Συνέχεια από Κυριακή 22. Μαρτίου 2026
ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Α. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥΣυνάξεις γιά νέους
Ἐφηβεία, γάμος, ἀγαμία
Τόμος Α΄
Πορεία πρός τήν ὡριμότητα.
Anima, animus.
ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
B9
Δύο ὅροι τῆς ψυχολογίας τοῦ βάθους
Anima και animus μέσα στον γάμο
Μυστηριώδης ή πορεία πρός τόν γάμο
Ἔχουμε ἀναφερθεῖ στήν anima καί τόν animus, καὶ ἴσως λίγο να μπλεχτήκαμε, καί πιθανόν αὐτά τὰ δύο –τὸ ἕνα στούς ἄνδρες καὶ τὸ ἄλλο στις γυναῖκες– νὰ τὰ εἴδαμε σὰν ἐχθρούς και να τα πήραμε με κακό μάτι. Νομίζω ὅμως ὅτι πρέπει να τα δοῦμε καί με συμπάθεια, γιατί ἔχουν καί καλό σκοπό. Εἶναι χρειαζούμενα.
Θυμάστε ὅτι ἔχουμε πεῖ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῶν συ νάξεών μας να μήν παίρνετε κατά γράμμα ὅσα λέμε ἐδῶ, γιατί μπορεῖ νὰ πέφτουμε καί ἔξω. Προ-σπαθοῦμε, καθώς ζοῦμε μέσα στον κόσμο καὶ ἔχου με ἐπαφή μέ τούς ἀνθρώπους, νὰ ἐπισημαίνουμε μερικές ἀλήθειες, τίς ὁποῖες καὶ ἀναφέρουμε στις ὁμιλίες. Πιστεύω λοιπόν ὅτι, ἐάν ἔλειπε ἡ anima ἀπὸ τοὺς ἄνδρες καί ὁ animus ἀπὸ τις γυναῖκες, θὰ ἦταν ἀκόμη χειρότερα τα πράγματα. Τότε θα ἦταν ποὺ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ὑπάρχει καμιά συν νεννόηση, προκειμένου νὰ ἔλθουν οἱ ἄνθρωποι εἰς γάμου κοινωνίαν, και, κατά κάποιον τρόπο, θα ἦταν ἀταίριαστα τὰ ζευγάρια, ἀταίριαστες αὐτές οἱ ἑνώσεις.
Κρυπτογραφικός κώδικας
Θα πρέπει να ξέρετε, ἢ μᾶλλον ξέρετε ἐσεῖς πιο καλά ἀπό μένα, ἀλλὰ δὲν πειράζει να τα λέμε κι ἐδῶ ἔτσι κάπως ἐπίσημα, ὅτι ἕνας γάμος δέν εἶναι θέμα μόνο λογικῆς. Βεβαίως, ὁ ἄνθρωπος ὡς λογικό ὄν κάνει τοῦτο ἤ ἐκεῖνο καὶ ἑπομένως, καὶ ὅσον ἀφορᾶ τὸ σπουδαιότερο γεγονός τῆς ζωῆς του, τον γάμο, ὡς λογικό ὄν ἐνεργεῖ. Δὲν θὰ πάει στα τυφλά οὔτε θὰ ἀποφύγει νὰ ἐξετάσει, νὰ ἐρευνήσει, να προσέξει ὁρισμένα πράγματα. Θα τα προσέξει, θὰ τὰ ἐρευνήσει ὡς λογικό ὂν, ἀλλά τελικὰ ὁ γάμος δὲν εἶναι θέμα τόσο λογικῆς, ὅσο εἶναι θέμα μυστηρίου. Μυστηρίου ὄχι μόνο με την ἔννοια ὅτι θὰ γίνει το μυστήριο στήν ἐκκλησία, και ὅτι θὰ ζήσει κανείς τον γάμο ὡς μυστήριο, ἀλλά καὶ μὲ τὴν ἔννοια ὅτι φθάνει κανείς μέχρις ἐκεῖ κατά ἕνα μυστηριώδη τρόπο.
Προκειμένου νὰ ἀποφασίσει κανείς γιὰ τὸν γάμο, δὲν ἀρκεῖ νὰ καθίσει κάτω και να κάνει λογαριασμούς και συμφωνίες, νὰ ὑπολογίσει τὰ ὑπέρ καὶ τὰ κατά, καὶ ἔτσι, καταστρώνοντας τὴν ἐξίσωση καί προχωρώντας στην πράξη να φθάσει στο συμπέρασμα: τόσο σύν τόσο ἴσον γάμος. Ὁ γάμος εἶναι μυστήριο. Δηλαδή, φθάνει κανείς ἐκεῖ κατά ἕνα μυστηριώδη τρόπο, κατά ἕναν τρόπο που ἴσως δέν μπορεῖ νὰ ἐξηγήσει. Δὲν εἶναι λίγες οἱ φορές ποὺ ἕνας νέος δὲν μπορεῖ νὰ πεῖ γιατί ἀποφασίζει να παντρευτεί τὴν ἄλφα γυναίκα· ὅπως ἐπίσης καί μια νέα μπορεῖ νὰ βρεθεῖ νὰ ἔχει τὴν ἴδια ἀπορία· νὰ μὴν ξέρει δηλαδή γιατί παντρεύεται τὸν ἄλφα νέο. Μπορεῖ νὰ πεῖ γι' αὐτὸν τὸν λόγο, γιὰ ἐκεῖνον, γιὰ τὸν ἄλλον, ἀλλά τελικά, βαθύτερα διαισθάνεται πώς ὑπάρχει κάτι ἀκόμη πού δέν μπορεῖ νὰ τὸ ἐκφράσει. Αὐτό εἶναι τὸ μυστηριώδες στον γάμο. Επαναλαμβάνω, ὁ γάμος εἶναι μυστήριο ὄχι μόνο διότι βιώνεται ὡς μυστήριο, ὄχι μόνο διότι τελεῖται στὴν ἐκκλησία, ἀλλά καί διότι φθάνει κανείς ὡς τον γάμο κατά ἕνα μυστηριώδη τρόπο. Νὰ ποῦμε ὅτι ἀπό ἐντελῶς ἀνθρώπινη πλευρά αὐτή εἶναι ἡ βαθύτερη χάρη τοῦ γάμου; Ἴσως.
Πάντως, αὐτό πού κάνει μυστηριώδη τήν που ρεία πρός τον γάμο και στὸ ἕνα φύλο καί στο ἄλλο εἶναι ἡ anima καί ὁ animus. H anima εἶναι ἐκείνη που σὰν ἕνας κρυπτογραφικός κώδικας θά βοηθήσει ἕνα νέο. Ὑποθέτω ὅτι ἔχετε ὑπ' ὄψιν σας τί θὰ πεῖ κρυπτογραφικός κώδικας ή κρυπτογραφι-κή, ὅπως ἀλλιῶς λέγεται, κλείδα. Ὁ κώδικας πού ἀποκρυπτογραφεῖ, τρόπον τινά, στον νέο τήν ψυχολογική κατάσταση τῆς νέας, το βαθύτερο μυστη ριώδες «εἶναι» της εἶναι ἡ anima, ἡ ὁποία σάν να τοῦ μιλάει κατ᾿ ἄλλον τρόπο εἶναι ἀκατανόητα πολλά πράγματα. Καθώς ὁ ἐσωτερικός κόσμος τοῦ νέου συλλαμβάνει κάποιο σήμα, ἡ anima του ὡς κλείδα -κάθε anima εἶναι καί μια ξεχωριστή κλεί δα- ἀποκρυπτογραφεῖ τὸ σῆμα καὶ τὸ ἑρμηνεύει. Ὅπως καί ὁ animus ἀποτελεῖ, κατά κάποιον τρό πο, μια κλείδα για τη νέα, πού ἀποκρυπτογραφεί μυστηριώδεις καταστάσεις του νέου. Ἡ anima καὶ ὁ animus λοιπόν εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα κατά μυ στηριώδη τρόπο -χωρίς πολύ-πολύ να χωράει ἡ λογική- βοηθοῦν· ἡ μέν anima τὸν νέο, για να καταλάβει ποιά νέα περίπου εἶναι γι' αὐτόν, καί ὁ animus τή νέα, για να καταλάβει ποιός νέος εἶναι γι' αὐτὴν.
Ὁ νέος-ή η νέα ἀναπαύεται μέσα σου;
Ἐγώ τὸ πιστεύω καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ἀληθινό, εἶναι σωστό αὐτό: ὅταν δύο νέοι σκέπτονται να ἔλθουν εἰς γάμου κοινωνίαν, μποροῦν νὰ τοὺς βοη θήσουν ἐξωτερικά ὁ πνευματικός, οἱ γονεῖς, οἱ στε νοί φίλοι, ἀλλά τελικά ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποφασίσουν, ἂν θὰ παντρευτοῦν ἤ ὄχι, εἶναι οἱ ἴδιοι. Δέν πρέπει νὰ ἀνακατευόμαστε οἱ ἄλλοι, γιατί κάνουμε πάρα πολύ κακό. Να τους βοηθήσουμε βέβαια να δοῦν καλύτερα το ὁποιοδήποτε σχετικό θέμα, καί στην προκειμένη περίπτωση να συνειδητοποιήσουν ἡ μιὰ τὸν animus, ὁ ἄλλος τήν anima· να τους βοη θήσουμε να μή θαμπωθοῦν, νὰ μὴν ἐπηρεασθοῦν ἀπό ὁτιδήποτε ἀπό τὸ ὁποῖο δέν πρέπει νὰ ἐπηρε ασθοῦν καὶ νὰ μὴν παρασυρθούν κατά τὸν ἕναν ἤ τὸν ἄλλο τρόπο, ἀλλά τελικά αὐτοί οἱ δύο εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποφασίσουν.
Προσωπικά, μόνο ἀπό μακριά προσπαθώ να βοηθώ, καί ὅταν μοῦ γίνεται λόγος για κάτι πιο συγκεκριμένο, ὅταν, π.χ., μια νέα λέει ὅτι εἶναι και λός ὁ νέος, ὅτι εἶναι μορφωμένος, ὅτι ἔχει τοῦτο, ἔχει ἐκεῖνο, ἡ ὅταν ὁ νέος για τη νέα ποὺ τοῦ ἔκα ναν προξενιό ἢ ποὺ ὁ ἴδιος γνώρισε λέει τοῦτο, λέει ἐκεῖνο, λέει τὸ ἄλλο, πάντοτε –δέν ξέρω ἄν πέ-φτω ἔξω- λέω καὶ τὸ ἑξῆς: Καλά ὅλα τὰ ἄλλα, ἀλλὰ αὐτός ὁ νέος ἀναπαύεται μέσα σου, Ὑπάρχει δηλαδή καί αὐτό πού λέγεται συμπάθεια; Ὄχι ἁπλῶς ἐκτίμηση, ἐπειδή εἶναι ὁμιλητικός, ἐπιτυχη-μένος, ἐπειδή τα καταφέρνει στη ζωή. Καλά ὅλα αὐτά, ἀλλά ἀπό πλευρᾶς συμπαθείας τὸν δέχεσαι ἄνετα μέσα σου; Το ἴδιο καί στον νέο: Αὐτή ἡ νέα ἀναπαύεται μέσα σου; Αἰσθάνεσαι να μιλάει στην καρδιά σου; Η μήπως ἀπό αὐτή την πλευρά δέν το σκέφθηκες καθόλου το πράγμα ἢ τὸ σκέφθηκες μέν, ἀλλά βλέπεις ὅτι ἀκόμη δὲν ὑπάρχει τίποτε; Ἂν συμβαίνει το δεύτερο, ὅσο καλά κι ἂν εἶναι ὅλα τὰ ἄλλα, καθώς ἔχω ὑπ' ὄψιν μου ἀπό συγκεκριμέ-νες περιπτώσεις γάμων τί συμβαίνει μετά ἀπό αὐτά, εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι δὲν πρέπει κανείς να σπεύσει, ἀλλὰ νὰ ἀναμείνει, ἕως ὅτου δημιουργηθεί καί αὐτό τό μυστηριώδες, αὐτό δηλαδή τὸ ὁποῖο, ἐπαναλαμβάνω, θα πετύχει ἡ anima στὸν ἄνδρα καί ὁ animus στη γυναίκα.
Διότι –γιὰ νὰ δοῦμε πιο καλά τὸ ὅλο θέμα- ὁ γάμος δὲν εἶναι ἕνας συνεταιρισμός, μιὰ ἑταιρεία, μιά συνεργασία, ἄν θέλετε, μια φιλία ἡ ἁπλῶς μια οἰκογένεια. Οὔτε ἁπλῶς εἶναι ἀγάπη, ἀκόμη καὶ πνευματική ἀγάπη. Πόσο μεγάλη ἀγάπη ἔχουν μεταξύ τους, ἐν Χριστῷ, οἱ πνευματικοί ἀδελφοί, ἀλλὰ καὶ αὐτή ἡ ἀγάπη ἔχει ὅρια. Στον γάμο ὅμως ἔχουμε ὄχι ἁπλῶς κάτι περισσότερο ἀπὸ φιλία, ἀπό γνωριμία, ἀπό συνεννόηση, ἀπό κατανόηση, ἀλλὰ ἔχουμε αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Κύριος, ὅτι οἱ δύο γί νονται ἕνας ἄνθρωπος. Ένας ἄνθρωπος ψυχικά, σωματικά, βιολογικά, διανοητικά, συναισθηματικά. Ἀπό πάσης ἀπόψεως ἕνας ἄνθρωπος.
Ὅπως ξέρετε, μεταξύ γονέων καὶ παιδιῶν ὑπάρχει πρῶτος βαθμός συγγενείας. Μεταξύ τῶν ἀδελφῶν δεύτερος βαθμός. Μεταξύ τοῦ ἄνδρα και τῆς γυναίκας στο ἀνδρόγυνο ὑπάρχει μηδενικός βαθμός συγγενείας. Δὲν ὑπάρχει δηλαδή καμία ἀπόσταση μεταξύ τους, που να δημιουργεῖ ἔστω καὶ ἕνα δέκατο βαθμοῦ συγγενείας.
Εἶναι λοιπόν καλά ὅλα ὅσα ή λογική καί ἡ διαίσθηση μᾶς βοηθοῦν νὰ καταλάβουμε: εἶναι ἔξυπνος, εἶναι ἔξυπνη, εἶναι ἐπιτυχημένος, εἶναι ἐπιτυχημένη, εἶναι μορφωμένος, εἶναι εὐγενέστατος κτλ. Ὅμως, πέρα ἀπό τίς ὅποιες διαπιστώσεις, ἐκεῖνο ποὺ ἔχει σημασία εἶναι τὸ ἑξῆς: μποροῦν οἱ δύο συγκεκριμένοι ἄνθρωποι να γίνουν ἕνας ἄνθρωπος; Καί μποροῦν νὰ ἔχουν τέτοια κοινωνία, ὥστε να ζήσουν την πραγματικότητα τοῦ γάμου ὡς ἕνας ἄνθρωπος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ;
Ὁ γάμος μιὰ ἀτέλειωτη γνωριμία
Anima και animus μέσα στον γάμο
Μυστηριώδης ή πορεία πρός τόν γάμο
Ἔχουμε ἀναφερθεῖ στήν anima καί τόν animus, καὶ ἴσως λίγο να μπλεχτήκαμε, καί πιθανόν αὐτά τὰ δύο –τὸ ἕνα στούς ἄνδρες καὶ τὸ ἄλλο στις γυναῖκες– νὰ τὰ εἴδαμε σὰν ἐχθρούς και να τα πήραμε με κακό μάτι. Νομίζω ὅμως ὅτι πρέπει να τα δοῦμε καί με συμπάθεια, γιατί ἔχουν καί καλό σκοπό. Εἶναι χρειαζούμενα.
Θυμάστε ὅτι ἔχουμε πεῖ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῶν συ νάξεών μας να μήν παίρνετε κατά γράμμα ὅσα λέμε ἐδῶ, γιατί μπορεῖ νὰ πέφτουμε καί ἔξω. Προ-σπαθοῦμε, καθώς ζοῦμε μέσα στον κόσμο καὶ ἔχου με ἐπαφή μέ τούς ἀνθρώπους, νὰ ἐπισημαίνουμε μερικές ἀλήθειες, τίς ὁποῖες καὶ ἀναφέρουμε στις ὁμιλίες. Πιστεύω λοιπόν ὅτι, ἐάν ἔλειπε ἡ anima ἀπὸ τοὺς ἄνδρες καί ὁ animus ἀπὸ τις γυναῖκες, θὰ ἦταν ἀκόμη χειρότερα τα πράγματα. Τότε θα ἦταν ποὺ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ὑπάρχει καμιά συν νεννόηση, προκειμένου νὰ ἔλθουν οἱ ἄνθρωποι εἰς γάμου κοινωνίαν, και, κατά κάποιον τρόπο, θα ἦταν ἀταίριαστα τὰ ζευγάρια, ἀταίριαστες αὐτές οἱ ἑνώσεις.
Κρυπτογραφικός κώδικας
Θα πρέπει να ξέρετε, ἢ μᾶλλον ξέρετε ἐσεῖς πιο καλά ἀπό μένα, ἀλλὰ δὲν πειράζει να τα λέμε κι ἐδῶ ἔτσι κάπως ἐπίσημα, ὅτι ἕνας γάμος δέν εἶναι θέμα μόνο λογικῆς. Βεβαίως, ὁ ἄνθρωπος ὡς λογικό ὄν κάνει τοῦτο ἤ ἐκεῖνο καὶ ἑπομένως, καὶ ὅσον ἀφορᾶ τὸ σπουδαιότερο γεγονός τῆς ζωῆς του, τον γάμο, ὡς λογικό ὄν ἐνεργεῖ. Δὲν θὰ πάει στα τυφλά οὔτε θὰ ἀποφύγει νὰ ἐξετάσει, νὰ ἐρευνήσει, να προσέξει ὁρισμένα πράγματα. Θα τα προσέξει, θὰ τὰ ἐρευνήσει ὡς λογικό ὂν, ἀλλά τελικὰ ὁ γάμος δὲν εἶναι θέμα τόσο λογικῆς, ὅσο εἶναι θέμα μυστηρίου. Μυστηρίου ὄχι μόνο με την ἔννοια ὅτι θὰ γίνει το μυστήριο στήν ἐκκλησία, και ὅτι θὰ ζήσει κανείς τον γάμο ὡς μυστήριο, ἀλλά καὶ μὲ τὴν ἔννοια ὅτι φθάνει κανείς μέχρις ἐκεῖ κατά ἕνα μυστηριώδη τρόπο.
Προκειμένου νὰ ἀποφασίσει κανείς γιὰ τὸν γάμο, δὲν ἀρκεῖ νὰ καθίσει κάτω και να κάνει λογαριασμούς και συμφωνίες, νὰ ὑπολογίσει τὰ ὑπέρ καὶ τὰ κατά, καὶ ἔτσι, καταστρώνοντας τὴν ἐξίσωση καί προχωρώντας στην πράξη να φθάσει στο συμπέρασμα: τόσο σύν τόσο ἴσον γάμος. Ὁ γάμος εἶναι μυστήριο. Δηλαδή, φθάνει κανείς ἐκεῖ κατά ἕνα μυστηριώδη τρόπο, κατά ἕναν τρόπο που ἴσως δέν μπορεῖ νὰ ἐξηγήσει. Δὲν εἶναι λίγες οἱ φορές ποὺ ἕνας νέος δὲν μπορεῖ νὰ πεῖ γιατί ἀποφασίζει να παντρευτεί τὴν ἄλφα γυναίκα· ὅπως ἐπίσης καί μια νέα μπορεῖ νὰ βρεθεῖ νὰ ἔχει τὴν ἴδια ἀπορία· νὰ μὴν ξέρει δηλαδή γιατί παντρεύεται τὸν ἄλφα νέο. Μπορεῖ νὰ πεῖ γι' αὐτὸν τὸν λόγο, γιὰ ἐκεῖνον, γιὰ τὸν ἄλλον, ἀλλά τελικά, βαθύτερα διαισθάνεται πώς ὑπάρχει κάτι ἀκόμη πού δέν μπορεῖ νὰ τὸ ἐκφράσει. Αὐτό εἶναι τὸ μυστηριώδες στον γάμο. Επαναλαμβάνω, ὁ γάμος εἶναι μυστήριο ὄχι μόνο διότι βιώνεται ὡς μυστήριο, ὄχι μόνο διότι τελεῖται στὴν ἐκκλησία, ἀλλά καί διότι φθάνει κανείς ὡς τον γάμο κατά ἕνα μυστηριώδη τρόπο. Νὰ ποῦμε ὅτι ἀπό ἐντελῶς ἀνθρώπινη πλευρά αὐτή εἶναι ἡ βαθύτερη χάρη τοῦ γάμου; Ἴσως.
Πάντως, αὐτό πού κάνει μυστηριώδη τήν που ρεία πρός τον γάμο και στὸ ἕνα φύλο καί στο ἄλλο εἶναι ἡ anima καί ὁ animus. H anima εἶναι ἐκείνη που σὰν ἕνας κρυπτογραφικός κώδικας θά βοηθήσει ἕνα νέο. Ὑποθέτω ὅτι ἔχετε ὑπ' ὄψιν σας τί θὰ πεῖ κρυπτογραφικός κώδικας ή κρυπτογραφι-κή, ὅπως ἀλλιῶς λέγεται, κλείδα. Ὁ κώδικας πού ἀποκρυπτογραφεῖ, τρόπον τινά, στον νέο τήν ψυχολογική κατάσταση τῆς νέας, το βαθύτερο μυστη ριώδες «εἶναι» της εἶναι ἡ anima, ἡ ὁποία σάν να τοῦ μιλάει κατ᾿ ἄλλον τρόπο εἶναι ἀκατανόητα πολλά πράγματα. Καθώς ὁ ἐσωτερικός κόσμος τοῦ νέου συλλαμβάνει κάποιο σήμα, ἡ anima του ὡς κλείδα -κάθε anima εἶναι καί μια ξεχωριστή κλεί δα- ἀποκρυπτογραφεῖ τὸ σῆμα καὶ τὸ ἑρμηνεύει. Ὅπως καί ὁ animus ἀποτελεῖ, κατά κάποιον τρό πο, μια κλείδα για τη νέα, πού ἀποκρυπτογραφεί μυστηριώδεις καταστάσεις του νέου. Ἡ anima καὶ ὁ animus λοιπόν εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα κατά μυ στηριώδη τρόπο -χωρίς πολύ-πολύ να χωράει ἡ λογική- βοηθοῦν· ἡ μέν anima τὸν νέο, για να καταλάβει ποιά νέα περίπου εἶναι γι' αὐτόν, καί ὁ animus τή νέα, για να καταλάβει ποιός νέος εἶναι γι' αὐτὴν.
Ὁ νέος-ή η νέα ἀναπαύεται μέσα σου;
Ἐγώ τὸ πιστεύω καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ἀληθινό, εἶναι σωστό αὐτό: ὅταν δύο νέοι σκέπτονται να ἔλθουν εἰς γάμου κοινωνίαν, μποροῦν νὰ τοὺς βοη θήσουν ἐξωτερικά ὁ πνευματικός, οἱ γονεῖς, οἱ στε νοί φίλοι, ἀλλά τελικά ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποφασίσουν, ἂν θὰ παντρευτοῦν ἤ ὄχι, εἶναι οἱ ἴδιοι. Δέν πρέπει νὰ ἀνακατευόμαστε οἱ ἄλλοι, γιατί κάνουμε πάρα πολύ κακό. Να τους βοηθήσουμε βέβαια να δοῦν καλύτερα το ὁποιοδήποτε σχετικό θέμα, καί στην προκειμένη περίπτωση να συνειδητοποιήσουν ἡ μιὰ τὸν animus, ὁ ἄλλος τήν anima· να τους βοη θήσουμε να μή θαμπωθοῦν, νὰ μὴν ἐπηρεασθοῦν ἀπό ὁτιδήποτε ἀπό τὸ ὁποῖο δέν πρέπει νὰ ἐπηρε ασθοῦν καὶ νὰ μὴν παρασυρθούν κατά τὸν ἕναν ἤ τὸν ἄλλο τρόπο, ἀλλά τελικά αὐτοί οἱ δύο εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποφασίσουν.
Προσωπικά, μόνο ἀπό μακριά προσπαθώ να βοηθώ, καί ὅταν μοῦ γίνεται λόγος για κάτι πιο συγκεκριμένο, ὅταν, π.χ., μια νέα λέει ὅτι εἶναι και λός ὁ νέος, ὅτι εἶναι μορφωμένος, ὅτι ἔχει τοῦτο, ἔχει ἐκεῖνο, ἡ ὅταν ὁ νέος για τη νέα ποὺ τοῦ ἔκα ναν προξενιό ἢ ποὺ ὁ ἴδιος γνώρισε λέει τοῦτο, λέει ἐκεῖνο, λέει τὸ ἄλλο, πάντοτε –δέν ξέρω ἄν πέ-φτω ἔξω- λέω καὶ τὸ ἑξῆς: Καλά ὅλα τὰ ἄλλα, ἀλλὰ αὐτός ὁ νέος ἀναπαύεται μέσα σου, Ὑπάρχει δηλαδή καί αὐτό πού λέγεται συμπάθεια; Ὄχι ἁπλῶς ἐκτίμηση, ἐπειδή εἶναι ὁμιλητικός, ἐπιτυχη-μένος, ἐπειδή τα καταφέρνει στη ζωή. Καλά ὅλα αὐτά, ἀλλά ἀπό πλευρᾶς συμπαθείας τὸν δέχεσαι ἄνετα μέσα σου; Το ἴδιο καί στον νέο: Αὐτή ἡ νέα ἀναπαύεται μέσα σου; Αἰσθάνεσαι να μιλάει στην καρδιά σου; Η μήπως ἀπό αὐτή την πλευρά δέν το σκέφθηκες καθόλου το πράγμα ἢ τὸ σκέφθηκες μέν, ἀλλά βλέπεις ὅτι ἀκόμη δὲν ὑπάρχει τίποτε; Ἂν συμβαίνει το δεύτερο, ὅσο καλά κι ἂν εἶναι ὅλα τὰ ἄλλα, καθώς ἔχω ὑπ' ὄψιν μου ἀπό συγκεκριμέ-νες περιπτώσεις γάμων τί συμβαίνει μετά ἀπό αὐτά, εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι δὲν πρέπει κανείς να σπεύσει, ἀλλὰ νὰ ἀναμείνει, ἕως ὅτου δημιουργηθεί καί αὐτό τό μυστηριώδες, αὐτό δηλαδή τὸ ὁποῖο, ἐπαναλαμβάνω, θα πετύχει ἡ anima στὸν ἄνδρα καί ὁ animus στη γυναίκα.
Διότι –γιὰ νὰ δοῦμε πιο καλά τὸ ὅλο θέμα- ὁ γάμος δὲν εἶναι ἕνας συνεταιρισμός, μιὰ ἑταιρεία, μιά συνεργασία, ἄν θέλετε, μια φιλία ἡ ἁπλῶς μια οἰκογένεια. Οὔτε ἁπλῶς εἶναι ἀγάπη, ἀκόμη καὶ πνευματική ἀγάπη. Πόσο μεγάλη ἀγάπη ἔχουν μεταξύ τους, ἐν Χριστῷ, οἱ πνευματικοί ἀδελφοί, ἀλλὰ καὶ αὐτή ἡ ἀγάπη ἔχει ὅρια. Στον γάμο ὅμως ἔχουμε ὄχι ἁπλῶς κάτι περισσότερο ἀπὸ φιλία, ἀπό γνωριμία, ἀπό συνεννόηση, ἀπό κατανόηση, ἀλλὰ ἔχουμε αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Κύριος, ὅτι οἱ δύο γί νονται ἕνας ἄνθρωπος. Ένας ἄνθρωπος ψυχικά, σωματικά, βιολογικά, διανοητικά, συναισθηματικά. Ἀπό πάσης ἀπόψεως ἕνας ἄνθρωπος.
Ὅπως ξέρετε, μεταξύ γονέων καὶ παιδιῶν ὑπάρχει πρῶτος βαθμός συγγενείας. Μεταξύ τῶν ἀδελφῶν δεύτερος βαθμός. Μεταξύ τοῦ ἄνδρα και τῆς γυναίκας στο ἀνδρόγυνο ὑπάρχει μηδενικός βαθμός συγγενείας. Δὲν ὑπάρχει δηλαδή καμία ἀπόσταση μεταξύ τους, που να δημιουργεῖ ἔστω καὶ ἕνα δέκατο βαθμοῦ συγγενείας.
Εἶναι λοιπόν καλά ὅλα ὅσα ή λογική καί ἡ διαίσθηση μᾶς βοηθοῦν νὰ καταλάβουμε: εἶναι ἔξυπνος, εἶναι ἔξυπνη, εἶναι ἐπιτυχημένος, εἶναι ἐπιτυχημένη, εἶναι μορφωμένος, εἶναι εὐγενέστατος κτλ. Ὅμως, πέρα ἀπό τίς ὅποιες διαπιστώσεις, ἐκεῖνο ποὺ ἔχει σημασία εἶναι τὸ ἑξῆς: μποροῦν οἱ δύο συγκεκριμένοι ἄνθρωποι να γίνουν ἕνας ἄνθρωπος; Καί μποροῦν νὰ ἔχουν τέτοια κοινωνία, ὥστε να ζήσουν την πραγματικότητα τοῦ γάμου ὡς ἕνας ἄνθρωπος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ;
Ὁ γάμος μιὰ ἀτέλειωτη γνωριμία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου