Η Αυτού Μεγαλειότητα Κάρολος Γ΄, απεσταλμένος των αυτοκρατόρων Ρότσιλντ, επίσης γνωστός στους θαυμαστές του ως ο καλύτερος φίλος του αείμνηστου παιδεραστή και βιαστή Τζίμι Σάβιλ και ο αδελφός του καλύτερου φίλου του Τζέφρι Έπσταϊν, Άντριου, παλαιότερα γνωστού ως Πρίγκιπα Άντριου, ταξίδεψε στην Ουάσινγκτον και τίμησε μια κοινή συνεδρίαση του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών με μια εμπνευσμένη ομιλία στην οποία έκρινε σκόπιμο να παροτρύνει τους Αμερικανούς να προχωρήσουν επιτέλους στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο . Να τι είπε η Αυτού Μεγαλειότητα:
«Αμέσως μετά την 11η Σεπτεμβρίου, όταν το ΝΑΤΟ επικαλέστηκε για πρώτη φορά το Άρθρο 5 και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στάθηκε ενωμένο απέναντι στην τρομοκρατία, ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα μαζί, όπως κάνουν οι λαοί μας για πάνω από έναν αιώνα: δίπλα-δίπλα σε δύο παγκόσμιους πολέμους, στον Ψυχρό Πόλεμο, στο Αφγανιστάν και στις στιγμές που καθόρισαν την κοινή μας ασφάλεια. Σήμερα, κύριε Πρόεδρε, χρειάζεται η ίδια ακλόνητη αποφασιστικότητα για να υπερασπιστούμε την Ουκρανία και τον πιο γενναίο λαό της».
Η εξύμνηση προηγούμενων πολέμων, ιδιαίτερα αυτού στο Αφγανιστάν, και η επίκληση του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ, που ορίζεται ως «απαραίτητος για την άμυνα της Ουκρανίας», αντιπροσώπευε μια όχι και τόσο συγκαλυμμένη πρόσκληση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες να πάνε σε πόλεμο εναντίον της Ρωσίας: έναν ακόμη μεγάλο πόλεμο στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Και η έκκληση αυτού του Βασιλιά για τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε δεκτή με ενθουσιώδη χειροκροτήματα από πολιτικούς που κατά τα άλλα υποστηρίζουν με πάθος τις διαμαρτυρίες «Χωρίς Βασιλείς» στις χώρες τους. Μην νομίζετε ότι αυτή η θέση έρχεται σε αντίθεση με την προηγούμενη ανάρτηση : πράγματι, είναι ακριβώς η προφανής ήττα που ωθεί τους πιο στενούς και διεστραμμένους ηγέτες του χρηματοπιστωτικού παγκοσμιοποίησης να επιδιώξουν χρεοκοπία, αντί για συμβιβασμό.
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι όλα αυτά έχουν το επίκεντρό τους στο Λονδίνο και γύρω από αυτό: η βρετανική πολιτική τάξη έχει μια παθολογική εμμονή με τη Ρωσία για σχεδόν δύο αιώνες, σχεδιάζοντας πολέμους εναντίον της χώρας τουλάχιστον από τον Κριμαϊκό Πόλεμο του 1853. Σε κάθε ευκαιρία, η Βρετανία επιδιώκει σταθερά να διεξάγει τέτοιους πολέμους στο παρασκήνιο, υποκινώντας άλλες δυνάμεις να πολεμήσουν άμεσα. Ένα από τα πιο κραυγαλέα παραδείγματα ήταν η χρήση της Γερμανίας του Χίτλερ για την προετοιμασία της μεγαλύτερης δύναμης εισβολής που έγινε ποτέ το 1941, με πάνω από 3,8 εκατομμύρια στρατιώτες. Αυτή δεν ήταν μια πραγματική «γερμανική εισβολή», όπως υποδηλώνουν τα μαθήματα ιστορίας μας. Ήταν μια εισβολή υπό γερμανική ηγεσία . Η δύναμη εισβολής, 3,8 εκατομμυρίων (αυξημένη σε έξι εκατομμύρια τον πρώτο χρόνο του πολέμου), προερχόταν από σχεδόν κάθε ευρωπαϊκή χώρα. Η Σοβιετική Ένωση απέκρουσε την εισβολή με κόστος 27 εκατομμύρια θύματα. Ένας στους εννέα Ρώσους πέθανε και σχεδόν κάθε ρωσική οικογένεια έχασε ένα μέλος σε αυτόν τον πόλεμο. Όταν έγινε σαφές ότι η εισβολή είχε αποτύχει και ότι ο στρατός του Χίτλερ θα ηττηθεί, οι Βρετανοί Αρχηγοί Επιτελείων ανέπτυξαν το « Σχέδιο Αδιανόητο »: ένα νέο και βελτιωμένο σχέδιο για επίθεση στη Ρωσία.
Το έγγραφο, που παρουσιάστηκε στον Ουίνστον Τσώρτσιλ στις 22 Μαΐου 1945 , πρότεινε μια αιφνιδιαστική επίθεση στη Ρωσία, προγραμματισμένη για την 1η Ιουλίου 1945, από συνδυασμένες βρετανικές και αμερικανικές δυνάμεις, υποστηριζόμενες από πολωνικά και γερμανικά στρατεύματα. Ο πολιτικός στόχος του έργου ήταν να «υποτάξουμε τη Ρωσία στη θέλησή μας». Δύο χρόνια μετά τη διατύπωση του «Project Unthinkable», η βρετανική κυβέρνηση συνέταξε τα « βασικά στοιχεία της αμυντικής μας πολιτικής », επιβεβαιώνοντας ότι «η πιο πιθανή και μεγαλύτερη απειλή για τα συμφέροντά μας προέρχεται από τη Ρωσία» και ότι ήταν απαραίτητο να «εξασφαλιστεί η ενεργός και έγκαιρη υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και των κρατών της Δυτικής Ευρώπης». Τώρα που ο πόλεμος στην Ουκρανία κατευθυνόταν σαφώς προς το ίδιο αποτέλεσμα με την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα του Χίτλερ, η ενεργός αμερικανική υποστήριξη έγινε εξαιρετικά επείγουσα, γι' αυτό και ο Βασιλιάς Τσακ εργάστηκε σκληρά για να κερδίσει την υποστήριξη του αμερικανικού κοινού και να αναβιώσει το Project Unthinkable.
Αυτή η εμμονή αποτελεί πλέον θανάσιμη απειλή για ολόκληρο τον κόσμο και μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα τελειώσει με μια ομιλία: θα εξαπολυθούν άγριες εκστρατείες άσκησης πίεσης και επιρροής, οι οποίες ενδεχομένως θα απαιτήσουν μια καλά ενορχηστρωμένη επίθεση με ψευδή σημαία που θα αποδοθεί στη Ρωσία. Αξίζει να θυμηθούμε ότι πέρυσι αποκαλύφθηκε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν και είναι έτοιμο να βοηθήσει την Ουκρανία να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα. Η εγκληματική τρέλα πίσω από όλα αυτά είναι πραγματικά ακατανόητη και θυμίζει το αινιγματικό σχόλιο του Ουίνστον Τσώρτσιλ όταν έμαθε για τον βάναυσο βομβαρδισμό του Ρότερνταμ από τους Συμμάχους: «Αδιάκριτος πόλεμος υποβρυχίων. Αδιάκριτη αεροπορική επίθεση: αυτός είναι ολοκληρωτικός πόλεμος... Ο χρόνος, ο ωκεανός, ένας Βόρειος Αστέρας και μια υψηλή κλίκα μας έχουν κάνει αυτό που είμαστε». Το τι είναι αυτά, το αφήνω στην κρίση του αναγνώστη.
Re Carlo va alla guerra, ma la vuole mondiale | il Simplicissimus
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου