Πηγή: Πίνο Κάμπρας
Η εξεταστική επιδρομή που έχει κατακλύσει ορισμένους εξέχοντες Ευρωκράτες επιβεβαιώνει ένα σημείο που έθεσα πριν από λίγες ημέρες σχετικά με τις έρευνες που αρχίζουν να αποκεφαλίζουν την ομάδα του Κιέβου: όταν ένα σύστημα εισέρχεται σε κρίση, η διαφθορά γίνεται πολιτικό εργαλείο που κάποιος πολύ επιδέξιος ξέρει πώς να χειραγωγήσει, και επομένως αυτό δεν είναι ένα τυχαίο ηθικό ατύχημα. Σήμερα, με το ουκρανικό ζήτημα να ξεφεύγει από τα χέρια των Ευρωπαίων, είναι σαφές ότι στην Ουάσιγκτον -όπου εξακολουθούν να κατέχουν πολλούς μακριούς και μη αναγνωρίσιμους μοχλούς που κινούν ορισμένους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς- κάποιος δίνει ήδη χαλαρά ηνία σε όσους θέλουν να διαλύσουν το «παιχνίδι» που χτίστηκε με τις δεκαετίες. Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΕ αποκαλύπτει τα αληθινά της χρώματα: αδιαφανείς συμβάσεις, έγκαιρα ανακληθείσες ασυλίες, πιόνια που θυσιάστηκαν για να επανατοποθετηθεί καθώς η ισορροπία δυνάμεων καταρρέει. Μπορεί να είναι διαφάνεια, αλλά να το βλέπουν και ως διαχείριση της παρακμής, και αλίμονο στους ηττημένους. Οι ηγέτες της Ευρώπης έχουν καταλάβει ότι οι επόμενοι μήνες θα είναι καθοριστικοί. Και αυτή τη φορά, θα παίζουν για τα πάντα. Θα ανεβάσουν τους τόνους με τυχοδιωκτισμό και ανεύθυνες πρωτοβουλίες, απελευθερώνοντας όλα τα ρωσοφοβικά τσιουάουα τους για να κατηγορήσουν τη Μόσχα για μια κρίση που, στην πραγματικότητα, είναι εξ ολοκλήρου εσωτερική, και στην οποία θα βασιστεί και η Ουάσινγκτον. Δεν θα είναι μια ανώδυνη μετάβαση, αλλά θα είναι αποκαλυπτική.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου