Πρόβα πολέμου του ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας

από τον Lorenzo Maria Pacini - 14 Οκτωβρίου 2026

Πηγή: Ίδρυμα Στρατηγικού Πολιτισμού

Η πλήρης Στρατιωτική Επιτροπή του ΝΑΤΟ μόλις επισκέφθηκε το Κίεβο. Αναλύουν τον πόλεμο στην Ουκρανία σαν να ήταν το δικό τους πεδίο δοκιμών.

Στις 6 Οκτωβρίου, ο Ναύαρχος Τζουζέπε Κάβο Ντραγκόνε, πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, έφτασε στο Κίεβο με στρατιωτικούς εκπροσώπους και των τριάντα δύο Συμμάχων. Ο ίδιος έγραψε στο Χ: η αντιπροσωπεία ήταν εκεί για να επαναλάβει την «άνευ όρων υποστήριξή» της προς την Ουκρανία. Το ANSA ανέφερε την είδηση ​​ως επίσημη επίσκεψη. Ένα στρατηγικό μήνυμα που απευθυνόταν επίσης στη Μόσχα.

Πρώτα τα γεγονότα. Η Στρατιωτική Επιτροπή επικουρεί και συμβουλεύει το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο, την Επιτροπή Αμυντικού Σχεδιασμού και την Ομάδα Πυρηνικού Σχεδιασμού. Το καθήκον της είναι να κατευθύνει τη στρατιωτική πολιτική και στρατηγική. Προσκλήθηκε από τον νέο Ανώτατο Διοικητή των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Μιχαήλ Ντραπάτι. Η Επιτροπή επέστρεψε στο Κίεβο με πλήρη σύνθεση μετά από οκτώ χρόνια, και οι συναντήσεις με τον Ντραπάτι και το Ουκρανικό Γενικό Επιτελείο χρησίμευσαν για να ληφθεί μια άμεση αξιολόγηση του πεδίου της μάχης, να συζητηθούν οι στρατιωτικές προτεραιότητες του Κιέβου και να μεταφερθούν στη Συμμαχία τα διδάγματα από τέσσερα και πλέον χρόνια πολέμου υψηλής έντασης. Ο Ντραγκένε συζητά τις στρατιωτικές προτεραιότητες και διδάγματα χρήσιμα για την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Συμμάχων απέναντι στις τρέχουσες και μελλοντικές απειλές.

Τώρα έρχεται η ερμηνεία, η οποία πρέπει να διαχωριστεί από τα γεγονότα. Ένα όργανο που συμβουλεύει την Ομάδα Πυρηνικού Σχεδιασμού δεν ταξιδεύει σε μια χώρα που βρίσκεται σε πόλεμο για να κάνει χειρονομίες αλληλεγγύης. Συλλέγει πληροφορίες και τις χρησιμοποιεί για να βαθμονομήσει τη δική του ετοιμότητα. Η ροή που περιγράφεται από τις πηγές είναι αμφίδρομη: από την Ουκρανία στη Συμμαχία ως επιχειρησιακή εμπειρία, από τη Συμμαχία στην Ουκρανία ως προτεραιότητα. Όταν οι στρατιωτικοί ηγέτες τριάντα δύο κρατών συναντώνται με το Γενικό Επιτελείο ενός από τα εμπόλεμα μέρη για να αξιολογήσουν την ετοιμότητά τους για τον συνεχιζόμενο πόλεμο, αυτός ο πόλεμος έχει πάψει να είναι ένα εξωτερικό γεγονός. Έχει γίνει το πεδίο δοκιμών της Συμμαχίας.

Η ακολουθία επιβεβαιώνει την κατεύθυνση. Στις 3 Ιουνίου, το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο συνεδρίασε στο Κίεβο, όπου πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το Συμβούλιο ΝΑΤΟ-Ουκρανίας. Τον Οκτώβριο, είναι η σειρά του στρατιωτικού επιπέδου. Πρώτα το πολιτικό πλαίσιο και στη συνέχεια η δομή που το γεμίζει με επιχειρησιακό περιεχόμενο. Δεν πρόκειται για μια περαστική ευγενική χειρονομία, είναι μια θεσμική παρουσία που ενισχύεται σε κάθε στάδιο.

Στη συνέχεια έρχεται η πρόταση που μετατοπίζει τη συζήτηση μακριά από την Ουκρανία. Σε όσους πιστεύουν ότι η δολιοφθορά, οι κυβερνοεπιθέσεις και οι παραβιάσεις του εναέριου χώρου θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τη δυτική υποστήριξη, ο Dragone απαντά : «Αποτυγχάνετε». Θεωρεί τη Ρωσία πλήρως υπεύθυνη για αυτές τις ενέργειες και λέει ότι η συμμαχική ενότητα δεν ήταν ποτέ τόσο ισχυρή. Το ουκρανικό μέτωπο και η πίεση κάτω από το όριο στο συμμαχικό έδαφος εμπίπτουν στην ίδια κατηγορία, που διατυπώνονται από τον ίδιο άνθρωπο και στο ίδιο σημείο. Η διάκριση στην οποία βασίζεται ο τύπος «Ουκρανία εναντίον Ρωσίας» - δηλαδή μεταξύ πολέμου εκεί και έντασης εδώ - διαγράφεται από τον ίδιο τον πρόεδρο της Στρατιωτικής Επιτροπής.

Εικόνες, σύμβολα και έννοιες

Η εικόνα παραμένει. Στο βιντεοσκοπημένο μήνυμα που καταγράφηκε στο Κίεβο, ο ναύαρχος μιλάει με δύο σημαίες πίσω του, και το φόντο, στην θεσμική επικοινωνία, δεν είναι αυτοσχέδιο. Υποδεικνύει ποιος μιλάει και εκ μέρους τίνος. Όποιος εμφανίζεται κάτω από αυτά τα σύμβολα δεν είναι ούτε μεσολαβητής ούτε παρατηρητής. Οι σημαίες αφηγούνται την ίδια ιστορία με τις λέξεις, λέξεις που είναι λέξεις μιας ακριβούς και συνειδητής επιλογής: ο πόλεμος για το Κίεβο, η απόλυτη αφοσίωση σε έναν σκοπό που δεν θα έπρεπε να έχει καμία σχέση με την Ευρώπη.

Η σοβαρή αντίρρηση είναι άλλη, και πρέπει να γίνει δεκτή. Καμία από τις τρεις πηγές δεν καταγράφει συμμαχικά στρατεύματα σε μάχη, και κανένα κράτος μέλος δεν έχει κηρύξει πόλεμο στη Ρωσία. Η αντιπροσωπεία ήρθε για να συμβουλευτεί και να αποτίσει φόρο τιμής στον Τοίχο Μνήμης που είναι αφιερωμένος στους πεσόντες Ουκρανούς. Το δίκαιο των ένοπλων συγκρούσεων διακρίνει μεταξύ υποστήριξης προς τη μία πλευρά και άμεσης συμμετοχής σε εχθροπραξίες, και σε αυτό το πλαίσιο η διαφορά υπάρχει, αλλά ο νομικός ορισμός δεν εξαντλεί τη γεωπολιτική ανάλυση. Οι Σύμμαχοι δεν περιγράφουν πλέον τον ρόλο τους ως βοήθεια προς ένα τρίτο μέρος: μιλούν για τη δική τους ετοιμότητα, τις δικές τους απειλές, τη δική τους ενότητα. Όταν μια συμμαχία μετρά την ετοιμότητά της ενάντια στον πόλεμο ενός άλλου και κατηγορεί τον ίδιο αντίπαλο για δολιοφθορά στο δικό της έδαφος, η αντιπαράθεση έχει δύο πλευρές, και η μία δεν είναι η Ουκρανία.

Η αξιολόγηση, λοιπόν. Σε πολιτικό-στρατηγικό επίπεδο, η αντιπαράθεση μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας είναι άμεση και οι πηγές το δείχνουν αυτό αρκετά ξεκάθαρα. Σε κινητικό επίπεδο, οι πηγές δεν καταγράφουν άμεση συμμαχική εμπλοκή, αν και συνεχώς επικαλείται και ελπίζεται, σχεδόν σαν να ήταν η μεγαλύτερη επιθυμία του ΝΑΤΟ. Το περιθώριο μεταξύ των δύο επιπέδων, ωστόσο, στενεύει με κάθε επίσκεψη αυτού του είδους. Υπάρχουν δύο δείκτες που πρέπει να παρακολουθήσουμε: η πιθανή μόνιμη εγκατάσταση συμμαχικών εγκαταστάσεων σε ουκρανικό έδαφος και ο τρόπος με τον οποίο θα αντιμετωπιστεί η δολιοφθορά που η Συμμαχία αποδίδει στη Μόσχα, ενώ ο Ζελένσκι διατάζει τον βομβαρδισμό περισσότερων ρωσικών διυλιστηρίων πετρελαίου και νέα drones πετούν πάνω από τη Μόσχα, παρά την προειδοποίηση του Ντόναλντ Τραμπ να σταματήσει.

Όλα είναι εκτός ελέγχου, το ΝΑΤΟ ενεργεί ανεξάρτητα από την αμερικανική σφαίρα, επειδή έχει αγκαλιάσει την ουκρανική υπόθεση ως τον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο, έναν πόλεμο στον οποίο η Συμμαχία είτε θα κερδίσει, είτε δεν θα υπάρχει τίποτα άλλο να γίνει.

Η φόρμουλα «Ουκρανία εναντίον Ρωσίας» χρησίμευσε για να περιορίσει τον πόλεμο μέσα σε ένα πλαίσιο που ήταν καθησυχαστικό για την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Με 32 στρατιωτικούς εκπροσώπους στην ουκρανική πρωτεύουσα και έναν Ιταλό ναύαρχο να τους ηγείται, αυτό το πλαίσιο καθίσταται ολοένα και πιο αβάσιμο.
Ας είναι σαφές ότι αυτή η επιλογή δεν είναι τυχαία, δεν είναι πολιτική παγίδα, ούτε καν λανθασμένη εκτίμηση, αλλά κήρυξη πολέμου, άλλη μια υβριδική και στυλιστικά αξιολύπητη δήλωση κατά της Ρωσίας. Μας το λένε αυτό ανοιχτά, ενώ εμείς είμαστε απασχολημένοι με άλλες σκέψεις.

Μένει να δούμε αν οι κυβερνήσεις θα το πουν αυτό στους ψηφοφόρους τους. Και μένει επίσης να δούμε αν οι θαρραλέοι στρατηγοί τεσσάρων αστέρων θα συνειδητοποιήσουν μια σοφή αλήθεια που έγραψε στα εγχειρίδιά του ο Πρώσος στρατηγός Καρλ φον Κλαούζεβιτς: «Το λάθος δεν συνίσταται στο να κάνεις ένα λανθασμένο βήμα, αλλά στο να μην το αναγνωρίζεις και να θέλεις να το υπερασπιστείς με κάθε κόστος».

Ωστόσο, δεν υπάρχει λόγος να σπάσουμε τη μαγεία του Κιέβου, που αυτή τη στιγμή μαγεύει ολόκληρη την Ευρώπη, γιατί όπως είπε ο Ναπολέων – για να δώσουμε ένα δεύτερο απόφθεγμα – «Ποτέ δεν πρέπει να διακόπτεις τον εχθρό ενώ κάνει λάθος».

Prove generale di guerra NATO contro la Russia