ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Α. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ
Συνάξεις γιά νέους
Ἐφηβεία, γάμος, ἀγαμία
Τόμος Α΄
Πορεία πρός τήν ὡριμότητα.
Anima, animus.
ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
A 15
Βαθύτερα κίνητρα για μια γνωριμία
Λέγαμε την περασμένη φορά ὅτι, ἐπειδή καποιοι νέοι δὲν ἔχουν χορτάσει τὴν ἀγάπη τῆς μητέρας τους, μπορεῖ νὰ ἀναζητοῦν αὐτή τήν ἀγάπη στη νέα πού θά γνωρίσουν ὄχι ὅτι κάνουν τη γνω-ριμία γιὰ τὴν ἁμαρτία. Το ἴδιο μπορεῖ νὰ συμβεῖ μὲ μια νέα. Βέβαια, αὐτό δέν εἶναι τόσο έντονο στις γυναῖκες ὅσο στούς ἄνδρες, ἀλλά ἐν πάση περιπτώ σει καί σ' αὐτές μπορεῖ νὰ συμβεῖ. Εάν δηλαδή μιά νέα δέν ἔχει ζήσει ὡς κόρη ἑνός πατέρα καὶ δὲν τὸ ἔχει χαρεῖ αὐτό, μπορεῖ μια τέτοια ἀνάγκη να τη σπρώξει στη γνωριμία με ἕνα νέο. Ἐάν γενικότερα δέν ἔχει χορτάσει τὴν ἀγάπη μέσα στο σπίτι, μπορεῖ ἡ ἔλλειψη αὐτή να τη σπρώξει πρὸς τὰ ἐκεῖ.
Ἐάν γιὰ τὸν ἄλφα ἤ βῆτα λόγο δέν ἔχει γαλήνη, ἐὰν δὲν μπορεῖ νὰ κάνει διάλογο καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει συνεννόηση μέ τούς μεγαλυτέρους, ἐπειδὴ νομίζει ὅτι δὲν την καταλαβαίνουν, θα στραφεί πρός την κατεύθυνση τῆς γνωριμίας μὲ ἕνα νέο.
Μάλιστα, δὲν εἶναι λίγες οἱ φορές ποὺ θὰ νιώ σει καί ἐδῶ βέβαια εἶναι ὅλη ἡ ἀπάτη, ἀλλὰ ποῦ νὰ τὸ καταλάβεις- στη συγκεκριμένη συνάντηση με τὸ ἄλλο φύλο ἔτσι, ποὺ θὰ πεῖ: «Ἐπιτέλους. Βρέθη κε σ' αὐτὸν τὸν κόσμο καὶ ἕνας ἄνθρωπος που εἶπε ἕναν καλό λόγο και για μένα. Βρέθηκε ἕνας ἄνθρωπος ποὺ μὲ ἀναγνώρισε κι ἐμένα ὅτι ὑπάρ-χω. Βρέθηκε ἕνας ἄνθρωπος, ποὺ ἔνιωσα ὅτι ἐνδια-φέρεται για μένα, ὅτι μὲ ἀγαπᾶ». Ἀπό ἐκεῖ καὶ πέρα καταλαβαίνετε...
Τις πιο πολλές φορές κάτι τέτοια εἶναι τὰ κί-νητρα για μια γνωριμία, χωρίς να λείπει καί το οὐσιαστικό, ἡ τάση δηλαδή τοῦ ἑνός φύλου πρός τὸ ἄλλο. Ἐπειδή το πιό συνειδητό, τὸ ἐν ἐνεργείᾳ κίνητρο εἶναι ἡ ἄλφα ἢ ἡ βῆτα ἀνάγκη, ἐνῶ τὸ βα-σικό ἔρχεται καμουφλαρισμένο καί πίσω ἀπὸ τὴν ὅποια ἀνάγκη, γι' αὐτό ὁ νέος καθόλου δέν αἰσθά-νεται ἐνοχή, ὅτι γίνεται κάτι πού εἶναι κακό. Τι κακό; Κατ' ἀρχὴν ὄντως δέν ὑπάρχει κακό. Κατ' ἀρχὴν ἀναζητεῖ τὸν διάλογο, τή στοργή πού δέν βρῆκε στην οἰκογένεια, ἀναζητεῖ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ θὰ πεῖ ἕναν καλό λόγο, διότι αἰσθάνεται τέλεια μόνωση καί καταποντισμό. Τί ἐνοχή νὰ αἰσθανθεῖ γι' αὐτό; Τί ἄλλο καλύτερο ἀπό αὐτό πού κάνει! Ἔτσι λοιπόν, ἐπιδιώκει τη γνωριμία με το ἄλλο φύλο, καί μπορεῖ νὰ κάνει κάτι πού αὐτό καθ' ἑαυ-τὸ ἐκθέτει, ἀλλά καί ὁδηγεῖ σε κάτι χειρότερο, ὅμως δέν ἀνησυχεῖ γι' αὐτό, ἐπειδή ἀκριβῶς ἡ ὅλη κίνηση, ἡ ὅλη πορεία πρός τὸ ἄλλο φύλο ἔχει τά κίνητρα ποὺ εἴπαμε.
Μή συνειδητές άδυναμίες ὁδηγοῦν στὸν γάμο
Ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέμε ἐδῶ, να ξέρετε ὅτι ἕνα ἕνα μπορῶ νὰ τὰ πάρω πίσω. Ἂν ὅμως κάτι εἶναι ἀληθινό, γιατί νὰ μὴν τὸ δεχθεῖτε; Πάντως, ἔτσι περίπου τὰ νομίζω. Ἐγώ τολμῶ νὰ πῶ ἀκόμη -δὲν ξέρω ἄν πέφτω ἔξω- ὅτι τέτοια κίνητρα ἔχουν καί γάμοι οἱ ὁποῖοι γίνονται ὕστερα ἀπὸ φλογερή, ἀπό κεραυνοβόλα, ὅπως λένε, ἀγάπη, καὶ μαθαίνουμε ὅτι μετά ἀπό δυό τρεῖς μῆνες πήραν διαζύγιο. Τι συνέβη; Πάει πολύ νὰ ποῦμε ὅτι ὁ γὰ-μος ἔγινε, ἀλλά ὁ διάβολος τούς χώρισε. Ἡ γνώμη μου εἶναι αὐτή; ποιός ξέρει ποιά βαθύτερη ἀνάγκη, ποιά βαθύτερη ἀδυναμία τοῦ ἑνὸς ἱκανοποιοῦσε ὁ ἄλλος, καί χωρίς να το καταλάβουν, ἁρπάχτηκε ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλο, καί καθώς ήταν τελείως αἰχμά-λωτοι, ἔκαναν τον γάμο. Ὕστερα ἀπό λίγο καιρό εἶδαν ὅτι κατ' οὐσίαν ὁ γάμος δέν ἀνταποκρίθηκε στὴν ἀδυναμία αὐτή οὔτε τή θεράπευσε.
Ὑπάρχουν πάρα πολλές ἀδυναμίες. Ὅταν, π.χ. μιά κοπέλα ἔχει μια ἄλφα ψυχολογική αταξία μέσα της, καί ὁ ἄλλος διαθέτει αὐτό τό ὁποῖο ἱκανοποιεῖ αὐτή τήν ἀδυναμία, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα πᾶνε ὅλα τὰ ἄλλα περίπατο. Η ὅταν ὁ νέος ἔχει μια άδυνα-μία, καί ἡ νέα διαθέτει ἐκεῖνο ποὺ ἱκανοποιεῖ αὐτή τὴν ἀδυναμία, τότε γίνεται ἕνα εἶδος αἰχμαλωσίας κατά τέτοιον τρόπο, ποὺ ὅλα ἐξαφανίζονται. Αὐτός καθ' ἑαυτόν ὁ γάμος, καί στη σφαίρα τή σωματική καὶ τὴν ψυχική και πολύ περισσότερο στην πνευ-ματική σφαίρα, λέτε καί δέν ἔχει καμιά θέση.
Δὲν εἶναι λοιπόν, νομίζω, τόσο απλά τα πράγ ματα. Υπάρχουν πάρα πολλές παγίδες. Ὄχι ὅτι κάποιος τις στήνει ἐπίτηδες, ἀλλά ὁ καθένας μας εἴμαστε ἄβυσσος, καί ἡ ψυχή μας εἶναι ἀνεξιχνία-στη. Ἔχουμε ὁ καθένας ἀδυναμίες, ἄλλος τή μιά, ἄλλος τὴν ἄλλη, καὶ ἐν προκειμένῳ οἱ νέοι, καὶ ἔτσι μπλέκουν τα πράγματα.
Καμιά φορά δύο νέοι, καθώς γνωρίζονται, ἐνῶ νομίζουν ὅτι ἀγαπιούνται πολύ, καί ὅτι δὲν ὑπῆρξε ποτέ στον κόσμο αὐτόν τέτοια ἀγάπη μεταξύ δύο ἀνθρώπων καί οὔτε θὰ ὑπάρξει, δέν καταλαβαίνουν ὅτι βαθύτερα ὁ καθένας εἶναι θύμα τοῦ ὑποσυνειδήτου του. Τίς οἶδε τί βιώματα ὑπάρχουν στο ὑποσυνείδητό τους, καί, καθώς αὐτά ἀλληλοϊκανο-ποιοῦνται, ἀπό ἐκεῖ καὶ πέρα νομίζει κανείς πώς πρόκειται περί φοβερῆς ἀγάπης.
Ὑπάρχουν περιπτώσεις πού ἕνας νέος μπορεῖ νὰ μὴ σκέπτεται να παντρευτεί μια κοπέλα για τον ἄλφα ἢ βῆτα λόγο, ἐπειδή, π.χ., τῆς βρίσκει πολλά κουσούρια, καί ὅμως, δέν μπορεῖ νὰ ἀπαγκιστρωθεῖ ἀπό αὐτήν. Δὲν μπορεῖ νὰ ἀπαγκιστρωθεῖ ὄχι ἀπὸ την πλευρά την καθαρῶς σαρκική, ἀλλά γιὰ τοὺς λόγους πού ἀναφέραμε προηγουμένως. Το ἴδιο μπο-ρεῖ νὰ συμβεῖ μὲ μιά κοπέλα. Μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι εύκολο νὰ ἀπαγκιστρωθεῖ ἀπό ἕνα νέο, πού καθόλου δὲν σκέπτεται να τον παντρευτεῖ, ὄχι τόσο, ἐπαναλαμβάνω, για σαρκικούς λόγους, ἀλλά γιά τούς λόγους πού εἶπαμε. Τί φοβερά θύματα ὑπάρχουν!
Νομίζω ὅτι αὐτά πρέπει καὶ ἔτσι καί ἔτσι νὰ τὰ λέμε καὶ ἄς πέφτει καί κανένας λόγος παρα πάνω· νὰ μᾶς συγχωρεῖτε- ὥστε κάπως να διαφω-τίζονται αὐτὰ τὰ θέματα, χωρίς βέβαια τελικά να μᾶς καταλαμβάνει τρόμος. Με τον τρόμο δέν γίνεται τίποτε· τουναντίον πιο πολύ μπερδεύονται. Νά διατηρούμε την ψυχραιμία μας και να ξέρουμε ὅτι τελικά ὅλα εἶναι ἁπλά, φθάνει μόνο ὅλο και πιο πολύ νὰ τὰ γνωρίζουμε, ὥστε νὰ τὰ κατανοούμε καλύτερα.
Καί ἐπιτρέψτε μου νὰ πῶ ὅτι το πιο βασικό εἶναι αὐτό: ὅλο και περισσότερο νὰ ἐλευθερώνεται κανείς ἐν Χριστῷ, διότι μόνο ὁ Χριστός φτιάχνει τὸν ἄνθρωπο ἀληθινό ἄνθρωπο. Ὁ Χριστός τόν ἐλευθερώνει, τὸν ἀπαλλάσσει καὶ ἀπὸ τοῦτο, τὸν ἀπαλλάσσει καί ἀπό ἐκεῖνο, τὸν βάζει σε ἕνα δρόμο, ὥστε νὰ μπορεῖ νὰ βλέπει, νὰ μπορεῖ νὰ κατα-λαβαίνει καὶ νὰ ἐκτιμᾶ. Ὁ Χριστός ἐνεργεῖ ἔτσι ὄχι βέβαια σ' αὐτὸν ποὺ εἶναι ἐπιφανειακά χρι-στιανός ἀλλά στόν ἀληθινό χριστιανό, σ' αὐτόν που ἔχει ἀληθινή χριστιανική ζωή.
Και μήν ξεχνᾶτε ποτέ ὅτι στο θέμα τοῦ γάμου τὸν πιὸ σπουδαίο ρόλο θὰ τὸν παίξει ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ἔχω αὐτὴ τὴν πεποίθηση, ἀπὸ τὴ λίγη πείρα ποὺ ἔχω, ὡς ἐκ τῆς θέσεώς μου. Ὁ Θεός εἶναι ἐκεῖνος που γνωρίζει καλά-καλά ποιά κάνει για σένα, καὶ γιὰ ποιά κάνεις ἐσύ. Ὁ Θεός εἶναι ἐκεῖνος ποὺ γνωρίζει καλά. Ὅσο κι ἂν γνωρισθοῦν οἱ ἄνθρωποι μεταξύ τους, θα μπλέξουν μέσα στα τερτίπια ποὺ ἔχει το συνειδητό, τὸ ὑποσυνείδητο, τὸ ἀσυνείδητο, ἡ σάρκα, ὁ ψυχισμός τους. Μπλέκεται κανείς μέσα στὰ τοῦ ἑαυτοῦ του, μπερδεύεται καὶ δὲν βρίσκει ἄκρη. Ἄν ὅμως στηριχθεῖ στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ καί ἔχει καί τὰ μάτια του άνοι-χτά καί ἀκούει καί αὐτά πού λέμε καί τά προσέχει, τὰ ἐξετάζει, καί ρωτάει κιόλας κάποιο κατάλληλο πρόσωπο, νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἀποτύχει, ἀλλά τελικά θὰ ἐπιτύχει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου