Συνέχεια από Πέμπτη 26. Μαρτίου 2026
ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Α. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥΣυνάξεις γιά νέους
Ἐφηβεία, γάμος, ἀγαμία
Τόμος Α΄
Πορεία πρός τήν ὡριμότητα.
Anima, animus.
ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
B10
Δύο ὅροι τῆς ψυχολογίας τοῦ βάθους
Anima και animus μέσα στον γάμο
Μυστηριώδης ή πορεία πρός τόν γάμο
Ο γάμος μιὰ ἀτέλειωτη γνωριμία
Βέβαια, αὐτή ἡ κοινωνία δὲν εἶναι κάτι που γίνεται σε τέλειο βαθμό εὐθὺς ἐξαρχῆς. Ὁ γάμος δὲν εἶναι τὸ τέλος, ἀλλὰ ἡ ἀρχή, τρόπον τινά, τῆς κοινωνίας αὐτῆς. Πιστεύω ὅτι ἕνας ἐπιτυχημένος γάμος, ἕνας γάμος που από πλευράς διολογικής, ψυχολογικῆς καὶ πνευματικῆς γίνεται ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὅσο εἶναι δυνατόν καλύτερα, είναι μια ατέλειωτη γνωριμία καὶ μια ατέλειωτη ένωση. Κάτι εἶναι τέλειο, εφόσον, ὅσο κι αν φαίνεται παράξενο, έχει περιθώρια περαιτέρω τελειοποιήσεως. Κάτι που το νιώθουμε τέλειο, χωρίς ἄλλη δυνατότητα τελειοποιήσεως, δὲν ἔχει μέσα του τὸ στοιχεῖο τῆς τελειότητος εἶναι ἔξω ἀπὸ τὴν τελειότητα. Καὶ ἡ πνευματική ζωή, όχι μόνο ενόσω εἴμαστε ἐδῶ στη γῆ, ἀλλὰ καὶ στὴν ἄλλη ζωή, δὲν θὰ εἶναι κάτι που φθάνει κάπου καὶ μετά σταματά, ἀλλὰ θὰ εἶναι μια συνεχής ἀνανέωση, ἕνα, ἂν θέλετε, συνεχές βύθισμα μέσα στην ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, μια συνεχής πρόσληψη τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.
Καὶ ὁ γάμος ἀπό μιά πλευρά ἔτσι εἶναι. Ἄλλωστε, μην ξεχνούμε ὅτι ὁ Κύριος χρησιμοποιεῖ τὴν πραγματικότητα τοῦ γάμου ὡς παράδειγμα, για νὰ μᾶς βοηθήσει να καταλάβουμε τη στενή σχέση που πρέπει νὰ ἔχουμε μαζί του καὶ τὴν ἀγάπη που πρέπει νὰ ἔχουμε γι' αὐτόν. Ὁ γάμος λοιπόν ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς εἶναι, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, μια συνεχής νέα γνωριμία, ἕνα συνεχές ἀλληλοδόσιμο καὶ ἀλληλοβύθισμα καὶ ἀπὸ πνευματικῆς ἀπόψεως και ενώπιον Θεοῦ. Ἂν το πράγμα φθάσει σὲ ἕνα τέλος, καὶ ἀπό κεῖ καὶ πέρα εἶναι μια ρουτίνα, τότε νομίζω ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ ἐπιτυχημένος ἕνας τέτοιος γάμος. Είναι λοιπόν μιὰ ἀρχὴ ὁ γὰ μος δὲν εἶναι ἕνα τέλος. Καί ὅλο προχωρεῖ κανείς ἀπό τελειότητα σε τελειότητα.
Γιὰ νὰ μπεῖ κανείς σ' αὐτόν τον σωστό δρόμο, γιὰ νὰ κάνει ἀρχή, παίζουν σπουδαίο ρόλο ή anima καί ὁ animus, στοιχεῖα πού ὁ Θεός δέν ἔβαλε τυχαία μέσα μας, ἀφοῦ αὐτὰ ἐξυπηρετοῦν στην ἀληθινή γνωριμία τῶν δύο ἀνθρώπων που θα ἔλθουν εἰς γάμου κοινωνίαν. Γι' αὐτό λοιπόν πέρα ἀπό τή λογική, πέρα ἀπό τὸ ὅτι θα βάλει κανείς κάτω τα πράγματα καί θά τα μελετήσει πρίν κάνει τον γάμο του, πρέπει νὰ ὑπάρχει κατ' ἀρχήν αὐτό το δεδομένο, αὐτή ἡ βάση, δηλαδή ἡ γνώση, ή συ-νειδητοποίηση καὶ ἡ ἀνάπτυξη τῆς anima καὶ τοῦ animus. Επομένως, ἄς μήν περιφρονοῦν τήν anima ὁ νέος καὶ τὸν animus ἡ νέα πού ἔχουν μέσα τους ἀντίστοιχα. Ἀπό αὐτή την πλευρά θα μπορούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι καλό εἶναι νὰ τὰ φυλάει κανείς αὐτά ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ.
Θὰ ἤθελα νὰ τονίσω ὅτι πρέπει να προσέχου-με πάρα πολύ. Πέρα ἀπό τὸ ὅτι ἡ anima καί ὁ animus μπορεῖ νὰ εἶναι σὲ ἀπωθημένη κατάσταση και να δημιουργήσουν φοβερές ἀταξίες καί φοβερα παθήματα στή ζωή, καλό εἶναι ἕνας νέος να προσέχει μήπως τυχόν ἡ anima του εἶναι διογκωμέ-νη. Το ἴδιο και μια νέα.
Ἐγώ θὰ μποροῦσα νὰ πῶ ὅτι, ἐὰν ἕνας νέος ἔχει ὀγδόντα τοῖς ἑκατό animus, εἶναι δηλαδή ὀγδόντα τοῖς ἑκατὸ ἄνδρας, καὶ εἴκοσι τοῖς ἑκατό ἔχει anima μέσα του, τότε ταιριάζει σ' αὐτόν μια νέα -ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς- ἡ ὁποία ἔχει ὀγδόν τα τοῖς ἑκατό anima, δηλαδή εἶναι ὀγδόντα τοῖς ἑκατὸ γυναίκα, καὶ εἴκοσι τοῖς ἑκατὸ ἔχει animus.
Ἡ μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ὁ καθένας βάζει ἀπὸ τὴ δική του πλευρά τον animus ἢ τὴν anima, ὁπότε το ἄθροισμα τοῦ animus τοῦ νέου καὶ τῆς νέας εἶναι ἑκατό, ὅπως ἀντίστοιχα καὶ τῆς anima. Θα μπο ρούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι σ' αὐτή την περίπτωση ἔχουμε δύο ὁλοκληρωμένους ἀνθρώπους. Ὅταν αὐτὰ εἶναι διογκωμένα, εάν δηλαδή, ἐνῶ ἔχει κανείς εἴκοσι τοῖς ἑκατό anima, γιά διαφόρους λόγους τή ζεῖ διπλάσια, σαράντα τοῖς ἑκατό, τότε ὁπωσδήποτε θα πέσει σε παγίδα. Το ίδιο μπορεῖ νὰ συμβεῖ καὶ σε μια γυναίκα.
Ὁ πλατωνικός ἔρωτας
Ὑπάρχει λοιπόν ἡ anima στούς ἄνδρες, ὁ animus στις γυναίκες, ποὺ ἡ παρουσία τους μέσα μας δημιουργεῖ, ἐκτὸς ἀπό ὅσα ἀναφέραμε, καί ἄλλα παρατράγουδα καὶ ἄλλες ἀνωμαλίες στη ζωή. Εἶναι ὅμως, θα λέγαμε, καί δωρεά ἀπὸ τὸν Θεό, χάρη ἀπό τὸν Θεό, για να βοηθοῦν στὴν ἕνωση τῶν δύο ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐνώνονται ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί προσφέρονται τελικά στον Θεό.
Θυμηθείτε ἐκεῖνο ποὺ ἔχουμε πεῖ, ὅτι ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς γυναίκας πιο πολύ ἐκδηλώνεται ὁ ψυχικός κόσμος, τοῦ ὁποίου μιὰ ἐκδήλωση εἶναι ὁ λεγόμενος πλατωνικός ἔρωτας, πού δημιουργεῖ πάρα πολλά προβλήματα σήμερα στοὺς ἀνθρώπους. Μερικοί δυστυχῶς δὲν ξέρουν τι τους γίνεται καί τὸν ἐκτιμοῦν, ἐνῶ μέσα στον χριστιανισμό δέν μπο ρεῖ νὰ σταθεῖ. Ὅταν κανείς δὲν τὸ ξέρει καὶ ἔχει σε ἐκτίμηση κάτι τέτοια, στο τέλος πέφτει σε παγίδες, ποὺ μόνο ἐμεῖς, ὡς ἐκ τῆς θέσεώς μας, μποροῦμε κάπως νὰ τίς ξέρουμε, ἀπό τίς ὁποῖες δέν μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος να ξεγλιτώσει.
Ἀπὸ τὴν πλευρά λοιπόν τῆς γυναίκας ἐκδηλώνεται περισσότερο ὁ ψυχικός κόσμος, ὁ συναισθηματικός κόσμος, ἐνῶ ἡ ἄλλη πραγματικότητα, ἡ περισσότερο βιολογική, δὲν κάνει τὴν ἐμφάνισή της σε πρώτη φάση, παρὰ ἀφοῦ ἐκδηλωθεῖ ὁ συ-ναισθηματικός κόσμος της. Θέλω να τονίσω ὅτι κατά κανόνα, ὅταν ἐκδηλώνεται ὁ ψυχικός κόσμος ἀπὸ τὴν πλευρά τῆς γυναίκας πρὸς ἕνα πρόσωπο τοῦ ἄλλου φύλου, ὅποιο κι ἄν εἶναι, καί αὐτό γίνεται μέσα στα πλαίσια τῆς ἀλληλοέλξεως, τότε ἀπα-ραιτήτως, το καταλαβαίνει δέν το καταλαβαίνει, παρουσιάζεται καί ἡ ἄλλη πραγματικότητα, ἡ πεζή, ἄσχετα ἐάν δέν παίρνει τη μορφή τῆς πράξε ως, τή μορφή τῶν χτυπητῶν καὶ ρεαλιστικῶν ἐκδηλώσεων. Πάντως, παρουσιάζεται καί αὐτή. Αὐτά τὰ λέω, γιατί πρέπει πάρα πολύ να προσέχουμε.
Πιθανόν να νομίζει μια νέα, ἄν ἐπιτρέπεται να μιλήσω πιο συγκεκριμένα, ὅτι σέβεται ἕνα πρόσωπο, ὅτι τὸ ἐκτιμᾶ, καὶ τὴν ἀναπαύει αὐτό. Εάν ὅμως αὐτὰ τὰ αἰσθήματα δὲν ἔχουν πνευματικό χαρακτήρα –καί ὑπάρχουν τρόποι, γιὰ νὰ τὸ διαπιστώσει κανείς- όπωσδήποτε πίσω ἀπό αὐτὴ τὴν ἐκδήλωση ὑπάρχει ἡ ἄλλη πραγματικότητα, ἡ πεζή, καί, ὅπως καταλαβαίνετε, αὐτό εἶναι ἐφάμαρτο.
Αὐτός εἶναι ὁ λόγος που παρουσιάζονται οἱ λεγόμενες προσκολλήσεις καὶ ἄλλες ἀνεξήγητες καταστάσεις, ποὺ εἶναι παρεξηγήσιμες. Χρειάζεται πάρα πολύ να προσέχουν οἱ κοπέλες, ἀλλὰ καὶ οἱ νέοι, διότι καὶ σ' αὐτούς μπορεῖ νὰ παρουσιαστούν τέτοιες ἀκατανόητες καταστάσεις.
Θέλω να τονίσω –ἂν ἐπιτρέπεται- ὅτι το σέξ εἶναι μια πραγματικότητα πού δέν μπορεῖ κανείς να τη διαγράψει με μια μονοκονδυλιά. Εἶναι μια πραγματικότητα πού δέν μπορεῖ κανείς να την ἀμφισβητήσει, δὲν μπορεῖ νὰ τὴν παραγνωρίσει.
Αὐτά που λέμε ἴσως ἐνδιαφέρουν πιο πολύ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶναι πρὸς τὸ παρόν ἄγαμοι ἤ θέλουν να μείνουν ἄγαμοι. Κάτι ἤξεραν οἱ Πατέρες οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀκολουθήσει τὸν ἄγαμο βίο καί ἐλάμβαναν τα μέτρα τους. Δέν χαρίζονταν καθόλου στον ἑαυτό τους. Δέν μπορεῖ νὰ παίζει κανείς με πράγματα μὲ τὰ ὁποῖα δέν ἐπιτρέπεται να παί ζει, «ἐν οὐ παικτοῖς».
Κάθιζε κάτω ὁ ἅγιος τὸν ἑαυτό του καί ἔκανε ἀνάλογο ἀγώνα, για να ξεπεράσει, ὡς ἄνθρωπος πού διάλεξε τον δρόμο τῆς ἀγαμίας, τίς ὅποιες δυ-σκολίες καὶ νὰ εἰσέλθει πλέον στην πνευματική σφαίρα καὶ νὰ ζεῖ ἐκεῖ καὶ νὰ χαίρεται τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, χωρίς τις πεζότητες τῶν σχέσεων τῶν δύο φύλων. Οἱ ὁποῖες πεζότητες μέσα στον γάμο μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν μαζί με τη χάρη, μαζί με το Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ· ἔξω ὅμως ἀπό τὸν γάμο εἶναι τελείως ἀντίθετες πρὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. Καί ὅταν ἀκόμη οἱ Πατέρες ἔφθαναν σε καλή πνευμα τική κατάσταση, πάλι είχαν στὸν νοῦ τους ὅτι εἶναι ενδεχόμενο κανείς να βρεθεῖ ἐκεῖ ἀπό ὅπου ἔχει ξε φύγει. Δεν μπορούμε να παίζουμε. Χρειάζεται πάρα πολύ μεγάλη προσοχή.
Ἀπὸ τὴ στιγμή που καταλαβαίνει ἕνας νέος, μια νέα ὅτι σὰν νὰ ἀναπαύεται, σὰν νὰ εὐχαρι στεῖται μὲ ἕνα πρόσωπο τοῦ ἄλλου φύλου, ἀμέσως πρέπει να λαμβάνει τα μέτρα του καί νὰ μὴν ἀφή νεται σ' αὐτὸ ποὺ αἰσθάνεται, ὅσο κι ἄν φαίνονται αὐτὰ ἐκ πρώτης ὄψεως ὅτι δὲν εἶναι ἐφάμαρτα. Ἄν προσέξει κανείς κατά βάθος, θα διαπιστώσει ὅτι κάποιες ἐσωτερικές ἤ ἐξωτερικές ἐκδηλώσεις του δὲν δικαιολογοῦνται, καί ἀφοῦ δὲν δικαιολογοῦνται, κάτι τὸ ἐπιλήψιμο ὑπάρχει στη μέση. Μακριά λοι πὸν ἀπό μιά τέτοια γνωριμία. Ἀλλά πρέπει νὰ ἔχει κανείς το κουράγιο να ἐνεργήσει ἔτσι.
Επειδή το θέμα μας εἶναι «ἐφηβεία, γάμος, ἀγαμία», χρειαζόταν νὰ ποῦμε καί αὐτά πού ἀνα-φέρονται, ἐπαναλαμβάνω, περισσότερο στούς ἀγά-μους, δεδομένου μάλιστα ὅτι οἱ πιο πολλοί ἀκόμη εἶστε ἄγαμοι, ἄσχετα ἄν αὔριο θά εἶστε ἔγγαμοι.
Συνεχίζεται με: Είναι απαραίτητη η γνώση για να σωθούμε;
Anima και animus μέσα στον γάμο
Μυστηριώδης ή πορεία πρός τόν γάμο
Ο γάμος μιὰ ἀτέλειωτη γνωριμία
Βέβαια, αὐτή ἡ κοινωνία δὲν εἶναι κάτι που γίνεται σε τέλειο βαθμό εὐθὺς ἐξαρχῆς. Ὁ γάμος δὲν εἶναι τὸ τέλος, ἀλλὰ ἡ ἀρχή, τρόπον τινά, τῆς κοινωνίας αὐτῆς. Πιστεύω ὅτι ἕνας ἐπιτυχημένος γάμος, ἕνας γάμος που από πλευράς διολογικής, ψυχολογικῆς καὶ πνευματικῆς γίνεται ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὅσο εἶναι δυνατόν καλύτερα, είναι μια ατέλειωτη γνωριμία καὶ μια ατέλειωτη ένωση. Κάτι εἶναι τέλειο, εφόσον, ὅσο κι αν φαίνεται παράξενο, έχει περιθώρια περαιτέρω τελειοποιήσεως. Κάτι που το νιώθουμε τέλειο, χωρίς ἄλλη δυνατότητα τελειοποιήσεως, δὲν ἔχει μέσα του τὸ στοιχεῖο τῆς τελειότητος εἶναι ἔξω ἀπὸ τὴν τελειότητα. Καὶ ἡ πνευματική ζωή, όχι μόνο ενόσω εἴμαστε ἐδῶ στη γῆ, ἀλλὰ καὶ στὴν ἄλλη ζωή, δὲν θὰ εἶναι κάτι που φθάνει κάπου καὶ μετά σταματά, ἀλλὰ θὰ εἶναι μια συνεχής ἀνανέωση, ἕνα, ἂν θέλετε, συνεχές βύθισμα μέσα στην ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, μια συνεχής πρόσληψη τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.
Καὶ ὁ γάμος ἀπό μιά πλευρά ἔτσι εἶναι. Ἄλλωστε, μην ξεχνούμε ὅτι ὁ Κύριος χρησιμοποιεῖ τὴν πραγματικότητα τοῦ γάμου ὡς παράδειγμα, για νὰ μᾶς βοηθήσει να καταλάβουμε τη στενή σχέση που πρέπει νὰ ἔχουμε μαζί του καὶ τὴν ἀγάπη που πρέπει νὰ ἔχουμε γι' αὐτόν. Ὁ γάμος λοιπόν ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς εἶναι, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, μια συνεχής νέα γνωριμία, ἕνα συνεχές ἀλληλοδόσιμο καὶ ἀλληλοβύθισμα καὶ ἀπὸ πνευματικῆς ἀπόψεως και ενώπιον Θεοῦ. Ἂν το πράγμα φθάσει σὲ ἕνα τέλος, καὶ ἀπό κεῖ καὶ πέρα εἶναι μια ρουτίνα, τότε νομίζω ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ ἐπιτυχημένος ἕνας τέτοιος γάμος. Είναι λοιπόν μιὰ ἀρχὴ ὁ γὰ μος δὲν εἶναι ἕνα τέλος. Καί ὅλο προχωρεῖ κανείς ἀπό τελειότητα σε τελειότητα.
Γιὰ νὰ μπεῖ κανείς σ' αὐτόν τον σωστό δρόμο, γιὰ νὰ κάνει ἀρχή, παίζουν σπουδαίο ρόλο ή anima καί ὁ animus, στοιχεῖα πού ὁ Θεός δέν ἔβαλε τυχαία μέσα μας, ἀφοῦ αὐτὰ ἐξυπηρετοῦν στην ἀληθινή γνωριμία τῶν δύο ἀνθρώπων που θα ἔλθουν εἰς γάμου κοινωνίαν. Γι' αὐτό λοιπόν πέρα ἀπό τή λογική, πέρα ἀπό τὸ ὅτι θα βάλει κανείς κάτω τα πράγματα καί θά τα μελετήσει πρίν κάνει τον γάμο του, πρέπει νὰ ὑπάρχει κατ' ἀρχήν αὐτό το δεδομένο, αὐτή ἡ βάση, δηλαδή ἡ γνώση, ή συ-νειδητοποίηση καὶ ἡ ἀνάπτυξη τῆς anima καὶ τοῦ animus. Επομένως, ἄς μήν περιφρονοῦν τήν anima ὁ νέος καὶ τὸν animus ἡ νέα πού ἔχουν μέσα τους ἀντίστοιχα. Ἀπό αὐτή την πλευρά θα μπορούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι καλό εἶναι νὰ τὰ φυλάει κανείς αὐτά ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ.
Θὰ ἤθελα νὰ τονίσω ὅτι πρέπει να προσέχου-με πάρα πολύ. Πέρα ἀπό τὸ ὅτι ἡ anima καί ὁ animus μπορεῖ νὰ εἶναι σὲ ἀπωθημένη κατάσταση και να δημιουργήσουν φοβερές ἀταξίες καί φοβερα παθήματα στή ζωή, καλό εἶναι ἕνας νέος να προσέχει μήπως τυχόν ἡ anima του εἶναι διογκωμέ-νη. Το ἴδιο και μια νέα.
Ἐγώ θὰ μποροῦσα νὰ πῶ ὅτι, ἐὰν ἕνας νέος ἔχει ὀγδόντα τοῖς ἑκατό animus, εἶναι δηλαδή ὀγδόντα τοῖς ἑκατὸ ἄνδρας, καὶ εἴκοσι τοῖς ἑκατό ἔχει anima μέσα του, τότε ταιριάζει σ' αὐτόν μια νέα -ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς- ἡ ὁποία ἔχει ὀγδόν τα τοῖς ἑκατό anima, δηλαδή εἶναι ὀγδόντα τοῖς ἑκατὸ γυναίκα, καὶ εἴκοσι τοῖς ἑκατὸ ἔχει animus.
Ἡ μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ὁ καθένας βάζει ἀπὸ τὴ δική του πλευρά τον animus ἢ τὴν anima, ὁπότε το ἄθροισμα τοῦ animus τοῦ νέου καὶ τῆς νέας εἶναι ἑκατό, ὅπως ἀντίστοιχα καὶ τῆς anima. Θα μπο ρούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι σ' αὐτή την περίπτωση ἔχουμε δύο ὁλοκληρωμένους ἀνθρώπους. Ὅταν αὐτὰ εἶναι διογκωμένα, εάν δηλαδή, ἐνῶ ἔχει κανείς εἴκοσι τοῖς ἑκατό anima, γιά διαφόρους λόγους τή ζεῖ διπλάσια, σαράντα τοῖς ἑκατό, τότε ὁπωσδήποτε θα πέσει σε παγίδα. Το ίδιο μπορεῖ νὰ συμβεῖ καὶ σε μια γυναίκα.
Ὁ πλατωνικός ἔρωτας
Ὑπάρχει λοιπόν ἡ anima στούς ἄνδρες, ὁ animus στις γυναίκες, ποὺ ἡ παρουσία τους μέσα μας δημιουργεῖ, ἐκτὸς ἀπό ὅσα ἀναφέραμε, καί ἄλλα παρατράγουδα καὶ ἄλλες ἀνωμαλίες στη ζωή. Εἶναι ὅμως, θα λέγαμε, καί δωρεά ἀπὸ τὸν Θεό, χάρη ἀπό τὸν Θεό, για να βοηθοῦν στὴν ἕνωση τῶν δύο ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐνώνονται ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί προσφέρονται τελικά στον Θεό.
Θυμηθείτε ἐκεῖνο ποὺ ἔχουμε πεῖ, ὅτι ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς γυναίκας πιο πολύ ἐκδηλώνεται ὁ ψυχικός κόσμος, τοῦ ὁποίου μιὰ ἐκδήλωση εἶναι ὁ λεγόμενος πλατωνικός ἔρωτας, πού δημιουργεῖ πάρα πολλά προβλήματα σήμερα στοὺς ἀνθρώπους. Μερικοί δυστυχῶς δὲν ξέρουν τι τους γίνεται καί τὸν ἐκτιμοῦν, ἐνῶ μέσα στον χριστιανισμό δέν μπο ρεῖ νὰ σταθεῖ. Ὅταν κανείς δὲν τὸ ξέρει καὶ ἔχει σε ἐκτίμηση κάτι τέτοια, στο τέλος πέφτει σε παγίδες, ποὺ μόνο ἐμεῖς, ὡς ἐκ τῆς θέσεώς μας, μποροῦμε κάπως νὰ τίς ξέρουμε, ἀπό τίς ὁποῖες δέν μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος να ξεγλιτώσει.
Ἀπὸ τὴν πλευρά λοιπόν τῆς γυναίκας ἐκδηλώνεται περισσότερο ὁ ψυχικός κόσμος, ὁ συναισθηματικός κόσμος, ἐνῶ ἡ ἄλλη πραγματικότητα, ἡ περισσότερο βιολογική, δὲν κάνει τὴν ἐμφάνισή της σε πρώτη φάση, παρὰ ἀφοῦ ἐκδηλωθεῖ ὁ συ-ναισθηματικός κόσμος της. Θέλω να τονίσω ὅτι κατά κανόνα, ὅταν ἐκδηλώνεται ὁ ψυχικός κόσμος ἀπὸ τὴν πλευρά τῆς γυναίκας πρὸς ἕνα πρόσωπο τοῦ ἄλλου φύλου, ὅποιο κι ἄν εἶναι, καί αὐτό γίνεται μέσα στα πλαίσια τῆς ἀλληλοέλξεως, τότε ἀπα-ραιτήτως, το καταλαβαίνει δέν το καταλαβαίνει, παρουσιάζεται καί ἡ ἄλλη πραγματικότητα, ἡ πεζή, ἄσχετα ἐάν δέν παίρνει τη μορφή τῆς πράξε ως, τή μορφή τῶν χτυπητῶν καὶ ρεαλιστικῶν ἐκδηλώσεων. Πάντως, παρουσιάζεται καί αὐτή. Αὐτά τὰ λέω, γιατί πρέπει πάρα πολύ να προσέχουμε.
Πιθανόν να νομίζει μια νέα, ἄν ἐπιτρέπεται να μιλήσω πιο συγκεκριμένα, ὅτι σέβεται ἕνα πρόσωπο, ὅτι τὸ ἐκτιμᾶ, καὶ τὴν ἀναπαύει αὐτό. Εάν ὅμως αὐτὰ τὰ αἰσθήματα δὲν ἔχουν πνευματικό χαρακτήρα –καί ὑπάρχουν τρόποι, γιὰ νὰ τὸ διαπιστώσει κανείς- όπωσδήποτε πίσω ἀπό αὐτὴ τὴν ἐκδήλωση ὑπάρχει ἡ ἄλλη πραγματικότητα, ἡ πεζή, καί, ὅπως καταλαβαίνετε, αὐτό εἶναι ἐφάμαρτο.
Αὐτός εἶναι ὁ λόγος που παρουσιάζονται οἱ λεγόμενες προσκολλήσεις καὶ ἄλλες ἀνεξήγητες καταστάσεις, ποὺ εἶναι παρεξηγήσιμες. Χρειάζεται πάρα πολύ να προσέχουν οἱ κοπέλες, ἀλλὰ καὶ οἱ νέοι, διότι καὶ σ' αὐτούς μπορεῖ νὰ παρουσιαστούν τέτοιες ἀκατανόητες καταστάσεις.
Θέλω να τονίσω –ἂν ἐπιτρέπεται- ὅτι το σέξ εἶναι μια πραγματικότητα πού δέν μπορεῖ κανείς να τη διαγράψει με μια μονοκονδυλιά. Εἶναι μια πραγματικότητα πού δέν μπορεῖ κανείς να την ἀμφισβητήσει, δὲν μπορεῖ νὰ τὴν παραγνωρίσει.
Αὐτά που λέμε ἴσως ἐνδιαφέρουν πιο πολύ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶναι πρὸς τὸ παρόν ἄγαμοι ἤ θέλουν να μείνουν ἄγαμοι. Κάτι ἤξεραν οἱ Πατέρες οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀκολουθήσει τὸν ἄγαμο βίο καί ἐλάμβαναν τα μέτρα τους. Δέν χαρίζονταν καθόλου στον ἑαυτό τους. Δέν μπορεῖ νὰ παίζει κανείς με πράγματα μὲ τὰ ὁποῖα δέν ἐπιτρέπεται να παί ζει, «ἐν οὐ παικτοῖς».
Κάθιζε κάτω ὁ ἅγιος τὸν ἑαυτό του καί ἔκανε ἀνάλογο ἀγώνα, για να ξεπεράσει, ὡς ἄνθρωπος πού διάλεξε τον δρόμο τῆς ἀγαμίας, τίς ὅποιες δυ-σκολίες καὶ νὰ εἰσέλθει πλέον στην πνευματική σφαίρα καὶ νὰ ζεῖ ἐκεῖ καὶ νὰ χαίρεται τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, χωρίς τις πεζότητες τῶν σχέσεων τῶν δύο φύλων. Οἱ ὁποῖες πεζότητες μέσα στον γάμο μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν μαζί με τη χάρη, μαζί με το Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ· ἔξω ὅμως ἀπό τὸν γάμο εἶναι τελείως ἀντίθετες πρὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. Καί ὅταν ἀκόμη οἱ Πατέρες ἔφθαναν σε καλή πνευμα τική κατάσταση, πάλι είχαν στὸν νοῦ τους ὅτι εἶναι ενδεχόμενο κανείς να βρεθεῖ ἐκεῖ ἀπό ὅπου ἔχει ξε φύγει. Δεν μπορούμε να παίζουμε. Χρειάζεται πάρα πολύ μεγάλη προσοχή.
Ἀπὸ τὴ στιγμή που καταλαβαίνει ἕνας νέος, μια νέα ὅτι σὰν νὰ ἀναπαύεται, σὰν νὰ εὐχαρι στεῖται μὲ ἕνα πρόσωπο τοῦ ἄλλου φύλου, ἀμέσως πρέπει να λαμβάνει τα μέτρα του καί νὰ μὴν ἀφή νεται σ' αὐτὸ ποὺ αἰσθάνεται, ὅσο κι ἄν φαίνονται αὐτὰ ἐκ πρώτης ὄψεως ὅτι δὲν εἶναι ἐφάμαρτα. Ἄν προσέξει κανείς κατά βάθος, θα διαπιστώσει ὅτι κάποιες ἐσωτερικές ἤ ἐξωτερικές ἐκδηλώσεις του δὲν δικαιολογοῦνται, καί ἀφοῦ δὲν δικαιολογοῦνται, κάτι τὸ ἐπιλήψιμο ὑπάρχει στη μέση. Μακριά λοι πὸν ἀπό μιά τέτοια γνωριμία. Ἀλλά πρέπει νὰ ἔχει κανείς το κουράγιο να ἐνεργήσει ἔτσι.
Επειδή το θέμα μας εἶναι «ἐφηβεία, γάμος, ἀγαμία», χρειαζόταν νὰ ποῦμε καί αὐτά πού ἀνα-φέρονται, ἐπαναλαμβάνω, περισσότερο στούς ἀγά-μους, δεδομένου μάλιστα ὅτι οἱ πιο πολλοί ἀκόμη εἶστε ἄγαμοι, ἄσχετα ἄν αὔριο θά εἶστε ἔγγαμοι.
Συνεχίζεται με: Είναι απαραίτητη η γνώση για να σωθούμε;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου