Μια σαφής βούληση να καταστρέψουν την Ευρώπη και να την μετατρέψουν σε πραγματική αποικία

Alessandro Volpi

Πηγή: Αλεσάντρο Βόλπι

Γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να διαμελίσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και να την αντικαταστήσουν με το ΝΑΤΟ ή κάτι παρόμοιο. Οι δασμοί του 30%, διατηρώντας παράλληλα τους υπάρχοντες δασμούς του 50%, αποτελούν το εργαλείο του Τραμπ για να πείσει τις μεμονωμένες ευρωπαϊκές χώρες να διαπραγματευτούν, μία προς μία, με την κυβέρνηση των ΗΠΑ με την ελπίδα να εξασφαλίσουν ευνοϊκούς όρους.
Αντιμέτωποι με την επιβολή δασμών που βασίζεται στην κάθε άλλο παρά αβάσιμη ιδέα του Τραμπ ότι οι οικονομίες διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών δεν μπορούν να τα καταφέρουν χωρίς το μερίδιό τους στις εξαγωγές προς την αμερικανική αγορά, και αντιμέτωποι με μια πεισματική απόρριψη της Κίνας από τους ηγέτες διαφόρων ευρωπαϊκών κρατών, είναι πολύ πιθανό κάθε χώρα να καταλήξει να αμφισβητεί τη συνολική σταθερότητα της Ένωσης και της Ευρωζώνης, προσπαθώντας να εξασφαλίσει εξαιρέσεις για τα δικά της προϊόντα.
Εν ολίγοις, ο Τραμπ έχει κατανοήσει τη βαθιά εξάρτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ και την δουλοπρέπειά τους, και θέλει να χρησιμοποιήσει δασμούς για να τερματίσει οποιαδήποτε εμπειρία μιας κοινής Ευρώπης. Με αυτόν τον τρόπο, δεν θα υπάρχουν πλέον πραγματικοί ανταγωνιστές για την αμερικανική μεταποιητική οικονομία, με επακόλουθη εισροή ολόκληρων αλυσίδων εφοδιασμού στα σύνορα της Αμερικής. Δεν θα υπήρχε πλέον καμία αμφιβολία για τον προορισμό της τεράστιας μάζας των ευρωπαϊκών αποταμιεύσεων προς τις αμερικανικές χρηματιστηριακές αγορές και, πάνω απ' όλα, προς το επισφαλές χρέος των ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ, το δολάριο, μετά τη διάλυση του ευρώ που θά φέρει το τέλος της ευρωζώνης, θα ενισχυθεί σημαντικά ξανά. Επιπλέον, θα είναι σε θέση να καθορίσει λίγο-πολύ ευνοϊκές νομισματικές πολιτικές με τα επιμέρους εθνικά νομίσματα ανάλογα με την πολιτική και οικονομική τους υποταγή στις ΗΠΑ, όπως συμβαίνει εδώ και δεκαετίες.
Εάν η Ευρώπη μετατραπεί σε ένα ολοένα και πιο συγκρουόμενο σύνολο κρατών που αναγνωρίζουν την αμερικανική αυτοκρατορία ως την κύρια πηγή οικονομικής επιβίωσης, θα ξεδιπλωθεί μια νέα φάση νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, η οποία αυτή τη φορά θα χαρακτηρίζεται εξ ολοκλήρου από την αποδοχή του μοντέλου «αστέρια και ρίγες». Αυτό θα απαιτήσει την πλήρη διάλυση των κρατών πρόνοιας και την εμφάνιση ενός περαιτέρω, γιγαντιαίου κύματος ιδιωτικοποιήσεων που θα εμπιστευτούν μεγάλα κεφάλαια, τα οποία ο Τραμπ θα συμπληρώσει με τα δικά του οικονομικά.
Με τον πόλεμο των δασμών, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα καταστήσουν αδύνατη οποιαδήποτε ιδέα ενός κοινού ευρωπαϊκού δημόσιου χρέους, θεωρώντας το ως «ποινή» που θα τιμωρηθεί με δασμούς κατά των χωρών που το υποστηρίζουν. Θα απαγορεύσουν επίσης οποιαδήποτε ιδέα φορολόγησης των μεγάλων τεχνολογικών και ψηφιακών πλατφορμών. Τα μεμονωμένα ευρωπαϊκά κράτη που επιθυμούν να διαπραγματευτούν πιο επιεικούς όρους τελωνειακής υποτέλειας θα πρέπει να ψηφίσουν κατά οποιασδήποτε τέτοιας πρότασης και να υπερασπιστούν τους εγχώριους φορολογικούς παραδείσους που είναι απαραίτητοι για τους αμερικανικούς τεχνολογικούς γίγαντες.
Η Ευρώπη των μικρο-πατρίδων, όπου ο Τραμπ θα υποστηρίξει ανοιχτά τις νεοφασιστικές δυνάμεις της δεξιάς, θα δολαριοποιηθεί και θα απογυμνωθεί από οικονομική και κοινωνική ικανότητα, με τους πολίτες να μετατρέπονται, μέσω των αποταμιεύσεων, σε υπηκόους που εξαρτώνται από τις αποφάσεις των Τριών Μεγάλων.
Φυσικά, το ΝΑΤΟ θα παραμείνει σταθερά στη θέση του για να διατηρήσει την κατοχή τεράστιων εκτάσεων της Ευρώπης από αμερικανικές βάσεις, να εδραιώσει την πλήρη εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες με σκοπό ένα καθαρά στρατιωτικό σύστημα διεθνών σχέσεων και να χρηματοδοτήσει ορισμένους πολύ δαπανηρούς τομείς της αμερικανικής οικονομίας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, με κόστος τόκων στο ομοσπονδιακό χρέος τους που έχει υπερβεί κατά πολύ τις στρατιωτικές τους δαπάνες, χρειάζονται εξωτερικούς χρηματοδότες για τον στρατηγικό τους μηχανισμό: Ο επανεξοπλισμός της Ευρώπης θα εξυπηρετήσει ακριβώς αυτόν τον σκοπό και, άλλωστε, αυτό το σχέδιο βασίζεται σε εθνικά χρέη, όχι σε κοινό χρέος.
Τα μεμονωμένα ευρωπαϊκά κράτη θα χρεωθούν για να αυξήσουν τις στρατιωτικές δαπάνες στο 5% για το ΝΑΤΟ, υπό αυστηρή αμερικανική διοίκηση, όπως αποδεικνύεται από τον απερίγραπτο Ρούτε, και θα κατευθύνονται στις μεγάλες αμερικανικές βιομηχανίες όπλων και όχι μόνο, αυξάνοντας συνεχώς την αξία των μετοχών τους, μαζί με εκείνες των μεμονωμένων ευρωπαϊκών κρατικών εταιρειών, που φυσικά ανήκουν σε μεγάλο βαθμό στους Τρεις Μεγάλες. Το κόστος αυτών των δημόσιων χρεών, ταυτόχρονα, θα είναι το μέσο που θα επιταχύνει την αποδόμηση του κράτους πρόνοιας.
Αντιμέτωποι με όλα αυτά, γινόμαστε μάρτυρες της άσεμνης και συνένοχης αφήγησης της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, της Επιτροπής, των κυβερνήσεων που είναι πρόθυμες και μη, της «στενής φίλης του Τραμπ» Τζόρτζια Μελόνι, και των υποστηρικτών ενός σουρεαλιστικού ρεαλισμού της δουλείας τύπου Τζεντιλόνι, Λέτα και άλλων, σύμφωνα με την οποία οι διαπραγματεύσεις πρέπει να συνεχιστούν για να αποφευχθούν επικίνδυνες ρήξεις με τον Τραμπ.
Η αλήθεια είναι διαφορετική: ο αμερικανικός καπιταλισμός βρίσκεται σε βαθιά κρίση, χρειάζεται δασμούς και την αποκατάσταση της αξιοπιστίας του χρέους του και του δολαρίου, και η Ευρώπη πρέπει να θυσιαστεί προς αυτή την κατεύθυνση: η ευρωπαϊκή νεοφιλελεύθερη άρχουσα τάξη είναι πρόθυμη να το κάνει επειδή φοβάται την κατάρρευση του συστήματος του οποίου αποτελεί συνεκτική έκφραση, ενώ οι λεγόμενοι κυρίαρχοι φαντάζονται τους εαυτούς τους ως τους αγαπημένους υποτελείς του αυτοκράτορα, με στόχο να σώσουν εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που έχουν αποδεχτεί να ζουν σε έναν κόσμο που κυριαρχείται από την ανισότητα, όπου ο εγωισμός του ατόμου, εντελώς προσωρινός και επισφαλής, υπερισχύει κάθε συλλογικής σκέψης, σύμφωνα με μια λογική που ισχύει τόσο για τους υπερπλούσιους όσο και, δυστυχώς, για τους φτωχότερους, οι οποίοι, σύμφωνα με την κυρίαρχη αφήγηση, έχουν στερηθεί την αυτογνωσία.
Αλλά αυτός ο καπιταλισμός, παρά την ευρωπαϊκή αυτοκτονία, δεν είναι πλέον αξιόπιστος ακριβώς λόγω της ίδιας αμερικανικής αδυναμίας, της οποίας τη βαθιά κρίση εκμεταλλεύονται οι «κύριοι του κόσμου», πρόθυμοι να αντικαταστήσουν τα δολάρια με Bitcoin και να πραγματοποιήσουν μια γιγαντιαία ληστεία αποταμιεύσεων σε κάθε μέρος του πλανήτη, και πάνω απ' όλα στον νέο παραγωγικό κόσμο, ξεκινώντας από την Κίνα, η οποία περιμένει, χωρίς βιασύνη, την οριστική παρακμή της Δύσης, η οποία δεν έχει καμία θέληση να απελευθερωθεί πραγματικά από την αμερικανική αυτοκρατορική κυριαρχία.

Una chiara volontà di distruggere l'Europa e di farne davvero una colonia