Δείτε τις ύποπτες ιδιαιτερότητες!!Κέντρο μεταναστών στα Άνω Λιόσια!!

Όπως ίσως θα γνωρίζεται από την κυβέρνηση έχει αποφασισθεί η μεταφορά των μεταναστών και προσφύγων από τις πλατείες της Αθήνα προς τη περιφέρεια του Νομού. Στο πλαίσιο αυτό μεταφέρθηκαν ήδη μετανάστες και πρόσφυγες στο Ελληνικό, το Γαλάτσι και τις

επόμενες ώρες στο στρατόπεδο Λιόση στα Άνω Λιόσια.

Για το Ελληνικό και το Γαλάτσι δεν θα ασχοληθούμε στο παρόν άρθρο. Ιδιαίτερη σημασία θα δώσουμε στα Άνω Λιόσια, κυρίως λόγω της θέσης του στρατοπέδου και των ιδιαιτεροτήτων της περιοχής.

Καταρχήν το στρατόπεδο βρίσκεται περίπου 2,5 χλμ από το κέντρο της πόλης έναντι των αποθηκών Μαγουλέζας του ΟΔΔΥ και του ΧΥΤΑ Φυλής, επί της Λεωφ. Νάτο (Ασπροπύργου – Μεγάλου Αλεξάνδρου).

Τι περίεργο έχει η περιοχή;

Βρίσκεται στο κέντρο μεταξύ τριών καταυλισμών ΡΟΜΑ (τσιγγάνων – γύφτων όπως τους ξέρουμε οι πιο πολλοί). Μιλάμε για τους καταυλισμούς που η εμπορία ναρκωτικών και όπλων είναι πταίσματα… Χιλιάδες όπλα, ορδές ναρκομανών…

Βρίσκεται εντός Βιομηχανικής Περιοχής και για την ακρίβεια εντός της βιομηχανικής περιοχής Άνω Λιοσίων και στις παρυφές της μεγαλύτερης βιομηχανικής περιοχής της Ελλάδας ενός αστικού ιστού του Ασπροπύργου.

Βρίσκεται ΑΚΡΙΒΩΣ απέναντι από το ΧΥΤΑ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ!!!

Η περιοχή παρότι υποτίθεται ότι αστυνομεύεται από 3 αστυνομικά τμήματα (Άνω Λιοσίων Ζεφυρίου, Ασπροπύργου) λόγω υποστελέχωσης των υπηρεσιών αυτών (όπως και σε όλη την Δυτική Αττική) εκτιμάται ότι θα δυναμώσει περαιτέρω τα ήδη μεγάλα προβλήματα εγκληματικότητας.

Στο χάρτη που ακολουθεί σας δείχνω με ακρίβεια που βρίσκονται οι καταυλισμού σε σχέση με το στρατόπεδο. Η μέγιστη απόσταση στον καταυλισμός της Νέας Ζωής είναι 2χλμ και 400μέτρα (2,4 χλμ). Οι λοιποι χώροι είναι από 200 μέτρα έως 1 χλμ.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ:

Γιατί πάνε τους μετανάστες στην περιοχή αυτή;

Δεν ξέρουν ότι από εκεί μπορούν με λιγότερα από 200 ευρώ να προμηθευθούν όπλα και πυρομαχικά;

Δεν ξέρουν ότι όσοι έχουν ροπή στο έγκλημα εκεί θα βρούν φιλόξενη στέγη και πρόσφορο έδαφος;

Δεν ξέρουν ότι η περιοχή είναι ήδη υποβαθμισμένη και ότι τώρα της δίνουν την χαριστική βολή;

Ενώ υπάρχουν πάνω από 10 κενά στρατόπεδα και δύο τουλάχιστον καταυλισμοί που δημιουργήθηκαν για ΡΟΜΑ που ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν γιατί δεν μεταφέρονται εκεί;

Γιατί διαχέονται σε περιοχές που γειτνιάζουν με τσιγγάνους (τόσο το Γαλάτσι, όσο και το Ελληνικό έχουν μέσα ή κοντά άτυπους καταυλισμούς).

Ζαχαρίας Μυτιληνιός

makeleio.gr

blablaworldnews

Ένα ερώτημα που επιμένουν να μην απαντούν οι μισθοφόροι του "ανθρωπισμού" και οι επαγγελματίες λαθρολάγνοι

Καμία αντίρρηση... Ο πόλεμος είναι η αιτία του ξεριζωμού όλων αυτών που εισβάλουν καθημερινά κατά χιλιάδες στη χώρα, παραβιάζοντας τα σύνορά της και λειτουργώντας με ιδιαίτερο θράσος από την πρώτη στιγμή που θα πατήσουν το πόδι τους στην Ελλάδα...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ας παραβλέψουμε προς στιγμήν το γεγονός πως ανάμεσα σε πραγματικούς πρόσφυγες και πραγματικούς ξεριζωμένους, συνυπάρχουν και δεκάδες χιλιάδες άλλοι  που προέρχονται από μη εμπόλεμες ζώνες, οι οποίοι εκμεταλλεύονται το ανεξέλεγκτο ξεφραγοαμπελιστάν μαζί με όλους τους υπόλοιπους.

Καμία αντίρρηση... Να αποδεχτούμε πως όλοι αυτοί είναι δυστυχισμένοι, κυνηγημένοι από τις εστίες τους, που αναζητούν στην προσφυγιά μια γαλήνια ζωή μακριά από την κόλαση του πολέμου...

Ας παραβλέψουμε προς στιγμήν το γεγονός πως ανάμεσα σ όλους αυτούς, συνυπάρχουν δεκάδες τζιχαντιστές και χιλιάδες φυγόστρατοι και συνεργάτες του ISIS, που αδιαφόρησαν για την πατρίδα τους ή συνεργάστηκαν ανοικτά με τα καθάρματα του ISIS, και τώρα εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους για να γλυτώσουν από την εκδίκηση των συμπατριωτών τους, και εισβάλλουν κατά εκατοντάδες καθημερινά στη χώρα μας και μέσω αυτής στην Ευρώπη, έτοιμοι και πρόθυμοι να συγκροτήσουν ομάδες αποφασισμένων φονταμενταλιστών, που αργά ή γρήγορα θα μετατρέψουν τη γηραιά Ήπειρο σε κόλαση του Ισλάμ.

Θα πρέπει όμως όλοι αυτοί οι επαγγελματίες του "ανθρωπισμού" να μπουν στον κόπο να μας απαντήσουν στο εξής ερώτημα:...

Γιατί θα πρέπει η  χώρα μας και κατ επέκταση η Ευρώπη, να υιοθετήσουν την επικίνδυνη λογική των ανοικτών συνόρων, ενθαρρύνοντας την ανεξέλεγκτη και οργανωμένη εισβολή, και να μη φροντίσουν τόσο η Ελλάδα όσο και η Ευρώπη - με κάθε μέσον - να την αποτρέψουν, απαιτώντας και επιβάλλοντας, την παραμονή όλων αυτών στις μη εμπόλεμες περιοχές της Τουρκίας, προσφέροντας έτσι σε όοοοολους αυτούς τους "δυστυχισμένους" τις εξής δυνατότητες:

• Πρώτον: Να παραμείνουν ασφαλείς σε μη εμπόλεμη περιοχή.
• Δεύτερον: Να εξασφαλίζουν τον επιούσιον σε μια χώρα που δε βρίσκεται σε οικονομική κρίση αλλά σε ανάπτυξη.
• Τρίτον: Να διαβιούν σε μια χώρα ομόθρησκη, άρα με εξασφαλισμένη τη δυνατότητα της απρόσκοπτης άσκησης των θρησκευτικών τους δικαιωμάτων.
• Τέταρτον: Την παραμονή κοντά στα εδάφη των πατρίδων τους, άρα και τη δυνατότητα της εύκολης επιστροφής σε αυτές όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν.
• Πέμπτον: Την αποτροπή χιλιάδων θανάτων από πνιγμό στην απέλπιδα προσπάθεια όλων αυτών να περάσουν το Αιγαίο και τη Μεσόγειο.

Θα μας απαντήσουν επιτέλους σ αυτό το απλό ερώτημα οι εργολάβοι του "ανθρωπισμού" ή θα συνεχίσουν να αβαντάρουν υποκριτικά τη μεγάλη μπίζνα της δουλεμπορίας???

Θα αποφασίσουν επιτέλους να πάρουν ξεκάθαρη και όχι υποκριτική θέση απέναντι στο πρόβλημα, ή θα συνεχίσουν να αμπελοφιλοσοφούν για τον ιμπεριαλισμό, παίζοντας ουσιαστικά το παιχνίδι του, αφού στηρίζουν με κάθε τρόπο το στρατηγικό του σχεδιασμό που μέρος αυτού του σχεδιασμού είναι η προσπάθειά του να μετατρέπει τα θύματα των επιδρομών του, σε θερμοκήπια αναπαραγωγής των δολοφονικών του πολιτικών???

"ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ"

ΣΧΟΛΙΟ: Τό Μωαμεθανικό τσίπ πού έχουν στόν εγκέφαλο γράφει ότι η Γερμανία είναι ο επίγειος Μουσουλμανικός παράδεισος  καί τρέχουν όλοι τους πρός τά ποτάμια τά μέλια καί τίς 77; παρθένες. Οι Μωαμεθανοί δέν έχουν Πατρίδα καί Κράτος. Απλώς πρέπει νά ζούν σύμφωνα μέ τούς κανόνες πού επιβάλλει τό Κοράνι γιά νά κερδίσουν τόν Παράδεισο.  Πιστεύουν λοιπόν ότι δικαιούνται καί αυτοί νά δημιουργήσουν τόν επίγειο παράδεισό τους, όπως τόν δημιούργησαν οι Αμερικανοί στήν Νέα Γή, πού θά είναι μιά πρόγευση τού δικού τους παραδείσου. Δύο παράδεισοι λοιπόν συγκρούονται αυτή τήν στιγμή μέχρι θανάτου.  Τής εικονικής πραγματικότητος καί τής Σαρίας. Η τροφή τών πολεμιστών αυτών τού θεού είναι καί θά είναι οι ανυπεράσπιστοι αμνοί τού θεού. Στήν Αγγλική τό θύμα καί η προσευχή προφέρονται παρομοίως.

Αμέθυστος

Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΕΡΗΜΙΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ.

Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΕΡΗΜΙΤΗ

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, στα μέσα Μαΐου του 2010, λίγο μετά το τέλος της ακαδημαϊκής μας χρονιάς, η Έμιλι κι εγώ γυρίσαμε στην Κύπρο για νέες συζητήσεις με τον πατέρα Μάξιμο. Θεωρούσα ότι η δουλειά μου είχε ολοκληρωθεί ουσιαστικά, επομένως δεν χρειαζόμουν άλλο υλικό για το βιβλίο.

Όμως, η Έμιλι επέμενε να γνωρίσω έναν Κύπριο επιχειρηματία τον οποίο δεν γνώριζε η ίδια, αλλά που, σύμφωνα με μια στενή φίλη της, τη Θέκλα, είχε μια εκπληκτική ιστορία την οποία έπρεπε να ακούσω. Έχοντας ακούσει πολλές θαυμαστές και παραφυσικές ιστορίες, ήμουν απρόθυμος να επενδύσω κι άλλο χρόνο σε νέες γνωριμίες. Όμως, όπως συνήθως, η διαίσθηση της Έμιλι αποδείχθηκε απόλυτα εύστοχη. Τελικά, πείσθηκα να γνωρίσω τον Γιάννη, τον άγνωστο με την ασυνήθιστη εμπειρία.

Ο Γιάννης στην αρχή αντιμετώπισε με καχυποψία τις προθέσεις της Έμιλι, όταν έλαβε το τηλεφώνημά της. «Πώς βρήκατε τον αριθμό μου;» ήταν η πρώτη του αντίδραση.

Όπως φαίνεται, η ιστορία του ήταν ένα μυστικό που το γνώριζε μόνο ένας μικρός κύκλος έμπιστων φίλων. Η Θέκλα την είχε μάθει έμμεσα, από φίλους στην ενορία της είναι πάντα δύσκολο να κρατήσεις μυστικά στην Κύπρο Όταν, όμως, η Έμιλι του εξήγησε το λόγο του τηλεφώνημα της, ο άγνωστος μαλάκωσε κάπως. «Έχω διαβάσει τα βιβλία του συζύγου σας», είπε. «Και δεν θα είχα αντίρρηση να του αφηγηθώ την ιστορία μου».

Μια Δευτέρα πρωί, δύο μέρες μετά το τηλεφώνημα την., Έμιλι, ο Γιάννης έφτασε στο διαμέρισμά μας μαζί με ένα φίλο του, τον Σωτήρη, συνταξιούχο κρατικό υπάλληλο. Στην αρχή έδειχνε ανήσυχος, αλλά όταν αρχίσαμε να μιλάμε, ξεπέρασε την επιφυλακτικότητά του. Το γεγονός ότι ο φίλος του ήταν πνευματικός μαθητής του πατρός Μαξίμου μας βοήθησε να δημιουργήσουμε μια φιλική επαφή από την αρχή. Ύστερα από μερικά λεπτά προεισαγωγικών εξηγήσεων, ο Γιάννης άρχισε να αφηγείται την ιστορία του λεπτομερειακά.

Ήταν ένας πενηντάχρονος επιχειρηματίας, παντρεμένος, με δύο παιδιά, δύο κόρες εφηβικής ηλικίας. Σε ένα επιχειρηματικό ταξίδι σε μια πρώην σοβιετική δημοκρατία, τον συνέλαβαν και τον έκλεισαν φυλακή με πλαστές κατηγορίες σωματεμπορίας. Μας εξήγησε ότι οι δεσμοφύλακες στην πραγματικότητα ανήκαν σε ένα κύκλωμα τύπου μαφίας και η σύλληψή του έγινε με σκοπό να του αποσπάσουν λύτρα. Απαίτησαν τριάντα χιλιάδες ευρώ. Σύμφωνα με τον Γιάννη, η τοπική μαφία συνεργαζόταν με διεφθαρμένους πολιτικούς που είχαν διασυνδέσεις με το δικαστικό σύστημα της χώρας. «Κόντευα να τρελαθώ», μας είπε. «Δεν είχα ιδέα τι θα μου συνέβαινε και οι συνθήκες ζωής στη φυλακή ήταν άθλιες. Κρύωνα και πεινούσα».

Αφού δεν ήξερε την τοπική γλώσσα και δεν είχε κανέναν για να τον υπερασπιστεί, ο Γιάννης βρέθηκε σε έναν καφκικό εφιάλτη. Η οικογένειά του στην Κύπρο αγωνιούσε. Η γυναίκα του κατάφερε να προσλάβει ένα δικηγόρο, ο οποίος ήρθε σε επαφή μαζί του. Μέσω του δικηγόρου, η θρήσκα μητέρα του του έστειλε την Αγία Γραφή και ένα βιβλίο με τους βίους των αγίων. «Δεν ήμουν θρήσκος άνθρωπος», εξήγησε ο Γιάννης. «Δεν είχα ξαναδιαβάσει ποτέ την Αγία Γραφή ούτε και κανένα άλλο θρησκευτικό βιβλίο. Όμως, μέσα σε εκείνη την ολοκληρωτική απόγνωση και απομόνωση, άρχισα να διαβάζω αυτά τα δύο βιβλία όταν δεν με έβλεπαν οι φύλακες, καθώς το διάβασμα απαγορευόταν».

Ένα βράδυ, καθώς ο Γιάννης ήταν ξαπλωμένος στην κουκέτα του τρέμοντας και νιώθοντας απαίσια, εμφανίστηκε στο κελί του ένας ηλικιωμένος μοναχός και του είπε ότι ήταν ο γέροντας Παΐσιος από το Άγιο Όρος. Ο Γιάννης έσπευσε να μας διαβεβαιώσει ότι δεν είχε ξανακούσει ποτέ για τον Παΐσιο και δεν ήξερε ποιος ήταν. Το βιβλίο με τους βίους των αγίων που του είχε στείλει η μητέρα του δεν έγραφε τίποτα για τον συγκεκριμένο γέροντα.

«Ό γέροντας Παΐσιος σε εκείνο το όραμα μου είπε: “Τέκνον μου, μη φοβάσαι. Έχε πίστη και θα σε βοηθήσω να φύγεις από αυτό το μέρος. Αλλά πρέπει να μου υποσχεθείς πως όταν γυρίσεις στην Κύπρο, θα αναζητήσεις το γέροντα Σεραφείμ και θα τον έχεις ως πνευματικό και εξομολογητή σου”. 

Δεν είχα ξανακούσει ποτέ ούτε για το γέροντα Σεραφείμ», είπε ο Γιάννης. Μας είπε ότι είδε αρκετά ακόμα οράματα με το γέροντα Παΐσιο στο κελί του και ότι ο γέροντας του έδινε κουράγιο όσο κράτησε η εξάμηνη δοκιμασία του. Ο Γιάννης δήλωσε κατηγορηματικά ότι δεν παραληρούσε και δεν έβλεπε πράγματα που δεν υπήρχαν. Επιπλέον, τα οράματά του ήταν θεραπευτικά. Απαλλάχθηκε από το φόβο του και άρχισε να ελπίζει ότι τα δεινά του θα λάμβαναν τέλος σύντομα.

Αν ήταν εκεί παρόντες συμβατικοί ψυχολόγοι ή ψυχίατροι για να ακούσουν την αφήγηση του Γιάννη, είμαι σίγουρος ότι θα ερμήνευαν τα οράματά του ως παραισθήσεις, αποκυήματα ενός εγκεφάλου υπό ακραία πίεση. Δεν θα μπορούσαν να βγάλουν άλλο συμπέρασμα, αφού η συμβατική επιστήμη, λειτουργώντας στο πλαίσιο της αναγωγιστικής κοσμοθεωρίας της νεωτερικότητας, δεν προσφέρει άλλες εξηγήσεις. Ήμουν σίγουρος, όμως, ότι η εμπειρία του Γιάννη δεν μπορούσε να εξηγηθεί με τέτοιο συμβατικό τρόπο. Έχω γνωρίσει προσωπικά ανθρώπους που είναι απόλυτα σώφρονες και φυσιολογικοί, αλλά έχουν βιώσει τέτοιες εμπειρίες και, έτσι, ήμουν ανοιχτός στο ενδεχόμενο αυτή η εμπειρία να ήταν αυθεντική.

Ο Γιάννης τόνισε ότι δεν είχε καμία αμφιβολία πως τα οράματά του ήταν πραγματικά. Με τη βοήθεια του δικηγόρου του, αποφυλακίστηκε προσωρινά μέχρι την εμφάνισή του στην παρωδία δίκης που θα γινόταν, όπως το έθεσε. Ο δικηγόρος του, όμως, τον συμβούλευσε να εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία και να το σκάσει, γιατί, όπως τον προειδοποίησε, «δεν θα βρεις δικαιοσύνη εδώ και δεν θα μπορέσεις να φύγεις από τη χώρα ζωντανός».

Ο Γιάννης κατάφερε να το σκάσει από τη χώρα. Ανησυχούσε ακόμη μήπως το κύκλωμα της μαφίας τον καταδίωκε μέχρι την Κύπρο και γι’ αυτόν το λόγο αντέδρασε καχύποπτα όταν έλαβε το τηλεφώνημα της’Εμιλι.

Με την επιστροφή του στην Κύπρο, ο Γιάννης ανακάλυψε ότι ο γέροντας Σεραφείμ ήταν όντως υπαρκτό πρόσωπο, ένας γερο-ερημίτης που συνδεόταν με ένα από τα αρχαία ορεινά μοναστήρια του νησιού. 

Εκπληρώνοντας το αίτημα του γέροντα Παΐσιου, επικοινώνησε με το γέροντα Σεραφείμ για εξομολόγηση και πνευματική καθοδήγηση. Αυτός, με τη σειρά του, δέχθηκε τον Γιάννη ως μαθητή του. Έτσι, ο Γιάννης από αγνωστικιστής έγινε βαθιά θρήσκος.

«Βλέποντας τα πράγματα εκ των υστέρων», μας είπε, «μπορώ να πω ότι η δοκιμασία μου ήταν το καλύτερο πράγμα που μου συνέβη στη ζωή μου. Μέσα από αυτήν ανακάλυψα τον Θεό».

Μία εβδομάδα αργότερα, η 'Εμιλι κι εγώ, μαζί με τον Γιάννη και το φίλο του τον Σωτήρη, ταξιδέψαμε σε μια δασώδη απομακρυσμένη περιοχή στους πρόποδες του Σταυροβουνίου για να συναντήσουμε τον πατέρα Σεραφείμ. Φτάσαμε στο ερημητήριό του στις επτά το βράδυ, αλλά ήταν μέσα Ιουνίου και είχε ακόμη αρκετό φως.

Ο γέροντας Σεραφείμ ήταν μια πραγματική έκπληξη. Για ενενηντάχρονο μοναχό, ήταν απίστευτα ακμαίος και γεμάτος φωτεινή ενέργεια. Πραγματικά, έδειχνε τουλάχιστον τριάντα χρόνια μικρότερος από την πραγματική του ηλικία. Λεπτός και με μέτριο ύψος, μου θύμισε έναν από εκείνους τους σπάνιους εντυπωσιακούς ενενηντάρηδες αθλητές που τρέχουν ακόμη σε μαραθώνιους. Γρήγορα συνειδητοποιήσαμε ότι ο γέροντας εξέφραζε όλους τους καρπούς του Πνεύματος που είχε συζητήσει μαζί μας ο πατήρ Μάξιμος και για τους οποίους είχε γράψει ο Απόστολος Παύλος. 

Πραγματικά, ο πατήρ Σεραφείμ μου θύμισε το γέροντα Παΐσιο, τον οποίο είχα γνωρίσει το 1991, δύο χρόνια πριν αναπαυθεί. Όπως και Παΐσιος, ακτινοβολούσε μια άπλετη αφοπλιστική αγάπη και μια πηγαία χαρά που σε ηλέκτριζε. Η εύθυμη διάθεσή του, που θύμιζε επίσης το γέροντα Παίσιο, έκανε εγκάρδια τη συζήτηση και δημιουργούσε μια άμεση σύνδεση καρδιάς. Από προσωπική άποψη, χάρηκα όταν ανέφερε οι είχε διαβάσει αρκετές φορές τις ελληνικές μεταφράσεις τον Όρους της Σιωπής και των Δώρων της Ερήμου και εξέφρασα μεγάλο θαυμασμό για τον πατέρα Μάξιμο.

Αφού ανάψαμε τα κεριά μας στο μικρό του παρεκκλήσι όπου έκανε τις ολονυκτίες και τις προσευχές του, ο γέροντας Σεραφείμ μας έδειξε το πλούσιο και περιποιημένα περιβόλι του, το οποίο φρόντιζε ο ίδιος. Αυτός και η 'Εμιλι αντάλλαξαν πληροφορίες για διάφορα φυτά και τα μυστικά τους. Μετά, καθίσαμε και οι πέντε σε παγκάκια κάτω από μια κληματαριά, ενώ ο γέροντας Σεραφείμ μας μίλησε για τη ζωή του. Στο μεταξύ, ο Γιάννης, δείχνοντας την εξοικείωσή του με το ερημητήριο, μας ετοίμαζε αναψυκτικά.

Μέχρι τα εβδομήντα του, ο γέροντας Σεραφείμ ήταν άθεος και ένα από τα πρώτα μέλη μεγάλου κόμματος του νησιού. 

«Μπήκα στο κόμμα στα δεκαπέντε μου», μας είπε, «επειδή από πολύ νωρίς στη ζωή μου είχα ένα τρομερό πάθος με τη δικαιοσύνη. Κοίταζα γύρω μου και το μόνο που έβλεπα ήταν η εκμετάλλευση των φτωχών από τους πλούσιους. Οι μοναδικοί που πάλευαν για εντιμότητα και δικαιοσύνη ήταν οι συνδικαλιστές, οι οποίοι εκείνη την εποχή ήταν όλοι μέλη του κόμματος. Έτσι μπήκα στο κόμμα. Πίστευα ότι το κόμμα είχε τις απαντήσεις σε όλα τα προβλήματά μας. Η θρησκεία δεν ήταν για εμένα. Ήταν το όπιο του λαού».

Ο γέροντας Σεραφείμ παντρεύτηκε και έκανε τρία παιδιά, δύο γιους και μία κόρη. «Αντίθετα από εμένα», μας είπε, «η γυναίκα μου ήταν πολύ θρήσκα και πήγαινε στην εκκλησία κάθε Κυριακή. Τη συνόδευα μέχρι εκεί και μετά πήγαινα σε ένα κοντινό καφενείο κι έπαιζα χαρτιά ή τάβλι μέχρι να τελειώσει η λειτουργία. Μετά, γύριζα μαζί της σπίτι. Φανταστείτε, δεν είχα μπει ποτέ μου σε εκκλησία από 

τα δεκαπέντε μου μέχρι τα εβδομήντα. Ήμουν άθεος επί πενήντα πέντε χρόνια!» Ο γέροντας Σεραφείμ γέλασε τρανταχτά. Μετά, συνέχισε λέγοντας ότι οι άνθρωποι που είχε γνωρίσει στο κόμμα δεν ήταν κακοί άνθρωποι. Είχαν καλές προθέσεις και ενδιαφέρονταν ειλικρινά για το κοινό καλό. Αυτοί ήταν που, στο διάστημα της βρετανικής κυριαρχίας, δούλεψαν ενεργά για να θεσπιστεί νομοθετικά η οκτάωρη εργασία και άλλοι νόμοι που προστάτευαν τα δικαιώματα των εργατών.

Σε ένα σημείο της ζωής του, λόγω οικονομικών δυσκολιών, ο πατήρ Σεραφείμ μετανάστευσε με την οικογένειά του στο Λονδίνο, όπου έγινε επιτυχημένος επιχειρηματίας ανοίγοντας εστιατόρια που σέρβιραν ένα από τα τυπικά φαγητά των Άγγλων, ψάρι με τηγανητές πατάτες. Όλο αυτό το διάστημα παρέμεινε αφοσιωμένος στην ιδεολογία του. «Μου άρεσαν, επίσης, τα τυχερά παιχνίδια», πρόσθεσε γελώντας. «Ήταν ένα από τα πολλά μου βίτσια. Βλέπετε, δεν πίστευα σε τίποτα άλλο πέρα από την ύλη».

Ύστερα από αρκετά χρόνια στην Αγγλία, ο πατήρ Σεραφείμ επέστρεψε στην Κύπρο και επένδυσε τις οικονομίες του σε ένα ξενοδοχείο στη Λεμεσό. Τα παιδιά του έκαναν δικές τους οικογένειες κι αυτός επέστρεψε στις πολιτικές του δραστηριότητες.

Μια προσωπική κρίση, για την οποία δεν μας έδωσε λεπτομέρειες, άλλαξε ριζικά την κοσμοθεωρία του. «Σε μια στιγμή απελπισίας», συνέχισε, «έπεσα στα γόνατα και φώναξα: “Θεέ μου, αν υπάρχεις, δείξε μου ένα σημάδι της ύπαρξής σου και βοήθησέ με, με τα προβλήματά μου!”»

Αυτό ήταν ένα σημείο καμπής στη ζωή του πατρός Σεραφείμ, που, πριν γίνει μοναχός, λεγόταν Ανδρέας. Βίωσε μια πνευματική εμπειρία, μια κλασική αποκάλυψη σαν τουΠαύλου στο δρόμο προς τη Δαμασκό, στην οποία, όπως είπε ο ίδιος, «εντελώς ξαφνικά οι ουρανοί άνοιξαν και είδα την εκθαμβωτική δόξα του Θεού». 

Κούνησε το κεφάλι και είπε ότι, δυστυχώς, δεν υπάρχουν οι κατάλληλες λέξεις για να εξηγήσει τι του είχε συμβεί. Ένα πράγμα ήταν βέβαιο σε ηλικία εβδομήντα ετών, η συνειδητότητα του πατρός Σεραφείμ άλλαξε ριζικά. Ενώ ήταν άθεος, μεταμορφώθηκε σε έναν βαθιά ευλαβικό πιστό, σε τέτοιο σημείο ώστε, με τη συναίνεση της γυναίκας του, αποφάσισε να γίνει μοναχός και να περάσει την υπόλοιπη ζωή του σε συνεχή προσευχή και περισυλλογή. Μάλιστα, η γυναίκα του αποφάσισε να γίνει κι αυτή μοναχή και, μαζί με τον άντρα της, να αφιερώσει τα υπόλοιπα χρόνια της στην επιδίωξη της ένωσης με τον Θεό. Δυστυχώς, πέθανε τρεις μήνες μετά την απόφασή της να πάει σε μοναστήρι.

Ο πατήρ Σεραφείμ επισκέφθηκε μερικά μοναστήρια ζητώντας να γίνει δόκιμος μοναχός, αλλά τον απέρριπταν για τί ήταν πολύ μεγάλος σε ηλικία για να μονάσει. Σε μια από τις μονές, ένας μοναχός του είπε ότι «τα μοναστήρια δεν είναι οίκοι ευγηρίας. Άλλωστε, δεν δεχόμαστε παντρεμένους εδώ».

 Ο πατήρ Σεραφείμ (ή Ανδρέας εκείνη την εποχή) πήγε στο Άγιο Όρος και συμβουλεύτηκε έναν σεβαστό ερημίτη. Αυτός του είπε να επιστρέφει στην Κύπρο και τον διαβεβαίωσε ότι θα τον δέχονταν στην τελευταία μονή που τον είχε απορρίψει. Με την επιστροφή του στο νησί, πήγε πάλι σε αυτό το μοναστήρι και δήλωσε: «Ήρθα εδώ για να μείνω και δεν έχω σκοπό να φύγω». Ο γέροντας της μονής, ένας φημισμένος άγιος άνθρωπος που ήταν προικισμένος με διόραση (και ο οποίος έπαιξε επίσης ένα ρόλο στην αρχή της πνευματικής ζωής του πατρός Μαξίμου), έκανε μια μεγάλη συζήτηση μαζί του. Συνειδητοποίησε ότι η εμπειρία του πατρός Σεραφείμ ήταν μια γνήσια εκδήλωση του Αγίου Πνεύματος και του έδωσε άδεια να παραμείνει στη μονή. Έτσι, ο πατήρ Σεραφείμ μεταβίβασε την περιουσία του στα παιδιά του και έγινε μοναχός.

«Επί δύο χρόνια», μας είπε ο πατήρ Σεραφείμ, «προσπάθησα να είμαι υποδειγματικός δόκιμος, δείχνοντας ολοκληρωτική υπακοή στον μοναστικό τρόπο ζωής και στο γέροντα. Ταυτόχρονα, επειδή είχα πολλές πρακτικές ικανότητες από τις εμπειρίες μου στον κόσμο, ήμουν πολύ χρήσιμος στη μονή. Δεν τους έγινα βάρος όπως φοβήθηκαν στην αρχή και κατέληξαν να εκτιμήσουν τη διαμονή μου εκεί».

Όμως, ο πατήρ Σεραφείμ βρήκε τη ζωή στη μονή πολύ εύκολη και λαχταρούσε μεγαλύτερες πνευματικές προκλήσεις. Βιαζόταν να προχωρήσει. Το πάθος του ήταν να ενωθεί με τον Δημιουργό του όσο πιο γρήγορα μπορούσε, πριν φύγει από αυτή τη ζωή. Η πνευματική εμπειρία του τον έκανε να νιώθει ανυπομονησία με οτιδήποτε λιγότερο. Ο γέροντας της μονής, που ήταν ο ίδιος τέσσερα χρόνια νεότερος από τον πατέρα Σεραφείμ, αναγνωρίζοντας τα ειδικά του χαρίσματα και την ασυνήθιστη πνευματική του κατάσταση, τον έκειρε «μεγαλόσχημο», που είναι το ανώτατο επίσημο αξίωμα για έναν μοναχό, το αντίστοιχο ενός διδακτορικού. Επιπλέον, του έδωσε την ευλογία του για να γίνει ερημίτης και να αφιερώσει την υπόλοιπη ζωή του σε ένα πιο αυστηρό πρόγραμμα προσευχής.

Ο πατήρ Σεραφείμ πήρε άδεια να χρησιμοποιήσει ένα ερημητήριο που ήταν ιδιοκτησία μιας άλλης μονής, σε μικρή απόσταση στο πευκόφυτο βουνό. 

Εκεί, ζούσε με ακατάπαυστη προσευχή σχεδόν είκοσι χρόνια. Έτρωγε μόνο μία φορά τη μέρα, νήστευε τις περισσότερες μέρες του έτους και δούλευε μερικές ώρες κάθε μέρα στον κήπο του 

για να έχει να τρώει. Επιπλέον, κάθε μέρα από τις εννιά μέχρι τις έντεκα το πρωί καλωσόριζε προσκυνητές που ζητούσαν πνευματική καθοδήγηση. Την περισσότερη ώρα, όμως, την περνούσε με προσευχή, ενώ κοιμόταν ελάχιστα. Κάθε βράδυ, ο πατήρ Σεραφείμ είχε ολονυκτία. Προσευχόταν για το καλό των άλλων και του κόσμου και για τη δική του σωτηρία.

«Δεν ήμουν ποτέ πιο ευτυχισμένος σε όλη μου τη ζωή», μας είπε με συγκίνηση στη φωνή του. Ο πατήρ Σεραφείμ ήταν ζωντανό παράδειγμα χαρούμενου ανθρώπου. Βασισμένοι στο χρόνο που περάσαμε μαζί του, δεν είχαμε καμιά αμφιβολία ότι αυτά που μας είπε ήταν αλήθεια. «Η αγάπη και η ευσπλαχνία του Θεού για κάθε άνθρωπο είναι ανείπωτη, πιστέψτε με!» μας είπε επανειλημμένα. Ήταν το ίδιο μήνυμα που είχα ακούσει να επαναλαμβάνει ο γέροντας Παΐσιος όταν τον γνώρισα με τον Αντώνη και τον πατέρα Μάξιμο το 1991. Ήταν επίσης το μήνυμα που είχαμε ακούσει από έναν άλλον σεβαστό ερημίτη στο πρόσφατο ταξίδι μας στο Αγιο Όρος. Πραγματικά, εκείνος ο ερημίτης δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του καθώς μας μιλούσε για τη δύναμη της αγάπης του Χριστού για όλους τους ανθρώπους. Όπως και ο πατήρ Σεραφείμ, μιλούσε με τη βεβαιότητα του ανθρώπου που είχε άμεση εμπειρία της αγάπης του Θεού για τα πλάσματά Του.

Ο πατήρ Σεραφείμ μας παρακίνησε να τον επισκεφθούμε πάλι στο ερημητήριό του και συμφώνησε ευχαρίστως όταν η Έμιλι του ζήτησε στην επόμενη επίσκεψή μας να φέρουμε μαζί μας το φίλο μας τον Βλαδίμηρο. Αφού ήταν και οι δύο πρώην μέλη του ίδιου κόμματος, θα είχαν πολλά πράγματα να συζητήσουν. Όμως, ο απώτερος σκοπός της Έμιλι ήταν να βοηθήσει ο πατήρ Σεραφείμ τον Βλαδίμηρο να ξεπεράσει την κατάθλιψη και το φόβο του για τα γηρατειά και το θάνατο.

Την επόμενη εβδομάδα πήγαμε τους φίλους μας από τη Λεμεσό στο ερημητήριο του πατρός Σεραφείμ και ο γέροντας υποδέχθηκε εγκάρδια τον Βλαδίμηρο και τη γυναίκα του, την' Ελενα, με την προσφώνηση «αγαπημένοι μου φίλοι». Μιλώντας μαζί τους, τους αφηγήθηκε πολλές ιστορίες σχετικές με την προσωπική του μεταμόρφωση που τον έστρεψε από το κόμμα στην αποκλειστική αναζήτηση του Θεού. Όμως, ένα μεγάλο μέρος της συζήτησης ανάμεσα στον πατέρα Σεραφείμ και τον Βλαδίμηρο αφορούσε ανθρώπους και γεγονότα από τα πολλά χρόνια που είχαν περάσει και οι δύο στο ίδιο κόμμα. Αυτό από μόνο του αναζωογόνησε τον Βλαδίμηρο και τον έκανε να νιώσει άνετα με τον πατέρα Σεραφείμ. Όμως, δεν ήταν σαφές εκείνη τη στιγμή αν αυτή η συνάντηση επηρέασε καθόλου την κοσμοθεωρία του Βλαδίμηρου.

Στο ταξίδι της επιστροφής στη Λεμεσό, συζήτησα με την Έμιλι και τους φίλους μας μερικές σκέψεις μου για το πώς μπορεί κανείς να κατανοήσει τη ριζική μεταμόρφωση του πρώην άθεου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΜΕΣΑ ΠΟΤΑΜΟΣ. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ.

Αναρτήθηκε από PROSKINITIS  
 http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2015/10/blog-post_6.html

logia-tou-aera.

Είδα όλη την Θεότητα στα Τίμια Δώρα. Την είδα με τα μάτια της ψυχής. Αυτό όμως δεν μπορώ να το περιγράψω.

Μακαριστός Γέρων π. Εφραίμ ο Κατουνακιώτης
Συχνά στην Θεία Λειτουργία ο παπά – Εφραίμ, έβλεπε την Θεία Χάρη ολοζώντανη, ψηλαφητή, να γεμίζει όλο το εκκλησάκι. Δια τούτο έλεγε εμπειρικά ότι:
«Το Πνεύμα το Άγιον δεν οράται, αλλά η Χάρις Του οράται».

Η Χάρις πλημμύριζε τις καρδιές τους στον μικρό ναό και πολλές φορές έβλεπε το Θείο Βρέφος πάνω στο άγιο Δισκάριο και τα δάκρυά του έτρεχαν ποτάμι.
Μια φορά στον Καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων, πληροφορήθηκε τί σημαίνει:
«Υιός Θεού και συγκληρονόμος Χριστού !» και παράλληλα ένοιωθε τρομερή ζέση πνεύματος.
Πολλές φορές, κατά το τέλος της Θείας Λειτουργίας, είδε νεκρό σώμα επί της Αγίας Τραπέζης όταν λειτουργούσε, όπως σε Επιτάφιο.
Κάποτε μετά από Θεία Λειτουργία όταν πήγε να κοιμηθεί ο παπά – Εφραίμ, ξαφνικά βλέπει ένα Χερουβείμ. Με ανέκφραστη αγαλλίαση το αγκάλιασε και το φίλησε. Όταν είπε στον Γέροντα (τον μακαριστό Ιωσήφ τον Ησυχαστή) τί του συνέβη, αυτός του είπε ότι ήταν εκδήλωσις της Θείας Χάριτος.
Άλλη φορά είδε τον Τριαδικό Θεό στα Τίμια Δώρα και να πώς Τον περιγράφει :
«Είδα όλη την Θεότητα στα Τίμια Δώρα. Την είδα με τα μάτια της ψυχής. Αυτό όμως δεν μπορώ να το περιγράψω.
Τον Θεό, βέβαια, δεν μπορεί να Τον ιδεί ο άνθρωπος και να ζήσει, αλλά κάπως, όπως ο Μωυσής που λέγει ''τα οπίσθια του Θεού''.
Ευρέθην την στιγμήν εκείνην εις κατάστασιν αρρήτου μακαριότητος, ειρήνης, αγάπης, θείου έρωτος, δακρύων. Ζωντανός ο Θεός εις το άγιον Δισκοπότηρον! Πώς να τολμήσεις, λοιπόν, να πλησιάσεις εις τον άγιον Ποτήριον;»

*(ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΦΙΛΟΘΕΪΤΟΥ, Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΙΩΣΗΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΣΠΗΛΑΙΩΤΗΣ (1897-1959), εκδ. Ι.Μ.ΑΓ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΡΙΖΟΝΑΣ USA 2008, σσ 177 κ.ε.),
 www.ekklisiaonline.

ΣΧΟΛΙΟ: Καί όμως υπάρχουν παρανοικοί ζηλωτές σήμερα οι οποίοι στήν θέση τών Μακαρισμών τού Ευαγγελίου κάνουν τά πάντα γιά νά μάς πείσουν νά βάλουμε τούς Μαγαρισμούς τού Κυρίου.

Αμέθυστος

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΙΚΑΝΟΥΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Ο ΔΙΟΚΛΕΙΑΣ ΚΑΛΛΙΣΤΟΣ

Πληροφορηθήκαμε από την Ιστοσελίδα της Μητροπόλεως Ντιτρόϊτ της Αρχιεπισκοπής Αμερικής για την τελευταία συνεδρίαση της Διεθνούς Επιτροπής για τον Διάλογο μεταξύ Αγγλικανών και Ορθοδόξων που έλαβε χώρα στις 19-25 Σεπτεμβρίου 2015 στο Μπάφαλο της Ν. Υόρκης και συγκεκριμένα στον χώρο της Ορθόδοξης ενορίας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Το ανακοινωθέν της Επιτροπής που υπογράφουν πρώτος ο Κάλλιστος Γουέαρ, ο και ορθόδοξος πρόεδρος αυτής της επιτροπής διαλόγου και στην συνέχεια οι υπόλοιποι σύνεδροι.

Ο Μητροπολίτης Νικόλαος του Ντιτρόιτ καλωσόρισε επίσημα την Επιτροπή στην Επισκοπή του, επαίνεσε και ενθάρρυνε τις προσπάθειες που γίνονται για διάλογο και τόνισε την επείγουσα ανάγκη υλοποίησης της χριστιανικής ενότητας ενώπιον των προκλήσεων και των οξύτατων προβλημάτων της παγκόσμιας κοινότητας.

Το θέμα αυτής της πρώτης ενότητας των εργασιών της Επιτροπής ήταν η θεολογική κατανόηση του ανθρώπινου προσώπου. Οι συνομιλητές συμφώνησαν στην κοινά αποδεκτή δήλωση: «Κατ' εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Θεού: μια ανθρωπολογία πλήρης ελπίδας». Όπως τονίζουν οι σύνεδροι στο ανακοινωθέν, η έκθεση με τα συμπεράσματα πάνω σε αυτό το θέμα, που πρόκειται σε λίγο καιρό να εκδοθεί, είναι το αποκορύφωμα 6 ετών συστηματικής μελέτης πάνω σε αυτά που μπορούν τόσο οι Αγγλικανοί όσο και οι Ορθόδοξοι ΜΑΖΙ να διατυπώσουν για τη σημασία της ανθρώπινου προσωπικότητας στο Θείο πρόσωπο.

Οποία πλάνη! Ο Επίσκοπος Κάλλιστος Γουέαρ, ως πρόεδρος αυτής της Επιτροπής, διακηρύσσει οτι: “ΜΑΖΙ με τους αγγλικανούς θα μπορέσουμε να εξάγουμε συμπεράσματα πάνω στο ανθρώπινο πρόσωπο του Κυρίου μας”!

Γιατί Σεβασμιώτατε; Δεν γνωρίζει αρκετά η Ανατολική Ορθόδοξη του Χριστού Εκκλησία περί του Θείου προσώπου ώστε να σας καλύψει και με την σειρά σας να καλύψετε και όσους Αγγλικανούς διψούν για αλήθεια;

Δεν γνωρίζουν οι πατέρες μας αρκετά περί του ανθρωπίνου προσώπου και περί ανθρώπινης φύσεως του Κυρίου; Ούτε η εμπειρία της Ορθόδοξης Εκκλησία σας αρκεί;

Αναλαμβάνετε να σηκώσετε στους ώμους σας το ιεραποστολικό έργο της Εκκλησίας μας, που μόνο θεμελιωμένο στους Πατέρες μας αντιλαμβανόμαστε, στον διάλογο με αιρετικούς, αλλόθρησκους και αλλόδοξους.

Αυτό το ΜΑΖΙ Σεβασμιώτατε μας πληγώνει, μας λυπεί και για εσάς προσωπικά, αλλά κυρίως και για τον χαρακτήρα αυτού του ανόσιου και βλάσφημου διαλόγου, που αποδεικνύεται για άλλη μια φορά οικουμενιστική εκτροπή.

Φυσικά οι συνεδριάσεις της Επιτροπής πλουτίστηκαν με συμπροσευχές και συλλείτουργα και δυστυχώς μια ολόκληρη Μητρόπολη αλλά κυρίως η ενορία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Μπάφαλο, σύρθηκε σε υποστήριξη αυτού του επικίνδυνου οικουμενιστικού διαλόγου, καθώς και της κατ’ επίφασιν ιεραποστολής, μιας και ο εφημέριός τους π. Χρήστος Χρηστάκης, ήταν ο Γραμματέας της Επιτροπής.

 Του ιστολογίου “Κατάνυξις”
trelogiannis.   

Α Δ Ε Ρ Φ Α Ρ Ε Σ 

Οι Κοιμώμενοι Βασιλιάδες και ο Χριστός του Πολέμου

«Η Ευρώπη ή θα επιστρέψει στην πίστη ή θα χαθεί. Η πίστη είναι η Ευρώπη και η Ευρώπη είναι η πίστη». - Hilaire Belloc, Αγγλο-Γάλλος ιστορικός, ποιητής και συγγραφέας (1870 – 1953)

Iron Legion / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Ο σύγχρονος δυτικός χριστιανός, με την οικουμενιστική του στάση νιώθει έκπληξη για το ότι  βρίσκεται υπό συνεχή επίθεση από τις δυνάμεις της βαρβαρότητας και του εκφυλισμού. Φωνάζει και κλαίει, αλλά δεν κάνει απολύτως τίποτα, προκαλώντας με την στάση του και άλλες επιθέσεις. Όπως και το φαινόμενο των cuckservatives στις ΗΠΑ, εγκαταλείπει τις αρχές του και βρίσκει τον εαυτό του να μην του έχει μείνει ίχνος θρησκευτικότητας. Άνοιξε τις πόρτες της εκκλησίας του σε όλους, και αναρωτιέται γιατί τα στασίδια τώρα είναι άδεια. Ποιος θέλει να γίνει μέλος μιας λέσχης που μπορεί να εισχωρήσει ο οποιοσδήποτε; Ποιος άνθρωπος θέλει να ενταχθεί σε μια κουρελιασμένη εκκλησία που έχει πέσει θύμα εκφοβισμού θηλυπρεπών ομοφυλόφιλων χωρίς να μπορεί να αντιδράσει;

Η σύγχρονη Χριστιανοσύνη έχει μεταλλαχθεί σε μια κουλτούρα αδυναμίας και  θυματοποίησης. Διδάσκει για δικαιώματα, αλλά όχι για υποχρεώσεις. Διδάσκει την παραίτηση από το καθήκον. Πάνω απ’ όλα, διδάσκει τον Ευρωπαίο να παραδοθεί, και ο Ευρωπαίος αηδιασμένος από όλα αυτά  έχει εγκαταλείψει την εκκλησία.

Δικαιολογημένα εκφράζουν τις ανησυχίες τους κάποιοι παγανιστές; Ότι δηλ. η σύγχρονη ερμηνεία του Χριστιανισμού δεν είναι συμβατή με τις αρχαίες αξίες του Ευρωπαίου ανθρώπου. Ότι έχει αποδυναμώσει το μήνυμά του στην προσπάθειά του να απευθύνει έκκληση προς όλους. Στην προσπάθειά του να είναι μια κοινότητα «χωρίς αποκλεισμούς» έχει γίνει απωθητικός στον Ευρωπαίο άνθρωπο που εξακολουθεί να ονειρεύεται βασιλιάδες και ήρωες. Και τώρα, χρειαζόμαστε αυτούς τους βασιλιάδες και ήρωες, περισσότερο από ποτέ.

Ο Ευρωπαίος άνθρωπος θέλει και χρειάζεται απεγνωσμένα, μια μαχητική εκκλησία που μιλάει την αλήθεια, αλλά η οποία είναι συνεπής με τις αξίες μας και τον αγώνα μας στον κόσμο σήμερα. Η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο, είτε το έχει συνειδητοποιήσει είτε όχι. Η Ευρώπη πάντα ήταν σε πόλεμο, έναν πόλεμο βιολογικού  πεπρωμένου και όταν η Ευρώπη ήταν Χριστιανική κέρδιζε. Δεν είναι τυχαίο ότι η εγκατάλειψη της πίστης από την Ευρώπη συμβαδίζει με την εισβολή των ξένων και την ηθική παρακμή.

Η σύγχρονη εκκλησία δεν είναι η εκκλησία των προγόνων μας. Δεν είναι η εκκλησία των ηρωικών μαχητών. Δεν είναι η εκκλησία του Μπέογουλφ, ο οποίος όρμησε απερίσκεπτα στη μάχη και ευχαρίστησε το Θεό αργότερα. Δεν είναι η εκκλησία του Αλφρέδου του Μέγα, ο οποίος οδήγησε τους Δανούς από την Αγγλία. Δεν είναι η εκκλησία των ευρωπαίων ιπποτών που, βυθισμένοι στο αίμα και περιβαλλόμενοι από αμέτρητους εχθρούς, βάδισαν πολεμώντας με το σώμα τους τον δρόμο προς τον Ουρανό.

Αρκεί κανείς να διαβάσει το αρχαίο αγγλοσαξονικό ποίημα του Ονείρου του Τιμίου Σταυρού (The Dream of the Rood) για να δει τον τρόπο με τον οποίον ο Χριστός ήταν σεβαστός ως ο Θεός του πολέμου από τους προγόνους μας. Ο ίδιος ο Χριστός αναφέρεται ως ήρωας και πολεμιστής. Η μοίρα του ήταν αναπόφευκτα συνυφασμένη με το Σταυρό και η Σταύρωση συμβόλιζε μια μάχη στην οποία εντάχθηκε οικειοθελώς. Αντιμετώπισε με θάρρος τη μοίρα του, γνωρίζοντας ότι αν και θα καταδικαζόταν, το θάρρος του θα έσωζε τους οπαδούς του. Οι πρόγονοί μας δεν ήξεραν για ένα Αρνί, ήξεραν για έναν Χριστό του πολέμου.

Αυτός είναι ο Χριστός που λάτρευε ο Ευρωπαίος πολεμιστής. Αυτός είναι στο όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου στις παραμονές της μάχης, όπου είδε τον Σταυρό στον ουρανό και του δόθηκε εντολή να κατακτήσει με αυτό το σύμβολο. Να κατακτήσει. Όχι να «αγαπήσει χωρίς αποκλεισμούς», να αποδεχθεί κάθε παρεκτροπή ή να υιοθετήσει μωρά από την Αφρική, αλλά να κατακτήσει, αδυσώπητα και για πάντα.

Αυτή είναι η λατρεία του Χριστού του Πολέμου και του Κοιμωμένου Βασιλιά. Ο Χριστός του πολέμου υπήρξε ένα αρχέτυπο, για να λατρεύεται, να θαυμάζεται και να είναι παράδειγμα προς μίμηση. Το να πιστεύεις στον Χριστό του Πολέμου και να παίρνεις το δρόμο του πολεμιστή ήταν αυτό που σε έφερνε πιο κοντά στο Θεό και την αλήθεια. Ο Χριστός του πολέμου αγαπά τους πολεμιστές και όσους αναζητούν τη μάχη, τον κίνδυνο και τις αντιξοότητες. Εκείνος αγαπάει όσους έχουν το πνεύμα Του,  το πνεύμα της θυσίας και της αφοσίωσης και του θάρρους.

Ο μύθος του Χριστού του Πολέμου και του Κοιμώμενου Βασιλιά έχει απήχηση στον ευρωπαίο άνθρωπο ακριβώς επειδή η παράδοσή μας είναι γεμάτη με την ιστορία του εξόριστου ήρωα που επιστρέφει ως κατακτητής. Αν υπήρξε ποτέ μια ενωτική ευρωπαϊκή ιστορία είναι αυτή του προδομένου, εκδικητικού ήρωα και του κοιμώμενου βασιλιά.

Ο πιο γνωστός, ο Βασιλιάς Αρθούρος, κοιμάται κάτω από ένα βουνό με τους ιππότες του, περιμένοντας την πιο σκοτεινή ώρα για την χώρα του. Ο Fionn mac Cumhaill (κατά την ιρλανδέζικη μυθολογία) και οι πολεμιστές του, κοιμούνται κάτω από ένα βουνό περιμένοντας το σήμα για να επιστρέψουν. Ο Holger Danske (κατά την δανέζικη μυθολογία) κοιμάται και περιμένει κάτω από το Κάστρο Kronberg. Ο Καρλομάγνος και ο Φρειδερίκος Α΄ Μπαρμπαρόσσα, (αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) περιμένουν κάτω από ένα βουνό να επιστρέψουν ως αυτοκράτορες. Ο Βλαντ Ντρακούλ ο Ανασκολοπιστής (πρίγκιπας της Βλαχίας) που τρομοκρατούσε τους Οθωμανούς μουσουλμάνους, αναπαύεται στον τάφο του και περιμένει να επιστρέψει και να αναλάβει τα καθήκοντά του. Ο άγιος Βέντσεσλας (μονάρχης της Πράγας) κοιμάται κάτω από το βουνό Blanic με ένα μαγικό σπαθί. Δώδεκα ιππότες και δώδεκα άλογα περιμένουν στη Σουηδία, ρωτώντας «Μήπως ήρθε η ώρα;» Κάθε ευρωπαϊκό έθνος και περιοχή διαθέτει ένα μύθο για ένα κοιμώμενο βασιλιά. (Θυμηθείτε τον θρύλο του Μαρμαρωμένου Βασιλιά, ο οποίος μέλλει να διώξει τους Τούρκους από την Κωνσταντινούπολη και να αναβιώσει τη βυζαντινή αυτοκρατορία). Ο Χριστός του Πολέμου είναι η ενοποίηση όλων αυτών των μύθων. 

Αυτό το μοτίβο του κοιμώμενου ήρωα είναι τόσο σύμφυτο με την ψυχή της Ευρώπης που αυτό όπως και άλλες πτυχές της ιστορίας του Χριστού εξακολουθούν να εμφανίζονται ακόμη και στην σύγχρονη ευρωπαϊκή λογοτεχνία. Στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών του Τόλκιν, ο Φρόντο έχει το σταυρό του να κουβαλήσει στο Ένα Δαχτυλίδι. Ο Gandalf πεθαίνει πολεμώντας ένα μεγάλο κακό και στη συνέχεια ανασταίνεται και ο Άραγκορν ο βασιλιάς πολεμιστής επιστρέφει για να διεκδικήσει τον θρόνο του. Ο Τόλκιν, που ήταν καθολικός καθηγητής της αγγλοσαξονικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, δεν σχεδίασε αυτή την υπόθεση τυχαία. 

Ο Tolkien δημιούργησε έναν ολόκληρο φανταστικό νέο κόσμο στη Μέση Γη, σχολαστικά καταρτίζοντας χάρτες και φτιάχνοντας φυλές και πλάσματα και γλώσσες που μιλιόντουσαν και κάθε είδους περιπλοκές για να φέρει αυτόν τον κόσμο στην ζωή, αλλά δεν εφηύρε κάποια θρησκεία. Παρέλειψε σκόπιμα οποιαδήποτε αναφορά στη θρησκεία στην ιστορία του, επειδή η ίδια η ιστορία είναι σαφώς θρησκευτική. Η ιστορία, ο μύθος και η θρησκεία είναι ένα.

Ο Τόλκιν και ο στενός φίλος του C.S. Lewis μοιράζονταν την ίδια αγάπη για την μυθολογία, αλλά ο ο Lewis θεωρούσε τους μύθους «ψέματα ... που ανέπνεαν μέσα από ασήμι». Ο Τόλκιν διαφωνούσε πλήρως. Για αυτόν, ο μύθος ήταν στην πραγματικότητα η αλήθεια. Ο Τόλκιν ήξερε ότι ο μύθος ήταν ο καλύτερος τρόπος για να εκφράσει σύνθετες ιδέες για την πραγματική φύση του σύμπαντος.

Οι ιστορίες των παλιών θεών ήταν θραύσματα και πτυχές της πραγματικής φύσης του σύμπαντος, που έχουν διασωθεί και έχουν συνδυαστεί με την τελευταία αλήθεια που γνωρίζουμε στην ιστορία του Χριστού. Σύμφωνα με τον Τόλκιν, ο προ-χριστιανικός μύθος είναι το αποτέλεσμα της έκφρασης του Θεού στους αρχαίους προγόνους μας. Ο C.S. Lewis τελικά πείστηκε από το φίλο του και ασπάστηκε τον Χριστιανισμό. Στη συνέχεια, φυσικά, πήγε για να γράψει τα Χρονικά της Νάρνια, την περίφημη ιστορία του Χριστιανισμού όπου μπλέκεται η μαγεία και η ευρωπαϊκή μυθολογία. 

Η τραγωδία που αντιμετωπίζουμε σήμερα δεν είναι η απώλεια της προ-χριστιανικής μυθολογίας, επειδή ποτέ αυτή δεν χάθηκε. Η τραγωδία είναι η φιλελεύθερη, ‘φεμινιστική’ διαφθορά του μύθου του Πολεμιστή Χριστού των προγόνων μας, η ακολουθία των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων και η κλοπή του ήρωα από τις καρδιές των ευρωπαίων ανδρών. Η μεταστροφή στον Χριστιανισμό δεν έθεσε σε κίνδυνο την Ευρώπη. Η δεύτερη, σταδιακή μεταστροφή σε έναν αδύναμο, θηλυπρεπή Χριστό μας έχει ωστόσο σοβαρά τραυματίσει. Η γερμανική κουλτούρα ήταν βίαιη, υπερ-αρσενική και εντελώς άφοβη προς τον θάνατο, και έτσι ήταν ο Θεός της. Ο Χριστός του Πολέμου είναι η φιγούρα της λατρείας του Ευρωπαίου πολεμιστή. Δεν είναι μια θρησκεία πραότητας, υποταγής ή ευγένειας. Είναι μια λατρεία πολέμου, πίστης και τελικά πεπρωμένου.

Τα βουνά και τα κάστρα της Ευρώπης είναι τα σπίτια των κοιμωμένων βασιλιάδων μας. Ο Χριστός του Πολέμου κάθεται στα δεξιά του Πατέρα. Όταν βρεθούμε στην πιο σκοτεινή στιγμή μας, οι κοιμώμενοι βασιλιάδες θα ξυπνήσουν. Ο Χριστός του Πολέμου θα κατέβει στη γη ως εκτυφλωτικός Ήλιος που θα κάψει τους εχθρούς του και θα τους κάνει στάχτες. Θα έρθει με ένα σπαθί και με ένα και μόνο σκοπό, ως ένας ανελέητος, αδυσώπητος καταστροφέας.

Οι πρόγονοί μας είπαν ιστορίες για βασιλιάδες και πολεμιστές. Ποτέ δεν θα ονειρεύονταν να διασωθούν από πολιτικούς ή από πορείες διαμαρτυρίας. Η επιστροφή του Χριστού του Πολέμου δεν είναι απλώς μια εσχατολογική προφητεία αλλά μια εσωτερική διαδρομή που καλούνται να την ακολουθήσουν όλοι οι άνθρωποι. Είναι μια συνεχής υπενθύμιση για έναν καλύτερο κόσμο και έναν καλύτερο τρόπο ζωής. Μια ζωή πάλης και νίκης και μια ζωή τιμής και πίστης, έννοιες που είναι ξεχασμένες στο σύγχρονο κόσμο. Είναι μια υπενθύμιση ότι ο Ουρανός είναι ένα πολεμικό βασίλειο, και ότι στην κόλαση όλοι είναι «ίσοι». Ποιο από τα δύο θα πρέπει να χτίσουμε εδώ στη Γη;

Όλοι θα πρέπει να ακολουθήσουμε το δρόμο του βασανισμού και της εξορίας και στη συνέχεια να απολαύσουμε την καταστροφική, θριαμβευτική επιστροφή μας, αδούλωτοι ακόμη και στον θάνατο. Οι εχθροί μας συνεχώς μας λένε να ντρεπόμαστε για το παρελθόν μας και έτσι προδίδουν τον μεγαλύτερο φόβο τους. Έχουν τρομοκρατηθεί από την ιδέα ότι θα επιστρέψουμε και πάλι στο δρόμο του πολεμιστή και θα γίνουμε οι αιμοβόροι, πιστοί θρησκευόμενοι μανιακοί που ήμασταν κάποτε.

Οι προ-χριστιανικές ρίζες μας και το μονοπάτι του Χριστού του Πολέμου είναι δύο πυλώνες που μας ανασταίνουν προς το πεπρωμένο μας. Οι βασιλιάδες κοιμούνται κρυμμένοι κάτω από τα βουνά τους και ζουν μέσα σε κάθε έναν από εσάς.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Οι ΡΩΣΟΙ τρέχουν να προλάβουν τον ΧΕΙΜΩΝΑ

¨Πολλά πράγματα θα συμβούν στην Αμερική, και θα εκπλαγείτε.
a lot of things will happen in America, and they will be amazed
Οι Ρώσοι μετά την επίσκεψη του Πούτιν στην Αμερική θριαμβολογούν ότι ο Πρόεδρος τους έδωσε ένα μάθημα περί πολυπολικότητας στις ΗΠΑ. ¨Putin taught America a lesson of multipolarity¨
Αυτά δηλώνει μεταξύ των άλλων σήμερα ο Boris Mezhuev, πολιτικός επιστήμονας και καθηγητής της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών στην Pravda.Ru και σε συνέντευξή του .
¨Οι ΗΠΑ αρνήθηκαν την απομάκρυνση του Μπασάρ αλ-Ασάντ, όπως ισχυρίστηκε Τζον Κέρι. Παραδέχτηκε επίσης ότι η πολιτική του Λευκού Οίκου απέτυχε. Μια τέτοια διπλωματία εκ μέρους της Ρωσίας έδειξε ότι η Ρωσία είναι η δύναμη συμβιβασμού …. Ο Πούτιν έδειξε λεβεντιά και πειστικότητα.
Αφού κατανοήθηκε η προβλεψιμότητα των συμμάχων η Ρωσία διατήρησε τις έννομες σχέσεις της με όλους και δεν ήθελε να μαλώσει με οποιονδήποτε από τους σημαντικούς παίκτες στην περιοχή ( Σαουδική Αραβία, ούτε το Ισραήλ, την Τουρκία, την Αίγυπτο) .
Ουσιαστικά απέδειξε ότι η ειρήνη βασίζεται στις πολυπολικἐς σχέσεις.
Ήταν ένα εντυπωσιακό μάθημα της πολυπολικότητα για τις ΗΠΑ.
Πολλά πράγματα θα συμβούν στην Αμερική, και θα εκπλαγείτε.
a lot of things will happen in America, and they will be amazed.
30.09.2015 | Source:
Pravda.Ru
Πρέπει όμως να λέμε τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη.
Οι Ρώσοι τον τελευταίο καιρό δίχως να το καταλαβαίνουμε εμείς βιάζονται για έκτακτες γεωπολιτικές ¨εκστρατείες¨ όπου ρίχνουν και το βάρος του ενδιαφέροντος τους.
Προσωπικά πίστευα ότι μετά την προσάρτηση της Κριμαίας στην Ρωσία στην χώρα αυτή θα υπήρχε επενδυτικός οργασμός. Αντίθετα απ ότι γνωρίζω τα ορφανοτροφεία της Κριμαίας δεν επαρκούν να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες με τα ορφανά του Πολέμου που διεξάγεται στην Ανατολική Ουκρανία και μάλιστα εν όψει Χειμώνα.
Ένα άρθρο επιβεβαίωσε εν μέρει την εικόνα μου αυτή.
¨Οι Ρώσοι επενδυτές μένουν μακριά. Οι πωλήσεις real estate είναι υποτονικές. Όλες οι συναλλαγές διεξάγονται σε μετρητά με τις ίδιες υπερβολικές τιμές όπως στη Μόσχα. Οι πολλές πτήσεις εντός και εκτός είναι εξαιρετικά άβολες, αν και πάλι πολύ πιο εύκολες από το πλοίο που διασχίζει τον πορθμό του Kerch. Ο αυτοκινητόδρομος μεταξύ Συμφερούπολης και Alushta διευρύνθηκε εν μέρει από το καθεστώς Yanukovych αλλά δεν ολοκληρώθηκε.
Η Ρωσία, ή μάλλον η ελίτ της, αισθάνεται ακόμη σαν να κληρονόμησαν τον μητροπολιτικό πυρήνα μιας αυτοκρατορίας και δεν είναι στα αλήθεια τόσο χαρούμενες που μπαίνουν στην διαδικασία της διαχείρισης των προβλημάτων της περιφέρειας. Έχουν μάλλον ψυχρά αισθήματα προς την πραγματική επικράτεια της Κριμαίας και τον φτωχό της πληθυσμό, παρά το ότι αισθάνονται φλογερή αγάπη για την συμβολική γη της Κριμαίας, με τους ρωσικούς ιερούς τόπους της.
Η Κριμαία και οι άνθρωποί της είναι όμηροι σε αυτή την κατάσταση…¨ Του Andrei Kolesnikov carnegie.ru/eurasiaoutlook 29-Σεπ-2015 capital.gr/
Όλα αυτά δείχνουν ότι οι Ρώσοι το επόμενο χρονικό διάστημα είναι αποφασισμένοι να ¨επενδύσουν¨ αλλού δυναμικά στρέφοντας ουσιαστικά εκεί την προσοχή τους.
¨Η διαδοχή των γεγονότων υπήρξε καταιγιστική. Σε σύντομη, κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίασή της το πρωϊ της Τετάρτης η ρωσική Άνω Βουλή (”Συμβούλιο της Ομοσπονδίας”) έδωσε ομόφωνα την εξουσιοδότηση που ο Putin είχε ζητήσει για την ανάληψη στρατιωτικών επιχειρήσεων εκτός συνόρων – όπως για τελευταία φορά συνέβη την άνοιξη του 2014 με την προσάρτηση της Κριμαίας.
Ακολούθως ο Ρώσος πρόεδρος διευκρίνισε τα βαθύτερα κίνητρά του δηλώνοντας σε συνάντηση με κυβερνητικά στελέχη ότι «ο μόνος τρόπος να δοθεί αληθινά μάχη κατά των διεθνών τρομοκρατών (και αυτό είναι όσοι μάχονται στη Συρία και τις γειτονικές της χώρες) είναι η προληπτική δράση” προτού επαναπατριστούν στην Ευρώπη, την ίδια τη Ρωσία και τις άλλες πρώην σοβιετικές χώρες οι αντάρτες που στρατολογήθηκαν από όλο τον κόσμο”. Διευκρίνισε δε ότι η ρωσική εμπλοκή στη Συρία θα υπακούει σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα…¨ Του Κώστα Ράπτη capital.gr/ Τετάρτη, 30-Σεπ-2015
¨Ρώσοι αξιωματούχοι ζήτησαν από αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη « να απομακρυνθούν ΑΜΕΣΩΣ» από τον εναέριο χώρο της Συρίας, διότι προφανώς πετούσαν κοντά σε ρωσικές εγκαταστάσεις . Αυτό ανέφερε το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο Fox News, επικαλούμενο αξιωματούχους των ΗΠΑ, αναφέρει η ρωσική εφημερίδα *** Gazeta.ru .
Το Αμερικάνικο τηλεοπτικό κανάλι τόνισε ότι η Ρωσία δεν απέστειλε ένα απλό αίτημα προς τα μαχητικά αεροσκάφη των ΗΠΑ, αλλά τους ζήτησε μέσω ασυρμάτου « να εξαφανισθούν» ΑΜΕΣΩΣ, αλλιώς…..!!!!» . national-pride.org/Σεπτεμβρίου 30, 2015
Από τα παραπάνω διαπιστώνουμε…
Ότι οι Ρώσοι με πρόσχημα την ISIS( γιατί δηλ. μέχρι τώρα παρακολουθούσαν τις ανθρωποσφαγές και το λουτρό αίματος στην Συρία και δεν κάνανε τίποτε;)
και θέλοντας να εκμεταλλευθούν ένα ¨κενό στρατηγικής των Αμερικάνων¨ που δεν φαίνεται σε εμάς ακόμα αλλά οι ίδιοι οι Ρώσοι το γνωρίζουν…
¨Πολλά πράγματα θα συμβούν στην Αμερική, και θα εκπλαγείτε.
a lot of things will happen in America, and they will be amazed
όπως αναφέρθηκε παραπάνω
Η Ρωσική Στρατιωτική μηχανή ετοιμάσθηκε να κάνει ¨επενδύσεις¨ στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Για να κάνει όμως τέτοιου είδους ¨επενδύσεις¨ πρέπει να περάσει από την γειτονία μας.
Κάποιοι φέτος δεν θα αισθάνονται καλά την περίοδο των ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ.
ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ

hellasforce.

Παρακολουθείστε τη συνέντευξη Πούτιν, χωρίς φιλορωσικό ή φιλοαμερικανικό "καπέλο"

trelogiannis

ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ ΟΤΙ ΕΡΧΕΤΑΙ «Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ»

Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη
«Όποιος δεν γνωρίζει την αλήθεια είναι απλά βλάκας, όποιος όμως την γνωρίζει και την ονομάζει ψέμα, είναι εγκληματίας».
Bertolt Brecht
Έχετε αναρωτηθεί γιατί δεν δείχνουν όλη την αλήθεια για τους λαθρομετανάστες οι δημοσιογράφοι ; Αυτά που γίνονται σημερα στην Γερμανία είναι το λιγότερο που θα δουμε αύριο στην δική μας χωρα. Και αρχίζουμε :
Μια γυναίκα πενήντα ενός ετών, η οποία διέμενε σε ένα διαμέρισμα 90 τετραγωνικών στην πόλη Nieheim της Γερμανίας, την πέταξαν έξω από το διαμέρισμά της διότι το χρειάζονταν για να εγκαταστήσουν λαθρομετανάστες.


Η Γαλλία, όπως ανεφερεται σε γαλλικά μπλογκς, δεν θα δεχτεί παραπάνω από 30.000 λαθρομετανάστες ενώ οι ίδιοι οι Γάλλοι είναι ευχαριστημένοι που όλοι πάνε στην Γερμανία και καθημερινά δημιουργούνται εκεί πολλαπλά προβλήματα. Το ίδιο συμβαίνει και στη δική μας χώρα, δηλαδή η Τουρκία χαίρεται όσο διογκώνονται τα προβλήματα με τους μετανάστες και στην χώρα μας.
Στην Κολονία, στις 26-9-2015, γονείς οι οποίοι έχουν παιδιά με κάποιο νοητικό πρόβλημα είναι εξωφρενών επειδή πρέπει να απομακρύνουν τα παιδιά τους από τα σχολεία τα οποία είχαν ειδικές εγκαταστάσεις για αυτά τα παιδιά, προκειμένου να δοθούν οι χώροι στους λαθρομετανάστες. Εντωμεταξύ οι δάσκαλοι σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Με τα παιδιά των λαθρομεταναστών δημιουργείται πρόβλημα στις τάξεις λόγω της αδυναμίας συνεννόησης και του μεγάλου αριθμού μαθητών.

Κάποιοι δάσκαλοι παραπονούνται ότι δεν γίνεται πλέον κανονικό μάθημα με συνέπεια το επίπεδο μάθησης να χάνεται όλο και περισσότερο και οι ίδιοι οι καθηγητές να έχουν φτάσει στο σημείο νευρικής κρίσης. Οι περισσότεροι κάνουν τις καταγγελίες τους ανώνυμα σε διάφορους δημοσιογράφους και στα μπλογκ, γιατί φοβούνται να μην τους διώξουν από τα σχολεία αν το μάθουν οι αρχές.

Σε δύο περιοχές στη Γερμανία έκλεισαν την πυροσβεστική σχολή και το κτίριο διατίθεται πλέον στους λαθρομετανάστες.
Στο Hamburg, 25-9-2015, δεν μπορούν πλέον να ησυχάσουν διότι 5 φορές την ημέρα ακούγεται ο ιμάμης να φωνάζει την μουσουλμανική προσευχή από τον μιναρέ.
Στο Halle της Γερμανίας, 28-9-2015, στο κτίριο της Κοινωνικής Πρόνοιας 300 λαθρομετανάστες, στην πλειοψηφία άντρες, εισέβαλαν μέσα στο κτίριο φωνάζοντας και σπάζοντας ό,τι έβρισκαν μπροστά τους. Οι υπάλληλοι κλειδώθηκαν μέσα στα γραφεία τους και έπαιρναν τηλέφωνο την αστυνομία ζητώντας βοήθεια.
Στην Σαξονία γίνονται πολλές κλοπές, αλλά η αστυνομία δεν προλαβαίνει και ούτε απαντά στις απεγνωσμένες κλίσεις των πολιτών. Είναι τόσο υπερφορτισμένοι και απασχολημένοι καθημερινά με τους λαθρομετανάστες, με αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη αύξηση της εγκληματικότητας στην περιοχή.
Σύμφωνα με μαρτυρίες του ίδιου του διοικητή της αστυνομίας, Rainer Wendt, (DPoIG), μέσα στις κατασκηνώσεις των παράνομων μεταναστών διαπιστώθηκε ότι δραστηριοποιούνται διάφορες θρησκευτικές ομάδες του Ισλάμ π.χ. Σουνίτες, Σιίτες κλπ, οι οποίες μάλιστα διαθέτουν και οπλισμό, άγνωστο από πού τον προμηθεύτηκαν, γεγονός που καθιστά την όλη κατάσταση άκρως εκρηκτική και επικίνδυνη.
Σε κατασκηνώσεις μέσα σε γήπεδα μαχαιρώνονται και μαλώνουν καθημερινώς λαθρομετανάστες από το Αφγανιστάν και την Συρία. Την περασμένη βραδιά μερικοί κοιμήθηκαν έξω, γιατί κάποιοι «έξυπνοι» Γερμανοί τους στοίβαξαν όλους μαζί, μην υπολογίζοντας ότι οι χριστιανοί Σύριοι φοβούνται τους Αφγανούς μουσουλμάνους. Ένας Σύριος μάλιστα ανέφερε ότι οι Αφγανοί τραγουδούσαν το ρεφρέν ενός τραγουδιού το οποίο πάντα το κάνουν όταν… αποκεφαλίζουν χριστιανούς. Οι Σύριοι λέγανε, «φύγαμε από την φρίκη των σφαγών, και μας βάζετε μαζί με αυτούς να κοιμηθούμε σε μια αίθουσα εδώ στην ξενιτιά;»
Στην περιοχή του Σάαρλαντ και συγκεκριμένα στο Λέμπαχ, οι πολιτικοί, η τοπική ηγεσία και οι θρησκευτικοί ηγέτες έφεραν σε κατασκήνωση 300 μετανάστες και έσπευσαν να μεριμνήσουν για αυτούς. Μια μεγάλη ομάδα από αυτούς μπήκε σε ένα σουπερμάρκετ, πήραν ό,τι ήθελαν και κατέστρεφαν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους. Όταν η διεύθυνση τους αντιμετώπισε, αυτοί φώναξαν και άλλους συμμάχους τους και τα έκαναν όλα γυαλιά καρφιά. Όταν έφτασε η αστυνομία ήταν ανήμπορη να κάνει οτιδήποτε. Το σουπερμάρκετ είναι τώρα κλειστό και συγχρόνως σε άλλα δύο σουπερμάρκετ στο Λάιμπτσιχ έγινε ακριβώς το ίδιο πράγμα. Οι κάτοικοι σηκώνουν πλέον τα χέρια. Όλα αυτά στη Γερμανία.
Σε μια πρώην στρατιωτική βάση των ΗΠΑ στην Bayernkaserne, λίγο πιο έξω από το Μόναχο, στεγάζονται περίπου 2.000 λαθρομετανάστες. Ομάδες για τα δικαιώματα των γυναικών αναφέρουν ότι υπάρχει εξαναγκασμός σε βιασμούς και σε πορνεία κάθε μέρα. Άντρες, γυναίκες, ακόμα και παιδιά κοιμούνται ο ένας δίπλα στον άλλο σε τέντες και σύμφωνα με έναν κοινωνικό λειτουργό, ο οποίος έδωσε συνέντευξη στην τηλεόραση, η κατασκήνωση είναι το μεγαλύτερο μπουρδέλο στην πόλη όπου η τιμή για να πας με μια γυναίκα μετανάστρια είναι 10 ευρώ.
Την ίδια στιγμή οι λαθρομετανάστες λένε στις Γερμανίδες να… σκεπάζονται και να φοράν μαντήλα.
Στο Villingen Schwenningen οι κάτοικοι έχουν χάσει την νυχτερινή τους ησυχία. Τα βράδια οι λαθρομετανάστες τριγυρίζουν σαν άγρια ζώα μέσα στους δρόμους, φωνάζοντας, μαλώνοντας, παίρνουν ναρκωτικά και κάνουν ότι θέλουν. Οι κάτοικοι δεν μπορούν πλέον να κοιμούνται ήσυχα την νύχτα με αποτέλεσμα να έχει πειραχτεί η υγεία τους.
Στο Αμβούργο έχουν παρουσιαστεί κρούσματα μαλάριας, τύφου, πολιομυελίτιδας, Ηπατίτιδας Β κ.α. Στο Lübbecke στη Γερμανία, σε ένα γυμνάσιο έδωσαν 15 λεπτά διορία στους μαθητές να απομακρυνθούν όλοι από το σχολείο γιατί υπήρχε άμεση ανάγκη να εγκαταστήσουν εκεί τους λαθρομετανάστες. Φυσικά όταν θα έμπαιναν θα διέλυαν τα πάντα.
Ακόμα σημειώθηκαν τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον εκκλησιών στο Duisburg σε περιοχές όπου κατοικούν πολλοί μουσουλμάνοι. Σπάσανε παράθυρα, βάλανε μπουρλότα στις αίθουσες συγκεντρώσεως των πιστών, σπάσανε τα λουκέτα της εκκλησίας και στο διπλανό χωριό επίσης κατέστρεψαν το ναό με μεγάλες πέτρες.
O Miroslav Jovic, αστυνομικός στα σύνορα τις Σερβίας, δήλωσε στα γερμανικά ΜΜΕ ότι το 90 % δεν είναι λαθρομετανάστες αλλά κάτι ύποπτο, διότι οι περισσότεροι δηλώνουν την… ίδια ημερομηνία γεννήσεως, 1 Ιανουαρίου, γιατί μάλλον είναι πιο εύκολο να θυμούνται αυτή την ημερομηνία.
Ότι οι λαθρομετανάστες είναι πλέον το «όπλο» εναντίον των λαών μας και της θρησκείας μας, είναι φως φανάρι όπως λέει η Γερμανίδα πολιτικός επιστήμονας, Kelly M. Greenhill, η οποία το 2010 έβγαλε το βιβλίο, «Weapons of mass immigration forced displacement, coercion, and foreign policy».
….Η επομενη φαση θα είναι, «the war in the cities of Europe»…………
Όπως αναφέρουν έγκυρες πηγές, θα χτυπήσουν στα πρώτα κρύα του χειμώνα. Εδώ θα βοηθήσει πολύ η ψυχολογική κατάσταση των λαθρομεταναστών που δεν θα έχουν βρει αυτά που περίμεναν και θα είναι πολύ ταλαιπωρημένοι και απογοητευμένοι. Μέσα στις κατασκηνώσεις που θα βρίσκονται, θα έχουν εγκατασταθεί οι λεγόμενοι «κρυμμένοι πολεμιστές», που θα περιμένουν το σύνθημα να ξεσηκώσουν την μάζα ταλαιπωρημένη και κρυωμένη. Η NSA τους έχει ήδη μάθει τις τοποθεσίες με τις αποθήκες όπλων, που και πότε μπορούν να τα βρουν, για αυτό γέμισε με αυτούς τις γερμανικές βάσεις σε όλες τις γωνιές της Γερμανίας.
Το δεύτερο τους χτύπημα, σύμφωνα με τα σενάρια που κυκλοφορούν σε γερμανικά μπλογκς, θα είναι να αδειάσουν τα σουπερμάρκετ μέσα σε λίγες ώρες για να δημιουργηθεί πανικός. Νερό και τροφή θα είναι δυσεύρετα διότι οι λαθρομετανάστες αν δεν έχουν πλέον τα απαραίτητα θα λεηλατήσουν ότι βρουν μπροστά τους.
Αναμένεται πάντα από τους «μυστικούς στρατιώτες πολέμου» να τους ενθαρρύνουν για εξεγέρσεις. Ο θυμός, η απελπισία και το μίσος, θα υπερισχύσουν και θα αρχίσουν οι πόλεμοι μέσα στις πόλεις. Θα σκοτώνουν όποιον βρουν μπροστά τους, θα βιάζουν, θα βάζουν φωτιές και θα καταστρέφουν. Έτσι οι Αμερικανοί, θα τους χρησιμοποιήσουν για να κάνουν όλες τις βρωμοδουλειές τους. Και να θέλει ο λαός να υπερασπιστεί το σπίτι του, το αγροκτήμα του, δεν θα μπορεί γιατί θα υπάρξει και επίθεση από τον ουρανό, (από αέρος επιθέσεις).
Ο πόλεμος θα αποθαρρύνει άλλους οικονομικούς λαθρομετανάστες να έρθουν στην Ευρώπη. Τα θύματα στους πολίτες και οι καταστροφές θα έχουν κάποιες παρενέργειες σε παγκόσμιο επίπεδο. Θυμηθείτε τον 1ο, και 2ο Παγκόσμιο πόλεμο. Το οικονομικό λόμπυ των Σιωνιστών ήταν αυτοί που χρηματοδοτούσαν τον ιδιωτικό στρατό!!!!!!!! Οι Αμερικανοί φοβούνται να μην γίνουν γνωστοί οι πραγματικοί υπεύθυνοι του 2ου Παγκοσμίου πόλεμου. Ξυπνήστε!!!!
Πρόσφατα ένας ηγέτης των μουσουλμάνων δημοσίευσε στο twitter το εξής χαρακτηριστικό : «Αδέλφια ήρθε η ώρα. Ο Αλλάχ μας υποσχέθηκε αυτήν την γη και θα κρατήσει το λόγο του. Έρχεται η ημέρα της εκδίκησης. Ας χυθεί επιτέλους αίμα επάνω στα ευρωπαϊκά γουρούνια. Γινόμαστε όλο και πιο πολλοί, όλο και πιο δυνατοί. Σε λίγο θα αρχίσουμε. Ο προφήτης και η ευλογία του Θεού να σας σκεπάζει, θα είναι περήφανος για εμάς».
ΣΟΥΛΤΑΝΑ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗ
www.nikosxeiladakis.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΘΕΟΛΟΓΟΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΦΥΛΛΑΔΙΟ, ΓΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΦΑΝΗ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΘΕΟΛΟΓΟΙ  ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΦΥΛΛΑΔΙΟ, ΓΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΦΑΝΗ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

Του  Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

====

Για προστασία των Ορθοδόξων Χριστιανών που επισκέπτονται την ιστοσελίδα που επιγράφεται (IΕΡΑ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ) Vatopedi.gr, όπου αιρετική θέση περί της Θείας Χάριτος, κυκλοφόρησε σχετικό φυλλάδιο με σύντομη ανασκευή της πλάνης αυτής.

Δυστυχώς λόγω της υπερπροβολής που γίνεται στον π. Ιωσήφ Βατοπαιδινό, δεν είναι λίγοι αυτοί που καθ’ ολοκληρίαν εκλαμβάνουν ως ορθούς όλους τους λόγους του.  Το πιο κάτω είναι το φυλλάδιο που κυκλοφόρησε.

                Αιρετική διδασκαλία περί της Θείας Χάριτος στο διαδίκτυο

                                               =====

Πρόσφατα αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα Vatopedi.gr, βίντεο που τιτλοφορείται «Τέκνα Θεού γενέσθαι»,  με ομιλία του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, που έγινε στο Συνοδικό της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, στο οποίο  μεταξύ άλλων αναφέρει  τα εξής : «Όταν λοιπόν όπως είπα κρατήσομεν την πρακτικήν έτσι αντιστάμενοι στην έννοιαν, στην κρούσιν του παραλόγου, τότε αρχίζει ο φωτισμός στον νουν, ξυπνάει ο νους και δεν πλανάται άκοπα στον άσκοπον μετεωρισμόν.  Όταν η Θεία Χάρις αυτό το διαπιστώσει, ότι ο νους αυτός εξύπνησε και πήρε τη θέση του σαν πρόσωπο και ο νους είναι το πρόσωπο, τότε υποτάσσεται η Χάρις εις τον νουν, μυστήρια μυστηρίων.  Κι άλλοτε σας τα είπα αυτό, αλλά σας το είπα συγχωνευμένα.  Δεν είναι παράξενα τούτα.  Ο νους του ανθρώπου που είναι πρόσωπον και το καθ’ εικόνα και ομοίωσιν, είναι υπεράνω της Χάριτος.  Η Χάρις του Θεού είναι άκτιστος ενέργεια μέσω της οποίας κατασκεύασε τα πάντα και τα διοικεί.  Αλλά αυτή είναι εργαλείο, ο νούς είναι πρόσωπον,  τόσον το καθ’ εικόνα και ομοίωσιν.  Γι’ αυτό και το φόρεσε ο Θεός Λόγος και το έχει αχώριστα στην αιωνιότητα της δόξης του, ο Πατήρ του μέλλοντος αιώνος».

Για πρώτη φορά μετά από αιώνες, από τον καιρό του αιρετικού Βαρλαάμ του Καλαβρού, παρουσιάζεται αιρετική θέση περί της Θείας Χάριτος.  Όπως τότε οι βαρλααμίτες θεωρούσαν το άκτιστον, θαβώρειον Φως, ως «χείρον νοήσεως», έτσι και ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός θεωρεί ότι «ο νους του ανθρώπου που είναι πρόσωπον και το καθ’ εικόνα και ομοίωσιν, είναι υπεράνω της Χάριτος», το οποίο αποτελεί ξεκάθαρα αιρετική και βλάσφημη διδασκαλία.

ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΘΕΟΛΟΓΟΙ

 panayiotistelevantos.