ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΟΥ ΑΘΕΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ (16) –Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Συνέχεια από Τρίτη,18 Φεβρουαρίου 2014

HENRI DE LUBAC

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (16)

Εξ άλλου λοιπόν αυτή η φευγαλέα απελευθέρωση, ποιού θα ήταν απελευθέρωση; Της ανθρωπότητος; Αλλά για ένα δόγμα, μιαν Ιδεολογία που απορρίπτει ο,τιδήποτε υπάρχει πέραν τού χρόνου, κάθε μετοχή τού χρόνου στο αιώνιο, η ιδέα της ανθρωπότητος, είναι δυνατόν να είναι κάτι διαφορετικό από έναν μύθο; Για τον Μαρξ, ο άνθρωπος έχει έναν χαρακτήρα ουσιαστικώς ιστορικό, ο πραγματικός άνθρωπος δηλαδή «δεν είναι τίποτε άλλο από τον άνθρωπο ο οποίος είναι τοποθετημένος σε μια στιγμή της Ιστορίας» και τίποτε σ’ αυτόν δεν υπερπηδά ούτε υπερβαίνει αυτή την στιγμή. «Όλη η Ιστορία – δηλώνει – δεν είναι παρά μια συνεχής μεταμόρφωση της ανθρωπίνης φύσεως» (Η μιζέρια της φιλοσοφίας, σ. 204). «Όταν οι λαοί αλλάξουν από την κορυφή μέχρι κάτω τις βιομηχανικές και πολιτικές συνθήκες υπάρξεως, αλλάζουν ταυτοχρόνως και τον τρόπο υπάρξεώς τους». Δεν υπάρχει τίποτε άλλο, σχολιάζει ο Ένγκελς στο «Anti-Dühring», από την ακατάπαυστη πρόοδο του γίγνεσθαι και του εφήμερου! Τίποτε και σε κανένα μέρος δεν γίνεται το όλον, τίποτε δεν είναι καθολικό, η μαρξιστική διαλεκτική προχωρά μόνον πάνω από νεκρούς.

Πώς θα μπορούσε λοιπόν να πραγματοποιηθεί επιτέλους το ουσιώδες ενός όντος το οποίο δεν διαθέτει ουσία, που είναι μόνον ένα κοινό όνομα για να δείχνει την αλληλοδιαδοχή των γενεών και την πολλαπλότητα των ατόμων; Εξίσου δε με την ουσία του ανθρώπου, ούτε και το ανθρώπινο είδος υπάρχει. Τί είναι λοιπόν η ανθρώπινη αλληλεγγύη; Τί είναι λοιπόν τα ανθρώπινα μελλούμενα; Μπορούμε να πούμε ακόμη πως, εάν έλθει μια απελευθέρωση, θα είναι η απελευθέρωση της ανθρωπότητος; Το πολύ-πολύ να απελευθερωθούν ορισμένα άτομα. Και γιατί πρέπει άραγε να δεχθώ, πως μόνο και μόνο επειδή θα έλθουν μετά αυτά τα άτομα του μέλλοντος, θα είναι καλύτερα από τους άλλους; Δεν θα είναι ακριβώς σαν εμάς, «μέτριοι κάτοικοι αυτής της γωνίας του σύμπαντος που ονομάζεται Γη;» Και εγώ μπορώ σαν αυτούς, να θελήσω και να επιδιώξω την άνεση, αλλά γιατί να θυσιάσω γι’ αυτούς  τις σύγχρονες γενιές; «Είναι εύκολο να μισήσουμε το παρόν, εάν χωρίζοντάς το από το μέλλον, το υπολογίζουμε καθ’ αυτό, αλλά χωρίς τότε οι μεν από τις δε, όλες οι στιγμές του μέλλοντος, περιορισμένες κι αυτές στον εαυτό τους, χάνουν μ’ αυτόν τον τρόπο κάθε τους αξία» (S. de Beauvoir, «Ηθικός ιδεαλισμός και πολιτικός ρεαλισμός»).

Ή μήπως πρέπει να πιστέψουμε πως και αυτοί, όπως εμείς, θα πρέπει να θυσιασθούν για μια ανθρωπότητα που είναι μόνον μια καθαρή έννοια; Δεν υπάρχει ψυχραιμία που μπορεί να σταθεί μπροστά στο αδιανόητο και δεν μεταμορφώνεται η θυσία σε υπολογισμό όταν απαιτείται ένα αντικείμενο που αξίζει την θυσία κάποιου; Μια παρόμοια απαίτηση δεν προέρχεται από την ευαισθησία αλλά ούτε και από την εγωιστική φύση, προέρχεται από το πνεύμα. [Όπως βλέπουμε, η έννοια μάς αναγκάζει να επιστρέψουμε στις ανθρωποθυσίες της ειδωλολατρίας, των Αζτέκων, στην ΗΘΙΚΗ. Διότι η ηθική είναι ανθρωποθυσία, όπως και η σύγχρονη συνείδηση. Σκοτώνουμε τον εδώ άνθρωπο. Σήμερα όμως ο Κάιν, που κυριάρχησε και θεμελίωσε τον πολιτισμό που τρέχει, ηττάται από τον ίδιο του τον εαυτό, το ασυνείδητο. Διότι την σύγχρονη συνείδηση την γεννά το ασυνείδητο. Και τί είναι το ασυνείδητο; Η αυτοκρατορία του αίματος. Όπου αιτία της ζωής είναι οι γονείς και πρόοδος είναι η απελευθέρωση από τους γονείς, το παράδειγμά τους, το μοντέλλο τους. Η ατομικότης. Η οποία σαν ελευθερία αρνείται ακριβώς να γίνει υπεύθυνη, να γίνει γεννήτωρ, δημιουργός, κατακερματίζοντας και διαλύοντας την Ουσία του ανθρώπου, που είναι η ενότης με το ένα που χρειαζόμαστε. Αρνούμενη να δει πως η ζωή δεν είναι ανθρώπινο δώρο].

Μπορούμε να ελπίσουμε λοιπόν ακόμη πως η απελευθέρωση αυτών των ανθρώπων του μέλλοντος, υποθέτοντας πως είναι πραγματοποιήσιμη, γίνεται μια  πραγματικότης που αποκτάται σταθερά και για πάντα, από την στιγμή που θα πραγματοποιηθεί; ! Μπορούμε να αρνηθούμε την ιστορική αλήθεια; Και να δεχθούμε την ιστορική μεταμόρφωση της ανθρωπότητος; Γνωρίζουμε δυστυχώς πως δεν είναι έτσι τα πράγματα. Μπορούμε να πιστέψουμε σε καινούργιους ουρανούς και σε μια καινούργια γη, αλλά πώς να πιστέψουμε σε μια Φύση ολοκληρωτικώς εξανθρωπισμένη; Εξανθρωπισμένη για πάντα πάνω στον πλανήτη μας; Συμφιλιωμένη με τον εαυτό της; Ακόμη και αν αυτό γίνει εφικτό, η ανθρωπότης δεν μπορεί να συμφιλιωθεί με την Φύση.

Μια μέρα, ίσως μακρυνή, αυτή η Φύση θα διαλύσει όλα μας τα όνειρα. Οι κοσμικές δυνάμεις θα καταστρέψουν το αδύναμο ανθρώπινο δέντρο. Έτσι πρέπει να θυσιαστούμε, και όχι μόνον και ούτε πάνω απ’ όλα όσον αφορά στα αγαθά μας και στα πλεονεκτήματά μας, αλλά και ως προς τη συνείδησή μας. Όχι για και σε κάτι που μας ξεπερνά, που μας υπερβαίνει, αλλά σε κάτι που μας είναι εξωτερικό, και το οποίο, ακριβώς όπως και εμείς, είναι μοιραίως εφήμερο… Εάν οι δύο κατ’ εξοχήν όροι του μαρξισμού, που στηρίζουν το οικοδόμημά του, η «αποξένωση» και η «εξαπάτηση», μπορούν να συναντηθούν κάπου, το μέρος αυτό βρίσκεται ακριβώς εδώ!

Αυτή η κριτική πάει πέρα από τον μαρξισμό. Ισχύει για όλες τις ιδεολογίες, οι οποίες  περιορίζουν την ύπαρξη στον Χρόνο. Σύμφωνα με τις  οποίες η προσπάθεια κάθε ανθρώπινης γενεάς δεν είναι χαμένη, καθότι η ανθρωπότης έχει μπροστά της τον άπειρο χρόνο. Και όμως είναι χαμένη, διότι ακόμη και αν υποθέσουμε πως υπάρχει μπροστά μας μια άπειρη ακολουθία ατόμων, επειδή ακριβώς αυτά τα άτομα βρίσκονται ουσιωδώς σε πτώση και δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να εμφανίζονται για να χάνονται, έτσι και το ιδεώδες για το οποίο εργάζονται, και για το οποίο σε περίπτωση ανάγκης πρέπει να θυσιασθούν, δεν θα πραγματοποιηθεί για κανέναν. Δεν θα υπήρχε καμμία συνύπαρξη σε κανένα μέρος. Παντού και πάντοτε θα υπήρχαν μόνον όντα – εάν θα μπορούσαν να ονομασθούν όντα – τα οποία θα έπρεπε να υπάρχουν και να πράττουν για τους άλλους, και όταν αυτοί οι άλλοι θα εμφανίζονταν, θα τύχαιναν και αυτοί της ίδιας μοίρας. Και τοιουτοτρόπως μειώνονται όλα τα άτομα στο να είναι τελικώς απλά ‘μέσα’. Και κάτω από αυτές τις συνθήκες, το ιδεώδες θα κατέληγε ένα όνειρο που θα έκανε ο καθένας ατελείωτα και η μοίρα θα άρπαζε πάντοτε βίαια μακρυά και το όνειρο και τους ονειρευομένους.

Διότι δεν υπάρχει ανθρώπινη ζωή χωρίς συμμετοχή στην Αιώνιο Ζωή.

Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και με την ηθική της Επάρκειας, στην οποία έχουμε αναφερθεί ήδη. Είναι εντελώς παράλογη εάν υπολογίσουμε τον σκοπό. Αντιθέτως ταιριάζει με τις αρνήσεις οι οποίες θεμελιώνουν πάρα πολλά δόγματα της εποχής μας. Διότι εάν αρνηθούμε τον υπερβατικό Θεό, τον δημιουργό, του οποίου είναι ζωντανή εικόνα ο άνθρωπος, πού θα βρεθεί η εικόνα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας; Εκείνης της άπειρης τιμής, της απολύτου αξίας κάθε ψυχής, τα οποία συσχετίζονται με ένα απόλυτο αλήθειας και δικαιοσύνης, το οποίο μάς αποκάλυψε ο Χριστιανισμός;

Έτσι λοιπόν, ακόμη και οι μαθητές του Auguste Comte είχαν δει καθαρά αυτό το σημείο, τονίζοντας πως εάν καταργήσουμε την υπόθεση ενός Θεού δημιουργού και Κυρίου του κόσμου, πού θα στηριχθεί τότε η έννοια ενός δικαιώματος, σε ποια πραγματικότητα, που θα επιτρέψει στο άτομο, ως απομονωμένη μονάδα, να τοποθετηθεί μπροστά στους άλλους που τον περιστοιχίζουν και να πει: υπάρχει μέσα μου κάτι το απαραβίαστο, το άθικτο, το οποίο σάς διατάσσω να σεβαστείτε, διότι η Αρχή του είναι ανεξάρτητη από εσάς! Στον ίδιο τόνο και με το ίδιο παράνομο νόημα ο Μαρξ μιλούσε για φανταστικά και αμφίβολα δικαιώματα του ανθρώπου («Το Ιουδαϊκό θέμα») και παρότι η κριτική που άσκησε στην επαναστατικό ιδεολογία είχε κάποια βάση, αυτή η έκφραση τελικά ήταν γεμάτη απειλές.

Η αγάπη του λοιπόν για την ανθρωπότητα, και αυτή επίσης γεμάτη ψευδαισθήσεις, δεν συνδεόταν σε καμμιά περίπτωση με κάποια αναγνώριση των «δικαιωμάτων του ανθρώπου». Στην τάξη που είχαν ονειρευτεί να εγκαταστήσουν, μπορούσαν λοιπόν να επιδιώξουν ακριβώς την μέγιστη ευτυχία όλων: αλλά αυτή η τάξη ήταν παρ’ όλα αυτά τυραννική.

Καμμία ικανοποίηση, καμμία ευτυχία δεν μπορεί να υπερισχύσει στον άνθρωπο εις βάρος την ανίκητης απαίτησής του για αλήθεια και δικαιοσύνη, που καθιστά τον άνθρωπο όχι μόνον υπέρτερο των άλλων όντων της Φύσεως, αλλά διαθέτοντα και μια Ουσία εντελώς διαφορετική, κατ’ εικόνα του Δημιουργού του. Μια τέτοια υποτίμηση, που είναι παρ’ όλα αυτά λογική, δεν αφορά στενά τον θετικισμό του Comte, αλλά χωρίς αμφιβολία υπάρχει σ’ αυτόν ο σπόρος εκείνων των ολοκληρωτικών κοινωνιολογιών, στις οποίες συγκλίνουν φυσικά ιδεολογίες που είναι πολύ συχνά αντίθετες μεταξύ τους. Εκεί βρίσκονται, ταυτοχρόνως για τον σημερινό άνθρωπο, ο πιο μεγάλος πειρασμός και η πιο τρομακτική απειλή.

Εάν ο άνθρωπος λοιπόν δεν είναι τίποτε άλλο από έναν δεσμό κοινωνικών σχέσεων, υπάρχει ο κίνδυνος να δούμε σε έναν κοινωνικό αντίπαλο τον ολοκληρωτικό εχθρό. Κατά συνέπεια η «κατηγορία του προσωπικού, του ιδιωτικού» χάνεται: το άτομο δεν διαθέτει πλέον ένα σίγουρο σπίτι, μια προσωπική και οικεία οικογένεια στην οποία μπορεί να προστατευθεί από κάθε επιδρομή της δημόσιας ζωής. Η προπαγάνδα το πολιορκεί από όλες τις κατευθύνσεις και το πλάθει, το μορφοποιεί. Οι απολυταρχικές τάσεις του Κράτους ασκούν πάνω του μιαν όλο και πιο δυνατή πίεση. Η οικογένεια, «ένα κοινωνικό καταφύγιο ενάντια στην κοινωνία», αποδυναμώνεται συνεχώς και εξωστρέφεται. Ακόμη βαθύτερα, στο οντολογικό επίπεδο, χάνεται εκείνο που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «η κατηγορία της εσωτερικότητος» [η οποία και αντικατέστησε τον Νου.] Ο άνθρωπος διαλύεται, κάτω από τα ίδια του τα μάτια, όλο και περισσότερο στην ομάδα, της οποίας είναι μέλος. Το αίσθημα της κοινής μοίρας και της κοινής ευθύνης ελαττώνει μέσα του, αντί να εξάρει, το αίσθημα της μυστικής, αρρήτου προσωπικότητος και τις προσωπικές ευθύνες.

Συνεχίζεται

Αμέθυστος

ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

ΠΗΓΗ: ΕΛ.K.E.Δ.Α.

Μέχρι που μπορεί να φτάσει η κρίση στην Ουκρανία; Με εντεινόμενη ανησυχία παρακολουθεί η ανθρωπότητα τις δραματικές εξελίξεις. Η κατάσταση είναι συγκεχυμένη, την ώρα που ο νέος Ουκρανός υπουργός εξωτερικών Andrii Deshchytsia  ζητά ανοιχτά τη συνδρομή του ΝΑΤΟ, της ΕΕ αλλά και των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τα τηλεγραφήματα των μεγάλων πρακτορείων, η Ουκρανία ζήτησε από την ΕΕ, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να εξετάσουν όλους τους πιθανούς μηχανισμούς που θα διασφαλίσουν την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Άγνωστο και το τι μπορεί να ειπώθηκε στην μακρά και κρίσιμη τηλεφωνική συνομιλία του Αμερικανού προέδρου Ομπάμα με τον Ρώσο ομόλογό του Πούτιν. Η Μόσχα εκτιμά ότι έχει κάθε δικαίωμα να αναπτύξει στρατεύματα στην ουκρανική επικράτεια για να προστατεύσει το ρωσόφωνο πληθυσμό και τα συμφέροντά της. Οι ρωσικές δυνάμεις ενεργοποιούνται όχι μόνο στην περιοχή της Κριμαίας αλλά σε ολόκληρη την ανατολική Ουκρανία.
Ρωσικά υποβρύχια πλέουν ανοιχτά της Σεβαστούπολης, ενώ άλλες πληροφορίες κάνουν λόγο για ανθυποβρυχιακά σκάφη. Ρώσοι πεζοναύτες καταλαμβάνουν στρατηγικά σημεία στην Κριμαία, ενώ η Μόσχα έθεσε σε κατάσταση "πορτοκαλί" συναγερμού ακόμα και τις πυρηνικές της δυνάμεις, με διασπορά των αυτοκινούμενων πυρηνικών διηπειρωτικών όπλων της στα προκαθορισμένα σημεία εκτόξευσης.
Από την ανακοίνωση που εκδόθηκε από το Κρεμλίνο μετά την μαραθώνια τηλεφωνική επικοινωνία Πούτιν-Ομπάμα το βράδυ του Σαββάτου, προτού ξεκινήσει το έκτακτο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, προκύπτουν δύο σημαντικά στοιχεία: Οι δύο πρόεδροι -σύμφωνα με τη ρωσική πλευρά- συζήτησαν διεξοδικά την κατάσταση στην Ουκρανία. Απαντώντας στην ανησυχία του Ομπάμα για την πιθανότητα επέμβασης των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων σε ουκρανικό έδαφος, ο Βλαντίμιρ Πούτιν επισήμανε τις προκλητικές και εγκληματικές ενέργειες των υπερεθνικιστών, που στην ουσία υποστηρίζονται από την σημερινή μεταβατική κυβέρνηση στο Κίεβο. Ο Ρώσος πρόεδρος έκανε λόγο για πραγματική απειλή για τις ζωές και την ακεραιότητα των Ρώσων πολιτών και των συμπατριωτών τους που βρίσκονται στην Ουκρανία. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν επισήμανε ότι σε περίπτωση περαιτέρω κλιμάκωσης της βίας στην ανατολική Ουκρανία και στην Κριμαία, η Ρωσία διατηρεί το δικαίωμα να προστατεύσει τα συμφέροντά της και τον ρωσόφωνο πληθυσμό αυτών των περιοχών.
Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπαράκ Ομπάμα συνομίλησε για την κρίση στην Ουκρανία επίσης με την καγκελάριο της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ και τον πρόεδρο της Γαλλίας Ολάντ. Στην ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ εξέφρασε τη βαθύτατη ανησυχία του σχετικά με την ''ξεκάθαρη παραβίαση της ουκρανικής κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας'', και καταδίκασε τη στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στα ουκρανικά εδάφη. Ο Αμερικανός πρόεδρος διεμήνυσε στον Βλάντιμιρ Πούτιν πως αν η Ρωσία ανησυχεί για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν οι Ρώσοι στην Ουκρανία, ο ενδεδειγμένος τρόπος για να εκφράσει την αγωνία του είναι μόνο η ειρηνική και άμεση συνομιλία με την ουκρανική κυβέρνηση, με την ενίσχυση διεθνών παρατηρητών υπό την αιγίδα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ή του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).
Την ίδια ώρα, σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε ο Βλάντιμιρ Πούτιν με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, δήλωσε πως η Ρωσία δεν μπορεί να μείνει στο περιθώριο, τονίζοντας πως θα εφαρμόσει τα αναγκαία μέτρα στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου για να αποφευχθεί η περαιτέρω κλιμάκωση της κρίσης στην Ουκρανία. Ο γενικός γραμματέας σε ανακοίνωσή του, έπειτα από την επικοινωνία του με τον Ρώσο πρόεδρο, διευκρίνισε πως του τόνισε ότι παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στην Ουκρανία, εκφράζοντας την ανησυχία του για τα πρόσφατα γεγονότα. Επεσήμανε πως είναι κρίσιμο να επανέλθει η ηρεμία και να ακολουθήσει η αποκλιμάκωση της κρίσης, ώστε να επικρατήσει η ψυχραιμία και ο διάλογος, ο οποίος πρέπει να αποτελέσει μοναδικό εργαλείο για τον τερματισμό της κρίσης.
Έρχονται κρίσιμες ώρες για την παγκόσμια ασφάλεια, αν δεν υπάρξει αποκλιμάκωση, και αυτό είναι το μόνο βέβαιο αυτή την ώρα...

Τα μαζεύουν και φεύγουν οι Ουκρανοί: 675.000 πρόσφυγες στη Ρωσία

Στις 675.000 ανέρχεται ο αριθμός των Ουκρανών που έχουν εγκαταλείψει τη χώρα τους κι έχουν βρει καταφύγειo στη Ρωσία στο διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου φέτος, ενώ υπάρχουν ενδείξεις μιας «ανθρωπιστικής καταστροφής», όπως μετέδωσε το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Ιτάρ- Τας.
H υπηρεσία συνοριακής φύλαξης της Ρωσίας είπε σήμερα ότι περίπου 675.000 Ουκρανοί έχουν εγκαταλείψει την χώρα τους κι έχουν καταφύγει στη Ρωσία στο διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου φέτος και ότι υπάρχουν ενδείξεις μιας «ανθρωπιστικής καταστροφής» μετέδωσε το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Ιτάρ- Τας.
«Εάν το "επαναστατικό χάος" στην Ουκρανία συνεχιστεί, εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες θα συρρεύσουν στις ρωσικές περιοχές που συνορεύουν με την Ουκρανία» ανέφερε στο Ιτάρ- Τας η υπηρεσία αυτή.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΟΙ ΗΠΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ. -ΑΠΟΔΕΙΞΗ-ΑΝΑΛΥΣΗ!!

ΠΗΓΗ: ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

 Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ

Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΘ. ΜΠΑΛΤΖΩΗΣ*

www.analystsforchange.org

Τα τραγικά  γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στην Ουκρανία, που όπως φαίνεται είναι ο προάγγελος ακόμη πιο δραματικών εξελίξεων όχι μόνο στην περιοχή, αλλά και για όλο τον κόσμο δεν είναι τυχαία, ή ξαφνικά, αλλά προσχεδιασμένα, κατευθυνόμενα και χρηματοδοτούμενα!!

Ήδη μετά την φυγή του εκλεγμένου προέδρου της χώρας Γιανουκόβιτς στην Ρωσία και την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από το μπλοκ της αντιπολίτευσης, που πρωτοστατούσε στις διαδηλώσεις, με τις καταλήψεις, τις καταστροφές και με τραγικό αποτέλεσμα τον θάνατο περίπου 100 ανθρώπων είχαμε την άμεση εμπλοκή της Ρωσίας, με την εισβολή και κατάληψη στρατηγικών σημείων (αεροδρόμια  κλπ) στην Κριμαία.

Το ερώτημα είναι γιατί έγιναν όλα αυτά, έχουν σχέση με την διχασμένη εθνολογικά, γλωσσολογικά, θρησκευτικά, οικονομικά  και εθνικά αυτή μεγάλη χώρα, με τις μεγάλες  αντιθέσεις  σε όλους τους προαναφερόμενους τομείς; Γνωρίζουμε όλοι την διαφορετικότητα μεταξύ ανατολικής  (Ρωσόφιλοι)  και δυτικής (δυτικόφιλοι, γερμανόφιλοι κλπ) Ουκρανίας, την αναγκαστική συμβίωση  σε μια κατ’  επίφαση ενιαία χώρα, όπου κάποια στιγμή οι αντιθέσεις  και οι εθνολογικές, πολιτικές, οικονομικές διαφοροποιήσεις θα έφθαναν σε σημείο που η συμβίωση θα ελάμβανε τέλος και η Ουκρανία θα διχοτομείτο. Θα μπορούσε αυτή η διχοτόμηση   να λάμβανε χώρα με ειρηνικό και πολιτισμένο τρόπο, όπως με την πρώην Τσεχοσλοβακία. Εδώ όμως τα γεγονότα έλαβαν άλλη μορφή και οι εξελίξεις είναι διαφορετικές, θυμίζοντάς μας την  κατ’ ευφημισμόν «Αραβική Άνοιξη» . Δηλαδή όπως προαναφέραμε υπάρχει σχέδιο, κατεύθυνση, πολιτική υποστήριξη και χρηματοδότηση, οι λόγοι είναι πολλοί και έχουν σχέση με την γεωστρατηγική αντίληψη της αυτοκρατορίας (ΗΠΑ), που δεν θα αναλύσουμε στο παρόν.

Σύμφωνα με τον αμερικανό δημοσιογράφο Paul Joseph Watson  του διαδικτυακού  INFOWARS τελικά αποδείχτηκε ότι  η Ουκρανική εξέγερση , η επονομαζόμενη  Γιουρομέινταν  (EUROMEIDAN) με πρωταγωνιστές τα τρία δεξιά  (μαζί και το φιλοναζιστικό) πολιτικά κόμματα , που έχουν αναλάβει  την διακυβέρνηση της χώρας, με διαδικασίες που θυμίζουν πολιτικό πραξικόπημα, έχουν χρηματοδοτηθεί  από τις ΗΠΑ, καταδειχθέντα  έτσι ότι η εξέγερση αυτή δεν έχει και τόσο πολύ σχέση με την δημοκρατία και την ελευθερία, όπως ισχυρίζονταν οι ηγέτες της και διατυμπάνιζαν σε όλους τους τόνους όλα τα δυτικά ΜΜΕ.

Τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν η κυρία της αμερικανικής διπλωματίας  Βικτώρια Νούλαντ (η γνωστή ως Fuck the European Union), βοηθός ΥΠΕΞ των ΗΠΑ και υπεύθυνη για θέματα Ευρώπης και Ασίας, υποσχέθηκε στην ουκρανική αντιπολίτευση βοήθεια 5 δις $, για να βοηθήσει στον «εκδημοκρατισμό» της χώρας, με την απαλλαγή του  διεφθαρμένου όντως προέδρου Γιανουκόβιτς , ο γερουσιαστής Τζον Μακέιν , που όπως φαίνεται είναι ο άνθρωπος του Ομπάμα, για τις ειδικές αποστολές, σε συνάντησή του με τον αρχηγό του νεοφασιστικού κόμματος Σβόμποντα, τον Όλεγκ Τιάχνιμποκ έδωσε την «ευλογία» των ΗΠΑ για την ουκρανική εξέγερση!!!  Και δεν ήταν μόνο αυτό. Πριν από λίγι καιρό η ίδια η Βικτώρια Νούλαντ συναντήθηκε ταυτόχρονα  με τον Τιάχνιμποκ και με τον Αρσένι Γιάτσενιουκ, τον νυν πρωθυπουργό της Ουκρανίας, ο οποίος για τους μη γνωρίζοντες έχει και αμερικανικό διαβατήριο.

  

Τζον Μακέιν- Γιάτσενουκ – Τιάχνιμποκ. Οι οδηγίες!!

 Για τα μάτια του Γιάτσενιουκ η Νούλαντ  «πήδηξε» όλη την Ευρωπαική Ένωση, η οποία δεν έβγαλε μιλιά στην βαθύτατη αυτή προσβολή, όταν σε υποκλαπείσα συνομιλία της, από τους Ρώσους βεβαίως, αλλοίμονο μόνο η NSA θα κάνει υποκλοπές, με τον αμερικανό πρέσβη , όπου του κατέστησε σαφές ότι παρά τις αντιρρήσεις της Ε.Ε. (Fuck theEuropean Union, του είπε χαρακτηριστικά ) πρωθυπουργός της Ουκρανίας θα γίνει ο Γιάτσενιουκ, όπως και έγινε μετά από 2 εβδομάδες. Τυχαίο ή ήταν μέντιουμ; Όχι βέβαια και αποδεικνύει την άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ στα γεγονότα της Ουκρανίας.  Και γιατί ο Γιάτσενιουκ θα πείτε. Μα το παρελθόν του ως εκατομμυριούχος τραπεζίτης, υπουργός οικονομικών επί προεδρίας της άλλης διεφθαρμένης ηγέτιδας  Γιούλια Τιμοσένκο, (θυμάστε την πορτοκαλί επανάσταση πριν 10 χρόνια και τον ρόλο της Τιμοσένκο και των ΗΠΑ;), μέλος του κόμματός της  «Πατρίδα» και πολλά ενδιαφέροντα ακόμη , όλα αυτά αποτελούν τα στοιχεία για τον ιδανικό  τεχνοκράτη –οικονομικό  εκτελεστή, που θα οδηγήσει την Ουκρανία στην «σκλαβιά» της χώρας  του στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο!!! Τι μας θυμίζουν όλα αυτά; Μα την Ελλάδα και την Κύπρο και τους ηγέτες μας και που μας οδήγησαν!!

  Σε ότι αφορά το νεοναζιστικό κόμμα Σβόμποντα , οι θέσεις κλειδιά που έχει λάβει στην κυβέρνηση είναι του αναπληρωτή πρωθυπουργού, τα υπουργεία γεωργίας και περιβάλλοντος, ενώ ηγετικό στέλεχος του κόμματος  τοποθετήθηκε και είναι ο νέος γενικός εισαγγελέας!! Για να μην έχουμε αμφιβολίες για το κόμμα αυτό, οι ίδιοι φρόντισαν να τονίσουν τις ιδέες και πολιτικές των θέσεις πρόσφατα, όταν κατά την εξέγερση   και τις διαδηλώσεις στο Κίεβο εμφανιζόταν με τα ναζιστικού τύπου (με μια παραλλαγή) περιβραχιόνια «Wolfsangel» που φορούσαν τα SS  του Χίτλερ!!

Οπαδοί του κόμματος Σβόμποντα, με τα περιβραχιόνια στο Κίεβο!

Ενώ οι κομματικοί αξιωματούχοι  του Σβόμποντα έχουν επανειλημμένα κάνει ασύστολες αντισημιτικές δηλώσεις κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών (αλήθεια που είναι οι τόσο δραστήριες εβραϊκές οργανώσεις, που με το παραμικρό δημιουργούσαν θέμα και εδώ τίποτα;) , ίσως η πιο συγκλονιστική εικόνα της ιδεολογίας της ομάδας είναι το γεγονός ότι ένα, από τα  κορυφαία στελέχη της ,  ο Γιούρι Mykhalchyshyn , ίδρυσε ένα “Think Tank” (δεξαμενή σκέψης), που ονομάζεται  “Joseph Goebbels Πολιτικό Κέντρο Ερευνών”  ως αφιέρωμα στον υπουργό ναζιστικής προπαγάνδας.

Ακόμη πιο εξευτελιστικό για τα αμερικανικά ΜΜΕ είναι το γεγονός ότι κάνουν προσπάθεια εξευγενισμού και αποκάθαρσης του ναζιστικού αυτού κόμματος, με γελοία άρθρα, όπως αυτό που έγραψε πρόσφατα το περιοδικό ΤΙΜΕ, ότι «Πουθενά στην Ουκρανία δεν υπάρχει εμπλοκή νεοναζιστικής ομάδος στην λαϊκή  αυτή  εξέγερση»,  για δημοκρατία και ελευθερία των σκλαβωμένων ουκρανών, θα συμπληρώναμε με δόση μαύρου χιούμορ. Φαίνεται στο ΤΙΜΕ δεν είδαν καμιά φωτογραφία των παλικαριών με την σβάστικα στο μπράτσο η τον ναζιστικό χαιρετισμό του αρχηγού του κόμματος, όπως παρακάτω.

Ο αρχηγός του κόμματος Svoboda  Oleh Tyahnybok. Ο χαιρετισμός!!

Η  συμμετοχή του Σβόμποντα   στην ουκρανική εξέγερση και η  ανταμοιβή του  με  βασικές θέσεις στην κυβέρνηση, με εντολή ΗΠΑ,   υπογραμμίζει για άλλη μια φορά, ότι  οι ΗΠΑ τελικά  είναι πρόθυμες να στηρίξουν ορισμένες από τις πιο αποκρουστικές και επικίνδυνες οργανώσεις και πολιτικά κόμματα  στον πλανήτη , όπως έγινε και στην Συρία με την στήριξη, υποστήριξη, ενίσχυση (χρηματοδότηση μαζί με Κατάρ και Σαουδική Αραβία) των ακραίων ισλαμιστικών οργανώσεων, όπως Αλ Νούσρα, ISISκλπ . στην ουσία την Αλ Κάιντα,   εφ ‘όσον αυτά βρίσκονται επί του αμερικανικού πλοίου με  πορεία τον μακροπρόθεσμο στόχο της ηγεμονίας των ΗΠΑ και της γεωπολιτικής κυριαρχίας στην Μέση Ανατολή και στην  Ευρασία τώρα.

          Τελειώνοντας θα θέλαμε να επισημάνουμε την επικινδυνότητα της κατάστασης και τις δραματικές συνέπειες των εξελίξεων. Κάποιοι θεώρησαν αδυναμία της Ρωσίας την μη άμεση εμπλοκή της στις Ουκρανικές εξελίξεις, όπου Αμερικανοί και Ευρωπαίοι (ιδιαίτερα οι Γερμανοί και Άγγλοι) αλώνιζαν στην κυριολεξία στην Ουκρανία. Φανταστείτε τον ΥΠΕΞ της Ρωσίας Λαβρώφ  να συμμετέχει σε διαδηλώσεις αμερικανών, κατά του εκλεγμένου προέδρου στην Ουάσιγκτον, αν είναι δυνατόν!! Και όμως το έκανε ο Γερμανός ΥΠΕΞ, στο Κίεβο  και ουδείς το επέκρινε!!! Η πραγματικότητα είναι ότι ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν  είχε βάλει ένα στοίχημα: Να κάνει τους καλύτερους χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες στο Σότσι και να είναι απόλυτα ασφαλείς. Και νομίζουμε ότι το πέτυχε απόλυτα. Ούτε ήχος από αβολίδωτο δεν ακούστηκε κατά την διάρκεια  των Ολυμπιακών αγώνων, παρά την κινδυνολογία που αναπτύχθηκε  και τις «βαθυστόχαστες αναλύσεις» πληρωμένων κονδυλοφόρων που διαβάσαμε, περί δράσης Τσετσένων ανταρτών και άλλων εξτρεμιστικών οργανώσεων. Και όπως διαπιστώσαμε, η κορύφωση των γεγονότων ήταν κατά την διάρκεια των αγώνων, υπενθυμίζοντάς μας τα γεγονότα της Οσετίας με την Γεωργία κατά την έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων του Πεκίνου το 2008, όπου εκεί ο Πούτιν αντέδρασε άμεσα. Σύμπτωση; Έτσι ο Πούτιν, κατά την εκτίμησή μας περίμενε την λήξη των Ολυμπιακών αγώνων και κατόπιν ανέλαβε δράση. Τα γεγονότα που συμβαίνουν τώρα στην Κριμαία είναι η έναρξη της αντεπίθεσης της Ρωσίας στους αμερικανικούς και ευρωπαϊκούς σχεδιασμούς για την Ουκρανία. Η Κριμαία αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση και είναι στρατηγικής και ζωτικής σημασίας για την Ρωσία. Όχι μόνο γιατί εκεί υπάρχει αμιγώς Ρωσικός πληθυσμός,  όπου η Ρωσία θα προστατεύσει με κάθε τρόπο και μέσο, ότι και να συμβεί, όχι μόνο γιατί δεν ανήκε στην Ουκρανία ποτέ, αλλά δόθηκε το 1954, υπό μορφή δώρου στην τότε ΕΣΣΔ , αλλά και γιατί  ευρίσκεται  και ο Ρωσικός στόλος της Μαύρης θάλασσας.  Τα πράγματα για την αυτοκρατορία  (ΗΠΑ) εδώ δεν είναι εύκολα. Τι θα κάνει τώρα; Θα κηρύξει τον πόλεμο κατά της Ρωσίας; Θα στείλει στρατεύματα να στηρίξουν το δικό της καθεστώς και αν ναι από πού; Από Πολωνία, από Ρουμανία και Μολδαβία; Θα στείλει στόλο στην Μαύρη Θάλασσα; Εδώ δεν τόλμησε να κάνει κάτι στην Συρία, θα πάει στην αυλή της Ρωσίας; Δεν νομίζουμε και φυσικά δε είναι εύκολο και απλό.   Έτσι με κομμένη την ανάσα αναμένουμε τις εξελίξεις που ενδεχομένως και το απευχόμαστε να είναι η απαρχή μιας γενικευμένης παγκόσμιας σύρραξης!!

*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντγος  (ε.α. )

Ποιος διασφαλίζει τα πυρηνικά εργοστάσια της Ουκρανίας; Η ανθρωπότητα σε κίνδυνο;

ΠΗΓΗ: Λίθος Φωτός

Σήμερα το βράδυ πληροφορίες που έρχονται θέτουν στο πλαίσιο των γεγονότων και εξελίξεων που συμβαίνουν στην Ουκρανία νέες επικίνδυνες παραμέτρους.
Σύμφωνα με διεθνή πρακτορεία η ναζιστική ομάδα, “Δεξιός Τομέας” κάλεσε τον Ντόκου Ουμάροφ, που βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με τους πιο επικίνδυνους ισλαμιστές, να βρίσκεται σε ετοιμότητα.
Ο Ντμίτρι Γιάρος, επικεφαλής του “Δεξιού Τομέα” σε κείμενο που ανάρτησε στο τόπο κοινωνικής δικτύωσης Vkontakte, ανέφερε ότι
“πολλοί ένοπλοι Ουκρανοί υποστήριξαν τους Τσετσένους μαχητές στον αγώνα τους κατά των Ρώσων”, τονίζοντας ότι “ήρθε η ώρα να υποστηρίξουν την Ουκρανία τώρα”.

Στη συνέχεια ο Γιάρος κάλεσε τον Ουμάροφ να “ξεκινήσει τον αγώνα του” και να αρπάξει τη “μοναδική ευκαιρία του για να νικήσει έναντι της Ρωσίας”.
Ο Ουμάροφ και οι όμοιοι του Τσετσένοι Τούρκοι έχουν σκοτώσει χιλιάδες ελληνορθόδοξους στην Συρία, και όπως στο παρελθόν ο Χίτλερ είχε οργανώσει ισλαμικά SS στην Βοσνία, έτσι τώρα οι απόγονοι των ουκρανικών SS ζητούν την βοήθεια των ισλαμιστών Τσετσένων δολοφόνων. http://www.palo.gr/search/?src=5478&sources=Ethnos.gr
http://www.palo.gr/search/?src=5835&sources=Flashnews.gr
Τι σημαίνει άραγε αυτό ; θέλουν να κάνουν την Ουκρανία μαρτυρική Συρία; Ή να ανοίξουν τις καταπακτές του θανάτου σε νέα Τσερνομπίλ;
Ποιος διασφαλίζει την ομαλή λειτουργία της ντουζίνας των πυρηνικών σταθμών που λειτουργούν στην Ουκρανία από τους εισαγόμενους ισλαμοφασίστες;
Tην στιγμή μάλιστα που στις 21 Φεβρουαρίου μεταδόθηκε και αργότερα διαψεύσθηκε η είδηση
¨Έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους διαδηλωτές στην Ουκρανία ένα πυρηνικό σταθμό; Τουλάχιστον αυτό αναφέρει το radio Voz Da Russia λέγοντας πως 20 περίπου διαδηλωτές κατέλαβαν εχθές τον πυρηνικό σταθμό στην πόλη Rovno της Ουκρανίας.
Στο ίδιο ρεπορτάζ επισημαίνεται πως οι διαδηλωτές κατέλαβαν κτίρια διοίκησης και έκαψαν φακέλους. Όπως μάλιστα αναφέρεται οι εισβολείς δεν γνωρίζουν τι θα κάνουν στη συνέχεια λέγοντας πως έχουν υπό τον έλεγχό τους τον πυρηνικό σταθμό.
Την ίδια στιγμή άλλα ουκρανικά ΜΜΕ επικαλούμενα  ανακοίνωση του υπουργείου Εσωτερικών της χώρας αναφέρουν ότι δεν υπήρξε ποτέ απόπέιρα κατάληψης πυρηνικού σταθμού παραγωγής ενέργειας απο διαδηλωτές¨
Μήπως κάποιοι ακραίοι θελήσουν να χρησιμοποιήσουν τέτοιες καταλήψεις πυρηνικών σταθμών σαν φόβητρο και αντίπαλο δέος σε τυχόν προέλαση των Ρώσων προς την ενδοχώρα της Ουκρανίας;
Άραγε αυτά τα ενδεχόμενα τα σκέφτηκαν οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι ηγέτες;
Άλλο είναι η αλλαγή ενός καθεστώτος και άλλο είναι να βάζεις σε μέγιστη διακινδύνευση το σύνολο της Ανθρωπότητας.
Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ αυτές τις στιγμές και να φωτίσει τους ανθρώπους.
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Συ τις ει ο κρίνων αλλότριον οικέτην;

Πηγή: συν - οδοιπορία

Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού
Οι άνθρωποι ζούμε εν κοινωνία μεταξύ μας. Και ο τρόπος με τον οποίο κοινωνούμε είναι πρωτίστως ο λόγος. Ο λόγος έχει να κάνει τόσο με την προφορική του μορφή, όσο και με αυτήν που έχουμε μέσα μας. Ο λόγος αποτυπώνει τι σκεπτόμαστε τόσο για τον κόσμο, όσο και για τον συνάνθρωπο, αλλά και για τον εαυτό μας. Την ίδια στιγμή ο λόγος είναι φορτισμένος από την σημασία που δίνουμε στο Θεό και στην ίδια τη ζωή μας, από το κοσμοείδωλο το οποίο έχουμε, δεν έχουμε ή νομίζουμε πως έχουμε. Κι αυτή η φόρτιση αποτυπώνεται στον τρόπο με τον οποίο μιλάμε στους άλλους, τόσο για εκείνους, όσο και για άλλους ανθρώπους, αλλά και για τον εαυτό μας.

Συνήθως οι άνθρωποι δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στα λόγια μας. Νομίζουμε ότι όλα πηγάζουν αυτόματα από μέσα μας και όλα αποτυπώνουν το χαρακτήρα μας, ανταποκρινόμενα στη στάση των άλλων έναντί μας. Αγαπούμε, αδιαφορούμε, απορρίπτουμε και αναλόγως εκφραζόμαστε. Συνήθως οι άνθρωποι προσέχουμε τα λόγια των άλλων. Αν μας αγαπούνε, αν είναι αδιάφοροι έναντί μας, αν μας απορρίπτουν αναλόγως αποδεχόμαστε ή όχι όσα μας λένε. Ο λόγος μας είναι πηγή αγάπης ή απόρριψης. Ο λόγος μας είναι πηγή κρίσης έναντι των άλλων. Εκφραζόμαστε αξιολογικά γι’ αυτούς. Σκεπτόμαστε αν η στάση τους έναντί μας ή έναντι των άλλων, οι πράξεις τους, οι ιδέες τους, το κοσμοείδωλό τους ταιριάζει με τον δικό μας τρόπο σκέψης και ζωής και αναλόγως εκφέρουμε την κρίση μας. Και το να σταματήσουμε να εκφραζόμαστε με κρίσεις έναντι των άλλων είναι πολύ δύσκολο, ενίοτε και αδιανόητο.

«Συ τις ει ο κρίνων αλλότριον οικέτην;» (Ρωμ. 14,4), είναι το ερώτημα που θέτει ο απόστολος Παύλος. Δεν αναφέρεται στην κρίση για τις σκέψεις και τις πράξεις των άλλων, γιατί αν ήταν έτσι, τότε κανένας λόγος δεν θα μπορούσε να διατυπωθεί. Και τόσο ο λόγος του Χριστού όσο και το Ευαγγέλιο είναι ένας συνεχής έλεγχος, μία συνεχής κρίση για την πορεία μας στον κόσμο. «Ο λόγος ον εγώ ελάλησα, εκείνος κρινεί αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα» (Ιωάν. 12, 48), αναφωνεί ο Κύριός μας. Μόνο που αυτή η κρίση δεν είναι εμπαθής, αλλά καθρεφτίζει την αλήθεια της πίστης, την αλήθεια της αγάπης, την αλήθεια του τρόπου που οδηγεί στην Βασιλεία των Ουρανών. Ο απόστολος Παύλος αναρωτιέται για το δικαίωμά μας να λειτουργούμε ως δικαστές. Να απορρίπτουμε συνολικά τον άλλον, να τον μειώνουμε, να τον υβρίζουμε, να ασχολούμαστε με τα δικά του πάθη παραθεωρώντας τα δικά μας, με την άρνησή μας να δούμε «την δοκόν» που βρίσκεται στο μάτι μας και τον εντοπισμό του λόγου μας στο «κάρφος», την ακίδα που βρίσκεται στο μάτι του αδελφού μας (Ματθ. 7,5). Ο Παύλος ζητά από τους χριστιανούς όχι να πάψουν να σκέπτονται, αλλά να πάψουν να βλέπουν μόνο τα σφάλματα του άλλου και να δούνε πρωτίστως τα δικά τους. Όχι να πάψουν να μιλούνε με τους άλλους και για τους άλλους, αλλά να πορεύονται εν αγάπη και κυρίως να ξεκινούν τον αγώνα για μετάνοια, για διόρθωση από τον ίδιο τον εαυτό τους. Και πρωτίστως, να έχουμε την πεποίθηση ότι ο καθένας μας είναι «αλλότριος οικέτης». Ανήκουμε όλοι στον Θεό, που είναι ο Κύριός μας. Κανείς άνθρωπος δεν μας ανήκει, για να δικαιούμαστε να τον απορρίψουμε. Μόνο ο διάβολος προσπαθεί να μας πείσει ότι οι άλλοι μας ανήκουν και μπορούμε να τους κρίνουμε απορρίπτοντάς τους, όπως κάνει ο ίδιος για το Θεό και τον κόσμο που Εκείνος δημιούργησε.

Η αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, εκτός των άλλων δυνατοτήτων που μας δίνει, προτείνει στον εαυτό μας την αληθινή νηστεία, που έχει να κάνει με την απομάκρυνση από κάθε κακό. Μεταξύ αυτών είναι και η αποχή από την καταλαλιά. Κι αυτή θα έρθει όταν θυμηθούμε τον αποστολικό λόγο. Όταν εννοήσουμε ότι είναι άλλο να αρνούμαστε τις πράξεις και την συμπεριφορά των άλλων και άλλο να τους απορρίπτουμε συνολικά. Είναι άλλο να βλέπουμε τη ζωή μας και τη ζωή των ανθρώπων με γνώμονα το Ευαγγέλιο και τον λόγο του Χριστού και άλλο να γινόμαστε θεοί, οι οποίοι βγάζουμε καταδικαστικές αποφάσεις γι’ αυτούς. Είναι άλλο να λειτουργούμε με αγάπη έναντί τους και άλλο να διατρανώνουμε τα πάθη τους, τα λάθη τους και να αρνούμαστε ότι τελικά όλοι από τον ίδιο Θεό θα κριθούμε. Κι όπως ζητούμε από τον Θεό συγχώρεση, να συγχωρούμε κι εμείς όσους μας οφείλουν.

Στο Γεροντικό υπάρχει μία πολύτιμη διήγηση: «Ένας αδελφός έπεσε κάποτε σε αμαρτία, σε Σκήτη. Και αφού έγινε συνέδριο, έστειλαν και φώναξαν τον Αββά Μωυσή τον Αιθίοπα. Αυτός όμως δεν ήθελε να έλθει. Του εμήνυσε λοιπόν ο πρεσβύτερος, λέγοντας: ‘ Έλα, γιατί όλοι σε περιμένουν’. Κι εκείνος σηκώθηκε και ήλθε. Και παίρνοντας ένα ζεμπίλι τρύπιο, το γέμισε με άμμο και το φορτώθηκε στον ώμο. Εκείνοι δε, βγαίνοντας σε συνάντησή του, του λέγουν: ‘Τι σημαίνει αυτό, πάτερ; ‘. Τους είπε τότε ο γέρων: ‘ Έχω πίσω μου τις αμαρτίες μου οπού ξεχύνονται, αλλά δεν τις βλέπω. Και ήλθα εγώ σήμερα να κρίνω αμαρτίες άλλων’. Και αυτοί, ακούοντας, τίποτε δεν είπαν στον αδελφό. Αλλά τον συγχώρησαν» (Είπε Γέρων –το «Γεροντικόν» σε νεοελληνική απόδοση, υπό Βασιλείου Πέντζα, εκδ. ΑΣΤΗΡ, Αθήνα 1996, σελ. 163)

Ας προσπαθήσουμε για περισσότερη σιωπή, περισσότερο έλεγχο του εαυτού μας, περισσότερη αγάπη, που θα πηγάσουν από την εμβάθυνση στο λόγο του Θεού και στη ζωή της Εκκλησίας. Κι ας είναι τόσο η νηστεία και η προσευχή όσο και η εν γένει ευκαιρία για προσέγγιση του Θεού αφορμές για να δούμε τι σημαίνει λόγος τόσο για μας όσο και για τους άλλους και για τον κόσμο. Να είναι ο λόγος μας εμφορούμενος από την πίστη και την αγάπη στο Θεό και τον πλησίον. Να είναι ο λόγος μας αφορμή συμπάθειας και την ίδια στιγμή ειλικρινής, δοτικός και συγχωρητικός έναντι του άλλου. Να είναι αφορμή να δούμε τον δικό μας εαυτό. Να γινόμαστε περισσότερο ταπεινοί. Αληθινά χριστιανοί.

Μία πρόβλεψη, ένα όραμα. (Του Πέτρου Χασάπη)

Πηγή: sociologyalert

Η Πατρίδα μας αντιμετωπίζει μεγάλη και πολύπλευρη κρίση. Δεν μπορεί κανείς μας να αισθάνεται ήσυχος και ασφαλής όσο το κοινό μας σπίτι κινδυνεύει. Η αιτία αυτής της πολύπλευρης κρίσης της πατρίδας μας, είναι κυρίως η κρίση στους εγχώριους θεσμούς. Όμως, δεν μπορούμε τώρα πλέον να αντιμετωπίσουμε την κρίση...

στους εγχώριους θεσμούς, εντελώς αποστειρωμένοι από το ευρωπαϊκό και παγκόσμιο περιβάλλον. Δίχως  δηλαδή πρόβλεψη για το που οδηγείται η δυναμική της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας κοινότητας. Μόνο έτσι, με απόλυτη πρόβλεψη της δυναμικής του περιβάλλοντος, θα μπορέσουμε να καταστρώσουμε ένα μακρόπνοο σχέδιο για πρόοδο και ανάπτυξη. Ένα νέο όραμα για τον άνθρωπο. Για την Ελλάδα του 21ου αιώνα και τη θέση μας στην παγκόσμια κοινότητα.

Η οικονομική αναγκαιότητα της βιομηχανικής εποχής για μεγάλη ενοποιημένη αγορά, επέβαλε την δια της βίας συνένωση διαφόρων επιμέρους αυτοδιοίκητων περιοχών σε μια μεγάλη επικράτεια, το εθνικό κράτος. Μαζί έκαναν την εμφάνισή τους, η ομοιομορφοποιημένη καταναλωτική κοινωνία της μάζας, η συγκεντρωτική πολιτική εξουσία (με την μορφή της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας), η μαζική εκπαίδευση, τα ΜΜΕ και το κοινό εθνικό νόμισμα. Η σύγχρονη έκδοση αυτής της αναγκαιότητας οικονομικής ενοποίησης εμφανίζεται τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στην παγκόσμια κοινή αγορά (Παγκοσμιοποίηση). 

Για να λειτουργήσουν όμως, είτε η ενοποιημένη ευρωπαϊκή αγορά, είτε η ενοποιημένη παγκόσμια αγορά, προωθούνται καταργήσεις των εθνικών κυριαρχιών (όπως παλιά καταργήσεις των μικρών κρατιδίων της φεουδαρχικής κοινωνίας), δημιουργία μεγάλων ομοιομορφοποιημένων καταναλωτικών κοινωνιών της μάζας, υπερσυγκέντρωση της πολιτικής εξουσίας και κοινό νόμισμα, είτε με την μορφή κεντρικής ευρωπαϊκής εξουσίας και ευρώ, είτε με την μορφή παγκόσμιας διακυβέρνησης και παγκόσμιου νομίσματος. Οι εξελίξεις διεθνώς ωθούν νομοτελειακά προς αυτή την κατεύθυνση.

Τα φαινόμενα αλλοτρίωσης, ετεροκαθορισμού, προσωπικής αδυναμίας και εκμετάλλευσης του ανθρώπου που εμφάνισε η βιομηχανική κοινωνία της μάζας, φαντάζουν πλέον εφιάλτες, σε μελλοντικές συνθήκες μιας ευρωπαϊκής ή παγκόσμιας κοινωνικής μάζας. Μιας μάζας, όπου καλούνται να συγχωνευτούν εθνότητες, πολιτισμοί, γλώσσες, θρησκείες κ.λ.π. στο βωμό μιας ενιαίας αγοράς κεφαλαίου, εργασίας και προϊόντων.

Μέσα σε μια τέτοια εφιαλτική ισοπεδωτική προοπτική, με την οποία έχει συνταχθεί πλήρως η αντιπροσωπευτική «δημοκρατία» (δηλαδή η πολιτικοοικονομική ολιγαρχία) των εθνικών κρατών, αναπτύσσονται αμυντικά αντισώματα και ειδικότερα αναπτύσσονται εθνικιστικά, φασιστικά, ρατσιστικά, θρησκευτικά και ολοκληρωτικά (αριστερά ή μη) κινήματα, τα οποία όμως αποτελούν την εντελώς λάθος επιλογή και οδηγούν σε οπισθοδρόμηση. Αντί να προσφέρουν λύση, βάζουν σε κίνδυνο την προσωπική ελευθερία και ολοκλήρωση του ανθρώπου, δεν καταργούν την εκμετάλλευση και ενισχύουν τις πιθανότητες τοπικού ή παγκόσμιου πολέμου.

Ευτυχώς όμως, σημειώνονται δύο εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο που κινούνται προς εντελώς αντίθετη κατεύθυνση και οι οποίες μας δίνουν τη δυνατότητα να κατασκευάσουμε εκείνα τα θεσμικά εργαλεία που θα μας οδηγήσουν, αφενός στην έξοδο από τον εφιάλτη, αφετέρου στη δημιουργία μιας νέας ανθρώπινης κοινωνίας του 21ου αιώνα.

Η πρώτη, βοηθούσης και της τεχνολογίας, είναι η εντεινόμενη απομαζικοποίηση των κοινωνιών, η ανάπτυξη της ατομικής προσωπικότητας και η αύξηση του προσωπικού προβληματισμού, γεγονός που καθιστά δύσκολη μια μελλοντική κοινωνία της μάζας. Από το άλλο μέρος όμως, αυτή η απομαζικοποίηση, εξαφανίζει τα μαζικά κινήματα και καθιστά τον άνθρωπο μοναχικό, απομονωμένο, αδύναμο και ευάλωτο. Ταυτόχρονα, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και ειδικά η τηλεόραση, εργαλεία της βιομηχανικής κοινωνίας της μάζας, εξακολουθούν να χειραγωγούν τις διαλυμένες πλέον κοινωνικές μάζες, εξυπηρετώντας μεγάλα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα.

Η δεύτερη είναι η αδυναμία πλέον λήψης αποφάσεων σε κεντρικό επίπεδο λόγω του τεράστιου όγκου των συνεχώς αυξανόμενων επιμέρους πολύπλοκων προβλημάτων, τα οποία απαιτούν επιτακτικά και επί τόπου λύσεις.

Η αναζήτηση του Ηγέτη δεν αποτελεί τη λύση του προβλήματος. Όχι γιατί σήμερα δεν υπάρχουν ικανότεροι από παλιά ηγέτες, αλλά γιατί όλοι οι σημερινοί ηγέτες εξακολουθούν αναγκαστικά να λειτουργούν μέσα σε θεσμούς ξεπερασμένους από την ίδια την πραγματικότητα. Γι' αυτό και δεν μπορούν να εμφανιστούν πλέον αυτόνομοι και αυτόφωτοι ηγέτες, παρά μόνο ετεροκαθοριζόμενοι και ετερόφωτοι διαχειριστές του συστήματος. 

Αν η σύγκρουση της βιομηχανικής επανάστασης ήταν μεταξύ των παλιών φεουδαρχών και των τότε ανερχόμενων νέων ολιγαρχών βιομηχάνων, η μελλοντική επανάσταση θα είναι μεταξύ των οικονομικών ολιγαρχών (εγχώριων και διεθνών) και των ανερχόμενων αυτονομημένων και απομαζικοποιημένων πολιτών, που αναζητούν την ταυτότητά τους, την ελευθερία τους, την αναγνώριση της αξίας τους και την ολοκλήρωση της προσωπικότητά τους. Αν η πρώτη σύγκρουση της ανθρωπότητας ήταν μεταξύ μοναρχίας και ολιγαρχίας, η επόμενη σύγκρουση θα είναι μεταξύ ολιγαρχίας και δημοκρατίας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η μελλοντική δημοκρατία δεν θα έχει, ούτε τη μορφή της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας της βιομηχανικής εποχής, όπου κάποιοι δήθεν αντιπρόσωποι "αντιπροσωπεύουν" απρόσωπες λαϊκές μάζες, ούτε μπορεί να έχει τη μορφή μιας καθολικής απρόσωπης δημοκρατίας μεταξύ εκατομμυρίων ή δισεκατομμυρίων ανθρώπων, σε μια μεγάλη Πνύκα. Ο τεράστιος όγκος των αποφάσεων που πρέπει συνεχώς να λαμβάνονται, αναγκαστικά θα κατανεμηθεί μεταξύ περισσοτέρων οργάνων, εντός των οποίων θα λειτουργεί η μελλοντική δημοκρατία. Αποκεντρωμένες κοινότητες, που θα διαχειρίζονται τα επιμέρους προβλήματα, με άμεση συμμετοχή των πολιτών, κάτω από τον γενικό συντονισμό μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κεντρικής κρατικής διακυβέρνησης με σαφή όμως στο εξής, συνταγματικά καθορισμένα και περιορισμένα, πλαίσια αρμοδιοτήτων.

Αυτή εξάλλου η μορφή πραγματικής δημοκρατίας αυτενεργούντων συμμετοχικών κοινοτήτων, καθώς και η μείωση ξανά, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, της απόστασης μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή, με εξασθένηση των μεσαζόντων, θα είναι αναγκαστικά το αντίδοτο σε ευρωπαϊκά και παγκόσμια ολοκληρωτικά και ισοπεδωτικά κατασκευάσματα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΜΑΙΑ ΑΡΧΙΣΕ Η ΔΙΑΛΥΣΗ

iskra

Του Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Ούτε τυπικά, τελικά, δεν άρχισε η εφαρμογή της συμφωνίας στην Ουκρανία. Την πρωτοβουλία τορπιλισμού της είχαν οι ακροδεξιές φιλογερμανικές δυνάμεις, οι οποίες καθαίρεσαν εν ψυχρώ μέσω του κοινοβουλίου τον πρόεδρο της χώρας Βίκτορ Γιανουκόβιτς. Για να καταστεί αυτό δυνατό, οι δύο κορυφαίοι ολιγάρχες της Ουκρανίας, ο Ρινάτ Αχμέτοφ που κατά το γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ ελέγχει 60 Βουλευτές του κόμματος του Γιανουκόβιτς και ο Νμίτρι Φίρτας που ελέγχει άλλους 30, αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τον Γιανουκόβιτς παρόλο που και οι δύο είχαν στενές σχέσεις με τη Ρωσία μέχρι τώρα.

Την Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου, οι δύο ολιγάρχες εγκατέλειψαν τον Γιανουκόβιτς. Την Παρασκευή, όπου επί μήνες η κυβερνητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία είχε παραμείνει ανυποχώρητη στα πάντα χωρίς την παραμικρή απώλεια βουλευτή παρά τις διαδηλώσεις, έκανε στροφή 180 μοιρών και… καθαίρεσε τον Γιανουκόβιτς!!! Τα πάντα είχαν πλέον κριθεί και η γερμανόδουλη φιλοναζιστική Ακροδεξιά κατέλαβε την εξουσία. Οι πρώτες αποφάσεις του «νέου» όχι στη σύνθεση, αλλά στην κατεύθυνση ουκρανικού κοινοβουλίου είναι άκρως αποκαλυπτικές για την πορεία που προτίθεται να ακολουθήσει η νέα ηγεσία του Κιέβου. Κατατέθηκαν νομοσχέδια για: Απαγόρευση του κομμουνιστικού κόμματος Ουκρανίας! Κατάργηση του νόμου που απαγόρευε τη ναζιστική προπαγάνδα! Ανάληψη του υπουργείου Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης από τον φιλοναζί Αρσέν Αβάκοφ και στελέχωση των δυνάμεων ασφαλείας από ομοϊδεάτες τους. Απαγόρευση της …ρωσικής γλώσσας, όπως και της ελληνικής, της ρουμάνικης και της ουγγρικής που ομιλούνται από τις εθνικές μειονότητες που ζουν στην Ουκρανία! Ανάληψη του ελέγχου της δικαιοσύνης από ακροδεξιούς και πάει λέγοντας. Σε ό,τι αφορά πάντως τον έλεγχο της Κυβέρνησης, πρωθυπουργός τοποθετήθηκε ο πράκτορας των Αμερικανών Αρσένι Γιατσενιούκ. Οι αμερικανοί «πολιορκούν» επίσης από το πρωί ως το βράδυ τη Γιούλια Τιμοσένκο, την οποία προορίζουν για πρόεδρο της Ουκρανίας στις εκλογές που θα γίνουν στις 25 Μαΐου, αν τελικά ισχύσει η ημερομηνία αυτή. Ο πυγμάχος Βιτάλι Κλίτσκο, ο άνθρωπος των Γερμανών, έχει ουσιαστικά μείνει εκτός παιχνιδιού και έχει απλώς διακηρύξει ότι θα είναι υποψήφιος πρόεδρος.

Η κατάληψη της εξουσίας στο Κίεβο από τους ανθρώπους των Αμερικανών και των Γερμανών με τέτοιο τρόπο προκάλεσε σοκ στον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος συνειδητοποίησε ότι ελέγχει την κατάσταση στην Ουκρανία πολύ λιγότερο από όσο φανταζόταν. Αποφάσισε πρώτα απ’ όλα να εξασφαλίσει την Κριμαία, όπου πάνω από το 70% του πληθυσμού είναι Ρώσοι. Ρώσοι καταδρομείς κατέλαβαν τα κτίρια της τοπικής κυβέρνησης και του τοπικού κοινοβουλίου στην Κριμαία για να είναι βέβαιοι ότι δεν θα τα πάρουν οι κυβερνητικές δυνάμεις του Κιέβου. Παράλληλα, δια βοής καθαιρέθηκαν τα έτσι κι αλλιώς ρωσόφιλα κυβερνητικά σώματα στην Κριμαία, όπου είχαν παραχωρηθεί και κάποιες θέσεις στους γερμανόφρονες Ουκρανούς, και αντικαταστάθηκαν από πολιτικά σκληροτράχηλους Ρώσους που τάσσονται αναφανδόν και χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό υπέρ της επιστροφής της Κριμαίας στη Ρωσία όπου ανέκαθεν ανήκε , πριν ο Ουκρανός Νικίτα Χρουστσόφ την υπαγάγει διοικητικά στην Ουκρανία το 1954. Επιπροσθέτως, σε μια κίνηση που αποσκοπεί πολύ περισσότερο στην επίδειξη ισχύος παρά στην προετοιμασία εισβολής, η Ρωσία έθεσε σε κατάσταση «πολεμικής (!) ετοιμότητας» τις στρατιές της που βρίσκονται στα σύνορα με την Ουκρανία, διατάζοντας τις δυνάμεις της να προβούν σε ανάλογα γυμνάσια.

Πάνω από 150.000 άνδρες του ρωσικού στρατού, με πολλές χιλιάδες τανκς και πολεμικά αεροπλάνα , προκαλούν σίγουρα ρίγος. Μπορούν φυσικά πολύ εύκολα να νικήσουν τον ουκρανικό στρατό δια περιπάτου. Στόχος του Πούτιν είναι τα ρωσικά στρατεύματα και η ετοιμότητα τους να εισβάλουν στην Ουκρανία να χρησιμοποιηθεί ως αιωρούμενη απειλή προκειμένου να λογικευθούν οι ακροδεξιοί της κυβέρνησης του Κιέβου απέναντι στους Ρώσους και τους ρωσόφωνους της Ουκρανίας. Στις ρωσόφιλες περιοχές της Ουκρανίας είναι προφανές ότι θα διεξάγεται μια διελκυστίνδα, με τις περιοχές αυτές να επιδιώκουν αν επιβάλλουν ντε φάκτο καθεστώς ουσιαστικής ανεξαρτησίας από το Κίεβο κάτι που όμως αποκλείεται να διαιωνιστεί. Αντικειμενικά θα οδηγηθούν οι Ρώσοι και οι ρωσόφιλοι της Ουκρανίας στο δίλημμα ή να υπαχθούν στους ακροδεξιούς του Κιέβου ή να αποσχισθούν και να ενωθούν με τη Ρωσία σε μια προοπτική. Το πιθανότερο είναι το δεύτερο, αρχής γενομένης από την Κριμαία, όπου οι Ρώσοι κατέλαβαν και λειτουργούν και το αεροδρόμιο, ενώ εξήγγειλαν οδικά έργα σύνδεσης της Κριμαίας απευθείας με τη Ρωσία χωρίς την παρεμβολή τυπικά ουκρανικού εδάφους ώστε να κινούνται απρόσκοπτα ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις, αν αυτό χρειαστεί. Μια πολεμική σύγκρουση δεν είναι επιθυμητή από καμμιά πλευρά, καθώς θα αποσταθεροποιήσει εντελώς την κατάσταση στην Ευρώπη. Είναι αδύνατον όμως να αποκλειστεί εντελώς, όπως μας διδάσκει το πρόσφατο παράδειγμα της ασήμαντης Γεωργίας, η οποία τόλμησε να επιτεθεί κατά της Ρωσίας επιδιώκοντας να εκβιάσει στρατιωτική λύση στο πρόβλημα των ρωσικών μειονοτήτων τον Αύγουστο του 2008.

Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι οι ακροδεξιοί που κυβερνούν το Κίεβο δεν είναι εξίσου ηλίθιοι πολιτικά με τον τέως πρόεδρο της Γεωργίας Σαακασβίλι. Επιπλέον, στην περίπτωση της Ουκρανίας «πάτρωνες» της Κυβέρνησης δεν είναι μόνο οι Αμερικάνοι, αλλά και οι Γερμανοί, οι οποίοι έχουν πολλές αντιθέσεις με το Λευκό Οίκο και δεν αποκλείεται να δράσουν σε κάποιο βαθμό υπονομευτικά. Έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μέχρι να λήξει αυτή η ιστορία.

*Δημοσιεύθηκε στο «Πριν» το Σάββατο 01 Μαρτίου 2014

πηγή : sociologyalert

Ρωσικές δυνάμεις κινούνται προς το Κίεβο

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

• Ρωσική στρατιωτική φάλαγγα κινείται προς την περιφέρεια Ζαπορόζιε με « άγνωστες εντολές»
• Σεβαστούπολη: Κατέπλευσαν τρείς πυραυλάκατοι και το πυραυλοφόρο καταδρομικό "Moskva" 

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Ρωσικές στρατιωτικές φάλαγγες κινούνται στην περιοχή της Ζαπορόζιε (εκτός χερσονήσου Κριμαίας), αναφέρει το πρακτορείο Tizhden.ua.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές οι στρατιωτικές φάλαγγες πέρασαν μέσα από την χερσόνησο Chongarsky και κινήθηκαν προς την περιφέρεια Ζαπορόζιε.

Η ίδια πηγή προσθέτει ότι η ανώτατη πολιτική ηγεσία στο Κίεβο έχει πλήρη επίγνωση του γεγονότος, αλλά δεν κάνει καμία ενέργεια. Εν τω μεταξύ, στην Σεβαστούπολη εισήλθαν τρεις πυραυλάκατοι και το πυρηνοκίνητο καταδρομικό "Moskva" του στόλου της Μαύρης θάλασσας, αναφέρει το ουκρανικό πρακτορείο UNIAN.

Επίσης στην Σεβαστούπολη συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις με την ουκρανική ακτοφυλακή και την ένοπλη ομάδα των Ρώσων στρατιωτικών με σκοπό να αποφευχθεί η αιματοχυσία.

Σύμφωνα με την Υπηρεσία Συνόρων, μεταξύ του οδοφράγματος και της ένοπλης ομάδας υπάρχουν σαν ασπίδα κάτοικοι της Μπαλακλάβα, βετεράνοι και οι οικογένειες των συνοριοφυλάκων ζητώντας να αποφευχθεί η αιματοχυσία.

«Οι εκπρόσωποι της ρωσικής πλευράς επιμένουν στην απελευθέρωση μιας στρατιωτικής μονάδας και την άμεση επαφή μαζί τους», ,με την κατάσταση να είναι τεταμένη » αναφέρει το ουκρανικό πρακτορείο.

Νωρίτερα σήμερα, ο Αναπληρωτής Πρόεδρος της Ουκρανίας, Oleksandr Turchynov όρισε τον Υποναύαρχο Ντένις Μπερεζόφσκι ως διοικητή των ναυτικών δυνάμεων της Ουκρανίας. Το αντίστοιχο διάταγμα της 1ης Μαρτίου , δημοσιεύτηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της προεδρίας της Ουκρανίας.

Το ρωσικό κοινοβούλιο ενέκρινε την χρήση ενόπλων δυνάμεων στην Ουκρανία

To Ρωσικό Κοινοβούλιο έχει εγκρίνει τη χρήση ενόπλων δυνάμεων στην Ουκρανία, παρά το ότι η Δύση προειδοποίησε τη Μόσχα να μην παρεμβαίνει στην ταραγμένη Ουκρανία.
Ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν , ο οποίος είναι Διοικητής των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, ζήτησε από το Κοινοβούλιο την άδεια να χρησιμοποιηθούν ρωσικές ένοπλες δυνάμεις να «προστατεύσουν» τους Ρώσους πολίτες και στρατιωτικούς στην Ουκρανία.

Σε έκτακτη συνεδρίαση το Σάββατο το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας, η άνω βουλή του ρωσικού Κοινοβουλίου, χορήγησε ομόφωνα την συγκατάθεση για τη χρήση των ενόπλων δυνάμεων στην Ουκρανία μέχρι την ομαλοποίηση της κατάστασης στη γειτονική χώρα.

Η κίνηση αυτή ήρθε ως απάντηση σε αίτημα-βοήθεια για να "διασφαλίσει την ειρήνη και ηρεμία" στην Κριμαία από τον νεοδιορισθέντα φιλορώσο πρωθυπουργό της περιοχής.

Ο Σεργκέι Aksyonov δήλωσε το Σάββατο ότι τα ρωσικά στρατεύματα από το στόλο της Μαύρης Θάλασσας στην Κριμαία είχαν ήδη αναλάβει την φύλαξη ζωτικών εγκαταστάσεων στην περιοχή και την διασφάλιση της δημόσιας τάξης.

Η κατάσταση στην αυτόνομη δημοκρατία της Κριμαίας έχει τεθεί υπό πλήρη έλεγχο, είπε ο Aksyonov, ο οποίος διορίστηκε επικεφαλής της Κριμαίας, μετά την απόρριψη της νέας κυβέρνησης στο Κίεβο.

Ο Aksyonov δήλωσε σε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου το Σάββατο ότι ένα δημοψήφισμα για μεγαλύτερη ανεξαρτησία της Κριμαίας από το Κίεβο θα πραγματοποιηθεί στις 30 Μαρτίου, σχεδόν δύο μήνες νωρίτερα από ότι ανακοινώθηκε την Πέμπτη. 

Οι ψηφοφόροι θα κληθούν να πούνε ναι ή όχι στο ερώτημα:
"Η Αυτόνομη Δημοκρατία της Κριμαίας απολαμβάνει την κρατική ανεξαρτησία και αποτελεί μέρος της Ουκρανίας, βάσει των συνθηκών και συμφωνιών”.

Μεγάλες διαδηλώσεις στην Ουκρανία – 97 τραυματίες – “δώστε μας όπλα” καλούν τον Πούτιν οι γηγενείς της Κριμαίας!

Κολοσσιαία συγκέντρωση σήμερα στο Ντόνετσκ κατά του φασιστικού πραξικοπήματος.

97 τραυματίες (όχι όμως από σφαίρες) στην πόλη Χαρκόφ όπου τελικά οι δημοκράτες διαδηλωτές κατάφεραν να εκδιώξουν από το κυβερνείο ισλαμιστές και ναζί που είχαν έλθει από το… Κίεβο για να το καταλάβουν.

Πριν από λίγο είχαμε μία σοβαρότατη εξέλιξη και στην πολιτική σκηνή αφού η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος Valentina Matvienko κάλεσε την αρμόδια επιτροπή του υπουργείου εξωτερικών να ζητήσουν την έγκριση του προέδρου Πούτιν ώστε να ανακληθεί ο Ρώσος πρεσβευτής στις ΗΠΑ!

Όλοι βαδίζουν σε τεντωμένο σκοινί.

About these ads

olympia

Ο ΟΗΕ καλεί τον απεσταλμένο του στην Ουκρανία να φύγει από την Κριμαία & Ο Πούτιν ανακαλεί τον Ρώσο πρέσβη στην Ουάσιγκτον-Έκτακτη συνεδρίαση του ΝΑΤΟ για την κρίση στην Ουκρανία-Oι Ρώσοι κατέλαβαν στρατιωτικό αεροδρόμιο στην Κριμαία - Στα χέρια τους οι ουκρανικοί α/α πύραυλοι

Oι Ρώσοι κατέλαβαν στρατιωτικό αεροδρόμιο στην Κριμαία - Στα χέρια τους οι ουκρανικοί α/α πύραυλοι
Στο "ξήλωμα" οποιασδήποτε ουκρανικής στρατιωτικής
υποδομής προχωρά μεθοδικά η Ρωσία στην Κριμαία, καταλαμβάνοντας άλλο ένα στρατιωτικό αεροδρόμιο.
Οι ρωσικές δυνάμεις έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους ένα στρατιωτικό αεροδρόμιο στην περιοχή της Κριμαίας, μετέδωσε το ειδησεογραφικό πρακτορείο Ιντερφάξ επικαλούμενο ουκρανικές στρατιωτικές πηγές.

Το αεροδρόμιο αυτό, στην πόλη Κιρόφσκογε, χρησιμοποιείται κυρίως από στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη και είχε ήδη αποκλειστεί από χθες. Φυσικά οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις στην περιοχή στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ρωσόφωνοι, και δεν προβάλουν καμμια αντίσταση στους Ρώσους καταδρομείς.
Μια ουκρανική στρατιωτική πηγή που μίλησε στο πρακτορείο είπε ότι οι ρωσικές δυνάμεις επιχειρούν να καταλάβουν μια βάση αντιαεροπορικών πυραύλων στην Κριμαία. Σύμφωνα πάντα με την πηγή αυτή, περίπου 20 Ρώσοι στρατιώτες έχουν μπει στη βάση, στη δυτική Κριμαία. 
Το πρακτορείο δεν έκανε καμία αναφορά σε συγκρούσεις ή θύματα, παρά μόνο ότι είναι σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις, κάτι που δίχνει ότι δεν υπάρχει διάθεση για ένοπλη αντιπαράθεση, και ότι οι Ουκρανοί στρατιωτικοί αποτελούν μειοψηφία.
Επίσης, ενοπλοι άνδρες έχουν επίσης καταλάβει το στρατιωτικό αεροδρόμιο του Μπελμπέκ κοντά στη Σεβαστούπολη ενώ ελέγχουν επίσης το διεθνές αεροδρόμιο της Συμφερόπολης, της πρωτεύουσας της Κριμαίας.
Σημειώνεται ότι σύμφωνα με ανακοίνωση του διεθνούς αεροδρομίου της Συμφερόπολης, ο εναέριος χώρος της Κριμαίας έχει κλείσει και προς το παρόν δεν εκτελείται καμία πτήση. 
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Έκτακτη συνεδρίαση του ΝΑΤΟ για την κρίση στην Ουκρανία



Την ώρα που η κατάσταση μυρίζει μπαρούτι στην Κριμαία, έπειτα από την ομόφωνη έγκριση του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας (Άνω Βουλή) για ανάπτυξη ρωσικών στρατευμάτων στην περιοχή, το ανώτατο όργανο του ΝΑΤΟ ανακοίνωσε την έκτακτη συνεδρίαση για την κρίση στη χώρα.
Σύμφωνα με τα διεθνή πρακτορεία το Συμβούλιο του Βόρειου Ατλαντικού (North Atlantic Council), με έδρα τις Βρυξέλλες στο Βέλγιο, πρόκειται την ερχόμενη 3η Μαρτίου να συνεδριάσει αναφορικά με την κρίση στην Ουκρανία.
“Έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου του Βορείου Ατλαντικού θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Δευτέρα, σχετικά με την κατάσταση στην Ουκρανία”, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, Αντρέι Ντεσίτσια.  
protothema

Ο ΟΗΕ καλεί τον απεσταλμένο του στην Ουκρανία να φύγει από την Κριμαία & Ο Πούτιν ανακαλεί τον Ρώσο πρέσβη στην Ουάσιγκτον

Ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ στην Κριμαία ανακοίνωσε σήμερα ότι η ηγεσία του ΟΗΕ του ζήτησε να απομακρυνθεί από την περιοχή άμεσα.
Έκτακτη συνεδρίαση του ΝΑΤΟ στις 3 Μαρτίου με θέμα την Ουκρανία

Έκτακτη συνεδρίαση με θέμα την κρίση στην Ουκρανία ανακοίνωσε το ανώτατο όργανο του ΝΑΤΟ για τις 3 Μαρτίου.
«Έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου του Βορείου Ατλαντικού θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Δευτέρα, σχετικά με την κατάσταση στην Ουκρανία», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, Αντρέι Ντεσίτσια.
Ωστόσο, θεωρείται από μικρή ως ελάχιστη η δυνατότητα του ΝΑΤΟ, αυτή τη στιγμή, να λειτουργήσει αποτρεπτικά στην απόφαση της ρωσικής Βουλής να δώσει άδεια στον πρόεδρο της Ρωσίας, Βλάντιμιρ Πούτιν, να χρησιμοποιήσει τον ρωσικό στρατό για να εξομαλύνει την κατάσταση στην υπό ναζιστική διακυβέρνηση Ουκρανία.
Ο Πούτιν ανακαλεί τον Ρώσο πρέσβη στην Ουάσιγκτον
Μετά την ψήφο της Δούμας που του δίνει το δικαίωμα να στείλει τα ρωσικά στρατεύματα στην Ουκρανία, ο Ρώσος Πρόεδρος ανακαλεί στην Μόσχα τον Ρώσο πρέσβη που υπηρετεί στην Ουάσιγκτον.
Η επόμενη κίνηση είναι να κάνει διάγγελμα στον λαό της Ρωσίας και να αρχίσουν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις.
tribune
lithosfotos