να βρω το σπίτι μου»(26).

Επειδή αυτή η γυναίκα συνειδητά δεν αναγνώριζε καμμία εσωτερική, πνευματική αξία, παρέμενε ταυτισμένη με το σώμα της. Αλλά όπως δείχνει το όνειρο σε σκληρή γλώσσα, το σώμα πηγαίνει σε ένα σωρό σκουπιδιών. Στα σημερινά όνειρα ένα αυτοκίνητο συμβολίζει το σώμα, ή τον συνηθισμένο τρόπο με τον οποίο μετακινούμαστε στον εξωτερικό κόσμο). Η ονειρευόμενη φοβάται να περάσει μέσα από την περιστρεφόμενη πόρτα, η οποία, σε αυτή την περίπτωση, αντικαθιστά το συνηθισμένο κατά τα άλλα πέρασμα-τούνελ• πολύ χαρακτηριστικά, είναι μία περιστρεφόμενη πόρτα• εάν προσπαθούσε η γυναίκα να περάσει μέσα από αυτήν, η πόρτα θα περιστρεφόταν γύρω από ένα κέντρο, κάνοντας στροφή 180 μοιρών. Μία μεταβολή λοιπόν θα συνέβαινε, εάν μόνο έδειχνε αρκετή εμπιστοσύνη ώστε να ακολουθήσει τον άνδρα που προσφέρεται να την βοηθήσει. Αλλά αυτή νομίζει ότι πρόκειται για μία παγίδα• δηλαδή νομίζει, όπως τόσος πολύς κόσμος, ότι οι θρησκευτικές παραδόσεις είναι απλώς «όπιο για τον λαό» ή όνειρα εκπλήρωσης επιθυμιών. Αποτέλεσμα είναι να παραμείνει δέσμια στο πνεύμα της ματαιότητας, και να τριγυρίζει γύρω από το ίδιο σημείο σε έναν άτυχο φαύλο κύκλο. Αυτή η μελαγχολική μας θυμίζει μερικές από τις εμπειρίες που περιγράφτηκαν από τον γιατρό Moody, στις οποίες οι ασθενείς του λέγεται πως πέρασαν κάποιο χρονικό διάστημα σε ένα είδος «ενδιάμεσης» περιοχής, όπου πνεύματα-σκιές των νεκρών περιπλανιόνταν άσκοπα (27).

Αυτό που θα μπορούσες να ονομάσεις κεφάλι τους ήταν σκυμμένο προς τα κάτω• είχαν λυπημένη, θλιμμένη όψη• φαίνονταν να σέρνουν τα πόδια τους. Έμοιαζαν αποτυχημένοι, αδιάφοροι, γκρίζοι. Και φαίνεται πως θα έσερναν για πάντα τα πόδια τους περιπλανώμενοι, μη ξέροντας που πηγαίνουν, μη ξέροντας ποιον να ακολουθήσουν ή τί να αναζητήσουν... Έμοιαζαν να είναι πολύ αμήχανοι χωρίς να γνωρίζουν ποιοι είναι ή τί είναι. Φαίνεται σαν να είχαν χάσει οποιαδήποτε γνώση σχετικά με το ποιοι είναι ή τί είναι – δεν είχαν καμμία απολύτως ταυτότητα (28).

Αυτή η σκυθρωπή εικόνα της ζωής μετά τον θάνατο συμφωνεί –πολύ περισσότερο από όσο εκείνες οι «εμπειρίες του φωτός» που επίσης περιέγραφε ο Moody– με τις πολυάριθμες ιστορίες από όλο τον κόσμο σχετικά με τα στοιχεία, φαντάσματα και πνεύματα των νεκρών. Στην εμπειρία μας από τα όνειρα, επίσης, το Υπερπέραν που παρουσιάζει το ασυνείδητο σπάνια παριστάνεται με ωραίες εικόνες. Αντίθετα, συχνά τα όνειρα παρουσιάζουν καταθλιπτικές σκηνές. Αυτό που φαίνεται να έχει αποφασιστική σημασία είναι το πόσο ψυχολογικά ώριμο είναι ένα άτομο μπροστά στον θάνατο, και εάν έχει αναπτύξει ή όχι κάποια σχέση με το Ταυτό.

Αυτή η μεταβολή όσον αφορά τα πράγματα του εξωτερικού κόσμου, περιγράφεται με συγκεκριμένο τρόπο σε ένα όνειρο μιας ηλικιωμένης γυναίκας, που αναφέρει ο δόκτωρ Jay Dunn (29).

Βλέπει ένα κερί αναμμένο επάνω στο πρεβάζι του παραθύρου του δωματίου του νοσοκομείου, και καταλαβαίνει ότι το κερί ξαφνικά σβήνει. Στην συνέχεια αισθάνεται φόβο και αγωνία καθώς το σκοτάδι την τυλίγει. Ξαφνικά, το κερί ανάβει στην άλλη πλευρά του παραθύρου, και αυτή ξυπνάει (30).

Η άρρωστη πέθανε την ίδια μέρα, εντελώς ήρεμα. Το όνειρο που αναφέρεται εδώ περιέχει ένα στοιχείο φόβου και αγωνίας. Με κάποιο τρόπο το κερί περνάει μέσα από το κλεισμένο παράθυρο στην αντίθετη πλευρά, σαν να εξαϋλώθηκε και πάλι να πήρε υλική μορφή σε άλλο μέρος. Η στιγμή της κατάθλιψης και του φόβου είναι πολύ σύντομη σε αυτή την περίπτωση• σε ορισμένα όνειρα κρατάει πολύ περισσότερο.

(Συνεχίζεται)

Αμέθυστος

Σημειώσεις
23. Berthelot: «Συλλογή», τ.2, σ.296, κεφ.4.
24. Σύγκρινε: R. Moody: «Η ζωή μετά την ζωή», σ.30-31.
25. Ιδιαίτερα στο «Σχετικά με τον θάνατο», κεφάλαιο 5.
26. «Πέρα από τον θάνατο», σ.74 κ.ε.
27. «Σκέψεις για την ζωή μετά την ζωή», σ.18 κ.ε.
28. Αυτόθι.
29. Σημείωση στο έργο του Fortier: «Τα όνειρα και η προετοιμασία για τον θάνατο». Αυτή η εξαίρετη μελέτη αναφέρει τις σειρές ονείρων τριών ετοιμοθάνατων ασθενών.
30. Αυτόθι.

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Θύμισέ μου τι είναι το Ταυτό...

Μυρμιδόνας είπε...

Να χαρω τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ της ΑΜΕΡΙΚΗΣ!

**********************************

Τετοιο πολιτισμο η ανθρωπότητα μια φορα στα 10 εκατομμυρια χρονια εχει την τυχει να δει!

*********************************

Ένα «μακάβριο» φεστιβάλ

Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011, 07:06

Το φεστιβάλ έχει ως κεντρικό θέμα τον εορτασμό ενός παγωμένου πεθαμένου και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων αγώνα δρόμου κουβαλώντας φέρετρο, βουτιά σε παγωμένη πισίνα. Κάθε χρόνο προσελκύει 15.000 ανθρώπους.

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=269030&cid=25

Μυρμιδόνας

amethystos είπε...

Κατα τον Γιούνγκ...

Όπως ακριβώς ζούμε σ'ενα εξωτερικό κόσμο όπου ολόκληρη η ήπειρος μπορεί απο σε στιγμή σε στιγμή να βυθισθεί , ή ένας πόλος να μετακινηθεί , έτσι και εσωτερικά ζούμε σ'ενα κόσμο , όπου κάθε στιγμή μπορεί να συμβεί κάτι παρόμοιο , που αν θα'χει τη μορφή μιας ιδέας (ΕΜΜΟΝΗΣ Η ΠΑΡΑΛΟΓΗΣ) ή διάθεσης (αόριστης ή απρόβλεπτης) δεν θα είναι γι'αυτό το λόγο λιγότερο επικίνδυνο και αξιόπιστο!

Σύμφωνα με τον Γιούνγκ , μια τέτοια κατάρρευση καθώς και μερικά απο τα πιο δύσκολα και λεπτά ηθικά μας προβλήματα δημιουργούνται απο την εμφάνιση , ενός εσωτερικού προσώπου με αυτόνομη προσωπικότητα και μη συνειδητή συμπεριφορά.

Το πρόσωπο αυτό εμφανίζεται στα όνειρα , στα οράματα , στις φαντασιώσεις μας ή προβάλλεται πάνω σε πρόσωπα και λειτουργεί με τρόπο ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΟ αλλα πάντα ασυνείδητο γιατί παρενοχλεί την προσαρμογή του ατόμου στον εξωτερικό κόσμο , γκρεμίζοντας του την ιδανική εικόνα που έχει φτιάξει για τον εαυτό του.

Το πρόσωπο για το οποίο μιλάει είναι αρχετυπικής μορφής και έχει τις ρίζες του στο συλλογικό ασυνείδητο..

ΛΊΓΑ ΓΙΑ ΤΌ ΤΑΥΤΟ

Ανώνυμος είπε...

Τώρα κάτι άρχισα να καταλαβαίνω...Αυτό το ταυτό είναι το id που αναφέρει ο Φρόυντ;
Το ταυτό του Γιουνγκ ταυτίζεται με το id του Φρόυντ;
Θα μπορούσε αυτό το Ταυτό να είναι ένας δαίμονας που εκπειράζει σε μόνιμη βάση την ψυχή, καταβυθίζοντάς την συναισθηματικά;
Ας πούμε ξέρω κάποιον που βασανίζεται χρόνια απο ομοφυλοφ. επιθυμίες ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΝΔΙΔΕΙ σε αυτές, λόγω χριστιανικής συνείδησης.
Αυτή η τάση του, που την πολεμάει δεκαετίες, που είναι αφορμή μεγάλης κατάθλιψης για τον ίδιο, θα μπορούσε να είναι πρόσωπο δαίμονα;
Αυτό το Ταυτό του Γιουνγκ, θα μπορούσε να είναι δαίμονας εκπειράζων τον εγκέφαλο στην πραγματικότητα;
(Ο ανθρωπολόγος Καστανέντα, πιστεύει στην ύπαρξη των δαιμόνων και ας μην έχει σχέση με Ορθοδοξία, μου έκανε εντύπωση που το ανέλυε σε βιβλίο του για τη σιωπή)
Τι θα έλεγε ένας φωτισμένος αγωνιστής του Θεου για το θέμα;
ΕΠΚ

amethystos είπε...

Όχι. Είναι η ανώτερη προσωπικότης μας. Η ιδεατή εικόνα μας.

Ανώνυμος είπε...

Το όχι που αναφερόταν;
Οτι δεν ταυτίζεται το id με το Ταυτό;
Ή ότι το Ταυτό δεν είναι δαίμονας αλλά είναι απλώς ιδεατή εικόνα;
Και πώς μπορεί κανείς να έχει τέτοια βεβαιότητα, για πράγματα τόσο άπιαστα όπως ειναι οι νοητικές εικόνες, και τα συναισθήματα;
ΕΠΚ

Μυρμιδόνας είπε...

ΕΠΚ,

καλησπέρα!

Θελω να πω και εγω την αποψη μου, αν και απο την αρχή διευκρινίζω, οτι μπορει να κανω και λαθος, δεδομένου οτι ειμαι ενας πολυ αρχάριος...μα πολυ αρχάριος χριστιανός!

*********************************

Γράφεις για τον ομοφυλόφιλο γνωστο σου:

"...Αυτή η τάση του {της ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ δηλ}, που την πολεμάει δεκαετίες, που είναι αφορμή μεγάλης κατάθλιψης για τον ίδιο, θα μπορούσε να είναι πρόσωπο δαίμονα;".

********************************

Διαφορες σκεψεις μου:

1. "οντολογικα" προφανως πισω απο καθε αμάρτημα βρισκεται και ενας διάολος!

Ομως:
Νομιζω δεν ειναι σωστό, καθε πειρασμο ο χριστιανός να τον αποδίδει στον Διαβολο!

Θελω να πω:
Μου θυμισες εναν θείο μου, που καθε φορα που γινοτανε χαμός στο σπιτι του...εφταιχε ενας διαβολος!

Ποτέ ο ίδιος!

Ητανε νευρικος, οξύθυμος και εγωιστής!
Ομως ουτε που του περνουσε απο το μυαλο!

Οποτε εβλεπα την θεια μου στεναχωρημενη και τον ρωτουσα 'με πλαγιο τρόπο' "τι εγινε παλι;" -

- ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΑ ΝΑ ΛΕΕΙ:

"ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ, εγω αν προσεχα....δεν θα μαλωναμε", αλλα ελεγε:

"τι να φταιει ανιψιέ; Ο 'εξω απο εδω' φταιει"!

ΑΣ ΜΗΝ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΛΟΘΙ για τις 'αμαρτιες' μας!

***********************************

2. Απο πότε μια αμαρτία δημιουργεί ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ σε εναν μαχόμενο χριστιανό;

Ειναι προφανως "νεα ορολογία' αυτή!

Δηλ αν ο γνωστος σου ειχε τον πειρασμο της πορνείας, δηλ να παει με γυναικες...εκει θα ένιωθε λιγοτερη κατάθλιψη;

**********************************

Δηλ πιστεύεις ΕΠΚ οτι ο πόρνος θα περασει πιο ευκολα στον παραδεισο απο τον Ομοφυλόφιλο;

********************************

Η αμαρτία ειναι αμαρτία!
Μετα την Πτώση ολοι οι ανθρωποι ειμαστε αμαρτωλοι - εκ γεννητής!

Ειμαστε 'εν δυναμει αμαρτωλοι'!

ΓΙΑΥΤΟ ΗΡΘΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ να μας κανει ολους καλα!
Να μας γιατρέψει και το μυαλο και την ψυχούλα και το πνεύμα μας!

Μακριά απο τον Χριστό, ειμαστε ολοι 'εν δυναμη αμαρτωλοι".

*********************************

Το λεω και λιγο διαφορετικα:

"Υπο τις καταλληλες συνθήκες, στον κατάλληλο χρονο, ειμαστε ΟΛΟΙ ικανοι για ολα τα ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ και για ακομα χειρότερα"!

**********************************

Ο φιλος σου να μην παθαινει καταθλιψη, ουτε να ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΤΑΙ!

Να εναποθέσει τον πνευματικο του αγωνα στον Χριστό, εν τη Ορθοδοξω ΕΚκλησια!

Και οπως ολοι οι χριστιανοι, να ειναι ΤΑΠΕΙΝΟΣ!

"Κύριε, αυτος ειμαι..αυτα τα χάλια εχω...βοηθησε με..ελεησε με... βοηθησε με να ΑΠΑΛΛΑΓΩ απο το πάθος μου (της ομοφυλοφιλιας), δωσε μου δυναμη να 'καθαρίσω' - καθαρισε με εσυ Κύριε...και 'υπερ χιόνα λευκανθήσομαι"!

***********************************

ΕΠΚ,

αυτη ειναι η αποψη μου επι του θεματος.

Και συγγνωμη που πηρα τον λόγο διχως να με ρωτησεις!

Μυρμιδόνας

Ανώνυμος είπε...

Μυρμιδόνα, συμφωνώ με όσα λες...
Θα σχολιάσω κάποια άλλη ώρα περισσότερα...εκ γενετής όλοι οι άνθρωποι, πράγματι ρέπουμε προς τα φαύλα...μας ωθεί και το περιβάλλον...άστα...ήταν στραβό το κλίμα, το φαγε και ο γάιδαρος, υπομονή...
ΕΠΚ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...