Συνέχεια από Κυριακή 12 Απριλίου 2026
Ερμηνεία του Συμβόλου της Πίστεως 2
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
…ΚΑΙ ΕΙΣ ΕΝΑΝ ΚΥΡΙΟΝ ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ, ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟΝ ΜΟΝΟΓΕΝΗ, ΤΟΝ ΕΚ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΑ ΠΡΟ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ
Νέο φως πέφτει επάνω σας, μορφωμένοι, εσείς που φέρετε μέσα σας την εικόνα του Θεού.
Μέσα από το πέπλο, που άνοιξε το χέρι του Υψίστου, ένα νέο ρεύμα φωτός πέφτει επάνω σας, και λάμπετε πλέον ως υιοί του Θεού.
Αυτό το φως σας αποκαλύπτει το αιώνιο μυστήριο, το χαρμόσυνο μυστήριο της αιώνιας πατρότητας και της αιώνιας υιότητας.
Μέσα σε αυτό το φως κατεβαίνει ευλογία επάνω σας και βάλσαμο παρηγοριάς στα δακρυσμένα μάτια σας.
Ένας και μόνο είναι ο Κύριος Ιησούς, και ως Χριστός και ως Υιός του Θεού.
Ως Χριστός, δηλαδή ως Μεσσίας, είναι ένας και μοναδικός από την αρχή έως το τέλος του κόσμου.
Άλλον Μεσσία το ανθρώπινο γένος ούτε μπορεί να βρει ούτε πρέπει να περιμένει.
«Θα εμφανιστούν ψευδοχριστοί… και θα πλανήσουν πολλούς» (Ματθ. 24, 5.24),
όπως προείπε ο Ένας, ο Αληθινός, ο Αψευδής, ο Παντογνώστης.
Ψευδομεσσίες υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν ολοένα και περισσότερο όσο πλησιάζει το τέλος του ανθρώπινου γένους.
Αλλά ένας και μόνο είναι ο αληθινός Μεσσίας, ο αψευδής Χριστός, ο ασύγκριτος Φιλάνθρωπος.
Αυτός ο Αληθινός είναι Μεσσίας για όλα τα έθνη και τις φυλές της γης, σε όλη την οικουμένη και για όλους τους χρόνους.
Είναι ο ένας και μοναδικός Μεσσίας και για τους ζωντανούς και για τους νεκρούς: για όσους ήταν, όσους είναι και όσους θα έρθουν.
Γι’ αυτό καλείστε εσείς, οι μορφωμένοι, να πείτε στα έθνη και στους λαούς:
Ω λαοί και έθνη, μπορείτε να έχετε μεγάλους ανθρώπους, μεγαλύτερους από τους μεγάλους·
μπορείτε να έχετε ευγενείς υιούς και θυγατέρες, ευγενέστερους από τους ευγενείς·
αλλά ένας είναι ο Μεσσίας όλων σας — ένας και μοναδικός.
Μην περιμένετε άλλον και μην αναζητείτε άλλον.
Διότι όποιος έρθει με αυτό το όνομα, εκτός από Εκείνον τον Μοναδικό, είναι ψεύδος και υιός του ψεύδους.
«Τότε, αν σας πουν: ιδού εδώ είναι ο Μεσσίας ή εκεί, μη πιστεύσετε» (Ματθ. 24, 23).
Μη γίνεστε σαν τους Ιουδαίους που περιμένουν συνεχώς τον δικό τους εθνικό Μεσσία.
Δεν θα έρθει ούτε εβραϊκός, ούτε ρωσικός, ούτε ινδικός, ούτε αμερικανικός Μεσσίας.
Διότι γνώρισμα του αληθινού Μεσσία είναι να είναι πανανθρώπινος, να φανερώνεται μπροστά σε όλους, πάνω από όλους και για όλους.
Τέτοιον Μεσσία έχετε, ω λαοί και έθνη, όπως έχετε τον λαμπρό ήλιο στον ουρανό.
Και όπως ένας ήλιος φωτίζει όλους — λευκούς, μαύρους, κίτρινους και ερυθρούς — έτσι ένας Μεσσίας φωτίζει όλους, λάμπει για όλους, υπηρετεί όλους και κυριαρχεί πάνω σε όλους.
Ζητά κανείς άλλον ήλιο; Όχι.
Γιατί λοιπόν να ζητά άλλον Μεσσία, όταν το φως του Ιησού είναι πιο καθαρό από το φως του ήλιου — πιο λαμπρό, πιο καθολικό, πιο ζωοποιό, πιο χαρμόσυνο και σωτήριο;
Προσέχετε τους νέους «μεσσίες», ω λαοί και έθνη, και προσέχετε τους πολλούς «μεσσίες», διότι είναι ψυχοφθόροι και υπηρέτες του πονηρού.
Ο σατανάς θέλει να μειώσει τη σημασία του Κυρίου Ιησού, μετατρέποντας το μοναδικό και ουράνιο αξίωμα του Χριστού σε ένα είδος «παρασήμου» που το απονέμει σε πολλούς.[Ο ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΞΕ ΚΑΙ ΔΟΞΑΣΕ ΤΟΝ ΨΕΥΔΟΜΕΣΣΙΑ ΤΟΝ ΜΟΟΝ ΠΑΡΑΣΥΡΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ. ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΔΙΑΘΕΤΕΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΣΤΕΡΕΙ, ΤΟΝ ΖΗΖΙΟΥΛΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΝ ΑΓΕΛΗ ΤΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ]
Αλλά να γνωρίζετε: άλλο είναι να είναι κανείς αληθινός στρατηγός και άλλο να φέρει τα παράσημα χωρίς να είναι.
Ο Μεσσίας σας έχει ένα σημείο, ένα γνώρισμα: τον Σταυρό.
Σταυρό που είναι ταυτόχρονα και λάβαρο νίκης.
Από αυτό θα αναγνωρίσετε τον Μεσσία σας, τον ένα και αληθινό.[ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΩΑΜΕΘΑΝΟΥΣ, Ο ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΚΗΡΥΚΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ Ο ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ. Ο ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΚΑΡΡΙΕΡΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΠ. ΠΑΥΛΟΥ]
Αυτός είναι Εκείνος που κάποτε μπήκε στον αγρό σκυφτός για να σπείρει,
και που θα ξαναέρθει όρθιος για να θερίσει μέσω των αγγέλων.
Ο μόνος Μεσσίας του κόσμου είναι ο ίδιος ο Μονογενής Υιός του Θεού, γεννημένος από τον Πατέρα πριν από όλους τους αιώνες.
Αυτό είναι το ουράνιο σφράγισμά Του, η εγγύηση της αληθινής Μεσσιανικότητάς Του.
Όποιος αρνείται ότι ο Ιησούς είναι ο Μεσσίας, πέφτει στο ψεύδος.
Το λέει και ο Απόστολος: «Ποιος είναι ψεύτης, αν όχι εκείνος που αρνείται ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός;» (Α΄ Ιω. 2,22).
Θα μπορούσε κανείς μικρότερος από τον Υιό του Θεού να είναι Μεσσίας;
Και θα μπορούσαν οι άνθρωποι να δεχθούν κάποιον μικρότερο;
Έπρεπε με αίμα να ανανεωθεί το γηρασμένο και φθαρμένο δέντρο της ανθρωπότητας.
Κανενός άλλου το αίμα δεν ήταν αρκετά καθαρό, αρκετά νέο και ζωοποιό — παρά μόνο το αίμα του Υιού του Θεού.
Ας υψωθεί λοιπόν τώρα ο νους σας προς τον Μονογενή Υιό του Θεού,
εσείς οι μορφωμένοι που φέρετε μέσα σας την εικόνα του Θεού. Θα Τον αναγνωρίσετε αμέσως μέσω της εικόνας του Θεού που υπάρχει μέσα σας, και αναγνωρίζοντάς Τον θα χαρείτε. Μονογενής Υιός του Θεού ονομάζεται ο Χριστός, διότι είναι πράγματι ο μόνος Υιός που γεννήθηκε από τον Θεό Πατέρα. Από τη στιγμή που ονομάζετε τον Ύψιστο Πατέρα, ήδη έχετε επιβεβαιώσει την ύπαρξη του Υιού. Δεν ονομάζεται πατέρας όποιος είναι άτεκνος, ούτε γεννήτορας όποιος δεν γεννά. Έτσι λέγει ο Ύψιστος μέσω του προφήτη Του: «Μήπως εγώ, που ανοίγω τη μήτρα, δεν θα γεννήσω; λέγει ο Κύριος· μήπως εγώ, που δίνω να γεννιέται, θα μείνω άκαρπος; λέγει ο Θεός σου» (Ησ. 66, 9). Ας μη αμφιβάλλει λοιπόν κανείς ότι ο Θεός είναι γεννήτορας, ούτε για τον Μονογενή Υιό του Θεού.
Μπορεί να υπάρχει αγαθό στον κόσμο που να μην υπάρχει στον Θεό και από τον Θεό; Και η γέννηση είναι αγαθό. Άρα υπάρχει και στον Θεό — όχι ως ιδέα αλλά ως πραγματικότητα, αιώνια πραγματικότητα, αφού και ο Θεός είναι αιώνιος. Μάρτυρας είναι ο ίδιος ο Θεός. Ο ίδιος ο Θεός Πατέρας μαρτύρησε και αποκάλυψε τον Χριστό ως Υιό Του: πρώτα μέσω των προφητών λέγοντας: «Υιός μου είσαι εσύ, εγώ σήμερα σε γέννησα» (Ψαλμ. 2, 7) — και αυτό το «σήμερα» είναι αιώνιο! Και έπειτα άμεσα, με τη φωνή Του, δύο φορές: στον Ιορδάνη και στο όρος Θαβώρ — «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, στον οποίο ευδόκησα· αυτόν να ακούτε». Ποιος θα μπορούσε τελικά να γνωρίζει καλύτερα τον Κύριο Ιησού Χριστό από τον ίδιο Του τον εαυτό; Και Εκείνος είπε για τον εαυτό Του: «Εγώ είμαι Υιός του Θεού» (Ιω. 10, 36).
Όπως κανείς από τους λογικούς ανθρώπους δεν μπορεί να ονομάσει τον πατέρα πατέρα και να αρνηθεί τον υιό, έτσι και κανείς δεν μπορεί να ονομάσει τον υιό υιό και να αρνηθεί τον πατέρα. Πώς θα ήταν δυνατόν να υπάρχει πατέρας χωρίς παιδί και υιός χωρίς γονέα; Και γι’ αυτό σας μιλά πάλι εκείνος που έγειρε την κεφαλή του στο στήθος του Υιού του Θεού: «Όποιος αρνείται τον Υιό, ούτε τον Πατέρα έχει· και όποιος ομολογεί τον Υιό, έχει και τον Πατέρα» (Α΄ Ιω. 2, 23).
Κάποιος πλούσιος άνθρωπος είχε έναν και μοναδικό υιό. Ήταν δε αυτός ο άνθρωπος πολύ ελεήμων. Και όταν άκουσε ότι υπήρχαν πολλά ορφανά στην περιοχή του, τα λυπήθηκε· πήγε και τα συγκέντρωσε και τα έφερε στο σπίτι του. Και έκανε το σπίτι του δικό τους σπίτι και τον πλούτο του δικό τους πλούτο. Και όταν τους προσφωνούσε, τους έλεγε: «παιδιά μου!», όπως ακριβώς προσφωνούσε και τον μοναδικό του υιό λέγοντας: «παιδί μου!». Ποια είναι λοιπόν η διαφορά;
Εσείς, οι μορφωμένοι, αντιλαμβάνεστε εύκολα τη διαφορά. Η διαφορά είναι φανερή: εκείνος ο πλούσιος άνθρωπος ήταν πατέρας κατά φύσιν μόνο ενός και μοναδικού υιού, ενώ κατά χάριν ονομάστηκε πατέρας και όλων εκείνων των ορφανών στο σπίτι του. Εκείνος ο μοναδικός υιός ήταν υιός του εκ γεννήσεως, ενώ όλοι οι άλλοι ήταν υιοί του κατά υιοθεσία. Συγγένεια κατά φύσιν και συγγένεια κατά χάριν — αυτή είναι η διαφορά.
Αυτό σας λέγεται, λογικοί άνθρωποι, για να είστε οπλισμένοι απέναντι σε εκείνους που λένε με θράσος: «εμείς αναγνωρίζουμε ότι ο Χριστός είναι Υιός του Θεού όπως είμαστε και όλοι εμείς υιοί του Θεού». Ρωτήστε τους ήρεμα και ταπεινά: πώς εννοείτε ότι είστε όλοι υιοί του Θεού, και εσείς και ο Χριστός; Είστε όλοι κατά χάριν ή όλοι κατά φύσιν; Πείτε μας: πώς είναι δυνατόν ο αναμάρτητος Χριστός να είναι Υιός του Θεού κατά χάριν, και πώς είναι δυνατόν εσείς οι αμαρτωλοί να είστε υιοί του Θεού κατά φύσιν; Ο Θεός είναι αναμάρτητος — όλοι το αναγνωρίζετε. Ο αναμάρτητος γεννά μόνο αναμάρτητο. Πώς θα γεννηθεί αμαρτωλός από Εκείνον που είναι χωρίς αμαρτία; Μπορεί κανείς να δώσει αυτό που δεν έχει; Και ποιος από τους ανθρώπους είναι χωρίς αμαρτία, ώστε να μπορεί να ονομαστεί Υιός του Θεού κατά ουσίαν;
Κατά φύσιν ή κατά ουσίαν μπορεί να ονομαστεί Υιός του Θεού μόνο εκείνος που φέρει μέσα του τις θεϊκές ιδιότητες και δυνάμεις του Θεού Πατέρα. Με άλλα λόγια, μόνο ο Θεός μπορεί να είναι Υιός του Θεού. Δεν σας μαρτυρεί όλη η ορατή φύση με μία φωνή ότι το γεννημένο είναι της ίδιας φύσεως με τον γεννήτορα; Η βελανιδιά γεννά βελανιδιά, το περιστέρι περιστέρι, το λιοντάρι λιοντάρι, ο αετός αετό, ο άνθρωπος άνθρωπο — και έτσι παντού σε όλη τη ζωντανή φύση. Τι μπορεί να γεννήσει ο Θεός παρά Θεό; Ο αιώνιος Υιός του Θεού, γεννημένος από τον Θεό Πατέρα, είναι λοιπόν Θεός. Και αυτό μαρτυρείται τόσο από τη φύση όσο και από τον ίδιο τον Κύριο.
Αφού λοιπόν ο αναμάρτητος Χριστός είναι Υιός του Θεού κατά ουσίαν, εσείς οι αμαρτωλοί μπορείτε να ονομαστείτε υιοί του Θεού μόνο κατά χάριν, κατά δώρο, κατά υιοθεσία.
Πριν από όλους τους αιώνες γεννήθηκε ο Υιός από τον Πατέρα. Ο ίδιος ο Υιός του Θεού μαρτύρησε αυτό λέγοντας: «Πριν γεννηθεί ο Αβραάμ, εγώ είμαι» (Ιω. 8, 58). Και πάλι, όταν τον ρωτούσαν «Ποιος είσαι;», απάντησε: «Η Αρχή» (Ιω. 8, 25). Με αυτό έδειξε την υπερχρονική προέλευσή Του και την αιώνια υιότητά Του. Είναι η Αρχή όλων των δημιουργημάτων. Όπως ο Πατέρας είναι αιώνιος, έτσι αιώνια είναι και η πατρότητά Του και αιώνια η υιότητα.
Αυτή είναι η πίστη των ψυχών που είναι γεμάτες αγάπη. Την πίστη αυτή δύσκολα τη δέχονται ψυχές χωρίς αγάπη. Οι γονείς που αγαπούν βαθιά τα παιδιά τους και τα παιδιά που αγαπούν βαθιά τους γονείς τους τη δέχονται με χαρά. Το ανεξήγητο μυστήριο της αγάπης μεταξύ γονέων και παιδιών φωτίζεται από το φως της θείας πατρότητας και της θείας υιότητας. Μόνο μέσα σε αυτό το φως μπορούν να κατανοήσουν ότι η αγάπη τους δεν είναι γήινη αλλά ουράνια.
Αυτή η αγάπη είναι αναμμένη από την αιώνια αγάπη του Πατέρα και του Υιού στον Θεό. Γι’ αυτό όλοι οι γονείς που αγαπούν τα παιδιά τους και τα παιδιά που αγαπούν τους γονείς τους δέχονται με χαρά την πίστη στον αιώνιο Πατέρα και στον συναΐδιο Υιό.
Αυτή είναι η πίστη σας, Χριστοφόροι, και η πίστη των πατέρων σας που σας αγάπησαν. Ας είναι και η πίστη των παιδιών σας που αγαπάτε. Αυτή είναι πίστη ακαταισχύντη, ορθόδοξη και σωτήρια.
Αληθινά, αυτή είναι η πίστη των μορφωμένων ανθρώπων, εκείνων που φέρουν μέσα τους την εικόνα του Θεού. Την ημέρα της Κρίσεως θα ελεηθούν και θα ονομαστούν ευλογημένοι.
ΙΗΣΟΥΣ. ΜΕΣΣΙΑΣ. ΥΙΟΣ
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
…ΚΑΙ ΕΙΣ ΕΝΑΝ ΚΥΡΙΟΝ ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ, ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟΝ ΜΟΝΟΓΕΝΗ, ΤΟΝ ΕΚ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΑ ΠΡΟ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ
Νέο φως πέφτει επάνω σας, μορφωμένοι, εσείς που φέρετε μέσα σας την εικόνα του Θεού.
Μέσα από το πέπλο, που άνοιξε το χέρι του Υψίστου, ένα νέο ρεύμα φωτός πέφτει επάνω σας, και λάμπετε πλέον ως υιοί του Θεού.
Αυτό το φως σας αποκαλύπτει το αιώνιο μυστήριο, το χαρμόσυνο μυστήριο της αιώνιας πατρότητας και της αιώνιας υιότητας.
Μέσα σε αυτό το φως κατεβαίνει ευλογία επάνω σας και βάλσαμο παρηγοριάς στα δακρυσμένα μάτια σας.
Ένας και μόνο είναι ο Κύριος Ιησούς, και ως Χριστός και ως Υιός του Θεού.
Ως Χριστός, δηλαδή ως Μεσσίας, είναι ένας και μοναδικός από την αρχή έως το τέλος του κόσμου.
Άλλον Μεσσία το ανθρώπινο γένος ούτε μπορεί να βρει ούτε πρέπει να περιμένει.
«Θα εμφανιστούν ψευδοχριστοί… και θα πλανήσουν πολλούς» (Ματθ. 24, 5.24),
όπως προείπε ο Ένας, ο Αληθινός, ο Αψευδής, ο Παντογνώστης.
Ψευδομεσσίες υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν ολοένα και περισσότερο όσο πλησιάζει το τέλος του ανθρώπινου γένους.
Αλλά ένας και μόνο είναι ο αληθινός Μεσσίας, ο αψευδής Χριστός, ο ασύγκριτος Φιλάνθρωπος.
Αυτός ο Αληθινός είναι Μεσσίας για όλα τα έθνη και τις φυλές της γης, σε όλη την οικουμένη και για όλους τους χρόνους.
Είναι ο ένας και μοναδικός Μεσσίας και για τους ζωντανούς και για τους νεκρούς: για όσους ήταν, όσους είναι και όσους θα έρθουν.
Γι’ αυτό καλείστε εσείς, οι μορφωμένοι, να πείτε στα έθνη και στους λαούς:
Ω λαοί και έθνη, μπορείτε να έχετε μεγάλους ανθρώπους, μεγαλύτερους από τους μεγάλους·
μπορείτε να έχετε ευγενείς υιούς και θυγατέρες, ευγενέστερους από τους ευγενείς·
αλλά ένας είναι ο Μεσσίας όλων σας — ένας και μοναδικός.
Μην περιμένετε άλλον και μην αναζητείτε άλλον.
Διότι όποιος έρθει με αυτό το όνομα, εκτός από Εκείνον τον Μοναδικό, είναι ψεύδος και υιός του ψεύδους.
«Τότε, αν σας πουν: ιδού εδώ είναι ο Μεσσίας ή εκεί, μη πιστεύσετε» (Ματθ. 24, 23).
Μη γίνεστε σαν τους Ιουδαίους που περιμένουν συνεχώς τον δικό τους εθνικό Μεσσία.
Δεν θα έρθει ούτε εβραϊκός, ούτε ρωσικός, ούτε ινδικός, ούτε αμερικανικός Μεσσίας.
Διότι γνώρισμα του αληθινού Μεσσία είναι να είναι πανανθρώπινος, να φανερώνεται μπροστά σε όλους, πάνω από όλους και για όλους.
Τέτοιον Μεσσία έχετε, ω λαοί και έθνη, όπως έχετε τον λαμπρό ήλιο στον ουρανό.
Και όπως ένας ήλιος φωτίζει όλους — λευκούς, μαύρους, κίτρινους και ερυθρούς — έτσι ένας Μεσσίας φωτίζει όλους, λάμπει για όλους, υπηρετεί όλους και κυριαρχεί πάνω σε όλους.
Ζητά κανείς άλλον ήλιο; Όχι.
Γιατί λοιπόν να ζητά άλλον Μεσσία, όταν το φως του Ιησού είναι πιο καθαρό από το φως του ήλιου — πιο λαμπρό, πιο καθολικό, πιο ζωοποιό, πιο χαρμόσυνο και σωτήριο;
Προσέχετε τους νέους «μεσσίες», ω λαοί και έθνη, και προσέχετε τους πολλούς «μεσσίες», διότι είναι ψυχοφθόροι και υπηρέτες του πονηρού.
Ο σατανάς θέλει να μειώσει τη σημασία του Κυρίου Ιησού, μετατρέποντας το μοναδικό και ουράνιο αξίωμα του Χριστού σε ένα είδος «παρασήμου» που το απονέμει σε πολλούς.[Ο ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΞΕ ΚΑΙ ΔΟΞΑΣΕ ΤΟΝ ΨΕΥΔΟΜΕΣΣΙΑ ΤΟΝ ΜΟΟΝ ΠΑΡΑΣΥΡΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ. ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΔΙΑΘΕΤΕΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΣΤΕΡΕΙ, ΤΟΝ ΖΗΖΙΟΥΛΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΝ ΑΓΕΛΗ ΤΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ]
Αλλά να γνωρίζετε: άλλο είναι να είναι κανείς αληθινός στρατηγός και άλλο να φέρει τα παράσημα χωρίς να είναι.
Ο Μεσσίας σας έχει ένα σημείο, ένα γνώρισμα: τον Σταυρό.
Σταυρό που είναι ταυτόχρονα και λάβαρο νίκης.
Από αυτό θα αναγνωρίσετε τον Μεσσία σας, τον ένα και αληθινό.[ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΩΑΜΕΘΑΝΟΥΣ, Ο ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΚΗΡΥΚΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ Ο ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ. Ο ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΚΑΡΡΙΕΡΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΠ. ΠΑΥΛΟΥ]
Αυτός είναι Εκείνος που κάποτε μπήκε στον αγρό σκυφτός για να σπείρει,
και που θα ξαναέρθει όρθιος για να θερίσει μέσω των αγγέλων.
Ο μόνος Μεσσίας του κόσμου είναι ο ίδιος ο Μονογενής Υιός του Θεού, γεννημένος από τον Πατέρα πριν από όλους τους αιώνες.
Αυτό είναι το ουράνιο σφράγισμά Του, η εγγύηση της αληθινής Μεσσιανικότητάς Του.
Όποιος αρνείται ότι ο Ιησούς είναι ο Μεσσίας, πέφτει στο ψεύδος.
Το λέει και ο Απόστολος: «Ποιος είναι ψεύτης, αν όχι εκείνος που αρνείται ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός;» (Α΄ Ιω. 2,22).
Θα μπορούσε κανείς μικρότερος από τον Υιό του Θεού να είναι Μεσσίας;
Και θα μπορούσαν οι άνθρωποι να δεχθούν κάποιον μικρότερο;
Έπρεπε με αίμα να ανανεωθεί το γηρασμένο και φθαρμένο δέντρο της ανθρωπότητας.
Κανενός άλλου το αίμα δεν ήταν αρκετά καθαρό, αρκετά νέο και ζωοποιό — παρά μόνο το αίμα του Υιού του Θεού.
Ας υψωθεί λοιπόν τώρα ο νους σας προς τον Μονογενή Υιό του Θεού,
εσείς οι μορφωμένοι που φέρετε μέσα σας την εικόνα του Θεού. Θα Τον αναγνωρίσετε αμέσως μέσω της εικόνας του Θεού που υπάρχει μέσα σας, και αναγνωρίζοντάς Τον θα χαρείτε. Μονογενής Υιός του Θεού ονομάζεται ο Χριστός, διότι είναι πράγματι ο μόνος Υιός που γεννήθηκε από τον Θεό Πατέρα. Από τη στιγμή που ονομάζετε τον Ύψιστο Πατέρα, ήδη έχετε επιβεβαιώσει την ύπαρξη του Υιού. Δεν ονομάζεται πατέρας όποιος είναι άτεκνος, ούτε γεννήτορας όποιος δεν γεννά. Έτσι λέγει ο Ύψιστος μέσω του προφήτη Του: «Μήπως εγώ, που ανοίγω τη μήτρα, δεν θα γεννήσω; λέγει ο Κύριος· μήπως εγώ, που δίνω να γεννιέται, θα μείνω άκαρπος; λέγει ο Θεός σου» (Ησ. 66, 9). Ας μη αμφιβάλλει λοιπόν κανείς ότι ο Θεός είναι γεννήτορας, ούτε για τον Μονογενή Υιό του Θεού.
Μπορεί να υπάρχει αγαθό στον κόσμο που να μην υπάρχει στον Θεό και από τον Θεό; Και η γέννηση είναι αγαθό. Άρα υπάρχει και στον Θεό — όχι ως ιδέα αλλά ως πραγματικότητα, αιώνια πραγματικότητα, αφού και ο Θεός είναι αιώνιος. Μάρτυρας είναι ο ίδιος ο Θεός. Ο ίδιος ο Θεός Πατέρας μαρτύρησε και αποκάλυψε τον Χριστό ως Υιό Του: πρώτα μέσω των προφητών λέγοντας: «Υιός μου είσαι εσύ, εγώ σήμερα σε γέννησα» (Ψαλμ. 2, 7) — και αυτό το «σήμερα» είναι αιώνιο! Και έπειτα άμεσα, με τη φωνή Του, δύο φορές: στον Ιορδάνη και στο όρος Θαβώρ — «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, στον οποίο ευδόκησα· αυτόν να ακούτε». Ποιος θα μπορούσε τελικά να γνωρίζει καλύτερα τον Κύριο Ιησού Χριστό από τον ίδιο Του τον εαυτό; Και Εκείνος είπε για τον εαυτό Του: «Εγώ είμαι Υιός του Θεού» (Ιω. 10, 36).
Όπως κανείς από τους λογικούς ανθρώπους δεν μπορεί να ονομάσει τον πατέρα πατέρα και να αρνηθεί τον υιό, έτσι και κανείς δεν μπορεί να ονομάσει τον υιό υιό και να αρνηθεί τον πατέρα. Πώς θα ήταν δυνατόν να υπάρχει πατέρας χωρίς παιδί και υιός χωρίς γονέα; Και γι’ αυτό σας μιλά πάλι εκείνος που έγειρε την κεφαλή του στο στήθος του Υιού του Θεού: «Όποιος αρνείται τον Υιό, ούτε τον Πατέρα έχει· και όποιος ομολογεί τον Υιό, έχει και τον Πατέρα» (Α΄ Ιω. 2, 23).
Κάποιος πλούσιος άνθρωπος είχε έναν και μοναδικό υιό. Ήταν δε αυτός ο άνθρωπος πολύ ελεήμων. Και όταν άκουσε ότι υπήρχαν πολλά ορφανά στην περιοχή του, τα λυπήθηκε· πήγε και τα συγκέντρωσε και τα έφερε στο σπίτι του. Και έκανε το σπίτι του δικό τους σπίτι και τον πλούτο του δικό τους πλούτο. Και όταν τους προσφωνούσε, τους έλεγε: «παιδιά μου!», όπως ακριβώς προσφωνούσε και τον μοναδικό του υιό λέγοντας: «παιδί μου!». Ποια είναι λοιπόν η διαφορά;
Εσείς, οι μορφωμένοι, αντιλαμβάνεστε εύκολα τη διαφορά. Η διαφορά είναι φανερή: εκείνος ο πλούσιος άνθρωπος ήταν πατέρας κατά φύσιν μόνο ενός και μοναδικού υιού, ενώ κατά χάριν ονομάστηκε πατέρας και όλων εκείνων των ορφανών στο σπίτι του. Εκείνος ο μοναδικός υιός ήταν υιός του εκ γεννήσεως, ενώ όλοι οι άλλοι ήταν υιοί του κατά υιοθεσία. Συγγένεια κατά φύσιν και συγγένεια κατά χάριν — αυτή είναι η διαφορά.
Αυτό σας λέγεται, λογικοί άνθρωποι, για να είστε οπλισμένοι απέναντι σε εκείνους που λένε με θράσος: «εμείς αναγνωρίζουμε ότι ο Χριστός είναι Υιός του Θεού όπως είμαστε και όλοι εμείς υιοί του Θεού». Ρωτήστε τους ήρεμα και ταπεινά: πώς εννοείτε ότι είστε όλοι υιοί του Θεού, και εσείς και ο Χριστός; Είστε όλοι κατά χάριν ή όλοι κατά φύσιν; Πείτε μας: πώς είναι δυνατόν ο αναμάρτητος Χριστός να είναι Υιός του Θεού κατά χάριν, και πώς είναι δυνατόν εσείς οι αμαρτωλοί να είστε υιοί του Θεού κατά φύσιν; Ο Θεός είναι αναμάρτητος — όλοι το αναγνωρίζετε. Ο αναμάρτητος γεννά μόνο αναμάρτητο. Πώς θα γεννηθεί αμαρτωλός από Εκείνον που είναι χωρίς αμαρτία; Μπορεί κανείς να δώσει αυτό που δεν έχει; Και ποιος από τους ανθρώπους είναι χωρίς αμαρτία, ώστε να μπορεί να ονομαστεί Υιός του Θεού κατά ουσίαν;
Κατά φύσιν ή κατά ουσίαν μπορεί να ονομαστεί Υιός του Θεού μόνο εκείνος που φέρει μέσα του τις θεϊκές ιδιότητες και δυνάμεις του Θεού Πατέρα. Με άλλα λόγια, μόνο ο Θεός μπορεί να είναι Υιός του Θεού. Δεν σας μαρτυρεί όλη η ορατή φύση με μία φωνή ότι το γεννημένο είναι της ίδιας φύσεως με τον γεννήτορα; Η βελανιδιά γεννά βελανιδιά, το περιστέρι περιστέρι, το λιοντάρι λιοντάρι, ο αετός αετό, ο άνθρωπος άνθρωπο — και έτσι παντού σε όλη τη ζωντανή φύση. Τι μπορεί να γεννήσει ο Θεός παρά Θεό; Ο αιώνιος Υιός του Θεού, γεννημένος από τον Θεό Πατέρα, είναι λοιπόν Θεός. Και αυτό μαρτυρείται τόσο από τη φύση όσο και από τον ίδιο τον Κύριο.
Αφού λοιπόν ο αναμάρτητος Χριστός είναι Υιός του Θεού κατά ουσίαν, εσείς οι αμαρτωλοί μπορείτε να ονομαστείτε υιοί του Θεού μόνο κατά χάριν, κατά δώρο, κατά υιοθεσία.
Πριν από όλους τους αιώνες γεννήθηκε ο Υιός από τον Πατέρα. Ο ίδιος ο Υιός του Θεού μαρτύρησε αυτό λέγοντας: «Πριν γεννηθεί ο Αβραάμ, εγώ είμαι» (Ιω. 8, 58). Και πάλι, όταν τον ρωτούσαν «Ποιος είσαι;», απάντησε: «Η Αρχή» (Ιω. 8, 25). Με αυτό έδειξε την υπερχρονική προέλευσή Του και την αιώνια υιότητά Του. Είναι η Αρχή όλων των δημιουργημάτων. Όπως ο Πατέρας είναι αιώνιος, έτσι αιώνια είναι και η πατρότητά Του και αιώνια η υιότητα.
Αυτή είναι η πίστη των ψυχών που είναι γεμάτες αγάπη. Την πίστη αυτή δύσκολα τη δέχονται ψυχές χωρίς αγάπη. Οι γονείς που αγαπούν βαθιά τα παιδιά τους και τα παιδιά που αγαπούν βαθιά τους γονείς τους τη δέχονται με χαρά. Το ανεξήγητο μυστήριο της αγάπης μεταξύ γονέων και παιδιών φωτίζεται από το φως της θείας πατρότητας και της θείας υιότητας. Μόνο μέσα σε αυτό το φως μπορούν να κατανοήσουν ότι η αγάπη τους δεν είναι γήινη αλλά ουράνια.
Αυτή η αγάπη είναι αναμμένη από την αιώνια αγάπη του Πατέρα και του Υιού στον Θεό. Γι’ αυτό όλοι οι γονείς που αγαπούν τα παιδιά τους και τα παιδιά που αγαπούν τους γονείς τους δέχονται με χαρά την πίστη στον αιώνιο Πατέρα και στον συναΐδιο Υιό.
Αυτή είναι η πίστη σας, Χριστοφόροι, και η πίστη των πατέρων σας που σας αγάπησαν. Ας είναι και η πίστη των παιδιών σας που αγαπάτε. Αυτή είναι πίστη ακαταισχύντη, ορθόδοξη και σωτήρια.
Αληθινά, αυτή είναι η πίστη των μορφωμένων ανθρώπων, εκείνων που φέρουν μέσα τους την εικόνα του Θεού. Την ημέρα της Κρίσεως θα ελεηθούν και θα ονομαστούν ευλογημένοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου