Συνέχεια από Σάββατο 14. Μαρτίου 2026
— .....Θα μπορούσε αυτό που έρχεται, γιατρέ, να είναι πνευματικό; Δηλαδή κάτι που θα επηρεάσει όλους μας;
— Art, στην πραγματικότητα — και εσείς έχετε μια πηγή πληροφόρησης που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν, χάρη στο θαυμάσιο δίκτυό σας και στη δική σας ευφυΐα — δεν υπάρχει καμία αμφιβολία: όλοι ξέρουμε ότι η μεγάλη αλλαγή που αισθανόμαστε και που μας φοβίζει, ακριβώς επειδή δεν ξέρουμε τι είναι, βρίσκεται στο πνεύμα μας, στο ανθρώπινο πνεύμα ως τέτοιο.
Ξέρουμε ότι υπάρχουν δυνάμεις που το διαμορφώνουν, το πλάθουν, ως συνείδηση ολόκληρου ανθρώπινου γένους και όχι απλώς ως πέντε δισεκατομμύρια ξεχωριστές συνειδήσεις.[ΚΟΙΝΟΣ ΝΟΥΣ]
Καταλαβαίνετε τι εννοώ; Καταλαβαίνετε τι προσπαθώ να πω;
— Ναι, βέβαια.
— Η αλλαγή συντελείται στο πνεύμα μας. Μια αλλαγή επιτελείται, και μερικές φορές μας αρέσει το αποτέλεσμα και μερικές φορές δεν μας αρέσει. Αλλά ξέρουμε ότι αφορά το πνεύμα. Και με τον όρο «πνεύμα» εννοούμε κάτι άλλο από τη σάρκα μου, το δέρμα στο χέρι μου, το χρώμα του προσώπου μου, το μήκος των μαλλιών μου, τη χροιά της φωνής μου, το βλέμμα στα μάτια μου, τον τρόπο που περπατώ, αυτά που κάνω.
Υπάρχει κάτι άλλο. Είμαστε κάτι άλλο.
Να σας κάνω μια ευαίσθητη ερώτηση; Βεβαίως. Ως άνθρωπος του Θεού, έχετε ποτέ αμφιβάλει για τον εαυτό σας;
Καταρχάς, “άνθρωπος του Θεού” με την έννοια ότι οφείλω να είμαι αφιερωμένος στη δόξα Του. Είμαι αμαρτωλός όπως όλοι, αλλά ανήκω στον Θεό μέσω της κλήσης και της αποστολής μου.
Δεν έχω ποτέ αμφισβητήσει τη θεότητα του Ιησού. Ούτε την ύπαρξη του ουρανού, της κόλασης ή του καθαρτηρίου. Ούτε την αξία του Σταυρού Του για τη λύση των προβλημάτων της ζωής. Ούτε τη δημιουργία του κόσμου από τον Θεό.
Αυτό που με δυσκόλεψε ήταν να ελέγξω τα πάθη και κυρίως τους φόβους μου. Θυμάμαι τον παππού μου να μου λέει, όταν ήμουν περίπου 18 χρονών: “Μέτρα την αγάπη σου για τον Θεό από το μέγεθος του φόβου στην καρδιά σου”. Και αυτό έγινε μάθημα ζωής.
Πρέπει οι άνθρωποι να φοβούνται τον Θεό; Υπάρχουν δύο είδη φόβου. Ο ένας έχει μέσα του πανικό — αυτός πρέπει να εξαλειφθεί, γιατί οδηγεί σε λάθη και σύγχυση. Δεν σε κάνει προσεκτικό, σε κάνει ανόητο.
Υπάρχει όμως και ένας άλλος φόβος: ο φόβος ως σεβασμός προς τον Θεό. Εκείνος μας δημιούργησε από το τίποτα. Και αν στραφούμε εναντίον Του για χάρη των παθών μας, μπορεί να μας επιβάλει τιμωρία πέρα από κάθε φαντασία — αιώνια. Αυτό δημιουργεί μια ισορροπία.
Στα νιάτα δεν το ακούμε εύκολα. Αλλά μεγαλώνοντας καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει Κύριος της ζωής — και τελικά των πάντων.
Αυτός είναι φόβος, αλλά όχι δουλικός φόβος.
Πατέρα, ο Πάπας πρόσφατα είπε ότι η εξέλιξη είναι κάτι περισσότερο από θεωρία. Σας εξέπληξε;
Καθόλου. Αυτό είναι προσωπική του άποψη, όχι δόγμα. Για πολιτικούς και ιδεολογικούς λόγους τη θεωρεί σοβαρή υπόθεση.
Εγώ τη θεωρώ μεταφυσικό μύθο. Έχουμε πλέον εξαντλήσει τα απολιθώματα και δεν υπάρχει καμία απόδειξη για “ενδιάμεσους κρίκους”. Δεν υπάρχει τέτοια απόδειξη.
Η εξέλιξη εξηγεί κάποια πράγματα, αλλά δεν αποδεικνύεται επιστημονικά.
Ο Πάπας έχει και πολιτικούς λόγους. Πολλοί ισχυροί καρδινάλιοι και διανοούμενοι της Εκκλησίας είναι υπέρ της εξέλιξης, και θέλει να διατηρήσει ισορροπίες.
Επίσης επηρεάζεται από τη γαλλική διανοητική παράδοση. Δεν είναι θωμιστής — είναι περισσότερο ένας Γάλλος διανοούμενος.
Τελικά, ο Πάπας είναι και πολιτικός ηγέτης;
Απολύτως. Πρέπει να διαχειρίζεται τη γεωπολιτική της πίστης. Δηλαδή τα έθνη ως “λαούς του Θεού”, αλλά και τις πολιτικές τους πραγματικότητες.
Για παράδειγμα, στην Πολωνία συνέβαλε —μαζί με τον Reagan— στη ρήξη του σοβιετικού μπλοκ, που οδήγησε τελικά στην κατάρρευσή του».
«Ναι. Και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Έτσι έχει αυτή τη διπλή λειτουργία.
Και η αγωνία του —πραγματική αγωνία— είναι ακριβώς αυτή: πώς να ισορροπήσει ανάμεσα σε αυτές τις δύο μορφές γεωπολιτικής. Πώς μπορεί κανείς, ακόμη και ο Πάπας, να ασκεί την πολιτική που οφείλει χωρίς να αμαρτάνει; Είναι ένα βαθύτατο ερώτημα.
Στην καθημερινή ζωή, τα πάθη παρεμβαίνουν. Δεν μπορείς πάντα να ακολουθείς τη λογική. Παρεμβαίνουν οι προκαταλήψεις, οι συμπάθειες και οι αντιπάθειες, τα εθνικά και πολιτισμικά φίλτρα. Κάθε απόκλιση από τη δικαιοσύνη —ανθρώπινη ή θεία— είναι λάθος, είναι αμαρτία. Μπορεί να συγχωρεθεί, αλλά παραμένει αμαρτία.
Ο Πάπας, λόγω της θέσης του, είναι ακόμη πιο εκτεθειμένος σε τέτοια σφάλματα. Δεν μπορεί να τα αποφύγει. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να στηρίζεται στη συγχώρηση του Χριστού.
Η ίδια η πολιτική απαιτεί συμβιβασμούς. Εκεί βρίσκεται η δυσκολία. Ο σημερινός Πάπας, όπως και ο μέντοράς του, ο καρδινάλιος Stefan Wyszynski, αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν με τους Μαρξιστές για να επιβιώσουν. Ήταν μια σκληρή και επικίνδυνη περίοδος που άφησε βαθιά σημάδια.
Πάντα αναρωτιόμαστε: ποια τραύματα είναι βαθύτερα — αυτά που μας προκαλεί η ζωή ή αυτά που προκαλούμε εμείς με τα λάθη και τις αμαρτίες μας;»
«Κυρίες και κύριοι, επιστρέφουμε. Μαζί μας ο Δρ. Malachi Martin.
Γιατρέ, καλώς ήρθατε ξανά.»
«Ευχαριστώ πολύ».
«Είχατε πει ότι η απομακρυσμένη θέαση (remote viewing) είναι σαν “νιτρογλυκερίνη για την ψυχή”.»
«Ναι. Με την έννοια ότι μπορεί να προκαλέσει μια ισχυρή εσωτερική έκρηξη».
«Μαζί μας τώρα είναι ο Major Ed Dames».
«Είναι τιμή μου να βρίσκομαι εδώ», λέει.
Ο Dames εξηγεί ότι υπήρξε αξιωματικός επιχειρήσεων και εκπαίδευσης σε προγράμματα remote viewing για τον αμερικανικό στρατό. Οι τεχνικές αυτές —όπως τις αποκαλεί— είναι ακριβείς μέθοδοι συλλογής πληροφοριών για στόχους: πρόσωπα, τόπους, γεγονότα.
Μετέφερε αυτές τις μεθόδους στον ιδιωτικό τομέα και διδάσκει πλέον πολίτες. Έχουν χρησιμοποιηθεί, λέει, σε υποθέσεις όπως ο Unabomber ή η πτήση TWA 800.
Στην αρχή, πολλοί αξιωματικοί τις θεωρούσαν αποκρυφιστικές. Ο μέντοράς του, Ingo Swann, αναρωτιόταν αν σχετίζονται με κάτι «σκοτεινό».
«Κι εγώ ανησύχησα», λέει ο Dames.
Υπήρχε επιτροπή παρακολούθησης για να ελέγχει τις ψυχολογικές επιπτώσεις. Όμως, όπως παραδέχεται, δεν ήταν αποτελεσματική.
«Σε άτομα με ήδη εύθραυστη ψυχική ισορροπία, εμφανίστηκαν σοβαρά προβλήματα. Και αυτό συμβαίνει ακόμη και σήμερα».
Αν προσπαθήσω να διδάξω κάποιον πώς να «ανοίγει» το μυαλό του —θα χρησιμοποιήσω έναν κάπως χαλαρό όρο— και αυτό το άτομο δεν είναι ισορροπημένο, δεν είναι συναισθηματικά ή ψυχικά σταθερό, τότε πράγματι προκύπτουν σοβαρά προβλήματα. Και αν αυτό εννοείτε εν μέρει όταν λέτε «νιτρογλυκερίνη για την ψυχή», τότε έχετε δίκιο από αυτή την άποψη.
Ωστόσο, για τα άτομα που είναι ισορροπημένα, μπορούν να αντιληφθούν πάρα πολλά πράγματα, ακόμη και να στρέψουν αυτό το φως προς τη βαθύτερη, πιο σκοτεινή και πιο τρομακτική πτυχή απ’ όλες: τον ίδιο τους τον νου.
Και αν έχουν το θάρρος να κοιτάξουν, μπορούν να πετύχουν ένα μεγάλο άλμα στην πνευματικότητα, αν το επιλέξουν.
Αλλά, για να επιστρέψω στο θέμα, έχω παρατηρήσει εκ μέρους των ανωτέρων μου —συμπεριλαμβανομένου ενός υποστρατήγου, ενός στρατηγού δύο αστέρων, και ενός πολύ υψηλόβαθμου στελέχους των υπηρεσιών πληροφοριών— ότι η απομακρυσμένη θέαση, αυτές οι τεχνικές, έγιναν υποκατάστατα της θρησκείας.
Ήταν άνθρωποι στα πενήντα και τα εξήντα τους, που ουσιαστικά ήταν άνθρωποι χωρίς θεό.
Υπήρχε ένα πνευματικό κενό στη ζωή τους, και όταν αυτές οι τεχνικές έγιναν διαθέσιμες σε αυτούς, είτε ως χρήστες είτε ως ασκούμενοι, έχασαν εντελώς την ισορροπία και την προοπτική τους.
Με ποια έννοια έχασαν την ισορροπία και την προοπτική τους; Θρησκευτικά;
Στην πραγματικότητα, με την έννοια ολόκληρης της ύπαρξής τους, τόσο ψυχικά όσο και συναισθηματικά.
Αλήθεια;
Αυτό έγινε σχεδόν το απόλυτο τέλος για αυτούς.
Έγινε κάτι περισσότερο από πάθος στη ζωή τους. Οι απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα —όχι μόνο ένα μέσο για έναν σκοπό, αλλά ένας σκοπός από μόνος του.
Ήταν σαν να ένιωθαν ενδυναμωμένοι από αυτή την απόλυτη γνώση.
Αυτό εννοείτε όταν λέτε ότι μειώθηκε η ισορροπία τους. Έχασαν τη σταθερότητά τους. Δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν με ισορροπημένο τρόπο.
Αυτό το παρατηρούσαν όλοι γύρω τους.
Ήταν άνθρωποι σε θέσεις εξουσίας και μεγάλης ευθύνης.
Ήταν η ανισορροπία τέτοια ώστε έπρεπε να απομακρυνθούν από τις θέσεις τους;
Αυτό είναι σωστό.
Αυτό είναι σημαντικό.
Συμπεριλαμβανομένου και του διοικητή μου στρατηγού.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί, Θεέ μου, χωρίς σταθερή εξουσία, δεν είναι δυνατή καμία επίτευξη.
Όχι.
Πολύ ενδιαφέρον. Τα βρίσκω όλα αυτά απολύτως συναρπαστικά.
Ταγματάρχα, να μην σας διακόπτω. Συνεχίστε, παρακαλώ.
Λοιπόν, νομίζω ότι υπάρχουν και άλλα πράγματα που θα θέλατε να μάθετε.
Ναι.
Θα ήθελα να σας πω μερικά από τα πράγματα που αυτό έχει κάνει σε μένα προσωπικά.
Ναι.
Θα το μοιραστείτε μαζί μας;
Με χαρά.
Δεν χρειάζομαι πλέον —νιώθω ότι δεν χρειάζομαι— την πίστη.
Δεν είμαι πια αυτό που θα ονόμαζε κανείς άνθρωπο της πίστης.
Ναι.
Αυτό συμβαίνει επειδή δεν αισθάνομαι ότι χρειάζομαι πλέον την πίστη.
Τώρα έχω απόλυτη εμπιστοσύνη.
Ναι.
Έχω φτάσει στο σημείο, εξερευνώντας ορισμένες γωνιές και κρυφές πτυχές πνευματικά, με τις τεχνικές που χρησιμοποιώ και έχω μάθει, να έχω τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη.
Όταν μπορείς να δεις και να αντιληφθείς πράγματα γύρω σου, θεϊκά και δαιμονικά, και να τα τοποθετήσεις στη σωστή τους θέση, τότε δεν υπάρχουν σκοτεινές περιοχές.
Οι πιο σκοτεινές περιοχές βρίσκονται μέσα στο ίδιο μας το μυαλό.
Επομένως, δεν υπάρχει ανάγκη για πίστη, συμπεραίνετε.
Συγγνώμη;
Επομένως, συμπεραίνετε ότι δεν υπάρχει ανάγκη για πίστη.
Προσωπικά, μόνο προσωπικά, πάτερ.
Βεβαίως.
Καταλαβαίνω τι λέτε.
Είμαι βέβαιος ότι όχι μόνο θα διαφωνούσατε, αλλά θα μπορούσατε να μου δώσετε και ισχυρά επιχειρήματα.
Όχι, όχι.
Να διαφωνήσω, δεν τολμώ.
Δεν έχω τέτοια αντίδραση.
Θεέ μου.
Δεν έχω τέτοια αντίδραση.
Προς το παρόν απλώς με συναρπάζει όλο αυτό.
Λοιπόν, και κάποιες άλλες εμπειρίες.
Άτομα που αισθάνονται παρουσίες γύρω τους ή, φαινομενικά, μέσα τους —αυτό που μπορούν να κάνουν αυτές οι τεχνικές, και είναι δύσκολες στη χρήση— απαιτούν περίπου 45 λεπτά γραφής με χαρτί και μολύβι από έναν πειθαρχημένο remote viewer για να αποκτηθεί οποιαδήποτε πληροφορία.
Και χρειάζονται πολλές ακόμη ώρες για να αποκτηθεί ένα σαφές μοτίβο αυτού με το οποίο έχουμε να κάνουμε, αλλά τα μοτίβα είναι ακριβή.
Μπορούμε να πάρουμε αυτές τις πληροφορίες και να προσδιορίσουμε, για παράδειγμα, αν μια παρουσία είναι αγγελική, δαιμονική ή κάπου ενδιάμεσα —κάτι σαν ντίβα ή στοιχειακό.
Όλα τα διάφορα είδη, τόσο θρησκευτικών πραγματικοτήτων ή δημιουργημένων όντων, όσο και υλικών ή ημι-υλικών όντων, καθώς και τις προθέσεις τους.
Και αυτό είναι ένα πολύ, πολύ χρήσιμο εργαλείο για τη σύγχρονη εποχή, όπου υπάρχει τόση σύγχυση.
Μπορεί να κάνει τη ζωή περίπλοκη, ενδιαφέρουσα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις αρκετά απλή.
Και μπορεί επίσης να λύσει πολλά προβλήματα με τα οποία οι άνθρωποι πηγαίνουν σε ψυχιάτρους και ψυχολόγους.
Πράγματι.
Μάλιστα, άκουσα μια από τις εκπομπές σας και σκέφτηκα ότι, αν βρισκόμουν με τον πατέρα Martin κατά τη διάρκεια μιας από τις εξορκιστικές του τελετές, θα μπορούσα να βοηθήσω σημαντικά χρησιμοποιώντας αυτές τις μεθόδους και τεχνικές, ιδιαίτερα αν χρησιμοποιηθούν ομαδικά.
Επειδή κάνουμε και ιατρική διάγνωση, για να καθορίσουμε με τι έχουμε να κάνουμε —φυσικά υπό τη δική σας καθοδήγηση— για να διαπιστώσουμε αν πρόκειται για ψυχολογικό τραύμα, ποια είναι η πηγή αυτού του τραύματος.
Ήταν πολλαπλό τραύμα; Ή τραύμα σε βάθος χρόνου;
Ή έχουμε να κάνουμε με μια προσκόλληση ή προσκολλήσεις;
Και ποια είναι η φύση τους; Πόσο ισχυρά είναι προσκολλημένες; Και σε ποιο σημείο αποχωρούν;
Αυτά είναι πράγματα που ήδη γνωρίζετε.
Μπορείτε να τα αναγνωρίσετε, είμαι βέβαιος.
Βεβαίως.
Θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συνεργασία, Ed.
Πραγματικά θα ήταν.
Μια θαυμάσια συνεργασία.
Πράγματι.
Από μόνη της, αντικειμενικά, χωρίς να λάβουμε υπόψη τίποτε άλλο —γιατί υπάρχουν και άλλες προεκτάσεις.
Αλλά, τέλος πάντων, δεν θέλω να σας διακόψω. Συνεχίστε.
Δεν έχω τη δική σας εμπειρία σε αυτά τα ζητήματα, αλλά έχω εμπειρία στο να διακρίνω, να ρίχνω φως σε αυτές τις σκοτεινές δυνάμεις.
Και αυτές μισούν το φως.
Το μισούν.
Αυτό που έχω διαπιστώσει είναι ότι πολλές από αυτές μεταμφιέζονται σε αγγελικές οντότητες.
Άγγελοι φωτός, όπως θα έλεγε ο Παύλος.
Τι είπε ο Παύλος;
Ο Παύλος είπε ότι ο Εωσφόρος μπορεί να μεταμορφωθεί σε άγγελο φωτός για να εξαπατήσει τον πιστό.
Καταλαβαίνω.
Αυτή είναι η φράση: «άγγελος φωτός».
Στην πραγματικότητα, στα πρώτα χρόνια, όταν ερευνούσα τρόπους χρήσης των O-Code —όπως ονομάζονταν παλαιότερα— ως εργαλείων συλλογής πληροφοριών, όταν κοιτούσα κατευθείαν στα μάτια κάποιου που «κανάλιζε» κάτι, μπορούσες να δεις ορισμένα πράγματα.
Και μπορούσα να δω ότι μου έλεγαν ψέματα.
Μπορούσα να δω ότι μου έλεγαν ακριβώς αυτά που ήθελα να ακούσω.
Γελάω γιατί είναι τόσο ακριβές.
Ναι.
Και στα επόμενα χρόνια, αφού έμαθα αυτές τις τεχνικές, μπόρεσα πραγματικά να αποκτήσω πλήρη κατανόηση για το τι ήταν αυτές οι προσκολλήσεις, ποια ήταν η φύση τους.
Και αυτό έγινε ιδιαίτερα συναρπαστικό.
Και είναι απελπισμένες να διατηρήσουν αυτή την προσκόλληση, όπως ήδη γνωρίζετε.
Απολύτως.
Απολύτως.
Το ανακάλυψα αυτό προσπαθώντας να τις ερευνήσω, να ερευνήσω αυτά τα φαινόμενα, διάφορα φαινόμενα O-Code, ως εργαλεία συλλογής πληροφοριών.
Όχι, όχι.
Η σύνδεση είναι προφανής.
Το βλέπω αμέσως.
Είναι χρήσιμο στον τομέα των πληροφοριών.»
«Δεν γνωρίζαμε. Έπρεπε να το εξετάσουμε. Αλλά αυτή η έκθεση —αυτή η έκθεση στη γνώση, στο φως της αλήθειας και της επίγνωσης— ουσιαστικά διώχνει πολλές από αυτές τις σκιώδεις δυνάμεις.
Και όταν άνθρωποι που έχουν —θα πω— ταλαιπωρηθεί σε όλη τους τη ζωή από τον φόβο ότι κάτι τους ακολουθεί ή ότι κάτι βρίσκεται γύρω τους, μερικές φορές αυτό που έχουμε διαπιστώσει, αυτό που έχω διαπιστώσει στη δουλειά μου, είναι ότι αυτό το «κάτι», αυτός ο λεγόμενος σκιώδης παράγοντας που φαίνεται να τους ακολουθεί σε όλη τους τη ζωή, μπορεί μερικές φορές να είναι αγγελικής φύσεως και όχι δαιμονικής.
Και κάποιος έχει φοβηθεί.
Αυτό που λέτε μπορεί να είναι αγγελικό —και σε άλλη περίπτωση προσθέτετε και την αθωότητα.
Και όχι δαιμονικό.
Όχι δαιμονικό, σωστά.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, το άτομο φοβόταν κάτι που ήταν αγαπητικό…
Καλοήθες.
Ναι. Μάλιστα, περισσότερο από καλοήθες. Εννοώ, μερικές φορές πολύ αγαπητικό και πολύ…
Εναλλακτικά, να εργάζεται υπέρ του.
Ναι. Ναι, και όμως το φοβόταν.
Αλλά με αυτές τις τεχνικές, όταν χρησιμοποιούνται σωστά —και είναι πολύ δύσκολο να χρησιμοποιηθούν σωστά—
Ω, είμαι βέβαιος γι’ αυτό.
Απαιτούν υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης.
Και είναι έτσι κι αλλιώς μια λεπτή διαδικασία.
Είναι λεπτή, αλλά είναι επαναλήψιμη και οι διαδικασίες είναι τυποποιημένες. Απλώς χρειάζεται να χρησιμοποιούνται σωστά τα επαγγελματικά εργαλεία.
Αλλά αυτό που ήθελα επίσης να πω είναι ότι η σύνδεση με τον Θεό δεν χάνεται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της απομακρυσμένης θέασης.»
Καταρχάς, “άνθρωπος του Θεού” με την έννοια ότι οφείλω να είμαι αφιερωμένος στη δόξα Του. Είμαι αμαρτωλός όπως όλοι, αλλά ανήκω στον Θεό μέσω της κλήσης και της αποστολής μου.
Δεν έχω ποτέ αμφισβητήσει τη θεότητα του Ιησού. Ούτε την ύπαρξη του ουρανού, της κόλασης ή του καθαρτηρίου. Ούτε την αξία του Σταυρού Του για τη λύση των προβλημάτων της ζωής. Ούτε τη δημιουργία του κόσμου από τον Θεό.
Αυτό που με δυσκόλεψε ήταν να ελέγξω τα πάθη και κυρίως τους φόβους μου. Θυμάμαι τον παππού μου να μου λέει, όταν ήμουν περίπου 18 χρονών: “Μέτρα την αγάπη σου για τον Θεό από το μέγεθος του φόβου στην καρδιά σου”. Και αυτό έγινε μάθημα ζωής.
Πρέπει οι άνθρωποι να φοβούνται τον Θεό; Υπάρχουν δύο είδη φόβου. Ο ένας έχει μέσα του πανικό — αυτός πρέπει να εξαλειφθεί, γιατί οδηγεί σε λάθη και σύγχυση. Δεν σε κάνει προσεκτικό, σε κάνει ανόητο.
Υπάρχει όμως και ένας άλλος φόβος: ο φόβος ως σεβασμός προς τον Θεό. Εκείνος μας δημιούργησε από το τίποτα. Και αν στραφούμε εναντίον Του για χάρη των παθών μας, μπορεί να μας επιβάλει τιμωρία πέρα από κάθε φαντασία — αιώνια. Αυτό δημιουργεί μια ισορροπία.
Στα νιάτα δεν το ακούμε εύκολα. Αλλά μεγαλώνοντας καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει Κύριος της ζωής — και τελικά των πάντων.
Αυτός είναι φόβος, αλλά όχι δουλικός φόβος.
Πατέρα, ο Πάπας πρόσφατα είπε ότι η εξέλιξη είναι κάτι περισσότερο από θεωρία. Σας εξέπληξε;
Καθόλου. Αυτό είναι προσωπική του άποψη, όχι δόγμα. Για πολιτικούς και ιδεολογικούς λόγους τη θεωρεί σοβαρή υπόθεση.
Εγώ τη θεωρώ μεταφυσικό μύθο. Έχουμε πλέον εξαντλήσει τα απολιθώματα και δεν υπάρχει καμία απόδειξη για “ενδιάμεσους κρίκους”. Δεν υπάρχει τέτοια απόδειξη.
Η εξέλιξη εξηγεί κάποια πράγματα, αλλά δεν αποδεικνύεται επιστημονικά.
Ο Πάπας έχει και πολιτικούς λόγους. Πολλοί ισχυροί καρδινάλιοι και διανοούμενοι της Εκκλησίας είναι υπέρ της εξέλιξης, και θέλει να διατηρήσει ισορροπίες.
Επίσης επηρεάζεται από τη γαλλική διανοητική παράδοση. Δεν είναι θωμιστής — είναι περισσότερο ένας Γάλλος διανοούμενος.
Τελικά, ο Πάπας είναι και πολιτικός ηγέτης;
Απολύτως. Πρέπει να διαχειρίζεται τη γεωπολιτική της πίστης. Δηλαδή τα έθνη ως “λαούς του Θεού”, αλλά και τις πολιτικές τους πραγματικότητες.
Για παράδειγμα, στην Πολωνία συνέβαλε —μαζί με τον Reagan— στη ρήξη του σοβιετικού μπλοκ, που οδήγησε τελικά στην κατάρρευσή του».
«Ναι. Και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Έτσι έχει αυτή τη διπλή λειτουργία.
Και η αγωνία του —πραγματική αγωνία— είναι ακριβώς αυτή: πώς να ισορροπήσει ανάμεσα σε αυτές τις δύο μορφές γεωπολιτικής. Πώς μπορεί κανείς, ακόμη και ο Πάπας, να ασκεί την πολιτική που οφείλει χωρίς να αμαρτάνει; Είναι ένα βαθύτατο ερώτημα.
Στην καθημερινή ζωή, τα πάθη παρεμβαίνουν. Δεν μπορείς πάντα να ακολουθείς τη λογική. Παρεμβαίνουν οι προκαταλήψεις, οι συμπάθειες και οι αντιπάθειες, τα εθνικά και πολιτισμικά φίλτρα. Κάθε απόκλιση από τη δικαιοσύνη —ανθρώπινη ή θεία— είναι λάθος, είναι αμαρτία. Μπορεί να συγχωρεθεί, αλλά παραμένει αμαρτία.
Ο Πάπας, λόγω της θέσης του, είναι ακόμη πιο εκτεθειμένος σε τέτοια σφάλματα. Δεν μπορεί να τα αποφύγει. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να στηρίζεται στη συγχώρηση του Χριστού.
Η ίδια η πολιτική απαιτεί συμβιβασμούς. Εκεί βρίσκεται η δυσκολία. Ο σημερινός Πάπας, όπως και ο μέντοράς του, ο καρδινάλιος Stefan Wyszynski, αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν με τους Μαρξιστές για να επιβιώσουν. Ήταν μια σκληρή και επικίνδυνη περίοδος που άφησε βαθιά σημάδια.
Πάντα αναρωτιόμαστε: ποια τραύματα είναι βαθύτερα — αυτά που μας προκαλεί η ζωή ή αυτά που προκαλούμε εμείς με τα λάθη και τις αμαρτίες μας;»
«Κυρίες και κύριοι, επιστρέφουμε. Μαζί μας ο Δρ. Malachi Martin.
Γιατρέ, καλώς ήρθατε ξανά.»
«Ευχαριστώ πολύ».
«Είχατε πει ότι η απομακρυσμένη θέαση (remote viewing) είναι σαν “νιτρογλυκερίνη για την ψυχή”.»
«Ναι. Με την έννοια ότι μπορεί να προκαλέσει μια ισχυρή εσωτερική έκρηξη».
«Μαζί μας τώρα είναι ο Major Ed Dames».
«Είναι τιμή μου να βρίσκομαι εδώ», λέει.
Ο Dames εξηγεί ότι υπήρξε αξιωματικός επιχειρήσεων και εκπαίδευσης σε προγράμματα remote viewing για τον αμερικανικό στρατό. Οι τεχνικές αυτές —όπως τις αποκαλεί— είναι ακριβείς μέθοδοι συλλογής πληροφοριών για στόχους: πρόσωπα, τόπους, γεγονότα.
Μετέφερε αυτές τις μεθόδους στον ιδιωτικό τομέα και διδάσκει πλέον πολίτες. Έχουν χρησιμοποιηθεί, λέει, σε υποθέσεις όπως ο Unabomber ή η πτήση TWA 800.
Στην αρχή, πολλοί αξιωματικοί τις θεωρούσαν αποκρυφιστικές. Ο μέντοράς του, Ingo Swann, αναρωτιόταν αν σχετίζονται με κάτι «σκοτεινό».
«Κι εγώ ανησύχησα», λέει ο Dames.
Υπήρχε επιτροπή παρακολούθησης για να ελέγχει τις ψυχολογικές επιπτώσεις. Όμως, όπως παραδέχεται, δεν ήταν αποτελεσματική.
«Σε άτομα με ήδη εύθραυστη ψυχική ισορροπία, εμφανίστηκαν σοβαρά προβλήματα. Και αυτό συμβαίνει ακόμη και σήμερα».
Αν προσπαθήσω να διδάξω κάποιον πώς να «ανοίγει» το μυαλό του —θα χρησιμοποιήσω έναν κάπως χαλαρό όρο— και αυτό το άτομο δεν είναι ισορροπημένο, δεν είναι συναισθηματικά ή ψυχικά σταθερό, τότε πράγματι προκύπτουν σοβαρά προβλήματα. Και αν αυτό εννοείτε εν μέρει όταν λέτε «νιτρογλυκερίνη για την ψυχή», τότε έχετε δίκιο από αυτή την άποψη.
Ωστόσο, για τα άτομα που είναι ισορροπημένα, μπορούν να αντιληφθούν πάρα πολλά πράγματα, ακόμη και να στρέψουν αυτό το φως προς τη βαθύτερη, πιο σκοτεινή και πιο τρομακτική πτυχή απ’ όλες: τον ίδιο τους τον νου.
Και αν έχουν το θάρρος να κοιτάξουν, μπορούν να πετύχουν ένα μεγάλο άλμα στην πνευματικότητα, αν το επιλέξουν.
Αλλά, για να επιστρέψω στο θέμα, έχω παρατηρήσει εκ μέρους των ανωτέρων μου —συμπεριλαμβανομένου ενός υποστρατήγου, ενός στρατηγού δύο αστέρων, και ενός πολύ υψηλόβαθμου στελέχους των υπηρεσιών πληροφοριών— ότι η απομακρυσμένη θέαση, αυτές οι τεχνικές, έγιναν υποκατάστατα της θρησκείας.
Ήταν άνθρωποι στα πενήντα και τα εξήντα τους, που ουσιαστικά ήταν άνθρωποι χωρίς θεό.
Υπήρχε ένα πνευματικό κενό στη ζωή τους, και όταν αυτές οι τεχνικές έγιναν διαθέσιμες σε αυτούς, είτε ως χρήστες είτε ως ασκούμενοι, έχασαν εντελώς την ισορροπία και την προοπτική τους.
Με ποια έννοια έχασαν την ισορροπία και την προοπτική τους; Θρησκευτικά;
Στην πραγματικότητα, με την έννοια ολόκληρης της ύπαρξής τους, τόσο ψυχικά όσο και συναισθηματικά.
Αλήθεια;
Αυτό έγινε σχεδόν το απόλυτο τέλος για αυτούς.
Έγινε κάτι περισσότερο από πάθος στη ζωή τους. Οι απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα —όχι μόνο ένα μέσο για έναν σκοπό, αλλά ένας σκοπός από μόνος του.
Ήταν σαν να ένιωθαν ενδυναμωμένοι από αυτή την απόλυτη γνώση.
Αυτό εννοείτε όταν λέτε ότι μειώθηκε η ισορροπία τους. Έχασαν τη σταθερότητά τους. Δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν με ισορροπημένο τρόπο.
Αυτό το παρατηρούσαν όλοι γύρω τους.
Ήταν άνθρωποι σε θέσεις εξουσίας και μεγάλης ευθύνης.
Ήταν η ανισορροπία τέτοια ώστε έπρεπε να απομακρυνθούν από τις θέσεις τους;
Αυτό είναι σωστό.
Αυτό είναι σημαντικό.
Συμπεριλαμβανομένου και του διοικητή μου στρατηγού.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί, Θεέ μου, χωρίς σταθερή εξουσία, δεν είναι δυνατή καμία επίτευξη.
Όχι.
Πολύ ενδιαφέρον. Τα βρίσκω όλα αυτά απολύτως συναρπαστικά.
Ταγματάρχα, να μην σας διακόπτω. Συνεχίστε, παρακαλώ.
Λοιπόν, νομίζω ότι υπάρχουν και άλλα πράγματα που θα θέλατε να μάθετε.
Ναι.
Θα ήθελα να σας πω μερικά από τα πράγματα που αυτό έχει κάνει σε μένα προσωπικά.
Ναι.
Θα το μοιραστείτε μαζί μας;
Με χαρά.
Δεν χρειάζομαι πλέον —νιώθω ότι δεν χρειάζομαι— την πίστη.
Δεν είμαι πια αυτό που θα ονόμαζε κανείς άνθρωπο της πίστης.
Ναι.
Αυτό συμβαίνει επειδή δεν αισθάνομαι ότι χρειάζομαι πλέον την πίστη.
Τώρα έχω απόλυτη εμπιστοσύνη.
Ναι.
Έχω φτάσει στο σημείο, εξερευνώντας ορισμένες γωνιές και κρυφές πτυχές πνευματικά, με τις τεχνικές που χρησιμοποιώ και έχω μάθει, να έχω τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη.
Όταν μπορείς να δεις και να αντιληφθείς πράγματα γύρω σου, θεϊκά και δαιμονικά, και να τα τοποθετήσεις στη σωστή τους θέση, τότε δεν υπάρχουν σκοτεινές περιοχές.
Οι πιο σκοτεινές περιοχές βρίσκονται μέσα στο ίδιο μας το μυαλό.
Επομένως, δεν υπάρχει ανάγκη για πίστη, συμπεραίνετε.
Συγγνώμη;
Επομένως, συμπεραίνετε ότι δεν υπάρχει ανάγκη για πίστη.
Προσωπικά, μόνο προσωπικά, πάτερ.
Βεβαίως.
Καταλαβαίνω τι λέτε.
Είμαι βέβαιος ότι όχι μόνο θα διαφωνούσατε, αλλά θα μπορούσατε να μου δώσετε και ισχυρά επιχειρήματα.
Όχι, όχι.
Να διαφωνήσω, δεν τολμώ.
Δεν έχω τέτοια αντίδραση.
Θεέ μου.
Δεν έχω τέτοια αντίδραση.
Προς το παρόν απλώς με συναρπάζει όλο αυτό.
Λοιπόν, και κάποιες άλλες εμπειρίες.
Άτομα που αισθάνονται παρουσίες γύρω τους ή, φαινομενικά, μέσα τους —αυτό που μπορούν να κάνουν αυτές οι τεχνικές, και είναι δύσκολες στη χρήση— απαιτούν περίπου 45 λεπτά γραφής με χαρτί και μολύβι από έναν πειθαρχημένο remote viewer για να αποκτηθεί οποιαδήποτε πληροφορία.
Και χρειάζονται πολλές ακόμη ώρες για να αποκτηθεί ένα σαφές μοτίβο αυτού με το οποίο έχουμε να κάνουμε, αλλά τα μοτίβα είναι ακριβή.
Μπορούμε να πάρουμε αυτές τις πληροφορίες και να προσδιορίσουμε, για παράδειγμα, αν μια παρουσία είναι αγγελική, δαιμονική ή κάπου ενδιάμεσα —κάτι σαν ντίβα ή στοιχειακό.
Όλα τα διάφορα είδη, τόσο θρησκευτικών πραγματικοτήτων ή δημιουργημένων όντων, όσο και υλικών ή ημι-υλικών όντων, καθώς και τις προθέσεις τους.
Και αυτό είναι ένα πολύ, πολύ χρήσιμο εργαλείο για τη σύγχρονη εποχή, όπου υπάρχει τόση σύγχυση.
Μπορεί να κάνει τη ζωή περίπλοκη, ενδιαφέρουσα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις αρκετά απλή.
Και μπορεί επίσης να λύσει πολλά προβλήματα με τα οποία οι άνθρωποι πηγαίνουν σε ψυχιάτρους και ψυχολόγους.
Πράγματι.
Μάλιστα, άκουσα μια από τις εκπομπές σας και σκέφτηκα ότι, αν βρισκόμουν με τον πατέρα Martin κατά τη διάρκεια μιας από τις εξορκιστικές του τελετές, θα μπορούσα να βοηθήσω σημαντικά χρησιμοποιώντας αυτές τις μεθόδους και τεχνικές, ιδιαίτερα αν χρησιμοποιηθούν ομαδικά.
Επειδή κάνουμε και ιατρική διάγνωση, για να καθορίσουμε με τι έχουμε να κάνουμε —φυσικά υπό τη δική σας καθοδήγηση— για να διαπιστώσουμε αν πρόκειται για ψυχολογικό τραύμα, ποια είναι η πηγή αυτού του τραύματος.
Ήταν πολλαπλό τραύμα; Ή τραύμα σε βάθος χρόνου;
Ή έχουμε να κάνουμε με μια προσκόλληση ή προσκολλήσεις;
Και ποια είναι η φύση τους; Πόσο ισχυρά είναι προσκολλημένες; Και σε ποιο σημείο αποχωρούν;
Αυτά είναι πράγματα που ήδη γνωρίζετε.
Μπορείτε να τα αναγνωρίσετε, είμαι βέβαιος.
Βεβαίως.
Θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συνεργασία, Ed.
Πραγματικά θα ήταν.
Μια θαυμάσια συνεργασία.
Πράγματι.
Από μόνη της, αντικειμενικά, χωρίς να λάβουμε υπόψη τίποτε άλλο —γιατί υπάρχουν και άλλες προεκτάσεις.
Αλλά, τέλος πάντων, δεν θέλω να σας διακόψω. Συνεχίστε.
Δεν έχω τη δική σας εμπειρία σε αυτά τα ζητήματα, αλλά έχω εμπειρία στο να διακρίνω, να ρίχνω φως σε αυτές τις σκοτεινές δυνάμεις.
Και αυτές μισούν το φως.
Το μισούν.
Αυτό που έχω διαπιστώσει είναι ότι πολλές από αυτές μεταμφιέζονται σε αγγελικές οντότητες.
Άγγελοι φωτός, όπως θα έλεγε ο Παύλος.
Τι είπε ο Παύλος;
Ο Παύλος είπε ότι ο Εωσφόρος μπορεί να μεταμορφωθεί σε άγγελο φωτός για να εξαπατήσει τον πιστό.
Καταλαβαίνω.
Αυτή είναι η φράση: «άγγελος φωτός».
Στην πραγματικότητα, στα πρώτα χρόνια, όταν ερευνούσα τρόπους χρήσης των O-Code —όπως ονομάζονταν παλαιότερα— ως εργαλείων συλλογής πληροφοριών, όταν κοιτούσα κατευθείαν στα μάτια κάποιου που «κανάλιζε» κάτι, μπορούσες να δεις ορισμένα πράγματα.
Και μπορούσα να δω ότι μου έλεγαν ψέματα.
Μπορούσα να δω ότι μου έλεγαν ακριβώς αυτά που ήθελα να ακούσω.
Γελάω γιατί είναι τόσο ακριβές.
Ναι.
Και στα επόμενα χρόνια, αφού έμαθα αυτές τις τεχνικές, μπόρεσα πραγματικά να αποκτήσω πλήρη κατανόηση για το τι ήταν αυτές οι προσκολλήσεις, ποια ήταν η φύση τους.
Και αυτό έγινε ιδιαίτερα συναρπαστικό.
Και είναι απελπισμένες να διατηρήσουν αυτή την προσκόλληση, όπως ήδη γνωρίζετε.
Απολύτως.
Απολύτως.
Το ανακάλυψα αυτό προσπαθώντας να τις ερευνήσω, να ερευνήσω αυτά τα φαινόμενα, διάφορα φαινόμενα O-Code, ως εργαλεία συλλογής πληροφοριών.
Όχι, όχι.
Η σύνδεση είναι προφανής.
Το βλέπω αμέσως.
Είναι χρήσιμο στον τομέα των πληροφοριών.»
«Δεν γνωρίζαμε. Έπρεπε να το εξετάσουμε. Αλλά αυτή η έκθεση —αυτή η έκθεση στη γνώση, στο φως της αλήθειας και της επίγνωσης— ουσιαστικά διώχνει πολλές από αυτές τις σκιώδεις δυνάμεις.
Και όταν άνθρωποι που έχουν —θα πω— ταλαιπωρηθεί σε όλη τους τη ζωή από τον φόβο ότι κάτι τους ακολουθεί ή ότι κάτι βρίσκεται γύρω τους, μερικές φορές αυτό που έχουμε διαπιστώσει, αυτό που έχω διαπιστώσει στη δουλειά μου, είναι ότι αυτό το «κάτι», αυτός ο λεγόμενος σκιώδης παράγοντας που φαίνεται να τους ακολουθεί σε όλη τους τη ζωή, μπορεί μερικές φορές να είναι αγγελικής φύσεως και όχι δαιμονικής.
Και κάποιος έχει φοβηθεί.
Αυτό που λέτε μπορεί να είναι αγγελικό —και σε άλλη περίπτωση προσθέτετε και την αθωότητα.
Και όχι δαιμονικό.
Όχι δαιμονικό, σωστά.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, το άτομο φοβόταν κάτι που ήταν αγαπητικό…
Καλοήθες.
Ναι. Μάλιστα, περισσότερο από καλοήθες. Εννοώ, μερικές φορές πολύ αγαπητικό και πολύ…
Εναλλακτικά, να εργάζεται υπέρ του.
Ναι. Ναι, και όμως το φοβόταν.
Αλλά με αυτές τις τεχνικές, όταν χρησιμοποιούνται σωστά —και είναι πολύ δύσκολο να χρησιμοποιηθούν σωστά—
Ω, είμαι βέβαιος γι’ αυτό.
Απαιτούν υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης.
Και είναι έτσι κι αλλιώς μια λεπτή διαδικασία.
Είναι λεπτή, αλλά είναι επαναλήψιμη και οι διαδικασίες είναι τυποποιημένες. Απλώς χρειάζεται να χρησιμοποιούνται σωστά τα επαγγελματικά εργαλεία.
Αλλά αυτό που ήθελα επίσης να πω είναι ότι η σύνδεση με τον Θεό δεν χάνεται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της απομακρυσμένης θέασης.»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου