Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2026

Ο βρυχηθμός των κουνελιών

Marco Travaglio - 22 Ιανουαρίου 2026

Το βρυχηθμό των κουνελιών

Πηγή: Il Fatto Quotidiano

Χρειάστηκε ένας χρόνος Τραμπ για να ανακαλύψουν οι φανατικοί της ΕΕ ότι τα συμφέροντα των ΗΠΑ -για να το θέσω ήπια- δεν συμπίπτουν πλέον με τα δικά μας. Τώρα, ίσως, με τον καιρό, θα καταλάβουν ότι αυτό συμβαίνει εδώ και είκοσι χρόνια. Ο Τραμπ δεν το αποφάσισε αυτό. Δεν είναι ένα ξένο σώμα που έπεσε από τον ουρανό για να χαλάσει το μακρύ ευρωατλαντικό ειδυλλιακό: είναι η πεμπτουσία των ΗΠΑ, που πάντα έκανε αυτό που ήθελε. Εκτός του ότι πριν, τα συμφέροντά τους συνέπιπταν με τα δικά μας: μετά δεν το έκαναν. Η Μέρκελ το κατάλαβε αυτό. Μάλιστα, συγκρούστηκε με την Ουάσινγκτον αρκετές φορές. Πρώτα, ενάντια στην τρελή ιδέα του Μπους του νεότερου, του Ομπάμα και του Μπάιντεν να ενσωματώσουν την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ για να προκαλέσουν τον Πούτιν. Και στη συνέχεια για την ενεργειακή συνεργασία με τη Μόσχα, που ξεκίνησε ο Σρέντερ με τους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream, στην οποία αντιτάχθηκαν οι ΗΠΑ, η Πολωνία, οι χώρες της Βαλτικής και η Ουκρανία μετά το πραξικόπημα. Μαζί της μοιράστηκαν το τέλος του ευρωατλαντισμού ο Σαρκοζί, ο Ολάντ και ο πρώτος Μακρόν, ο οποίος κήρυξε τον «εγκεφαλικό θάνατο» του ΝΑΤΟ. Η υποκλαπείσα φωνή της Βικτόρια Νούλαντ, που στάλθηκε το 2014 από τον Μπάιντεν και τον Ομπάμα για να αποσταθεροποιήσει το Κίεβο, ήταν αρκετή για να καταλάβει τι σκέφτονταν στην Ουάσιγκτον: «Γαμώτο την ΕΕ!». Οι επιπλήξεις του Ομπάμα προς εμάς, το «πορτογαλικό ΝΑΤΟ» που δεν ξοδεύαμε αρκετά για τον επανεξοπλισμό, και προς την ΕΕ που αγοράζαμε φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο αντί για αμερικανικό LNG σε τετραπλάσια τιμή, ήταν αρκετές. Στη συνέχεια, δυστυχώς, η τελευταία πολιτικός συνταξιοδοτήθηκε, η ΕΕ έπεσε στα χέρια των σημερινών μικροκεφαλικών ανθρώπων και ξέσπασε πόλεμος.
Λίγες μέρες νωρίτερα, ο Μπάιντεν ανακοίνωσε την καταστροφή των αγωγών Nord Stream. Και οκτώ μήνες αργότερα, ένας Ουκρανός κομάντος την πραγματοποίησε. Αλλά ακόμη και τότε, οι άμυαλοι Ευρωπαίοι δεν κατάλαβαν ότι ο πόλεμος σχεδιάζονταν για να διασπαστεί ο ευρωρωσικός άξονας που δημιουργούσε μια βιομηχανική και εμπορική υπερδύναμη που ήταν πολύ επικίνδυνη για τις ΗΠΑ. Οι Ευρωπαίοι τύραννοι προσκλήθηκαν στο συμπόσιο και βούτηξαν με χαρά στην κατσαρόλα του Μπάιντεν, συμμετέχοντας ηδονικά στην αυτοκτονία τους με εκατοντάδες δισεκατομμύρια και φορτηγά όπλα. Όταν ο Τραμπ επέστρεψε και, άθελά του, απείλησε να μας κάνει χάρη τερματίζοντας τον πόλεμο με έναν συμβιβασμό, ο πιο ηλίθιος από τους Ευρωνάνους -αυτοαποκαλούμενος «πρόθυμος»- σαμποτάρισε τις διαπραγματεύσεις για να παρατείνει τη σύγκρουση επ' αόριστον. Αλλά στον Τραμπ δόθηκε ένα «ναι, καλή τύχη» σε όλα τα ζητήματα που τον ωφελούσαν και μας έβλαπταν: δασμοί 15%, 600 δισεκατομμύρια ευρώ σε επενδύσεις στη βιομηχανία των ΗΠΑ, 5% του ΑΕΠ για το ΝΑΤΟ, 800 δισεκατομμύρια ευρώ σε επανεξοπλισμό με βάση το χρέος (κυρίως με αμερικανικά όπλα), 700 δισεκατομμύρια ευρώ σε αμερικανικό LNG και η οριστική αποκήρυξη του ρωσικού φυσικού αερίου. «Ευχαριστώ, μπαμπά Ντόναλντ», έγραψε ο Ρούτε, ο πιο έξυπνος άνθρωπος στην εταιρεία. Το μόνο που έλειπε ήταν μια μικρή δόση τύχης. Και αυτή έφτασε, με τη μορφή της Γροιλανδίας. Σε εκείνο το σημείο, ο Φαντότσι ένιωσε μια μικρή υποψία.

Δεν υπάρχουν σχόλια: