Ο τίτλος που έδωσα σε αυτήν την ανάρτηση είναι στην πραγματικότητα λανθασμένος, επειδή εδώ και πολύ καιρό αντιμετωπίζουμε μια σαφή μείωση της γνωστικής ικανότητας και του προσανατολισμού, επιτρέποντας στην κυρίαρχη φυλή να κάνει ό,τι θέλει και να τροφοδοτεί εύκολα τους επιφανείς και καλλιεργημένους με κάθε ανοησία, ακόμα και την πιο προφανή. Ο θεμελιώδης μηχανισμός είναι απλός: απλώς δημιουργήστε λίγο πανικό και επαναλάβετε τον σαν το τύμπανο που χτυπούσε τους κωπηλάτες της γαλέρας, για να καταρρεύσει η λογική, η οποία έχει ήδη μειωθεί στο ελάχιστο. Δεν θέλω να ανατρέξω στους πολλούς σταθμούς αυτής της Via Crucis προς την πόλη Sciocchitudine, η οποία δεν σημειώνεται στους χάρτες επειδή είναι πανταχού παρούσα, φωλιασμένη σε δρόμους χωριών και πλατείες πόλεων. Αλλά επιτρέψτε μου να πω ένα πράγμα: έχοντας χαιρετίσει ως το Άγιο Δισκοπότηρο το διάσημο εμβόλιο, το οποίο όχι μόνο απέτυχε να προστατεύσει από τον Covid, αλλά στην πραγματικότητα αύξησε την εξάπλωσή του και δημιούργησε κάθε είδους παρενέργειες, επίμονες με την πάροδο του χρόνου, μερικές φορές θανατηφόρες, θα θεωρηθεί από τα δισέγγονά μας, με την ελπίδα ότι θα είναι κοντά, ως ένα σαφές σημάδι της κατάρρευσης ενός κόσμου που προορίζεται για τον κάδο απορριμμάτων της ιστορίας.
Και τώρα, ας περάσουμε στο παρόν: υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που είναι πεπεισμένοι ότι η κρίση καυσίμων είναι απλώς θέμα τιμών, κερδοσκοπίας ή ειδικών φόρων κατανάλωσης - εν ολίγοις, ένα ακόμη τέχνασμα πολυεθνικών πετρελαϊκών εταιρειών για να εξαπατήσουν τους καταναλωτές. Αυτό είναι προφανώς αλήθεια και ίσχυε πάντα, αλλά αυτή τη στιγμή αντιπροσωπεύει μια δευτερεύουσα πτυχή της αλήθειας: για πρώτη φορά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα διαρθρωτικής έλλειψης που αυξάνει τις τιμές, αλλά πάνω απ 'όλα, κινδυνεύει να υπονομεύσει το θεμέλιο στο οποίο βασίζεται το παγκόσμιο, ακόμη και το τοπικό εμπόριο: το ντίζελ. Με το κλείσιμο του Ορμούζ και του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, λόγω της απερίσκεπτης επιθετικότητας της Αμερικής κατά του Ιράν, πολύ λιγότερο πετρέλαιο φτάνει για επεξεργασία. Η Σαουδική Αραβία έχει υποστεί σοβαρές ζημιές στον αγωγό Ανατολής-Δύσης που παρέκαμπτε τα δύο στενά και έχει αναγκαστεί να διακόψει τον εφοδιασμό της Ευρώπης λόγω ανωτέρας βίας, όπως και το Κατάρ όσον αφορά το φυσικό αέριο. Οι επιθέσεις του ΝΑΤΟ σε ρωσικά διυλιστήρια, μέσω Ουκρανίας, έχουν αναγκάσει τη Μόσχα να σταματήσει τις εξαγωγές ντίζελ. Λόγω εξίσου απερίσκεπτων κυρώσεων, η ήπειρός μας αγόραζε ντίζελ μέσω τριγωνισμών που διπλασίασαν ή τριπλασίασαν την τιμή του. Οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες, που είναι πλέον ο μεγαλύτερος προμηθευτής μας σε τιμές ευκαιρίας, εξετάζουν το ενδεχόμενο απαγόρευσης των εξαγωγών και —το κερασάκι στην τούρτα— ακόμη και το λιβυκό διυλιστήριο στη Ζαουίγια σταμάτησε να μειώνει την παραγωγή λόγω της παρουσίας ένοπλων συμμοριών. Εν ολίγοις, οι τιμές αυξάνονται επειδή η πρώτη ύλη είναι πλέον σπάνια και η δελτίο πιθανότατα θα είναι απαραίτητη, κάτι που ήδη συζητείται στις Βρυξέλλες. Ωστόσο, αυτή είναι μόνο η αρχή, καθώς οι πραγματικές τιμές θα παραμείνουν υψηλές, προκαλώντας όχι μόνο ένα κύμα πληθωρισμού αλλά και μια περαιτέρω απώλεια ανταγωνιστικότητας στον βιομηχανικό τομέα, ο οποίος έχει ήδη αποδυναμωθεί από τη μείωση των ρωσικών πηγών.
Το αν όλα αυτά συνέβησαν λόγω της σύμπτωσης μιας σειράς ατυχών, αλλά εύκολα προβλέψιμων, περιστάσεων, ή αν αποτελούν μέρος ενός προκαθορισμένου σχεδίου καταστροφής της ηπείρου από τον κύριο σύμμαχό της (διαβάστε: αφέντη), όπως θα υπαινισσόταν η καταστροφή του North Stream 2, είναι ένα ερώτημα που προκύπτει από την κατανόηση των πραγματικών ελλείψεων που έχουν προκύψει. Ωστόσο, η κατάρα της εικασίας χωρίς να συμπεριλαμβάνονται όλα αυτά στην παγκόσμια διαμάχη εξουσίας στην οποία βρισκόμαστε μπλεγμένοι αποτελεί μια ασυνείδητη προσπάθεια να αγνοήσουμε την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε και την παράλογη ελπίδα ότι όλα όσα συμβαίνουν έχουν κάποια σχέση με τους γνωστούς μηχανισμούς της εικασίας, ή τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό με αυτούς. Πάνω απ 'όλα, μας εμποδίζει να κατανοήσουμε ότι ο αληθινός εχθρός είναι ο αιώνιος φίλος μας, ενώ ο εχθρός που θέλουμε να πολεμήσουμε πάση θυσία είναι ο μόνος δυνατός φίλος. Η ανοησία δεν είναι απλώς η αδυναμία να συνδέσουμε τις τελείες, αλλά η πεισματική θέληση να μην το κάνουμε αυτό για να μην αναγκαστούμε να αλλάξουμε την ιδέα - τον κόσμο στον οποίο έχουμε βυθιστεί και στον οποίο θα καταλήξουμε να πνιγούμε αν δεν ξυπνήσουμε.
Και τώρα, ας περάσουμε στο παρόν: υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που είναι πεπεισμένοι ότι η κρίση καυσίμων είναι απλώς θέμα τιμών, κερδοσκοπίας ή ειδικών φόρων κατανάλωσης - εν ολίγοις, ένα ακόμη τέχνασμα πολυεθνικών πετρελαϊκών εταιρειών για να εξαπατήσουν τους καταναλωτές. Αυτό είναι προφανώς αλήθεια και ίσχυε πάντα, αλλά αυτή τη στιγμή αντιπροσωπεύει μια δευτερεύουσα πτυχή της αλήθειας: για πρώτη φορά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα διαρθρωτικής έλλειψης που αυξάνει τις τιμές, αλλά πάνω απ 'όλα, κινδυνεύει να υπονομεύσει το θεμέλιο στο οποίο βασίζεται το παγκόσμιο, ακόμη και το τοπικό εμπόριο: το ντίζελ. Με το κλείσιμο του Ορμούζ και του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, λόγω της απερίσκεπτης επιθετικότητας της Αμερικής κατά του Ιράν, πολύ λιγότερο πετρέλαιο φτάνει για επεξεργασία. Η Σαουδική Αραβία έχει υποστεί σοβαρές ζημιές στον αγωγό Ανατολής-Δύσης που παρέκαμπτε τα δύο στενά και έχει αναγκαστεί να διακόψει τον εφοδιασμό της Ευρώπης λόγω ανωτέρας βίας, όπως και το Κατάρ όσον αφορά το φυσικό αέριο. Οι επιθέσεις του ΝΑΤΟ σε ρωσικά διυλιστήρια, μέσω Ουκρανίας, έχουν αναγκάσει τη Μόσχα να σταματήσει τις εξαγωγές ντίζελ. Λόγω εξίσου απερίσκεπτων κυρώσεων, η ήπειρός μας αγόραζε ντίζελ μέσω τριγωνισμών που διπλασίασαν ή τριπλασίασαν την τιμή του. Οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες, που είναι πλέον ο μεγαλύτερος προμηθευτής μας σε τιμές ευκαιρίας, εξετάζουν το ενδεχόμενο απαγόρευσης των εξαγωγών και —το κερασάκι στην τούρτα— ακόμη και το λιβυκό διυλιστήριο στη Ζαουίγια σταμάτησε να μειώνει την παραγωγή λόγω της παρουσίας ένοπλων συμμοριών. Εν ολίγοις, οι τιμές αυξάνονται επειδή η πρώτη ύλη είναι πλέον σπάνια και η δελτίο πιθανότατα θα είναι απαραίτητη, κάτι που ήδη συζητείται στις Βρυξέλλες. Ωστόσο, αυτή είναι μόνο η αρχή, καθώς οι πραγματικές τιμές θα παραμείνουν υψηλές, προκαλώντας όχι μόνο ένα κύμα πληθωρισμού αλλά και μια περαιτέρω απώλεια ανταγωνιστικότητας στον βιομηχανικό τομέα, ο οποίος έχει ήδη αποδυναμωθεί από τη μείωση των ρωσικών πηγών.
Το αν όλα αυτά συνέβησαν λόγω της σύμπτωσης μιας σειράς ατυχών, αλλά εύκολα προβλέψιμων, περιστάσεων, ή αν αποτελούν μέρος ενός προκαθορισμένου σχεδίου καταστροφής της ηπείρου από τον κύριο σύμμαχό της (διαβάστε: αφέντη), όπως θα υπαινισσόταν η καταστροφή του North Stream 2, είναι ένα ερώτημα που προκύπτει από την κατανόηση των πραγματικών ελλείψεων που έχουν προκύψει. Ωστόσο, η κατάρα της εικασίας χωρίς να συμπεριλαμβάνονται όλα αυτά στην παγκόσμια διαμάχη εξουσίας στην οποία βρισκόμαστε μπλεγμένοι αποτελεί μια ασυνείδητη προσπάθεια να αγνοήσουμε την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε και την παράλογη ελπίδα ότι όλα όσα συμβαίνουν έχουν κάποια σχέση με τους γνωστούς μηχανισμούς της εικασίας, ή τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό με αυτούς. Πάνω απ 'όλα, μας εμποδίζει να κατανοήσουμε ότι ο αληθινός εχθρός είναι ο αιώνιος φίλος μας, ενώ ο εχθρός που θέλουμε να πολεμήσουμε πάση θυσία είναι ο μόνος δυνατός φίλος. Η ανοησία δεν είναι απλώς η αδυναμία να συνδέσουμε τις τελείες, αλλά η πεισματική θέληση να μην το κάνουμε αυτό για να μην αναγκαστούμε να αλλάξουμε την ιδέα - τον κόσμο στον οποίο έχουμε βυθιστεί και στον οποίο θα καταλήξουμε να πνιγούμε αν δεν ξυπνήσουμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου