Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Χρήστος Γιανναράς «ΒΙΒΛΟΣ ΚΑΙ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ» (συνέδριο)



Η εισήγηση του Χρήστου Γιανναρά, μέσα στο πλαίσιο του Συνεδρίου «Βίβλος και εικαστικές τέχνες», εστιάζει στην αντιδιαστολή της βυζαντινότροπης απεικόνισης των Παθών του Σωτήρος Χριστού προς την απεικόνισή τους υπό το πρίσμα μιας φυσιοκρατικής κατανόησης τού είναι.
Ο ζωγράφος Θεόφιλος, όπως και ο συγγραφέας Ντοστογιέφσκυ, βοηθούν τον εισηγητή να εντοπίσει ως ζητούμενο της ζωγραφικής δημιουργίας την εικόνιση όχι της «φύσης», αλλά της «υπόστασης» – δηλαδή της ελευθερίας. Με αποτέλεσμα να ανοίγει ο ορίζοντας μιας αληθινής (πέρα από συναισθηματισμούς) πολιτιστικής μεγαλουργίας.
Ώς ότου η Ανάσταση φτάσει να σημαίνεται μέσα και από την ίδια τη Σταύρωση!

Γίνεται φανερό, εδώ, ότι μια εικαστική γλώσσα αρθρωμένη πάνω από τούτες τις βάσεις αναδύεται συγγενέστερη τόσο προς την αρχαιοελληνική καλλιτεχνική αντίληψη, όσο και προς τα κατακτημένα (πολύ κατοπινότερα) εκ μέρους της σύγχρονης τέχνης.

ΠΗΓΗ: Αντίφωνο ( Antifono.gr)


ΣΧΟΛΙΟ: Εάν η ελευθερία είναι υπόσταση, πώς χάνεται; Καί εάν ο άνθρωπος διαθέτει υπόσταση πρός τί η ενσάρκωση;. Γιά νά αποκαταστήσει τήν ελευθερία; Θολό τό τοπίο! 
ΙΔΟΥ ΔΟΥΛΗ ΚΥΡΙΟΥ. Η Θεοτόκος; Εμεινε πίσω; Δέν γεύτηκε τήν περιβόητη Γερμανική ελευθερία; Υπάρχει ουδέτερη ελευθερία;

Αμέθυστος

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Νάσαι καλά Αμέθυστε,

¨εχουμε βαρεθεί και μπουχτίσει με τα παράλογα του ψευδο-φιλοσοφο-θεολόγου Γιανναρά.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...