Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2026

Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΑΜΦΟΣ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΟΥ ΣΚΑΪ 100,3 FM (1)


Πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=fFUaKsS8k-s  (5 Δεκεμβρίου 2025)

[.. Είναι άραγε η δόξα απλά και μόνο η νοστιμότερη τροφή του εγωισμού μας; Κι όμως! Ο πόθος της δόξας ήταν αναπό­σπαστο κομμάτι των πιο σπάνιων ανθρώπων, κα­θώς και των πιο σπάνιων στιγμών τους. Ειν’ οι στιγμές των ξαφνικών εκλάμψεων, όταν ο άνθρωπος απλώνει το χέρι του με μία αγέρωχη κί­νηση, σαν να πρόσταζε τη δημιουργία ενός κό­σμου, αντλώντας κ’ εκπέμποντας φως από μέ­σα του. ΝΙΤΣΕ]

Πορτοσάλτε
Κύριε Ράμφο, καλημέρα σας.
Ράμφος
Καλημέρα κύριε Πορτοσάλτε.
Πορτοσάλτε
Τι κάνετε, όλα καλά;
Ράμφος
Σας ακούω πολύ μπριόζο πρωί-πρωί.
Πορτοσάλτε
Επειδή θα μιλούσα μαζί σας, έχω κέφια κύριε Ράμφο.
Ράμφος
Πολύ καλά.
Πορτοσάλτε
Χαίρομαι, χαίρομαι όταν μιλάμε.
Ράμφος
Πολύ καλή προετοιμασία.
Πορτοσάλτε
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Λοιπόν, ο κύριος Ράμφος μου τηλεφώνησε την περασμένη Κυριακή και μου είπε, βλέπεις την εικόνα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Φανάρι; Ναι κύριε Ράμφο, λέω, παρακολουθώ.
Μου λέει, θα ήθελα παρακαλώ πολύ να σχολιάσω το Οικουμενικό της Χριστιανοσύνης με τη συνάντηση του Πάπα Λέοντος και του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου του Πρώτου. Ορίστε κύριε Ράμφο, ξεκινούμε με αυτό. Παρακαλώ.
Ράμφος
Δηλαδή δεν θα το κάνουμε συζήτηση;
Πορτοσάλτε
Βεβαίως, ναι ναι ναι, όχι αυτό λέω. Φυσικά θα γίνει συζήτηση.
Ράμφος
Όπως και εσείς και εγώ και μυριάδες άλλοι άνθρωποι με πολύ φορτισμένα συναισθήματα και συγκίνηση παρακολουθούσαμε αυτή την ώρα.
Πορτοσάλτε
Σας συγκίνησε αυτή η εικόνα; Και εμένα με συγκίνησε, κύριε Ράμφο.
Ράμφος
Ε, βέβαια. Φυσικά. Ε, βέβαια, γιατί είναι κάτι, μια ιστορία χιλίων ετών.
Σε τριάντα χρόνια κλείνουμε χίλια χρόνια σχίσματος. Χοντρά-χοντρά, για να το πούμε. Ναι.
Από το 1054 μ.Χ
.
Πορτοσάλτε
Παίζει ρόλο αυτό στη ζωή μας, κύριε Ράμφο; Επειδή εσείς έχετε μια δυνατότητα να μας ξαπλώνετε στο ντιβάνι του Στέλιου Ράμφου και να μπορούμε να συζητούμε μαζί σας και να μας εξομολογείτε με έναν τρόπο. Βέβαια. Έχει σημασία αυτή η διάσπαση; Μας αφορά; Δηλαδή μας αγγίζει στη ψυχούλα μας ή είμαστε αδιάφοροι πια για τα της Εκκλησίας και της πίστεως μας;
Ράμφος
Μα είναι συνήθως, ξέρετε. Είναι κάτι που θυμίζει τη σχέση που έχουμε με την πολιτική ζωή. Η σχέση με την πολιτική ζωή συνήθως είναι απόψεις, μας αρέσει κάτι, δεν μας αρέσει, συμφωνούμε, διαφωνούμε και όλα αυτά τα πράγματα.
Το βάθος της σχέσης μας με τη θρησκεία έχει σχέση με την ψυχική μας ζωή. Όπως και το βάθος με την πολιτική. Απλώς η πολιτική ξυπνάει πάθη άγρια.
Αυτό είναι το βάθος. Δεν είναι τα πολιτικά προγράμματα. Είναι τα πάθη που ξυπνάει, δηλαδή.
Μία μανιασμένη θυελώδης, ας πούμε, ανάγκη ισοπεδώσεως των πραγμάτων μας εξαγριώνει και μας κάνει ανθρώπους οι οποίοι δεν ορρωδούμε προ ουδενός και γι' αυτό το λόγο συνήθως οι επαναστάσεις γυρνάνε και στο αντίθετό τους. Πάμε να κάνουμε, ας πούμε, κοινωνία ισότητος και δημιουργούμε Γκουλάγκ.

Πορτοσάλτε
Αυτό δεν αφορά μόνο τον άνθρωπο της Ανατολής. Αφορά και τον άνθρωπο και της Δύσης. Τους πάντες.
Ράμφος
Άρα η σημασία που έχει για τη ζωή μας η θρησκεία είναι τα υποστηρικτικά θεμελιώδη πάθη τα οποία συντηρούνται επωνύμως μεν αλλά με ανώνυμη την πηγή. Δηλαδή οι θρησκείες μας ορίζουν εσωτερικά, μας επηρεάζουν εσωτερικά.
Πορτοσάλτε
Και δεν το καταλαβαίνουμε κάποιες φορές ενδεχομένως.
Ράμφος
Ναι, από αυτήν την έννοια βλέπουμε ράσα την ώρα, ας πούμε, ή ακούμε ψαλμωδίες την ώρα που  έχουμε κινητά και δεν ξέρω τι άλλου τύπου μηχανήματα υπερσύγχρονα αλλά η επιδρασή είναι στην ψυχική μας ζωή. Καθορίζει δηλαδή τα αισθήματα στο ύψος και το βάθος. Ας πούμε, η έννοια του κακού, του σατανά ή δεν ξέρω τι, η έννοια του καλού ως υπερβάσεως.
Αυτά είναι θρησκευτικά. Γι' αυτό πολλές φορές στην πολιτική μας ζωή και την κοινωνική μας ζωή είναι βαθιά θρησκευόμενη η πολιτική μας. Ας πούμε, τα ακραία κόμματα ή δεν ξέρω τι, έχουν θρησκευτικό χαρακτήρα.
Τα κομμουνιστικά κόμματα είναι θρησκευτικά κόμματα. Έχουν απόλυτες διεκδικήσεις. Και από αυτή την έννοια έχει μεγάλη σημασία να τα παρακολουθούμε ή να μπορούμε να τα καταλάβουμε αυτά τα προβλήματα για να καταλαβαίνουμε και εμάς, τα βαθύτερα ρεύματα που διατρέχουν την ψυχή μας.
Πορτοσάλτε
Είναι ειλικρινής ο Πάπας Λέων, δηλαδή, είναι ειλικρινής ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος; Πράγματι θέλουν τη σύγκλιση, κύριε Ράμφο; Να πιστεύουμε αυτό που βλέπουμε, δηλαδή, ότι δεν είναι μία εικόνα και μόνον;
Ράμφος
Εγώ να ξεκινήσω από αυτό που βλέπω σε αυτή την περίπτωση και γνωρίζοντας ότι είναι μία διαδικασία που άρχισε με τον Πατριάρχη Αθηναγόρα πριν πολλές δεκαετίες και που είχε μία πρώτη συνέπεια την άρση του αμοιβαίου αναθέματος. Γιατί όταν μία εκκλησία τα τσουγγρίζει με μία άλλη αναθεματίζονται αμοιβαία, ας πούμε, δηλαδή αυτό που λέμε στην πολιτική, καταγγέλνουν ο ένας τον άλλον. Αλλά το ανάθεμα είναι καταγγελία ενώπιον του Θεού.
Τα άλλα είναι ενώπιον του λαού, ας πούμε, στα πολιτικά. Υπάρχει ένας βηματισμός προς αυτή την κατεύθυνση αλλά που δεν έχει ακόμη δείγματα. Έχουμε δείγματα συναισθημάτων, ας πούμε, ενδιαφέροντος για την προσέγγιση αλλά δεν έχουμε ακόμα δει, τουλάχιστον, αν έχουν γίνει συζητήσεις επί της ουσίας.
Δηλαδή τα δύο πολύ, τα μεγάλα προβλήματα, ξέρω εγώ, είναι το Φιλιόκβε, ας πούμε, έτσι που προχτές απαγγείλαμε την Νίκαια η οποία, το σύμβολο της Νίκαιας δεν έχει το Φιλιόκβε, είναι το 320 μ.Χ. Γιατί τότε ήταν ενωμένοι, η χριστιανοσύνη ήταν ενωμένη. Ήταν ενωμένη αλλά ήταν και κάτι άλλο. Το Φιλιόκβε μπαίνει στη δύση, ας πούμε, προς τον 6ο αιώνα.
Αρχίζει μια ιστορία από την Ισπανία και κατά τον 11ο αιώνα το δέχονται οι Πάπες. Δηλαδή υιοθετείται από τον Καρλομάγνο τον 9ο αιώνα και οι Πάπες το δέχονται τον 11ο αιώνα... Γίνεται αμέσως το πρώτο σχίσμα, του Φωτίου που λέμε, ας πούμε το 900 μ.Χ. και μετά το 1054 μ.Χ. το οριστικό σχίσμα. Είναι δηλαδή πια δύο διαφορετικοί τρόποι που βλέπουν οι Εκκλησίες τη σχέση του ανθρώπου με το Θεό.
Είναι σοβαρό αυτό ας πούμε το πρόβλημα. Έχει θεμελιώδη σημασία.
Πορτοσάλτε
Δεν είναι αυστηρά δογματικό που λέμε για να αφήσει αδιάφορο τον άνθρωπο και να απασχολεί μόνο τους ιεράρχες.
Ράμφος
Όχι δογματικά με την έννοια το αυστηρά θεωρητικό. Είναι αυστηρά δογματικό αλλά στην Εκκλησία το δογματικό είναι πολύ ψυχικό. Γιατί είναι η σχέση μας, η σχέση μας με το πάνω από εμάς.
Η δύναμη της θρησκείας και η θέση της θρησκείας είναι ότι μας ορίζει τη θέση μας στον κόσμο στη σχέση με την υπέρβαση, με την υπερβατική πραγματικότητα. Γι' αυτό είναι τόσο δυνατές οι θρησκείες. Δεν μιλάω μόνο ας πούμε για τον Χριστιανισμό.
Μιλάω για την γενική έννοια της θρησκείας.

Πορτοσάλτε
Το ίδιο θα λέγατε και για τον Μουσουλμάνο. Το ίδιο. Το ίδιο θα λέγατε και για τον...
Ράμφος
Για οποιονδήποτε, ο Βουδιστής, για οποιονδήποτε.
Πορτοσάλτε
Έτσι, και για τον... ναι, ναι.
Ράμφος
Για οποιονδήποτε. Έχει σημασία, ας πούμε, να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει κοινωνία επί της Γης και δεν υπήρξε ποτέ χωρίς θρησκεία. Αυτό, αν αρχίσουμε να το σκεφτούμε, καταλαβαίνουμε το βάθος του προβλήματος.
Δεν έχει υπάρξει, γιατί δεν μπορεί να καταλάβει τον εαυτό του άνθρωπος ως άνθρωπο εάν δεν το συσχετίσει με κάτι που ξεπερνά τη θνητή του φύση. Επομένως, το φαινόμενο αυτό έχει μια καθολικότητα που δεν έχει κανένα άλλο φαινόμενο. Ίσως ο ίδιος ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να είναι άνθρωπος χωρίς το Θεό.
Δηλαδή, θα ήταν ένα άγριο ζώο. Ο Θεός, ο Θεός είναι η δυνατότητά μας να μπορούμε να δούμε τα πράγματα πέρα από την υλικότητά του.

Πορτοσάλτε
Πάντως και από τότε που, ας πούμε, χωρίς το Θεό σε άλλες κοινωνίες ήταν το πνεύμα. Δηλαδή, πάντα ήταν το πνεύμα και η αποτύπωση του... Μα δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση.
Πάντα υπάρχει κάτι. Ναι, ναι, ναι.
Ράμφος
Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στη Ρωσία, ο Στάλιν είπε να χτυπήσουν οι καμπάνες για πρώτη φορά. Και χτύπησαν οι καμπάνες και ο λαός της Ρωσίας ξεσηκώθηκε κτλ. Δεν υπάρχει, δηλαδή, ο άνθρωπος.
Δεν καταλαβαίνει τον εαυτό του χωρίς θάνατο. Με θάνατο μόνο γινόμαστε ζώα. Το χωρίς θάνατο είναι η έννοια, η ιδέα, η πραγματικότητα του Θεού που μας εξανθρωπίζει.
Δεν έχει σχέση με.. τα περι αθείας και αυτά είναι θεϊστικά εξ αντιδιαστολής. Είναι αδύνατο να υπάρξει ο άνθρωπος χωρίς αυτό το πράγμα. Αυτό το μυστηριώδες.
Επομένως, έχει σημασία όταν μιλάμε για τις δύο από τις τρεις μεγάλες εκκλησίες. Ομολογίες, ας το πούμε. Του χριστιανισμού: την ορθοδοξία, τον καθολικισμό και τον προτεσταντισμό.
Έχει σημασία γιατί, ξέρετε, σε αυτό το επίπεδο είμαστε στις τρεις μεγάλες δυνάμεις. Εμείς οι τρεις του κόσμου. Ενώ στο πολιτικό επίπεδο είμαστε μια κουτσουλιά.
Έχει μεγάλη σημασία να το συνειδητοποιήσουμε αυτό. Ο Πάπας εκφράζει ένα και διακόσα, ίσως ένα και τόσο, ένα δισεκατομμύριο. Δις, ένα δις, δις...
Βέβαια, ένα-διακόσα, ένα-τρακόσα, δεν ξέρω τι, ας πούμε. Εμείς με τη σειρά μας, εκατοντάδες εκατομμύρια. Εκατοντάδες εκατομμύρια.

Πορτοσάλτε
Ως ορθόδοξοι λέτε το, εμείς είμαστε ορθόδοξοι.
Ράμφος
Όχι, εμείς είμαστε ορθόδοξοι. Δηλαδή, έχει μεγάλη σημασία να καταλάβουμε ότι είμαστε μεγάλη παγκόσμια δύναμη. Ενώ στο άλλο...
είμαστε ένα τίποτα. Στο πολιτικό επίπεδο, είμαστε της καρπαζιάς. Έχει σημασία να το καταγράφουμε αυτό.

Επομένως, η συγκίνηση πολλαπλασιάζεται, γιατί ξαφνικά, χωρίς να το σκεφτούμε, εκείνη τη στιγμή βλέπουμε δύο μεγάλες δυνάμεις του κόσμου, η μία εκ των οποίων μας αφορά.
Πορτοσάλτε
Να γιατί έλειπε ο Ρώσος.
Ράμφος
Ο Ρώσος... Πατριάρχης. Είναι το συγκυριακό, ας πούμε.
Πρώτον, ο Ρώσος δεν μπορούσε να μπει στην τριάδα αυτή που λέω, διότι ο Ρώσος είναι παιδί του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολεως. Δηλαδή, το έτος...
Πορτοσάλτε
Να θέλει να εξοβελήσει το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολεως και να μπει στη θέση του και να κάνει εκείνος...
Ράμφος
Δεν μπορεί. Το μεγαλείο του Πατριαρχείου αυτή τη στιγμή είναι ότι είναι υπόδουλο και είναι το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολεως. Δηλαδή, θα ήταν η χειρότερη στιγμή να ερχόταν στην Ελλάδα το Πατριαρχείο.
Μένει οικουμενικό υπόδουλο. Είναι πραγματική κατάσταση, ας πούμε, χριστιανικής συνθήκης μέσα από τον πόνο. Το μεγαλείο.
Επίσης, έχει... Όχι, όχι.
Πορτοσάλτε
Έχουν πολύ σοβαρό πολιτικό αντίκτυπο αυτό που λέτε, κύριε. Όλα αυτά που λέτε, κύριε Ράμφο, αλλά ειδικά αυτό το τελευταίο, γιατί υπάρχουν κάποιοι ανόητοι στην Ελλάδα, οι οποίοι έχουν αυτήν την αίσθηση ότι αν θα έρθει εδώ θα εκπέμψει ελληνισμό και Ελλάδα το Πατριαρχείο βρισκόμενο εν Αθήναις, ας πούμε.
Ράμφος
Όχι, αυτή ήταν η χειρότερη εκδοχή που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Πρέπει να μείνει στην οικουμενικότητά του και μάλιστα υπόδουλο. Γιατί, ξέρετε, .. ο πατριάρχης λογοδοτεί στον νομάρχη της Κωνσταντινούπολεως.
Τέτοια ταπείνωση. Καταλαβαίνετε... όπως καλεί ο νομάρχης εδώ, ο περιφερειάρχης, ας πούμε. Είναι τέτοιο πράγμα.
Αυτό είναι και το μεγαλείο το πνευματικό. Έχει μεγάλη σημασία αυτή η δοκιμασία ήδη των 500 χρόνων.
Πορτοσάλτε
Και όλα αυτά, να με συγχωρείτε για την έκφραση, και όλα αυτά τα καραγκιοζιλίκια που κάνουν οι Τούρκοι ακριβώς για να πούν ότι εμείς καλέσαμε τον Πάπα και αυτά που κάνουν... προχθές έκαναν κάτι καραγκιοζιλίκια εκεί στην Κωνσταντινούπολη.
Ράμφος
Εντάξει, εντάξει. ... ας λένε. Δεν πειράζει γιατί όχι.
Εκείνο που παίζεται όμως είναι ένα άλλο. Δηλαδή, όταν λέμε...
Πορτοσάλτε
Αυτό το άλλο να το συνεχίσουμε για να κάνω διάλειμμα εδώ, κύριε Ράμφο, σας παρακαλώ. Παρακαλώ. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
(12:00) Σας καλούμε αμέσως μετά τις ειδήσεις σε τίτλους. Ευχαριστώ πάρα πολύ, ο κύριος Στέλιος Ράμφος. Με αυτά τα υπέροχα, σπουδαία λόγια και νοήματα που ακούμε από τον λόγο του, φίλες και φίλοι. 

(Συνεχίζεται)

ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ. ΑΣ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΤΕΧΟΥΝ

Ο ΡΑΜΦΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ. ΣΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΤΟΥ ΦΡΟΝΗΜΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΧΡΙΣΤΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΣΥΓΧΕΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ, Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΑΣ ΘΥΜΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ ΟΠΟΙΟΣ ΠΉΔΗΞΕ ΣΤΉΝ ΑΝΩΤΕΡΌΤΗΤΑ ΔΎΣΚΟΛΑ ΤΑΠΕΙΝΏΝΕΤΑΙ ΚΑΊ Δ'ΎΣΚΟΛΑ ΜΠΟΡΕΊ ΝΆ ΟΝΟΜΑΣΤΕΊ ΟΡΘΌΔΟΞΟΣ 
ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: