Πηγή: Μαρτσέλο Βενετσιάνι
Μέχρι το τέλος του έτους, η ανθρωπότητα θα εισέλθει σε πρόωρη συνταξιοδότηση. Η ανθρωπότητα δεν θα καταργηθεί, αλλά θα αποσυρθεί και θα υποβιβαστεί. Θα θεωρείται, de facto και όχι de jure, μια περιττή οντότητα που χρειάζεται βοήθεια, ένα λείψανο ή λείψανο πολέμου από το παρελθόν που θα αντικατασταθεί σταδιακά. Στη θέση της ανθρωπότητας θα βρεθεί ο Optimus, που λανθασμένα απεικονίζεται ως ανθρωποειδές ρομπότ, αλλά στην πραγματικότητα ο παγκόσμιος κληρονόμος της ανθρωπότητας από κάθε άποψη, σε όλους τους τροχούς. Αυτή η ανακοίνωση δεν γίνεται από κανέναν τρελό, όπως τόσοι άλλοι στην ιστορία, αλλά από έναν ευφυή και διάσημο τρελό που, σε αντίθεση με τους τρελούς προκατόχους του, έχει τα οικονομικά, τεχνολογικά και, κατά μία έννοια, πολιτικά μέσα για να μετατρέψει το οραματικό του μυαλό σε αρχιτεκτονικά σχέδια για έναν νέο κόσμο, προικισμένο με μια νέα τάξη πραγμάτων και κατοικημένο από έναν νέο άνθρωπο. Δηλαδή, το όνειρο που στις αρχές του περασμένου αιώνα ήταν ακόμα εμπιστευμένο στην πολιτική επανάσταση και στη μυθολογία του κομμουνισμού, του φασισμού και του αμερικανισμού, μεταφέρεται τώρα, ουσιαστικά, στην τεχνολογία. Μιλάω για τον Έλον Μασκ, κάποιον που δεν αρκείται σε μια οποιαδήποτε Γροιλανδία όπως ο πιο μετριοπαθής φίλος του Ντόναλντ Τραμπ, με τις μικρές του αξιώσεις, αλλά θέλει να κατακτήσει τον κόσμο, ξεκινώντας από το διάστημα και τους πλανήτες. Έχει παράσχει κάποιες πρακτικές αποδείξεις του καινοτόμου ταλέντου του. Και ο χώρος από τον οποίο ανακοίνωσε την έλευση της Μετα-Ανθρώπινης Εποχής στον πλανήτη είναι η Σύνοδος Κορυφής του Νταβός, δηλαδή ο θόλος του κόσμου και των δυνάμεων που τον κυριαρχούν.
Ο Μασκ ήδη οραματίζεται στο μέλλον μας, ξεκινώντας από το 2027, άρα του χρόνου, την ανάπτυξη εκατομμυρίων ανθρωποειδών. Ωστόσο, τουλάχιστον αρχικά, θα έχουν ανθρωπιστικά καθήκοντα: θα πρέπει να φροντίζουν τους ηλικιωμένους και τα παιδιά και να αντικαθιστούν τους εργάτες εργοστασίων και τους υπαλλήλους γραφείου. Με λίγα λόγια, θα ξεκινήσουν βοηθώντας, υποστηρίζοντας και αντικαθιστώντας τους ανθρώπους, πριν τελικά πάρουν τη θέση τους. Πρώτα θα εργαστούν μαζί τους και μετά θα αναλάβουν. Αυτός, ο Όπτιμους, θα είναι η πρώτη κινητή μηχανή στο σύμπαν και ένα λαμπερό μέλλον με στολίδια, διακοσμητικά μπιχλιμπίδια και διακοσμητικά γκάτζετ, με άχρηστες και ιδιότροπες ζωές, θα ανοίξει για την ανθρωπότητα.
Έχουμε ακούσει τόσες πολλές ανακοινώσεις για αυτή την απενεργοποίηση ή τη μετάβαση της ανθρωπότητας στη μετα-ανθρώπινη κατάσταση που δεν δίνουμε πλέον σημασία. Άλλωστε, η ίδια η χρήση της ειρωνείας, περισσότερο από εξορκισμός, είναι μια άσκηση δυσπιστίας, η πεποίθηση ότι ορισμένα πράγματα λέγονται αλλά μετά δεν γίνονται. Αλλά ανάμεσα σε τόσες πολλές ψευδείς ανακοινώσεις, τόσες δραστικές αλλαγές βρίσκονται σε εξέλιξη και επεκτείνονται ραγδαία: και αν συγκρίνετε απλώς την πορεία των τελευταίων ετών από τη Siri, την Alexa, το Chat Gpt, το Pro, από την Open AI στο XAI και το Grok 4, μέχρι τα πιο πρόσφατα προϊόντα και τα πιο εξελιγμένα στάδια της Τεχνητής Νοημοσύνης, συνειδητοποιείτε ότι υπάρχουν μόνο τόσα πολλά για τα οποία μπορείτε να αστειευτείτε.
Η δυσπιστία και η ειρωνεία μας εμποδίζουν να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα σε όλη του τη σημασία και τη σοβαρότητα: έχουμε επίγνωση του τι συμβαίνει και της σταδιακής αλλά ταχείας απόσυρσης της ανθρωπότητας (ταχείας απαξίωσης); Δεν αγνοούμε ίσως αδιάφορα και απρόσεκτα μια διαδικασία που μας αφορά πλήρως και ριζικά; Και όσοι, αντίθετα, περιορίζονται στο να κραυγάζουν για τη φρίκη αυτής της μετάβασης και να χρησιμοποιούν εκφράσεις πολύ πιο αποκαλυπτικές από την απόσυρσή μας από την ανθρωπότητα, μιλώντας ρητά για την κατάργηση του ανθρώπου, τι κάνουν στην πραγματικότητα για να κυβερνήσουν, να περιορίσουν και να καθοδηγήσουν αυτή τη διαδικασία; Επιλέγουν να μην συμμετέχουν, παραμένουν στη ρητορική της απογοήτευσης και έτσι την αφήνουν να συμβεί χωρίς κανένα πραγματικό αντίκτυπο.
Τελικά, αυτό που φαίνεται να επικρατεί, περιλαμβάνοντας το δυσπιστικό, το ειρωνικό, το αποκαλυπτικό, το ευφορικό, το ολοκληρωμένο και το ενθουσιώδες, είναι ένα ενιαίο όραμα: η τεχνολογική μοιρολατρία. Αν μέχρι χθες θεωρούσαμε τη μοιρολατρία ως μια μορφή δεισιδαιμονίας στις αρχαϊκές κοινωνίες, τώρα πρέπει να το ξανασκεφτούμε: υπάρχει μια μοιρολατρία που συνδέεται με το νέο και την τεχνολογία και είναι ακόμη πιο τυφλή και ολοκληρωτική από αυτή του παρελθόντος, επειδή προκύπτει από τον αυτοματισμό. Θα συμβεί, δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, και αν επιβραδύνουμε, θα επιβραδύνουμε την πρόοδο μιας χώρας, ενός συστήματος, αλλά όχι μιας παγκόσμιας, πλανητικής διαδικασίας. Οι ανυπότακτοι θα καθυστερήσουν μόνο, ακόμη και με την νοητική έννοια της έκφρασης. Δηλαδή, θα αποκτήσουν καθυστερημένα, με δυσκολία, αυτό που τα πιο γρήγορα και πιο ξύπνια μυαλά θα ασπαστούν εύκολα. Αλλά σε όλα αυτά, κανείς δεν υποστηρίζει την ιδέα της επαναφοράς της τεχνολογίας στο βασίλειο των ανθρώπινων μέσων, την πρόθεση της ανάληψης της ανθρώπινης κυριαρχίας επί των τεχνικών διαδικασιών και της κατεύθυνσης των μετασχηματισμών προς την επέκταση της ανθρωπότητας και όχι την αντικατάστασή της. Η πολιτική παίζει με δημοσκοπήσεις και θέσεις που αποφέρουν άμεσα κέρδη, καβαλώντας το κύμα της στιγμής και χωρίς να γνωρίζει τίποτα άλλο. Ο πολιτισμός αποσύρεται στο νεκροτομείο των σκέψεών του ή αναδύεται με υψωμένα τα χέρια και παραδίδεται στην τεχνολογία. Η θρησκεία μένει άπραγη ή στέλνει μηνύματα, ακόμη και ευγενή, αλλά χωρίς καμία επίδραση στην τύχη της τεχνολογίας και των διευθυντών και των τεχνοεπιστημόνων που εργάζονται εκεί. Η οικονομία επιδιώκει να κεφαλαιοποιήσει τις τεχνολογικές αλλαγές. Δεν νοιάζεται για τον πλανήτη αλλά για τα έσοδα. Με λίγα λόγια, ποιος νοιάζεται πραγματικά για όλα αυτά, ποιος επιδιώκει να παράσχει μια συγκεκριμένη, ρεαλιστική και επαρκή απάντηση στην επικείμενη άφιξη του Όπτιμους και των αδελφών του; Και έτσι επαναλαμβάνω ότι το πραγματικά οδυνηρό πρόβλημα του παρόντος μας δεν είναι η ορμητική πρόοδος του Όπτιμους, αλλά η ελεήμων υποχώρηση του Πεσίμου, δηλαδή του τελευταίου ανθρώπου. Αντί να εξοπλιστεί με αντισώματα, με στέρεα πολιτιστικά και κοινωνικά, ανθρώπινα και πνευματικά αντίβαρα, τα απορρίπτει εν αναμονή της άφιξης του Μετα-Ανθρώπου. Και αντιμέτωπος με την επέκταση της Τεχνητής Νοημοσύνης, απορρίπτει την Κριτική Νοημοσύνη και τον κόσμο στον οποίο αναπνέει ως εμπόδια, λείψανα του παρελθόντος: πολιτισμός, ιστορία, παράδοση, σκέψη. Επιπλέον, διακυβεύεται επίσης η υποτιθέμενη ουδετερότητα της τεχνολογίας και η πραγματική υποταγή των μέσων στο νόμο του ισχυρότερου, είτε πρόκειται για δημόσιο είτε για ιδιωτικό επιχειρηματία. Θα επιστρέψουμε σε αυτό το θέμα σύντομα, επειδή είναι ΤΟ θέμα σήμερα, όχι ένα θέμα.
Δεν χρειαζόμαστε έναν Λουδίτη Αντιμασκ που θα ανατινάξει τον Όπτιμους και τα πρωτότυπά του. Χρειαζόμαστε κάποιον που θα ασχοληθεί με το ζήτημα της παγκόσμιας κυριαρχίας, την ικανότητα να αποφασίζει και να κατευθύνει, απέναντι στην ασταμάτητη πορεία του Μετα-Ανθρώπου. Νόμοι, άνθρωποι, πολιτισμοί, διαφοροποίηση των τεχνολογικών διαδικασιών, την ικανότητα να εξοπλιζόμαστε για κάθε έργο που ανατίθεται στον Όπτιμους με μια αντίστροφη τεχνολογία που μπορεί, εάν χρειαστεί, να μετριάσει, να επιβραδύνει ή να κατευθύνει την πορεία του. Υπάρχει κάποιος εκεί πάνω που μπορεί να μας βοηθήσει;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου